000 

   بیماری آلزایمر یک بیماری تحلیل‌برنده عصبی است و اصلی‌ترین علت زوال عقل (دمانس) در سراسر جهان به شمار می‌رود. تا به امروز درمان‌های موجود برای این بیماری محدود هستند. یکی از دلایل این محدودیت، دشواری در درک کامل علل بروز بیماری و همچنین وجود سد خونی–مغزی است، که یک مرز نیمه‌تراوا بوده و از ورود مولکول‌های محلول به سیستم عصبی مرکزی جلوگیری می‌کند. بنابراین، نیاز به بررسی رویکردهای جدید برای هدف‌گیری دارو به سمت مغز وجود دارد. با وجود محدودیت‌ها و موانع یادشده، تحقیقات در زمینه? انتقال دارو از مسیر بینی به مغز به توسعه? پلتفرم‌های امیدبخشی منجر شده است که از پتانسیل بالایی برای بهبود قابل توجه رسانش دارو به مغز برخوردارند. این موفقیت از طریق هدف‌گیری مسیرهای خاص بینی، بر اساس ویژگی‌های مولکول دارو و سیستم دارورسانی، حاصل شده و رسانش موثر دارو به بخش‌های مختلف مغز را امکان‌پذیر کرده است. بررسی این حوزه? مطالعاتی می‌تواند به توسعه? سامانه‌های جدیدتر و کارآمدتری بینجامد که درمان بیماری‌های CNS را به‌طور چشمگیری بهبود می‌دهند. در حال حاضر، مهارکننده‌های آنزیم استیل‌کولین‌استراز تاییدشده توسط سازمان غذا و داروی آمریکا برای درمان بیماری آلزایمر شامل donepezil (Dnp)، Rivastigmine (Rv) و galantamine (GLn) هستند. شواهد حاصل از مطالعات حیوانی نشان می‌دهد که Rv در نواحی قشر مغز و هیپوکامپ، که بیشترین تاثیر را از بیماری آلزایمر می‌پذیرند، مهارکننده? قوی‌تری نسبت به سایر AChEIs است. در سال‌های اخیر، نانوذرات که قادر به انتقال مولکول‌ها از سد خونی–مغزی هستند مورد توجه فراوان قرار گرفته‌اند و رویکردی امیدبخش برای رسانش هدفمند دارو به مغز محسوب می‌شوند. در این مطالعه، هدف بر آن است که  نانوذرات کیتوسان اصلاح‌شده با آرژنین و سیستئین  را برای  تجویز داخل‌بینی ریواستیگمین  در درمان علامتی بیماری آلزایمر سنتز و شناسایی کنیم. نانوذرات مزایای خاصی برای دارورسانی بینی دارند؛ به دلیل اندازه کوچک، نسبت سطح به حجم بالا و توانایی عبور موثر از لایه مخاط، اگر به‌خوبی طراحی شوند، می‌توانند از سد مخاطی عبور کنند، از پاک شدن مخاطی جلوگیری کنند و زمان ماندگاری دارو در محل جذب را افزایش دهند، که شانس انتقال به مغز را بالا می‌برد. در این زمینه،  کیتوسان  به‌عنوان پلیمر پایه جذاب انتخاب شده است به دلیل ویژگی‌هایی مانند زیست‌سازگاری عالی، زیست ‌تجزیه ‌پذیری، خواص مخاط ‌چسبی، سمیت پایین و توانایی در باز کردن موقت اتصالات محکم بین سلول‌های اپیتلیال. برای تقویت بیشتر چسبندگی مخاطی و نفوذپذیری، کیتوسان را به‌صورت شیمیایی با  آرژنین و سیستئین  اصلاح کردیم؛ آرژنین گروه‌های کاتیونی اضافی فراهم می‌کند که تعامل الکترواستاتیکی با مخاط منفی بینی را تقویت می‌کند، در حالی که سیستئین گروه‌های تیول معرفی می‌کند که قادر به تشکیل پیوند دی‌سولفیدی با گلیکوپروتئین‌های مخاط هستند و در نتیجه زمان ماندگاری و نفوذ از اپی‌تلیوم بینی را بهبود می‌بخشند. برای تایید اتصال موفق آمینواسیدها به اسکلت کیتوسان، آزمون‌ها و تکنیک‌های مشخصه ‌یابی مختلف به ‌کار گرفته شدند، سپس بهینه‌سازی پارامترهای فرمولاسیون و بررسی الگوی رهایش دارو از نانوذرات اصلاح‌شده انجام گردید. انتظار می‌رود این سامانه نانوذره‌ای کیتوسان اصلاح‌شده با آرژنین و سیستئین به‌عنوان یک حامل کارآمد و زیست‌سازگار برای تجویز داخل ‌بینی ریواستیگمین عمل کند و زیست‌دسترس‌پذیری و اثربخشی درمانی آن را در درمان علامتی بیماری آلزایمر بهبود دهد، و همچنین باعث  کاهش عوارض جانبی ریواستیگمین  شود، با امکان استفاده از  دوزهای درمانی پایین‌تر، هدف‌گیری بهتر به مغز و کاهش توزیع سیستمیک.

