چکیده دوکسوروبیسین یکی از داروهای شیمی‌درمانی پرکاربرد در درمان انواع سرطان‌ها است.که علی‌رغم اثربخشی بالا، با بروز عوارض جانبی جدی از جمله سمیت بر دستگاه تولیدمثل همراه می‌باشد. مکانیسم اصلی این آسیب‌ها به افزایش استرس اکسیداتیو، کاهش ظرفیت آنتی‌اکسیدانی، تخریب بافتی و اختلال در فرآیند های تولیدمثلی از جمله اسپرماتوژنز در جنس نر نسبت داده می‌شود. از سوی دیگر، استفاده از ترکیبات گیاهی با خاصیت آنتی‌اکسیدانی می‌تواند به‌عنوان راهکاری موثر در کاهش این عوارض مدنظر قرار گیرد. سرخارگل (Echinacea purpurea)   گیاهی دارویی سرشار از پلی‌ساکاریدها، فلاونوئیدها و ترکیبات فنولیک است که نقش محافظتی آن در برابر استرس اکسیداتیو در مطالعات متعدد گزارش شده است. پژوهش حاضر با هدف بررسی اثر عصاره هیدروالکلی گیاه سرخارگل بر سمیت بیضه ناشی از دوکسوروبیسین در موش‌های نر نژاد NMRI   طراحی گردید. در این مطالعه تجربی، تعداد ?? سر موش نر با میانگین وزن ?? تا ?? گرم به‌طور تصادفی در چهار گروه هفت‌تایی تقسیم شدند: گروه کنترل که سرم نمکی را دریافت کرد، گروه عصاره سرخارگل(mg/kg   100 به‌صورت داخل‌صفاقی یک روز در میان)، گروه دوکسوروبیسین ( mg/kg 3 داخل‌صفاقی یک بار در هفته به مدت چهار هفته) و گروه ترکیبی که همزمان دوکسوروبیسین و عصاره سرخارگل را به روش های فوق دریافت نمودند. پس از گذشت ?? روز، حیوانات بیهوش و نمونه‌گیری خونی و بافتی انجام شد. شاخص‌های مورد بررسی شامل سطح تستوسترون، فعالیت آنزیم سوپراکسیددیسموتاز (SOD)، غلظت مالون‌دی‌آلدئید (MDA)، پارامترهای اسپرماتوژنز و تغییرات بافت‌شناسی بیضه بود. داده‌های به دست آمده، با آزمون آماری ANOVA یک‌طرفه و آزمون تعقیبی Tukey تحلیل شدند. نتایج این مطالعه نشان داد که، مصرف داروی دوکسوروبیسین باعث کاهش معنادار درصد اسپرم‌های دارای حرکت پیش‌رونده و زنده، کاهش سطح هورمون تستوسترون و فعالیت آنزیم آنتی‌اکسیدانی سوپراکسید دیسموتاز و افزایش درصد اسپرم‌های غیرمتحرک و دارای حرکت غیرپیش‌رونده و همچنین افزایش سطح مالون دی‌آلدهید در سرم موش‌ها شد (p?0.05). مصرف عصاره سرخارگل به تنهایی، باعث بهبود پارامترهای تحرک و زنده‌مانی اسپرم، افزایش سطح تستوسترون، افزایش فعالیت SOD و کاهش MDA گردید (p?0.05). در گروه دریافت‌کننده همزمان عصاره سرخارگل و دوکسوروبیسین، اثرات منفی دوکسوروبیسین بر تحرک و زنده‌مانی اسپرم و شاخص‌های استرس اکسیداتیو به شکل جزئی تعدیل شد، به طوری که درصد اسپرم‌های زنده و غیرمتحرک و سطح MDA نسبت به گروه دوکسوروبیسین بهبود یافت، اگرچه افزایش فعالیت SOD معنادار نبود. بررسی بافت‌شناسی بیضه‌ها نشان داد که دوکسوروبیسین باعث آسیب ساختاری شد، اما مصرف همزمان عصاره سرخارگل توانست این آسیب را تا حد قابل توجهی تعدیل کند، که نشان‌دهنده اثر محافظتی عصاره سرخارگل در مقابل سمیت داروی دوکسوروبیسین بر بافت بیضه است. به‌طور کلی، یافته‌های این مطالعه بیانگر آن است که عصاره هیدروالکلی سرخارگل با خاصیت آنتی‌اکسیدانی خود قادر است بخشی از آسیب‌های ناشی از دوکسوروبیسین بر سیستم تولیدمثل جنس نر را تعدیل نماید و می‌تواند به‌عنوان یک گزینه مکمل بالقوه جهت کاهش عوارض جانبی شیمی‌درمانی مدنظر قرار گیرد. کلمات کلیدی: دوکسوروبیسین، شیمی درمانی، سرخارگل، استرس اکسیداتیو، آنتی اکسیدان  

      طب سنتی یکی از علوم تجربی است که با ظهور و پیدایش علوم مدرن همچنان اهمیت و جایگاه خود را مانند گذشته حفظ کرده است. طب سنتی که در گذشته حاصل کسب تجارب در زمینه­ی استفاده از روش­های درمانی مختلف بوده است امروزه به صورت آکادمیک و سازمان یافته شده تدریس و مورد بهره برداری قرار می­گیرد. طب سنتی بنابر تعریف ارائه شده توسط سازمان بهداشت جهانی عبارت است از مجموعه­ای از مهارت­ها، دانش و روش­های مبتنی بر تجربه که به منظور پیشگیری، کاهش و درمان انواع بیماری­ها مورد استفاده قرار می­گیرد. کتاب الصیدنه فی الطب (داروشناسی در پزشکی) آخرین اثر ابوریحان بیرونی است که به صورت تنها نسخه­ی اصلاح نشده به زبان عربی به ما رسیده ‌است. این اثر گرانبها منبعی در داروشناسی سده‌های میانه­ی خاورزمین است که در آن بیش از هزار دارو با منشا گیاهی، حیوانی و معدنی با اشاره به نام‌های آن‌ها به بسیاری از زبان‌ها و گویش‌ها توصیف شده‌ است. در صیدنه اثری از مدح و اهدا نامه معمول دیده نمی‌شود و از هدف‌های نوشتن آن نیز مستقیما سخنی نرفته ‌است. بیرونی با درک اهمیت زیاد این مسئله، حدود ???? نام گیاه، حیوان، ماده­ی معدنی و فراورده‌های آن‌ها را به زبان‌های عربی، یونانی، سریانی، هندی، فارسی، خوارزمی، سغدی، ترکی و جز این‌ها گرد آورده و توضیح داده ‌است و بدین ترتیب گام جدیدی در راه تنظیم و ترتیب اصطلاحات دارویی زمان خود برداشته ‌است. با توجه به این که تا کنون یک بررسی جامع در خصوص این کتاب انجام نشده است این پژوهش انجام شد و امیدواریم که در آینده بتوانیم اطلاعات موجود در این کتاب ارزشمند را استخراج و در صورت امکان به صورت یک پایگاه داده­ی مناسب درآوریم.    