صفحه نمایش استاد - پرتال اصلی دانشگاه رازی
هادی چراغی
استادیار / دامپزشکی / گروه علوم درمانگاهی
دروس ارائه شده نیمسال جاری
| نام درس | واحد | زمان ارائه درس | ترم |
|---|---|---|---|
| کلینیکال پاتولوژی | 2 | هرهفته، سه شنبه ، 08:30-10:30 | نیمسال اول سال تحصیلی 1405-1406 |
| آزمایشگاه کلینیکال پاتولوژی | 1 | هرهفته، سه شنبه ، 16:00-18:00 | نیمسال اول سال تحصیلی 1405-1406 |
| آزمایشگاه کلینیکال پاتولوژی | 1 | هرهفته، سه شنبه ، 14:00-16:00 | نیمسال اول سال تحصیلی 1405-1406 |
| کارورزی آزمایشگاه مرکز تشخیصی آموزشی (2) | 2 | هرهفته، شنبه ، 11:30-13:00، هرهفته، سه شنبه ، 10:30-13:30 | نیمسال اول سال تحصیلی 1405-1406 |
| کارورزی آزمایشگاه مرکز تشخیصی آموزشی (2) | 2 | هرهفته، شنبه ، 10:00-11:30، هرهفته، دوشنبه ، 11:30-13:00 | نیمسال اول سال تحصیلی 1405-1406 |
| کارورزی آزمایشگاه تشخیص بالینی (1) | 1 | هرهفته، پنج شنبه ، 15:30-17:00، هرهفته، پنج شنبه ، 17:00-18:30 | نیمسال اول سال تحصیلی 1405-1406 |
| کارورزی آزمایشگاه تشخیص بالینی (1) | 1 | هرهفته، پنج شنبه ، 08:30-10:00، هرهفته، پنج شنبه ، 10:00-11:30 | نیمسال اول سال تحصیلی 1405-1406 |
| کارورزی آزمایشگاه تشخیص بالینی (1) | 1 | هرهفته، چهارشنبه ، 14:00-15:30، هرهفته، چهارشنبه ، 15:30-17:00 | نیمسال اول سال تحصیلی 1405-1406 |
| کارورزی آزمایشگاه تشخیص بالینی (1) | 1 | هرهفته، يك شنبه ، 15:30-17:00، هرهفته، يك شنبه ، 17:00-18:30 | نیمسال اول سال تحصیلی 1405-1406 |
| روش های تشخیص مو لکولی | 2 | هرهفته، شنبه ، 14:00-15:30، هرهفته، دوشنبه ، 14:00-15:30 | نیمسال اول سال تحصیلی 1405-1406 |
| روش های تشخیص مو لکولی | 2 | هرهفته، شنبه ، 15:30-17:00، هرهفته، دوشنبه ، 15:30-17:00 | نیمسال اول سال تحصیلی 1405-1406 |
| روش های تشخیص مو لکولی | 2 | هرهفته، شنبه ، 17:00-18:30، هرهفته، دوشنبه ، 17:00-18:30 | نیمسال اول سال تحصیلی 1405-1406 |
رساله های دکتری
-
تشخیص کلسیفیکاسیون دیسکهای بینمهرهای در تصاویر رادیوگرافی جانبی سگها با استفاده از هوش مصنوعی
سینا قنبری 1405کلسیفیکاسیون دیسک بینمهرهای (IVDD) یکی از شایعترین اختلالات ستون مهرهها درسگهاست که در صورت عدم تشخیص بهموقع، میتواند منجر به دردهای مزمن ستون فقرات یا نقصهای حرکتی و فلج دائمی گردد. علیرغم جایگاه کلیدی رادیوگرافی ساده در ارزیابیهای اولیه بالینی، همپوشانی ساختارهای آناتومیک و خطای تفسیر چشمی، بهویژه در ضایعات تحتحاد یا مراحل اولیه رسوب، چالش بالینی عمدهای محسوب میشود. این پژوهش با هدف توسعه و ارزیابی یک سیستم کمکتشخیصی هوشمند مبتنی بر یادگیری عمیق جهت غربالگری خودکار کلسیفیکاسیون در تصاویر رادیوگرافی جانبی سگها انجام شد. در این مطالعه، مجموعه دادهای شامل ??? نمای رادیوگرافی (??? تصویر حاوی ضایعه کلسیفیه و ?? تصویر نرمال فاقد ضایعه) گردآوری و پس از بازبینی تخصصی معیارسنجی شد. بهمنظور بهبود کیفیت بصری و ارتقای کنتراست محلی در نواحی متراکم استخوانی و فضای دیسک، الگوریتم پیشپردازش تطبیقی کنتراست محلی اعمال گردید. استخراج ویژگیهای سلسلهمراتبی و طبقهبندی تصاویر با بهرهگیری از معماری کانولوشنی عمیق ResNet-50 در قالب یادگیری انتقالی با وزنهای از پیش آموزشدیده ImageNet صورت پذیرفت. جهت حذف احتمال بیشبردازش ، پیشگیری از نشت داده و تضمین تعمیمپذیری بالینی، ارزیابی عملکرد بر پایه اعتبارسنجی متقاطع پنجلایه طبقهبندیشده اجرا و شاخصها بر اساس دادههای تجمیعی بروننمونهای استخراج گردید. یافتههای حاصل از ارزیابی نهایی حاکی از عملکرد پایدار مدل با دستیابی به دقت ??.??، حساسیت ??.??، امتیاز F1 ??.?? و سطح زیر منحنی مشخصه عملکرد سیستم (AUC) ?.??? است. بررسی بردارهای ویژگی در لایههای عمیق مدل نشاندهنده توانمندی بالا در تفکیک الگوهای اپک و متمایزسازی تراکمهای پاتولوژیک دیسک از اوستئوفیتها و سایههای استخوانی مجاور است. این نتایج نشان میدهد که مدل توسعهیافته میتواند از پتانسیل بالایی برای استقرار به عنوان یک ابزار تصمیمیار بالینی در مراکز تشخیصی دامپزشکی برخوردار بوده و میتواند نقشی موثر در کاهش خطای تفسیری و تسریع در مدیریت درمانی بیماران ایفا نماید..
-
بررسی اثرات مهاری پیرفنیدون و لیپوزوم های حامل پیرفنیدون بر کارسینومای القاشده کبد: تحلیل بیان ژنی و پروتئینی مسیرTGF-?/SMAD و فروپتوزیس در مدل حیوانی
علی حاجی آبادی 1405زمینه فیبروز کبدی یکی از پیامدهای مهم آسیب مزمن کبد است که با تجمع بیشازحد ماتریکس خارجسلولی، فعالشدن سلولهای ستارهای کبدی و تغییر در مسیرهای مولکولی پروفیبروتیک همراه است. مسیر TGF-?/Smad از مهمترین مسیرهای دخیل در ایجاد و پیشرفت فیبروز کبدی محسوب میشود و ارتباط نزدیکی با ایجاد ریزمحیط مستعد کارسینوم هپاتوسلولار (HCC) دارد. از سوی دیگر، استرس اکسیداتیو و اختلال در فرایندهای مرتبط با فروپتوز نیز در آسیب مزمن کبدی و پیشرفت فیبروز نقش دارند. پیرفنیدون بهعنوان یک داروی ضدفیبروتیک، ضدالتهابی و آنتیاکسیدانی، میتواند با تعدیل مسیرهای پروفیبروتیک در کاهش آسیب و فیبروز کبدی موثر باشد؛ با این حال، اثر فرمولاسیون لیپوزومال آن بر مجموعه این فرآیندها نیازمند بررسی بیشتر است. هدف مطالعه حاضر با هدف بررسی اثر پیرفنیدون آزاد و پیرفنیدون لیپوزومال بر آسیب و فیبروز مزمن کبدی القاشده با CCl? و ارزیابی تغییرات مرتبط با محور TGF-?/Smad، شاخص ?-SMA، وضعیت اکسیداتیو و شاخصهای مرتبط با فروپتوز انجام شد. روش در این مطالعه تجربی، ?? سر موش صحرایی نر نژاد Sprague–Dawley به چهار گروه ??تایی شامل کنترل منفی، مدل CCl?، CCl? همراه با پیرفنیدون آزاد (PFD) و CCl? همراه با پیرفنیدون لیپوزومال (LPFD) تقسیم شدند. مدل آسیب و فیبروز مزمن کبدی با تجویز CCl? به مدت ?? هفته ایجاد شد و سپس حیوانات گروههای درمانی به مدت چهار هفته پیرفنیدون آزاد یا فرمولاسیون لیپوزومال آن را با دوز ??? میلیگرم بر کیلوگرم دریافت کردند. شاخصهای بالینی و بیوشیمیایی، وضعیت آنتیاکسیدانی و استرس اکسیداتیو، شامل TAC، TOS و OSI، و همچنین شاخصهای مرتبط با فروپتوز شامل MDA، GPX4 و آهن مورد ارزیابی قرار گرفتند. بیان ژنهای TGF-?، Smad2، Smad3، Smad7 و ?-SMA با روش Real-time PCR و بیان پروتئین ?-SMA با وسترن بلات بررسی شد. همچنین ارزیابی هیستوپاتولوژیک با رنگآمیزی H&E و Masson's trichrome انجام گرفت. یافتهها القای مدل با CCl? موجب ایجاد آسیب واضح هپاتوسلولار، التهاب و فیبروز کبدی شد و با افزایش معنادار بیان TGF-?، Smad2، Smad3 و ?-SMA و کاهش شدید بیان Smad7 همراه بود. همچنین، افزایش معنادار شاخص استرس اکسیداتیو (OSI) و MDA و کاهش فعالیت GPX4 نشاندهنده اختلال در تعادل اکسیدان–آنتیاکسیدان و تغییرات مرتبط با فروپتوز بود. هر دو درمان PFD و LPFD موجب کاهش آسیبهای هیستوپاتولوژیک و کاهش بیان پروتئین ?-SMA شدند. در سطح بیان ژن، هر دو درمان موجب کاهش معنادار Smad3 و افزایش معنادار Smad7 شدند؛ در حالی که LPFD علاوه بر این تغییرات، توانست بیان Smad2 و TGF-? را نیز بهطور معناداری نسبت به گروه CCl? کاهش دهد. LPFD همچنین موجب کاهش معنادار OSI نسبت به گروه مدل شد. بررسی بافتشناسی نیز کاهش نکروالتهاب، نکروز هپاتوسلولار، نفوذ سلولهای التهابی، تکثیر مجاری صفراوی و فیبروز را در هر دو گروه درمانی نشان داد. نتیجهگیری یافتههای این مطالعه نشان داد که پیرفنیدون آزاد و بهویژه فرمولاسیون لیپوزومال آن میتوانند آسیب و فیبروز کبدی القاشده با CCl? را تا حدی کاهش دهند. این اثرات با تعدیل محور TGF-?/Smad، کاهش?-SMA، بهبود نسبی وضعیت اکسیداتیو و کاهش تغییرات بافتشناختی همراه بود. فرمولاسیون لیپوزومال در برخی شاخصهای مولکولی، از جمله TGF-?، Smad2 و Smad7، و نیز شاخص OSI اثرات مطلوبتری نشان داد. در مجموع، نتایج بیانگر آن است که هدفگیری همزمان مسیرهای فیبروژنیک و اختلالات اکسیداتیو میتواند در تعدیل آسیب مزمن و فیبروز کبدی مورد توجه قرار گیرد؛ با این حال، یافتههای مطالعه حاضر بهتنهایی بیانگر ایجاد هپاتوسلولار کارسینوما نیستند و بیشتر نشاندهنده تغییرات مولکولی و بافتی مرتبط با محیط فیبروژنیک و مستعد سرطانزایی هستند.
