مقدمه   و هدف: ضعف کنترل گردنی یکی از مشکلات شایع اسکلتی–عضلانی در میان دانش‌آموزان است که در اثر تغییر سبک زندگی، نشستن‌های طولانی‌مدت، استفاده زیاد از تلفن همراه و کاهش فعالیت بدنی بروز می‌کند. این اختلال می‌تواند تعادل، عملکرد ورزشی و کیفیت حرکتی را تحت تاثیر قرار دهد. هدف پژوهش حاضر بررسی تاثیر ? هفته تمرینات ثبات داینامیک عصبی–عضلانی و Thrower’s Ten بر تعادل پویا و ایستا، مکانیک فرود، متغیرهای حرکتی اندام تحتانی، عملکرد پرش، حس عمقی گردن، قدرت عضلات عمقی گردن و دامنه حرکتی گردن در دانش‌آموزان دختر دارای ضعف کنترل گردنی بود. روش شناسی: این مطالعه به‌صورت نیمه‌تجربی انجام شد. جامعه آماری شامل 45 دانش‌آموز دختر مبتلا به ضعف کنترل گردنی بود که به‌صورت تصادفی به سه گروه تقسیم شدند: تمرینات ثبات داینامیک عصبی–عضلانی (15 نفر)، تمرینات Thrower’s Ten (15 نفر) و گروه کنترل (15 نفر). پروتکل تمرینی به مدت 8 هفته و سه جلسه در هفته اجرا شد. برای ارزیابی متغیرهای پژوهش از ابزارهای، تعادل پویا با آزمون Y، تعادل ایستا با آزمون رومبرگ، مکانیک فرود با آزمون سیستم امتیازدهی خطای فرود (LESS)، شاخص‌های عملکرد حرکتی با آزمون‌های پرش تک‌پایی، پرش سه‌گامی، پرش متقاطع و پرش 6 ثانیه‌ای، دامنه حرکتی گردن با شیب‌سنج (Inclinometer)، حس عمقی گردن با شیب‌سنج اینکلاینومتر و برای ارزیابی ضعف کنترل گردنی از دستگاه بیوفیدبک فشاری (Pressure Biofeedback Unit) استفاده شد. پیش‌آزمون 24 ساعت قبل از شروع تمرینات و پس‌آزمون یک روز پس از پایان دوره تمرینی انجام گرفت. تحلیل داده‌ها با استفاده از آزمون تحلیل واریانس دوطرفه و آزمون t همبسته در سطح معناداری P < 0/05 و با بهره‌گیری از نرم‌افزار    نسخه 26 صورت پذیرفت. یافته‌ها: براساس یافته های مطالعه حاضر، تعادل پویا و ایستا، مکانیک فرود، دامنه حرکتی   گردن، حس عمقی گردن و عملکردی پس از پروتکل های ثبات داینامیک عصبی - عضلانی و Thrower’s Ten بهبود معناداری یافته است. اما در گروه کنترل اختلاف معناداری وجود ندارد و پروتکل های ثبات داینامیک عصبی - عضلانی در بعضی متغیرها اثر بهتری دارد. نتیجه‌گیری: بر اساس یافته‌ها، هر دو نوع تمرین ثبات داینامیک عصبی - عضلانی و Thrower’s Tenمی‌توانند موجب بهبود تعادل، کیفیت حرکتی اندام تحتانی، حس و قدرت عضلات عمقی گردن و دامنه حرکتی گردن در دانش‌آموزان دارای ضعف کنترل گردنی شوند. این تمرینات می‌توانند به‌عنوان رویکردهای موثر در برنامه‌های پیشگیری و توان‌بخشی مورد استفاده قرار گیرند. کلید واژه: ضعف کنترل گردنی؛ ثبات داینامیک عصبی‌–‌عضلانی؛ Thrower’s Ten؛ تعادل پویا      

فعالیت‌های وامانده‌ساز استقامتی با ایجاد خستگی گسترده در سیستم عصبی–عضلانی و تغییرات قابل‌توجه در شاخص‌های روان‌شناختی، موجب افت تعادل، کاهش تمرکز و افزایش ادراک خستگی در ورزشکاران می‌شود. در سال‌های اخیر، استفاده از دهان‌شویه‌های ورزشی به‌عنوان یک مداخله سریع‌الاثر و غیرتهاجمی مورد توجه قرار گرفته است، زیرا با تحریک گیرنده‌های دهانی و فعال‌سازی مسیرهای عصبی مرکزی می‌توانند بدون ورود ماده به جریان خون بر عملکرد روانی و حرکتی اثر بگذارند. پژوهش حاضر با هدف مقایسه تاثیر دو نوع دهان‌شویه کافئین و دهان‌شویه کافئین–کربوهیدرات بر تعادل و فاکتورهای روان‌شناختی پس از فعالیت وامانده‌ساز استقامتی در مردان ورزشکار انجام شد. در این مطالعه، 20 مرد سالم و فعال بدنی در بازه سنی ?? تا ?? سال که دارای شاخص توده بدنی ???? تا ???? کیلوگرم بودند، پس از اجرای یک فعالیت استقامتی وامانده‌ساز، در سه شرایط مداخله‌ای مختلف شامل دهان‌شویه کافئین، دهان‌شویه کافئین–کربوهیدرات و شرایط کنترل (دارونما) مورد ارزیابی قرار گرفتند. تعادل ایستا و پویا، و همچنین شاخص‌های روان‌شناختی شامل ادراک خستگی، انگیختگی و تمرکز پیش و پس از مداخله اندازه‌گیری شد. نتایج نشان داد که هر دو نوع دهان‌شویه موجب بهبود نسبی برخی متغیرهای روان‌شناختی و تعادلی شدند، اما دهان‌شویه ترکیبی کافئین–کربوهیدرات در بهبود برخی شاخص‌ها عملکرد قوی‌تری نسبت به دهان‌شویه کافئین به‌تنهایی داشت. این یافته‌ها بیانگر آن است که استفاده از دهان‌شویه‌های فعال، به‌ویژه نوع ترکیبی، می‌تواند راهکاری کارآمد برای کاهش اثرات منفی خستگی استقامتی و بهبود وضعیت روانی و تعادلی ورزشکاران باشد. فعالیت‌های وامانده‌ساز استقامتی با ایجاد خستگی گسترده در سیستم عصبی–عضلانی و تغییرات قابل‌توجه در شاخص‌های روان‌شناختی، موجب افت تعادل، کاهش تمرکز و افزایش ادراک خستگی در ورزشکاران می‌شود. در سال‌های اخیر، استفاده از دهان‌شویه‌های ورزشی به‌عنوان یک مداخله سریع‌الاثر و غیرتهاجمی مورد توجه قرار گرفته است، زیرا با تحریک گیرنده‌های دهانی و فعال‌سازی مسیرهای عصبی مرکزی می‌توانند بدون ورود ماده به جریان خون بر عملکرد روانی و حرکتی اثر بگذارند. پژوهش حاضر با هدف مقایسه تاثیر دو نوع دهان‌شویه کافئین و دهان‌شویه کافئین–کربوهیدرات بر تعادل و فاکتورهای روان‌شناختی پس از فعالیت وامانده‌ساز استقامتی در مردان ورزشکار انجام شد. در این مطالعه، 20 مرد سالم و فعال بدنی در بازه سنی ?? تا ?? سال که دارای شاخص توده بدنی ???? تا ???? کیلوگرم بودند، پس از اجرای یک فعالیت استقامتی وامانده‌ساز، در سه شرایط مداخله‌ای مختلف شامل دهان‌شویه کافئین، دهان‌شویه کافئین–کربوهیدرات و شرایط کنترل (دارونما) مورد ارزیابی قرار گرفتند. تعادل ایستا و پویا، و همچنین شاخص‌های روان‌شناختی شامل ادراک خستگی، انگیختگی و تمرکز پیش و پس از مداخله اندازه‌گیری شد. نتایج نشان داد که هر دو نوع دهان‌شویه موجب بهبود نسبی برخی متغیرهای روان‌شناختی و تعادلی شدند، اما دهان‌شویه ترکیبی کافئین–کربوهیدرات در بهبود برخی شاخص‌ها عملکرد قوی‌تری نسبت به دهان‌شویه کافئین به‌تنهایی داشت. این یافته‌ها بیانگر آن است که استفاده از دهان‌شویه‌های فعال، به‌ویژه نوع ترکیبی، می‌تواند راهکاری کارآمد برای کاهش اثرات منفی خستگی استقامتی و بهبود وضعیت روانی و تعادلی ورزشکاران باشد.   

چکیده: مقدمه: عملکرد ورزشی متاثر از عوامل متعدد فیزیولوژیکی، بیومکانیکی و روان‌شناختی است. در میان روش‌های متعارف بهبود عملکرد، تاثیر مداخلات عصبی-عضلانی نوین ازجمله تحریک الکتریکی مستقیم فراجمجمه‌ای (tDCS) و پتانسیل‌سازی پس‌فعال‌سازی (PAP) به‌طور کامل شناخته نشده است. این مطالعه با هدف تعیین اثر حاد tDCS و PAP به‌تنهایی و ترکیبی بر شاخص‌های عملکردی، شناختی و ادراکی در ورزشکاران زن طراحی شد. بنابراین محققین در پژوهش حاضر به دنبال تعیین اثر حاد جریان الکتریکی مستقیم فراجمجمه‌ای[1](tDCS) و تقویت پس‌فعالسازی[2] (PAP) بر پارامترهای عملکردی، شناختی و ادراکی در زنان تمرین کرده بودند. روش‌ها: در مطالعه حاضر، 12 ورزشکار زن تمرین کرده، با دارا بودن معیارهای ورود به مطالعه، به صورت متقاطع و دو سویه‌کور با کنترل اثر دارونما (شم) شرکت کردند. بدین منظور، در یک جلسه توجیهی پس از آشنایی آزمودنی‌ها با مراحل اجرای پژوهش و اندازه‌گیری ویژگی‌های آنتروپومتریک، یک تکرار بیشینه آن‌ها در حرکت اسکات هالتر پشت اندازه‌گیری شد. یک هفته پس از برگزاری جلسه توجیهی، آزمودنی‌ها در پنج جلسه مجزا، با فاصله یک هفته بین جلسات به صورت تصادفی در معرض سه شرایط مختلف 1) تحریک الکتریکی M1 2) تحریک Sham 3) پروتکل PAP 4) PAP+tDCS 5) tDCS+PAP قرار گرفتند. در هر جلسه، ابتدا فشارخون و ضربان قلب اندازه‌گیری شد و تست استروپ و زمان واکنش انتخابی اجرا شد. در ادامه، بلافاصله پس از اتمام هر کدام‌ از وضعیت‌های مذکور توسط آزمودنی‌ها، شاخص درک فشار، حس لذت، میزان انگیختگی، میزان درد، ضربان قلب و فشارخون اندازه‌گیری شد. سپس تست‌ زمان واکنش انتخابی و استروپ اجرا شد. سپس آزمودنی‌ها تست وینگیت پایین‌تنه را انجام دادند و نتایج آن ثبت شد. جهت تحلیل و بررسی داده‌ها از آزمون آنوای یک راهه با انداره‌گیری مکرر و همچنین آزمون آنوای دوراهه با انداره‌گیری مکرر با استفاده از نرم افزار   27 استفاده شد. یافته‌ها: بررسی داده‌های پژوهش نشان داد که تفاوت معناداری در تغییرات متغیرهای ضربان قلب، فشارخون سیستولی، فشارخون دیاستولی، اوج توان، میانگین توان، زمان واکنش، میزان درد، میزان انگیختگی و میزان احساس پس از اعمال مداخلات، مشاهده نشد (05/0<P). در متغیر RPE تفاوت کلی بین شرایط معنی‌دار بود اما نتایج آزمون تعقیبی که با اصلاحات بیشتری داده‌ها را مورد بررسی قرار دادیم، تفاوت معناداری بین موقعیت‌های مختلف را نشان نداد(05/0<P). همچنین در متغیر کنترل مهاری نتایج حاکی از معناداری گروه‌های tDCS و   AP+tDCS بود(P? 0.05). نتیجه‌گیری: یافته‌ها حاکی از آن است که تحریک حاد قشر حرکتی اولیه با tDCS می‌تواند شاخص خستگی و عملکرد شناختی کنترل مهاری را در زنان ورزشکار بهبود بخشد. اثربخشی پروتکل PAP در شرایط این مطالعه تایید نشد. به نظر می‌رسد tDCS با واسطه‌گری مکانیسم‌های مرکزی تنظیم خستگی و شناخت، پتانسیل کاربرد به‌عنوان یک روش مکمل را داراست. انجام مطالعات آتی با نمونه بزرگ‌تر، دوزهای مختلف تحریک و پروتکل‌های متفاوت PAP برای تعیین سازوکارهای دقیق و الگوی بهینه مداخله پیشنهاد می‌شود. کلید واژگان: تحریک الکتریکی مستقیم فراجمجمه‌ای (tDCS)، پتانسیل‌سازی پس‌فعال‌سازی (PAP)، عملکرد شناختی، آزمون وینگیت، خستگی ادراک شده، ورزشکاران زن [1] Transcranial Direct Current Stimulation [2] Post-Activation Potentiation   

هدف کلی این تحقیق شناسایی عوامل موثر بر تاثیرپذیری زنان ورزشکار از موفقیت قهرمان ورزش ملی و شناسایی عوامل موثر می باشد. بر مبنای اهداف این پژوهش، روش تحقیق از نوع کیفی و از نوع تحلیل مضمون بود . روش جمع اوری اطلاعات موردنیاز به صورت مصاحبه های نیمه هدایت شده بود. جامعه آماری مد نظر این پژوهش خبرگان آگاه به موضوع مانند خبرهای حوزه مدیریت ورزشی،جامعه شناسی ورزشی ، اصحاب رسانه های ورزشی   و ورزشکاران تشکیل دادند. ازآنجایی که   شناسایی و دسترسی به مصاحبه شوندگان واجد شرایط مشکل میباشد ، از هر فردی که   با او مصاحبه میشود خواسته میشودشخص واجد شرایط دیگری را معرفی نماید که نمونه آماری به شیوه گلوله برفی خواهد بود. و مصاحبه ها به صورت ترکیبی ( حضوری ، مجازی و تماس تلفنی) می باشد و اشباع نظری معیار کیفیت نمونه های مورد مطالعه خواهد بود. روش انجام این پژوهش کیفی و از نوع روش تحلیل مضمون بود.برای اجرای پژوهش، پس از طراحی سوالات کلی و تدوین پروتکل مصاحبه، مصاحبه‌های عمیق و نیمه ساختاریافته با صاحب نظران انجام می­پذیرد. جامعه آماری در پژوهش مورد نظر را خبرگان اگاه نسبت به موضوع مانند خبره های حوزه مدیریت ورزشی، جامعه شناسی ورزش ، اصحاب رسانه های ورزشی و ورزشکاران   بودند. از روش نمونه گیری گلوله برفی استفاده شد. در روش گلوله برفی از افرادی که مورد مصاحبه قرار گیرند خواسته می­شود سایر افرادی را که در وضعیت مشابهی هستند و می‌توانند اطلاعات بیشتری ارائه بدهند، معرفی کنند و از آن­ها نیزمصاحبه به عمل می­آید و با استفاده از مصاحبه های نیمه هدایت شده با نمونه ها،این روند تا رسیدن به اشباع نظری ادامه  یافت. نمونه بین 12 تا 15 نفر از کارشناسان و خبرگان ورزشی بودند و معیاررسیدن به اشباع نظری در این زمینه بود. ابزار گردآوری داده ها در روش کیفی ازمصاحبه های نیمه هدایت شده جهت گردآوری اطلاعات استفاده شد. مصاحبه ها به صورتترکیبی(حضوری، مجازی و تماس تلفنی) انجام شد. برای تجزیه و تحلیل اطلاعات به دست آمده از پژوهش از نرم افزار های کیفی استفاده شد. واژگان کلیدی :   زنان ورزشکار، نخبه های ورزشی، موفقیت ، الگو

  بررسیارتباط استقامت عضلات تنه با کنترل پاسچر، مکانیک فرود و ثبات عملکردی اندام فوقانی دختران دانش آموز والیبالیست با و بدون نقص کنترل تنه

   مقدمه: اختلال نقص‌توجه/بیش‌فعالی (ADHD) از شایع‌ترین اختلالات عصب‌تکاملی کودکان است که افزون بر مشکلات شناختی و رفتاری، با ضعف قابل‌توجه در تبحر حرکتی نیز همراه است. کاهش هماهنگی، نقص در مهارت‌های حرکتی ظریف و درشت و مشکلات خودتنظیمی رفتاری از پیامدهای رایج این اختلال است. از سوی دیگر، شواهد پژوهشی بر نقش مداخلات حرکتی و مکمل‌دهی ویتامین D در بهبود عملکرد عصبی–عضلانی و رفتار کودکان مبتلا به ADHD تاکید دارند. هدف پژوهش حاضر بررسی تاثیر 8 هفته بازی‌درمانی مبتنی بر رویکرد بال‌شوله، مکمل‌دهی ویتامین D و ترکیب این دو بر تبحر حرکتی و شاخص نشانگان ADHD   درکودکان دختر ?? تا ?? ساله دارای بیشترین نشانگان ADHD بود. روش تحقیق: این پژوهش نیمه‌تجربی با طرح پیش‌آزمون–پس‌آزمون با گروه کنترل انجام شد. پس از غربالگری با پرسشنامه مقیاس رتبه‌بندی   ADHDمبتنی بر DSM-5، ?? دانش‌آموز دختر دارای بیشترین نشانگان ADHD به‌صورت تصادفی در چهار گروه بازی‌درمانی، ویتامین D، ترکیبی (بازی‌درمانی + ویتامین D) و کنترل قرار گرفتند. مداخله طی هشت هفته اجرا شد. تبحر حرکتی با فرم کوتاه آزمون تبحر حرکتی برونینکس–اوزرتسکی (BOTMP-2) و شاخص نشانگان ADHD با پرسشنامه ADHD-RS(DSM-5) سنجیده شد. داده‌ها با استفاده از ANCOVA و MANCOVA و با کنترل پیش‌آزمون تحلیل گردید. یافته­ها: نتایج نشان داد هر سه نوع مداخله (بازی‌درمانی، ویتامین D، ترکیب بازی‌درمانی + ویتامین D) بر تبحر حرکتی کل، مهارت‌های حرکتی ظریف و درشت و   نیز شاخص نشانگان ADHD تاثیر معناداری دارد (p < 0.001). هر سه مداخله نسبت به گروه کنترل موجب بهبود معنادار در عملکرد حرکتی و کاهش نشانگان ADHD شدند. بیشترین میزان بهبود در اغلب شاخص‌ها مربوط به گروه ترکیبی بود؛ بااین‌حال، تفاوت آن با دو مداخله منفرد (بازی‌درمانی و ویتامین D) در همه موارد معنادار نبود. در شاخص نشانگان ADHD، هر سه مداخله به‌طور مشابه موجب کاهش معنادار شدت علائم شدند (p < 0.001) و تفاوت معناداری بین مداخلات مشاهده نگردید. نتیجه­گیری: یافته‌ها نشان می‌دهد که بازی‌درمانی، مکمل‌دهی ویتامین D و ترکیب این دو رویکرد، همگی در بهبود تبحر حرکتی و کاهش نشانه‌های رفتاری ADHD موثرند. اثربخشی بالاتر مداخله ترکیبی در برخی شاخص‌ها از رویکرد چندبعدی برای توان‌بخشی کودکان داری نشانگان ADHD حمایت می‌کند. با توجه به نتایج، ترکیب فعالیت‌های حرکتی ساختاریافته با اصلاح وضعیت تغذیه‌ای می‌تواند به‌عنوان رویکردی کارآمد در مراکز درمانی و آموزشی به‌کار رود. واژگان کلیدی:   نشانگان ADHD؛ کودکان؛ تبحر حرکتی؛ بازی‌درمانی بال‌شوله؛ ویتامین D؛ BOTMP-2؛ ADHD-RS(DSM-5)

   این مطالعه به تحلیل کتاب‌سنجی مطالعات هوش مصنوعی در علوم ورزشی از پایگاه داده   اسکوپوس می‌پردازد، بر اهمیت استفاده از هوش مصنوعی در علوم ورزشی تاکید می‌کند، داده‌هایی را برای تحقیقات آینده ارائه می‌دهد، نیاز به کاربرد هوش مصنوعی در تمام زمینه‌های ورزشی را همگام با روندهای جهانی برجسته می‌کند و مهم‌تر از همه، دیدگاهی در مورد پژوهش های اتی هوش مصنوعی در علوم ورزشی در کشورمان ارائه می‌دهد. روش تحقیق تحلیل کتاب‌سنجی است که روندهای تحقیق جهانی در یک منطقه خاص را از طریق خروجی‌های انتشارات علمی در پایگاه‌های داده بررسی می‌کند. محققان از تحلیل کتاب‌سنجی برای شناسایی روندهای نوظهور، ارزیابی عملکرد مجلات، تجزیه و تحلیل الگوهای همکاری و بررسی ترکیب تحقیق در یک زمینه خاص در ادبیات موجود استفاده می‌کنند. تعداد قابل توجهی از اسناد را می‌توان به طور سیستماتیک و کمی در یک مطالعه کتاب‌سنجی مورد تجزیه و تحلیل قرار داد. این نوع تجزیه و تحلیل می‌تواند نقاط داغ تحقیق را برجسته کرده و با بررسی توزیع ادبیات در طول زمان، در سراسر منابع و در سراسر مناطق، روندهای تحقیق را شناسایی کند. دستیابی به مقادیر زیادی از داده‌های علم‌سنجی با ظهور پایگاه‌های داده علمی مانند اسکوپوس، پاب‌مد و وب آو ساینس نسبتاً آسان شده است. نرم‌افزارهایی مانند VOSviewer، BibExcel، Histcite، Citespace و Gephi امکان تجزیه و تحلیل این داده‌ها را به روشی بسیار عمل‌گرایانه فراهم می‌کنند. در این مطالعه، از نرم‌افزارهای تجسمی CiteSpace و VOSviewer   و Bibliometrix برای ترسیم نقشه دانش علمی، کشورها/مناطق، موسسات، نویسندگان، کلیدواژه‌های هم‌وقوع و مراجع هم‌استنادی مقالات منتشرشده استفاده می شود و پایگاه داده مجموعه اسکوپوس را در مورد وضعیت تحقیق در مورد هوش مصنوعی و ورزش، نقاط داغ، مرزها و روندهای توسعه مقالات مربوطه را بررسی می کند.   