واژگان کلیدی: طب سنتی، الصیدنه فی الطب، پایگاه داده.       طب سنتی یکی از علوم تجربی است که با ظهور و پیدایش علوم مدرن همچنان اهمیت و جایگاه خود را مانند گذشته حفظ کرده است. طب سنتی که در گذشته حاصل کسب تجارب در زمینه­ی استفاده از روش­های درمانی مختلف بوده است امروزه به صورت آکادمیک و سازمان یافته شده تدریس و مورد بهره برداری قرار می­گیرد. طب سنتی بنابر تعریف ارائه شده توسط سازمان بهداشت جهانی عبارت است از مجموعه­ای از مهارت­ها، دانش و روش­های مبتنی بر تجربه که به منظور پیشگیری، کاهش و درمان انواع بیماری­ها مورد استفاده قرار می­گیرد. کتاب الصیدنه فی الطب (داروشناسی در پزشکی) آخرین اثر ابوریحان بیرونی است که به صورت تنها نسخه­ی اصلاح نشده به زبان عربی به ما رسیده ‌است. این اثر گرانبها منبعی در داروشناسی سده‌های میانه­ی خاورزمین است که در آن بیش از هزار دارو با منشا گیاهی، حیوانی و معدنی با اشاره به نام‌های آن‌ها به بسیاری از زبان‌ها و گویش‌ها توصیف شده‌ است. در صیدنه اثری از مدح و اهدا نامه معمول دیده نمی‌شود و از هدف‌های نوشتن آن نیز مستقیما سخنی نرفته ‌است. بیرونی با درک اهمیت زیاد این مسئله، حدود ???? نام گیاه، حیوان، ماده­ی معدنی و فراورده‌های آن‌ها را به زبان‌های عربی، یونانی، سریانی، هندی، فارسی، خوارزمی، سغدی، ترکی و جز این‌ها گرد آورده و توضیح داده ‌است و بدین ترتیب گام جدیدی در راه تنظیم و ترتیب اصطلاحات دارویی زمان خود برداشته ‌است. با توجه به این که تا کنون یک بررسی جامع در خصوص این کتاب انجام نشده است این پژوهش انجام شد و امیدواریم که در آینده بتوانیم اطلاعات موجود در این کتاب ارزشمند را استخراج و در صورت امکان به صورت یک پایگاه داده­ی مناسب درآوریم.    واژگان کلیدی: طب سنتی، الصیدنه فی الطب، پایگاه داده.   

   در ریزمحیط تومور، تفاوت در دسترسی سلول‌های سرطانی به مواد مغذی و اکسیژن، متابولیسم سلولی را تغییر می‌دهد. سلول‌های سرطانی هیپوکسیک برای بقا و تکثیر به متابولیسم گلیکولیزی روی می‌آورند و مقادیر زیادی لاکتات تولید می‌کنند که باید به خارج از سلول منتقل شود. طی یک همزیستی متابولیک، سلول‌های سرطانی اکسیداتیو لاکتات اضافی را وارد می‌کنند و از آن به عنوان سوخت ترجیحی به جای گلوکز استفاده می‌کنند. انتقال لاکتات توسط ناقلین غشایی منوکربوکسیلات (MCTs) متعلق به خانواده ژنی حامل املاح-??، تسهیل می‌شودکه یک فرآیند وابسته به پروتون است و در تنظیم pH داخل سلولی نقش دارد. خروج لاکتات از سلول عمدتاً توسط MCT4 تسهیل می شود، در حالی که MCT1 واسطه جذب درون سلولی آن است. نشان داده شده است که بیان بیش از حد این انتقال دهنده‌ها با انواع بدخیمی‌ها از جمله سرطان سینه، معده، لنفوم، مغز، ریه، پوست و سرطان بافت نرم مرتبط است و هدف قرار دادن آنها می‌تواند یک درمان بالقوه برای برخی انواع سرطان‌ باشد. در این مطالعه ما از تکنیک‌های مختلف غربالگری مجازی شامل مدل‌سازی فارماکوفور، داکینگ مولکولی و شبیه‌سازی دینامیک مولکولی برای شناسایی کاندید‌های دارویی موثر و بالقوه علیه MCT1 انسانی استفاده کردیم. مختصات اتمی پروتئین در کانفورماسیون باز رو به بیرون از بانک داده پروتئین با کد 6LYY دانلود و کتابخانه ترکیبات شیمیایی شامل ?? میلیون مولکول قابل خرید از پایگاه داده ZINC و ???? داروی مورد تایید FDA ساخته شد. پس از انجام مراحل آماده‌سازی، محاسبات داکینگ مولکولی طبق یک رویکرد توافقی با استفاده از برنامه‌های اتوداک وینا، مولگرو و DOCK انجام شد. لیگاندهای با انرژی اتصال بالا در مراحل متوالی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند و میانکنش آنها با باقی مانده‌های کلیدی جایگاه فعال پروتئین مورد بررسی قرار گرفت. در نهایت، هفت لیگاند که نتایج‌امیدوارکننده‏ای را نشان دادند برای مطالعه شبیه‌سازی دینامیک مولکولی انتخاب شدند. برای هر کمپلکس پروتئین-لیگاند در دو لایه غشایی، محاسبات RMSD ستون فقرات پروتئین، RMSD لیگاند، RMSF، و تجزیه و تحلیل برهمکنش‌ها انجام شد. نتایج نشان داد که المزارتان، یک مهارکننده گیرنده آنژیوتانسین II، با اتصالی قوی و پایدار می‌تواند اثر بازدارنده بر MCT1 انسانی داشته باشد و راه را برای مهار این انتقال دهنده هموار کند. از آنجایی که این مطالعه صرفاً مبتنی بر ابزار‌های محاسباتی است،   ارزیابی بیشتر در شرایط تجربی برای تایید اثربخشی آن ضروری است.