-
بررسی اثرات ترکیب کیتوزان/سافرانال در درمان زخم های پوستی در مدل موش صحرایی: مطالعه هیستوپاتولوژی، مولکولی و بیوشیمیایی
فاطمه بیات 1405 -
بررسی اثر اسید سیرینجیک بر مدل رت های کولستاتیک با بستن مجرای صفراوی: مطالعات هیستوپاتولوژیک، بیوشیمیایی و مولکولی
پردیس عباسی 1404 -
بررسی اثر اسکولین بر ترمیم زخم پوستی تجربی در موش های صحرایی دیابتی شده با استرپتوزوتوسین: مطالعات هیستوپاتولوژیک، بیوشیمیایی و مولکولی
محمدرضا الماسی فرد 1404 -
مطالعه تجربی تاثیر ترکیب سلولز باکتریایی/ اسکولین بر زخم پوستی در موش صحرایی
امیر امامی نیا 1403یکی از مشکلات متداول پوست زخمهای جلدی و مسائل مربوط به ترمیم زخم است. اهمیت ترمیم زخم بـه علـت شـیوع بـالای رویـداد آن در جوامـع انسانی و دامی میباشد. مطالعه حاضر با هدف بررسی تاثیر ترکیب سلولز باکتریایی/ اسکولین بر زخمهای پوستی در مدل حیوانی رت انجام شد. 45 سر موش صحرایی نر از نژاد ویستار تهیه شد و به سه گروه تقسیم شدند (هر گروه 15 موش): گروه کنترل، گروه نانوسلولز باکتریایی و گروه ترکیبی نانوسلولز باکتریایی/اسکولین. دیسکهای نانوسلولز باکتریایی و نانوسلولز باکتریایی/ اسکولین بر روی زخم ایجاد شده در پشت گردن موش ها قرار گرفتند. در روزهای 7، 14 و 21 پس از شروع آزمایش، در هر نوبت از 5 موش در هرگروه از محل ضایعه فتوگرافهایی با دوربین دیجیتال برای ارزیابی مورفومتریک تهیه و نمونه برداری جهت بررسی تعییرات هیستوپاتولوژیک، میزان هیدروکسی پرولین، میزان گلیکوزآمینوگلیکان، پارامترهای اکسیدانی/آنتی اکسیدانی و بیان ژنهای interleukin-1? (IL-1?)، Transforming growth factor-?1 (TGF-?1)، basic fibroblast growth factor (bFGF) و vascular endothelial growth factor (VEGF) در سطح زخم انجام شد. بر اساس نتایج بدست آمده، زخم پوش نانوسلولز باکتریایی/اسکولین باعث کاهش قابل توجهی در ناحیه زخم در مقایسه با گروههای کنترل و نانوسلولز باکتریایی در طی آزمایش شد. علاوهبر این، درمان با اسکولین تعداد لنفوسیت ها را نست به گروه کنترل کاهش داد و تعداد فیبروبلاست ها را در مراحل اولیه کاهش و تعدادی فیبروسیتها را در مراحل بعدی بهبود زخم افزایش داد. پارامترهای دیگر مانند ایجاد اپیتلیوم مجدد، نظم بافتی، الیاف کلاژن با بلوغ بشتر و رگ های خونی با اندازه بزرگ، در گروه نانوسلولز باکتریایی/اسکولین در مقایسه با سایر گروهها بهبود مشخصی را نشان دادند. در گروه درمان شده با نانوسلولز باکتریایی/اسکولین در مقایسه با گروه کنترل، میزان ماده خشک، گلیکوزآمینوگلیکان و محتوای هیدروکسی پرولین در مراحل مختلف بهبود زخم به طور قابل توجهی افزایش یافتند. بررسی پارامترهای استرس اکسیداتیو نیز نشاندهنده بهبود وضعیت آنتیاکسیدانی در بافت زخم در گروه درمان شده با نانوسلولز/اسکولین بود؛ بهطوری که فعالیت آنزیمهای گلوتاتیون پراکسیداز و سوپراکسید دیسموتاز افزایش و غلظت مالون دی آلدئید کاهش یافته بود. همچنین، درمان با اسکولین بهطور قابل توجهی الگوی بیان ژنها را در مراحل مختلف بهبود و تعدیل نمود که از نظر بالینی میتواند به تسریع فرآیند بهبودی و کاهش عوارض التهابی منجر شود. نتایج این مطالعه نشان داد که ترکیب نانوسلولز باکتریایی/اسکولین در روند التیم زخم موثر است. خصوصیت این دارو در تسریع روند التیام میتواند مربوط به اثر آنها بر عروق خونی، تعدیل سیتوکین های پیش التهابی، بهبود وضعیت آنتیاکسیدانی و تولید بیشتر کلاژن و گلیکوزآمینوگلیکان باشد.
-
ارزیابی اثرات ضدمیکروبی عصاره هیدروالکلی و نانوکپسول های سنتزشده از گیاه شاهدانه (Cannabis sativa L.) بر روی گونه های اشریشیا کلی و استرپتوکوکوس آگالاکتیه
پرهام محمدظاهری 1403در دهههای اخیر، مقاومت میکروبی به عنوان یکی از بزرگترین چالشها در حوزه سلامت عمومی شناخته شده است. ظهور و گسترش باکتریهای مقاوم به آنتیبیوتیک، ضرورت پژوهشهای جدید برای کشف ترکیبات ضدمیکروبی موثر را دوچندان کرده است. در این راستا، گیاهان دارویی به دلیل دارا بودن ترکیبات فعال زیستی، از پتانسیل بالایی در تولید داروهای جدید برخوردار هستند. گیاه شاهدانه (.Cannabis sativa L) به عنوان یکی از گیاهان با خواص دارویی متعدد، در این پژوهش مورد توجه قرار گرفته است. این تحقیق با هدف بررسی اثرات ضدمیکروبی عصاره هیدروالکلی و نانوکپسولهای حاوی این عصاره بر روی دو گونه باکتریایی مهم و بیماریزا، یعنی اشریشیا کلی و استرپتوکوکوس آگالاکتیه، طراحی و اجرا شد. روششناسی تحقیق شامل تهیه عصارههای هیدروالکلی از گیاه شاهدانه و سنتز نانوکپسولهای حاوی این عصاره با استفاده از فناوریهای نوین نانوتکنولوژی بود. برای بررسی اثرات ضدمیکروبی، از روشهای استاندارد آزمایشگاهی شامل تعیین حداقل غلظت بازدارنده رشد (MIC) و حداقل غلظت کشنده (MBC) استفاده شد. همچنین خواص فیزیکی و شیمیایی نانوکپسولها به منظور اطمینان از پایداری و کارایی آنها مورد ارزیابی قرار گرفت. نتایج این پژوهش نشان داد که عصاره هیدروالکلی گیاه شاهدانه اثرات ضدمیکروبی قابل توجهی در برابر هر دو گونه باکتریایی هدف دارد. با این حال، نانوکپسولهای حاوی عصاره شاهدانه به دلیل افزایش سطح تماس با باکتریها و بهبود جذب زیستی، اثربخشی به مراتب بیشتری نشان دادند. این نانوکپسولها توانستند با غلظتهای کمتری نسبت به عصاره خالص، رشد و بقای باکتریها را مهار کنند. پژوهش حاضر، اهمیت استفاده از فناوری نانو در بهبود کارایی داروهای گیاهی و توسعه نسل جدیدی از عوامل ضدمیکروبی را برجسته میکند. این دستاورد میتواند به عنوان گامی نوین در مبارزه با مقاومت میکروبی و بهبود درمان عفونتهای ناشی از باکتریهای مقاوم مورد استفاده قرار گیرد.
