چکیده بخش ساختمان به‌عنوان یکی از بزرگ‌ترین مصرف‌کنندگان انرژی، سهم قابل‌توجهی در مصرف سوخت‌های فسیلی و انتشار آلاینده‌های زیست‌محیطی دارد؛ ازاین‌رو، بهینه‌سازی مصرف انرژی در ساختمان‌ها، به‌ویژه در اقلیم‌های سرد، به یکی از مهم‌ترین دغدغه‌های حوزه معماری پایدار و انرژی تبدیل شده است. در این راستا، مواد تغییر فازدهنده (PCM) به دلیل قابلیت ذخیره و آزادسازی انرژی حرارتی نهان، به‌عنوان راهکاری نوین در بهبود عملکرد حرارتی پوسته ساختمان و کاهش بارهای گرمایشی و سرمایشی مورد توجه پژوهشگران قرار گرفته‌اند. پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر استفاده از مواد تغییر فازدهنده در دیوارهای خارجی ساختمان‌های بلندمرتبه مسکونی در اقلیم سرد شهر اردبیل انجام شده است. در این مطالعه، عملکرد حرارتی پنج نوع ماده تغییر فازدهنده شامل RT0، RT5HC، RT12، RT22HC و RT28HC در ضخامت‌های مختلف 1 تا 5 سانتی‌متر و در سه موقعیت متفاوت دیوار شامل لایه داخلی، میانی و خارجی مورد ارزیابی قرار گرفت. شبیه‌سازی انرژی ساختمان با استفاده از نرم‌افزار DesignBuilder انجام شد و میزان مصرف انرژی در دو بازه دمای داخلی 20 تا 24 و 12 تا 18 درجه سانتی‌گراد مورد تحلیل قرار گرفت. نتایج پژوهش نشان داد که استفاده از مواد تغییر فازدهنده در تمامی سناریوهای بررسی‌شده، موجب کاهش مصرف انرژی نسبت به حالت پایه شده است. همچنین مشخص گردید که ضخامت ماده تغییر فازدهنده، موثرترین پارامتر در کاهش مصرف انرژی ساختمان است؛ به‌گونه‌ای که با افزایش ضخامت PCM، میزان صرفه‌جویی انرژی نیز افزایش یافته است. در بازه دمایی 20 تا 24 درجه سانتی‌گراد، بهترین عملکرد مربوط به ماده RT5 در لایه خارجی دیوار با ضخامت 5 سانتی‌متر بود که کاهش20.16 درصدی مصرف انرژی نسبت به حالت پایه را به همراه داشت. هم‌چنین در بازه دمایی 12 تا 18 درجه سانتی‌گراد، ماده RT12 در لایه داخلی دیوار با ضخامت 5 سانتی‌متر، بهترین عملکرد را نشان داد و موجب کاهش24.41 درصدی مصرف انرژی شد. یافته‌ها همچنین بیانگر آن بود که محل قرارگیری PCM در دیوار تاثیر قابل‌توجهی بر عملکرد حرارتی ساختمان دارد و به‌طور کلی، استقرار ماده در لایه خارجی عملکرد بهتری نسبت به لایه میانی ایجاد می‌کند. افزون بر این، بررسی اثر لایه‌های نگهدارنده PCM نشان داد که استفاده از پوشش‌های پلیمری نازک، تاثیر منفی معناداری بر عملکرد حرارتی سیستم ندارد. مقایسه نتایج با عایق حرارتی EPS نیز نشان داد که اگرچه عایق‌های متداول در کاهش مصرف انرژی موثرند، اما مواد تغییر فازدهنده علاوه بر کاهش مصرف انرژی، قابلیت تعدیل نوسانات دمایی و ارتقای آسایش حرارتی ساکنان را نیز فراهم می‌کنند. در مجموع، نتایج این پژوهش نشان می‌دهد که استفاده هدفمند از مواد تغییر فازدهنده در پوسته خارجی ساختمان‌های بلندمرتبه مسکونی می‌تواند به‌عنوان راهکاری موثر در کاهش مصرف انرژی، بهبود عملکرد حرارتی ساختمان و توسعه ساختمان‌های پایدار در اقلیم‌های سرد مورد استفاده قرار گیرد.