بیلی روبین BR یک رنگدانه صفراوی در سرم انسان به دو شکل مختلف بیلی روبین Bu غیر کونژوگه و بیلی روبین کونژوگه BC وجود دارد. اهمیت بالینی تعیین بیلی روبین نقش عمده ای در پیش بینی تشخیص و درمان اختلالات همولیتیک در بزرگسالان و نوزادان دارد. BR، محصول تجزیه هموگلوبین، نشانگر قابل توجهی برای تشخیص اختلالات همولیتیک است. غلظت پایین BR در خون ناشی از خطر بالای بیماری عروق کرونر قلب و کمبود آهن است و سطح بالای آن منجر به هیپربیلی روبینمی می شود، بنابراین یافتن روش های آسان، ارزان و حساس برای تعیین درصد BR مهم است. روش های زیادی برای تعیین BR وجود دارد، یکی از آنها "روش فلورومتری" است که دارای چندین ویژگی جذاب از جمله هزینه کم، آماده سازی آسان و پاسخ سریع است که می تواند پتانسیل زیادی برای کاربردهای تشخیصی داشته باشد. BR به عنوان یک مولکول bichromophoric عمل می کند. این ویژگی برای تغییرپذیری جذب BR و خواص فلورسانس و رویدادهای انتقال انرژی اکسایتون بین کروموفور، بسته به غلظت مولکول و ریزمحیط آن در محلول، و در طول موج بازجویی نور سنسور فلورسنت مقرون‌به‌صرفه توسعه‌یافته است. تشخیص زودهنگام و آسان هیپربیلی روبینمی نانوخوشه‌های مس فلورسنت به دلیل اکسیداسیون سریع سطحی خود ممکن است برای آماده‌سازی آن با چالش مواجه شوند. با این حال ویژگی هایی مانند هزینه کم نیز دارد. اما دارای برخی ویژگی‌ها از جمله هزینه کم، حلالیت خوب در آب و در دسترس بودن گسترده پیش ماده به یک منطقه تحقیقاتی فعال تبدیل شده است، نانو خوشه مس دارای خواص فلورسنت عالی است که راه را برای توسعه سنسورهای جدید کمپلکس شده با کیتوزان به عنوان یک عامل تثبیت‌کننده هموار می‌کند. نانو خوشه های مس و ردیابی حضور BR. طیف‌های گسیل در محدوده طول موج 300 تا 500 نانومتر هنگام تحریک در 330 نانومتر ثبت شدند. استراتژی سنجش حاضر دارای ویژگی‌های جذابی از جمله هزینه کم، آماده‌سازی آسان و پاسخ سریع است که می‌تواند پتانسیل زیادی برای کاربردهای تشخیصی بیولوژیکی و بالینی داشته باشد. نانو مواد متعددی که قادر به ساطع نور فلورسنت هستند، برای سنجش زیستی، تصویربرداری زیستی، و دارورسانی برای سنجش زیستی، تصویربرداری زیستی و تحویل دارو ساخته شده‌اند. اینها شامل نانوخوشه، مواد مبتنی بر سیلیس، نانوذرات، نقاط کوانتومی QD می باشد. بنابراین، دومین سنسور CQD نقطه‌های کوانتومی کربن (اندازه معمولی <10 نانومتر) است. که توسط کربن‌سازی هیدروترمال تهیه می‌شود و از کورکومین با اسید سیتریک و تیوره برای تولید این نقاط کوانتومی کربنی استفاده می‌کند. بنابراین، مانند کورکومین جدید به دلیل پایداری، حلالیت کم در آب و جذب، محدودیت هایی در مطالعات بالینی دارد. بنابراین، برای بهبود خواص کورکومین و استفاده از حامل های مواد نانوساختار و افزایش در دسترس بودن کورکومین. این سنسور برای تعیین BR بسیار انتخابی و بسیار حساس است.  

  در این پژوهش به ساخت هیدروژل کربوکسی متیل کیتوسان/پلی وینیل الکل حاوی درصد های مختلف نانو ذرات اکسید روی عنوان پانسمان زخم پرداخته شد.هدف از این پژوهش بررسی عملکرد نانوذرات اکسید روی در فرآیند ترمیم زخم و مقایسه آن با پماد زینک اکساید در فرآیند بهبود زخم است.نتایج بررسی درون تنی ، نشان داد که هیدروژل حاوی نانو ذرات اکسید روی در مقایسه با پماد زینک اکساید (گروه کنترل مثبت) باعث بهبود سریع ترزخم میشود. هیدروژل حاوی نانو ذرات ?.? درصد وزنی اثر بخشی بهتری در مقایسه با سایر گروه ها درروند بهبود زخم نشان داد. گروه تحت درمان با هیدروژل حاوی نانوذرات اکسید روی ?.? درصد وزنی باعث بهبود سریعتر زخم در مقایسه با گروه های دیگر شد .نتایج نشان داد که ترمیم زخم با استفاده از هیدروژل حاوی نانوذرات اکسید روی بهتر از استفاده از پماد زینک اکساید است.

