این پژوهش با هدف بررسی اثرات جایگزینی بخشی از ذرت با یولاف (عادی و فرآوری‌شده با اتوکلاو) و استفاده از مکمل مخمر خشک فعال (Saccharomyces boulardii) بر عملکرد تولیدی، کیفیت تخم‌مرغ و شاخص‌های خونی مرغ‌های تخم‌گذار سویه لگ‌هورن انجام شد. به این منظور، تعداد ??? قطعه مرغ تخم‌گذار در سن ?? هفتگی در قالب طرح کاملاً تصادفی با شش تیمار و هشت تکرار (در هر تکرار سه پرنده) به‌مدت شش هفته مورد بررسی قرار گرفتند. هرچند در طرح اولیه دوره آزمایش ده هفته در نظر گرفته شده بود، اما به‌دلیل شرایط بحرانی ناشی از شروع جنگ و محدودیت‌های اجرایی، دوره رکوردبرداری به شش هفته کاهش یافت. تیمارهای آزمایشی شامل: ?) جیره پایه بدون یولاف و بدون مخمر (شاهد)، ?) جیره پایه حاوی مخمر، ?) جیره حاوی یولاف عادی بدون مخمر، ?) جیره حاوی یولاف عادی همراه با مخمر، ?) جیره حاوی یولاف فرآوری‌شده بدون مخمر، و ?) جیره حاوی یولاف فرآوری‌شده همراه با مخمر بودند. در جیره‌های حاوی یولاف، ?? درصد از ذرت بر اساس ماده خشک با یولاف جایگزین شد. مخمر استفاده‌شده از نوع S. boulardii تولید شرکت پارسی‌لاکت ایران با غلظت حداقل ?×??¹? CFU/g بود. نتایج نشان داد استفاده از یولاف فرآوری‌شده و مکمل مخمر تاثیر معنی‌داری بر عملکرد تولیدی مرغ‌ها داشت (P<0.05). بالاترین درصد تولید و بهترین ضریب تبدیل خوراک در تیمار حاوی یولاف فرآوری‌شده همراه با مخمر مشاهده شد. کیفیت داخلی تخم‌مرغ ازجمله شاخص هاو و ارتفاع آلبومین در این تیمار به‌طور معنی‌داری بهبود یافت. همچنین استفاده از یولاف فرآوری‌شده و مخمر موجب کاهش معنی‌دار در سطح کلسترول و تری‌گلیسرید سرم گردید، درحالی‌که بر ضخامت پوسته و وزن تخم‌مرغ تاثیر قابل‌توجهی نداشت. به‌طورکلی، نتایج این مطالعه نشان داد جایگزینی ?? درصد از ذرت با یولاف فرآوری‌شده همراه با مکمل‌سازی با مخمر S. boulardii می‌تواند به‌عنوان یک راهکار تغذیه‌ای موثر و اقتصادی برای بهبود عملکرد تولیدی، کیفیت تخم‌مرغ و وضعیت متابولیکی مرغ‌های تخم‌گذار مورد استفاده قرار گیرد.

  هدف از انجام این تحقیق، بررسی

   این مطالعه با هدف ارزیابی اثرات مکمل های معدنی آلی (هپتا میکس حاوی فرم آمینه کروم، سلنیوم، روی، منگنز، مس، آهن و کبالت) بر عملکرد تولید و کیفیت تخم­مرغ مرغ­های تخمگذار انجام شد. تعداد 180 مرغ تخمگذار LSL-Lite (سن 30 هفته) به طور تصادفی در 5 تیمار آزمایشی با 6 تکرار و 6 پرنده در هر تکرار اختصاص داده شد. تیمارها شامل یک جیره پایه همراه با مواد معدنی غیرآلی (شاهد) و چهار جیره آزمایشی دیگر شامل 25/1، 50/2، 75/3 و 5 گرم بر کیلوگرم هپتامیکس بود. تولید تخم­مرغ، وزن تخم­مرغ، مصرف خوراک، توده تخم­مرغ و ضریب تبدیل خوراک به صورت هفتگی ثبت شد. توده تخم با ضرب تعداد کل تخم­مرغ­های هر مرغ در وزن متوسط ??تخم­مرغ محاسبه شد. در پایان هر سیکل تخمگذاری 28 روزه دو تخم­مرغ در هر تکرار برای تعیین کیفیت داخلی و خارجی تخم­مرغ استفاده شد. داده ها با استفاده از رویه GLM از نرم افزار   AS (2003) تجزیه و تحلیل شدند و برای تعیین تفاوت معنی­دار بین میانگین­­های تیمارها از آزمون چند دامنه­ای دانکن استفاده شد. نتایج نشان داد که مکمل هپتامیکس بر مصرف خوراک، تولید تخم‌مرغ، FCR، وزن و توده تخم‌مرغ تولیدی تاثیری نداشت (05/0?P). شاخص شکل، رنگ زرده و وزن مخصوص تخم مرغ تحت تاثیر تیمارهای غذایی قرار نگرفت     (05/0?P). ارتفاع آلبومن و واحد هاو در تیمارهای دریافت کننده هپتامیکس نسبت به گروه کنترل بطور معنی داری کاهش یافت (05/0?P). در تیمارهای دریافت کننده هپتامیکس وزن زرده افزایش و وزن آلبومین کاهش یافت (05/0>P). افزودن 75/3 و 5 گرم در کیلوگرم هپتامیکس به جیره به طور معنی داری وزن پوسته و ضخامت پوسته را افزایش داد (05/0?P). یافته‌های مطالعه حاضر نشان می­دهد که استفاده از سطوح 75/3 یا 5 گرم بر کیلوگرم هپتامیکس می­تواند در بهبود کیفیت پوسته تخم­مرغ‌ موثر باشد، اگرچه کیفیت آلبومین کاهش یافت.

