این مطالعه به بررسی اثرات پیش‌تیمار با عصاره هیدروالکلی دانه گیاه Tribulus terrestris بر بیان ژن‌های پیش‌التهابی (IL-1? و TNF-?) و فعالیت آنزیم‌های کبدی (AST و ALT) در هپاتوسیت‌های جدا شده از کبد مرغ تحت استرس اکسیداتیو ناشی از پراکسید هیدروژن پرداخت. هپاتوسیت‌ها از کبد جوجه‌های ?-? هفته نژاد لگهورن جداسازی و در محیط DMEM کشت داده شدند. القای استرس اکسیداتیو با غلظت ??? میکرومولار پراکسید هیدروژن به مدت ? ساعت انجام شد. تیمار با عصاره خارخاسک در غلظت ?? میکروگرم بر میلی‌لیتر به مدت ?? ساعت صورت گرفت. فعالیت آنزیم‌های AST و ALT در در مایع رویی محیط کشت با روش اسپکتروفتومتری و بیان ژن‌های IL-1? و TNF-? با تکنیک Real-Time PCR اندازه‌گیری شد. نتایج نشان داد پراکسید هیدروژن موجب افزایش معنی‌دار فعالیت AST از 1/3±?? به 9/2±?47 واحد در لیتر و ALT از ?/?±?? به 8/1±54 واحد در لیتر شد. پیش‌تیمار با عصاره خارخاسک به طور معنی‌داری موجب کاهش فعالیت AST به ?/?±?? و ALT به ?±?? واحد در لیتر شد ، همچنین بیان ژن‌های IL-1? و TNF-? را به ترتیب به ?/? و ? برابر سطح پایه بازگرداند. این یافته‌ها نشان می‌دهد عصاره هیدروالکلی خارخاسک دارای اثرات محافظتی قوی در برابر آسیب اکسیداتیو در هپاتوسیت‌های طیور از طریق مهار مسیرهای التهابی و کاهش نشت آنزیم‌های کبدی می‌باشد.

   این پژوهش با هدف بررسی اثرات جایگزینی بخشی از ذرت با یولاف (عادی و فرآوری‌شده با اتوکلاو) و استفاده از مکمل مخمر خشک فعال (Saccharomyces boulardii) بر عملکرد تولیدی، کیفیت تخم‌مرغ و شاخص‌های خونی مرغ‌های تخم‌گذار سویه لگ‌هورن انجام شد. به این منظور، تعداد ??? قطعه مرغ تخم‌گذار در سن ?? هفتگی در قالب طرح کاملاً تصادفی با شش تیمار و هشت تکرار (در هر تکرار سه پرنده) به‌مدت شش هفته مورد بررسی قرار گرفتند. هرچند در طرح اولیه دوره آزمایش ده هفته در نظر گرفته شده بود، اما به‌دلیل شرایط بحرانی ناشی از شروع جنگ و محدودیت‌های اجرایی، دوره رکوردبرداری به شش هفته کاهش یافت. تیمارهای آزمایشی شامل: ?) جیره پایه بدون یولاف و بدون مخمر (شاهد)، ?) جیره پایه حاوی مخمر، ?) جیره حاوی یولاف عادی بدون مخمر، ?) جیره حاوی یولاف عادی همراه با مخمر، ?) جیره حاوی یولاف فرآوری‌شده بدون مخمر، و ?) جیره حاوی یولاف فرآوری‌شده همراه با مخمر بودند. در جیره‌های حاوی یولاف، ?? درصد از ذرت بر اساس ماده خشک با یولاف جایگزین شد. مخمر استفاده‌شده از نوع S. boulardii تولید شرکت پارسی‌لاکت ایران با غلظت حداقل ?×??¹? CFU/g بود. نتایج نشان داد استفاده از یولاف فرآوری‌شده و مکمل مخمر تاثیر معنی‌داری بر عملکرد تولیدی مرغ‌ها داشت (P<0.05). بالاترین درصد تولید و بهترین ضریب تبدیل خوراک در تیمار حاوی یولاف فرآوری‌شده همراه با مخمر مشاهده شد. کیفیت داخلی تخم‌مرغ ازجمله شاخص هاو و ارتفاع آلبومین در این تیمار به‌طور معنی‌داری بهبود یافت. همچنین استفاده از یولاف فرآوری‌شده و مخمر موجب کاهش معنی‌دار در سطح کلسترول و تری‌گلیسرید سرم گردید، درحالی‌که بر ضخامت پوسته و وزن تخم‌مرغ تاثیر قابل‌توجهی نداشت. به‌طورکلی، نتایج این مطالعه نشان داد جایگزینی ?? درصد از ذرت با یولاف فرآوری‌شده همراه با مکمل‌سازی با مخمر S. boulardii می‌تواند به‌عنوان یک راهکار تغذیه‌ای موثر و اقتصادی برای بهبود عملکرد تولیدی، کیفیت تخم‌مرغ و وضعیت متابولیکی مرغ‌های تخم‌گذار مورد استفاده قرار گیرد.