   محصولات طبیعی، از جمله فرمول‌های گیاهی و عصاره‌های آن، برای درمان بیماری‌های انسانی برای هزاران سال استفاده شده‌اند، که به­عنوان منابع ارزشمند   برای درمان دیابت استفاده می‌شوند. هدف از این مطالعه بررسی اثر هم­زمان یوژنول و اسید آسکوربیک بر بیان ژن­های درگیر در تنظیم و انتقال گلوکز در رت­های دیابتی شده با آلوکسان بود. برای انجام این مطالعه ابتدا پس از تهیه رت­ها، نگه­داری آن­ها و سازگاری با شرایط محیطی گروه­های هدف را با تزریق 180 میلی­گرم بر کیلوگرم وزن بدن از ماده شیمیایی آلوکسان دیابتی کرده و پس از اطمینان از دیابتی شدن آن­ها، تیمار با گاواژ 10 میلی­گرم بر کیلوگرم وزن بدن از یوژنول و تزریق 100 میلی­گرم بر کیلوگرم وزن بدن اسید آسکوربیک به گروه­های هدف تیمار تا 45 روز ادامه یافت. در مرحله بعد رت­ها را بیهوش و پس از تشریح بافت کبد و پانکراس آنها جدا شده و پس از فریز سریع با نیتروژن مایع در یخچال 80- درجه قرار داده شدند. در ادامه کار RNA از تمامی بافت­های کبد و پانکراس جدا شده و سنتز   cDNA برای همه­ی نمونه­های تیمار و کنترل انجام شد. سپس بیان ژن­ها   در بافت پانکراس و کبد با استفاده از روش Real-time PCR بررسی شد. نتایج نشان داد که بیان ژن­های Ins1/2، InsR،Glut2 ، Pdx1 در بافت پانکراس رت­های تیمار شده نسبت به گروه کنترل دیابتی افزایش بیان معنی­دار(P?0.05) و بیان ژنTnf?   در بافت پانکراس نسبت به گروه کنترل دیابتی کاهش بیان معنی­داری را نشان داد. به‌علاوه، در بافت کبد گروه تیمار شده بیان ژن­های Glut1 و Glut2 نسبت به گروه کنترل دیابتی و غیر دیابتی کاهش بیان معنی­دار، بیان ژن Tnf? نسبت به گروه دیابتی بدون تغییر معنی­دار، نسبت به گروه کنترل غیر دیابتی افزایش بیان معنی­داری، بیان ژن InsR   نسبت به گروه کنترل دیابتی بدون تغییر معنی­دار و نسبت به گروه کنترل غیر دیابتی کاهش بیان معنی­داری را نشان داد.   بنابراین بررسی اثر هم­زمان یوژنول و اسید آسکوربیک   بر بیان ژن­های در گیر در تنظیم و انتقال گلوکز در رت­های دیابتی شده نشان داد که این محصولات طبیعی بر میزان قند خون اثر داشته و هم­چنین ظرفیت آنتی دیابتی نمونه­های تیمار شده با این محصولات نسبت به نمونه­های بافتی کنترل دیابتی افزایش بیان چشم­گیر و نسبت به کنترل غیر دیابتی کاهش بیان را نشان داده­اند.   کلید واژه­ها: یوژنول، اسید آسکوربیک، رت، دیابت، انتقال گلوکز

چکیده امروزه ناباروری یکی از مشکلات مهم در مردان به ‏شمار می‏رود، به گونه‏ای که شواهد بالینی و اپیدمیولوژیک افزایش ناباروری در مردان را تائید نموده‏اند. عوامل متعددی هم‌چون پرتوهای یونیزان، میدان‏های مغناطیسی، استعمال دخانیات و برخی داروها منجر به افزایش ناباروری در مردان می‏شوند. از طرفی با توجه به موثر بودن برخی داروهای گیاهی و ترکیبات شیمیایی در افزایش میزان باروری مردان، تحقیقات گسترده‏ای برای کشف مواد فعال زیستی که بتوانند بر مشکل ناباروری مردان غلبه کنند، صورت گرفته. همچنین به علت کاربردهای گسترده از سلول‌های بنیادی، به‌ویژه سلول‌های بنیادی اسپرم‌ساز و استفاده از مواد طبیعی امید تازه‌ای را برای درمان بسیاری از بیماری‌ها انسان مخصوصاً ناباروری و حفظ باروری در مردان فراهم آورده است. ویتامین   C به‌واسطه آنزیم گلوتاتیون وابسته به دهیدرو آسکوربیک اسید ردکتاز که مقدار ویتامین   Cرا در بافت بیضه در سطح بالایی نگه می‌دارد در افزایش فعالیت حرکت اسپرم‌ها، افزایش کیفیت مایع منی و باروری رت­ها نقش مهمی بازی می‌کند، یوژنول هم ترکیب فنولی مشتق از عصاره میخک است که دارای اثرات آنتی‌اکسیدان، ضدالتهاب و ضد سرطان بوده، مطالعات اندکی بر روی تاثیر این دو ترکیب بر روی سلول‌های بنیادی اسپرم ساز انجام شده است. بنابراین، این مطالعه با هدف