  هدف از مطالعه حاضر بررسی اثر تغذیه­ای مکمل روی آلی و ویتامین A در

این ازمایش به منظور ارزیابی تاثیر کمپلکس آلی روی، منگنز، آهن، مس، کروم و کبالت بر عملکردتولیدی وفرآسنجه­های خونی جوجه­های گوشتی در یک دوره 42 روزه انجام شد.آزمایش در قالب طرح کاملا ًتصادفی با 3 تیمار و 6   تکرار و 12 پرنده در هر واحد آزمایشی طراحی و اجرا شد. تیمارهای آزمایشی عبارتنداز: تیمار اول: گروه کنترل (بدون افزودن مکمل، تیمار شاهد)، تیمار دوم: افزودن کمپلکس آلی به مقدار 1گرم در کیلوگرم، تیمار سوم: افزودن کمپلکس آلی به مقدار 5/1گرم در کیلوگرم. نتایج نشان داد که افزودن کمپلکس آلیبر عملکرد (خوراک مصرفی، افزایش وزن روزانه و ضریب تبدیل خوراک) جوجه­های گوشتی در سه دوره استارتر(1-10)، رشد (24-11) و پایانی (42-25) روزگی از لحاظ آماری تاثیر معنی­داری نداشته است (05/0<P). تاثیر تیمارهای آزمایشی در بین فرآسنجه­های خونی بر کلسترول و آلکالین فسفاتاز معنی­دار شدند (05/0>P). ضمن اینکه غلظت گلوکز و تری­گلیسرید نیز تمایل به معنی­داری داشتند. غلظت کلسترول وآلکالین فسفاتاز، در تیمار حاوی کمپلکس آلی به مقدار 1 گرم در کیلوگرم با گروه کنترل اختلاف معنی­داری داشت، بنابراین تیمار کمپلکس آلی به مقدار 1 گرم در کیلوگرم باعث کاهش معنی­دارغلظت کلسترول وآلکالین فسفاتاز در مقایسه با گروه کنترل شد. تاثیر تیمارهای آزمایشی بر قابلیت هضم مواد معدنی آهن، مس، منگنز، روی، کبالت و کروم نشان داد که بر آهن، منگنز، کبالت و کروم تاثیر معنی­داری داشت (05/0>P). نتایج نشان داد که تیمارهای حاوی کمپلکس آلی به مقدار 1 گرم در کیلوگرم و کمپلکس آلی به مقدار 5/1گرم در کیلوگرم باعث کاهش معنی­دار قابلیت هضم آهن و کبالت در مقایسه با گروه کنترل شد. در حالیکه تیمار متعلق به کمپلکس آلی به مقدار 1 گرم در کیلوگرم بر قابلیت هضم منگنز با گروه کنترل تفاوت معنی­داری داشت. علاوه بر این، تیمار کمپلکس آلی به مقدار 5/1گرم در کیلوگرم بر قابلیت هضم کروم با گروه کنترل اختلاف معنی­داری داشت و باعث افزایش قابلیت هضم کروم در مقایسه با گروه کنترل شد. این پژوهش نشان داد که استفاده از کمپلکس آلی بر افزایش وزن بدن، مصرف خوراک و ضریب تبدیل خوراک تاثیر معنی­داری نداشت. اما باعث کاهش سطح کلسترول و آلکالین فسفاتاز و همچنین کاهش قابلیت هضم آهن و کبالت و منگنز شد، و باعث افزایش قابلیت هضم کروم شد.   

(05/0?P).   