-
بررسی اثرات درمانی رمدسیویر در پریتونیت عفونی گربه ها: تحلیل پروتئومیک تغییرات ناشی از درمان
کوثر خلیلی 1403زمینه و هدف:پریتونیت عفونی گربه (FIP) یک بیماری کشنده و التهابی است که توسط ویروس کرونا در گربه ها ایجاد می شود و تاکنون درمان موثری برای آن وجود نداشته است. این بیماری با تغییرات پروتئین های سرم و التهاب سیستمیک همراه است و اغلب به مرگ حیوانات مبتلا منجر می شود. با توجه به اثرات مهارکننده رمدسیویر بر RNAپلیمراز وابسته به RNA ویروسی در سایر بیماری های ویروسی مشابه، هدف این پژوهش ارزیابی اثرات درمانی این دارو بر FIP و بررسی تغییرات پروتئومیک ناشی از درمان بود. روش کار:این مطالعه تجربی بر روی گربه های مبتلا به FIP انجام شد که به صورت تصادفی انتخاب و به مدت چهار هفته تحت درمان با رمدسیویر قرار گرفتند. نمونه های سرم خونی گربه ها به صورت هفتگی جمع آوری و تغییرات پروتئینی آنها با استفاده از تکنیک الکتروفورز سرم مورد ارزیابی قرار گرفت. داده های حاصل از این آزمایشات با روش های آماری تحلیل شده و تغییرات پروتئین های مرتبط با التهاب به طور خاص بررسی شد. نتایج:نتایج نشان داد درمان با رمدسیویر منجر به کاهش قابل توجه غلظت پروتئین های مرتبط با التهاب، از جمله گلوبولین ها، و بهبود شاخص های بیوشیمیایی سرم خون شد. تغییرات پروتئومیک همچنین نشان دهنده بهبود وضعیت سلامت گربه های تحت درمان بود. علاوه بر این، الگوهای تغییرات پروتئین های سرم به عنوان شاخصی موثر برای پیشبینی موفقیت یا شکست درمان شناسایی شد. این شاخص ها میتوانند زمان مناسب برای قطع درمان و جلوگیری از مصرف غیرضروری دارو را تعیین کنند. نتیجه گیری:رمدسیویر می تواند به عنوان یک گزینه درمانی موثر در کاهش التهاب و بهبود وضعیت سلامت گربه های مبتلا به پریتونیت عفونی به کار گرفته شود. یافته های این مطالعه نه تنها در بهبود مدیریت درمانی این بیماری موثر است، بلکه میتواند به کاهش عوارض ناشی از مصرف طولانی مدت دارو و بهینه سازی زمان قطع درمان کمک کند. کلیدواژه ها: پریتونیت عفونی گربه، رمدسیویر، کروناویروس، پروتئومیک، درمان دارویی، الکتروفورز سرم زمینه و هدف:پریتونیت عفونی گربه (FIP) یک بیماری کشنده و التهابی است که توسط ویروس کرونا در گربهها ایجاد میشود و تاکنون درمان موثری برای آن وجود نداشته است. این بیماری با تغییرات پروتئینهای سرم و التهاب سیستمیک همراه است و اغلب به مرگ حیوانات مبتلا منجر میشود. با توجه به اثرات مهارکننده رمدسیویر بر RNAپلیمراز وابسته به RNA ویروسی در سایر بیماریهای ویروسی مشابه، هدف این پژوهش ارزیابی اثرات درمانی این دارو بر FIP و بررسی تغییرات پروتئومیک ناشی از درمان بود. روش کار:این مطالعه تجربی بر روی گربههای مبتلا به FIP انجام شد که بهصورت تصادفی انتخاب و به مدت چهار هفته تحت درمان با رمدسیویر قرار گرفتند. نمونههای سرم خونی گربهها بهصورت هفتگی جمعآوری و تغییرات پروتئینی آنها با استفاده از تکنیک الکتروفورز سرم مورد ارزیابی قرار گرفت. دادههای حاصل از این آزمایشات با روشهای آماری تحلیل شده و تغییرات پروتئینهای مرتبط با التهاب بهطور خاص بررسی شد. نتایج:نتایج نشان داد درمان با رمدسیویر منجر به کاهش قابلتوجه غلظت پروتئینهای مرتبط با التهاب، از جمله گلوبولینها، و بهبود شاخصهای بیوشیمیایی سرم خون شد. تغییرات پروتئومیک همچنین نشاندهنده بهبود وضعیت سلامت گربههای تحت درمان بود. علاوه بر این، الگوهای تغییرات پروتئینهای سرم بهعنوان شاخصی موثر برای پیشبینی موفقیت یا شکست درمان شناسایی شد. این شاخصها میتوانند زمان مناسب برای قطع درمان و جلوگیری از مصرف غیرضروری دارو را تعیین کنند. نتیجهگیری:رمدسیویر میتواند بهعنوان یک گزینه درمانی موثر در کاهش التهاب و بهبود وضعیت سلامت گربههای مبتلا به پریتونیت عفونی بهکار گرفته شود. یافتههای این مطالعه نه تنها در بهبود مدیریت درمانی این بیماری موثر است، بلکه میتواند به کاهش عوارض ناشی از مصرف طولانیمدت دارو و بهینهسازی زمان قطع درمان کمک کند. کلیدواژهها: پریتونیت عفونی گربه، رمدسیویر، کروناویروس، پروتئومیک، درمان دارویی، الکتروفورز سرم
-
استفاده از DNA آزاد سلولی به عنوان نشانگر پیش آگهی در انتریت پاروویروسی سگ ها
سیده فاطمه علی زاده اطاقسرا 1403چکیده: انتریت پارووویروسی یکی از بیماریهای ویروسی شایع و کشنده در سگها است که تشخیص سریع و پیشآگهی دقیق آن میتواند در مدیریت درمانی و کاهش تلفات موثر باشد. در این مطالعه، به بررسی کاربرد قطعات DNA آزاد سلولی در خون سگهای مبتلا به انتریت پارووویروسی پرداخته شده است. cfDNA، که بهطور طبیعی در جریان خون موجود است، از سلولهای مرده و آسیبدیده ناشی میشود و افزایش آن در بیماریهای التهابی و عفونی معمول است. این بیومارکر بهویژه در شرایطی که آسیب شدید بافتی و التهاب وجود دارد، میتواند بهعنوان شاخص حساس برای ارزیابی شدت بیماری و پیشبینی عوارض عمل کند. علاوه بر cfDNA، فریتین و پروتئین واکنشی C نیز از بیومارکرهای التهابی شناختهشده هستند. فریتین که بهعنوان پروتئین ذخیره آهن عمل میکند، در پاسخ به التهاب شدید و عفونتهای سیستمیک سطح بالایی از خود را نشان میدهد. از سوی دیگر، CRP یک پروتئین پلاسمایی است که در پاسخ به التهاب در بدن افزایش مییابد و میتواند در شناسایی عفونتهای فعال و ارزیابی شدت آنها مفید باشد. در این مطالعه، 20 قلاده سگ مبتلا به انتریت پاروویروسی و نوتروپنی شدید پس از تشخیص اولیه و اخذ رضایتنامه از صاحبان وارد مطالعه خواهند شد. درمان روتین و یکسان بر اساس دوز و وزن بدن برای این بیماران در طی پنج روز نمونهبرداری صورت خواهد گرفت. نمونههای خون از هر بیمار درروز اول و قبل از شروع درمان و طی 5 روز اخذ شد تا تغییرات بیومارکرهای مورد نظر و ارتباط آنها با یکدیگر در ارزیابی پاسخ به درمان و پیشآگهی بررسی شود. این مطالعه بهمنظور مقایسه توانایی cfDNA با فریتین و CRP در پیشبینی شدت بیماری و عوارض بالینی در سگهای مبتلا به انتریت پارووویروسی انجام میشود. نتایج این تحقیق میتواند بهعنوان یک ابزار تشخیصی و پیشآگهی موثر در بهبود استراتژیهای درمانی و مراقبتی برای این بیماری کشنده در سگها کاربرد داشته باشد
-
اثر تجویز داخل تخم مرغی رتینوئیک اسید بر میزان جوجه درآوری، بیان ژن های مرتبط با رشد، وضعیت آنزیم های کبدی و رشد اولیه اندام های داخلی پس از جوجه درآوری در جوجه های گوشتی.
نوید امیری 1403زمینه و هدف: با توجه به چشمانداز افزایش مصرف گوشت طیور طی دهههای آینده و پیشرفت در فرایندهای اصلاح ژنتیکی و فناوری تغذیه جوجههای گوشتی که منجر به کوتاه شدن طول دوره رشد جوجهها شده است و همچنین به علت محدود بودن منابع کشاورزی برای تامین خوراک جوجهها، اهمیت مرحله جوجهریزی دوچندان شده است. تزریق داخل تخم مرغ یک فناوری نوین است که بهطور بالقوه میتواند کیفیت جوجهریزی و رشد متعاقب جوجههای گوشتی را بهبود ببخشد. آآنترتینوئیک اسید، متابولیت فعال ویتامین A، نقشهای حیاتی در رشد جنینی، تمایز سلولی و تکامل بافتها ایفا میکند. این مطالعه با هدف بررسی تاثیر تزریق رتینوئیک اسید بر میزان جوجه درآوری، بیان ژنهای مرتبط با رشد، وضعیت آنزیمهای کبدی و رشد اولیه اندامهای داخلی پس از جوجه درآوری انجام شد. روش کار: در این تحقیق، 250 عدد تخم مرغ نطفه دار در 5 گروه تقسیم شدند: گروه تزریق رتینوئیک اسید، گروه تزریق ، گروه تزریق DMSO، گروه ضدعفونی شده با اتانول و گروه کنترل. تزریق در روز 14 انکوباسیون انجام شد و جوجه ها در روز اول هچ برای انجام آزمایشات کشتار شدند و نمونههای لازم برای انجام آزمایشات اخذ گردید. نتایج: نتایج نشان داد که تزریق رتینوئیک اسید تاثیر معنیداری بر وزن یا میزان هچ جوجهها نداشته است. در بررسی عملکرد کبد، تغییرات معنیداری در سطح آنزیمهای کبدی مانند GGT، LDH و GOT مشاهده نشد. در تحلیل بیان ژن، افزایش معنیداری در بیان ژن GHR در بافت کبد گروه دریافتکننده رتینوئیک اسید مشاهده شد. با این حال، هیچ تغییر معنیداری در بیان ژن GHR در روده و ژن IGF-1 در بافتهای کبد و روده مشاهده نشد. نتایج هیستومورفومتریک بافتهای دئودنوم و کولون نشان داد که تغییرات جزئی در طول پرزها و عمق کریپتها وجود داشت، اما این تغییرات از نظر آماری معنادار نبودند و همچنین تغییری در ساختار طبیعی بافت کبد مشاهده نشد. نتیجه گیری: در مجموع، نتایج این تحقیق نشان داد که در روز اول هچ، میزان بیان ژن GHR در بافت کبد افزایش یافت که میتواند در ادامه زندگی منجر به افزایش رشد و بهبود عملکرد رشد در جوجهها شود. همچنین، رتینوئیک اسید در غلظت مورد استفاده تاثیرات معنیداری بر وزن و میزان جوجه درآوری، عملکرد کبد، بیان ژن IGF-1 و یافتههای هیستومورفومتریک مورد مطالعه نداشته است. کلیدواژهها: تزریق داخل تخم مرغی، رتینوئیک اسید، جوجه درآوری، رشد، بیان ژن، جوجه گوشتی.