این مطالعه بصورت آزمایش فاکتوریل2×4با هدف بررسی اثر‌افزودن پودر‌ریشه کاسنی‌،‌پودر‌برگ‌و‌ساقه کنگرفرنگی‌و‌باکتری باسیلوس سابتیلیس به‌جیره پایه مرغان تخمگذار بر عملکرد تولیدی‌،‌صفات کیفی تخم‌مرغ‌،‌سطح کلسترول تخم‌مرغ‌،‌برخی فراسنجه‌های خونی‌و‌هیستومورفولوژی روده‌در‌انتهای دوره تولید انجام گرفت‌.‌336 قطعه مرغ تخمگذار سویه Lohmann lsl lite‌در‌سن 77 هفتگی‌در‌8 تیمار با 7 تکرار‌و‌شش پرنده‌در‌هر‌تکرار توزیع و‌در‌مدت 98 روز با جیره‌های آزمایشی تغذیه شدند‌.‌ گروه شاهد(بدون افزودنی)نسبت به‌تمامی گروههای آزمایشی نرخ تخمگذاری (%)،توده تخم‌مرغ،ارتفاع‌پرز،عمق کریپت‌و‌اسیداوریک،کلسترول کل،HDLوLDL سرم پایینتر‌و‌ضریب تبدیل،درصد تخم‌مرغهای شکسته،درصد تخم‌مرغ غیرقابل فروش‌و‌غلظت کلسترول زرده بالاتری داشتند. اثرحضور همزمان هرسه فاکتور به‌عنوان افزودنی جیره بر نرخ تخمگذاری،درصد تخم‌مرغهای شکسته،درصد تخم‌مرغهای غیر قابل فروش،درصد تلفات،نرخ زرده،نرخ آلبومین،نسبت زرده به‌آلبومین،نرخ پوسته،عمق کریپت‌و‌ارتفاع‌پرز معنی دار بود. گروهی که با جیره پایه به‌همراه پودر‌ریشه کاسنی به‌تنهایی تغذیه شده بود بالاترین مقدار اسید اوریک‌،‌کلسترول کل‌،‌پروتئین کل‌و‌LDL سرم را نسبت به‌سایر گروههای آزمایشی داشت‌.‌گروهی که با جیره پایه به‌همراه حضور همزمان هر‌سه فاکتور تغذیه شده بودند بالاترین مقدار تری گلیسرید‌و‌HDL سرم را داشت. افزودن پودر‌ریشه کاسنی به‌همراه باکتری باسیلوس سابتیلیس‌و‌نیز پودر‌برگ‌و‌ساقه کنگر فرنگی به‌همراه باکتری باسیلوس سابتیلیس به‌جیره پایه مرغان تخمگذار بر عرض پرز تاثیر معنی دار داشت‌.‌‌گروهی که پودر‌برگ‌و‌ساقه کنگر فرنگی به‌تنهایی را دریافت کرده بود بیشترین ارتفاع‌پرز‌و‌عمق کریپت را داشت‌و‌گروهی که با جیره پایه‌و‌باسیلوس سابتیلیس به‌تنهایی تغذیه شده بودند بیشترین عرض پرز‌و‌نسبت ارتفاع‌پرز به‌عمق کریپت را داشت. حضور یا عدم حضور فاکتور های آزمایشی به‌تنهایی یا با هم به‌عنوان افزودنی به‌جیره پایه‌،‌از نظر آماری بر وزن‌تخم‌مرغ تولیدی‌،‌درصد تخم‌مرغ های لمبه،درصد تخم‌مرغهای کوچک،تغییر وزن‌بدن،شاخص شکل تخم‌مرغ‌،‌واحد هاو‌،‌شاخص زرده‌،‌وزن‌زرده‌،‌وزن‌آلبومین‌،‌ارتفاع‌زرده‌،‌ارتفاع‌آلبومین‌،‌ضخامت‌پوسته،وزن‌پوسته‌،‌مقاومت‌در‌برابرشکستن‌،‌وزن‌مخصوص‌تخم‌مرغ‌و ‌فراسنجه‌های سرم شامل اسیداوریک،‌تری گلیسرید‌،‌پروتئین کل‌،‌قندخون‌،‌کلسترول کل‌،‌HDL‌و‌ LDLمعنی دار نبود‌.‌  