  چکیده در این پایان نامه به بررسی تاثیر پیش تنش های مکانیکی برروی رفتارمکانیکی ومغناطیسی ماده دگررسان مغناطیسی ترفنول -دی وبا استفاده ازمدل ریاضی تانژانت هایپربولیک پرداخته شده است.این چنین مواد هوشمندی به دلیل قابلیت پاسخ دهی به محرکهای خارجی مانند میدان مغناطیسی، میدان الکتریکی، دما و تنش مکانیکی، در سالهای اخیر توجه بسیاری را به خود جلب کردهاند. در میان این مواد، آلیاژترفنول _دی که یک ماده دگررسان مغناطیسی می باشد واز ترکیبی از آلیاژ های آهن، تریبیوم ودسپرسیوم ساخته شده بهعلت توانایی باالی تبدیل انرژی مغناطیسی به کرنش مکانیکی، جایگاه ویژهای در طراحی عملگرهای دقیق، سیستمهای کنترل ارتعاش وتجهیزات الکترومکانیکی یافته است با وجود مزایای قابل توجه این مواد،رفتارغیرخطی وهیسترزیسی آنها، به ویژه تحت تاثیرپیشتنش مکانیکی، تحلیل وپیشبینی پاسخ را با چالش هایی مواجه می سازد. ازاین رو، توسعه مدلهای ریاضی مناسب برای توصیف این رفتارازاهمیت باالیی برخورداراست. درادامه نمودار های هیسترزیس تجربی با استفاده ازتحقیقات قبلی مورد بررسی قرارگرفته است وضمن مدلسازی با تابع تانژانت هایپربولیک ضرایب ونمودارها درهر مقداری ازپیش تنش های مکانیکی به دست آمده اند. درانتها نیزجهت توسعه مدل تانژانت هایپربولیک با استفاده از مقاد یر و ضرایب به دست آمده، به روابط برازش شده ای برای صحت سنجی و ارزیابی مدلسازی درخارج ازمحدوده پیش تنش های اولیه دست یافته ایم ونتایج حاصل ازآن ها با نمودارهای هیسترزیس مغناطیسی و مکانیکی تجربی مقایسه شده اند . نتایج به دست آمده دراین پایان نامه نشان میدهند که استفاده از مدل تانژانت هایپربولیک وهمچنین روابط برازش شده می توانند با دقت خوبی منحنی های هیسترزیس مکانیکی ومغناطیسی ترفنول دی رو در پیش تنش های مکانیکی و برای بازه 0تا 60مگاپاسکال مدلسازی نمایند. کلید واژه ها: ترفنول_ دی، هیسترزیس ، مدل تانژانت هایپربولیک، پیش تنش های مکانیکی

[1] دندان‌پزشکی با تمرکز بر روی گشتاور تولیدی با روش MRF[2] با نرم‌افزار Ansys CFX انجام شده است. ابتدا با مطالعات قبلی و هندسه یکسان محاسبات یک دور انجام شده، سپس با انتخاب دو توربین جدید با همان ابعاد توربین قبلی در دو سرعت دورانی با مقادیر 200 و 300 هزار دور بر دقیقه و سه فشار متفاوت در نازل ورودی برابر با 2/0 و 25/0 و 3/0 مگاپاسکال انجام شده است. برای ایجاد شرایط یکسان و مقایسه عملکرد، هر سه هندسه (الف، ب و پ) توربین دارای قطر و عرض یکسان هستند. در این مساله اگر از روش مش متحرک استفاده شود حجم محاسبات بسیار زیاد و مساله باید گذرا حل شود. اما در روش MRF هندسه ساکن فرض می‌شود و به جای آن اثر دوران در معادلات ناویراستوکس با اضافه کردن دو نیروی حجمی شامل نیروی گریز از مرکز و نیروی کریولیس به عنوان جمله‌های چشمه دیده می‌شود. استفاده از این روش دقت روش مش متحرک را ندارد و مقادیر محلی با سایر نتایج تفاوت‌هایی داشت. اما طبق نتایج به‌دست آمده