چکیده:    این پژوهش به منظور بررسی عوامل موثر بر افزایش بهره وری تولید مرغ مرغداریهای گوشتی استان   و راهکارهای بهبود آن به اجرا درآمد. روش تحقیق در نظرگرفته شده برای انجام این پژوهش، روش   تحقیق پیمایشی و از طریق نمونه گیری بود. به این ترتیب از میان جامعه مورد پژوهش(جامعه مرغداران گوشتی استان کرمانشاه)   تعداد70 واحد   با ظرفیتهای مختلف به روش نمونه گیری خوشه ای طبقه بندی شده انتخاب گردید و از آنها ، پرسشنامه ای بصورت حضوری حاوی اطلاعات کلیه هزینه ها، درآمدها وخصوصیات مدیریتی واحد پرورش تکمیل شد. با استناد به اطلاعات جمع آوری شده، بهره وری متوسط یا میزان بدست آوردن ستاده (محصول) به ازای واحد داده ، بهره وری نهائی یا مقداری که هر واحد عامل ورودی (داده) به ستاده کل اضافه میکند وبهره وری کل عوامل تولید بدست آمد. نتایج حاصل از مطالعه جاری نشان دادکه هزینه دان، هزینه اصلی مرغداریها و در حدود 94 درصد از کل هزینه مرغداری ها را سه هزینه دان، خدمات بهداشت و درمان و خرید و حمل جوجه تشکیل می دهند و واحدهای پرورشی از نظر نوع و نحوه استفاده از وسایل گرمایشی در وضعیت نامطلوب اقتصادی قرار دارند. همچنین از انواع داروها و واکسنها بیش از حد مطلوب اقتصادی استفاده شده است و بنابراین بهره وری استفاده از این نهاده در سطوح پایینی قرار دارد. سایر نتایج نشان داد که هزینه مصرف دان بر بهره وری تولید واحدهای پرورش مرغ گوشتی تاثیر مثبت، معنی دار و   با ضریب اهمیت بالایی دارد و هزینه استفاده از این نهاده در بین اکثر مرغداریها کمتر از حدمطلوب اقتصادی است. بررسی ضریب تبدیل غذایی   در بین مرغداریهای جمعیت نمونه نشان داد که تنها 17 درصد مرغداریها در وضعیت ایده آل قرار دارند، 47 درصد در وضعیت نسبتا مطلوب و حدود28 درصد در وضعیت نامطلوب قرار دارند. بررسی وضعیت تلفات در هفته اول پرورش و در کل دوره نشان داد که عمده تلفات از هفته اول به بعد اتفاق افتاده است، نتایج این پژوهش نشان داد در اکثر مرغداریها استفاده از نهاده نیروی کار در حد کمتر از میزان مطلوب اقتصادی بوده است.    واژه های کلیدی: بهره وری ، مرغداری گوشتی، استان کرمانشاه   

  این آزمایش به منظور بررسی اثر سطوح مختلف اسید آمینه آرژنین و عنصر نانوسلنیوم بر صفات تولیدی، اجزای لاشه و ایمنی جوجه های گوشتی انجام شد. بنابراین 810 قطعه جوجه خروس گوشتی یک روزه سویه راس با آزمایش فاکتوریل در قالب طرح کاملا تصادفی با 9 تیمار و 6 تکرار و 15 جوجه مورد آزمایش قرار گرفت. تیمارهای آزمایشی شامل تیمار کنترل بدون افزودنی، تیمار دوم حاوی 45 / 0 میلی گرم آرژنین، تیمارسوم حاوی 9 / 0 میلی گرم آرژنین، تیمار چهارم حاوی 3 / 0 میلی گرم نانوسلنیوم، تیمار پنجم حاوی 45 / 0 میلی گرم نانو سلنیوم، تیمار ششم حاوی 3 / 0 و 45 / 0 میلی گرم نانو سلنیوم و آرژنین، تیمار هفتم حاوی 3 / 0 و 9 / 0 میلی گرم