  مطالعه حاضر با هدف بررسی تاثیر جایگزین‌های طبیعیبرای   آنتی بیوتیک­های محرک رشد بر عملکرد و ریخت شناسی   روده در جوجه­های گوشتی از سن 1 تا 42 روزگی انجام شد. بدین منظور از تعداد 480 قطعه جوجه گوشتی نر یک روزه (راس 308) با میانگین وزن مشابه در قالب طرح کاملا تصادفی با 8 تیمار، 6 تکرار و 10 قطعه جوجه در هر تکرار استفاده شد. تیمارهای آزمایشی شامل 1) شاهد (بدون افزودنی- کنترل منفی)، 2) باسیتراسین (آنتی بیوتیک-کنترل مثبت)، 3) اسیدیفایر پارسید پلاس به مقدار 5/1 گرم در کیلوگرم ، 4) اسیدیفایر پارسید پلاس به مقدار 3   گرم در کیلوگرم ، 5) نوی هرب پلاس به مقدار75/0   گرم در کیلوگرم، 6) نوی هرب پلاس به مقدار5/1گرم درکیلوگرم،7) نوی هرب به مقدار 75/0 گرم درکیلوگرم   8) نوی هرب به مقدار 5/1گرم در کیلوگرم بودند. عملکرد بصورت دوره­ای و ریخت شناسی روده در سن 42 روزگی اندازه­گیری شد. نتایج نشان داد در هفته اول پرورش، پرندگانی که تیمارهای حاوی پارسید پلاس (3 گرم در کیلوگرم) و نوی هرب و نوی هرب پلاس دریافت کردند مصرف خوراک کمتری در مقایسه با گروه کنترل داشتند (01/0>P)، در کل دوره پرورش (1-42 روزگی)، افزودن آنتی بیوتیک باسیتراسین، نوی هرب (75/0 گرم در کیلوگرم) و نوی هرب پلاس (75/0 گرم در کیلوگرم) منجر به کاهش معنی دار مصرف خوراک گردید (05/0>P)، سایر تیمارهای آزمایشی، اثر معنی داری نداشتند. بررسی داده های افزایش وزن بدن نشان داد که افزودنیهای مود استفاده، تغییر معنی داری در وزن بدن در هفته اول و دوره آغازین ایجاد نکردند. در کل دوره (1-42روزگی)، تیمار 5/1گرم بر کیلوگرم نوی هرب بطور معنی دار افزایش وزن را نسبت به شاهد و کنترل مثبت (آنتی بیوتیک) افزایش داد (01/0P < ). در کل دوره پرورش (1-42روزگی)، افزودن نوی هرب و نوی هرب پلاس در سطح 75/0 گرم در کیلوگرم، منجر به بهبود معنی دار ضریب تبدیل غذایی در مقایسه با گروه کنترل منفی (بدون افزودنی) گردید (05/0>P ). ارزیابی ارتفاع پرز ژژنوم نشان داد که افزودن 5/1 گرم در کیلوگرم نوی هرب پلاس،   75/0 و5 /1 گرم درکیلوگرم   نوی هرب به جیره نسبت به کنترل منفی و مثبت بصورت معنی داری منجر به افزایش ارتفاع پرز شد (05/0>P).   نسبت طول پرز به عمق کریپت در جوجه هایی که با سطوح 75/0 و 5/1گرم بر کیلوگرم نوی هرب و یا نوی هرب پلاس تغذیه شده بودند نسبت به گروه شاهد افزایش معنی داری داشت (05/0>P).   به طور کلی، نتایج این آزمایش نشان داد که افزودن ترکیب پارسید پلاس (اسید بوتیریک، اسیدفرمیک، پروپیونیک، استیک و سیتریک) به همراه نمک های آنها همراه با اسانس دارچین) تاثر قابل توجهی بر پارامترهای عملکردی و ریخت شناسی روده نداشت، ولی ترکیبات نوی هرب (حاوی اسانس پونه کوهی، آویشن، زنیان به فرم نانوکپسوله شده) و نوی هرب پلاس (حاوی اسانس های میکروکپسوله (زنیان،آویشن، نعناع فلفلی)، پری بیوتیک (لاکتوز + دیواره سلولی مخمر)، اسیدهای آلی (اسید لاکتیک و اسید فرمیک) و برخی ترکیبات گیاهی شامل پودر زردچوبه، سیر و دارچین) از طریق بهبود ارتفاع پرز و نسبت ارتقاع پرز به عمق کریپت