در دهههای اخیر، مقاومت میکروبی به عنوان یکی از بزرگترین چالشها در حوزه سلامت عمومی شناخته شده است. ظهور و گسترش باکتریهای مقاوم به آنتیبیوتیک، ضرورت پژوهشهای جدید برای کشف ترکیبات ضدمیکروبی موثر را دوچندان کرده است. در این راستا، گیاهان دارویی به دلیل دارا بودن ترکیبات فعال زیستی، از پتانسیل بالایی در تولید داروهای جدید برخوردار هستند. گیاه شاهدانه (.Cannabis sativa L) به عنوان یکی از گیاهان با خواص دارویی متعدد، در این پژوهش مورد توجه قرار گرفته است. این تحقیق با هدف بررسی اثرات ضدمیکروبی عصاره هیدروالکلی و نانوکپسولهای حاوی این عصاره بر روی دو گونه باکتریایی مهم و بیماریزا، یعنی اشریشیا کلی و استرپتوکوکوس آگالاکتیه، طراحی و اجرا شد. روششناسی تحقیق شامل تهیه عصارههای هیدروالکلی از گیاه شاهدانه و سنتز نانوکپسولهای حاوی این عصاره با استفاده از فناوریهای نوین نانوتکنولوژی بود. برای بررسی اثرات ضدمیکروبی، از روشهای استاندارد آزمایشگاهی شامل تعیین حداقل غلظت بازدارنده رشد (MIC) و حداقل غلظت کشنده (MBC) استفاده شد. همچنین خواص فیزیکی و شیمیایی نانوکپسولها به منظور اطمینان از پایداری و کارایی آنها مورد ارزیابی قرار گرفت. نتایج این پژوهش نشان داد که عصاره هیدروالکلی گیاه شاهدانه اثرات ضدمیکروبی قابل توجهی در برابر هر دو گونه باکتریایی هدف دارد. با این حال، نانوکپسولهای حاوی عصاره شاهدانه به دلیل افزایش سطح تماس با باکتریها و بهبود جذب زیستی، اثربخشی به مراتب بیشتری نشان دادند. این نانوکپسولها توانستند با غلظتهای کمتری نسبت به عصاره خالص، رشد و بقای باکتریها را مهار کنند. پژوهش حاضر، اهمیت استفاده از فناوری نانو در بهبود کارایی داروهای گیاهی و توسعه نسل جدیدی از عوامل ضدمیکروبی را برجسته میکند. این دستاورد میتواند به عنوان گامی نوین در مبارزه با مقاومت میکروبی و بهبود درمان عفونتهای ناشی از باکتریهای مقاوم مورد استفاده قرار گیرد.

  زمینه و هدف:پریتونیت عفونی گربه (FIP) یک بیماری کشنده و التهابی است که توسط ویروس کرونا در گربه ها ایجاد می شود و تاکنون درمان موثری برای آن وجود نداشته است. این بیماری با تغییرات پروتئین های سرم و التهاب سیستمیک همراه است و اغلب به مرگ حیوانات مبتلا منجر می شود. با توجه به اثرات مهارکننده رمدسیویر بر RNAپلیمراز وابسته به RNA ویروسی در سایر بیماری های ویروسی مشابه، هدف این پژوهش ارزیابی اثرات درمانی این دارو بر FIP و بررسی تغییرات پروتئومیک ناشی از درمان بود. روش کار:این مطالعه تجربی بر روی گربه های مبتلا به FIP انجام شد که به صورت تصادفی انتخاب و به مدت چهار هفته تحت درمان با رمدسیویر قرار گرفتند. نمونه های سرم خونی گربه ها به صورت هفتگی جمع آوری و تغییرات پروتئینی آنها با استفاده از تکنیک الکتروفورز سرم مورد ارزیابی قرار گرفت. داده های حاصل از این آزمایشات با روش های آماری تحلیل شده و تغییرات پروتئین های مرتبط با التهاب به طور خاص بررسی شد. نتایج:نتایج نشان داد درمان با رمدسیویر منجر به کاهش قابل توجه غلظت پروتئین های مرتبط با التهاب، از جمله گلوبولین ها، و بهبود شاخص های بیوشیمیایی سرم خون شد. تغییرات پروتئومیک همچنین نشان دهنده بهبود وضعیت سلامت گربه های تحت درمان بود. علاوه بر این، الگوهای تغییرات پروتئین های سرم به عنوان شاخصی موثر برای پیشبینی موفقیت یا شکست درمان شناسایی شد. این شاخص ها میتوانند زمان مناسب برای قطع درمان و جلوگیری از مصرف غیرضروری دارو را تعیین کنند. نتیجه گیری:رمدسیویر می تواند به عنوان یک گزینه درمانی موثر در کاهش التهاب و بهبود وضعیت سلامت گربه های مبتلا به پریتونیت عفونی به کار گرفته شود. یافته های این مطالعه نه تنها در بهبود مدیریت درمانی این بیماری موثر است، بلکه میتواند به کاهش عوارض ناشی از مصرف طولانی مدت دارو و بهینه سازی زمان قطع درمان کمک کند. کلیدواژه ها: پریتونیت عفونی گربه، رمدسیویر، کروناویروس، پروتئومیک، درمان دارویی، الکتروفورز سرم