موج اخیر بی‌سابقه‌ای از کنش های مبتنی بر ورزش، توجه تازه‌ای را به ورزش به عنوان نیرویی برای پیشرفت و تغییر اجتماعی معطوف کرده است. محققان عواملی را که محرک و تسهیل‌کننده اعتراض از مسیر ورزش هستند را بررسی کرده‌اند، پوشش رسانه‌ای و واکنش‌های دوقطبی به چنین فعالیت‌هایی را تجزیه و تحلیل کرده‌اند، و شروع به مستندسازی تاثیرات نهادی و اجتماعی آن نموده اند. برخلاف برخی نقدهای جامعه‌شناختی بدبینانه، پژوهش های اخیر نشان می‌دهد که ورزش می‌تواند به توسعه عدالت و ایجاد تغییر کمک کند اما پیامدهای ناخوسته ای نیز ممکن است برای ورزش، ورزشکار، هواداران و سایر ذیتفعان در بر داشته باشد . پژوهش حاضر با هدف بررسی   مقالات منتشر شده در حوزه   ورزش و کنش گری   اجتماعی می باشد. این پژوهش یک رویکرد تحقیق توصیفی را از طریق تحلیل کتاب‌سنجی اتخاذ می‌کند تا مقیاس، الگوها و بهره‌وری انتشارات جهانی در زمینه کنش گری ورزشی را توصیف کند. تحلیل کتاب‌سنجی یک رویکرد پژوهشی است که روندهای تحقیق جهانی در یک منطقه خاص را از طریق خروجی‌های انتشارات علمی در پایگاه‌های داده بررسی می‌کند. محققان از تحلیل کتاب‌سنجی برای شناسایی روندهای نوظهور، ارزیابی عملکرد مجلات، تجزیه و تحلیل الگوهای همکاری و بررسی ترکیب تحقیق در یک زمینه خاص در ادبیات موجود استفاده می‌کنند. تعداد قابل توجهی از اسناد را می‌توان به طور سیستماتیک و کمی در یک مطالعه کتاب‌سنجی مورد تجزیه و تحلیل قرار داد. این نوع تجزیه و تحلیل می‌تواند نقاط داغ تحقیق را برجسته کرده و با بررسی توزیع ادبیات در طول زمان، در سراسر منابع و در سراسر مناطق، روندهای تحقیق را شناسایی کند. دستیابی به مقادیر زیادی از داده‌های علم‌سنجی با ظهور پایگاه‌های داده علمی مانند اسکوپوس، پاب‌مد و وب آو ساینس نسبتاً آسان شده است. نرم‌افزارهایی مانند VOSviewer، BibExcel، Histcite، Citespace و Gephi امکان تجزیه و تحلیل این داده‌ها را به روشی بسیار عمل‌گرایانه فراهم می‌کنند. این مقاله از زبان R استفاده می‌کند. زبان برنامه‌نویسی R یک بسته تجزیه و تحلیل علم‌سنجی با کاربری آسان به نام Biblioshiny از Bibliometrix برای اسکوپوس ارائه می‌دهد.            

در دنیای معاصر، کودکان به عنوان یکی از گروه‌های مهم و بنیادین جامعه، مستحق برخورداری از حمایت‌های گسترده در همه ابعاد زندگی خود هستند. سلامت جسمی، روانی و اجتماعی کودکان نه‌تنها حق بنیادین آنان، بلکه زیربنای توسعه پایدار جوامع محسوب می‌شود. با گسترش مشارکت کودکان در فعالیت‌های ورزشی رسمی و غیررسمی، توجه به ابعاد حقوقی و حمایتی مرتبط با سلامت آن‌ها، بیش از پیش اهمیت یافته است. ورزش اگرچه عامل رشد، نشاط، اعتمادبه‌نفس و شکوفایی توانمندی‌های کودکان است، اما در صورت نبود قوانین حمایتی و نظارت موثر، می‌تواند زمینه‌ساز آسیب‌های جسمی، روانی و حتی نقض حقوق اساسی آنان گردد.یکی از مهم‌ترین این حقوق، «حق بر سلامت» است که در اسناد متعدد بین‌المللی از جمله کنوانسیون حقوق کودک به رسمیت شناخته شده است. این حق، تنها به برخورداری از خدمات درمانی محدود نمی‌شود، بلکه شامل پیشگیری، مراقبت، ایمنی و برخورداری از محیطی سالم و حمایتی نیز می‌گردد. در این میان، کودکان ورزشکار به دلیل فعالیت در محیط‌هایی که گاه با فشارهای جسمانی، روانی و رقابت‌های سنگین همراه است، نیازمند حمایت‌های حقوقی مضاعف‌اند.در نظام حقوقی ایران، هرچند قوانین کلی در حمایت از کودکان و سلامت عمومی وجود دارد، اما به‌طور خاص، حق بر سلامت کودکان در بستر ورزش کمتر مورد توجه قانون‌گذار قرار گرفته و خلاهایی در حوزه تقنین، اجرا و نظارت احساس می‌شود. این در حالی است که در نظام حقوق بین‌الملل، رویکردهای جامع‌تری برای حمایت از سلامت کودکان ورزشکار توسعه یافته است که می‌تواند الگویی برای بهبود وضعیت حقوقی در ایران باشد. لذا پژوهش حاضر با هدف بررسی تطبیقی «حق بر سلامت کودکان ورزشکار» در حقوق ایران و حقوق بین‌الملل انجام می‌شود تا با تبیین مبانی نظری، تحلیل اسناد قانونی و شناسایی چالش‌ها و کاستی‌ها، راهکارهایی برای ارتقاء سطح حمایت از کودکان ورزشکار ارائه نماید. این پژوهش ضمن پر کردن خلا مطالعاتی موجود در این حوزه، می‌تواند بستری برای آگاهی‌بخشی به مسئولان، مربیان، خانواده‌ها و نهادهای قانون‌گذار فراهم آورد و نقش موثری در بهبود سیاست‌گذاری‌های سلامت محور برای کودکان ایفا کند.   

چکیده زمینه و هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر هشت هفته تمرینات تناوبی با شدت بالا بر برخی شاخص­های التهابی در زنان مبتلا به بیماری کبد چرب غیرالکلی اجرا شد. روش‌شناسی: در این مطالعه 26 زن دارای کبد چرب غیر الکلی شرکت کردند.آزمودنی‌ها به صورت تصادفی به دو گروه مساوی 13 نفره ،کنترل و تمرین تقسیم شدند.برنامه گروه تمرینی به صورت دویدن تناوبی به مدت30 ثانیه با شدت100درصد سرعت هوازی بیشینه و30 ثانیه بازیافت فعال با50 درصد سرعت هوازی بیشینه (4 نوبت،4دور و 5دقیقه بازیافت غیر فعال بین هر دور)بود. این برنامه تا هفته هشتم به 110 درصد (6 دور و 6 نوبت )افزایش یافت ، سه جلسه در هر هفته و طی هشت هفته اجرا شد. در ابتدا و انتهای تمرین میزان سطوح سرمی آنزیم­های کبدی، نیمرخ لیپیدی ،قند خون، انسولین، سیتوکین­های التهابی­، شاخص مقاومت به انسولین، شاخص‌‌های ترکیب بدن و VO?max،CRP ،هورمون کورتیزول در خون ارزیابی شد. برای تجزیه و تحلیل داده‌ها از روش آماری آنوای دوراهه با اندازه‌‌گیری مکرر و نرم افزار    با سطح معناداری 0.05 >    جهت تعیین تفاوت ها استفاده شد. یافته‌ها: نتایج تحقیق نشان داد   تمرین هوازی با شدت بالا در زنان مبتلا به کبد چرب غیر الکلی منجر به کاهش معنادار وزن ،کورتیزل ، IL-6، CRP،   ALT،AST،TC، شاخص مقاومت به انسولین، ،LDL شد. نشان داد تمرین HIIT منجر به کاهش معنادار وزن، BMI، گلوکز ناشتا، انسولین، HOMA-IR، CRP، IL-6، ALT، AST، TC و کورتیزول شد(0.05 >    ). همچنین، بهبود معناداری در VO?max و نسبت دور کمر به لگن مشاهده شد(0.05 >    )، اما تغییرات در HDL، TG و ALP بین گروه‌ها معنادار نبود(0.05 <    ). نتیجه‌گیری: این نتایج پیشنهاد می‌کنند که تمرین هوازی با شدت بالا با کاهش عوامل خطر مرتبط با سندرم متابولیک و التهاب، می‌تواند روشی موثرو کم‌هزینه در بهبود و کنترل پیشرفت بیماری کبد چرب غیرالکلی محسوب شود. این یافته‌ها می‌توانند مبنایی برای تدوین برنامه‌های ورزشی درمان‌محور در حوزه سلامت زنان باشند. کلیدواژه‌ها: تمرین تناوبی با شدت بالا، کبد چرب غیرالکلی، کورتیزول،اینترلوکین6، CRP، نیمرخ لیپیدی،آنزیم کبدی.   

هدف: هدف از مطالعه حاضر تعیین شاخص­های آمادگی جسمانی مرتبط با سلامت روانی پیشکسوتان نخبه در رشته­های ورزشی انفرادی شهر کرمانشاه بود. روش­شناسی: این پژوهش از نوع بنیادی و به روش توصیفی-همبستگی با رویکرد میدانی انجام شد. جامعه آماری شامل پیشکسوتان نخبه ورزشی رشته‌های انفرادی ساکن کرمانشاه بود که 54 نفر به‌صورت هدفمند و در دسترس انتخاب شدند. معیارهای ورود شامل سلامت عمومی، سابقه عضویت در تیم ملی یا 5 سال رقابت در بالاترین سطح، و سن 40 تا 60 سال بود. ابزارهای جمع‌آوری اطلاعات شامل پرسشنامه‌های دموگرافیک، یادآمد غذایی، کیفیت زندگی   (SF-36)، سلامت روان   (GHQ)و رضایت از زندگی (SWLS) بود. همچنین، پارامترهای ترکیب بدنی، آمادگی قلبی-تنفسی، قدرت و استقامت عضلانی با استفاده از دستگاه‌ها و آزمون‌های استاندارد ارزیابی شد. طبیعی بودن داده‌ها با آزمون کولموگروف اسمیرنوف سنجیده شد. تحلیل‌های آماری در سطح معناداری 0.05 با نرم‌افزار   26 صورت گرفتند. یافته­ها: نتایج نشان داد که در میان پیشکسوتان نخبه رشته‌های ورزشی انفرادی شهر کرمانشاه، مردان از نظر آمادگی قلبی-تنفسی (p<0.01) استقامت بالاتنه (p=0.003) و پایین‌تنه (p=0.021) و قدرت عضلانی بالاتنه (p<0.001) و پایین‌تنه (p=0.0001) نسبت به زنان برتری داشتند. در مورد انعطاف‌پذیری (p=0.61) تفاوت معناداری بین دو جنس مشاهده نشد. ترکیب بدنی مردان و زنان نیز تفاوت داشت؛ مردان دارای شاخص توده بدنی (p=0.008)، وزن عضله (p<0.001) و نسبت دور کمر به لگن (p=0.003) بالاتری بودند، درحالی‌که زنان درصد چربی (p<0.001) و وزن چربی بیشتری داشتند (p=0.048). همچنین، بین دو گروه از نظر کیفیت زندگی (p=0.82)، سلامت روان (p=0.17) و رضایت‌مندی از زندگی (p=0.19) تفاوت معناداری مشاهده نشد. نتیجه­گیری: نتایج نشان داد که تفاوت معناداری در آمادگی قلبی-تنفسی، استقامت و قدرت عضلانی و ترکیب بدنی بین دو جنس وجود داشت، اما در انعطاف‌پذیری تفاوت معناداری مشاهده نشد. مردان نسبت به زنان آمادگی قلبی-تنفسی بالاتری داشتند که به تفاوت‌های مورفولوژیکی، ترکیب بدنی و سطح هموگلوبین مرتبط است. همچنین، استقامت و قدرت عضلانی مردان بیشتر از زنان بود، که می‌تواند ناشی از حجم عضلانی بیشتر و توانایی تولید نیروی بالاتر باشد. ترکیب بدنی نیز تفاوت‌های معناداری نشان داد، به‌طوری که درصد چربی بدن در زنان بالاتر و توده عضلانی در مردان بیشتر بود. بااین‌حال، انعطاف‌پذیری بین دو گروه تفاوت معناداری نداشت. این یافته‌ها با مطالعات پیشین همخوانی داشته و بر اهمیت در نظر گرفتن تفاوت‌های فیزیولوژیکی و مورفولوژیکی بین دو جنس در تحلیل ویژگی‌های آمادگی جسمانی تاکید می‌کنند.   

هدف: این مطالعه به بررسی تاثیر ورزش هوازی بر بیان ژن‌های قشری Hsp 70، Hsp 110، Hsp 40 و HSF 1 در موش‌های C57BL/6 مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس ناشی از کوپریزون می‌پردازد. مواد و روش‌ها: در این مطالعه 20 موش ماده (3±23 گرم) به طور تصادفی به چهار گروه(تعداد=5) کنترل، ورزش، کوپریزون و ورزش + کوپریزون تقسیم شدند. حیوانات به عنوان حیوان خانگی تحت شرایط مناسب نگهداری می شدند. برای مدل سازی بیماری با کوپریزون ، غذای حاوی 0.2 درصد کوپریزون به دو گروه ورزش + MS و MSو دو گروه ورزش + MS و کنترل + ورزش به مدت شش هفته و پنج جلسه در هفته   تمرین. داده شد و هر جلسه 15-60 دقیقه و 20-20 متر در دقیقه تمرین هوازی بود. برنامه تمرین هوازی و القای کلونیزاسیون به طور همزمان انجام شد. بیوپسی 48 ساعت پس از آخرین روز تمرین انجام شد. قشر مغز استخراج شد و نیمی از قشر مغز همگن شد. بافت برای بیان ژن‌های Hsp 70، Hsp 110، Hsp 40، و HSF1 با روش Real-time PCR و بیان پروتئین‌های Hsp 70، Hsp 110، Hsp 40 و HSF 1 با وسترن بلات و نیمی دیگر مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. از تجزیه و تحلیل تجزیه و تحلیل قشر برای کریستال ویولت انجام شد. رنگ آمیزی استفاده می شود. سطح معنی داری کمتر از 05/0 در نظر گرفته شد( 05/0 ? p) یافته­ها: تجزیه و تحلیل داده ها نشان داد که 6 هفته تمرین هوازی بیان ژن ها و پروتئین های شوک حرارتی   را به طور معنی داری (P>0/05) افزایش می دهد. همچنین باعث افزایش میلینه­دار شدن می­شود(P>0/05). نتیجه­گیری: نتایج این مطالعه نشان می دهد که بیان ژن های Hsp 70، Hsp 110، Hsp 40 و HSF1 و پروتئین های Hsp 70، Hsp 110، Hsp 40 و HSF1 افزایش یافته است. به طور کلی، این نتایج یک نتیجه گیری قطعی را ارائه می دهد. ورزش هوازی می تواند آسیب ناشی از MS به غلاف میلین را کاهش دهد، اما تحقیقات بیشتری لازم است.  

   هدف از پژوهش حاضر رابطه بین وضعیت اقتصادی ادراک شده با انتخاب منابع اطلاعاتی و بازار ترجیحی مکمل های ورزشی در کاربران غیررقابتی بود. روش پژوهش حاضر از نظر نوع، توصیفی_پیمایشی است. جامعه آماری پژوهش حاضر همه مراجعان و مشتریان مرد باشگاه های بدنسازی شهر کرمانشاه می­باشند. با توجه به پراکندگی   باشگاه­های بدنسازی در مناطق شهری، نمونه آماری به شکل تصادفی-خوشه ای انتخاب می شوند. برای تعیین حجم نمونه از فرمول نسبت توزیع صفت در جامعه کوکران   استفاده شد. که مطابق این فرمول نمونه آماری تحقیق حاضر را 318 نفر تشکیل دادند. ابزار مورد استفاده برای این تحقیق بر اساس پرسش­نامه‌های استاندارد کاکتومانی و همکاران ( 2019)، کاری، دوسی و لوسی (2023)؛   موگان و همکاران (2007) است. در پژوهش حاضر روایی صوری و محتوایی پرسشنامه‌ توسط اساتید و متخصصان مورد تایید قرار گرفت و برای سنجش پایایی از ضرایب آلفای کرونباخ استفاده شد که مقدار آن برابر 88/0 بود. در راستای تجزیه و تحلیل داده­ها و پاسخ به فرضیات تحقیق از نرم افزار    نسخه 25 استفاده شد. لذا بر اساس یافته­های این پژوهش بین وضعیت اقتصادی درک شده با انتخاب منابع اطلاعات و بازار ترجیحی مکمل‌های ورزشی در بین بدنسازان مرد رابطه معناداری وجود داشت. همچنین بین وضعیت اقتصادی درک شده با اولویت بندی ویژگی­های مورد جستجوی محصول در بین بدنسازان مرد رابطه معناداری وجود داشت. و در نهایت بین وضعیت اقتصادی درک شده با اولویت بندی ویژگی­های مورد جستجوی محصول در بین گروه‌های درآمدی مختلف تفاوت معناداری وجود داشت. بر اساس یافته­های این پژوهش نتیجه می­گیریم مسئولان و مدیران می‌بایست در جهت بهبود وضعیت اقتصادی جامعه گام بردارند که از این طریق شرایط را برای خرید محصولات ورزشی توسط ورزشکاران فراهم سازند.