می توانند بر رشد و بهبود ضریب تبدیل غذایی موثر باشند. در 21-7روزگی، ضریب تبدیل خوراک تیمارهای 3 گرم/کیلوگرم پارسید پلاس، 75/0 و 5/1 گرم نوی هرب و نوی هرب پلاس کمتر از تیمار شاهد بود. در 42-22روزگی نیز ضریب تبدیل خوراک در جوجه­های گوشتی تغذیه شده با آنتی بیوتیک، 3 گرم/کیلوگرم پارسید پلاس، 75/0 گرم نوی هرب و نوی هرب پلاس بهبود معنی داری نسبت به تیمار شاهد بود (05/0>P). ارزیابی ارتفاع پرز ژژنوم نشان داد که افزودن 5/1 گرم درکیلوگرم   نوی هرب پلاس و 75/0 گرم و5/1 گرم در کیلوگرم   نوی هرب به جیره منجر به ارتفاع پرز بیشتر در مقایسه با تیمارشاهد شد(01/0>P.). ارتفاع پرز به عمق کریپت در تیمارهای حاوی نوی هرب پلاس و نوی هرب بیشتر از تیمار شاهد بود (05/0>P).

   این پژوهش به منظور بررسی اثر پروبیوتیک­های B. subtilis ، B. coagulans ، مخمر S. cerevisiae ، و پری­بیوتیک پودر­آب­پنیر و نیز اثرات­متقابل آنها بر صفات کیفی و کمی تخم­مرغ، فراسنجه­های بیوشیمیایی­خون و خصوصیات هیستومورفولوژی بخش انتهایی ایلئوم در مرغان تخمگذار لوهمن در قالب دو آزمایش انجام شد. در آزمایش اول 288 قطعه مرغ تخمگذار سویه لوهمن LSL-lite   از سن 75 هفتگی به مدت 12 هفته موردمطالعه قرار گرفتند. در این آزمایش از 8 تیمار، 6 تکرار و 6 پرنده داخل هر قفس استفاده شد. جیره غذایی شامل جیره پایه، جیره استاندارد به همراه پروبیوتیک B. subtilis به میزان یک گرم بر کیلوگرم با غلظت 109 CFU[1] ،جیره پایه بعلاوه S. cerevisiae به میزان 3 گرم در کیلوگرم، همچنین جیره پایه به همراه پری‌بیوتیک پودر آب‌پنیر به میزان 1 گرم بر کیلوگرم، و ترکیبی از آنها بود. هیچ اثر هم افزایی بین WP، B. subtilis و S. cerevisiae در پارامترهای مورد مطالعه به غیر از سطح مالون دی آلدهید یافت نشد. اثرات متقابل سه گانه پودر­آب پنیر، S. cerevisiae و B. subtilis در جیره، میزان مالون­دی­آلدئید را در مقایسه با گروهی که پودر­آب پنیر یا B. subtilis به تنهایی یا مخلوطی از آنها دریافت کردند، کاهش داد (05/0 > P). در پرندگان تغذیه شده با پودر آب پنیر، طول پرز،   وزن تخم مرغ و همچنین وزن مخصوص تخم مرغ بیشتری مشاهده شد. استفاده از   S. cerevisiae   در جیره غذایی بر افزایش امتیاز رنگ زرده تاثیر داشت (05/0 > P). استفاده از B. subtilis در جیره باعث افزایش طول و عرض پرز ایلئوم، افزایش کلسیم، پروتئین تام و ظرفیت آنتی اکسیدانی تام در مرغ های تخمگذار لوهمن شد. پرندگان دریافت کننده پودر آب پنیر و باسیلوس سوبتیلیس تمایل به افزایش معنی دار در طول پرز ایلئوم داشتند، همچنین   بر وزن و توده تخم مرغ در هفته اول اثر سینرژیک داشتند و میزان کلسیم در این گروه در مقایسه با شاهد به طور معنی داری افزایش یافت. با توجه به این نتایج ، استفاده همزمان از سه عامل مورد بررسی در این آزمایش هیچ اثر مضری بر عملکردهای تولیدی، کیفیت تخم‌مرغ و پارامترهای خونی و هیستومورفولوژی در مرغ‌های تخمگذار لوهمن ندارد . در آزمایش دوم، 144 قطعه مرغ تخمگذار لوهمن   LSL-lite از سن 75 هفتگی موردمطالعه قرار گرفتند.