نانو سلنیوم و آرژنین، تیمار هشتم حاوی 45 / 0 و 45 / 0 میلی گرم نانو سلنیوم و آرژنین و تیمار نهم حاوی 45 / 0 و 9 / 0 میلی گرم نانو سلنیوم و آرژنین بودند. طول دوره پرورش 35 روز بود. افزایش وزن و خوراک مصرفی بصورت هفتگی رکورد برداری و ضریب تبدیل غذا نیز محاسبه شد. در روز 35 پرورش معرف های فیزیولوژیک شامل آلبومین، کلسترول، تری گلیسرید و گلوکز و همچنین آنزیم های خونی آسپارتات آمینو ترانسفراز، آلانین آمینوتراسفراز و گلوتاتیون پراکسیداز و مالون دی آلدهید و ایمنی خونی مورد ارزیابی قرار گرفت. سپس جوجه ها کشتار و اجزاء و وزن اجزای لاشه آن ها اندازه گیری شد. میانگین اثر متقابل وزن جوجه های گوشتی و همچنین وزن جوجه های دریافت کننده آرژنین و نانو سلنیوم تا سه هفتگی اختلاف معناداری نشان نداد ) 05 / 0 P> (. اثر متقابل این تیمارها در هفته چهارم و پنجم آزمایش معنادار بود) 05 / 0 P< (. افزایش وزن هفتگی و همچنین افزایش وزن پایانی جوجه های گوشتی نشان داد که تا سه هفتگی اثر متقابل سطوح آرژنین و نانو سلنیوم اختلاف معناداری ندارد ) 05 / 0 P< (. میانگین اثرات متقابل افزایش وزن هفته چهارم، پنجم و همچنین کل دوره اختلاف معناداری را نشان داد ) 05 / 0 P< .) میانگین اثرات متقابل خوراک مصرفی جوجه های گوشتی بجز هفته اول ) 05 / 0 P< ( در تمامی هفته های آزمایشی و همچنین در کل دوره، تحت تاثیر آرژنین و نانو سلنیوم قرار گرفت ) 05 / 0 P< .) میانگین اثرات متقابل آرژنین و نانو سلنیوم در هفته اول ، سوم و کل دوره آزمایش اثرات معناداری را نشان نداد ) 05 / 0 P> (. میانگین اثرات متقابل آرژنین و نانو سلنیوم در هفته دوم، چهارم و پنجم آزمایشی اختلاف معناداری را نشان داد ) 05 / 0 P< (. اثر متقابل آرژنین و نانوسلنیوم در هفته های آزمایش و کل دوره بر درصد تلفات معنادار نبود) 05 / 0 P> (.

   چکیده این آزمایش به منظور بررسی تاثیر کنجاله کاملینا تخمیری بر عملکرد و قابلیت هضم در جوجه های گوشتی انجام شد. تعداد 420 قطعه جوجه گوشتی سویه آربراکز پلاس در قالب طرح کاملا تصادفی به 7 تیمار با 6 تکرار و هر تکرار 10 جوجه اختصاص داده شد. تیمارهای آزمایشی شامل کنترل(بر پایه کنجاله سویا) و تیمارهای 5،10و15 درصد جایگزینی کنجاله کاملینا خام و یا تخمیری با کنجاله سویا در جیره غذایی بودند. جوجه تمامی گروه ها در پایان هفته اول پرورش جیره مربوط به هر تیمار را دریافت نمودند نتایج این آزمایش نشان میدهد که در پایان افزایش وزن و ضریب تبدیل خوراک و میزان مصرف خوراک و همچنین قابلیت هضم پروتئین در تیمارهای تخمیری بخصوص 15 درصد نسبت به غیر تخمیری تفاوت قابل ملاحظه ای داشت (P<0.01) بنابراین با توجه به نتایج مثبت تغذیه کنجاله کاملینا تخمیری بر عملکرد وقابلیت هضم جوجه های گوشتی می توان این منبع پروتئینی فراوری شده را به عنوان یک جایگزین برای کنجاله سویا مدنظر قرار داد.   