هدف از پژوهش حاضر ارائه مدل چالش‌های ورزش رقابتی زنان مسلمان بر اساس تحلیل لایه‌ای علت‌ها بود. تحقیق حاضر از نظر روش‌شناسی، از نوع تحقیقات کیفی (روش‌ گرندد تئوری یا نظریه داده بنیاد به روش مثلث سازی) است. جامعه آماری پژوهش حاضر صاحب نظران (اساتید، کارشناسان، خبرگان و ورزشکاران زن) در زمینه ورزش بانوان می­باشند. جهت نمونه­گیری برای انجام مصاحبه­های عمیق از روش نمونه‌گیری گلوگه برفی استفاده شد. برای جمع­آوری اطلاعات از   منابع چندگانه (مصاحبه_ رسانه های تصویری_ اخبار_ مطالعه مبانی نظری و اسناد و مدارک) استفاده شد. روایی ابزار پژوهش(مصاحبه)، توسط مصاحبه­شوندگان و سپس اساتید متخصص، مورد بررسی قرار گرفت و تایید گردید و برای سنجش پایایی از روش توافق درون موضوعی استفاده شد که مطابق این روش مقدار پایایی برابر با 86/0 بود. در راستای تجزیه و تحلیل داده‌ها از روش نظریه داده بنیاد استفاده شد. یافته­های این پژوهش نشان داد که چالش‌های سطح لیتانی شامل: محدودیت‌های لباس و پوشش اسلامی، کمبود امکانات ورزشی مناسب، نگرش‌های منفی فرهنگی و اجتماعی، تبعیض جنسیتی، موانع قانونی و سیاسی و فشارهای روانی و اجتماعی؛ چالش‌های سطح سیستماتیک شامل مقوله‌های: مشکلات اقتصادی، مشکلات اجتماعی، کمبود امکانات و زیرساخت‌ها، عدم بازنمایی کافی از جانب رسانه، چالش های فرهنگی، چالش های سیاسی و مشکلات فردی؛ چالش‌های سطح تحلیل گفتمان شامل: جهان‌بینی سنت‌گرایی مقابل مدرنیته، نگرش به بدن زنان، تفسیرهای مختلف از دین و شریعت، گفتمان قدرت و نقش جنسیتی، جهان‌بینی غرب‌گرایی در مقابل بومی‌گرایی، گفتمان رسانه‌ای و بازنمایی و تضاد بین فردگرایی و جمع‌گرایی؛ و در نهایت آخرین سطح یعنی اسطوره‌ها و استعاره‌ها شامل: زن به عنوان نگهبان خانه، بدن مقدس، رقابت، عرصه مردان است، زنان، نماد شرافت و افتخار جامعه، زن مطیع و فروتن، غرب در مقابل شرق و قهرمان قربانی می‌باشند. بنابراین نتیجه می‌گیریم با توجه به چالش‌های شناسایی شده در پژوهش حاضر مسئولان و مدیران می‌توانند با انجام اقدامات کاربردی نقش موثری در رفع چالش‌های ورزش رقابتی زنان مسلمان ایفا کنند.      

  زمینه و هدف: گردن درد یکی از عوامل ناتوان‌کننده در جهان می‌باشد که باعث ایجاد ناتوانی شدید در انجام کارهای روزانه و شغلی فرد می‌شود و از جمله راههای کاهش درد گردن استفاده از ماساژ درمانی میباشد که در سالهای اخیر مورد استفاده قرار میگیرد، همچنین برخی از افراد مبتلا به گردن درد مزمن از چسب کینزیوتیپ استفاده می‌کنند؛ با این حال مشخص نیست این نوع تمرینات تا چه حدی بر روی گردن درد مفید میباشد، پس هدف این مطالعه بررسی اثر ماساژ+چسب کینزیوتیپ و ماساژ بر سر به جلو، VAS، قدرت عضلات گردن، دامنه حرکتی گردن، حس عمقی گردن در زنان مبتلا به گردن درد مزمن غیراختصاصی میباشد. روش‌کار: در این پژوهش، 33 زن مبتلا به گردن مزمن (28 نفر تا پایان پژوهش باقی ماند) به شکل تصادفی به دو گروه تمرینات ماساژ+چسب کینزیوتیپ و تمرینات ماساژ تقسیم شدند. برنامه تمرینی به مدت 4 هفته (12 جلسه) برای هر دو گروه و چسب کینزیوتیپ برای گروه ماساژ+چسب کینزیوتیپ انجام شد؛ 24 ساعت قبل از شروع پروتکل تمرینی پیشآزمون و یک روز پس از اتمام پروتکل تمرینی پسآزمون گرفته شد. برای بررسی تغییرات درونگروهی از روش آماری آزمون tهمبسته و برای مقایسه بین گروهی از آزمون t مستقل بهره گرفته شد. تمام محاسبات با نرمافزار   ویرایش 26 انجام گرفت و سطح معنیداری P > 0/05 در نظر گرفته شد. یافته‌ها: براساس یافتههای مطالعه حاضر، سر به جلو، VAS، قدرت عضلات گردن (فلکشن، اکستنشن، لترال چپ و لترال راست)، دامنه حرکتی گردن (فلکشن، اکستنشن، لترال چپ و لترال راست)، حس عمقی گردن (فلکشن، اکستنشن، لترال چپ و لترال راست)، کیفیت زندگی، NDI، مقیاس افسردگی، اضطراب، استرس، ترس از حرکت تمپا، خودکارآمدی درد و فاجعه آمیزکردن درد پس از پروتکل تمرین در هر دو گروه افزایش یافته است. همچنین در NDI، استرس، ترس از حرکت تمپا، خودکارآمدی درد، VAS، قدرت عضلات گردن (فلکشن، لترال چپ و لترال راست) و دامنه حرکتی گردن (فلکشن، اکستنشن، لترال چپ و لترال راست) بین دو گروه اختلاف معناداری وجود دارد و ماساژ+چسب کینزیوتیپ اثر بهتری دارد. نتیجه‌گیری: به طور کلی می‌توان گفت 4 هفته تمرین ماساژ باعث بهبود در گردن درد مزمن می‌شود همچنین تمرین ماساژ+چسب کینزیوتیپ در بهبودی گردن اثر بهتری دارد.

   چکیده:    پیش‌زمینه: اضافه ‌وزن و چاقی به‌ عنوان یک اپیدمی جهانی مورد توجه قرار گرفته است. ولع مصرف غذا که به‌ عنوان تمایل شدید برای مصرف نوع خاصی از مواد غذایی؛ (بیشتر مواد غذایی با کالری بالا و ارزش غذایی پایین) تعریف می‌شود، به‌ عنوان یکی از اصلی‌ترین عوامل بروز چاقی و اضافه ‌وزن در نظر گرفته شده است. ولع مصرف غذا یک حالت روان‌شناختی است که با عواملی نظیر؛ تکانشگری، کنترل مهاری، تصمیم‌گیری ریسک‌پذیر و نیز انعطاف‌پذیری شناختی مرتبط است و عمدتاً در قشر پیش‌پیشانی ((PFC و ناحیه خلفی‌-جانبی پیش‌پیشانی (DLPFC) مغز کنترل می‌شود. نشان داده شده است که حتی یک جلسه فعالیت بدنی می‌تواند سبب کاهش ولع مصرف غذا شود. از سوی دیگر، نقش تحریک غیرتهاجمی مغز در کاهش ولع مصرف غذا نیز به خوبی به اثبات رسیده است و نتایج برخی فراتحلیل‌ها به خوبی این امر را نشان داده است. از این رو، در پژوهش حاضر؛ اثر یک جلسه تمرین هوازی همراه با دو نوع متفاوت از تحریک فراجمجمه‌ای مغز شامل؛ تحریک جریان مستقیم یا تحریک جریان پالسی فراجمجمه‌ای بر متغیرهای؛ ولع مصرف غذا، ترجیح غذایی، میزان اشتها، تکانشگری، تصمیم‌گیری ریسک‌پذیر، انعطاف‌پذیری شناختی و پاسخ‌های ادراکی در زنان چاق یا دارای اضافه‌ وزن مبتلا به ولع مصرف غذا به عنوان هدف اصلی مورد بررسی قرار گرفت. روش تحقیق: بدین منظور تعداد 15 آزمودنی زن چاق یا دارای اضافه وزن مبتلا به ولع مصرف غذا به صورت داوطلبانه در این پژوهش شرکت نمودند. و پس از برگزاری جلس? توجیهی و آشنایی آزمودنی‌ها با کلی? مراحل اجرای پژوهش، آزمودنی‌ها در سه جلس? مجزا با فاصله 7 روز بین هر جلسه در محل اجرای پژوهش حضور یافتند و در این سه جلسه به ‌صورت موازن? متقابل در معرض یکی از این سه شرایط مختلف بدین شرح قرار گرفتند: 1) تمرین هوازی + تحریک جریان مستقیم فراجمجمه‌ای (AE+tDCS)، 2) تمرین هوازی + تحریک جریان پالسی فراجمجمه‌ای (AE+tPCS) یا 3) تمرین هوازی + تحریک ساختگی (AE+Sham). در هر جلسه، پس از حضور آزمودنی‌ها در محل اجرای پژوهش و انجام مقدمات اولیه، به ترتیب متغیرهای؛ ولع مصرف غذا، میزان اشتها، ترجیح غذایی، تکانشگری، تصمیم‌گیری ریسک‌پذیر، انعطاف‌پذیری شناختی و پاسخ‌های ادراکی مورد اندازه‌گیری قرار گرفتند. سپس در شرایط (AE+tDCS)؛ ابتدا آزمودنی‌ها 20 دقیقه تحریک آنودال جریان مستقیم را در ناحیه   DLPFCچپ دریافت نموده و سپس به اجرای تمرین هوازی پرداختند. در شرایط(AE+tPCS)   نیز اجرای پروتکل به همین شکل بود با این تفاوت که نوع تحریک دریافتی، تحریک جریان پالسی فراجمجمه‌ای بود. و در شرایط (AE+Sham) باز هم آزمودنی‌ها به مدت 20 دقیقه تحریک شم را دریافت نموده و سپس به اجرای تمرین هوازی می‌پرداختند. بلافاصله پس از اتمام تمرین هوازی در هر جلسه، متغیرهای پژوهش مجدداً مورد اندازه‌گیری قرار می‌گرفتند. علاوه براین، میزان ولع مصرف غذا در بازه‌های زمانی 24 و 48 ساعت پس از اتمام تمرین دوباره مورد اندازه‌گیری قرار گرفت. همچنین، میزان اشتها و پاسخ‌های ادراکی نیز در فواصل زمانی 1، 2، 4، 24 و 48 ساعت پس از اتمام تمرین هوازی به صورت مجدد ثبت ‌شدند. یافته‌ها: پس از تجزیه و تحلیل داده‌ها، نتایج این پژوهش   نشان داد؛ در 24 ساعت پس از اتمام مداخلات، متغیر ولع مصرف غذا طبق پرسشنامه 15 آیتمی   (FC-15)در شرایط (AE+tDCS) و   (AE+tPCS) به شکل معنی‌داری کمتر از حالت   (AE+Sham)بود. همچنین در 48 ساعت پس از اتمام مداخلات، متغیر ولع مصرف غذا طبق پرسشنامه 15 آیتمی   (FC-15)و مقیاس بصری ولع مصرف غذا (FC-12) تنها در شرایط (AE+tDCS) به شکل معنی‌داری کمتر از شرایط sham بود. در مورد متغیر میزان اشتها تفاوت معنی‌داری بین سه شرایط مداخله‌ای وجود نداشت. اما متغیر ترجیح غذایی؛ (برای غذاهای با درصد چربی و قند بالا) در شرایط   (AE+tPCS)و (AE+tDCS) به شکل معنی‌داری کمتر از شرایط sham بود. با وجود اینکه طی این پژوهش متغیرهای تکانشگری و تصمیم‌گیری ریسک‌پذیر، تفاوت معنی‌داری را بین سه شرایط مداخله‌ای نشان ندادند. اما انعطاف‌پذیری شناختی در شرایط (AE+tDCS) و (AE+tPCS) به شکل معنی‌داری بالاتر از شرایط sham بود. نتیجه‌گیری:

   پیش زمینه: در جدیدترین مطالعات انجام شده، یافته­ها حاکی از آن است که اگر تحریک جریان مستقیم فراجمجمه­ای به­صورت تحریک دوناحیه­ای هم بر روی قشر حرکتی اولیه (M1) و هم ناحیه پیش­پیشانی خلفی-جانبی (DLPFC) اعمال شود، سبب اعمال تحریک پذیری قشری نخاعی بیشتر خواهد شد. توجه به این استراتژی زمانی بیشتر اهمیت یافت که نتایج مطالعات نشان دادند استفاده از این نوع تحریک می­تواند ماندگاری بیشتری نیز داشته باشد. از سوی دیگر، نوع دیگری از تحریک الکتریکی فراجمجمه­ای به نام تحریک جریان پالسی نیز در بررسی­های اولیه با آثار مثبت بیشتری در مقایسه با تحریک جریان مستقیم همراه بوده است. لذا، باتوجه به اینکه تاکنون پژوهشی در زمینه اثرگذاری تحریک دوناحیه­ای چه به­صورت جریان مستقیم و چه به­صورت جریان پالسی بر عملکرد عضلانی در زنان انجام نپذیرفته، هدف از این پژوهش بررسی اثر تحریک فراجمجمه­ای دوناحیه­ای به­صورت جریان مستقیم یا جریان پالسی بر عملکرد عضلانی و همچنین پاسخ­های نوروفیزیولوژیکی در انقباض­های ایزوتونیک زیربیشینه در زنان سالم و فعال است. روش پژوهش: 15 آزمودنی با سابقه اجرای تمرین­های مقاومتی به­صورت منظم در این پژوهش یک طرح درون گروهی و موازن? متقابل به­صورت دو سویه­کور و با کنترل اثر دارونما (شَم) شرکت کردند. بدین منظور، در یک جلس? توجیهی پس از آشنایی آزمودنی­ها با مراحل اجرای پژوهش و اندازه­گیری ویژگی­های آنتروپومتریک، یک تکرار بیشین? آن­ها در حرکت مورد نظر اندازه­گیری شد. یک هفته پس از برگزاری جلس? توجیهی، آزمودنی­ها در سه جلس? مجزا با فاصل? یک هفته بین جلسات و به صورت تصادفی در معرض 3 شرایط مختلف 1) تحریک دوناحیه­ای جریان مستقیم فراجمجمه­ای و اجرای 3 ست تا واماندگی حرکت پرس پا؛ 2) تحریک دوناحیه­ای جریان پالسی فراجمجمه­ای و اجرای 3 ست تا واماندگی حرکت پرس پا؛ و 3) تحریک شَم و اجرای 3 ست تا واماندگی حرکت پرس پا قرار گرفتند. یافته­ها: نتایج پژوهش حاضر نشان داد که درد عضلانی در تمام شرایط، به شکل معنی­داری از ست اول به ست سوم افزایش یافت (05/0all p<) و نتایج مقایسه­های زوجی نشان داد در ست سوم اجرای حرکت پرس پا، میزان درد عضلانی در شرایط تحریک دوناحیه­ای جریان مستقیم و جریان پالسی فراجمجمه­ای به شکل معنی­داری کمتر از شرایط شَم بود (به ترتیب؛ 04/0p=؛ 03/0=p). همچنین، میزان حس لذت در تمام شرایط، از ست اول به ست سوم کاهش یافت (05/0all p<) و نتایج مقایسه­های زوجی نشان داد در ست سوم اجرای حرکت پرس پا، حس لذت در شرایط تحریک دوناحیه­ای جریان مستقیم و جریان پالسی فراجمجمه­ای به شکل معنی­داری بیشتر از شرایط شَم بود (به ترتیب؛ 01/0p=؛ 03/0=p). علاوه بر این، نتایج نشان داد که زمان عکس­العمل انتخابی در شرایط تحریک دوناحیه­ای جریان مستقیم پس از اجرای پروتکل تمرینی به شکل معنی­داری کمتر از شرایط قبل از اجرای پروتکل تمرینی بود (004/0p<) در حالیکه، در شرایط تحریک دوناحیه­ای جریان پالسی فراجمجمه­ای و شَم تفاوت معنی­داری در متغیر زمان عکس­العمل انتخابی از قبل به بعد از اجرای پروتکل تمرینی نشان نداد (05/0p>). از سوی دیگر، تفاوت معنی­داری در متغیرعملکرد مهاری، میزان درک فشار، میزان انگیختگی و عملکرد عضلانی (تعداد تکرار تا واماندگی) بین هیچ یک از شرایط تحریک مشاهده نشد (05/0p>). نتیجه­گیری:

   چکیده گردن درد یکی از مشکلات شایع در جوامع انسانی است و باعث ایجاد آسیب­های ستون فقرات، ناتوانی فرد، کاهش کیفیت زندگی و ترس از حرکت می­شود؛ همچنین گردن درد موجب ایجاد ناهنجاری­های گردن از جمله سر به جلو می­شود و این وضعیت باعث ایجاد ناهنجاری­های وضعیتی، ناراحتی، درد و ناتوانی گردن خواهد شد. از جمله راه­های کاهش درد گردن استفاده از ماساژ درمانی می­باشد که در سال­های اخیر روش­های تمرینی رهاسازی فعال و رهاسازی میوفاشیال مورد استفاده قرار می­گیرد؛ با این حال مشخص نیست این نوع تمرینات تا چه حدی بر روی گردن درد مفید می­باشد، پس هدف این مطالعه بررسی اثر رهاسازی فعال و رهاسازی میوفاشیال بر سر به جلو، VAS، قدرت عضلات گردن، دامنه حرکتی گردن، حس عمقی گردن، کیفیت زندگی، NDI، مقیاس افسردگی، اضطراب، استرس، ترس از حرکت تمپا، خودکارآمدی درد، فاجعه آمیزکردن درد در دانشجویان زن مبتلا به گردن درد مزمن غیراختصاصی می­باشد. در این پژوهش، 45 زن مبتلا به گردن مزمن به شکل تصادفی به سه گروه 15 نفری تمرینات رهاسازی فعال، تمرینات رهاسازی میوفاشیال و کنترل تقسیم شدند. برنامه تمرینی به مدت 2 هفته (6 جلسه) انجام شد؛ 24 ساعت قبل از شروع پروتکل تمرینی پیش­آزمون و یک روز پس از اتمام پروتکل تمرینی پس­آزمون گرفته شد. داده­ها با استفاده از آزمون t مستقل، آزمون t وابسته و آزمون تعقیبی بونفرونی در سطح معناداری 05/0>P با استفاده از نرم­افزاار    نسخه 26 تحلیل شدند. براساس یافته­های مطالعه حاضر، افزایش معناداری در داده­های کیفیت زندگی، NDI، مقیاس افسردگی، اضطراب و استرس، خودکارآمدی درد، فاجعه­آمیز کردن درد، VAS، قدرت (فلکشن، اکستنشن، لترال چپ و لترال راست)، دامنه حرکتی گردن (فلکشن، اکستنشن، لترال چپ و لترال راست) و حس عمقی گردن (فلکشن، اکستنشن، لترال چپ و لترال راست) در گروه رهاسازی فعال مشاهده شد 05/0>P. همچنین در گروه رهاسازی میوفاشیال در داده­های کیفیت زندگی، NDI، مقیاس افسردگی، اضطراب و استرس، خودکارآمدی درد، فاجعه­آمیز کردن درد، VAS، قدرت (فلکشن، اکستنشن، لترال چپ و لترال راست)، دامنه حرکتی گردن (فلکشن، اکستنشن، لترال چپ و لترال راست) و حس عمقی گردن (فلکشن، اکستنشن، لترال چپ و لترال راست) افزایش معناداری مشاهده شد 05/0>P. اما در گروه کنترل افزایش معنادار مشاهده نشد و در داده­های ترس از حرکت تمپا و سر به جلو در هیچکدام از گروه­ها تاثیر معنادار مشاهده نگردید. به نظر می­رسد تمرینات رهاسازی فعال و رهاسازی میوفاشیال نقش مهمی در بهبود کیفیت زندگی، NDI، مقیاس افسردگی، اضطراب و استرس، خودکارآمدی درد، فاجعه­آمیز کردن درد، VAS، قدرت عضلات گردن، دامنه حرکتی گردن و حس عمقی گردن دارد. کلید واژه: گردن درد، سر به جلو، رهاسازی فعال، رهاسازی میوفاشیال