تمامی مرغ ها به‌طور تصادفی به 4 گروه آزمایشی تقسیم شدند و هر گروه شامل 6 تکرار و هر تکرار شامل 6 مرغ بود.   پرندگان با جیره پایه (شاهد، CON) ، جیره پایه با 1 گرم بر کیلوگرم WP، 1 گرم بر کیلوگرم پروبیوتیک   . coagulans (4*106 CFU) و ترکیبی از این دو   به مدت دوازده هفته (75-86 هفتگی) تغذیه شدند. هیچ اثر هم­افزایی بین WP و B. coagulans در پارامترهای کیفی تخم مرغ و پارامترهای بیوشیمیایی خون به غیر از مالون­دی­آلدئید یافت نشد (P <0.05). سطح مالون­دی­آلدئید در سرم زمانی که WP همراه با B. coagulans استفاده شد در مقایسه با زمانی که WP به تنهایی استفاده شد،بهبود یافت. با این حال، درصد تولید و توده تخم مرغ در تمام دوره‌ها تحت تاثیر اثر هم افزایی پودر آب پنیر و B. coagulans قرار گرفت، همچنین FCR. تمایل به کاهش معنی دار داشت. افزایش عرض پرز (ایلئوم) و رنگ زرده، همچنین کاهش ضخامت و درصد پوسته تخم مرغ در پرندگان دریافت کننده B. coagulans نسبت به گروه شاهد مشاهده شد (05/0 > P). [1] Colony-Forming Unit

در بینگونه‌های زراعی مختلف، ساختار اندام‌های هوایی و ماهیت رشد گیاه سورگوم به شکلی است که آن‌ را به‌ویژه در ابتدای فصل رشد در مقابل علف‌های هرز آسیب پذیر می‌سازد. این تحقیق با هدف بررسی اثر کشت گیاهان پوششی، مصرف کودهای شیمیایی و کنترل علف‌های هرز بر عملکرد و رشد سورگوم علوفه‌ای در مزرعه تحقیقاتی دانشکده علوم و مهندسی کشاورزی دانشگاه رازی انجام شد. طرح آزمایشی به صورت اسپلیت پلات-فاکتوریل   در قالب طرح بلوک‌های کامل تصادفی با ? تکرار بود. فاکتور اصلی گیاه پوششی در سه سطح   بدون کاشت، ماشک و جو و فاکتورهای فرعی شامل سطوح مختلف تیمار کنترل علف هرز به صورت یک و دو بار کنترل علف هرز در دوره بحرانی رشد و کود شیمیایی در سه سطح شامل   صفر درصد شاهد، ?? درصد توصیه کودی   و??? درصد توصیه کودی برای سورگوم بودند. نتایج تجزیه واریانس   نشان داد که برای وزن تر علوفه در واحد سطح در مرحله برداشت اول اثر اصلی گیاه پوششی و اثر متقابل دوگانه آن با تیمار کودی و اثر متقابل سه گانه تیمارها در سطح احتمال 1 درصد معنی‌دار بود. اثر اصلی کود، اثرات متقابل دوگانه وجین و گیاه پوششی و نیز وجین و کود در سطح احتمال 5 درصد معنی‌دار بود و فقط اثر اصلی وجین معنی‌دار نگردید. برای عملکرد علوفه خشک در واحد سطح در مرحله برداشت اول اثر اصلی گیاه پوششی و اثر متقابل دوگانه آن با تیمار وجین