-
بررسی فراوانی عارضه ی دررفتگی کشکک در سگهای ارجاعی به درمانگاههای دامپزشکی شهرکرمانشاه (1398 تا 1403 )
فاطمه رشیدی 1403عارضه دررفتگی استخوان کشکک یکی از دلایل اصلی لنگش در سگ بوده و از رایجترین عواملی است که حیوانات خانگی را راهی اتاق عمل میکند. در این عارضه، استخوان کشکک از وضعیت طبیعی خود خارج شده و حرکت حیوان، با مشکل مواجه میشود. هرچند این عارضه در گربهها هم رخ میدهد اما بیشتر گزارشات در سگها و بهخصوص در سگهای نژاد کوچک و عروسکی دیده میشود. دررفتگی استخوان کشکک در صورتی که رو به وخامت برود، جلوی فعالیت طبیعی سگها را میگیرد و برای آنها و صاحبانشان معضل بزرگی ایجاد میکند. آمار فراوانی آن توسط محققان مختلف مورد توجه و بررسی قرار گرفته است. اما به رغم روند رو به رشد نگهداری سگها طی چند سال اخیر، اطلاعاتی در خصوص بررسی این عارضه در شهر کرمانشاه، طی جستجو در منابع علمی در دسترس، یافت نشده است. بنابراین هدف از این پژوهش بررسی فراوانی و توزیع عارضه در رفتگی استخوان کشکک در سگهای ارجاعی به درمانگاههای شهر کرمانشاه میباشد. بدین منظور با مراجعه به درمانگاههای مختلف در سطح شهر کرمانشاه، پروندههای معاینات فیزیکی و رادیولوژیکی سگهای مبتلا به دررفتگی استخوان کشکک، از سال 1398 تا کنون بررسی شدند و سوابقی مانند: سن، جنس، نژاد، وزن بدن و درجه در رفتگی یادداشت شد و پس از دستهبندی، دادهها مورد ارزیابی و تحلیلهای آماری قرار گرفتند. براساس نتایج ما مشخص گردید که دررفتگی استخوان کشکک در نژاد شیتزو 67/33% و پامرانین 53/26% بیشترین فراوانی را دارد (5P < 0/0)، سگهای ماده (48/%74) بیشتر از سگهای نر (51/%25) (5P > 0/0) تحت تاثیر قرار میگیرند، وضعیت اندام درگیر نیز مشخص کرد که پای چپ (81/40%) بیشتر از پای راست (65/32%) درگیر میشود (5P > 0/0)، همچنین مشخص شد که بیشتر سگهایی که وزن و سنی به ترتیب بین 7-3 کیلوگرم (69/84%) و 7-3 سال (59/79%) داشتند درگیر این عارضه شدند (5P < 0/0). در ادامه مشخص گردید که شایعترین درجه دررفتگی درجه 2 (67/33%) بوده است و این عارضه در سگهای عقیم شده (42/71%) بیشتر از سگهای عقیم نشده (58/28%) مشاهده شده است (5P < 0/0). با توجه به اهمیت رخداد این عارضه در وقوع لنگش در سگها و نبود اطلاعات کافی در زمینه فراوانی این عارضه، توجه به عوامل موثر بر رخداد آن در کنترل و پیشگیری از عارضه و لنگش اهمیت بالایی دارد. کلمات کلیدی: دررفتگی استخوان کشکک، سگ، وزن بدن، سن، درجه دررفتگی، جنسیت
-
بررسی اثر اسکولین بر رت های کولستاتیک مدل انسداد مجرای صفراوی: مطالعات هیستوپاتولوژیک، بیوشیمیایی و مولکولی
فرشاد زارع 1403چکیده کلستاز یکی از بیماری های شایع متابولیک است. کلستاز ناشی از نقص عملکرد سلول کبدی و انسداد در مجاری صفراوی است. تجمع اسیدهای صفراوی باعث افزایش در تولید رادیکالهای آزاد اکسیژن در سلول های کبد و میتوکندری سلولها میشود. در نهایت، آسیب کبدی ناشی از کلستاز باعث تخریب ساختار بنیانی واحد عملکردی کبد شده و عملکرد کبد را مختل می کند. اسکولین یک مشتق کومارینی است که دارای اثرات آنتیاکسیدانی و ضد التهابی است که میتواند در درمان ضایعات کبدی ناشی از کلستاز مفید باشد. جهت ارزیابی اثر اسکولین بر درمان ضایعات کبد، فیبروز کبدی مدل BDL (Bile duct ligation) در 30 سر موش صحرایی ایجاد شد. 10 سر موش صحرایی نیز به عنوان گروه نرمال مورد استفاده قرار گرفتند. حیوانات کلستاتیک به صورت تصادفی به سه گروه تقسیم خواهند شد؛ گروه کنترل کلستاز (بدون درمان)، گروه کلستاز درمان با اسکولین 20 میلیگرم/کیلوگرم و گروه کلستاز درمان با اسکولین 40 میلیگرم/کیلوگرم. موشهای گروه درمان، یک هفته پس از القا کولستاز تجربی، به مدت 2 هفته تحت درمان با اسکولین (گاواژ بصورت روزانه) قرار گرفتند. پس ار پایان آزمایش و اخذ خون، حیوانات آسانکشی شده و نمونههای بافت کبد برای مطالعات هیستوپاتولوژی، مولکولی (بیان ژنهای interleukin-1? (IL-1?)، Transforming growth factor-?1 (TGF-?1) و Tumor necrosis factor alpha (TNF-?)) و بیوشیمیایی (اندازهگیری هیدروکسی پرولین، پروتئین کربونیله، لیزیل اکسیداز بافتی، ظرفیت تام آنتی کسیدانی، مالون دی آلدئید، سوپراکسید دیسموتاز، میلوپراکسیداز و گلوتاتیون پراکسیداز) استفاده گردید. نتایج این مطالعه نشان داد که اسکولین میتواند سطح آنزیمهای کبدی را در موش های مبتلا به کلستاز کنترل و مقادیر این آنزیم ها را نسبت به گروه کنترل BDL کاهش دهد. همچنین اسکولین سطح آلبومین و پروتئین تام را در گروههای درمانی نسبت به گروه کنترل BDL افزایش داد و باعث کاهش مقدار بیلیروبین تام شد. درمان با اسکولین تاثیر قابل توجهی بر کاهش استرس اکسیداتیو داشت، و باعث کاهش غلظت مالوندیآلدئید و پروتئین کربونیله در گروههای درمانی شد. همچنین اسکولین باعث کاهش مقدار هیدروکسی پرولین و گلیکوزآمینوگلیکانها و کاهش بیان ژنهای IL-1?، TGF-?1 و TNF-?در بافت کبد موشهای گروه درمان گردید. در مطالعات هیستوپاتولوژیک نیز اسکولین توانست ساختار بافت کبد را به طور قابلملاحظهایی بهبود دهد و باعث کاهش هیپرپلازی مجرای صفراوی، نکروز پارانشیم کبد و التهاب شود. بنابر این اسکولین دارای این پتانسیل است که به عنوان یک درمان دارویی جهت بهبود کلستاز مورد توجه قرار گیرد و در تحقیقات مشابه، جنبههای اثربخشی آن با جزییات یسشتری مورد بررسی قرار گیرد. کلمات کلیدی: کلستاز، انسداد مجاری صفراوی، فیبروز کبدی، اسکولین
-
مقایسه نشانگرهای کلینیکال پاتولوژی و رادیولوژی با تاکید بر نشانه های عارضه لیپیدوز کبدی و بیماری ذخیره آهن در مرغان مینا (Acridotheres tristis)
انیس مرادی 1403مرغ مینا یکی از پرندگانی است که به عنوان پرنده خانگی و زینتی نگهداری میشود. با توجه به شرایط نگهداری و سیستم گوارشی –کبدی خود پرنده، بیماری کبد چرب و ذخیره آهن از شایع ترین بیماری ها در این گونه از پرندگان است که بیشترین علت ارجاع پرنده به کلینیک میباشد. هدف مطالعه حاضر مقایسه نشانگرهای کلینیکال پاتولوژی و رادیولوژی با تاکید بر نشانه های عارضه لیپیدوز کبدی و بیماری ذخیره آهن در مرغان مینا (Acridotheres tristis) ارجاعی به کلینیکهای دامپزشکی کرمانشاه میباشد. در این مطالعه از 30 مرغ مینای ارجاعی به کلینیک های کرمانشاه، پس از گرفتن تاریخچه و معاینه، با اخذ رضایت کتبی از صاحب پرنده، خونگیری از ورید بال(Brachial vein)صورت خواهد گرفت، سرم خون پس از جداسازی برای بررسی و ارزیابی پارامترهای بیوشیمیایی همچون سنجش میزان پروتئین کل، آلبومین،تریگلیسیرید، آهن و آنزیم های کبدی در فریزر با دمای منفی 20 درجه سلسیوس نگهداری خواهد شد. همچنین برای ارزیابی پراکسیداسیون چربی در سرم، میزان مالوندیآلدهید سنجیده خواهد شد. از تمام پرندهها عکس رادیولوژی با حالت گماری در دو وضعیت شکمی پشتی و جانبی تهیه شده و مورد ارزیابی قرار خواهد گرفت. در صورت امکان آزمایش تکمیلی بیوپسی کبدی انجام و با رنگ آمیزی هماتوکسیلین-ائوزین، اسید پریودیک شیفت و ماسون تری کروم انجام خواهد شد. داده های به دست آمده از نتایج آزمایش ها بصورت میانگین و انحراف استاندارد بوده و با استفاده از آزمون t مورد ارزیابی قرار گرفته و همچنین برای بررسی ارتباط نتایج از ضریب همبستگی پیرسون استفاده خواهد شد.