زمینه و هدف:پریتونیت عفونی گربه (FIP) یک بیماری کشنده و التهابی است که توسط ویروس کرونا در گربه‌ها ایجاد می‌شود و تاکنون درمان موثری برای آن وجود نداشته است. این بیماری با تغییرات پروتئین‌های سرم و التهاب سیستمیک همراه است و اغلب به مرگ حیوانات مبتلا منجر می‌شود. با توجه به اثرات مهارکننده رمدسیویر بر RNAپلیمراز وابسته به RNA ویروسی در سایر بیماری‌های ویروسی مشابه، هدف این پژوهش ارزیابی اثرات درمانی این دارو بر FIP و بررسی تغییرات پروتئومیک ناشی از درمان بود.

روش کار:این مطالعه تجربی بر روی گربه‌های مبتلا به FIP انجام شد که به‌صورت تصادفی انتخاب و به مدت چهار هفته تحت درمان با رمدسیویر قرار گرفتند. نمونه‌های سرم خونی گربه‌ها به‌صورت هفتگی جمع‌آوری و تغییرات پروتئینی آن‌ها با استفاده از تکنیک الکتروفورز سرم مورد ارزیابی قرار گرفت. داده‌های حاصل از این آزمایشات با روش‌های آماری تحلیل شده و تغییرات پروتئین‌های مرتبط با التهاب به‌طور خاص بررسی شد.

نتایج:نتایج نشان داد درمان با رمدسیویر منجر به کاهش قابل‌توجه غلظت پروتئین‌های مرتبط با التهاب، از جمله گلوبولین‌ها، و بهبود شاخص‌های بیوشیمیایی سرم خون شد. تغییرات پروتئومیک همچنین نشان‌دهنده بهبود وضعیت سلامت گربه‌های تحت درمان بود. علاوه بر این، الگوهای تغییرات پروتئین‌های سرم به‌عنوان شاخصی موثر برای پیش‌بینی موفقیت یا شکست درمان شناسایی شد. این شاخص‌ها می‌توانند زمان مناسب برای قطع درمان و جلوگیری از مصرف غیرضروری دارو را تعیین کنند.

نتیجه‌گیری:رمدسیویر می‌تواند به‌عنوان یک گزینه درمانی موثر در کاهش التهاب و بهبود وضعیت سلامت گربه‌های مبتلا به پریتونیت عفونی به‌کار گرفته شود. یافته‌های این مطالعه نه تنها در بهبود مدیریت درمانی این بیماری موثر است، بلکه می‌تواند به کاهش عوارض ناشی از مصرف طولانی‌مدت دارو و بهینه‌سازی زمان قطع درمان کمک کند.