در سطح احتمال 5 درصد معنی‌دار بود و سایر اثرات اصلی و متقابل تیمارها در سطح احتمال 1 درصد معنی‌دار گردید. نتایج مقایسه میانگین نشان داد در مجموع دوچین بیشترین عملکرد علوفه تر تقریبا برابر 120 تن در هکتار و بیشترین عملکرد علوفه خشک برابر حدود 46 تن در هکتار در تیمار گیاه پوششی جو، مصرف کود کامل و یک بار وجین بدست آمده است. گیاه جو به عنوان گیاه پوششی بدون مصرف کود نسبت به تیمار بدون گیاه پوششی حدود 20 تن عملکرد علوفه تر و 6 تن علوفه خشک را در هکتار افزایش داده است. نتایج تجزیه همبستگی نشان داد که صفت عملکرد علوفه تر در چین اول با صفات وزن خشک علوفه چین 1، تعداد برگ و ارتفاع بوته و وزن علوفه تر چین 2 در سطح احتمال 1 درصد و با صفت تعداد میانگره در بوته در سطح احتمال 5 درصد دارای ضرایب همبستگی قوی، مثبت و معنی‌دار بود.

  هدف از انجام این تحقیق، بررسی

   این مطالعه با هدف ارزیابی اثرات مکمل های معدنی آلی (هپتا میکس حاوی فرم آمینه کروم، سلنیوم، روی، منگنز، مس، آهن و کبالت) بر عملکرد تولید و کیفیت تخم­مرغ مرغ­های تخمگذار انجام شد. تعداد 180 مرغ تخمگذار LSL-Lite (سن 30 هفته) به طور تصادفی در 5 تیمار آزمایشی با 6 تکرار و 6 پرنده در هر تکرار اختصاص داده شد. تیمارها شامل یک جیره پایه همراه با مواد معدنی غیرآلی (شاهد) و چهار جیره آزمایشی دیگر شامل 25/1، 50/2، 75/3 و 5 گرم بر کیلوگرم هپتامیکس بود. تولید تخم­مرغ، وزن تخم­مرغ، مصرف خوراک، توده تخم­مرغ و ضریب تبدیل خوراک به صورت هفتگی ثبت شد. توده تخم با ضرب تعداد کل تخم­مرغ­های هر مرغ در وزن متوسط ??تخم­مرغ محاسبه شد. در پایان هر سیکل تخمگذاری 28 روزه دو تخم­مرغ در هر تکرار برای تعیین کیفیت داخلی و خارجی تخم­مرغ استفاده شد. داده ها با استفاده از رویه GLM از نرم افزار   AS (2003) تجزیه و تحلیل شدند و برای تعیین تفاوت معنی­دار بین میانگین­­های تیمارها از آزمون چند دامنه­ای دانکن استفاده شد. نتایج نشان داد که مکمل هپتامیکس بر مصرف خوراک، تولید تخم‌مرغ، FCR، وزن و توده تخم‌مرغ تولیدی تاثیری نداشت (05/0?P). شاخص شکل، رنگ زرده و وزن مخصوص تخم مرغ تحت تاثیر تیمارهای غذایی قرار نگرفت     (05/0?P). ارتفاع آلبومن و واحد هاو در تیمارهای دریافت کننده هپتامیکس نسبت به گروه کنترل بطور معنی داری کاهش یافت (05/0?P). در تیمارهای دریافت کننده هپتامیکس وزن زرده افزایش و وزن آلبومین کاهش یافت (05/0>P). افزودن 75/3 و 5 گرم در کیلوگرم هپتامیکس به جیره به طور معنی داری وزن پوسته و ضخامت پوسته را افزایش داد (05/0?P). یافته‌های مطالعه حاضر نشان می­دهد که استفاده از سطوح 75/3 یا 5 گرم بر کیلوگرم هپتامیکس می­تواند در بهبود کیفیت پوسته تخم­مرغ‌ موثر باشد، اگرچه کیفیت آلبومین کاهش یافت.