-
بررسی اثرات فیلگراستیم بر بیومارکرهای خاص برای پیش بینی بقا و شاخص های استرس اکسیداتیو در آنتریت پاروویروسی سگ ها
علیرضا کهریزی 1402انتریت پاروویروس سگ (CPV) یکی از علل مهم مرگومیر در تولهسگها علیرغم درمان تهاجمی است. یکی از مکانهای حمله ویروس، مغز استخوان بوده و باعث تخریب مخزن پیشساز گرانولوسیتی و متعاقب آن ایجاد نوتروپنی و کاهش سطح ایمنی میشود. استفاده از سایتوکاینهای تحریککننده مخزن پیشساز گرانولوسیتی یکی از راههای جبران نوتروپنی متعاقب درگیری با پاروویروس است. فیلگراستیم بهعنوان یکی از مهمترین فاکتورهای تحریککننده کلنی گرانولوسیتی شناخته شده که باعث بلوغ، تکثیر و تمایز نوتروفیلها در مغز استخوان و همچنین افزایش نوتروفیلهای در گردش میگردد. از طرفی در التهابات، تولید ROS افزایشیافته و عدم تعادل بین رادیکالهای آزاد و سیستم آنتیاکسیدانی باعث افزایش تولید گیرندههای G-CSF میشود. انجام مطالعه برای روشنتر شدن اثرات استفاده از آن در شرایط بیماری واقعی ضروری به نظر میرسید. به همین منظور 20 قلاده سگ مبتلا به انتریت پاروویروسی و نوتروپنی شدید پس از تشخیص اولیه به دو گروه تقسیم شدند. یکی از گروهها (تعداد 10 سگ) تزریق زیر جلدی 10 میکروگرم در کیلوگرم وزن بدن فیلگراستیم هر 24 ساعت داشت و گروه دیگر هم حجم آن آب مقطر بهصورت زیر جلدی دریافت کردند. در این مطالعه تغییرات تعداد کل لکوسیتها (TLC)، تعداد نوتروفیلها، تغییرات پارامترهای خونی و غلظت آلبومین، کورتیزول و پروتئین واکنشی C (CRP) بهعنوان فاکتورهای پیش بینی بقا و نشانگرهای استرس اکسیداتیو که شامل، اندیس استرس اکسیداتیو (OSI)، مالوندی آلدهید (MDA) بهعنوان شاخص پراکسیداسیون چربی، سوپراکسیددیسموتاز و فعالیت آنزیم میلوپراکسیداز در سرم حیوانات موردمطالعه هر 24 ساعت به مدت 5 روز مورد ارزیابی قرار گرفت همچنین بررسی ارتباط بین نشانگرها همچنین اثر آنها بر روی روند درمان بیماران موردمطالعه قرار گرفت. انتریت پاروویروس سگ (CPV) یکی از علل مهم مرگومیر در تولهسگها علیرغم درمان تهاجمی است. یکی از مکانهای حمله ویروس، مغز استخوان بوده و باعث تخریب مخزن پیشساز گرانولوسیتی و متعاقب آن ایجاد نوتروپنی و کاهش سطح ایمنی میشود. استفاده از سایتوکاینهای تحریککننده مخزن پیشساز گرانولوسیتی یکی از راههای جبران نوتروپنی متعاقب درگیری با پاروویروس است. فیلگراستیم بهعنوان یکی از مهمترین فاکتورهای تحریککننده کلنی گرانولوسیتی شناخته شده که باعث بلوغ، تکثیر و تمایز نوتروفیلها در مغز استخوان و همچنین افزایش نوتروفیلهای در گردش میگردد. از طرفی در التهابات، تولید ROS افزایشیافته و عدم تعادل بین رادیکالهای آزاد و سیستم آنتیاکسیدانی باعث افزایش تولید گیرندههای G-CSF میشود. انجام مطالعه برای روشنتر شدن اثرات استفاده از آن در شرایط بیماری واقعی ضروری به نظر میرسید. به همین منظور 20 قلاده سگ مبتلا به انتریت پاروویروسی و نوتروپنی شدید پس از تشخیص اولیه به دو گروه تقسیم شدند. یکی از گروهها (تعداد 10 سگ) تزریق زیر جلدی 10 میکروگرم در کیلوگرم وزن بدن فیلگراستیم هر 24 ساعت داشت و گروه دیگر هم حجم آن آب مقطر بهصورت زیر جلدی دریافت کردند. در این مطالعه تغییرات تعداد کل لکوسیتها (TLC)، تعداد نوتروفیلها، تغییرات پارامترهای خونی و غلظت آلبومین، کورتیزول و پروتئین واکنشی C (CRP) بهعنوان فاکتورهای پیش بینی بقا و نشانگرهای استرس اکسیداتیو که شامل، اندیس استرس اکسیداتیو (OSI)، مالوندی آلدهید (MDA) بهعنوان شاخص پراکسیداسیون چربی، سوپراکسیددیسموتاز و فعالیت آنزیم میلوپراکسیداز در سرم حیوانات موردمطالعه هر 24 ساعت به مدت 5 روز مورد ارزیابی قرار گرفت همچنین بررسی ارتباط بین نشانگرها همچنین اثر آنها بر روی روند درمان بیماران موردمطالعه قرار گرفت.
-
بررسی عوامل تعیین کننده و فراوانی آسم و آلرژی گربه های خانگی: یک مطالعه ایمونولوژیک در تشخیص آسم و آلرژی گربه ها مبتنی بر پرسشنامه استاندارد
علی بیژندی 1402 -
بررسی اثر اتومیدات بر میزان ترشح اشک و اندیس استرس اکسیداتیو در اشک در گربه های نر جوان بالغ
آتبین چاره جو 1402 -
بررسی اثر ضد تشنجی اسکولین (Esculin) بر کیندلینگ القاء شده با پنتیلن تترازول (PTZ) در موش های سوری نر.
مینا ورزیده 1402 -
بررسی عوامل تعیین کننده و فراوانی آسم و آلرژی سگ های خانگی : یک مطالعه ایمونولوژیک در تشخیص آسم و آلر ژی سگهامبتنی بر پرسشنامه استاندارد
آروین محمودی 1402 -
بررسی فراوانی و احتمال ابتلا به آسم و آلرژی در افراد همزیست با حیوانات خانگی(سگ و گربه) :یک مطالعه ایمونولوژیک مبتنی بر پرسشنامه استاندارد آسم و آلرژی بر اساس مدل تعدیل شده ECRHS و ISAAC
محمدجواد رستمی 1402 -
اثرات کومارین بر عملکرد تخمدان و استرس اکسیداتیو در مدل نارسایی زودرس تخمدان در موش
محمدباقر نوری 1402 -
اثرات محافظتی نانوذره اکسید روی سنتز شده با گیاه زرشک بر سمیت کلیوی ناشی از سیکلوفسفامید
رضا محمدیان 1402 -
مطالعه مولکولی و پاتولوژیک پاروویروس سگسانان در سگهای مبتلا به گاستروانتریت در شهر کرمانشاه
علی محمدی حسینی 1402چکیده پاروویروس سگسانان یکی از عوامل مهم مرگ و میر توله سگها خصوصا در سن 6 هفتگی تا 6 ماهگی و با شیوع بالا میباشد. این ویروس شایعترین عامل بروز گاستروانتریت هموراژیک در بین جمعیت سگها است. از زمان ظهور اولیه جهانی پاروویروس سگسانان نوع 2 (CPV-2) در سال 1978، این ویروس دستخوش تکامل و جهش سریع در طی زمانی کوتاه شده است. در نتیجه، CVP-2 اصلی در اوایل دهه 80 میلادی، با سویههای تازه پدید آمده به نام های CPV-2a و CPV-2b جایگزین شده است. اخیراً سومین زیرگروه آنتی ژنی، بنام CPV-2c در چندین کشور پدید آمده است. در سالهای اخیر سویه CPV-2c نیز در ایران گزارش شده است. با توجه به اینکه مطالعه مولکولی بر روی سویههای شایع در سطح شهر کرمانشاه انجام نگرفته است، از این رو در این مطالعه تلاش شد تا سویههای شایع ویروس در بین 60 قلاده از سگهای ارجاعی به کلینیکهای دامپزشکی سطح شهر کرمانشاه تعیین شده و علاوه بر آن علائم بالینی و پیش آگهی بیماران بر اساس سویه آلوده کننده مورد بررسی و مقایسه قرار گیرد و همیچنین مطالعه پاتولوژیک بر روی تولههای تلف شده نیز انجام گرفت تا شدت بیماریزایی سویههای مختلف این ویروس نیز مقایسه شود. در این مطالعه جهت تعیین سویههای پاروویروس سگسانان از روش ARMS-PCR استفاده شد. بر اساس نتایج حاصل از آزمایش ARMS-PCR از 60 قلاده نمونه برداری شده، 56 نمونه از نظر حضور پاروویروس سگسانان مثبت شدند. 2 قلاده از 56 قلاده (%3) سگهای بیمار سویه 2a، 29 قلاده (%52) سویه 2b و 25 قلاده (%45) به سویه 2c آلوده بودند. در این مطالعه ارتباط معنی داری بین سویه آلوده کننده و بروز علائم بالینی خاص یافت نشد.اما از سوی دیگر عدم انجام واکسیناسیون و افزایش میزان مرگ و میر مبتلایان به پاروویروس سگسانان ارتباط معنیدار مشاهده شد (P<0.05). همچنین مواردی از شکست در واکسیناسیون و ابتلای سگها به این بیماری با سویه cpv-2c با سن بالاتر از 1 سال و با واکسیناسیون کامل مشاهده شد. یافتههای میکروسکوپیک وجود انتریت فیبرینونکروتیک و میوکاردیت را در حیوانات تلف شده به همراه وجود گنجیدگیهای داخل هستهای، حضور ویروس در سلولهای آلوده نشان داد. نتیجهگیری: بر اساس نتایج حاصل شده از این مطالعه سویه CPV-2b به عنوان سویه غالب در گردش در کرمانشاه شناسایی شد. همچنین مشاهده آمار بالای مبتلایان به سویه جدید CPV-2c بسیار قابل توجه میباشد. از این رو نظارت مستمر و تعیین خصوصیات مولکولی ویروس CPV-2 نه تنها برای شناسایی تغییرات احتمالی ژنتیکی و آنتی ژنی که ممکن است با اثربخشی واکسنها تداخل داشته باشد، بلکه برای درک بهتر مکانیسمهای تکامل CPV-2 و محافظت سگها در برابر این بیماری کشنده در ایران ضروری است.