این مطالعه به منظور بررسی اثر سطوح مختلف جایگزینی کنجاله کاملینا (7، 14 و 21درصد) در جیره و روش­های مختلف فرآوری ( بدون فرآوری، فرآوری با اتوکلاو، فرآوری با افزودن سولفات مس و فرآوری به روش ترکیبی از اتوکلاو و سولفات مس) بر عملکرد تولیدی، خصوصیات کیفی تخم­مرغ و برخی فراسنجه­های خونی مرغ­های تخم­گذار انجام شد. این تحقیق با استفاده از 390 قطعه مرغ تخم‌گذار تجاری بونز (Bovans) در سن 30 هفتگی با 13 تیمار، 5 تکرار و 6 قطعه مرغ در هر تکرار و به مدت 56 روز در قالب طرح کاملاً   تصادفی و آزمون فاکتوریل 3×4 به­علاوه­ی یک انجام شد. در این آزمایش اثر دو فاکتور سطح و فرآوری کنجاله کاملینا بر درصد تولید تخم­مرغ معنی­دار بود (05/0p<)،   به‌طوری‌که در سطح 7درصد کنجاله کاملینای فرآوری شده و بدون فرآوری و سطح 14درصدی که اتوکلاوشده و محتوی سولفات مس بود بیشترین درصد تولید تخم­مرغ را نتیجه داد، در حالی­که سطح 21درصد کم­ترین تولید را نشان داد. اثر متقابل دو فاکتور سطح و فرآوری تاثیر معنی داری بر وزن تخم‌مرغ و میزان توده تخم­مرغ داشت (05/0p<)، به­طوری­که بیشترین میزان وزن و توده تخم‌مرغ در گروه شاهد و 7درصد جایگزینی کنجاله‌ی کاملینا صرف ‌نظر از فرآوری مشاهده شد و کم­ترین وزن تخم مرغ در گروه 14 و 21درصد جایگزینی کنجاله­ی کاملینا صرف‌ نظر از روش فرآوری و کم­ترین میزان توده تخم­مرغ در گروه 21درصد کنجاله­ کاملینای بدون فرآوری   مشاهده شد. سطوح مختلف کنجاله کاملینا تاثیر معنی داری بر ضریب تبدیل داشت اما اثر فرآوری بر ضریب تبدیل معنی نشد (05/0p<). به­طوری­که کم­ترین میزان ضریب تبدیل در سطح 7درصد کنجاله کاملینا مشاهده شد و تفاوت معنی‌داری با سطوح 14 و 21درصد داشت. همچنین سطوح مختلف کنجاله کاملینا و روش­های مختلف فرآوری تاثیر معنی‌داری   بر مصرف خوراک داشتند به­طوری­که­ بیشترین مصرف خوراک در سطح 7درصد و کم­ترین میزان آن در سطح 21درصد مشاهده شد، همچنین در روش بدون فرآوری کم­ترین مصرف خوراک و در روش فرآوری   به روش اتوکلاو بیشترین میزان مصرف خوراک مشاهده شد. سطوح مختلف کنجاله کاملینا اثر معنی­داری بر شاخص شکل و ضخامت پوسته، وزن زرده و وزن سفیده تخم­مرغ نشان نداد اما تاثیر معنی‌داری بر رنگ زرده داشت و روش‌های مختلف فرآوری به‌تنهایی تاثیر معنی‌داری بر شاخص شکل، ضخامت پوسته، واحد هاو و رنگ زرده نداشت بااین‌حال اثر متقابل دو فاکتور بر واحد هاو و وزن پوسته تخم‌مرغ   معنی‌دار شد به­طوری­که بیشترین واحد هاو مربوط به سطح 14درصد بدون فرآوری بود و کم­ترین میزان واحد هاو مربوط به سطح 21درصد کنجاله کاملینای اتوکلاو شده حاوی سولفات مس بود. در رابطه با وزن پوسته بیشترین وزن پوسته مربوط به گروه شاهد بود و کمترین میزان وزن پوسته مربوط به سطح 21درصد کنجاله کاملینای بدون فرآوری بود. استفاده از سطوح مختلف کنجاله کاملینا تاثیر معنی داری بر میزان کلسترول، گلوکز و کل پروتئین نداشت اما اثر معنی داری بر تری­گلیسرید داشت به­طوری­که درسطح 7 و 14درصد بیشترین و در سطح 21درصد کم­ترین میزان تری­گلیسرید را نشان داد. روش­های مختلف فرآوری تاثیر معنی داری بر تری­گلیسرید، گلوکز و کل پروتئین داشت. گروه بدون فرآوری بیشترین میزان تری گلیسرید وگروه اتوکلاو شده و گروه حاوی سولفات مس کم­ترین میزان تری گلیسرید را به خود اختصاص دادند.   گروه بدون فرآوری بیشترین میزان تری گلیسرید و گروه اتوکلاو شده و گروه حاوی سولفات مس کم­ترین میزان تری گلیسرید را به خود اختصاص دادند گروه بدون فرآوری بیشترین میزان گلوکز را نتیجه داد و کم­ترین میزان گلوکز در گروه‌های اتوکلاو شده و سولفات مس به‌تنهایی نشان داده شد درصورتی‌که بین گروه بدون فرآوری و گروه اتوکلاو شده‌ی حاوی سولفات مس اختلاف معنی‌داری وجود نداشت. کلیدواژه: کاملینا، سولفات مس، عملکرد، فراسنجه­های خونی، مرغ تخم­گذار      