  [Forwarded from S behdost] چکیده تمرینات ورزشی، به عنوان یک شیوه درمانی موثر برای مهار اولیه، درمان و کنترل پرفشارخونی مطرح شده است و به عنوان یکی از اصلاحات شیوه زندگی، به بیماران مختلف توصیه شده¬اند. از طرفی دیگر مطالعات نشان می¬دهند که تمرینات مقاومتی بیشترین تاثیر را بر رشد عضلانی و قدرت دارند. درکنار فعالیت ورزشی، نشان داده شده است که مداخلات تغذیه¬ای نیز بر این عوامل موثر است. از جمله این اقدامات می¬تواند مصرف مکمل شکلات تلخ حاوی پلی¬فنول باشد. پلـی¬فنـول¬هـای موجود در شکلات تلخ بـه خصــوص فلاوونول¬هـا بـا افـزایش تولید نیتریک اسید از بافت انــدوتلیال باعــث گشـادی عـروق وکـاهش فشارخون می‎شوند. از سوی دیگر کاتچین¬ها مولکول‎هایی از خانواده فلاونوئید¬¬¬¬¬‎ها هستند که به میزان فراوانی در شکلات تلخ وجود دارند. این مولکول¬ها بر عوامل رشد عضلانی تاثیر مثبت دارند. هدف از مطالعه حاضر بررسی مصرف حاد مکمل شکلات تلخ بر شاخص درک فشار، فشارخون و عملکرد مقاومتی بالاتنه پساتمرینی در دختران تمرین¬کرده مقاومتی است. این پژوهش یک طرح تصادفی دو سوکور خواهد بود وآزمودنی¬ها در یکی ازموقعیت¬های تعیین شده به صورت تصادفی قرار خواهندگرفت. تعداد 12دختر دانشجوی فعال به صورت داوطلبانه در این پژوهش شرکت خواهند کرد. لازم به ذکر است که شرکت¬کنندگان به صورت تصادفی در گروه مکمل یا دارونما به مدت دو هفته قرار می¬گیرند به طوری که گروه مکمل 500میلی¬گرم عصاره شکلات تلخ حاوی 125میلی¬گرم پلی¬فنول و 25میلی¬گرم اپی-کاتچین وگروه دارونما 500 میلی¬گرم دارونما(نشاسته) به صورت روزانه یک کپسول مصرف‌ می¬کنند. در طی فعالیت مقاومتی شاخص درک فشار و عملکرد مقاومتی، سپس فشارخون پساتمرینی اندازه¬گیری می¬شود . قبل از مصرف مکمل یا دارونما از آزمودنی¬ها پیش¬آزمون گرفته می¬شود به طوری که پس از گرم کردن عمومی و تخصصی یک پروتکل تمرینی مقاومتی با پرس سینه هالتر شامل 5 ست تا حد خستگی با 75? حداکثر 1تکرار بیشینه توسط شرکت¬کنندگان با فواصل استراحت 2دقیقه¬ای انجام می¬شود. به شرکت¬کنندگان توصیه خواهد شد تا حد امکان تکرارها را تا رسیدن به 15تکرار یا ناتوانی عضلانی تکمیل کنند. سپس بعد از دو هفته مصرف مکمل و دارونما، بار دیگر شاخص درک فشار، عملکرد مقاومتی در حین فعالیت و فشارخون پساتمرینی در شرایط مشابه با دفعه قبل ارزیابی خواهند شد.

مقدمه: توسعه و محبوبیت رشته ورزشی والیبال در میان اقشار جامعه به خصوص جوانان در چند سال اخیر که با تغییرات گسترده در قوانین مسابقه و روش تمرین همراه بوده، انجام مطالعات علمی به منظور بررسی ابعاد روانشناختی و ادراکی شخصیت ورزشکاران و عواملی نظیر کیفیت زندگی و یا خودپندار? که از مهم‌ترین عوامل متاثر از ورزش و فعالیت بدنی بوده و می‌تواند بر عملکرد بهینه ورزشکاران تاثیرگذار باشند و هم‌چنین وضعیت و میزان آگاهی ورزشکاران از دانش تغذیه‌ای را به موضوعی مهم و ضروری مبدل ساخته است. از این رو پژوهش حاضر به منظور آگاهی از سلامت عمومی ورزشکاران که می‌تواند به شناخت بهتر از شرایط جسمی، روانی و شناختی این ورزشکاران کمک نماید، بسیار حائز اهمیت است.روش تحقیق: به‌منظور اجرای این تحقیق، پس از گزینش آزمودنی‌ها بر مبنای شاخص‌های ورود و منع ورود به تحقیق، پرسشنامه‌های کیفیت زندگی، خودپنداره و دانش تغذیه‌ای توسط آنان تکمیل شد. میانگین مقادیر به دست آمده در متغیرهای پژوهش با مقادیر نرمال مقایسه شد.یافته‌ها: نتایج تحقیق حاضر نشان داد که میانگین مقادیر کیفیت زندگی در ورزشکاران والیبالیست شهر ایلام (??/??±??/??) بیشتر از مقدار معیار (??) تعیین شده برای این متغیر بود. اما این تفاوت، معنی‌دار نبود. میانگین مقادیر خود‌پنداره در مردان والیبالیست شهر ایلام (??/??±??/??) پایین‌تر از مقدار معیار (??/??) مشخص شده برای این متغیر بود اما این تفاوت نیز معنی‌دار نبود. میانگین مقادیر دانش تغذیه‌ای در ورزشکاران والیبالیست شهر ایلام (?/??±?/??) به شکل معنی‌داری پایین‌تر از مقدار معیار (??) در نظر گرفته شده برای این متغیر بود. میانگین مقادیر نگرش تغذیه‌ای در ورزشکاران والیبالیست شهر ایلام (?/??±?/??) به شکل معنی‌داری پایین‌تر از مقدار معیار (??) تعیین شده برای این متغیر بود. میانگین مقادیر عملکرد تغذیه‌ای در ورزشکاران والیبالیست شهر ایلام (?/??±?/??) به شکل معنی‌داری پایین‌تر از مقدار معیار (?) مشخص شده برای این متغیر بود (?/???p).نتیجه‌گیری: نتایج تحقیق حاضر حاکی از آن بود که مردان والیبالیست شهر ایلام در شاخص‌های خودپنداره و نیز کیفیت زندگی در وضعیت مطلوبی قرار دارند در حالیکه دارای سطح دانش، نگرش و عملکرد تغذیه‌ای بسیار پایین‌تر از مقدار معیار بودند. گرچه عوامل متعددی در کیفیت زندگی و خودپنداره نقش دارند، اما شاید بتوان کیفیت زندگی و خودپنداره مطلوب در پژوهش حاضر را به آثار مثبت جسمانی و روانی رشته والیبال نیز نسبت داد. این امر لزوم توجه به توسعه کمی و کیفی این رشته را نمایان می‌سازد. از سوی دیگر، بر مبنای نتایج پژوهش حاضر و اهمیت دانش، نگرش و عملکرد تغذیه‌ای در سلامت شخصی و حرفه‌ای ورزشکاران، ضرورت دارد اقداماتی در راستای بهبود این شاخص‌های در والیبالیست‌های شهر ایلام انجام پذیرد.

  بسیاری از ورزشکاران رشته‌های قدرتی و ترکیبی برای تحریک عضلات به رشد، به دنبال راه‌هایی برای افزایش ترشح GH هستند. استفاده از هورمون‌های پپتیدی نظیر GH توسط سازمان جهانی مبارزه با دوپینگ از سال 1989 ممنوع شده است. درنتیجه ورزشکاران به دنبال استفاده از مکمل‌های مجازی هستند که سبب افزایش ترشح GH شوند. هدف از این پژوهش بررسی تاثیر شش هفته تمرین ترکیبی با مکمل دهی خارخاسک بر هورمون رشد در ورزشکاران مرد آماتور رشته کراسفیت است. به همین منظور 30 ورزشکار در گروه های آزمایشی (تمرین &#43; مکمل، تمرین &#43; دارونما، تمرین) قرار می گیرند و به مدت شش هفته تمرینات ترکیبی را می گذرانند. گروه تمرین&#43;مکمل پیش از آغاز هر جلسه تمرین، میزان 450 میلی‌گرم عصاره خارخاسک را به‌صورت یک کپسول ژلاتینی قبل از تمرین مصرف میکنند و گروه تمرین&#43;دارونما، نیز یک کپسول ژلاتینی حاوی 450 میلی گرم دارونما (نشاسته) با شکل و رنگ مشابه کپسول های خارخاسک را مصرف میکنند. گروه تمرین نیز، فقط در جلسات تمرینی شرکت میکنند. در پایان شش هفته تاثیرات بر روی سطح سرمی GH و افزایش قدرت ورزشکاران انداره گیری می شود.

   امروزه مصرف انواع مختلف مکمل های غذایی در سراسر دنیا به صورت چشم گیری در حال افزایش است. تعداد زیادی از مکمل هایی که در بازار به صورت رایج در حال خریدوفروش می باشند هنوز هم از مصرف آنها اطمینان حاصل نشده تحقیقات معتبر علمی، سالم و بی ضرر بودن آنها را تایید نکرده اند بنابراین نسبت به مصرف آنها توسط ورزشکاران در رشته های مختلف ورزشی نگرانی هایی وجود دارد. برهمین اساس و با توجه به خلا پژوهشی جامع در رابطه با بازار مصرف مکمل های ورزشی در عصر دیجیتال و عوامل موثر بر آن، پژوهش حاضر با هدف تعیین اثر رسانه در دانش و نگرش ورزشکاران کرمانشاهی از پیامدهای مثبت و منفی مصرف مکمل‌های ورزشی و تاثیر آن بر بازار مکمل های ورزشی در عصر دیجیتال به انجام رسید. جامعه آماری مورد مطالعه شامل متخصصان و اعضای هیات علمی دانشگاه بود که در حوزه مکمل های ورزشی و مدیریت بازاریابی تخصص لازم را داشته باشند و نیز شامل کلیه ورزشکاران شهر کرمانشاه بود که شامل 1100 نفر بود که 200 نفر از آنان با توجه به حداکثر بزرگنمایی در معادلات ساختاری بعنوان نمونه انتخاب شدند.جهت جمع آوری اطلاعات از پرسشنامه محقق ساخته استفاده گردید، که روایی آن با استفاده از نظرات پنل متخصصان و پایایی پرسشنامه با ضریب آلفای کرونباخ و شاخص پایایی ترکیبی مورد بررسی قرار گرفت که برای تمامی سازه‌ها بالاتر از 7/0 بوده و تایید شد. نرم‌افزارهای مورد استفاده برای انجام تجزیه و تحلیل داده ها عبارت بودند از    نسخه 25 وSmartPLS. نتایج به دست آمده نشان داد که بازار مکمل های ورزشی تابعی از رسانه، دانش و نگرش ورزشکاران نسبت به مصرف مکمل­های ورزشی است. واژه های کلیدی: مکمل های ورزشی، دانش و نگرش، رسانه

  در سال¬های اخیر، چاقی در دوران کودکی به یک موضوع گسترده جهانی تبدیل شده است. از سوی دیگر، با افزایش شیوع بیماری کووید 19 در جهان و اعمال محدودیت¬ها به افزایش بیشتر اضافه‌وزن و چاقی در کودکان منجر شده است. از آن¬جا که چاقی و لاغری از عوامل مهم تهدیدکننده‌ی سلامت هستند و مقابله با آن‌ها نیازمند داشتن اطلاعاتی در مورد میزان شیوع و عوامل خطر آن‌هاست، به‌منظور بهبود عادات مرتبط با تغذیه و فعالیت بدنی و نیز اتخاذ استراتژی¬های پیشگیرانه در راستای کاهش اپیدمی چاقی نوجوانی، ایجاد بینش بهتر در ارتباط با تعامل فعالیت بدنی، تغذیه و کیفیت زندگی نوجوانان ضروری به نظر می¬رسد. لذا هدف مطالعه حاضر، بررسی سطح فعالیت بدنی، چاقی، رفتارهای غذایی و کیفیت زندگی در دانش آموزان دختر و پسر بعد از پاندمی کووید 19 می¬باشد.

مواد و روش‌ها: برای این پژوهش 90 سر موش‌ صحرایی نر چهارتا پنج‌هفته‌ای تشکیل خواهند داد؛ که پس از دو هفته سازگاری با محیط جدید و القای چاقی و دیابت، به‌طور تصادفی در نه گروه (با 10 سر موش در هر گروه) شامل: 1- کنترل (دیابت نوع 2)، 2- تمرین (دیابت نوع 2)، 3- مکمل­دهی ویتامین D (دیابت نوع 2)، 4- تمرین + مکمل­دهی ویتامین D (دیابت نوع 2)، 5- دارونما (دیابت نوع 2)، 6- تمرین (سالم)، 7- تمرین+ مکمل­دهی ویتامین D (سالم)، 8- مکمل­دهی ویتامین D (سالم) و 9- شم قرار خواهند ‌گرفت. برنامه­ی فعالیت بدنی هوازی شامل گرم کردن، دویدن روی تردمیل با شیب صفر درصد و سرد کردن در هشت هفته و پنج روز در هفته به مدت 60 دقیقه و با شدت 60-50 درصد VO2max خواهد بود. گروه مکمل­دهی ویتامین D و گروه تمرین به همراه مکمل­دهی ویتامین D رت‌های سالم و دیابتی در هر هفته 5000 واحد بین‌المللی ویتامین D را به‌صورت تزریقی دریافت خواهند‌ کرد. در صورت طبیعی بودن داده‌ها (آزمون شاپیرو)، تفاوت بین گروهی با استفاده از آزمون ANOVA یک طرفه بررسی خواهد شد و آزمون تعقیبی از نوع توکی خواهد بود؛ در غیر این صورت، آزمون ناپارامتریک استفاده می‌شود؛ نرم‌افزار مورد استفاده    26 و سطح معناداری 05/0 خواهد بود.  

  هدف: هدف از پژوهش حاضر، تعیین آثار تمرینات مقاومتی (ReT) به همراه مکمل¬دهی ویتامین E (VES) بر سطوح سرمی آمینوترنسفرازها، پروتئین¬های مرتبط با عامل نکروزی تومور C1q (CTRP2 و CTRP9)، مقاومت و حساسیت به انسولین و شاخص آتروژنیک پلاسما (AIP)، در مردان مبتلا به کبد چرب غیرالکلی (NAFLD) بود. روش¬شناسی: در این کارآزمایی بالینی 12 هفته¬ای دوسوکور و کنترل-شده با دارونما (PLB)، 40 بیمار مبتلا به NAFLD (میانگین سن 8.2 ± 32.4 سال)، مشارکت کردند. آزمودنی¬ها، به صورت تصادفی به چهار گروه 10 نفری PLB، VES، ReT + PLB و ReT + VES، تقسیم شدند. VES، شامل مصرف روزانه 800 IU ویتامین E بود. ReT، شامل هشت حرکت بالاتنه و پایین¬تنه، با تواتر سه روز غیرمتوالی در هفته، در سه ست با شدت %85-60 یک تکرار بیشینه (1RM)، برای 12-8 تکرار و 3-1 دقیقه استراحت بین هر ست و حرکت بود. همچنین، آزمودنی¬ها مشاوره¬های غذایی را نیز دریافت می¬کردند. پیش و پس از مداخله، مولفه¬های آنتروپومتریکی، آنزیم¬های آمینوترنسفراز، نیم‌رخ لیپیدی و AIP، گلوکز و انسولین، مقاومت و حساسیت به انسولین، شمار گلبول¬های سفید خون (WBCs)، CTRP2، CTRP9 و 1RM، سنجیده شدند. طبیعی بودن و تجانس واریانس داده¬ها، به ترتیب توسط آزمون¬های شاپیرو - ویلک و لوین، تایید گردیدند. تغییرات درون¬گروهی، توسط آزمون تی همبسته سنجیده شد. به منظور بررسی داده¬های سطوح پایه و تغییرات داده¬ها نسبت پیش¬آزمون نیز آزمون آنوای یک¬راهه استفاده گردید. تجزیه‌وتحلیل‌های آماری، در سطح معناداری 0.05، با استفاده از نرم¬افزار   26 صورت گرفت. یافته¬ها: پس از مداخله، مولفه¬های آنتروپومتریکی، نیم‌رخ لیپیدی و AIP، مقاومت و حساسیت به انسولین و 1RM، در گروه¬های ReT + PLB و ReT + VES، نسبت به پیش¬آزمون و گروه¬های VES و PLB، بهبود یافتند (0.05 > p). سطوح سرمی آمینوترنسفرازها، در گروه¬های VES، ReT + PLB و ReT + VES، نسبت به پیش¬آزمون و گروه PLB، کاهش یافتند (0.05 > p)؛ بااین‌حال، ReT + VES، منجر به بیشترین کاهش شد (0.01 ? p). شمار WBCs، در گروه ReT + VES، نسبت به پیش¬آزمون و گروه PLB، کاهش یافت (0.05 > p). سطوح پروتئین¬های CTRP2 و CTRP9، در گروه¬های ReT + PLB و ReT + VES، نسبت به پیش¬آزمون و گروه¬های VES و PLB، کاهش یافتند (0.05 > p). نتیجه¬گیری: مداخلات سبک زندگی به صورت ورزش و رژیم غذایی، منجر به تغییرات مثبت ویژگی¬های آنتروپومتریکی، آنزیم¬های آمینوترنسفراز، نیم‌رخ لیپیدی، AIP، مقاومت و حساسیت به انسولین و قدرت گردید. مصرف ویتامین E، تنها آنزیم¬های کبدی را بهبود بخشید. بااین‌حال، ترکیب ReT و VES، باعث بیشترین بهبود در آنزیم¬های کبدی و وضعیت التهابی شد. همچنین، بهبود مولفه¬های آنتروپومتریکی، منجر به کاهش معنادار CTRP2 و CTRP9 گردید.کلیدواژه¬ها: تمرین مقاومتی؛ ویتامین E؛ انسولین؛ شاخص آتروژنیک پلاسما؛ CTRPs؛ NAFLD.