بررسی اثر تیمار ویتامین   C و یوژنول بر میزان باروری و بیان ژن‌های دخیل در خودنوزایی (Plzf، Sox2) و تمایز (Dazl) سلول‌های بنیادی اسپرم‌ساز در رت طراحی گردید. برای این منظور بعد از تیمار حیوانات بافت بیضه آنها جدا   شد. الگوهای بیان نشانگرهای مولکولی مختلف در بیضه با استفاده از روش های RT-PCR و بررسی های هیستومورفولوژیک بافت بیضه و شمارش سلول های اسپرماتوگونی، اسپرماتوسیت و اسپرماتید آن مورد بررسی قرار گرفت. نتایج حاصل از این مطالعه افزایش در تعداد سلول های اسپرماتوگونی، اسپرماتوسیت و اسپرماتید در بافت بیضه را نشان داد. به‌علاوه مشخص شد که ژن‌های دخیل در خودنوزایی (Plzf، Sox2) و تمایز (Dazl) در سطح رونوشت بیان می گردند. همچنین، این مطالعه حاکی از آن بود که استفاده از یوژنول به تنهایی اثر بیشتری نسبت به تیمار آن با ترکیبات دیگر را داشته، به علاوه مشخص گردید که ویتامین C در بدن با توجه به شرایط محیطی سلول و حضور فلزهای انتقالی آزاد مانند مس و آهن علاوه بر خاصیت آنتی اکسیدانی، اثر پرواکسیدانی هم می تواند داشته باشد. به طور کلی این مطالعه دیدگاه جدیدی را در خصوص تاثیر مواد طبیعی و آنتی اکسیدانت ها بر روی الگوی بیان نشانگرهای مولکولی در سلول های بنیادی اسپرم ساز و افزایش تعداد سلول های پیش ساز اسپرم در بافت بیضه رت را ارائه نموده است.    واژگان کلیدی: ویتامین C، یوژنول، خودنوزایی، تمایر، سلول‌های بنیادی اسپرم‌ساز، باروری  

کربنیک انیدرازها (CAs, EC 4. 2. 1. 1) خانواده ای از متالوآنزیم های حاوی یون روی هستند که واکنش هایحیاتی از جمله تبدیل برگشت پذیر دی اکسیدکربن وآب را به بی کربنات و پروتون کاتالیز می کنند. ایزوزیمهایکربنیک انیدراز در فرآیندهای مختلف فیزیولوژیکی و پاتولوژیکی نقش دارند و به عنوان اهداف دارویی مهمجهت درمان طیف وسیعی از اختلالات از جمله گلوکوما و انواع سرطان مطرح می باشند. در این پژوهش،ترکیبات جدید سولفونامیدی حاصل از واکنش جفت شوندگی سولفانیل آمید با بنزن و یا ترکیبات مونو، دی وتری کربوکسیلیک اسید آن به صورت شیمیایی سنتز شدند و میان کنش آن ها با ایزوزیم hCA II با استفاده ازتکنیک های مختلف اسپکتروسکوپی بررسی گردید. مطالعات سینتیکی نشان داد که ترکیبات جدید سنتز شدهفعالیت استرازی کربنیک انیدراز II انسانی را به صورت رقابتی برگشت پذیر مهار میکنند. از بین ترکیبات موردمطالعه، ترکیب 4 دارای کمترین میزان 50IC و iK برای ایزوزیم hCA II می باشد. مطالعات فلوئورسانس نشانداد که ترکیبات سنتز شده، فلورسانس ذاتی کربنیک انیدراز II انسانی را با مکانیسم دینامیک خاموش می کنند.علاوه بر این، تجزیه و تحلیل پارامترهای ترمودینامیکی اتصال مشخص نمود که پیوندهای هیدروژنی و میانکنشهای واندروالسی نقش مهمی را در پایداری کمپلکس های دارو-آنزیم ایفا می کنند. بررسی فلوئورسانسکمپلکس فلورسنت DNSA-hCA II در حضور غلظت های مختلف ترکیبات جدید سنتز شده کمترین مقدارثابت تفکیک )d(K را برای ترکیب 4 نشان داد که بیانگر تمایل بیشتر این ترکیب برای اتصال به ایزوزیم hCA II می باشد. در مجموع، افزایش قدرت اتصال و فعالیت مهارکنندگی مشتقات سولفونامیدی مورد مطالعه برایایزوزیم hCA II این مشتقات را برای طراحی مهارکنندههای جدید hCAII مورد توجه قرار میدهد  