این تحقیق به منظور ارزیابی نقش تغذیه جنینی بصورت تزریق درون تخم­مرغی در افزایش وزن   و طول بدن جوجه یک روزه ،آزمایشی با 60 قطعه تخم بارور جوجه­گوشتی (با میانگین وزن 2+64گرم)، با استفاده از تکنیک پوسته اجاره ای، در قالب یک طرح کاملا تصادفی فاکتوریل ?×?   اجرا شد.کربوهیدرات مورد استفاده در این آزمایش شامل مالتوز و ساکارز در دو سطح بود.تیمارها شامل: ?) افزودن 7/0 میلی لیترکربوهیدرات ( S %5/1   M +   %5/)، 2) افزودن 7/0 میلی لیترکربوهیدرات (S   %5/2   M + %5/1 )،3 ) افزودن 7/0 میلی لیترکربوهیدرات کربوهیدرات S)   %5/1   M + %5/2)،   4) افزودن7/0 میلی لیترکربوهیدرات   (S %5/2   M + %5/2)،   5)گروه شاهد 1 با پوسته ی اجاره ای، 6)گروه شاهد 2 با تخم مرغ   معمولی. در طول آزمایش وضعیت زنده مانی و رشد جنین در طی تکوین جنینی مورد ارزیابی قرار گرفت .در زمان هچ وزن جوجه هچ شده، درصد جوجه­درآوری و نسبت وزن جوجه هچ شده به وزن تخم مرغ مورد ارزیابی قرار گرفت .افزودن سطوح مختلف کربوهیدرات تاثیر معنی داری بر وزن   و طول جوجه ها داشت(05/0P<). به طوریکه بیشترین وزن   و در روزهچ با افزودن 7/0 میلی لیترکربوهیدرات (S %5/2   M + %5/2) (وزن جوجه 08/49 گرم و) و کمترین آن در گروه شاهد1 (وزن جوجه­یک روزه حاصل از تخم­مرغ معمولی05/45 گرم) و نیز بیشترین طول بدن جوجه ی یک روزه با افزودن7/0 میلی لیترکربوهیدرات   (S %5/2 M + %5/2)، (طول جوجه 88/18 سانتی متر) و کمترین آن در گروه شاهد1 (وطول جوجه­یک روزه حاصل از تخم­مرغ معمولی26/17 سانتی متر) مشاهده گردید.

   این مطالعه به منظور بررسی تاثیر به کاربردن پودر چویر بر عملکرد رشد، خصوصیات لاشه و برخی فراسنجه های خونی در جوجه های گوشتی انجام گرفت. در این آزمایش از 240 قطعه جوجه گوشتی نر سویه آربراکرز پلاس در قالب 4 تیمار آزمایشی و 6 تکرار   در یک دوره 42 روزه استفاده شد. تیمارهای آزمایشی عبارت بودنــد از: 1- جیره شاهد 2- جیره حاوی   5/0 درصد چویر 3- جیره حاوی 1 درصد چویر 4- جیره حاوی 5/1 درصد چویر. وزن بدن و مصرف خوراک به صورت هفتگی اندازه گیری شد. درپایان دوره پرورش از هرتکرار دو پرنده کشتار گردید و پارامترهای مربوط به خصوصیات لاشه، pH گوشت ران و سینه اندازه گیری شده و همچنین نمونه های از گوشت ران و سینه جدا و برای انجام آزمایشات مربوط به کیفیت گوشت ذخیره گردید.همه جیره های آزمایشی از لحاظ انرژی، پروتئین و سایر مواد مغذی یکسان بودند. نتایج آزمایش نشان داد که در سن 21 روزگی جوجه های تغذیه شده با 5/0 درصد نسبت به گروه شاهد و 5/1 دصد چویر افزایش وزن بیشتری(05/0?P) داشتند.در گروه های تغذیه شده با 1 و 5/1 درصد چویر در مقایسه با گروه شاهد مصرف خوراک کاهش یافت(05/0?P). اما جوجه های دریافت کننده سطوح مختلف چویر در مقایسه با گروه شاهد ضریب تبدیل کمتر داشتند(05/0?P). در سن 42 روزگی تیمارهای آزمایشی افزایش وزن و مصرف خوراک تحت تاثیر قرار نگرفت (05/0?P). اما کمترین (05/0?P) ضریب تبدیل در گروه دریافت کننده   5/0 درصد چویر در مقایسه با شاهد و 1 درصد چویر مشاهده شد که با گروه 5/1 درصد چویر معنی دار نبود. هیچ یک از پارامترهای مربوط به خصوصیات لاشه، pH گوشت ران و سینه، افت لاشه و افت لاشه بعد از پخت توسط تیمارهای آزمایشی معنی دار نبود (05/0?P). مقدار مالون­دی­آلدئید گوشت سینه در 90 روزگی پس از کشتار در جیره های حاوی 1 و 5/1 درصد چویر نسبت به جیره شاهد کمتر بود(05/0?P) اما با جیره 5/0درصد چویر برابر بود(05/0?P). کاهش معنی داری (05/0?P) در غلظت تری گلیسرید و کلسترول جیره های حای سطوح مختلف چویر در مقایسه با شاهد مشاهده شد غلظت گلوکز خون تحت تاثیر قرار نگرفت(05/0?P). نتایج حاصل از داده ها نشان داد که استفاده از پودر چویر به عنوان افزودنی در سطح 5/0 درصد تاثیر مثبتی بر عملکرد جوجه های گوشتی در سه هفته اول پرورش دارد اما   ازجنبه کیفیت گوشت استفاده تا سطح 5/1درصد باعث افزایش ماندگاری   و سلامت گوشت می شود.    واژه های کلیدی: عملکرد، چویر، خصوصیات لاشه، غلظت مالون­دی آلدهید.  

