مطالعه حاضر با هدف بررسی تاثیر جایگزین‌های طبیعیبرای   آنتی بیوتیک­های محرک رشد بر عملکرد و ریخت شناسی   روده در جوجه­های گوشتی از سن 1 تا 42 روزگی انجام شد. بدین منظور از تعداد 480 قطعه جوجه گوشتی نر یک روزه (راس 308) با میانگین وزن مشابه در قالب طرح کاملا تصادفی با 8 تیمار، 6 تکرار و 10 قطعه جوجه در هر تکرار استفاده شد. تیمارهای آزمایشی شامل 1) شاهد (بدون افزودنی- کنترل منفی)، 2) باسیتراسین (آنتی بیوتیک-کنترل مثبت)، 3) اسیدیفایر پارسید پلاس به مقدار 5/1 گرم در کیلوگرم ، 4) اسیدیفایر پارسید پلاس به مقدار 3   گرم در کیلوگرم ، 5) نوی هرب پلاس به مقدار75/0   گرم در کیلوگرم، 6) نوی هرب پلاس به مقدار5/1گرم درکیلوگرم،7) نوی هرب به مقدار 75/0 گرم درکیلوگرم   8) نوی هرب به مقدار 5/1گرم در کیلوگرم بودند. عملکرد بصورت دوره­ای و ریخت شناسی روده در سن 42 روزگی اندازه­گیری شد. نتایج نشان داد در هفته اول پرورش، پرندگانی که تیمارهای حاوی پارسید پلاس (3 گرم در کیلوگرم) و نوی هرب و نوی هرب پلاس دریافت کردند مصرف خوراک کمتری در مقایسه با گروه کنترل داشتند (01/0>P)، در کل دوره پرورش (1-42 روزگی)، افزودن آنتی بیوتیک باسیتراسین، نوی هرب (75/0 گرم در کیلوگرم) و نوی هرب پلاس (75/0 گرم در کیلوگرم) منجر به کاهش معنی دار مصرف خوراک گردید (05/0>P)، سایر تیمارهای آزمایشی، اثر معنی داری نداشتند. بررسی داده های افزایش وزن بدن نشان داد که افزودنیهای مود استفاده، تغییر معنی داری در وزن بدن در هفته اول و دوره آغازین ایجاد نکردند. در کل دوره (1-42روزگی)، تیمار 5/1گرم بر کیلوگرم نوی هرب بطور معنی دار افزایش وزن را نسبت به شاهد و کنترل مثبت (آنتی بیوتیک) افزایش داد (01/0P < ). در کل دوره پرورش (1-42روزگی)، افزودن نوی هرب و نوی هرب پلاس در سطح 75/0 گرم در کیلوگرم، منجر به بهبود معنی دار ضریب تبدیل غذایی در مقایسه با گروه کنترل منفی (بدون افزودنی) گردید (05/0>P ). ارزیابی ارتفاع پرز ژژنوم نشان داد که افزودن 5/1 گرم در کیلوگرم نوی هرب پلاس،   75/0 و5 /1 گرم درکیلوگرم   نوی هرب به جیره نسبت به کنترل منفی و مثبت بصورت معنی داری منجر به افزایش ارتفاع پرز شد (05/0>P).   نسبت طول پرز به عمق کریپت در جوجه هایی که با سطوح 75/0 و 5/1گرم بر کیلوگرم نوی هرب و یا نوی هرب پلاس تغذیه شده بودند نسبت به گروه شاهد افزایش معنی داری داشت (05/0>P).   به طور کلی، نتایج این آزمایش نشان داد که افزودن ترکیب پارسید پلاس (اسید بوتیریک، اسیدفرمیک، پروپیونیک، استیک و سیتریک) به همراه نمک های آنها همراه با اسانس دارچین) تاثر قابل توجهی بر پارامترهای عملکردی و ریخت شناسی روده نداشت، ولی ترکیبات نوی هرب (حاوی اسانس پونه کوهی، آویشن، زنیان به فرم نانوکپسوله شده) و نوی هرب پلاس (حاوی اسانس های میکروکپسوله (زنیان،آویشن، نعناع فلفلی)، پری بیوتیک (لاکتوز + دیواره سلولی مخمر)، اسیدهای آلی (اسید لاکتیک و اسید فرمیک) و برخی ترکیبات گیاهی شامل پودر زردچوبه، سیر و دارچین) از طریق بهبود ارتفاع پرز و نسبت