مقدار متوسط گشتاور ایجاد شده درتوربین با نتایج دیگر تطابق قابل قبولی داشت. نتایج نشان می‌دهند که هندسه‌های ب، پ و الف به ترتیب راندمان بهتری دارند. بیشترین گشتاور تولیدی در فشار ورودی نازل برابر با 3/0 مگاپاسکال و سرعت دورانی 200 هزار دور بر دقیقه و برابر با 0032/0 نیوتن‌متر به‌دست آمد. کمترین گشتاور نیز مربوط به هندسه الف در فشار ورودی 2/0 مگاپاسکال و سرعت دورانی 300 هزار دور بر دقیقه با مقدار 0005/0 نیوتن متر به‌دست آمده است. [1] -Hand piece [2] -Multiple reference frame   

فیبروز کبدی یکی از پیامدهای مهم بیماری‌های مزمن کبدی است که در صورت تشخیص دیرهنگام می‌تواند به مراحل پیشرفته و سیروز منجر شود. تشخیص و درجه‌بندی دقیق این بیماری، به‌ویژه در مراحل میانی، نقش مهمی در انتخاب راهبرد درمانی و پایش روند بیماری دارد. با وجود کاربرد گسترده سونوگرافی به‌عنوان روشی غیرتهاجمی، در دسترس و کم‌هزینه، تفسیر تصاویر آن تا حد زیادی به تجربه متخصص وابسته است. پژوهش حاضر با هدف طراحی و پیاده‌سازی یک مدل مبتنی بر یادگیری عمیق برای تشخیص و درجه‌بندی خودکار فیبروز کبدی از تصاویر سونوگرافی و استفاده از آن به‌عنوان هسته هوشمند یک سامانه تحت وب انجام شده است. در این پژوهش، معماری ترکیبی چندشاخه‌ای MultiBranch-AHCTNet ارائه شد که از شبکه پایه ازپیش‌آموزش‌دیده ConvNeXt-Tiny، چهار شاخه پردازشی مبتنی بر شبکه‌های عصبی پیچشی و ترنسفورمر، واحد مسیریاب و سازوکار دروازه‌گذاری تنک با انتخاب دو گزینه برتر بهره می‌گیرد. این ساختار با هدف استخراج و ترکیب ویژگی‌های محلی، سراسری و چندمقیاسی و انتخاب تطبیقی مسیرهای پردازشی طراحی شد. همچنین، نسخه توسعه‌یافته MultiBranch-AHCTNet-SF با استفاده از یک واحد قابل‌آموزش فضایی–فرکانسی ارائه شد که اطلاعات تصویر اصلی و ویژگی‌های حاصل از تبدیل فوریه را پیش از ورود به شبکه پایه ترکیب می‌کند. مجموعه‌داده پژوهش شامل ???? تصویر سونوگرافی کبد در پنج کلاس F0 تا F4 بود. عملکرد مدل اصلی با اعتبارسنجی متقاطع طبقه‌بندی‌شده پنج‌بخشی ارزیابی شد. نتایج نشان داد MultiBranch-AHCTNet به میانگین دقت ?????? درصد، دقت مثبت ????? درصد، بازخوانی ????? درصد، امتیاز F1 برابر با ????? درصد و AUROC   برابر با ????? درصد دست یافته است. مدل اصلی با حدود ????? میلیون پارامتر، پیچیدگی محاسباتی برآوردشده ?????? GFLOPs ، میانگین زمان استنتاج ?????? ثانیه برای هر تصویر و بیشینه مصرف حافظه GPU حدود ??????? مگابایت ارزیابی شد. نسخه MultiBranch-AHCTNet-SF نیز با تعداد پارامتر تقریباً مشابه، پیچیدگی محاسباتی برآوردشده ?????? GFLOPs ، میانگین زمان استنتاج ?????? ثانیه و بیشینه مصرف حافظه GPU حدود ??????? مگابایت، در ارزیابی مبتنی بر تقسیم ??/?? به دقت ????? درصد و AUROC برابر با ????? درصد دست یافت. با توجه به تفاوت پروتکل ارزیابی دو مدل، مقایسه مستقیم عملکرد تشخیصی آن‌ها باید با احتیاط انجام شود.