  این تحقیق به منظور ارزیابی نقش تغذیه جنینی بصورت تزریق درون تخممرغی در افزایش وزن جوجه یک روزه آزمایشی ???گرم(، + قطعه تخم بارور جوجهگوشتی )با میانگین وزن ?? با استفاده از تکنیک پوسته اجاره ای، در قالب یک طرح کاملا? اجرا شد. × تصادفی فاکتوریل ?در آزمایش اول تیمارها شامل:0 میلی لیتر محلول اسیدآمینه به داخل سفیده تخممرغ با پوسته اجارهای در روز + 1جنینی / 1.تزریق 5?.گروه شاهد 1 با تخم مرغ معمولی?.گروه شاهد ? با پوسته اجاره ای )تخم مرغ دو زرده(آزمایش دوم? میلی لیترآلبومین به داخل سفیده تخم مرغ با پوسته اجاره ای در روز + 1جنینی / 1.تزریق 5?.تزریق 1میلی لیتر آلبومین به داخل سفیده تخم مرغ با پوسته اجاره ای در روز + 1جنینی? میلی لیترآلبومین به همراه ?50 میلی لیتر کلسیم لاکتات به داخل سفیده تخم مرغ با پوسته اجاره ای در روز / ?.تزریق 51+ جنینی+.تزریق 1 میلی لیتر آلبومین به همراه ?50 میلی لیتر کلسیم لاکتات به داخل سفیده تخم مرغ با پوسته اجاره ای در روز1+ جنینی5.گروه شاهد 1 با تخم مرغ معمولی?.گروه شاهد ? با پوسته اجاره ایدر طول آزمایش وضعیت زنده مانی و رشد جنین در طی تکوین جنین مورد ارزیابی قرار گرفت .در زمان هچ وزن جوجه هچشده، درصد جوجهدرآوری جوجه ها و نسبت وزن جوجه هچ شده به وزن تخم مرغ مورد ارزیابی قرار گرفت .افزودن سطوح0/ مختلف آلبومین تاثیر معنی داری بر وزن جوجه ها داشت) 05 P< ? میلی لیتر / (. به طوریکه بیشترین وزن هچ با افزایش 551 گرم( و کمترین آن در گروه شاهد معمولی )وزن جوجه / آلبومین و ?50 میلیگرم کلسیم لاکتات)وزن جوجه یک روزه 3??+( گرم مشاهده گردید. / یک روزه 050/ در آزمایش دوم مشخص گردید افزودن مکملآمینواسید تاثیر معنی داری بر وزن تفریخ جوجهها داشت ) 05 P< (.بطوریکه5? گرم(مشاهده گردید. / 0 میلی لیتر مکمل آمینواسید ) 5? / میانگین وزن تفریخ با افزودن 03

چکیدهاین تحقیق به منظور بررسی تاثیر افزودن پودر برگ درخت اکالیپتوس و پودر برگ گل­ختمی بر عملکرد، صفات لاشه و برخی فراسنجه­های بیوشیمیایی خون در جوجه­های گوشتی انجام شد. این آزمایش با استفاده از 200 قطعه جوجه گوشتی یک روزه (راس 308) در 4 تیمار با 5 تکرار و هر تکرار شامل10 قطعه جوجه در قالب طرح کامل تصادفی انجام شد. چهار جیره آزمایشی همسان به لحاظ انرژی و پروتئین شامل 1- جیره شاهد (بدون ماده افزودنی)، 2- جیره شاهد+ 5/0درصد پودر برگ اکالیپتوس، 3- جیره شاهد+ 5/0پودر برگ ختمی 4- جیره شاهد+ 5/0درصد پودر برگ اکالیپتوس و 5/0 درصد پودر برگ ­ختمی به صورت مخلوط استفاده شد. در روز 41 پرورش،   از هر واحد آزمایشی یک پرنده به طور تصادفی انتخاب و خونگیری شد و از نمونه­های خون برای اندازه­گیری کلسترول، تری گلیسرید، LDL،HDL، آلبومین، اسید اوریک و گلوکز سرم استفاده شد. داده­ها با استفاده از رویه GLM از نرم افزار SAS مورد تجزیه و تحلیل آماری قرار گرفتند. تاثیر تیمارهای آزمایشی بر وزن بدن، خوراک مصرفی و ضریب تبدیل خوراک جوجه­های گوشتی معنی‌داری نبود (05/0P>)، هر