ارتقاع پرز به عمق کریپت می توانند بر رشد و بهبود ضریب تبدیل غذایی موثر باشند. در 21-7روزگی، ضریب تبدیل خوراک تیمارهای 3 گرم/کیلوگرم پارسید پلاس، 75/0 و 5/1 گرم نوی هرب و نوی هرب پلاس کمتر از تیمار شاهد بود. در 42-22روزگی نیز ضریب تبدیل خوراک در جوجه­های گوشتی تغذیه شده با آنتی بیوتیک، 3 گرم/کیلوگرم پارسید پلاس، 75/0 گرم نوی هرب و نوی هرب پلاس بهبود معنی داری نسبت به تیمار شاهد بود (05/0>P). ارزیابی ارتفاع پرز ژژنوم نشان داد که افزودن 5/1 گرم درکیلوگرم   نوی هرب پلاس و 75/0 گرم و5/1 گرم در کیلوگرم   نوی هرب به جیره منجر به ارتفاع پرز بیشتر در مقایسه با تیمارشاهد شد(01/0>P.). ارتفاع پرز به عمق کریپت در تیمارهای حاوی نوی هرب پلاس و نوی هرب بیشتر از تیمار شاهد بود (05/0>P).

در بینگونه‌های زراعی مختلف، ساختار اندام‌های هوایی و ماهیت رشد گیاه سورگوم به شکلی است که آن‌ را به‌ویژه در ابتدای فصل رشد در مقابل علف‌های هرز آسیب پذیر می‌سازد. این تحقیق با هدف بررسی اثر کشت گیاهان پوششی، مصرف کودهای شیمیایی و کنترل علف‌های هرز بر عملکرد و رشد سورگوم علوفه‌ای در مزرعه تحقیقاتی دانشکده علوم و مهندسی کشاورزی دانشگاه رازی انجام شد. طرح آزمایشی به صورت اسپلیت پلات-فاکتوریل   در قالب طرح بلوک‌های کامل تصادفی با ? تکرار بود. فاکتور اصلی گیاه پوششی در سه سطح   بدون کاشت، ماشک و جو و فاکتورهای فرعی شامل سطوح مختلف تیمار کنترل علف هرز به صورت یک و دو بار کنترل علف هرز در دوره بحرانی رشد و کود شیمیایی در سه سطح شامل   صفر درصد شاهد، ?? درصد توصیه کودی   و??? درصد توصیه کودی برای سورگوم بودند. نتایج تجزیه واریانس   نشان داد که برای وزن تر علوفه در واحد سطح در مرحله برداشت اول اثر اصلی گیاه پوششی و اثر متقابل دوگانه آن با تیمار کودی و اثر متقابل سه گانه تیمارها در سطح احتمال 1 درصد معنی‌دار بود. اثر اصلی کود، اثرات متقابل دوگانه وجین و گیاه پوششی و نیز وجین و کود در سطح احتمال 5 درصد معنی‌دار بود و فقط اثر اصلی وجین معنی‌دار نگردید. برای عملکرد علوفه خشک در واحد سطح در مرحله برداشت اول اثر اصلی گیاه پوششی و اثر متقابل دوگانه آن با تیمار وجین در سطح احتمال 5 درصد معنی‌دار بود و سایر اثرات اصلی و متقابل تیمارها در سطح احتمال 1 درصد معنی‌دار گردید. نتایج مقایسه میانگین نشان داد در مجموع دوچین بیشترین عملکرد علوفه تر تقریبا برابر 120 تن در هکتار و بیشترین عملکرد علوفه خشک برابر حدود 46 تن در هکتار در تیمار گیاه پوششی جو، مصرف کود کامل و یک بار وجین بدست آمده است. گیاه جو به عنوان گیاه پوششی بدون مصرف کود نسبت به تیمار بدون گیاه پوششی حدود 20 تن عملکرد علوفه تر و 6 تن علوفه خشک را در هکتار افزایش داده است. نتایج تجزیه همبستگی نشان داد که صفت عملکرد علوفه تر در چین اول با صفات وزن خشک علوفه چین 1، تعداد برگ و ارتفاع بوته و وزن علوفه تر چین 2 در سطح احتمال 1 درصد و با صفت تعداد میانگره در بوته در سطح احتمال 5 درصد دارای ضرایب همبستگی قوی، مثبت و معنی‌دار بود.