در [O1]  طی سه دهه گذشته، دو برابر شدن تعداد مبتلایان به دیابت در جهان، این بیماری را به یکی از مهم ترین چالش ها در تمام ملیت‌ها تبدیل کرد. شیوع جهانی دیابت شیرین، به دنبال تغییرات در سبک زندگی به سرعت در حال افزایش است. دیابت شیرین نوع دو، یک بیماری چند عاملی و پیچیده است که به وسیله ی تعاملات بین لوکوس‌های ژنتیکی چندگانه و فاکتورهای مختلف محیطی شکل می‌گیرد. تفاوت در احتمال ابتلا به دیابت نوع دو در بین قومیت‌های مختلف، نشان دهنده ی تاثیر استعداد ژنتیکی در ابتلا به آن است. ژن OPRM1 کد کننده گیرنده mu-opioid است که هدف اصلی برای هر دو گروه مخدرهای اندوژن و اگزوژن، در فرآیند تسکین درد است. چندین پژوهش که به بررسی پیوستگی بین دیابت نوع دو و ناحیه 6q24-q27 پرداخته‌اند، نقشی را برای ژن OPRM1، براساس جایگاه کروموزومی آن، در احتمال ابتلا به این بیماری پیشنهاد کرده‌اند. همچنین نتایج پژوهش دیگری نشان می‌دهد که گیرندهmu-opioid   ممکن است ژن‌های مرتبط با متابولیسم گلوکز را تعدیل کند و منجر به کاهش مقدار گلوکز پلاسمایی شود. شایع ترین پلی مورفیسم تک نوکلئوتیدی در ناحیه کدکننده ژن OPRM1 انسانی، واریانت A118G است که از جایگزینی یک آدنین با یک گوانین ایجاد شده است. گزارش شده است که این واریانت، هم اتصال لیگاند اندوژن (بتااندورفین) و هم سیگنالینگ گیرنده به دنبال این اتصال را تغییر می‌دهد. هدف این مطالعه بررسی ارتباط پلی مورفیسم A118G در ژن OPRM1 با دیابت شیرین نوع دو است، زیرا با توجه به مطالب ذکر شده، بررسی پلی مورفیسم‌های ژن مذکور می‌تواند استراتژی جدیدی جهت پیش آگهی از بیماری و بهبود راهکارهای درمانی ارائه دهد. در این تحقیق تعداد 207 فرد دیابتی و 201 فرد غیر دیابتی (به عنوان کنترل) انتخاب شدند و خون گیری از این افراد انجام گرفت. از نمونه خون های گرفته شده برای استخراج DNA استفاده شد. DNA استخراج شده، به منظور بررسی وجود پلی مورفیسم مربوطه، با استفاده ازپرایمرهای از پیش طراحی شده توسط نرم افزار آنلاین primer1 ، PCR شد و سپس محصول PCR برای انجام مطالعات توالی یابی ارسال شد. در نهایت نتایج حاصل از توالی یابی برای بررسی ژنوتیپ    در افراد متفاوت مورد آنالیز قرار گرفت. نتایج به دست آمده از توالی یابی نشان دهنده وجود پلی مورفیسم مربوطه در ژن افراد دیابتی بود، در حالی که در نمونه های کنترل این پلی مورفیسم یافت نشد. در نتیجه   با توجه به نقش ژن OPRM1 در متابولیسم گلوکز، شاید بتوان وجود این پلی مورفیسم را با احتمال ابتلا به دیابت نوع دو مرتبط دانست؛ اما نتایج قطعی نیازمند پژوهش های بیشتر است.   [O1]در ابتدای هر پاراگراف باید Tab زده شود.

  آرژنین یک اسیدآمینهی نیمه ضروری است که در بسیاری از مسیرهای متابولیکی از قبیل سنتز نیتریک اکسید، کراتین و اوره شرکت میکند. در دسترس بودن آرژنین بهوسیله یک سری ناقلین غشای پلاسمایی به نام ناقلهای آمینو اسیدهای کاتیونی (CAT) تعیین میشود، که در بسیاری از سرطانها از جمله لوسمی حاد میلوییدی (AML) که یکی از رایجترین سرطانهای خون در بزرگسالان و کودکان است دچار بیشبیان میشوند. بنابراین، این ناقلین به عنوان یک هدف بالقوه در اهداف درمانی و دارویی مدنظر قرار گرفته اند. در پژوهش حاضر، مکانیسم انتقال لیگاند آرژنین از CAT1 و اسیدآمینههای مهم درگیر در این انتقال با استفاده از تکنیک‌های شبیهسازی دینامیک مولکولی بررسی میشوند. به این منظور، پروتئین CAT1 پروکاریوتی (p-CAT) با کد PDB برابر با 6F34 از بانک اطلاعات پروتئین (PDB) دریافت شد. به دلیل اینکه ساختار CAT1 یوکاریوتی (e-CAT) تاکنون تعیین نشده است، پروتئین e-CAT با استفاده از نرمافزار MODELLER9.20 از روی CAT پروکاریوتی بهعنوان الگو مدل‌سازی شد. پس از آن، به علت آنکه پروتئین‌های CAT ناقل‌های غشایی میباشند، این پروتئینها با استفاده از سرور CHARMM-GUI در غشایی با ترکیبات دلخواه قرار داده شدند. سپس شبیه سازی دینامیک مولکولی به مدت 300 نانوثانیه برای هرکدام از سیستمها اجرا شد. در مرحلهی بعد، لیگاند آرژنین با استفاده از AutoDock VINA علیه هر دو سیستم بهتعادل رسیده داک شد و شبیه سازی دینامیک مولکولی به مدت 600 نانوثانیه برای هر سیستم اجرا شد. جهت محاسبهی انرژی آزاد اتصال لیگاند آرژنین، آنالیز MM/  