-
تاثیر عصاره هیدروالکلی نبولایز شده گیاه گل بنفشه بر آسیب حاد ریه ناشی از بستن و سوراخ کردن سکوم (CLP) در رت
محمدمهدی سالاری 1402 -
ارزیابی ماکروسکوپی و میکروسکوپی آبشش سس ماهی کورا
نعمت الله رحیمی تبار 1402 -
بررسی مسیر اتوفاژی با واسطه سیرتونین1 (SIRT1) متعاقب تجویز اسید رتینوئیک در رده سلول های روده ای
محسن رضائی 1401 -
بررسی اثرات آلفاپینن بر روی افسردگی، التهاب عصبی و عدم تعادل آنتیاکسیدانی متعاقب دیابت در موشهای سوری
نرگس حیدریان 1401 -
ارتباط بین نشانگرهای وضعیت آهن و شاخص های استرس اکسیداتیو در سگ های مبتلا به ریزش مو
فاطمه دارستانی 1401 -
بررسی پتانسیل درمانی پلاسمای غنی از پلاکت و ملاتونین در ایجاد عروق جدید پیوند پوستی در سوختگی تمام ضخامت پوست خرگوش
سنا سعادت 1401 -
تغییرات پروتئینهای فاز حاد و نشانگرهای استرس اکسیداتیو حین بیهوشی با پروپوفول و بازگشت از بیهوشی متعاقب تجویز آمینوفیلین در عمل اخته ی سگ های نر
عارف قشقائی 1401 -
اثرعصاره هیدروالکلی قارچ آگاریکوس بایسپوروس بر پروماستیگوت های لیشمانیا ماژور در محیط آزمایشگاه
سارا تاب 1401 -
بررسی اثر محافظتی عصاره هیدروالکلی بابونه دربرابر عفونت کریپتوسپوردیوم پارووم در موش های مبتلا به سرکوب سیستم ایمنی
کوشا کیانی 1401 -
اثر عصاره هیدروالکلی قارچ پلوروتوس استراتوس بر پروماستیگوت های لیشمانیا ماژور در محیط آزمایشگاه
جواد رخشان 1401 -
اثر عصاره هیدروالکلی قارچ پلوروتوس ایرینجی بر پروماستیگوتهای لیشمانیا ماژور در محیط آزمایشگاه
رضا صفیخانی 1401 -
مقایسه بیهوشی ایجاد شده با میدازولام-کتامین و مدتومیدین- کتامین در مرغ عشق از منظر شاخصهای استرس اکسیداتیو و ارزیابی بالینی
زهرا امینی 1401 -
نقش محافظتی عصاره هیدروالکلی کنگر فرنگی بر آسیب بافت کلیه در آنمی همولیتیک القاء شده توسط فنل هیدرازین در موش های صحرایی نر
مهدی خلیلی 1401 -
بررسی تاثیر داروی شیمی درمانی وین کریستین بر فشار داخلی چشم و فاکتورهای استرس اکسیداتیو در اشک سگ های مبتلا به تومور مقاربتی قابل انتقال
غزل کیوان فرد 1400 -
بررسی شیوع و ردیابی مولکولی گونه های هابرونما در هابرونمیازیس چشمی اسب های شهرستان کرمانشاه
محمدمهدی عبدالهی 1400چکیده بیماری هابرونمیازیس در اسب ها توسط گونه های انگل نماتود هابرونما بروز پیدا کرده و توسط ناقلین حشره از جمله مهمترین آنها مگس های موسکا دامستیکا و استوموکسیس کلسیترانس انتقال می یابد. اهمیت بیماری های انتشار یابنده از طریق ناقلین بندپا و کم توجهی مراکز مهم پرورش و نگهداری اسب نسبت به این بیماری و به ویژه اهمیت بهداشتی و اقتصادی آن باعث شد که برآن شویم تا با روش تشخیص قطعی از طریق ردیابی مولکولی این انگل و محاسبه شیوع گونه های آن در مراکز مهم پرورشی و سوارکاری اسب در سطح شهرستان کرمانشاه برآورد قابل استنادی را به دست آوریم. این مطالعه در یک محدوده ی 14 ماهه با تحت نظر گرفتن 41 کانون (باشگاه های سوارکاری، فارم های پرورش و اصطبل های شخصی) و جمعیتی معادل با 385 راس اسب صورت پذیرفت. از میان این جمعیت، با توجه به تاریخچه ی بیماری و چهره ی بالینی هابرونمیازیس چشمی در اسب، تعداد 28 راس اسب مشکوک شناسایی و تحت یک جامعه ی کوچکتر به نام جامعه ی هدف تعریف شده که برای شناسایی انگل اسب های مبتلا با ردیابی ژنوم هابرونما از طریق روش ریل تایم پی سی آر، تحت نمونه برداری از بافت ملتحمه ی درگیر و ناقلین محل زندگی قرار گرفتند. پس از فرآیند تست مولکولی و تحلیل داده ها به روش آماری، 75% از اسب های مشکوک مثبت اعلام شدند که 61.9% آنها را جنس نر و 38.1% را جنس ماده تشکیل می داند. همچنین از لحاظ ارتباط بیماری با سن اسب ها، فصل رخداد بیماری، نژاد و رنگ پوشش بدن، بررسی معناداری صورت گرفت که نشان دهنده ی این بود بخش اعظم مبتلایان در حدود 80.95% از نژاد اسب کرد و 42.85% را اسب هایی با صفت رنگ کرنگ تشکیل می دادند. محدوده سنی زیر 5 سال بیشترین میزان ابتلا را داشته و شیوع بیماری در فصل تابستان و پس از آن در پاییز در اوج خود بوده است. نمونه های ناقلینی که از محل زندگی موارد مشکوک تحت نمونه برداری (جامعه ی هدف) تست شدند بیانگر وجود لارو انگل هابرونما در 92.85% مکان های مشکوک هدف مطالعه بودند که در مکان های اسب های هدف هابرونما مثبت، در 100% مکان ها لاروهابرونما شناسایی شد. از لحاظ تفکیک گونه ای، در بررسی مولکولی کل نمونه های جمعیت هدف هابرونما مثبت، 92.85% گونه ی هابرونما موسکه و 7.15% هابرونما میکروستوما گزارش شد. برنامه های درمان ضد انگلی مدون و اصولی، رعایت بهداشت بستر اصطبل و جلوگیری از مکان های جذب ناقلین بندپا در اسب داری ها و نهایتاً پیشگیری و مدیریت درمانی زخم های ملتحمه ای می تواند به کاهش وقوع بیماری بیانجامد.