کلیدواژه‌ها:
پریتونیت عفونی گربه، رمدسیویر، کروناویروس، پروتئومیک، درمان دارویی، الکتروفورز سرم

  چکیده: انتریت پارووویروسی یکی از بیماریهای ویروسی شایع و کشنده در سگها است که تشخیص سریع و پیشآگهی دقیق آن میتواند در مدیریت درمانی و کاهش تلفات موثر باشد. در این مطالعه، به بررسی کاربرد قطعات DNA آزاد سلولی در خون سگهای مبتلا به انتریت پارووویروسی پرداخته شده است. cfDNA، که بهطور طبیعی در جریان خون موجود است، از سلولهای مرده و آسیبدیده ناشی میشود و افزایش آن در بیماریهای التهابی و عفونی معمول است. این بیومارکر بهویژه در شرایطی که آسیب شدید بافتی و التهاب وجود دارد، میتواند بهعنوان شاخص حساس برای ارزیابی شدت بیماری و پیشبینی عوارض عمل کند. علاوه بر cfDNA، فریتین و پروتئین واکنشی C نیز از بیومارکرهای التهابی شناختهشده هستند. فریتین که بهعنوان پروتئین ذخیره آهن عمل میکند، در پاسخ به التهاب شدید و عفونتهای سیستمیک سطح بالایی از خود را نشان میدهد. از سوی دیگر، CRP یک پروتئین پلاسمایی است که در پاسخ به التهاب در بدن افزایش مییابد و میتواند در شناسایی عفونتهای فعال و ارزیابی شدت آنها مفید باشد. در این مطالعه، 20 قلاده سگ مبتلا به انتریت پاروویروسی و نوتروپنی شدید پس از تشخیص اولیه و اخذ رضایتنامه از صاحبان وارد مطالعه خواهند شد. درمان روتین و یکسان بر اساس دوز و وزن بدن برای این بیماران در طی پنج روز نمونهبرداری صورت خواهد گرفت. نمونههای خون از هر بیمار درروز اول و قبل از شروع درمان و طی 5 روز اخذ شد تا تغییرات بیومارکرهای مورد نظر و ارتباط آنها با یکدیگر در ارزیابی پاسخ به درمان و پیشآگهی بررسی شود. این مطالعه بهمنظور مقایسه توانایی cfDNA با فریتین و CRP در پیشبینی شدت بیماری و عوارض بالینی در سگهای مبتلا به انتریت پارووویروسی انجام میشود. نتایج این تحقیق میتواند بهعنوان یک ابزار تشخیصی و پیشآگهی موثر در بهبود استراتژیهای درمانی و مراقبتی برای این بیماری کشنده در سگها کاربرد داشته باشد

سیکلوسپورین یکی از پرکاربردترین داروها­ی سرکوب­گر ایمنی است که باکاهش فعالیت لنفوسیت­های T به پذیرفته شدن عضودریافتی توسط بدن در جراحی پیوند اعضا کمک می­کند. علیرغم مزایای متعدد سیکلوسپورین، این دارو موجب سمیت در ارگان­های مختلف از جمله کلیه می­شود. آلفاپینن یک مونوترپن حلقوی با اثرات آنتی­اکسیدانی قوی می­باشد. هدف از مطالعه حاضر، بررسی اثرات محافظتی احتمالی آلفاپینن بر سمیت کلیوی القاشده با سیکلوسپورین بود. 35 سر موش صحرایی نر نژاد ویستار به 5 گروه   مساوی (7=n) تقسیم شده و به مدت 21 روز متوالی تحت درمان خوراکی بدین­صورت قرار گرفتند: کنترل منفی(سرم فیزیولوژی) ،کنترل مثبت (سرم فیزیولوژی)، کنترل مقایسه­ای (ویتامین سی: 100 میلی­گرم بر کیلوگرم) و دو گروه آزمایشی (آلفا پینن با دوزهای 50 و 100 میلی­گرم بر کیلوگرم). ضمنا در تمامی گروه­ها به­جز کنترل منفی، سیکلوسپورین به­صورت درون­صفاقی (25 میلی­گرم بر کیلوگرم) و در طول 21 روز، تجویز گردید. پس از اتمام مدت درمان، در روز 22م از قلب حیوانات تحت بیهوشی خونگیری شد و سپس با عمیق کردن بیهوشی، حیوانات مورد آسان­کشی قرار گرفته و کلیه­­های آن­ها جهت بررسی هیستوپاتولوژی و ایمونوهیستوشیمی و نیز ارزیابی شاخص­های استرس اکسیداتیو برداشته­شد. نتایج نشان داد که درمان با آلفاپینن موجب کاهش سرمی اوره و کراتینین و نیز بهبود ضایعات هیستوپاتولوژیک ناشی از سیکلوسپورین شد. همچنین یافته­ها حاکی از آن بود که آلفاپینن با کاهش پروتئین p53 و افزایش میزان Bcl2 منجربه تخفیف فرآیند آپوپتوز شده، و نیز با کاهش میزان مالون­دی­آلدئید و افزایش سوپراکسید دیسموتاز و ظرفیت آنتی اکسیدانی تام در بافت کلیه به طور معنی­دار استرس اکسیداتیو ناشی از سیکلوسپورین را مهارکرد. نتایج این مطالعه نشان داد که درمان با آلفاپینن به­صورت قابل مقایسه­ای با ویتامین سی اثر محافظتی معنی­داری در برابر سمیت کلیوی ناشی از سیکلوسپورین داشت که این اثر می­تواند به­دلیل خواص آنتی­اکسیدانی و آنتی­آپوپتوتیک باشد.