A برروی تراژکتوری هر دو سیستم p-CAT و e-CAT اعمال شد. بهمنظور تعیین سهم هر ریشهی آمینواسیدی در انرژی اتصال، آنالیز انرژی اتصال به ازای هر رزیدو انجام گرفت. در کمپلکس p-CAT/Arg، ریشههای Ile40، Thr43، Asp111، Glu115، Lys191، Phe231، Ile234 و Asp237 بیشترین سهم را در اتصال به لیگاند آرژنین داشتند و پیوندهای هیدروژنی پایداری با آرژنین تشکیل میدادند. در کمپلکس e-CAT/Arg، ریشههای Ser44، Ala130، Tyr264، Val267، Asp270، Gly353، Ser353 و Arg360 به عنوان اسیدآمینههای کلیدی در اتصال به آرژنین نقش داشتند. بهمنظور ارزیابی فرآیندهای انتقال از درون ناقلین p-CAT و e-CATو همچنین مطالعه دقیق‌تر نقش آمینو اسیدهای درگیر در فرآیند انتقال، روش نمونه‌برداری چتری استفاده شد. آنالیزهای پیوند هیدروژنی نشان داد که رزیدوهای Asp237، GLU115، Ser321، Glu245 و Lys19 در سیستم p-CAT و رزیدوهای Asp270، Glu185، Ser22، Asp20 و Arg27 در سیستم e-CAT، کلیدیترین آمینواسیدهای میانکنشکننده با آرژنین در حین عبور هستند. جهت بررسی اثرلیپیدهای غشایی بر ساختار p-CAT و e-CAT، آنالیزهای غشایی از قبیل میانکش بین لیپید و پروتئین، ارزیابی پارامتر نظم، ضخامت غشا و... برای هر دو سیستم انجام شد و نتایج نشان دادند که لوپهای پروتئینی بهدلیل برهمکنش با لیپیدها دچار کاهش انعطافپذیری شده اند. همچنین، در غشای یوکاریوتی بهدلیل خاصیت نظمدهنده کلسترول پارامتر نظم و ضخامت غشا هم بیشتر میباشد. کلمات کلیدی: آرژنین، پروتئین CAT1، شبیهسازی دینامیک مولکولی، نمونهبرداری چتری

     نانوذرات آلبومین سرم انسانی به عنوان سیستم موثر انتقال داروی اگزمستان جهت درمان سرطان سینه : تهیه و آنالیز آزمایشگاهی

   خانواده سوسماران مانیتور یا   Varanidae یکی از نه خانواده سوسمار­های ایران است که تنها دارای یک جنس (مونوفایلتیک) است اما حدود   73گونه در این جنس قرار دارد. مانیتور­ها یا بزمچه­ها بزرگترین سوسماران جهان از لحاظ جثه هستند بزمچه­ها دارای بدن کشیده، پوزه بلند، کشیده و دوکی شکل هستند و دم در آنها بلند و حدود 5/1 برابر طول بدن است، زبان بلند و دو شاخه و چشم­ها با پلک متحرک و مردمکی گرد است، بزمچه­ها روز گرد و شکارچی بوده و آرواره بسیار نیرومندی دارند از جنس وارانوس گونه­های الف) بزمچه بنگال (1802، Daudin) Varanus Bengalensis ب) بزمچه بیابانی (1803، Daudin) Varanus griseus ج) بزمچه نسترو Varanus nesterovi )(B?hme, Ehrlich, Milto Orlov & Scholz, 2015)   در ایران مشاهده شده است. مطالعه روی جمجمه سوسماران بر روی مسائل مربوط به اختلافات بین جمجمه در موجودات متنوع و منشاء آنها و علت این اختلافات، تمرکز کرده است. در ایران مطالعه جامعی در مورد اسکلت کامل سوسماران صورت نگرفته، و این در حالی است که اسکلت تاثیر بسزایی در زندگی، حرکت، شکار، تغذیه و ... دارد و محیط نیز تاثیر مستقیم بر اسکلت جاندار می گذارد. در این مطالعه به بررسی اسکلت ( Varanus griseus (Daudin, 1803 و B?hme, Ehrlich, Milto Orlov & Scholz, 2015 Varanus nesterovi می­پردازیم. در این پروژه برای بررسی اسکلت، از دو روش استفاده شده است. ?. خارج کردن اجزاء اسکلتی و عکسبرداری از آن­ها. ?. استفاده از روش CTscan. نتیجه استخراج 302 قطعه استخوان ازبدن سوسمار که 28 قطعه متصل به هم جمجمه جانور را تشکیل می­دهد. در مرحله بعد با استفاده از تصاویر اسکن استخوان­های خارج شده نامگذاری و اتصالات اسکلتی شناسایی شد. مقایسه اسکلت با گونه­های دیگر جنس وارانوس و خانواده­های دیگر سوسماران انجام شد و نتیجه وجود تفاوت اندک بین گونه­ای و اختلافات چشمگیر بین خانواده­ها می­باشد که این اختلاف­ها ناشی از عوامل متعدد مثل جدایی تکاملی، تفاوت در نوع محیط زیست، تغذیه و رفتار جانور است.