مقدمه: در سال های اخیر مصرف کربوهیدرات و کافئین، استفاده از انواع دهانشوییه به صورت جدی مورد توجه قرار گرفته است بنابراین هدف از پژوهش حاظر دهان¬شوییه ترکیبی کربوهیدرات – کافئین بر عملکرد ورزش، شناختی و ادراکی در حین و پس از فعالیت استقامتی تحت شرایط خستگی ذهنی بود.روش تحقیق: پژوهش حاضر دارای طرح تحقیق درون گروهی، به طور تصادفی در چهار گروه القاء صدای ذهنی + دهانشوی? ترکیبی کربوهیدرات-کافئین حین اجرای دو وامانده ساز ؛ 2( القاء ذهنی + دارونما در حین اجرای دو وامانده ساز 3 (دهانشوی? ترکیبی کربوهیدرات-کافئین در حین اجرای دو وامانده ساز) بدون القاء ذهنی(؛ 4( دارونما در حین. دو وامانده ساز)بدون القاء ذهنی(مورد بررسی قرار گرفته است.یافته¬ها: نتایج پژوهش حاضر نشان داد که زمان به وامانندگی بیشتر از شرایط Placebo و همچنین MF+Placebo بود. همچنین تفاوت معنی‌داری در EMG بین چهار شرایط مختلف مشاهده نشد. دارای RPE نیز در شرایط شرایط CCMRبه شکل-داری کمتر از شرایط MF+PLA بود.از سوی دیگر،تست استروپ در شرایط CMR به شکل معنی‌داری کمتر از شرایط Placebo و شرایط MF+Placebo و همچنین شرایط MF+ CCMR بود، اما زمان عکس العمل انتخابی در شرایط CCMR به شکل معنی‌داری کمتر از MF+Placebo و همچنین MF+ CCMR و Placebo بود. در نهایت، بهترین حس لذت و میزان لذت در شرایط CCMR به شکل معنی¬داری از چهار شرایط دیگر بود.نتیجه گیری: با توجه به نتایج موجود، به نظر می¬رسد که دهان¬شویه کربوهیدرات-کافئین می¬تواند با اثرگذاری بر مکانیسم¬های مرکزی و پیرامونی، دارای ارگوژنیک بر فعالیت استقامتی زیربیشینه در شرایط کاری ذهنی باشد.

  بیان شده است که فعالیت تناوبی با شدت بالا می‌تواند با تولیدگونه‌های فعال اکسیژن- نیتروژن موجب آسیب‌های ناشی از استرس اکسایشی و التهاب و درنتیجه کاهش عملکرد ورزشی گردد. هدف از انجام این تحقیق تعیین تاثیر مصرف کوتاه‌مدت مکمل امگا - 3 بر پروتئین واکنش‌گر-C، آسیب­های عضلانی و آنزیم­های کبدی به دنبال یک جلسه فعالیت تناوبی با شدت بالا در دختران دارای اضافه­وزن خواهد بود. برای انجام این کار آزمائی بالینی از بین دختران دارای اضافه­وزن دانشگاه رازی کرمانشاه پس از تکمیل فرم سلامت و رضایت‌نامه کتبی تعداد 24 زن در دامنه سنی 20 تا 25 سال به‌صورت هدفمند انتخاب و به‌صورت تصادفی در دو گروه مکمل امگا-3 (12) نفر و دارونما (12 نفر) قرار خواهند گرفت بیان شده است که فعالیت تناوبی با شدت بالا می‌تواند با تولید گونه‌های فعال اکسیژن- نیتروژن موجب آسیب‌های ناشی از استرس اکسایشی و التهاب و درنتیجه کاهش عملکرد ورزشی گردد. هدف از انجام این تحقیق تعیین تاثیر مصرف کوتاه‌مدت مکمل امگا - 3 بر پروتئین واکنش‌گر-C، آسیب­های عضلانی و آنزیم­های کبدی به دنبال یک جلسه فعالیت تناوبی با شدت بالا در دختران دارای اضافه­وزن خواهد بود. برای انجام این کار آزمائی بالینی از بین دختران دارای اضافه­وزن دانشگاه رازی کرمانشاه پس از تکمیل فرم سلامت و رضایت‌نامه کتبی تعداد 24 زن در دامنه سنی 20 تا 25 سال به‌صورت هدفمند انتخاب و به‌صورت تصادفی در دو گروه مکمل امگا-3 (12) نفر و دارونما (12 نفر) قرار خواهند گرفت. دو وهله فعالیت تناوبی با شدت بالا قبل و بعد از دو هفته مکمل­دهی انجام خواهد شد. گروه مکمل، روزانه 3 کپسول حاوی 3000 میلی­گرم اسید چرب امگا-3 و گروه دارونما روزانه 3 کپسول حاوی روغن سویا به مدت 2 هفته مصرف خواهند کرد. نمونه خونی در 4 مرحله قبل و بعد از اجرای پروتکل تمرینی فعالیت تناوبی با شدت بالا اول (پیش­آزمون 1، پس­آزمون 1) و قبل و بعد از اجرای پروتکل تمرینی فعالیت تناوبی با شدت بالا دوم (پیش­آزمون 2، پس­آزمون 2) گرفته خواهد شد.

   چکیده پیش زمیـنه و اهداف: اعتیاد به موادمخدر به عنوان یک بیماری مزمن و عودکننده که از اثرات طولانی‌مدت داروها برمغز ناشی می‌شود، تعریف می‌شود. اعتیاد به موادمخدر به طور غیرمستقیم و مستقیم عامل8/11 میلیون مرگ در سال درجهان است. براساس مطالعه بار‌جهانی بیماری، این تعداد بیشتراز مرگ‌و‌میر ناشی از سرطان است و یک پنجم کل مرگ‌و‌میرها در سراسر جهان را تشکیل می‌دهد. از این رو، علاوه بر روش­های درمان دارویی، توجه به انواع استراتژی­های غیر دارویی در این زمینه همواره مورد توجه بوده است. فعالیت بدنی و تحریک غیر تهاجمی مغز هریک به­نوعی آثار مثبتی را بر روند درمانی اعتیاد و عدم تمایل به مصرف مجدد داشته­اند اما تا کنون مطالعه­ای که به بررسی آثار همزمان این دو استراتژی بر متغیرهای مهم در بیماری اعتیاد پرداخته باشد؛ انجام نشده است. از این رو، هدف از پژوهش حاضر بررسی اثر تحریک جریان مستقیم فراجمجمه­ای و تمرین دایره­ای بر ولع مصرف مواد مخدر، تکانشگری و تصمیم­گیری ریسک­پذیر در زنان وابسته به مواد مخدر در دوره بازتوانی بود. روش­ تحقیـق: پژوهش حاضر دارای طرح تحقیق درون گروهی، موازن? متقابل، به­صورت دوسویه­کور و کنترل اثر دارونما (شَم) بود. تعداد 11 زن دارای سابقه اعتیاد که پس از مرحله پاک­سازی در حال سپری نمودن دوره بازتوانی در کمپ ترک اعتیاد بودند در این پژوهش شرکت نمودند. هر آزمودنی در فاز اجرایی پژوهش با ترتیب تصادفی و با فاصله زمانی یک هفته بین هر جلسه در معرض چهار شرایط مداخله­ای شامل 1) تحریک آنودال + تمرین؛ 2) تحریک شم + تمرین؛ 3) تحریک آنودال؛ 4) تحریک شم قرار گرفت. در شرایط 1 ابتدا 20 دقیقه تحریک آنودال مغزی به شدت 2 میلی­آمپر بر روی ناحیه DLPFC راست اعمال و سپس آزمودنی­ها برنامه تمرین دایره­ای را انجام دادند. در حالت 2، ابتدا آزمودنی­ها 20 تحریک شَم را دریافت کرده و سپس برنامه تمرین دایره­ای را انجام دادند. در حالت 3، آزمودنی­ها 20 دقیقه تحریک آنودال را مشابه شرایط 1 دریافت کرده و سپس در مدت زمان برابر با تمرین ورزشی یک ویدیو آموزشی را مشاهده نمودند. در حالت 4 نیز شرایط مشابه با حالت 3 بود با این تفاوت که آزمودنی­ها ابتدا 20 دقیقه تحریک شم دریافت کردند. متغیرهای ولع مصرف موارد، حس لذت و انگیختگی در زمان­های قبل از اعمال مداخله و 1، 2، 4، 24 و 48 ساعت بعد از اعمال مداخله اندازه­گیری شدند. متغیرهای تکانشگری و تصمیم­گیری ریسک­پذیر قبل و بعد از اعمال مداخلات اندازه­گیری شدند.   یافتـه­ها: نتایج پژوهش در ارتباط با ولع مصرف مواد نشان داد که در مقاطع زمانی 1، 2 و 4 ساعت پس از اعمال مداخلات میزان ولع مصرف در شرایط تحریک آنودال+تمرین و تحریک شم+تمرین به شکل معنی­داری کمتر از حالت تحریک شم بود. در مقطع زمانی 4 و 24 ساعت پس از تمرین میزان ولع مصرف در شرایط تحریک آنودال+تمرین به شکل معنی­داری کمتر از هر سه شرایط دیگر بود. نتایج پژوهش در خصوص تکانشگری نشان داد که پس از اعمال مداخلات میزان تکانشگری در شرایط تحریک آنودال+تمرین به شکل معنی­داری کمتر از حالت تحریک شم بود. همچنین، پس از اعمال مداخلات، امتیاز تصمیم­گیری ریسک­پذیر در شرایط تحریک آنودال+تمرین به شکل معنی داری بیشتر از شرایط تحریک شم بود. مقادیر حس لذت در حین تمرین در شرایط تحریک آنودال+تمرین؛ تحریک شم+تمرین و تحریک آنودال به شکل معنی­داری بیشتر از حالت تحریک شم بود. بلافاصله بعد از اعمال مداخله، حس لذت در شرایط تحریک آنودال+تمرین به شکل معنی­داری بیشتر از حالت تحریک آنودال و تحریک شم بود. در مقاطع زمانی 1 و 4 ساعت پس از اعمال مداخلات نیز حس لذت در شرایط تحریک آنودال+تمرین به شکل معنی­داری بیشتر از حالت تحریک شم بود. نهایتاً، میزان انگیختگی در حین و بلافاصله پس از اعمال مداخلات در شرایط تحریک آنودال+تمرین و تحریک شم+تمرین به شکل معنی­داری بیشتر از حالت تحریک شم بود. 1 ساعت پس از اعمال مداخلات، میزان انگیختگی در شرایط تحریک آنودال+تمرین به شکل معنی­داری بیشتر از حالت تحریک شم بود. در مقاطع زمانی 2 و 4 ساعت پس از اعمال مداخلات نیز میزان انگیختگی در شرایط تحریک آنودال+تمرین به شکل معنی­داری بیشاز از حالت تحریک شم و تحریک آنودال بود. نتیـجه­گیـری:

   چکیده: هدف: در میان تمامی شیوه‌هایی که به‌منظور ارتقاء عملکرد ورزشکاران بکار برده می‌شوند، می‌توان به مداخلات تغذیه‌ای نیز اشاره کرد که علاوه بر تاثیرگذاری درشت­مغذی ها، تاثیرگذاری ریزمغذی­ها و سایر ترکیبات موجود در خوراکی­ها را نیز شامل می‌شود. نیترات رژیمی و ال سیترولین، ازجمله این مواد هستند که در برخی مواد خوراکی همچون چغندر قرمز و هندوانه وجود دارند. هدف از انجام این پژوهش مقایسه تاثیر مصرف حاد و مزمن آب چغندر قرمز و آب هندوانه بر پویایی اکسیژن مصرفی، پویایی لاکتات و توان بی‌هوازی مردان جوان می‌باشد. روش­شناسی پژوهش: در این پژوهش 40 آزمودنی مرد 19 تا 29 سال به‌صورت تصادفی ساده انتخاب و سپس در 4 گروه (10n=)، مکمل آب چغندر قرمز، مکمل آب هندوانه، دارونما و کنترل گروه‌بندی شده و به فاصله 2 هفته به اجرای پروتکل پرداختند. پس از تکمیل پرسشنامه­­ها و اندازه­گیری ویژگی‌های آنتروپومتریکی شامل قد، وزن و آنالیز ترکیب بدنی، زمان‌بندی مراجعه آزمودنی‌ها به آزمایشگاه برای شرکت در مراحل مختلف مطالعه در اختیار آن‌ها قرار گرفت. کل مطالعه برای هر فرد شامل 4 جلسه بود. یک ­آزمون VO2max در جلسه اول پس از یک­ بار مکمل دهی و یک­آزمون وینگیت در جلسه دوم پس از یک­ بار مکمل دهی. یک­آزمون VO2max در جلسه سوم و یک­آزمون وینگیت در جلسه چهارم بعد از یک هفته مکمل دهی. در تمامی جلسات مراجعه، قند خون ناشتا و اولین نمونه خونی برای تعیین لاکتات پایه از آزمودنی گرفته شد و به آزمودنی صبحانه داده شد. در جلسه اول بعد از صرف صبحانه مکمل دهی انجام گرفت و 5/1 الی 2 ساعت پس از صرف صبحانه و مکمل دهی، آزمون ورزشی فزاینده به­منظور تعیین VO2max و آستانه تبادل گاز روی ترید میل، سنجش لاکتات بی‌هوازی اجرا شد. به‌منظور بررسی پویایی لاکتات بلافاصله پس از اتمام ورزشی فزاینده و نیز در فواصل 5، 10، 30 و 60 دقیقه پس از اتمام فعالیت، اندازه‌گیری لاکتات انجام شد. در جلسه دوم   بعد از صرف صبحانه مکمل دهی انجام گرفت و 5/1 الی 2 ساعت پس از صرف صبحانه و مکمل دهی، آزمون وینگیت به‌منظور سنجش توان بی‌هوازی اجرا شد. بین اجرای آزمون ورزشی فزاینده (VO2max) و آزمون وینگیت فاصله زمانی 48 ساعته وجود داشت. پس از اجرای این مرحله، آزمودنی­ها تحت یک دوره 7 روزه مکمل­دهی قرار گرفتند و پس از این دوره مجدا مراحل اجرای آزمون­ها­ مشابه آنچه که در بالا ذکر شد انجام پذیرفت.   قابل ذکر است که به گروه دارونما، دارونما داده شد و گروه کنترل در کل طول پروتکل هیچگونه مکملی دریافت نکرد. تمامی داده‏های مطالعه در هر 4 گروه با استفاده از نرم‏‏افزار    24 آنالیز شدند و با استفاده از آزمون شاپیرو-ویلک مورد ارزیابی قرار گرفتند. در صورت نرمال بودن، داده­ها با استفاده از تحلیل واریانس مکرر با عامل بین گروهی مورد ارزیابی قرار گرفتند و در صورت معنی‌داری از آزمون LSD جهت یافتن محل تفاوت‌ها استفاده شد و سطح معنی‌داری آزمون­ها 05/0P< در نظر گرفته شد. یافته­ها: یافته­ها حاکی از بهبود شاخص­های پویایی اکسیژن مصرفی، پویایی لاکتات و توان بی­هوازی در مردان جوان در دو حالت مکمل­دهی حاد و مزمن در دو گروه آب چغندر قرمز و آب هندوانه بود (05/0P<). در مقایسه بین این دو مکمل تفاوت معناداری بین داده­های گروه مکمل آب هندوانه و آب چغندر قرمز مشاهده شد (05/0P<).

  مقدمه: دیابت نوع 2 (T2DM) یک اختلال متابولیک پیشرونده است که عمدتاً به دلیل اضافه¬وزن و چاقی ایجاد می¬شود و عوامل التهابی را در بافت چربی انباشته می¬کند. مطالعات اثربخشی ورزش و مکمل¬دهی ویتامین D را در پیشگیری، کنترل و درمان دیابت تایید کرده¬اند. درحالی که کاهش فعالیت¬بدنی و کمبود ویتامین D با افزایش چاقی، سطح گلوکز خون، غلظت انسولین و مقاومت به انسولین مرتبط است. از این رو، در این مطالعه تاثیر هشت هفته تمرین هوازی همراه با مکمل¬دهی ویتامین D بر بیان ژن‌های AMPK، PGC-1?، UCP-1 و PTP1B در بافت چربی احشایی رت‌های چاق مبتلا به دیابت نوع 2 مورد بررسی قرار گرفته شد. روش پژوهش: در این مطالعه تجربی، آزمودنی¬های تحقیق به صورت تصادفی¬سازی شده پس از غربالگری از بین 55 سر تعداد 50 سر رت صحرایی نر 2 تا 3 ماهه از نژاد ویستار با دامنه وزنی 180 تا 210 گرم انتخاب و در ابتدا به صورت تصادفی 10 سر رت برای گروه دریافت¬کننده رژیم غذایی سالم و 40 سر برای گروه دریافت¬کننده رژیم غذایی پرچرب در نظر گرفته شدند؛ پس از 2 هفته افزایش وزن در رت¬های گروه دریافت-کننده رژیم غذایی پرچرب، استرپتوزوتوسین داخل صفاقی (STZ) به این رت¬ها تزریق شد؛ پس از تایید دیابتی بودن نمونه¬ها، رت¬ها به روش تصادفی به 4 گروه (10 سر در هر گروه) تمرین هوازی + مکمل ویتامین D (AT+Vit D)، تمرین هوازی (AT)، مکمل ویتامین D (ویتامین D)، کنترل (C) تقسیم شدند. سپس رت¬های گروه¬های AT و AT+Vit D یک تمرین هوازی 8 هفته¬ای 5 روز در هفته انجام دادند. گروه¬های ویتامین D وAT+Vit D 5000 واحد بین¬المللی ویتامین D را یک بار در هفته به صورت تزریقی دریافت کردند. درحالیکه در گروه های AT و C روغن کنجد تزریق شد. 48 ساعت پس از آخرین جلسه تمرین هوازی و پس از یک شب ناشتایی نمونه¬های خونی برای اندازه¬گیری سطح گلوکز، انسولین و برای بیان ژن AMPK، PGC-1?، PTP1B وUCP-1 نمونه¬های چربی احشایی به روش جراحی باز استخراج گردید. داده‌ها با استفاده از آزمون تی زوجی، آزمون تحلیل واریانس یک طرفه (one-way ANOVA) و آزمون تعقیبی توکی در سطح معناداری 05/0P< با استفاده از نرم‌افزار    نسخه 26 تحلیل شدند.