چند که به لحاظ عددی استفاده از پودر برگ اکالیپتوس و ختمی باعث کاهش مصرف خوراک و بهبود ضریب تبدیل خوراک­ در جوجه­ها شد (05/0P>). گرچه تاثیر تیمارهای آزمایشی بر عمده­ی صفات­لاشه معنی‌داری نبود (05/0P>)، اما استفاده از پودر اکالیپتوس و نیز استفاده توام پودر اکالیپتوس و ختمی باعث کاهش غیر معنی­دار چربی محوطه بطنی در جوجه­های­گوشتی شد (05/0P>). تاثیر استفاده از پودر اکالیپتوس و ختمی در جیره برغلظتLDL،HDL وکلسترول سرم جوجه­های گوشتی معنی­دار بود (05/0P<). کمترین سطح LDL در گروه دریافت­کننده پودراکالیپتوس و بیشترین سطح LDL در گروه شاهد مشاهده شد. استفاده همزمان پودر برگ اکالیپتوس و ­ختمی­ در جیره به طور معنی­داری موجب کاهش کلسترول و افزایشHDL سرم شد (05/0P<). بعلاوه، پایین‌ترین سطح کلسترول و بالاترین میزانHDL در جوجه­های دریافت کننده جیره­های حاوی ترکیب پودر اکالیپتوس و گل­ختمی (5/0درصد اکالیپتوس + 5/0درصد گل­ختمی) دیده شد. اثر افزدون پودر اکالیپتوس و ختمی بر غلظت­ آلبومین، تری‌گلیسرید، اسیداوریک وگلوکز سرم جوجه ها معنی دار نبود (05/0P>). به­طور کلی، نتایج این آزمایش نشان داد که استفاده از پودر برگ اکالیپتوس و ختمی در جیره غذایی جوجه­های گوشتی، بدون تاثیر نامطلوب بر عملکرد و صفات لاشه، اثر مطلوبی بر چربی خون دارد.   

  چکیدهاین مطالعه به منظور بررسی اثر استفاده از سطوح مختلف مکمل­های ویتامین ث، سولفات روی در جیره‌ی غذایی بر عملکرد، ویژگی­های کیفی تخم­مرغ و برخی فراسنجه­های خونی مرغان تخم‌گذار در شرایط تنش سرمایی انجام گرفت. در این آزمایش 144 قطعه مرغ تخم‌گذار نژاد لوهمن (LSL. Lite) در سن 65 هفتگی در قالب 4 گروه آزمایشی با 6 تکرار و 6 پرنده در هر تکرار مورد استفاده قرار گرفتند. دو سطح ویتامین ث (0 و 240 میلی­گرم بر کیلوگرم) و دو سطح سولفات روی (0 و 40 میلی­گرم بر کیلوگرم) در جیره­ی غذایی بر پایه ذرت و سویا (2750 کیلوکالری بر کیلوگرم انرژی قابل متابولیسم و 21/14% پروتئین) به مدت سه ماه در تغذیه مرغان تخم‌گذار مورد بررسی قرار گرفت. این آزمایش به صورت فاکتوریل 2×2 انجام شد و داده­ها در قالب طرح کاملاً تصادفی آنالیز شدند. در این مطالعه افزودن سولفات روی موجب افزایش وزن تخم‌مرغ، ضریب تبدیل، توده تخم‌مرغ در کل دوره شد و اثرات متقابل هر دو مکمل در ماه اول وزن تخم‌مرغ، ضریب تبدیل و توده تخم‌مرغ   معنی‌دار شد؛ که وزن تخم‌مرغ و توده تخم‌مرغ افزایش در حالی که ضریب تبدیل کاهش یافت و همچنین اثر ­متقابل دو ­جانبه برای واحد هاو، ضخامت پوسته، وزن سفیده و تری گلیسرید در سطح (05/0P<) معنی‌دار شد؛ و مکمل سولفات روی به طور معنی‌داری نسبت هتروفیل به لنفوسیت را افزایش داد. در ­نتیجه، استفاده از مکمل­های ویتامین ث، سولفات روی اثر قابل توجهی بر عملکرد و خصوصیات کیفی تخم­مرغ و متابولیت های سرم در مرغ­های تخم‌گذار در شرایط استرس سرمایی داشت. کلمات کلیدی:   تنش سرمایی، سولفات روی، ویتامین ث، عملکرد، مرغان تخم‌گذار