کربنیک انیدرازها (4.2.1.1EC ) متالو آنزیمی حاوی یون روی می باشند که هیدراسیون برگشت پذیر دی اکسید کربن به بی کربنات و پروتون را کاتالیز می کنند. این آنزیم ها دارای توزیع متفاوت در بافت های مختلف و موقعیت های زیرسلولی هستند و در آرکی باکتری ها، یو باکتری ها، جانوران وگیاهان وجود دارند. این آنزیم ها در فرآیندهای فیزیولوژیکی حیاتی مرتبط با تنفس و انتقال CO2، ترشح الکترولیت ها در بافت ها و ریه ها، تنظیم pH، هومئوستاز، واکنش های بیوسنتزی (مانند گلوکونئوژنز و لیپوژنز) و کلسیفیکاسیون نقش دارند. مهارکننده های آنزیم کربنیک انیدراز به طور بالینی برای اختلالات متنوع مرتبط با کربنیک انیدرازها از قبیل گلوکوما، ادم، صرع، افزایش فشار داخل جمجمه، میگرن،پارکینسون و غیره مورد استفاده قرار می گیرند و از اینرو مطالعه در مورد آن ها ضروری به نظر می رسد. در این پژوهش، میانکنش بین کربنیک انیدراز II انسانی و 1-(4-کلرو-بنزن سولفونیل)-4-هیدروکسی –پیرولیدین-2-کربوکسیلیک اسید با استفاده از روش های فلورسانس، جذب مرئی- فرابنفش، اسپکتروسکوپی دورنگ نمایی دورانی (CD) و تبدیل فوریه مادون قرمز FT-IR دربافر تریس- سولفات50 میلی مولار با 75/7 pH و همچنین مطالعات داکینگ مولکولی مورد بررسی قرار گرفت. مطالعات سینیتیکی نشان داد که داروی 1-(4-کلرو-بنزن سولفونیل)-4-هیدروکسی- پیرولیدین-2-کربوکسیلیک اسید فعالیت استرازی کربنیک انیدراز II انسانی را به صورت رقابتی خطی مهار می کند. آنالیز داده های فلوئورسانس آشکار ساخت که دارو فلوئورسانس ذاتی آنزیم را با مکانیسم استاتیک خاموش کند. آنالیز ترمودینامیکی فرآیند اتصال نشان داد که پیوندهای هیدروژنی و میانکنش های واندروالس نقش عمده را در پایداری کمپلکس دارو و آنزیم دارند. محاسبه آبگریزی سطحی پروتئین توسط 1- آنیلینو نفتالن -8-سولفونات نشان داد که با اتصال دارو، آبگریزی سطحی آنزیم کاهش یافته است. اکسیداسیون کربنیک انیدراز II انسانی و کمپلکس کربنیک انیدراز II انسانی- دارو N - بروموسوکسینیمید (  ) نشان دهنده کاهش تعداد تریپتوفان های دردسترس آنزیم در حضور دارو می باشد. نتایج اسپکتروسکوپی دورنگ نمایی دورانی در ناحیه فرابنفش دور نشان داد که با اتصال دارو محتوای مارپیچ آلفای آنزیم کربنیک انیدراز II انسانی افزایش یافته، در حالی که آنالیز طیف های CD ناحیه فرابنفش نزدیک آشکار ساخت که در حضور دارو انعطاف پذیری ساختار سوم آنزیم کاهش یافته است. مقایسه پایداری ترمودینامیکی آنزیم با کمپلکس آنزیم- دارو آشکار ساخت که پایداری ترمودینامیکی آنزیم در حضور دارو افزایش یافته است. تجزیه و تحلیل نمودار اشترن- ولمر در آزمایش خاموش شوندگی در حضور آکریل آمید نشان داد که 1- (4-کلرو-بنزن سولفونیل)-4-هیدروکسی- پیرولیدین-2-کربوکسیلیک اسید موجب کاهش دسترسی خاموش کننده به تریپتوفان های کربنیک انیدراز شده است که نتایج آزمایش    را تایید می کند. آزمایش غیرطبیعی شدن توسط گوانیدین هایدروکلراید نشان داد که پایداری ترمودینامیکی کمپلکس آنزیم- دارو در مقایسه با آنزیم تنها، افزایش یافته است. همچنین نتایج آزمایشات FT-IR با نتایج آزمایشات CDدر ناحیه فرابنفش دور به خوبی در تطابق است و نشان داد که دارو موجب القای مقداری افزایش در محتوای مارپیچ آلفای پروتئین می شود. نتایج داکینگ نشان داد که دارو از طریق پیوندهای هیدروژنی به داخل جایگاه فعال آنزیم لنگر می اندازد. به علاوه نتایج غیر فعال شدن گرمایی نیز حاکی از آن است که که کمپلکس آنزیم- دارو در مقایسه با آنزیم تنها پایداری سینتیکی کمتری دارد.با در نظر گرفتن تمامی داده های بالا، می توان چنین نتیجه گرفت که اتصال 1- (4-کلرو-بنزن سولفونیل)-4-هیدروکسی - پیرولیدین-2-کربوکسیلیک اسید به کربنیک انیدراز II انسانی باعث تغییراتی در عملکرد و همچنین ساختار دوم و سوم پروتئین می شود. لغات کلیدی: 1- (4- کلرو بنزن سولفونیل)-4-هیدروکسی پیرولیدین-2-کربوکسیلیک اسید، کربنیک انیدراز II انسانی، مهارکنندگی، پایداری ترمودینامیکی، پایداری سینتیکی، فلوئورسانس، خاموش شوندگی

  کربونیک انیدراز ها متالوآنزیم های شناخته شده ای هستند که هیدراسیون برگشت پذیر دی اکسیدکربن به بی کربنات و پروتون را کاتالیز می کنند. خصوصیات فیزیکی و شیمیایی ترکیبات فنولی، این مولکول ها را قادر به برقراری میانکنش با طیف گسترده ای از اهداف مانند کربونیک انیدراز ها ساخته است. در این مطالعه مهار دو ایزوزیم انسانی کربونیک انیدراز ) CAII و CAIX( توسط یک سری از ترکیبات فنولی و در حضور پارا نیتروفنیل استات به عنوان سوبسترا طی سنجش فعالیت استرازی آنزیم، مورد مطالعه قرار گرفت. مقادیر IC50 کوئرستین )Q( و مشتق سولفونامیدی آن)QD( به ترتیب برابر با 15/99 و5/13 برای کربوبنیک انیدراز II ، 54/45 و 28/52 برای کربونیک انیدراز IX به دست آمد. این ترکیبات لیگاند، قادر به خاموشی نشر فلوئورسانس آنزیم کربونیک انیدراز II به روش دینامیک هستند. در مجموع، اتصال این ترکیبات فنولی به جایگاه فعال CAII همراه با مهار رقابتی آنزیم بود و به طور کلی، مهارکننده های قوی تری برای CAII در مقایسه با CIX بودند.