چکیدههدف: فعالیت ورزشی در افراد می­تواند موجب سازگاری­ها و آسیب­هایی درارگار­های بدن شود و مشکلات جسمی و خستگی برای فرد به همراه آورد. مصرف آب چغندر به دلیل خواص آنتی اکسیدانی می­تواند عوارض ناشی از تمرینات شدید را کاهش دهد. بنابراین هدف از تحقیق حاضر اثر مصرف حاد آب چغندر بر پاسخ آنزیم­های کبدی و فشار خون زنان سالم پس از فعالیت برونگرای شدید بود.مواد و روش: در این مطالعه نیمه تجربی و دوسوکور 30 زن سالم غیر ورزشکار 20 تا 30 ساله به صورت تصادفی در 3 گروه (n=12) مکمل، دارونما، کنترل تقسیم شدند. قبل از شروع پژوهش از همه آزمودنی‌ها به منظور اندازه‌گیری شاخص‌های کوفتگی تاخیری عضلانی و آنزیم­های کبدی نمونه­گیری خونی­ و فشارخون بعد از 15 دقیقه استراحت و به حالت نشسته گرفته شد.   به مدت 7 روز گروه مکمل روزانه 200 میلی گرم آب چغندر و گروه دارونما روزانه 200 میلی گرم دارونما مصرف کردند وگروه کنترل بدون مداخله بود. در جلسه دوم بعد از یک هفته مکمل یاری نمونه خون و فشار خون دوم نیز از آزمودنی­ها گرفته شد سپس افراد صبحانه­ی استاندارد خوردند و 1 الی 2 ساعت پس از مصرف، پروتکل دویدن در سراشیبی به مدت 20 دقیقه با شیب 15 درصد و سرعت 7   کیلومتر بر ساعت را انجام دادند که قبل از آن آزمودنی­ها 5 دقیقه با 50 درصد ضربان قلب بیشینه و شیب صفر به گرم کردن پرداختند. بلافاصله بعد از فعالیت و 24 ساعت پس از فعالیت نمونه خون و فشار خون سوم و چهارم نیز از افراد گرفته شد.تمام داده­ها با استفاده از آزمون شاپیرو - ویلک مورد ارزیابی و در صورت نرمال بودن، با استفاده از تحلیل واریانس مکرر با عامل بین گروهی مورد ارزیابی قرار گرفت و جهت یافتن محل تفاوت­ها از آزمون توکی استفاده شد و سطح معناداری آزمون­ها (05/0P<) بود.یافته­ها: نتایج حاصل از پژوهش نشان داد که آب چغندر تغییرات معنی داری در AST و ALT ایجاد می­کند و باعث کاهش آن­ها در دوره استراحت، بلافاصله بعد از فعالیت ودوره ریکاوری، برخلاف گروه کنترل شود همچنین مانع افزایش بی­رویه فشار خون سیستولی و میانگین فشار خون در دوره ریکاوری شد اما نتوانست تاثیر معنی داری بر فشار خون دیاستولی ایجاد کند. در رابطه با شاخص VAS نیز توانست احساس درد کمتری را نسبت به گروه دارونما و کنترل برای افراد ایجاد کند و در محیط ران آزمودنی­ها   تغییرات معنی دار بود که نتایج در گروه مکمل در دوره ریکاوری کاهشی نشان داده شد اما در سایر گروه­ها تغییری ایجاد نشد.نتیجه گیری: نتایج کلی حاصل از پژوهش نشان داد که مصرف آب چغندر حاد بعد از فعالیت برونگرای شدید بر آنزیم­های کبدی و فشار خون،شاخص درک درد عضلانی و محیط ران تاثیر معنی دار دارد.کلید واژه: کوفتگی عضلانی، انقباض برون­گرا، آنزیم­های کبدی، فشارخون، آب چغندر

   چکیده هدف از پژوهش حاضر بررسی اثر یک­ دوره تمرین مینی­ترامپولین بر نیمرخ چربی و شاخص­های پیکرسنجی در دختران دارای اضافه­وزن 12 تا 15 ساله بود. آزمودنی­های این پژوهش 24 نفر از دختران دارای اضافه وزن شهرستان کرمانشاه (میانگین وزنی 9/3±4/64کیلوگرم با نمایه توده بدنی   5/1±5/ 24کیلوگرم بر مترمربع) بودند که به طور داوطلبانه در این پژوهش شرکت کردند. آزمودنی­ها به طور تصادفی در دوگروه شامل گروه تمرینی مینی­ترامپولین و گروه کنترل   قرار گرفتند. آزمودنی­های گروه تمرینی، پروتکل­های تمرینی را 8 هفته، هر هفته سه بار اجرا کردند. یک روز قبل و دو روز بعد از دوره تمرین نیمرخ چربی (HDL,LDL,TG,TC) و دو روز پیش و یک روز پس آخرین جلسه از دوره تمرینی، شاخص­های پیکرسنجی شامل وزن بدن، نمایه توده بدنی، درصد چربی و توده چربی بدن اندازه­گیری شدند. کاهش معناداری را در سطوح LDL، TG، TC، BMI، وزن، درصد چربی، توده چربی بدن و افزایش معنی­داری را در HDL نشان دادند. نتایج این مطالعه نشان می­دهد که تمرین مینی­ترامپولین در کاهش وزن، نیمرخ چربی و ترکیب بدنی دختران نوجوان اثر مثبت دارد. کلیدواژه: ترامپولین، شاخص توده بدنی، چربی بدن، HDL، LDL

بسیاری از مطالعات نشان داده اند که تمرین ورزشی به عنوان یک استراتژی برای درمان بیماران PCOS شناخته شده است. با این حال، هنوز اطلاعات جامعی در مورد نوع، شدت و مدت تمرینات برای این بیماران وجود ندارد پژوهش حاضر با هدف تعیین آثار هشت هفته تمرینات تناوبی با شدت بالا بر فاکتورهای التهابی زنان مبتلا به سندرم تخمدان پلی کیستیک اجرا شد.روش ها:در این مطالعه 28زن مبتلا به سندرم تخمدان پلی کیستیک (سن 18تا 40 سال ،وزن25/9±08/80 کیلوگرم   قد 6/10± 4/162 سانتی متر ) شرکت کردند و به صورت تصادفی به دو گروه تمرین( 14 نفر)   وکنترل ( 14 نفر) تقسیم شدند. گروه تمرین، سه جلسه در هفته به مدت هشت هفته برنامه تمرین تناوبی با شدت بالا شامل دویدن تناوبی به مدت 30ثانیه با شدت 100 درصد حداکثر سرعت هوازی MAV (Maximal aerobic velosity)، 30 ثانیه ریکاوری فعال با 50 درصد سرعت هوازی اجرا کردند   که در هفته های بعدی به تعداد ستها و شدت تمرین   اضافه شد .از تست بیپ یرای سنجش VO2max و گرفتن نمونه خون از ورید بازویی آزمودنی ها قبل و پس از انجام تمرینات به منظور سنجش فاکتورهای التهابی   HS-CRPو هموسیستئین ، کورتیزول ، پروفایل چربیHDL LDL،TG، میزان انسولین و مقاومت انسولین HOMA-IR و تستوسترون استفاده شد ، و همچنین فاکتورهای ترکیب بدنی با روش مشخص اندازه گیری شدند . از روش آماری آنووای دو راهه با   اندازه گیری مکرر با سطح معنادری( 05/ 0( p < جهت تعیین تفاوت ها استفاده شد.یافته ها:یافته ها نشان داد تمرین HIIT باعث کاهش ،وزن ترکیب بدن،درصد چربی،WHR ، چربی احشایی ،انسولین ، مقا.مت به انسولین، LDL ، کلسترول،تستوسترون،کورتیزول و نسبت تستوسترون به کورتیزول   می شود تغییرات معنادار بود(P<0/05).تمرین HIIT نیز عملکرد هوازی و حساسیت به انسولین را افزایش می دهد (P<0/05)اما در سطوح سرمی   Hs-CRP ،هموسیستئین،گلوکز،HDL،تری گلیسیرید،شاخص چربی احشایی و شاخص آتروژنیک پلاسما تغییرات معنادار نبودند(P>0/05).و گروه کنترل بدون تغییربودند یا تغییر محسوسی مشاهده نشد (P?0/05).نتیجه گیری: مطالعه حاضر نشان می‌دهد که هشت هفته تمرین تناوبی با شدت بالا تاثیرات مفیدی بر تن‌سنجی، عملکرد هوازی، مقاومت و حساسیت به انسولین، پروفایل چربی و شاخص‌های التهابی و قلبی عروقی در بیماران PCOS دارد. به نظر می رسد شدت تمرین HIIT (100-110 MAV) عاملی تعیین کننده در ایجاد سازگاری بهینه در بیماران PCOS باشد. واژه های کلیدی:التهاب، کورتیزول،تمرینات تناوبی با شدت بالا(HIIT)،هموسیستئین،سندرم تخمدان پلی کیستیک بسیاری از مطالعات نشان داده اند که تمرین ورزشی به عنوان یک استراتژی برای درمان بیماران PCOS شناخته شده است. با این حال، هنوز اطلاعات جامعی در مورد نوع، شدت و مدت تمرینات برای این بیماران وجود ندارد پژوهش حاضر با هدف تعیین آثار هشت هفته تمرینات تناوبی با شدت بالا بر فاکتورهای التهابی زنان مبتلا به سندرم تخمدان پلی کیستیک اجرا شد.روش ها:در این مطالعه 28زن مبتلا به سندرم تخمدان پلی کیستیک (سن 18تا 40 سال ،وزن25/9±08/80 کیلوگرم   قد 6/10± 4/162 سانتی متر ) شرکت کردند و به صورت تصادفی به دو گروه تمرین( 14 نفر)   وکنترل ( 14 نفر) تقسیم شدند. گروه تمرین، سه جلسه در هفته به مدت هشت هفته برنامه تمرین تناوبی با شدت بالا شامل دویدن تناوبی به مدت 30ثانیه با شدت 100 درصد حداکثر سرعت هوازی MAV (Maximal aerobic velosity)، 30 ثانیه ریکاوری فعال با 50 درصد سرعت هوازی اجرا کردند   که در هفته های بعدی به تعداد ستها و شدت تمرین   اضافه شد .از تست بیپ یرای سنجش VO2max و گرفتن نمونه خون از ورید بازویی آزمودنی ها قبل و پس از انجام تمرینات به منظور سنجش فاکتورهای التهابی   HS-CRPو هموسیستئین ، کورتیزول ، پروفایل چربیHDL LDL،TG، میزان انسولین و مقاومت انسولین HOMA-IR و تستوسترون استفاده شد ، و همچنین فاکتورهای ترکیب بدنی با روش مشخص اندازه گیری شدند . از روش آماری آنووای دو راهه با   اندازه گیری مکرر با سطح معنادری( 05/ 0( p < جهت تعیین تفاوت ها استفاده شد.یافته ها

زیر بیشین? وامانده­ساز بود.   

   چکیده پیش زمیـنه:   با توجه به پیشرفت و توسعه ورزش حرفه‌ای در سال‌های اخیر، ورزشکاران برای بهبود و حفظ آمادگی خود در بازه‌های زمانی طولانی‌مدت به استفاده از روش‌های جدید و موثر از جمله دوپینگ عصبی روی ‌آوردند. (tDCS) که یکی از رایج­ترین تکنیک‌های تحریک غیر تهاجمی مغز است اخیراً در حوز? علوم ورزشی مورد توجه قرار گرفته است. با این وجود   مطالعات اندکی در زمینه تاثیر تحریک tDCS بر بهبود عملکرد ورزشی، شناختی و ادراکی در فعالیت‌های بی‌هوازی صورت گرفتهاست.   بنابراین، هدف از این پژوهش بررسی آثار tDCS بر عملکرد ورزشی، شناختی و پاسخ­های ادراکی در حین و پس از فعالیت بیشینه بی‌هوازی بود. روش تحقیـق:   پژوهش حاضر دارای طرح تحقیق درون گروهی، با موازن? متقابل، به­صورت دوسویه­کور و کنترل اثر دارونما (شَم) بود. تعداد 15 آزمودنی مرد تمرین کرد? به­عنوان آزمودنی در این تحقیق شرکت نمودند. هر آزمودنی در 4 جلس? مجزا در آزمایشگاه حضور پیدا کرد. جلسه اول برای آشناسازی با فرآیند تحقیق و اندازه­گیری­های پیکرسنجی و در جلسات دوم تا چهارم آزمودنی­ها به صورت تصادفی در معرض سه شرایط مختلف شامل 1) تحریک آنودال ناحیه M1؛ 2) تحریک آنودال ناحی? DLPFC چپ؛ و 3) تحریک شَم قرار گرفتند. در هرجلسه، ابتدا تست استروپ و زمان عکس العمل انتخابی اجرا شد. سپس آزمودنی‌ها به مدت 20 دقیقه تحریک مغری را دریافت نمودند. پس از اتمام تحریک، آزمودنی‌ها تست وینگیت 30 ثانیه‌ای پایین تنه را انجام دادند. در حین اجرای تست وینگیت در هر وهله آمپلی­تود عضلات VL، VM و RF، میزان درک فشار، حس لذت و میزان انگیختگی اندازه­گیری شد. پس از اتمام پروتکل تست وینگیت، تست استروپ و زمان عکس­العمل مجددا اندازه­گیری شد.   میانگین مقادیر متغیرهای تحقیق جهت تجزیه و تحلیل مورد استفاده قرار گرفت. از روش آنوای یک راهه با اندازه­گیری­های تکراری برای تحلیل آماری داده­ها استفاده شد. یافتـه­ها: نتایج پژوهش حاضر نشان داد که مقادیر اوج توان در شرایط تحریک آنودال ناحیه DLPFC   به شکل معنی داری بیشتر از شرایط تحریک شم بود (01/0 =p). همچنین نتایج تحقیق نشان داد که آمپلی­تود EMG عضله VM در شرایط تحریک M1 و DLFPC به شکل معنی داری بیشتر از شراط تحریک شم بود (به ترتیب؛ 02/0 =p؛ 036/0 =p). مقادیر شاخص خستگی   نیز در شرایط تحریک آنودال DLFPC به شکل معنی داری بیشتر از شرایط تحریک ناحیه M1   و شم بود (026/0 =p). میانگین مقادیر RPE نیز در شرایط تحریک M1   به شکل معنی داری بیشتر از شرایط تحریک DLPFC   و شم بود (0001/0 =p). از سوی دیگر، تفاوت معنی­داری در نتایج تست شناختی استروپ بین شرایط پیش آزمون و پس آزمون در گروه تحریک dlpfc مشاهده شد (046/0 =p)، اما زمان عکس العمل انتخابی در شرایط تحریک M1 و تحریک آنودال ناحی? DLPFC به شکل معنی­داری پایین­تر از حالت شم بود(به ترتیب؛ 017/0 =p؛ 043/0 =p).در نهایت، میانگین مقادیر حس لذت در شرایط تحریک M1 و تحریک آنودال ناحی? DLPFC به شکل معنی­داری بیشتر از حالت شم بود (به ترتیب؛ 03/0 =p؛ 043/0 =p)   و میزان انگیختگی در شرایط تحریک آنودال ناحی? DLPFC و شم   به شکل معنی­داری بیشتر از حالت M1 بود (به ترتیب؛ 0001/0 =p؛ 0001/0 =p). نتیـجه­گیـری:

دیابت نوع دو با میزان شیوع بالا یکی از اختلالاتی است که اثرات نامطلوب جسمانی و روانی را بر بیمار تحمیل کرده و در نهایت سبب کاهش قابل توجه کیفیت زندگی، مرگ و میر زودرس و تحمیل هزینه­های مختلف بر بیمار و خانواد? وی و نیز جامعه می­شود. بنابراین انجام مطالعاتی که بررسی ابعاد گوناگون این اختلال بپردازد از اهمیت بسیار زیادی برخوردار است. از این رو، با توجه به اهداف در­نظر­گرفته شده برای این پژوهش، نتایج آن می­تواند به­صورت کاربردی مورد استفاده قرار گیرد. همچنین، با شیوع ویروس کرونا که عملاً سبب تغییر سبک زندگی در بسیاری از جوامع و اعمال محدودیت­هایی از جمله محدودیت حضور و فعالیت در مجموعه­های ورزشی شد، ضرورت توجه به برنامه­های تمرینی کارآمد بدون نیاز به تجهیزات ورزشی خاص در بیماران مبتلا به دیابت نوع دو بیش از پیش نمایان می­گردد. لذا، نتایج پژوهش حاضر می­تواند در این زمینه نیز کاربرد داشته و مورد استفاده قرار گیرد. از سوی دیگر، اخیراً گون? خاصی از گیاه کاملینا در دانشگاه رازی کشت شده و علیرغم ارزش غذایی مطلوب روغن آن، هنوز مطالعات زیادی در زمین? میزان تاثیرگذاری این روغن به­ویژه در بیماران مبتلا به دیابت نوع دو صورت نگرفته است. بنابراین، نتایج پژوهش حاضر در این زمینه نیز حائز اهمیت بوده و می­تواند به­صورت کاربردی مورد استفاده قرار گیرد.

   چکیده: مقدمه: کمردرد به عنوان یک اختلال اسکلتی – عضلانی   که شیوع بالایی در کل جوامع انسانی دارد. همیشه مورد توجه درمانگران بوده است. هدف از   پژوهش حاضر ارتباط بین زاویه قوس کمر و طول عضلات همسترینگ در زنان ??-?? سال با و بدون کمردرد مزمن است. روش ها: در این پژوهش مقایسه ای -همبستگی ، تعداد ??? نفر زن با میانگین سن (سال‌) ??/? ± ??/?? ، قد (سانتی متر) ??/? ± ??/???، وزن (کیلوگرم) ??/?? ± ??/?? ، شاخص توده بدنی (کیلوگرم بر متر مربع) ??/? ± ??/?? به دو گروه، کمردرد مزمن ?? نفر و بدون سابقه کمردرد ?? نفر که به صوت هدفمند در کلینیک مهدیه کرمانشاه در بازه زمانی شهریور ماه تا بهمن ماه ????انتخاب شدند. درد توسط مقایس‌‌‌ VAS و قوس کمر با استفاده از خط کش منعطف و طول عضلات همسترینگ با آزمون AKE ارزیابی شدند. داده های بدست آمده در فرایند پژوهش توسط آزمون یومن ویتنی، ضریب همبستگی Pearson و نرم افزار    نسخه ?? تجزیه تحلیل شدند. یافته ها: یافته های پژوهش نشان داد که، بین گروه قوس کمر زنان با سابقه کمردرد و گروه بدون سابقه کمردرد مزمن تفاوت معناداری وجود دارد (???/?=P ). همچنین بین گروه طول عضلات همسترینگ زنان با سابقه کمردرد و گروه بدون سابقه کمردرد تفاوت معنی داری وجود دارد (???/?). نتیجه گیری: با توجه به نتایج بدست آمده از پژوهش حاضر نشان داد که میزان قوس کمری شرکت کنندگان در زنان با سابقه کمر درد مزمن بیشتر از زنان بدون سابقه کمردرد بود   و همچنین طول عضلات همسترینگ در زنان با سابقه کمر درد کوتاه تر از زنان بدون سابقه کمردرد بود. و در دو متغیر مذکور همبستگی ضعیفی بین دوگروه وجود داشت. لذا با توجه به اینکه کوتاهی عضله همسترینگ و افزایش قوس کمری باعث ایجاد محدودیت در تیلت قدامی لگن، خم شدن مفصل ران و   باعث وارد شدن بار اضافه بر روی مهره‌ها و ایجاد کمردرد می‌شود. لذا توصیه می شود با افزایش طول عضلات همسترینگ و کاهش قوس کمر بعنوان راهکارهای مناسب جهت کاهش میزان شدت درد و ناتوانی بیماران استفاده نمایند تا بتوانند از   ریسک آسیب های بعدی این افراد جلوگیری کنند. کلید واژگان: کمر درد مزمن، زاویه قوس کمر، طول عضلات همسترینگ

مقدمـه: کشتی پهلوانی یکی از رشته­های ورزشی کهن در ایران است که از دیرباز مورد توجه طیف گسترده­ای از ورزشکاران در بسیاری از شهرهای این دیار بوده است. علیرغم این علاقه، در سال­های گذشته یک نگاه حرفه­ای، چه در سطح مدیریت و چه در سطح برنامه­های تمرینی و پایش­های مستمر، در این رشته ورزشی حالم نبوده­است. اخیراً، با بازنگری در قوانین، تغییر در سبک برگزاری و به­روز شدن بسیاری از ابعاد این رشته ورزشی، رویکرد جدیدی در این رشته ورزشی اتخاذ گردیده است که لازمه آن انجام مطالعات گوناگون در خصوص ابعاد مختلف این رشته ورزشی است. یکی از زمینه­های تحقیقاتی در این رشته، بررسی وضعیت ورزشکاران این رشته ورزشی از نظر ویژگی­های ترکیب بدنی، روانشناختی و تغذیه­ای است. لذا، در این پژوهش که با هماهنگی با فدراسیون ورزش­های زورخانه­ای و کشتی پهلوانی ایران انجام پذیرفت، وضعیت نیم­رخ ترکیب بدنی و لیپیدی، کیفیت زندگی، خودپنداره و دانش تغذیه­ای کشتی­گیران پهلوانی شهر کرمانشاه، به­عنوان یکی از ثطب­های فعال در این رشته، مورد بررسی قرار گرفت.     