در نهایت دریافتیم که پوشش پلیمری هیدروفوب PCL-Cur بهترین عملکرد را در طول دوره مطالعه در محیط شبیه سازی شده بدن (SBF) داشته است.

     نانوذرات آلبومین سرم انسانی به عنوان سیستم موثر انتقال داروی اگزمستان جهت درمان سرطان سینه : تهیه و آنالیز آزمایشگاهی

حقیقات بیوسنسورها یک رشته سریع در حال رشد است که طی دهه های مختلف صدها مقاله منتشر شده است؛ حتی بیوسنسورهای متعددی برای شناسایی بیومولکول ها از جمله ترکیبات فنلی ساخته شده اند. در چنین مواردی، کاتچول با واکنش با بیورزپتور آنزیمی مناسب مانند 3?-Hydroxysteroid dehydrogenase (3?-HSD) واکنش نشان می دهد. هدف در این پروژه ایجاد یک الکترود جدید الکتروشیمیایی بیوسنسینس برای تعیین اسید cholic با بی تحرکی کووالانتی 3?-HSD در یک الکترودهای کربن شیشه ای (GCE) اصلاح شده توسط مخلوطی از نانولوله کربنی چند لایه کربنی (MWCNT-COOH)، دی اکسید تیتانیوم (TiO2) در تقسیم کیتوزان. به منظور دستیابی به این هدف، آنزیم immobilized در بیوسنسور الکتروشیمیایی مورد بررسی قرار گرفت. فرایند تولید سطح سنجش توسط میکروسکوپ الکترونی خروجی اسکن (FESEM)، اسپکتروسکوپ مادون قرمز تبدیل فوریه (FTIR)، ولتامتریک چرخشی (CV) و ولتاژ پیمای دیفرانسیل (DPV) مشخص شد. نتایج الکتروشیمیایی نشان داد که 3?-HSD بر روی الکترودهای کربنی اصلاح شده شیشه ای با استفاده از تعامل کووالانتی بین 3?-HSD و گروه های پایانی عملکردی MWCNT-COOH متوقف شد. الکترود اصلاح شده واکنش انتقال الکترون مستقیم بین 3?-HSD و الکترود را نشان داد. در شرایط مطلوب، بیوسنسور پاسخ خطی را در محدوده nm-7 - 7 نشان داد. محدودیت تشخیص به اندازه 5.9 نانومتر با ضریب همبستگی 0.96 محاسبه شد و حساسیت آن 900 A L mol-1 برای بیوسنسور بود.

  چکیده در این مطالعه ، تمرکز ما بر ساخت و بررسی خصوصیات سه نوع نانوحامل اصلاح شده با آمینواسید می باشد که با کمک برهمکنش کووالان کیتوسان با آمینواسیدهای ال-آلانین (Ala)، ال-آسپاراژین (Asn) و ال-تریپتوفان (Trp) ساخته می شوند. این تحقیق یک دیدگاه جدید و درک بهتری از نقش pH محیط رهایش بر درصد رهایش در دارورسانی فراهم خواهد کرد. ساختار این نانوحامل ها توسط تکنیک های طیف سنجی مادون قرمز (FTIR) و طیف سنجی مرئی- فرابنفش (UV-vis spectroscopy) مورد بررسی قرار گرفت. شکل، مورفولوژی و میانگین اندازه ذره نیز توسط میکروسکوپ الکترونی روبشی (SEM) ارزیابی شد. این نانوحامل ها به طور موثری داروی مدل آب گریز   مانند سیلیمارین (Sly) را احاطه کرده و   بازده کپسوله کردن[1] ، ظرفیت بارگذاری[2] و رهایش کنترل شده متفاوت و وابسته به غلظت دارو، pH محیط و نوع آمینواسیدها را نشان دادند. در pH 5، غلظت دارو هیچ اثری بر ظرفیت بارگذاری نانوحامل اصلاح شده با آسپاراژین و حاوی Sly نداشت، درحالیکه بازده کپسوله کردن با افزایش غلظت دارو افزایش یافت، اما در pH فیزیولوژی (7.4)، بازده کپسوله کردن با افزایش غلظت دارو در تمام نانوحامل ها کاهش یافت. پروفایل رهایش نشان داد که رهایش دارو تا اندازه زیادی تحت تاثیر نوع آمینواسید، pH محیط و غلظت دارو است و برهمکنش بخش آب گریز نانوحامل و داروی آب گریز نقش بسزایی خواهد داشت و تمایل بین دارو و نانوحامل می تواند تعیین کننده مکانیسم اصلی رهایش دارو باشد. [1] Encapsulation efficiency[2] Loading capacity