در این تحقیق، برهم‌کنش رزورسینول، رزوراترول و مشتقات سولفونامیدی آنها با آنزیم کربنیک انیدرازII   انسانی با استفاده از تکنیک‌های فلوئورسانس، شبیه‌سازی دینامیک مولکولی و داکینگ مولکولی مورد بررسی قرار گرفت. داده‌های فلوئورسانس در سه دما نشان داد که رزوراترول و مشتق سولفونامیدی آن باعث خاموش شدن نشر ذاتی آنزیم از طریق مکانیسم استاتیک می‌شوند. در مقابل، رزورسینول و مشتق سولفونامیدی آن باعث افزایش فلوئورسانس ذاتی آنزیم با مکانیسم استاتیک می‌شوند. آنالیز ترمودینامیکی داده‌های خاموش‌کنندگی فلوئورسانس نشان داد که پیوندهای هیدروژنی و برهمکنش‌های واندروالس نقش اصلی را در برهمکنش‌های مهارکننده‌ها به hCA II بازی می‌کنند. بر اساس داده‌های محاسباتی به دست آمده از مطالعات شبیه سازی دینامیک مولکولی و داکینگ مولکولی، پیوند هیدروژنی نیروی اصلی درگیر در برهمکنش بین مهارکننده‌ها و hCA II می‌باشد. علاوه‌براین، براساس مقادیر انرژی اتصال، مشتقات سولفونامیدی در مقایسه با رزوراترول و رزورسینول، قوی‌تر به آنزیم متصل می‌شوند. بر اساس داده های IC50، مشتقات سولفونامیدی نسبت به ترکیبات اصلی اثر مهاری قوی‌تری دارند.

آلبومین سرم فراوان ترین پروتئین در سیستم جریان خون است. وظیفه اصلی این پروتئین تنظیم فشار اسمزی خون است. بر اساس آنالیز ساختار کریستالوگرافی آلبومین سرم انسانی، مشخص شده است که این پروتئین از 585 اسید آمینه تشکیل شده است که شامل 3 دُمین همولوگ (   I,II& III) است و که هرکدام به 2 زیردُمین A و B تقسیم می شوند. آلبومین سرم انسانی دارای ظرفیت بالایی دراتصال به لیگاند است،که می تواند ذخیره کننده و انتقال دهنده بسیاری از ترکیبات درون زا و بیرون زا باشد. داروهای مدر تیازیدی اولین خط درمانی برای بیماران مبتلا به فشار خون بالا هستند. هیدروکلروتیازید یکی از این دسته داروها است که بیشتر از 50 سال است که معرفی و توسعه یافته است. در این مطالعه، برهمکنش بین آلبومین سرم انسانی و هیدروکلروتیازید به عنوان لیگاند، تحت شرایط فیزیولویکی مورد بررسی قرار گرفت.   به همین منظور از تکنیک های بیوفیزیکی مختلفی از جمله اسپکتروسکوپی جذبی، دورنگ نمایی دورانی، اسپکتروسکوپی انتقال فوریه مادون قرمز و فلوئورسانس در بررسی اتصال هیدروکلروتیازید استفاده شد. نتایج تیتراسیون فلوئورسانس نشان داد که هیدروکلروتیازید به شدت موجب کاهش نشر فلوئورسانس ذاتی آلبومین سرم انسانی از طریق خاموش شدگی دینامیک می شود. با استفاده از معادله اشترن- ولمر ثابت اتصال ( ) و تعداد جایگاه های اتصال محاسبه شد. متعاقبا مقادیر تغییرات آنتروپی و آنتالپی محاسبه و نشان داده شد که مقدار این تغییرات در برهمکنش دارو با آلبومین سرم انسانی مثبت بوده از اینرو عمده ترین نیرو در فرایند اتصال، برهمکنش آبگریز است. همچنین محاسبه شاخص آبگریزی سطحی پروتئین (PSH) با استفاده از ANS نشان داد که با اتصال دارو به HSA مقدار PSH افزایش می یابد. با استفاده از نشانگرهای رقابتی وارفارین و ایبوپروفن، جایگاه اتصال دارو به HSA مشخص شد. همچنین نتایج داکینک مولکولی نشان داد که دارو به جایگاه I متصل می شود. نتایج مطالعات دورنگ نمایی دورانی در ناحیه دور و نزدیک نشان داد که با اتصال دارو به HSA، در ساختار دوم و سوم پروتئین نیز تغییراتی صورت می گیرد. همچنین نتایج FTIR نشان داد که در برهمکنش دارو با آلبومین سرم انسانی مقداری فشردگی در ساختار دوم پروتئین ایجاد می شود. نتایج FTIR در تطابق کامل با نتایج CD است.