  چکیده

بررسی مولکولی اشریشیاکلی تولیدکننده وروتوکسین

(VTEC) در شیر خام گله های گوسفند و بز استان کرمانشاه

مقدمه:   اشریشیاکلی تولیدکننده وروتوکسین (VTEC)، ازجمله عوامل بیماری زای مشترک بین انسان و دام بوده که میتواند طیف وسیعی از بیماری‌ها شامل اسهال و کولیت هموراژیک تا سندرم اورمیک همولیتیک (HUS) را در انسان ایجاد کند. مخزن اصلی این سویه های بیماری‌زا نشخوارکنندگان، خصوصا گاوها هستند و شیرخام از جمله منابع اصلی عفونت به شمار میرود. در حال حاضر مقاومت این باکتری ها نسبت به آنتی بیوتیک های رایج و خصوصا سفالوسپورین نسل سوم به دلیل تولید آنزیم بتالاکتامازوسیع الطیف رو به افزایش است و متعاقبا مشکلات درمانی بسیاری را در جهان ایجاد کرده است. بنابراین هدف مطالعه حاضر، بررسی شیوع VTEC و ژن‌های مقاومت آنتی‌بیوتیکی آنها در شیرخام گله‌های گوسفند و بز استان کرمانشاه است.

روش کار: مجموعا 118 نمونه شیر خام گوسفند و بز جمع‌آوری شد. نمونه‌ها پس از استخراج DNA به منظور شناسایی ژن‌های UsPA، uidA، Stx1 و Stx2 تحت واکنش PCR قرار گرفتند. نمونه‌های حاوی ژن uidA و UsPA نمونه‌های ایکلای مثبت و نمونه‌هایی که علاوه بر دو ژن مذکور حاوی ژن Stx1 و/یا Stx2 بودند، نمونه حاوی VTEC در نظر گرفته شده و به منظور شناسایی ژن‌های مقاومت آنتی بیوتیکی belaTEM، belaSHV و belaCTX-M توسط PCR مورد بررسی قرار گرفتند.

نتایج: در نتایج حاصل از این مطالعه، در مجموع 32 نمونه از 118 نمونه شیر (27.1%) حاوی ژن‌های uidA و UsPA بودند و ایکلای در نظر گرفته شدند. تمام 32 نمونه ایکلای مثبت، حاوی ژن Stx1 نیز بودند و VTEC درنظر گرفته شدند. هیچ موردی از ژن Stx2 یافت نشد. شیوع ژن‌های مقاومت آنتی بیوتیکی belaSHV و belaCTX-M در میان نمونه‌های ایکلای مثبت، به ترتیب 90.6 و 56.2 درصد بود. هیچ نمونه حاوی ژن belaTEM یافت نشد.