-
بررسی مقایسه ای تغییرات بافت پوششی واژن قدامی در طی چرخه فحلی و اوایل دوره ی آبستنی در میش های نژاد سنجابی
مسعود حقی قبادی 1400هدف از این مطالعه بررسی الگوی تغییرات در سلولهای پوششی واژن و غلظتهای پروژسترون و استروژن سرم در طی چرخ? فحلی و اوایل آبستنی در میشهای سنجابی چند شکم زایش بود. میشها (n=20) که در روزهای 45 تا 60 پس از زایش خود قرار داشتند با تجویز داخل عضلانی GnRH (روز صفر)- PGF2?+ hCG (روز 7) و کارگذاری یک دستگاه داخل واژنی آزادکنند? پروژسترون (CIDR) (روزهای 7-0) همزمانسازی شدند. در روز 7، میشها به چهار قوچ بارور معرفی شدند و برای رفتار فحلی تحت نظر قرار گرفتند. به محض مشاهد? نشانیهای فحلی، میشها (n=14) بطور تصادفی به گروههای مطالعه اختصاص داده شدند: 1) گروه آبستن (n=9): به این میشها اجاز? جفتگیری داده شد، سپس جدا و در یک مکان جداگانه نگهداری شدند. 2) گروه غیر آبستن (n=5): به این میشها اجاز? جفتگیری داده نشد و بلافاصله بعد از این که در فحلی مشاهده شدند از قوچها جدا شدند. از روز نخست بروز نشانیهای فحلی (روز صفر) تا روز 20، نمونههای مخاطی روزانه از واژن قدامی تمام میشها با استفاده از یک سوآب پنبهای اخذ گردید و سه اسمیر از هر نمونه تهیه شد. اسمیرها با استفاده از رنگآمیزی گیمسا رنگآمیزی شدند و زیر میکروسکوپ نوری (عدسی x40) جهت شمارش انواع سلولها مورد مطالعه قرار گرفتند. درصد هر نوع سلول به صورت تعداد نوع سلول مربوط? شمارششده در 10 میدان میکروسکوپی تقسیم بر تعداد کل تمام انواع سلولها محاسبه گردید. نمونههای خون از ورید وداج تمام دامها جهت تعیین تغییرات در غلظتهای سرمی پروژسترون و استروژن در طی 20 روز نخست بعد از شناسایی فحلی در لولههای پلاستیکی بدون ماد? ضد انعقادی یک روز در میان با شروع از روز صفر اخذ گردیدند و ظرف یک ساعت به آزمایشگاه انتقال داده شدند. سرم بعد از سانتریفیوژ (دور 3000 در دقیقه به مدت 15 دقیقه) جدا و در دمای ?C 20- تا سنجش هورمونی به روش ELISA ذخیره گردید. تشخیص آبستنی در گروه آبستن 35 روز بعد از جفتگیری با استفاده از سونوگرافی از طریق راستروده انجام شد و میشهای آبستن (n=5) به عنوان گروه آبستن تعیین شدند، در حالی که میشهایی که آبستن نبودند، از مطالعه حذف شدند. نتایج هیچ اختلاف معنیداری را در درصد هر نوع سلول بین دو گروه در مرحلههای استروس و متاستروس نشان نداد. در این مرحلهها، بیشترین و کمترین درصد سلولها به ترتیب سلولهای سطحی و پارابازال بودند. در دایاستروس، نوتروفیلها و سلولهای شاخیشده به ترتیب در میشهای آبستن و غیر آبستن بیشتر از همه بودند. در این مرحله، درصد سلولهای سطحی یک کاهش قابل توجه را در هر دو گروه آبستن و غیر آبستن نشان داد. تعداد سلولهای بینابینی در گروه غیر آبستن کاهش یافت اما همزمان، این تعداد سلولها در گروه آبستن ثابت بود. سلولهای پارابازل کمترین جمعیت سلولی در هر دو گروه بودند. در 4 روز آخر نمونهگیری، نوتروفیلها بیشترین سلولها در گروه آبستن بودند، در حالی که سلولهای سطحی در گروه غیر آبستن بیشترین بودند. در این مرحله، نوتروفیلها یک کاهش قابل ملاحظه را در گروه غیر آبستن نشان دادند، اما تعداد سلولهای پارابازال و بینابینی بطور قابل توجهی افزایش یافتند. در روز صفر، غلظتهای سرمی پروژسترون در هر دو گروه ng/ml <1 بودند. این غلظتها سپس افزایش پیدا کردند تا به مقادیر حداکثر خود برسند. غلظتهای حداکثر پروژسترون در گروه آبستن تا روز 20 حفظ شد، اما در گروه غیر آبستن، این غلظتها از روز 16 شروع به کاهش یافتن کردند و در روز 18 تا 20 به ng/ml <1 رسیدند. بیشترین مقادیر استروژن در هر دو گروه در روز صفر مشاهده شد، سپس به pg/ml <2 رسیدند و در گروه آبستن در این سطح تا پایان دوره باقی ماندند، در حالی که در گروه غیر آبستن، مجدداً به مقادیر حداکثر در روز 18 باز گشتند. در خاتمه، نتایج مطالع? حاضر نشان داد که سلولشناسی واژنی میتواند به عنوان یک ابزار سودمند در ارزیابی ویژگیهای هورمونی و فیزیولوژیکی سیستم تولید مثلی میشها مورد استفاده قرار گیرد و بنابراین یک درک دقیقتری از فیزیولوژی چرخ? فحلی و اوایل آبستنی در میشها فراهم نماید، که میتواند جهت بهبود مدیریت تولید مثل مورد استفاده قرار گیرد.
-
ارزیابی آنزیم های آنتی اکسیدان و بیان ژن TRPC6 در گلبولهای قرمز موشهای صحرایی پس از تجویز 5- فلوروراسیل
نریمان حسین تبارکراتی 1400P<0.05) در نظر گرفته شد. نتایج حاصل از این مطالعه نشان داد در دو گروه دوز بالا و متوسط کاهش وزن معنیداری وجود دارد. سطح هماتوکریت و RBC به غیر از گروه دوز کم نسبت به گروه شاهد کاهش معنیداری داشت. میزان گلبول سفید، نوتروفیل، لنفوسیت و پلاکت افزایش معنیداری نسبت به گروه کنترل نشان دادند.تغییرات در سطح هموگلوبین بیمعنی بود ولی در همه گروههای تیماری سطح مالوندیآلدئید (MDA)، وضعیت تام اکسیدانی (TOS) و اندیس استرس اکسیداتیو (OSI) به جز شاخص استرساکسیداتیو گروه دوز متوسط سرم، نسبت به گروه شاهد افزایش معنیداری داشته و ظرفیت آنتیاکسیدانی تام (TAC) به غیر از گروه دوز متوسط سرم در بقیه گروهها کاهش معنیداری یافت.سطح آنزیمهای گلوتاتیون پراکسیداز (GPx) و سوپراکسیدادیسموتاز (SOD) در RBC در همه گروهای تیماری کاهش معنیداری داشتند.میزان آنزیم نیتریکاکساید در نمونه سرمی در دوز متوسط افزایش معنیداری داشت و در نمونه RBC در دو دوز پایین و بالا افزایش معنیداری نشان داد. همچنین در بررسی بیان ژن TRPC6 میزان بیان این ژن در دوزهای بالا و متوسط به طور معنیداری افزایش یافت. بنابراین میتوان نتیجه گرفت که تجویز داروی 5-FU در درمان سرطان میتواند باعث ایجاد استرساکسیداتیو در گلبولقرمز شده و همین استرساکسیداتیو میزان بیان ژن TRPC6 را در غشا اریتروسیتها افزایش داده و در ادامه باعث ایجاد آپوپتوز در آنها شود. بنابراین پیشنهاد میشود پزشکان و دامپزشکان در تجویز این دارو برای بیماران با مشکلات خونی و کم خونی دقت لازم را داشته باشند.
-
مقایسه تغییرات نشانگرهای استرس اکسیداتیو گلبولهای قرمز خون در دو روش بیهوشی تام داخل وریدی با استفاده از پروپوفول، و کتامین-دیازپام در جراحی برداشت رحم و تخمدان در سگ
پویا میرعلی 1400 -
مقایسه تغییرات نشانگرهای استرس اکسیداتیو سرم در بیهوشی تام داخل وریدی با استفاده از پروپوفول و کتامین-دیازپام در جراحی برداشت رحم و تخمدان در سگ
محمدسجاد مرادی 1400چکیده هدف: استفاده از پروپوفول و کتامین-دیازپام دو پروتکل پرکاربرد بیهوشی تام داخل وریدی میباشند. بیهوشی و جراحی باعث بههم خوردن تعادل میان آنتیاکسیدانها و رادیکالهای آزاد تولیدی بدن شده که زمینهساز استرساکسیداتیو است. لذا انتخاب پروتکل بیهوشی مناسب مطابق شرایط و در راستای ارتقای درمان و سلامت بیمار از اهمیت ویژه برخوردار است. هدف، ارزیابی نشانگرهای استرساکسیداتیو سرم در این دو رژیم بیهوشی در جراحی برداشت رحم و تخمدان در سگ ماده است تا با دید بازتری رژیم بیهوشی تام داخل وریدی را برگزید. روش پژوهش: ده قلاده سگ ماده نژاد مختلط، حدود 5/1 ساله، به طور تصادفی به دو گروه مساوی )5 سگ در هرگروه) تقسیم شدند. در گروه 1 (g1) کتامین (5 میلیگرم برکیلوگرم) و دیازپام (25/0 میلیگرم برکیلوگرم) برای القاء و نگهداری بیهوشی استفاده شد. در گروه 2 (g2)، پروپوفول (4 میلیگرم برکیلوگرم و 3/0 میلیگرم برکیلوگرم در هردقیقه) به ترتیب برای القاء و نگهداری بیهوشی استفاده شد. نگهداری بیهوشی در g2 از طریق چکانش مداوم بود. جراحی برداشت رحم و تخمدان، به روش رایج، برای همه سگها انجام شد. نمونههای خون از ورید سفالیک در زمان قبل از القای بیهوشی (T1)، یک ساعت (T2) و 24 ساعت (T3) پس از القای بیهوشی اخذ شد. سرم نمونههای خون با سانتریفیوژ جدا شد. از نمونههای سرم برای اندازهگیری نشانگرهای استرساکسیداتیو که شامل وضعیت تام اکسیدانی (TOS)، ظرفیت تام آنتیاکسیدانی (TAC)، مالوندیآلدهید (MDA)، نیتریکاکساید (NO) و گلوتاتیونپراکسیداز (GPx) از کیتهای تجاری استفاده شد. اندیس استرساکسیداتیو (OSI) براساس نسبت TOS به TAC محاسبه شد. دادهها با استفاده از یک مدل خطی در نرمافزار گرافپد پریسم نسخه 9، با درنظرگرفتن سطع معنیداری p<0.05 مورد ارزیابی آماری قرارگرفت. یافتهها: با اینکه میزان OSI (TOS/TAC) طی بیهوشی روندی افزایشی داشت، اما در g2 بهطور معناداری کمتر و سطح MDA نیز فقط در زمان T2 با اختلاف معناداری پایینتر از g1 بود. ضمن اینکه سطح NO همین پروتکل در زمان T3 با اختلاف معنادار کمتر و درعینحال سطح GPx در زمان T2 بهصورت معنادار بیشتر از گروه g1 بود. نتیجهگیری: در عمل برداشت رحم و تخمدان در سگ رژیم بیهوشی تام داخل وریدی پروپوفول به مراتب اثر اکسیداتیو کمتری نسبت به کتامین-دیازپام (بنابر نشانگرهای TOS، OSI و NO) دارد، حتی در برخی موارد (TAC و GPx) اثر آنتیاکسیدانی پروپوفول بیشتر از کتامین-دیازپام است. کلمات کلیدی: پروپوفول، کتامین، دیازپام، استرساکسیداتیو، سرم، بیهوشی
-
مقایسه اثرات کتوپروفن و ملوکسیکام بر مسیر گلوتاتیون در بیهوشی با کتامین- زایلازین در رت
آذین شورینی 1400انتخاب رژیم بیهوشیمناسب و ایمن همواره یک قسمت مهم در بسیاری از جراحیها محسوب میگردد. استفاده ازداروهای ضد درد مناسب در بیماران تحت جراحی ضروری است، تا با کاهش درد از افزایشعوامل ایجادکننده استرس اکسیداتیو (مسیر گلوتاتیون) جلوگیری شود. از جمله اینداروها میتوان دو داروی کتوپروفن و ملوکسیکام از دسته داروهای ضدالتهابغیراستروئیدی را نام برد. مطالعه حاضر باهدفمقایسه اثرات کتوپروفن و ملوکسیکام بر مسیر گلوتاتیون دربیهوشی با کتامین-زایلازین در رت انجام شده است. 80 سر موش صحرایی (رت) نر با سن 5 هفته خریداری شد. ابتدا ? سر رت مورد خونگیریاز قلب قرار گرفتند و 75 سر رت باقی بهطور تصادفی به 3 گروه تقسیم شدند. 5 سر رت ازهر گروه برای هر زمان خونگیری انتخاب شدند. 30 دقیقه پیش از القای بیهوشی، بهگروه کنترل سالین و در گروه 1 و 2 به ترتیب کتوپروفن و ملوکسیکام بهصورت زیرجلدیو با حجم یکسان تزریق شد. سپس تمام رتها تحت بیهوشی با ترکیب کتامین-زایلازین بهصورتدرون صفاقی قرار گرفتند. در زمان T0 ، T30 ، T60 ، T24h ، T48h خونگیری شد. پس از جدا نمودن سرم خون، سطح سرمی شاخصهای مورد بررسی(گلوتاتیون اکسید شده، گلوتاتیون احیا، آنزیم گلوتاتیون پراکسیداز و گلوتاتیونردوکتاز) به روش کالریمتری و کیتهای تجاری مورد سنجش قرار گرفت. در جراحیهاییکه بیدردی زیر 24 ساعت از اهمیت بیشتری برخوردار است، کتوپروفن میتواند گزینهمناسبی باشد. اما اگر بیدردی بعد از 24 و 48 ساعت مد نظر است، ملوکسیکام میتواندارجح باشد.انتخاب رژیم بیهوشی مناسب و ایمن همواره یک قسمت مهم در بسیاری از جراحیها محسوب میگردد. استفاده از داروهای ضد درد مناسب در بیماران تحت جراحی ضروری است، تا با کاهش درد از افزایش عوامل ایجادکننده استرس اکسیداتیو (مسیر گلوتاتیون) جلوگیری شود. از جمله این داروها میتوان دو داروی کتوپروفن و ملوکسیکام از دسته داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی را نام برد. مطالعه حاضر با هدف مقایسه اثرات کتوپروفن و ملوکسیکام بر مسیر گلوتاتیون دربیهوشی با کتامین-زایلازین در رت انجام شده است. 80 سر موش صحرایی (رت) نر با سن 5 هفته خریداری شد. ابتدا ? سر رت مورد خونگیری از قلب قرار گرفتند و 75 سر رت باقی به طور تصادفی به 3 گروه تقسیم شدند. 5 سر رت از هر گروه برای هر زمان خونگیری انتخاب شدند. 30 دقیقه پیش از القای بیهوشی، به گروه کنترل سالین و در گروه 1 و 2 به ترتیب کتوپروفن و ملوکسیکام بهصورت زیرجلدی و با حجم یکسان تزریق شد. سپس تمام رتها تحت بیهوشی با ترکیب کتامین-زایلازین بهصورت درون صفاقی قرار گرفتند. در زمان T0 ، T30 ، T60 ، T24h ، T48h خونگیری شد. پس از جدا نمودن سرم خون، سطح سرمی شاخصهای مورد بررسی(گلوتاتیون اکسید شده، گلوتاتیون احیا، آنزیم گلوتاتیون پراکسیداز و گلوتاتیون ردوکتاز) به روش کالریمتری و کیتهای تجاری مورد سنجش قرار گرفت. در جراحی هایی که بی دردی زیر 24 ساعت از اهمیت بیشتری برخوردار است، کتوپروفن میتواند گزینه مناسبی باشد. اما اگر بیدردی بعد از 24 و 48 ساعت مد نظر است، ملوکسیکام میتواندارجح باشد.
-
ارزیابی اثرات غلظتهای مختلف ال- آرژنین بر القا کلونی زایی سلول های بنیادی اسپرماتوگونی بز در محیط آزمایشگاه
فاطمه نجفی 1400 -
بررسی اثر سدیم آلژینات بر سمیت بیضه ناشی از مصرف بلومایسین. اتوپوزاید و سیس پلاتین (رژیم شیمی درمانی BEP) در موش های صحرایی نر
محمد ارشیا هاشمیان 1400 -
ارتباط تغییرات cfDNA و لیزیل اکسیداز در روند درمان و پیش آگهی تومور مقاربتی قابل انتقال سگ سانان
منا محمدظاهری 1400 -
تاثیرکارگذاری بلند مدت CIDR هم راه با یا بدون تجویزPGF2a,GnRH,hCG,eCG در اوایل فصل تولید مثلی روی عملکرد تولید مثلی بره میش های نژاد سنجابی
سعید غلامی 1400 -
اثرات سیلیمارین روی تمایز استئوژنیک سلولهای بنیادی مزانشیمی مشتق از مغز استخوان جنین گوسفند
اسحاق مروتی 1400 -
مقایسه اثرات کتوپروفن و ملوکسیکام بر شاخص های استرس اکسیداتیو در بیهوشی با کتامین- زایلازین در رت
مصطفی خلیلی 1400 -
تاثیر ال-آرژنین بر القاء کلونی زایی اسپرماتوگونی گوسفند در محیط آزمایشگاه
زهرا قادری نازلیانی 1399 -
اثرات اسیدرتینوئیک بر بیان ژنهای TRPV6 و TRPV7 در رده سلولی سرطان روده بزرگ Caco-2
فرزانه امینی 1399 -
اثرات تعدیل کنندگی کتوکونازول بر تغییرات سایتوکینی ناشی از استرس جراحی انتخاب در رت
فرشاد خمیس آبادی 1399 -
اثرات اسیدرتینوئیک بربیان ژن های HNF4 , Cdx-2 در سلولهای Caco-2 به عنوان مدلی از سلولهای اپیتلیال روده
مهشاد کرم بیگی 1399 -
تاثیر غلظت های مختلف ترهالوز بر زنده مانی سلول های بنیادی اسپرماتوگونی بز در فرآیند انجماد
محدثه احمدی 1399 -
مطالعه تتثیر استرس اکسیداتیو و پاتولوژیک نانو ذره Zr-tio2 بر روی کلیه موش سوری نر
فاطمه کوثری راد 1399 -
مطالعه تجربی تاثیر ترکیب سلولز باکتریایی- پیتاسکلیدین بر زخم های پوستی در مدل حیوانی رت
نسترن پناهی 1399 -
بررسی تاثیرات استرس اکسیداتیوو پاتولوژیک نانو ذره zr-Tio2 بر روی کبد موش سوری نر
روژین عباسی 1399 -
ارزیابی اثر کتامین-دیازیام و کتامین- زایلازین بر میزان اشباع اکسیزن خون شریانی و تغییرات شاخص های استرس اکسیداتیو در سگ
پدرام خوش طینت 1399 -
بررسی شیوع هیستوپاتولوژی و ردیابی مولکولی زخم تابستانه ناشی از هابرونما در اسبهای شهرستان کرمانشاه
علیرضا افسریان 1399 -
اثر محافظتی ملاتونین بر آسیب بیضه ای ناشی از تجویز بلئومایسین. اتوپوزید و سیس پلاتین در موشهای صحرایی
مجتبی مرادی 1399 -
مکانیسم های دخیل در فعالیت ضد دردی ایجاد شده توسط عصاره هیدرواتانولی کنگر فرنگی در پاسخ درد ناشی از فرمالین و اسیداسیتیک در موش های سوری نر
پگاه یاقوتی 1399 -
اثر بازدارندگی عصاره پونه کوهی و برگ درخت گردو بر رویان شدن تخم استرونگل های اسب در محیط آزمایشگاه
زهره امینی 1399 -
بررسی اثرات تعدیل کنندگی عصاره هیدروالکلی کنگر فرنگی بر آنمی همولیتیک القاء شده توسط فنیل هیدرازین در موشهای صحرایی نر بالغ
میلاد اله مرادی 1397 -
ارزیابی اثرات حفاظتی و تعدیل کنندگی ایمونوهماتولوژی و بیوشیمیاییعصاره هیدروالکلی کاکوتی کوهی ناشی از سیتوتوکسیتی نانو ذرات نقره در موش صحرایی نر
میلاد خزائی 1397