   این مطالعه با هدف ارزیابی اثرات مکمل های معدنی آلی (هپتا میکس حاوی فرم آمینه کروم، سلنیوم، روی، منگنز، مس، آهن و کبالت) بر عملکرد تولید و کیفیت تخم­مرغ مرغ­های تخمگذار انجام شد. تعداد 180 مرغ تخمگذار LSL-Lite (سن 30 هفته) به طور تصادفی در 5 تیمار آزمایشی با 6 تکرار و 6 پرنده در هر تکرار اختصاص داده شد. تیمارها شامل یک جیره پایه همراه با مواد معدنی غیرآلی (شاهد) و چهار جیره آزمایشی دیگر شامل 25/1، 50/2، 75/3 و 5 گرم بر کیلوگرم هپتامیکس بود. تولید تخم­مرغ، وزن تخم­مرغ، مصرف خوراک، توده تخم­مرغ و ضریب تبدیل خوراک به صورت هفتگی ثبت شد. توده تخم با ضرب تعداد کل تخم­مرغ­های هر مرغ در وزن متوسط ??تخم­مرغ محاسبه شد. در پایان هر سیکل تخمگذاری 28 روزه دو تخم­مرغ در هر تکرار برای تعیین کیفیت داخلی و خارجی تخم­مرغ استفاده شد. داده ها با استفاده از رویه GLM از نرم افزار   AS (2003) تجزیه و تحلیل شدند و برای تعیین تفاوت معنی­دار بین میانگین­­های تیمارها از آزمون چند دامنه­ای دانکن استفاده شد. نتایج نشان داد که مکمل هپتامیکس بر مصرف خوراک، تولید تخم‌مرغ، FCR، وزن و توده تخم‌مرغ تولیدی تاثیری نداشت (05/0?P). شاخص شکل، رنگ زرده و وزن مخصوص تخم مرغ تحت تاثیر تیمارهای غذایی قرار نگرفت     (05/0?P). ارتفاع آلبومن و واحد هاو در تیمارهای دریافت کننده هپتامیکس نسبت به گروه کنترل بطور معنی داری کاهش یافت (05/0?P). در تیمارهای دریافت کننده هپتامیکس وزن زرده افزایش و وزن آلبومین کاهش یافت (05/0>P). افزودن 75/3 و 5 گرم در کیلوگرم هپتامیکس به جیره به طور معنی داری وزن پوسته و ضخامت پوسته را افزایش داد (05/0?P). یافته‌های مطالعه حاضر نشان می­دهد که استفاده از سطوح 75/3 یا 5 گرم بر کیلوگرم هپتامیکس می­تواند در بهبود کیفیت پوسته تخم­مرغ‌ موثر باشد، اگرچه کیفیت آلبومین کاهش یافت.

  هدف از مطالعه حاضر بررسی اثر تغذیه­ای مکمل روی آلی و ویتامین A در