نتیجه گیری: شیوع اشریشیاکلی وروتوکسیژنیک در مطالعه حاضر 27.1 درصد به دست آمد. باتوجه به یافته‌های حاصل از مطالعه حاضر، شیوع سویه VTEC در شیرخام که از منابع مهم غذایی در کشور ما و دیگر مناطق می‌باشد بالا بوده که این مسئله نگرانی‌های زیادی در زمینه انتقال این باکتری و بیماری‌های همراه آن در انسان ایجاد میکند. از طرفی میزان مقاومت آنتی‌بیوتیکی این میکروارگانیسم‌ها در حال افزایش است که این مسئله نیز یکی از مشکلات بسیار جدی در زمینه سلامت عمومی در سرتاسر جهان می‌باشد. این نتایج لزوم بررسی شیرخام و فراورده‌های آن در کشور و کنترل دقیق این منبع غذایی از نظر رعایت بهداشت و عدم آلودگی نمونه‌ها را می‌رساند.

واژگان کلیدی: اشریشیاکلی، ژن‌های حدت، ژن‌های مقاومت

امروزه گرایش به استفاده از گیاهان دارویی جهت ترمیم زخم­های گوارشی بیشتر شده است. گیاه گلپر به­طورسنتی در درمان مشکلات گوارشی استفاده می­شود. بخش­های مختلف گیاه گلپر حاوی متابولیت­های ثانویه فراوانی نظیر فلاونوئید، آلکالوئید، ... و فورانوکومارین­ها می­باشد. به دلیل ظرفیت آنتی اکسیدانی بالا، اجزای موثره فراوان، و نیز استفاده از این گیاه در طب سنتی جهت رفع مشکلات گوارشی، احتمال اثر بخشی این ترکیب   بر روی محافظت از زخم معده وجود داشته باشد. بنابراین در این مطالعه اثر عصاره هیدرواتانولی گیاه گلپر را بر زخم معده ناشی از اتانول در موش صحرایی مورد بررسی قرار گرفت. در این مطالعه از 49 سر موش صحرایی استفاده شد. حیوانات به صورت تصادفی به 7 گروه   تقسیم شد و به مدت 14 روز به­صورت ذیل تحت تیمار قرار گرفتند: کنترل منفی (سرم فیزیولوژی)، کنترل مثبت (سرم فیزیولوژِی)، کنترل مقایسه­ای (امپرازول)، کنترل آنتی­اکسیدان (ویتامین C) و تیمار 1، 2 و 3 (عصاره گیاه گلپر با دوز­های 50، 100 و 200 میلی گرم بر کیلوگرم).   ضمنا تمامی گروه­ها به­جز کنترل منفی در روز 15م اتانول مطلق دریافت کردند و 4 ساعت بعد آسان­کشی شدند و از معده­آن­ها جهت آزمون­های هیستوپاتولوژی و بیوشیمیایی   نمونه­گیری انجام شد. نتایج نشان داد   که درمان با عصاره گلپر باعث کاهش قابل توجهی در ایجاد زخم معده در مقایسه با گروه کنترل شد که در بین گروه های تیمار شده عصاره با دوز   mg/kg100 بیشترین اثر مهار کنندگی زخم معده را داشت. علاوه بر این، کاهش ناحیه زخم، کاهش نکروز در قسمت یک­سوم قدامی، کاهش یا فقدان ادم زیر­مخاطی و نفوذ سلول­های التهابی و احتقان یا خونریزی خفیف تا متوسط در گروه­های تیمار نسبت به گروه کنترل مشاهده گردید. در بررسی فاکتور های استرس اکسیداتیو درمان با عصاره گلپر موجب افزایش ظرفیت آنتی اکسیدانی تام، کاهش وضعیت اکسیدانی تام و کاهش میزان مالون­دی­آلدئید شد. نتایج این مطالعه نشان داد که درمان با عصاره گلپر بویژه عصاره با دوز   mg/kg100 اثر محافظتی معنی در برابر ایجاد زخم معده دارد. ویژگی اثر محافظتی عصاره گلپر بر روی زخم معده می­تواند بخاطر فعالیت ضد­التهابی، آنتی­اکسیدانی، ضد باکتریایی و تعدیل­کننده سیستم ایمنی باشد.