چکیده هدف: با توجه به اهمیت، شیوع و پیامدهای ابتلا به اضافه وزن و چاقی و در نظر گرفتن عدم عوارض جانبی برای مکمل¬یاری با جلبک اسپیرولینا و محدود بودن تعداد مطالعات انسانی انجام شده در این زمینه، مطالعات پیش رو با هدف بررسی تاثیر 6 هفته فعالیت HIIT همراه با مکمل¬یاری اسپیرولینا بر سطح سرمی CRP و CK و مقاومت به انسولین در دختران دارای اضافه وزن می¬باشد. روش شناسی: 36 زن سالم دارای اضافه وزن به صورت داوطلبانه و در دسترس در این پژوهش شرکت کردند و به صورت تصادفی در یکی از گروه های تمرین+ مکمل، گروه تمرین+دارونما و کنترل تقسیم شدند. قبل از شرع پروتکل تحقیق اندازه های ترکیب بدن و نمونه خونی استراحتی گرفته شد. پس از آن گروه های تمرین به مدت 6 هفته برنامه تمرین HIIT (سه جلسه در هفته تمرینات دو (هشت وهله) بر اساس طی کرده مسافت 300 متری در زمان مختص هر فرد با زمان استراحت دوبرابر زمان دویدن) را اجرا نمودند. هر دو هفته یک وهله مسافت 300 متری اضافه شد. همزمان بر اساس گروهی که آزمودنی ها در آن قرار گرفته اند مکمل اسپیرولینا و یا دارونما مصرف کردند.گروه مکمل+تمرین روزانه دو عدد کپسول 500 میلی گرمی (قبل از نهار و شام) مکمل اسپیرولینا مصرف کردند. گروه دارونما کپسول های مشابه محتوی ساکاروز مصرف نمودند. 48 ساعت پس از مصرف آخرین جلسه تمرین اندازه گیری آنتروپومتریک و نمونه¬گیری خونی دوم انجام شد. آنالیز نمونه های خونی برای اندازه گیری hs-CRP و کراتین کیناز با کیت های آزمایشگاهی استاندارد انجام شد. آنالیز واریانس مکرر با عامل بین گروهی برای مقایسه داده‌های سه گروه استفاده گردید و برای تعیین تفاوت¬ها از آزمون تعقیبی بانفرونی استفاده شد. همچنین سطح معنی¬داری برای تمام تحلیل¬های آماری P?0.05 در نظر گرفته شد. نتایج: نتایج تحقیق حاضر نشان داد که تغییرات BMI در سه گروه معنادار نبود(964/0=P)، ، اما داده های وزن چربی بدن (001/0=P)، و آمادگی هوازی (021/0=P) معنادار بود. در رابطه با آنزیم کراتین کیناز (005/0=P)، CRP (001/0=P)، و IR (001/0=P)، تغییرات معنادار در قبل و بعد از شش هفته تمرین مشاهده شد. نتایج در کل نشان داد که کاهش CRP و CK در گروه مکمل+تمرین بیشتر از سایر گروه ها بخصوص گروه کنترل بود (05/0P<). تغییرات مقاومت به انسولین نیز در گروه تمرین+مکمل (001/0=P) و تمرین+دارونما (004/0=P) نسبت به گروه کنترل معنادار بود. در کل در تمام متغییرها اختلاف هر دو گروه تمرینی با گروه کنترل معنادار بود و گروه های تمرین+مکمل و تمرین+دارونما با هم اختلاف معناداری نشان ندادند (05/0P>). نتیجه گیری: بر اساس نتایج حاضر، 6 هفته برنامه HIIT با 90 درصد حداکثر اکسیژن مصرفی توانسته است میزان سطوح پلاسمایی CRP و کراتین کیناز و شاخص مقاومت به انسولین را در زنان دارای اضافه وزن کاهش دهد. به بیان دیگر می توان گفت فعالیت بدنی با شدت بالا با افزایش سوخت و ساز بدن و کاهش چربی موجب کاهش سطوح CRP و کراتین کیناز و مقاومت به انسولین در زنان دارای اضافه وزن می شود. اما تمرینات تناوبی با شدت بالا (HII) همراه با مکمل¬دهی اسپیرولینا در مقایسه با تمرین HIIT به تنهایی کاهش بیشتری در این عوامل ایجاد ننمود. واژه های کلیدی: مکمل اسپیرولینا، HIIT، اضافه وزن ، مقاومت به انسولین

   اثر هشت هفته تمرینات هوازی در منزل و مکمل دهی ویتامین D بر مقادیر سرمی BDNF، NGF، میزان خستگی و کیفیت زندگی در مبتلایان به مولتیپل اسکلروزیس در دوران قرنطینه کرونا زمینه و هدف: فاکتورهای نروتروفیک و التهابی نقش مهمی در بیماری MS دارند و هدف مداخلات درمانی می‌باشند. تاثیر مداخلات ورزشی همراه با مکمل­دهی مرتبط با این بیماری هنوز مشخص نشده است. مواد و روش­ها: در این کار آزمایی بالینی کنترل‌شده با دارونما تعداد 40 نفر از زنان 20 تا 40  سال؛ مبتلا به(MS) با شاخص ناتوانی جسمانی (EDSS): 5-3   به 4 گروه تمرین هوازی+مکمل­دهی ویتامینD (n=10)، تمرین هوازی (n=10) ، مکمل­دهی ویتامین D (n=10) و کنترل (n=10) تقسیم شدند برنامه تمرینات هوازی 3 جلسه در هفته به مدت 8 هفته بود. گروه‌های مکمل نیز هفته­ای یک کپسول به مدت 8 هفته مصرف کردند. مقادیر سرمی در ابتدا و انتهای مطالعه اندازه­گیری شدند. برای ارزیابی خستگی و کیفیت زندگی از پرسشنامه (FSS) و (WHOQOL-BREF) استفاده شد. داده‌ها با استفاده از آزمون تی زوجی، آزمون تحلیل واریانس یک طرفه و آزمون توکی در سطح معناداری 05/0P< با استفاده از نرم‌افزار    نسخه 26 تحلیل شدند.نتایج: یافته­های تحقیق نشان می­دهد که پس از 8 هفته تمرین هوازی + مکمل­دهی ویتامینD به‌طور معناداری باعث بهبود در مقادیر سرمی در مبتلایان به MS در مقایسه با گروه کنترل شد (05/0> P). علاوه بر این میزان خستگی و کیفیت زندگی در تمرین هوازی + مکمل­دهی ویتامینD ، تمرین هوازی و ویتامینD نسبت به گروه کنترل به طور معنی‌داری افزایش یافت. نتیجه‌گیری: ترکیب فعالیت‌های ورزشی و مکمل ویتامین D روش­های درمانی در بهبود فاکتورهای عصبی و التهابی، خستگی و کیفیت زندگی زنان مبتلا به (MS) با شاخص ناتوانی جسمانی (EDSS): 5-3 در دوران قرنطینه کرونا می­باشد.کلیدواژه: ویتامین D، ورزش، فاکتورهای نروتروفیک، سایتوکاین­ها، کرونا، مولتیپل اسکلروزیس

  مولتیپلاسکلروزیس[1] Ms یک بیماری تحلیل‌برنده عصبی است که باعث آسیب به میلین و ایجاد پلاک در قسمت‌های مختلف نورون‌ها در مغز می‏شود که ناتوانی‏های جسمی و شناختی به دنبال دارد. داشتن فعالیت بدنی و تغذیه مناسب می‏تواند به بهبود در وضعیت این بیماران کمک کند. هدف از پژوهش حاضر بررسی 8 هفته تمرین ترکیبی (مقاومتی - هوازی) در خانه همراه با مکمل دهی آب انگور قرمز بر عملکرد حافظه گذشته‌نگر، روزمره و آینده‌نگر در زنان مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس است 1. Multiple   clerosis مولتیپل اسکلروزیس[1] Ms یک بیماری تحلیل‌برنده عصبی است که باعث آسیب به میلین و ایجاد پلاک در قسمت‌های مختلف نورون‌ها در مغز می‏شود که ناتوانی‏های جسمی و شناختی به دنبال دارد. داشتن فعالیت بدنی و تغذیه مناسب می‏تواند به بهبود در وضعیت این بیماران کمک کند. هدف از پژوهش حاضر بررسی 8 هفته تمرین ترکیبی (مقاومتی - هوازی) در خانه همراه با مکمل دهی آب انگور قرمز بر عملکرد حافظه گذشته‌نگر، روزمره و آینده‌نگر در زنان مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس است 1. Multiple   clerosis یافته‌ها: نتایج به‌دست‌آمده نشان‌دهنده بهبود حافظه و کیفیت زندگی در گروه‏های مکمل، مکمل+تمرین و گروه تمرین بوده است (05 / 0 > p) هرچند این بهبود در گروه تمرین +مکمل شاخص‌تر بود. نتیجه‌گیری: می‏توان به این نتیجه رسید که 8 هفته تمرین ترکیبی (مقاومتی - هوازی) در خانه همراه با مکمل دهی آب انگور قرمز بر عملکرد حافظه گذشته‌نگر، روزمره و آینده‌نگر در زنان مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس باعث بهبود حافظه و کیفیت زندگی در بیماران می‏شود. اما مصرف فقط مکمل یا استفاده از تمرین به‌تنهایی تاثیر کمتری نسبت به انجام تمرین و مکمل به‌صورت هم‌زمان دارد.

  این مطالعه اثر مکمل­گیری کوتاه مدت ویتامین D بر ظرفیت آنتی اکسیدانی و پاسخ شاخص¬های

  چکیدههدف: هدف تحقیق حاضر بررسی ادراک ویژه عمل در شرایط متفاوت کانون توجه در کودکان طیف اوتیسم بود. روش‌شناسیپژوهش: روش پژوهش حاضر از نوع نیمه‌تجربیبا طرح پیش‌آزمون و پس‌آزمون بود. جامعه آماری پژوهش کودکان پسر طیف اوتیسم مرکزتخصصی شهر کرمانشاه بودند. از بین جامعه موردنظر 45 نفر از افراد مبتلا بهاختلالات طیف اوتیسم با عملکرد بالا شناسایی شدند و به‌صورتتصادفی به سه گروه 15 نفره توجه درونی، توجه بیرونی و گروه کنترل تقسیم کردیم. پس از ارائه اصول پایه­ای و جزئی درباره مهارت پرتاب دارت برایهمه آزمودنی­ها یک الگوی یکسان نشان داده شد. سپس، هرکدام از شرکت­کنندگان پنج کوششآزمایشی پرتاب دارت را جهت گرم‌کردن انجام دادند. بعد از   3 دقیقه استراحت از آزمودنی­ها پیش‌آزمون شاملیک بلوک ده کوششی به عمل آمد بعد از 15 دقیقه استراحت و در مرحله اکتساب آزمودنی­ها5 بلوک 10 کوششی بافاصله استراحت سه‌دقیقه‌ای بین بلوک­ها اجرا کردند. دستورالعمل­هایتمرکز قبل از هر کوشش آزمایش تکرار شدند و از آزمودنی­ها خواسته شد پیش از اجرای تکالیف در هر بلوک اندازه هدف را تخمین بزنند.برای این منظور، شرکت­کنندگان از شکل دایره موجود در مایکروسافت پاورپوینت استفادهکردند برای کشیدن دایره­ای هم اندازه هدف دارت. شرکت‌کنندگان اجازه داشتند تا آنجاکه احساس کنند اندازه دایره ساخته شده معادل و هم اندازه هدف خواهد شد، اندازهدایره را تغییر دهند. سپس روز بعد آزمودنی­ها آزمون یادداری و آزمون انتقال رااجرا کردند. یافته‌ها: نتایج نشان داد که گروه کانون توجه درونی عملکرد پرتابدارت بهتر و ادراک ویژه عمل بیشتری نسبت به گروه کانون توجه بیرونی و گروه کنترلداشتند. همچنین بینعملکرد پرتاب دارت و ادراک ویژه عمل گروه کانون توجه درونی در مرحله اکتساب ارتباطمثبت و معناداری وجود دارد. اما بین عملکرد پرتاب دارت و ادراک ویژه عمل گروه کانونتوجه بیرونی و گروه کنترل در مرحله اکتساب ارتباط معنی‌داری وجود ندارد.نتیجه‌گیری: باتوجه‌به نتایج تحقیق حاضر کانون توجه درونی در افراد مبتلابه اختلال طیف اوتیسم منجر به عملکرد و ادراک ویژه عمل بهتری نسبت به کانون توجهبیرونی در تکلیف پرتاب دارت می‌شود.کلیدواژه‌ها:

   چکیده مقدمه: کودکان کم توان ذهنی موضوع تازه ای نیست بلکه در تمام ادوار وجود داشته اند که از نظر ذهنی نسبت به افراد بالغ در حد نرمال نبوده اند.کودکان کم توان آموزش پذیر به دلیل زیر هنجاری رشد ذهنی نمی تواند از برنامه های تحصیلی عادی بهره کافی را ببرد. اما با آموزش مناسب ظرفیت رشد را دارد.یکی از مشکلات این افراد مهارتهای حرکتی درشت و ظریف و تبحر حرکتی است.برنامه تمرینی اسپارک طراحی شد تا فعالیت بدنی در طول کلاس، در جهت بهبود مهارت ها،آمادگی بدنی و لذت دانش آموزان انجام گیرد.اما هدف اصلی ما بررسی تاثیر 8 هفته برنامه تمرینی اسپارک بر تبحر حرکتی و کفایت حرکتی دانش آموزان کم توان ذهنی آموزش پذیر بود. مواد و روش ها: در این پژوهش 40 دانش آموز کم توان ذهنی آموزش پذیر که زیر نظر آموزش و پرورش استثنائی شهرستان همدان مشغول به تحصیل بودند با دامنه سنی(7-12)سال از مدرسه ابتدایی به صورت هدفمند انتخاب و به چهار گروه (2 گروه کنترل و 1گروه تبحر حرکتی و 1گروه کفایت حرکتی)تقسیم شدند. سپس در هر دو گروه آزمایش برنامه تمرینی اسپارک که شامل 24 جلسه 45 دقیقه ای بود انجام شد. یافته های پژوهش: نتایج نشان دادند که عملکرد مهارت ها از پیش آزمون به پس آزمون در هر دو گروه آزمایش به صورت معنا داری بهبود یافته است(05/0?p).24 جلسه برنامه تمرینی اسپارک تاثیر معنا داری بر گروه های آزمایش ایجاد کرد. تغییرات در گروه مهارت کفایت حرکتی (مهارت حرکتی درشت و مهارت حرکتی ظریف) و گروه مهارت های تبحر حرکتی(هماهنگی چشم و دست و هماهنگی دو دست) معنی دار بود. نتیجه گیری: الگوی نتایج نشان داد که برنامه تمرینی اسپارک می تواند بر بهبود مهارت های حرکتی درشت و ظریف و هماهنگی دو دست و هماهنگی چشم و دست موثر و کارآمد باشد. بنابراین درمانگران و مربیان می توانند برای بهبود کودکان کم توان ذهنی آموزش پذیر بهره ببرند. کلید واژه ها: تمرینات اسپارک، کفایت حرکتی، هماهنگی حرکتی، کم توان ذهنی

چکیده هدف: امروزه با گسترش مواد غذایی، تبلیغات رسانه‏ای و تغییر سبک زندگی عادات غذایی کودکان و نوجوانان تغییر کرده است. مواد غذایی کم ارزش به عنوان موادی جذاب، ارزان و در دسترس، مورد توجه ویژه کودکان و نوجوانان قرار گرفته است و این مواد می‏تواند آثار سوئی بر سلامتی جسمانی و روانی کودکان و نوجوانان داشته باشد. از طرفی مواد غذایی کم ارزش می‏تواند بر میزان آمادگی جسمانی این قشر از جامعه تاثیرگذار باشد. کودکان و نوجوانان سرمایه‏های بزرگی برای رشد و توسعه هر جامعه‏ای هستند و هر عاملی که بتواند سلامتی جسمانی و روانی آن‏ها را توسعه و بهبود ببخشد، باید مورد توجه قرار بگیرد. هدف از مطالعه حاضر، بررسی ارتباط بین مصرف مواد غذایی کم ارزش با   فاکتورهای آمادگی جسمانی مرتبط با سلامت در دانش آموزان پسر 10 تا 12 سال شهر کامیاران است. مواد و روش‏ها: از میان 1514 دانش‏آموز 12-10 سال شهر کامیاران به روش خوشه‏ای چند مرحله­ای، مدارس مورد مطالعه انتخاب؛ با توجه به جدول مورگان حداقل تعداد آزمودنی‏ باید 306 باشد، که با توجه به ریزش طی فرآیند پژوهش 350نفر انتخاب شدند و در نهایت 309 نفر آزمودنی در پژوهش حاضر شرکت کردند. میانگین و انحراف معیار سن آزمودنی‏ها 68/0±26/11سال بود. در این پژوهش قد و وزن اندازه گیری شده و شاخص توده‏ی بدنی   با استفاده از نمودارهای رشد مخصوص کودکان در این گروه سنی وضعیت شاخص توده بدن طبقه بندی و محاسبه   گردید(( NHANES–I)). میانگین و انحراف معیار قد، وزن و شاخص توده‏ی بدن به ترتیب 75/4±27/144 سانتیمتر، 01/8±36/39 کیلوگرم و kg/m234/3±03/19بود. برای سنجش استقامت قلبی-تنفسی از آزمون 540 متر، برای سنجش استقامت و قدرت عضلانی عضلات سرشانه از بارفیکس خوابیده اصلاح شده، سنجش استقامت عضلات شکم از دراز و نشست و برای سنجش انعطاف پذیری عض?ت کمر و ناحیه خلفی(ران)   از جعبه انعطاف‏پذیری استفاده شد. برای بررسی میزان بسامد مصرف مواد غذایی کم ارزش در آزمودنی‏ها از پرسشنامه‏ای که توسط محقق طراحی شد، استفاده گردید.   روایی محتوایی پرسشنامه با استفاده از نظر 10 نفر از اساتید علوم ورزشی و تعدادی از کارشناسان خبره ورزشی تایید شد. آلفای کرونباخ این پرسشنامه هم 78/0 محاسبه گردید. برای سنجش میزان دانش، نگرش و رفتار تغذیه‏ای از پرسشنامه شاه محمدی و برای سنجش باورهای غذایی غیر منطقی از پرسشنامه آسبرگ و همکاران( 2008) استفاده گردید. برای محاسبه میانگین و انحراف استاندارد داده‏ها از آمار توصیفی، و جهت بررسی نرمال بودن داده‏ها از آزمون کلموگروف-اسمیرنف (k-s) استفاده شد. به علاوه، از همبستگی اسپیرمن برای بررسی همبستگی متغییرها استفاده گردید. برای تمام آزمونهای آماری، سطح معنی داری برابر 05/0p<   در نظر گرفته شد. همچنین از نرم افزار آماری    نسخه 23 جهت انجام محاسبات آماری استفاده شد. یافته‏ها: بین مصرف مواد غذایی کم ارزش با فاکتورهای آمادگی جسمانی مرتبط با سلامت شامل استقامت قلبی-تنفسی، قدرت و استقامت عضلانی عضلات شکم و کمربند شانه‏ای و انعطاف پذیری عض?ت کمر و ناحیه خلفی(ران) ارتباط، معکوس و معنادار مشاهده شد( 05/0>P). همچنین بین مصرف مواد غذایی کم ارزش با شاخص توده‏ی بدن، در آزمودنی‏ها، ارتباط مستقیم و معناداری مشاهده گردید(05/0?P). بین مصرف مواد غذایی کم ارزش با دانش و رفتار تغذیه‏ای در آزمودنی‏ها ارتباط معناداری مشاهده گردید(05/0?P). اما بین بین مصرف مواد غذایی کم ارزش با نگرش تغذیه‏ای در آزمودنی‏ها ارتباط معناداری مشاهده نگردید(05/0<P). همچنین بین مصرف مواد غذایی کم ارزش با باورهای غذایی غیرمنطقی در آزمودنی‏ها ارتباط معناداری وجود نداشت(05/0<P). نتیجه‏گیری: با توجه به اینکه در پژوهش حاضر با افزایش میزان مصرف مواد غذایی کم ارزش، آمادگی جسمانی دانش‏آموزان کمتر شده و میزان شاخص توده‏ی بدنی افزایش؛ و دانش و رفتار تعذیه‏ای کاهش یافت، درصورت عدم توجه به میزان بالای مصرف مواد غذایی کم ارزش،   احتمالاً میزان بالایی از بیماری‏های غیرواگیردار را در نوجوانان مشاهده خواهیم کرد.   بنابراین   لزوم توجه هرچه بیشتر والدین و سیاست گذاران امر تغذیه و فعالیت‏های جسمانی در جامعه و مدارس و حما?ت رسانه ملی از این سیاست‏ها پیشنهاد می‏گردد. کلیدواژه: دانش‏ آموزان، آمادگی جسمانی، فعالیت بدنی، چاقی، مواد غذایی کم ارزش  