  هدف از مطالعه حاضر بررسی اثر تغذیه­ای مکمل روی آلی و ویتامین A در

این ازمایش به منظور ارزیابی تاثیر کمپلکس آلی روی، منگنز، آهن، مس، کروم و کبالت بر عملکردتولیدی وفرآسنجه­های خونی جوجه­های گوشتی در یک دوره 42 روزه انجام شد.آزمایش در قالب طرح کاملا ًتصادفی با 3 تیمار و 6   تکرار و 12 پرنده در هر واحد آزمایشی طراحی و اجرا شد. تیمارهای آزمایشی عبارتنداز: تیمار اول: گروه کنترل (بدون افزودن مکمل، تیمار شاهد)، تیمار دوم: افزودن کمپلکس آلی به مقدار 1گرم در کیلوگرم، تیمار سوم: افزودن کمپلکس آلی به مقدار 5/1گرم در کیلوگرم. نتایج نشان داد که افزودن کمپلکس آلیبر عملکرد (خوراک مصرفی، افزایش وزن روزانه و ضریب تبدیل خوراک) جوجه­های گوشتی در سه دوره استارتر(1-10)، رشد (24-11) و پایانی (42-25) روزگی از لحاظ آماری تاثیر معنی­داری نداشته است (05/0<P). تاثیر تیمارهای آزمایشی در بین فرآسنجه­های خونی بر کلسترول و آلکالین فسفاتاز معنی­دار شدند (05/0>P). ضمن اینکه غلظت گلوکز و تری­گلیسرید نیز تمایل به معنی­داری داشتند. غلظت کلسترول وآلکالین فسفاتاز، در تیمار حاوی کمپلکس آلی به مقدار 1 گرم در کیلوگرم با گروه کنترل اختلاف معنی­داری داشت، بنابراین تیمار کمپلکس آلی به مقدار 1 گرم در کیلوگرم باعث کاهش معنی­دارغلظت کلسترول وآلکالین فسفاتاز در مقایسه با گروه کنترل شد. تاثیر تیمارهای آزمایشی بر قابلیت هضم مواد معدنی آهن، مس، منگنز، روی، کبالت و کروم نشان داد که بر آهن، منگنز، کبالت و کروم تاثیر معنی­داری داشت (05/0>P). نتایج نشان داد که تیمارهای حاوی کمپلکس آلی به مقدار 1 گرم در کیلوگرم و کمپلکس آلی به مقدار 5/1گرم در کیلوگرم باعث کاهش معنی­دار قابلیت هضم آهن و کبالت در مقایسه با گروه کنترل شد. در حالیکه تیمار متعلق به کمپلکس آلی به مقدار 1 گرم در کیلوگرم بر قابلیت هضم منگنز با گروه کنترل تفاوت معنی­داری داشت. علاوه بر این، تیمار کمپلکس آلی به مقدار 5/1گرم در کیلوگرم بر قابلیت هضم کروم با گروه کنترل اختلاف معنی­داری داشت و باعث افزایش قابلیت هضم کروم در مقایسه با گروه کنترل شد. این پژوهش نشان داد که استفاده از کمپلکس آلی بر افزایش وزن بدن، مصرف خوراک و ضریب تبدیل خوراک تاثیر معنی­داری نداشت. اما باعث کاهش سطح کلسترول و آلکالین فسفاتاز و همچنین کاهش قابلیت هضم آهن و کبالت و منگنز شد، و باعث افزایش قابلیت هضم کروم شد.   

  The aim of this study was to investigate theeffect of using Tenebrio molitorlarvae meal, enriched withyeast or bacteria in the diet of laying hens as a substitute for corn andsoybeans, on egg yield and quality traits. In thisexperiment, 180 laying hens of Lohman white LSL-Lite at 68 weeks of age with 5treatments and 6 replications and each replication containing 6 hens for 8weeks were performed. Experimental treatments include 1) 0% level of mealwormpowder as a control treatment 2) Diets containing 2% mealworm 3) Dietscontaining 2% mealworm with bacteria 4) 2% mealworm with yeast 5) 2% mealwormwith bacteria and Yeasts were enriched.

(05/0?P).