کلید­واژه: عصاره گلپر، زخم معده، موش صحرایی

چکیده

پاروویروس سگ‌سانان یکی از عوامل مهم مرگ و میر توله سگ‌ها خصوصا در سن 6 هفتگی تا 6 ماهگی و با شیوع بالا می‌باشد. این ویروس شایع‌ترین عامل بروز گاستروانتریت هموراژیک در بین جمعیت سگ‌ها است. از زمان ظهور اولیه جهانی پاروویروس سگ‌سانان نوع 2 (CPV-2) در سال 1978، این ویروس دستخوش تکامل و جهش سریع در طی زمانی کوتاه شده است. در نتیجه، CVP-2 اصلی در اوایل دهه 80 میلادی، با سویه‌های تازه پدید آمده به نام های CPV-2a و CPV-2b جایگزین شده است. اخیراً سومین زیرگروه آنتی ژنی، بنام CPV-2c در چندین کشور پدید آمده است. در سال‌های اخیر سویه CPV-2c نیز در ایران گزارش شده است. با توجه به اینکه مطالعه مولکولی بر روی سویه‌های شایع در سطح شهر کرمانشاه   انجام نگرفته است، از این رو در این مطالعه تلاش شد تا سویه‌های شایع ویروس در بین 60 قلاده از سگ‌های ارجاعی به کلینیک‌های دامپزشکی سطح شهر کرمانشاه تعیین شده و علاوه بر آن علائم بالینی و پیش آگهی بیماران بر اساس سویه آلوده کننده مورد بررسی و مقایسه قرار گیرد و همیچنین مطالعه پاتولوژیک بر روی توله‌های تلف شده نیز انجام گرفت تا شدت بیماریزایی سویه‌‌های مختلف این ویروس نیز مقایسه شود. در این مطالعه جهت تعیین سویه‌های پاروویروس سگ‌سانان از روش ARMS-PCR استفاده شد.

بر اساس نتایج حاصل از آزمایش ARMS-PCR از 60 قلاده نمونه برداری شده، 56 نمونه از نظر حضور پاروویروس سگ‌سانان مثبت شدند. 2 قلاده از 56 قلاده (%3) سگ‌های بیمار سویه 2a، 29 قلاده (%52) سویه 2b و 25 قلاده (%45) به سویه 2c آلوده بودند.

  در این مطالعه ارتباط معنی داری بین سویه آلوده کننده و بروز علائم بالینی خاص یافت نشد.اما از سوی دیگر عدم انجام واکسیناسیون و افزایش میزان مرگ و میر مبتلایان به پاروویروس سگ‌سانان ارتباط معنی‌دار مشاهده شد (P<0.05). همچنین مواردی از شکست در واکسیناسیون و ابتلای سگ‌ها به این بیماری با سویه cpv-2c   با سن بالاتر از 1 سال و با واکسیناسیون کامل مشاهده شد.

یافته‌های میکروسکوپیک وجود انتریت فیبرینونکروتیک و میوکاردیت را در حیوانات تلف شده به همراه وجود گنجیدگی‌های داخل هسته‌ای، حضور ویروس در سلول‌های آلوده نشان داد.

نتیجه‌گیری: بر اساس نتایج حاصل شده از این مطالعه سویه CPV-2b به عنوان سویه غالب در گردش در کرمانشاه شناسایی شد. همچنین مشاهده آمار بالای مبتلایان به سویه جدید CPV-2c   بسیار قابل توجه می‌باشد. از این رو نظارت مستمر و تعیین خصوصیات مولکولی ویروس CPV-2 نه تنها برای شناسایی تغییرات احتمالی ژنتیکی و آنتی ژنی که ممکن است با اثربخشی واکسن‌ها تداخل داشته باشد، بلکه برای درک بهتر مکانیسم‌های تکامل CPV-2 و محافظت سگ‌ها در برابر این بیماری کشنده در ایران ضروری است.