  چکیده زمینه و هدف: با توجه به نقش مکمل کلرلا در بهبودی سیستم آنتی اکسیدانی، هدف از پژوهش حاضر بررسی اثر شش هفته فعالیت ورزشی HIIT و مکمل دهی کلرلا ولگاریس بر کنترل سطوح مارکر های استرس اکسیداتیو در مردان دارای اضافه ‌وزن بود.روش تحقیق: 30 نفر آزمودنی تحقیق حاضر (سن 1/2±8/22 سال؛   MI 27/1±9/6 ) به صورت تصادفی در سه گروه (10 نفره): گروه مکمل+ تمرین، گروه دارونما+تمرین و گروه تمرین قرار گرفتند. قبل و 48 ساعت پس از پایان 6 هفته تمرینHIIT نمونه‌های خونی از آزمودنی‌ها گرفته و برای اندازه مالون دی آلدهید، پروتئین کربونیل، نیتریت اکساید مورد استفاده قرار گرفت. برنامه تمرین آزمودنی ها شامل 6 هفته فعالیت ورزشی HIIT فزآینده بود. آزمودنی‌های گروه مکمل   قرص (300 میلی‌گرم) مکمل کلرلا ولگاریس را روزی چهار نوبت در طی شش هفته آزمون مصرف می‌کردند و گروه دارونما قرص ساکاروز مشابه کلرلا مصرف کردند. سطح معناداری (05/0>P) برای تمام داده‌ها استفاده شد .یافته‌ها :   نتایج نشان داد مکمل کلرلا ولگاریس همراه با تمرینات   HIIT موجب کاهش معنا دار   MDA و   Oدر مقایسه با سایر گروه ها شد (05/0>P). همچنین سطوح PC هنگام مقایسه سه گروه کاهش معنادار در گروه مکمل+تمرین نسبت به گروه تمرین نشان داد اما اختلاف معنی داری با گروه دارونما+تمرین نشان نداد (05/0<P). نتایج ترکیب بدن کاهش وزن چربی و افزایش آمادگی هوازی آزمودنی های گروه تمرین+مکمل را نسبت به دیگر گروه ها نشان داد (05/0>P). نتیجه‌گیری : نتایج تحقیق حاضر نشان داد شش هفته تمرینات HIIT همراه با مکمل یاری کلرلا ولگاریس باعث سطوح MDA، NO، PC در مردان دارای اضافه‌وزن شد.  واژه‌های کلیدی : تمرین تناوبی، استرس اکسیداتیو، آنتی اکسیدان، ملون دی آلدهید، پروتئین کربونیل، نیتریت اکساید

چکیده هدف پژوهش: سلامتی انسان تا حدود زیادی وابسته به وضعیت فاکتورهای آمادگی جسمانی می‌باشد و دانستن مرجع‌های معتبر برای قضاوت درمورد سطوح آمادگی جسمانی افراد، از اهمیت خاصی برخوردار است. با توجه به اهمیت آمادگی جسمانی در حفظ تندرستی، ارزیابی و سنجش افراد جامعه و آگاه نمودن آن­ها از وضعیت جسمانی خود یکی از ضروریات جوامع امروزی است. این موضوع در کشور­های توسعه یافته مورد توجه پژوهشگران بوده است اما در کشور ما و خصوصاً شهر کرمانشاه، توصیف جامعی از وضعیت آمادگی جسمانی صورت نگرفته است. بنابراین هدف از انجام پژوهش حاضر مطالعه و ارزیابی آمادگی جسمانی مردان 18 تا 60 سال شهر کرمانشاه و تهیه و تدوین هنجار بود. روش پژوهش: آزمودنی‌ها شامل 200 نفر از مردان 18 تا 60 سال شهر کرمانشاه، براساس معیارهای پژوهش انتخاب شدند. متغیرهای آمادگی قلبی_تنفسی ، درصد چربی بدن، نسبت دور کمر به دور لگن(WHR)، انعطاف­پذیری، قدرت عضلانی پنجه دست راست و دست چپ، استقامت عضلات سینه و استقامت عضلات شکم به ترتیب با روش آزمون یک مایل پیاده روی راکپورت، اندازه­گیری چین پوستی سه نقطه­ای، اندازه­گیری محیط دور کمر و دور لگن با متر نواری، جعبه انعطاف­سنج، داینامومتر، شنای سوئدی و دراز و نشست اندازه­گیری و ثبت شدند. از نقاط درصدی با فاصله 5 درصد، همچنین میانگین، انحراف معیار، صدک­ها و تغییرات فاکتورهای آمادگی جسمانی بر اساس گروه­های سنی تعیین شده برای تحلیل داده­ها و تدوین نورم استفاده شد. نتایج: یافته­های پژوهش حاضر در بررسی جمعیت مردان شهر کرمانشاه با متوسط سن 421/11±82/34 سال، قد 297/5±64/179سانتی­متر و وزن 586/11±97/80 کیلوگرم بدین شرح می­باشد؛ میانگین شاخص توده بدنی (016/4±12/26کیلوگرم بر متر مربع)، توان هوازی(09/8±14/45 میلی لیتر برکیلوگرم در دقیقه)، درصد چربی بدن(42/3±28/23 درصد)، WHR (025/±927/0)، انعطاف­پذیری(03/5±43/29 سانتی­متر)، قدرت عضلانی پنجه دست راست(63/8±21/42 کیلوگرم)، قدرت عضلانی پنجه دست چپ(75/7±02/36 کیلوگرم)، استقامت عضلات سینه­ای(53/7±18/44 تکرار)، استقامت عضلات شکم(27/6±81/32 تکرار) بود. نتیجه­گیری: یافته­های مطالعه حاضر نشان داد فاکتور­های آمادگی جسمانی   به علت نبود برنامه آمادگی جسمانی منظم با افزایش سن کاهش می­یابند. متغیر­های اندازه­گیری شده توان هوازی، انعطاف­پذیری، قدرت عضلانی پنجه، استقامت عضلات سینه و استقامت عضلات شکم درگروه­های سنی 49-40 سال و 60-50 سال در مقایسه با رده سنی 29-18 سال ، روند نزولی داشتند. اما متغیر­های درصد چربی بدن، نسبت دور کمر به دور لگن(WHR)، در دو گروه 39-30 سال و 29-18 سال نسبت به رده­های سنی یادشده تفاوت محسوسی نداشتند. همچنین در مقایسه با هنجار­های موجود و داده­های حاصل از برخی پژوهش‌های دیگر، مردان شهر کرمانشاه در متغیرهای توان هوازی، انعطاف­پذیری، قدرت عضلانی پنجه، استقامت عضلات سینه وضعیت بهتری به نسبت شهرهای دیگر و سایر کشورها داشتند اما در متغیرهای شاخص توده بدنی، درصد چربی بدن، نسبت دور کمر به دور لگن(WHR)، استقامت عضلات شکمی وضعیت نسبتاً مشابهی داشتند.    کلید واژگان: آمادگی جسمانی، آمادگی قلبی- تنفسی ،VO2max، قدرت عضلانی، استقامت عضلانی، انعطاف پذیری.  

 تدوین و به روز رسانی نورم آمادگی جسمانی زنان شهر کرمانشاه

  چکیده:هدفاز این پژوهش بررسی آثارتوامان و جداگانه 8 هفته تمرین هوازی و مصرف عرق آرتیشو بر سطوح   چربی کبد و سطوح سرمیALT   و AST در زنان چاق یا دارایاضافه وزن مبتلا به کبد چرب غیرالکلی بود. بدین منظور 32 زن چاق یا دارای اضافهوزن به طور تصادفی در چهار گروه 8 نفری آرتیشو،گروه تمرین هوازی، گروه تمرین هوازی- آرتیشو و گروه کنترل قرار گرفتند. گروه­های تمرین هوازی وتمرین - آرتیشو به مدت هشت هفته (سه جلسه در هفته) تمرینات هوازی با شدتمتوسط(شاخص درک فشار 11-13) انجام دادند. آزمودنی­ها درگروهآرتیشو ­وگروه تمرین-آرتیشو روانه پس از وعده­های غذایی، مقدار 60 سی­سی عرق آریشودریافت کردند. نمونه­خونی48 ساعت قبل از اجرای پروتکل و 48 ساعت پس ازآخرین جلسه تمرین به منظور اندازه­گیری سطوح سرمی ALT­­و­ASTو نیمرخ چربی گرفته شد. سونوگرافی از کبد نیز در 48 ساعت قبل از اجرای پروتکل و 48ساعت پس از پایان برنامه به منظور ارزیابی سطوح چربی کبدی انجام شد. نتایج تجزیه تحلیلداده­ها نشان داد که انجام تمرین هوازی سه جلسه درهفته موجب کاهش معنی­دار سطح چربی کبد در این دسته از افراد شد و همچنین انجامتمرین هوازی همراه مصرف مکمل عرق آرتیشو نیز اثر سودمند را بر سطوح چربی کبدی اینافراد را دارد، اما تفاوت معناداری بین گروه­هایمداخله­ای مشاهده نشد. اما آنزیم­های کبدی ALT   و AST تنها در گروهتمرین هوازی بهبود معنی­دار داشته­اند و نمیرخ چربی در هیچ یک از مداخلات مصرف عرقآرتیشو، تمرین هوازی و تمرین هوازی به همراه آرتیشوبهبود معناداری نداشته­اند.واژگانکلیدی: کلسترول، چاقی، رژیم غذایی، دیابت نوع 2، تری گلیسیرید

زمینه و هدف: هدف کلی از انجام این تحقیق، تعیین اثر تمرین همزمان، بر پاسخ عوامل پیش التهابی و هورمونی موثر در سرطان سینه   و کیفیت خواب (PSQL)، کیفیت زندگی(QOL) و تناسب اندام درزنان یائسه ی مبتلا به سرطان   سینه بود.روش تحقیق: 42 زن یائسه ی مبتلا به سرطان سینه 70-30 ساله ، به عنوان نمونه آماری انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه تمرین و گروه کنترل تقسیم شدند.گروه تمرین، تمرین مقاومتی را   3-2 ست 10-18 تکراری، با 70-50 درصد 1RM و تمرین هوازی را با شدت maxHR70-50% به مدت20-40 دقیقه برای 8 هفته انجام دادند. میانگین تغییرات در IL-12 و کورتیزول با استفاده از تکنیک آزمایشگاهی ELISA و میانگین تغییرات PSQL، QOL، وزن، درصد چربی، WHR ، BMI و دور کمر قبل و 8 هفته بعد از تمرین با استفاده از آزمون آماری   ANOVAدو راهه با اندازه گیری تکراری محاسبه و سطح معنی داری آماری نیز (05/0>P) تعیین شد.یافته ها: نتایج نشان داد که در مقایسه ی پیش آزمون و پس آزمون، کاهش معناداری در سطوح کورتیزول، امتیاز کیفیت خواب، وزن، درصد چربی، BMI و دور کمر و افزایش معنی داری در کیفیت زندگی در گروه تمرین نسبت به پیش آزمون مشاهده شد (05/0>P). در مقایسه پیش آزمون و پس آزمون   در گروه تمرینی تغییر معنی داری نسبت به پیش آزمون و گروه کنترل، در مقادیر   IL-12و WHR دیده نشد(05/0<P). نتیجه گیری: به نظر می رسد می توان از نقش کمک درمانی تمرین همزمان جهت بهبود عوامل هورمونی ، کیفیت خواب ،کیفیت زندگی و تناسب اندام در بیماران مبتلا به سرطان سینه استفاده کرد.

چکیدهزمینه و هدف: هدف کلی از انجام این تحقیق، تعیین اثر تمرین همزمان، بر پاسخ عوامل پیش التهابی و هورمونی موثر در سرطان سینه   و کیفیت خواب (PSQL)، کیفیت زندگی(QOL) و تناسب اندام درزنان یائسه ی مبتلا به سرطان   سینه بود.روش تحقیق: 42 زن یائسه ی مبتلا به سرطان سینه 70-30 ساله ، به عنوان نمونه آماری انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه تمرین و گروه کنترل تقسیم شدند.گروه تمرین، تمرین مقاومتی را   3-2 ست 10-18 تکراری، با 70-50 درصد 1RM و تمرین هوازی را با شدت maxHR70-50% به مدت20-40 دقیقه برای 8 هفته انجام دادند. میانگین تغییرات در IL-12 و کورتیزول با استفاده از تکنیک آزمایشگاهی ELISA و میانگین تغییرات PSQL، QOL، وزن، درصد چربی، WHR ، BMI و دور کمر قبل و 8 هفته بعد از تمرین با استفاده از آزمون آماری   ANOVAدو راهه با اندازه گیری تکراری محاسبه و سطح معنی داری آماری نیز (05/0>P) تعیین شد.یافته ها: نتایج نشان داد که در مقایسه ی پیش آزمون و پس آزمون، کاهش معناداری در سطوح کورتیزول، امتیاز کیفیت خواب، وزن، درصد چربی، BMI و دور کمر و افزایش معنی داری در کیفیت زندگی در گروه تمرین نسبت به پیش آزمون مشاهده شد (05/0>P). در مقایسه پیش آزمون و پس آزمون   در گروه تمرینی تغییر معنی داری نسبت به پیش آزمون و گروه کنترل، در مقادیر   IL-12و WHR دیده نشد(05/0<P). نتیجه گیری: به نظر می رسد می توان از نقش کمک درمانی تمرین همزمان جهت بهبود عوامل هورمونی ، کیفیت خواب ،کیفیت زندگی و تناسب اندام در بیماران مبتلا به سرطان سینه استفاده کرد.

  بیماری­های قلبی عروقی در حال حاضر جزو سه علت اول مرگ و میر و ناتوانی انسان در سراسر دنیاست، همچنین این بیماری­ها که هر ساله ?? میلیون نفر را به کام مرگ می­فرستد، ?? درصد از مرگ و میرها در کشورهای در حال توسعه را شامل می­شود و در حال تبدیل شدن به اصلی­ترین عامل مرگ و میر یا ناتوانی در اکثر کشورها می­باشد .(1) و متاسفانه به علت ویژگی­های زندگی شهری،کاهش فعالیت فیزیکی، افزایش وزن، افزایش مصرف توتون وتنباکو، استرس­های شغلی و ذهنی و همین طور عدم توجه به توصیه­های سلامت، میزان آن درکشورهای درحال توسعه درحال افزایش است (2, 3). این درحالی است که شیوع واقعی بیماری قلبی عروقی در مردان و زنان ??-?? سال به ترتیب ?/?و ??/? درصد در بین مردان و زنان بالای ?? سال به ترتیب ?/??و ?/?? درصد می­باشد (4). درکشور ما نیز این بیماری از شایع­ترین عوامل مرگ و میر محسوب شده و هرساله حدود ?/? میلیون نفر مبتلا به بیماری قلبی عروقی فقط دربیمارستان­های تحت پوشش   وزارت بهداشت درمان و آموزش پزشکی بستری می­شوند که حدود ?? درصد مرگ­ها را به خود اختصاص داده است   (5) طبق گزارش سازمان جهانی بهداشت، تخمین زده می­شود که در سال???? حدود ?? میلیون انسان به علت بیماری­های قلبی عروقی جان خود را از دست بدهند(6). اما روش­هایی برای کنترل و پیشگیری از بیماری­های قلبی عروقی و یا به تاخیر انداختن بروز آن­ها وجود دارد.بیماری عروق کرونری قلب، بخشی از بیماری­های قلبی عروقی هستند که به دلیل تنگی عروق کرونر قلب یا انسداد این عروق ایجاد می­شوند (7). عامل اصلی در ایجاد این بیماری عارضه­ی آترواسکلروز ( AMD) می­باشد، که منجر به پیدایش پلاک­های سخت در دیوارهای داخلی شریان­های کرونر می­گردد (8). این بیماری­ها، دارای عوامل متعددی می­باشند از جمله این عوامل خطرزای شناخته شد   (Risk   factors )می­توان به هیپرلیپدمی، هیپرتانسیون، دیابت، چاقی، استعمال دخانیات و سابقه خانوادگی اشاره کرد(9) . سندرم حاد کرونری معمولاً در افراد بالای ?? سال اتفاق می­افتد اما شیوع فاکتورهایی مثل چاقی، فشار خون بالا ،دیابت و سندرم­های متابولیک، خطر گسترش بیماری­های قلبی عروقی زودرس را در افراد افزایش خواهد داد (4). 

چکیدهزمینه و هدف: چاقی اختلال متابولیکی است که در پی افزایش انرژی دریافتی و کاهش مصرف انرژی ایجاد می‌شود. از سوی دیگر، آیریزین، مایوکاین جدیدی است که اثرات مفید خود را از طریق افزایش هزینه انرژی نشان می­دهد. با این حال، پاسخ آیریزین به فعالیت ورزشی مقاومتی و متغیرهای تمرینی مربوط به آن کمتر مورد بحث و بررسی قرار گرفته است. هدف مطالعه حاضر، بررسی اثر فعالیت مقاومتی با فواصل استراحتی متفاوت بر سطوح آیریزین سرم و لاکتات خون در پسران چاق می­باشد. روش­شناسی تحقیق:   دوازده پسر چاق در این پروتکل تمرینی شرکت کردند. آزمودنی ها در سه روز جداگانه به صورت تصادفی به زمان های استراحتی 60، 120، 240 ثانیه بین نوبت ها تقسیم شدند و پروتکل تمرینی را اجرا کردند. هر پروتکل تمرینی شامل چهار نوبت پرس سینه تا سر حدخستگی و شدت 60 درصد یک تکرار بیشینه بود. نمونه­های خونی 15 دقیقه قبل و بلافاصله بعد از فعالیت گرفته شد. داده­ها به دست آمده با استفاده از روش­های آماری t همبسته، تحلیل واریانس و ضریب همبستگی پیرسون، مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته­ها: افزایش معنی­داری در غلظت آیریزین سرم و لاکتات خون بلافاصله بعد از هر سه پروتکل فعالیت ورزشی مقاومتی نسبت به قبل از فعالیت مشاهده شد (05/0 > P)؛ همچنین اختلاف معنی­داری در متغیرهای پژوهش بین سه پروتکل فعالیت ورزشی مقاومتی مشاهده شد   (05/0 > P)؛ براساس نتایج آزمون تعقیبی توکی افزایش در غلظت آیریزین سرم و لاکتات در زمان استراحتی 60 ثانیه به طور معنی­داری بیشتر از زمان­های استراحتی 120 و 240 ثانیه؛ همچنین افزایش غلظت آیریزین سرم و لاکتات زمان استراحتی 120 ثانیه به طور معنی­داری بیش از 240 ثانیه بود. نتایج نشان داد همبستگی مثبت و معنی­داری بین لاکتات و آیریزین درتمرین مقاومتی با زمان­های استراحتی 60 و 120 ثانیه مشاهده شد (05/0 > P)؛ درحالی که اختلاف معناداری بین لاکتات و آیریزین در تمرین مقاومتی با زمان استراحتی 240 ثانیه مشاهده نشد. نتیجه­گیری: این نتایج حاکی از آن است که تمرین مقاومتی با فاصله استراحتی کم در مقایسه با تمرین مقاومتی با فاصله استراحتی زیاد سبب افزایش سطوح آیریزین در پسران چاق می­شود. با توجه به وجود همبستگی مثبت و معنی­دار بین آیریزین سرم و لاکتات خون، تجمع لاکتات بیشتر در تمرین مقاومتی با فاصله استراحتی کم ممکن است یکی از مکانیسم­های احتمالی ترشح آیریزین بیشتر در نتیجه­ی فعالیت­های مقاومتی با فاصله استراحتی کم باشد.واژگان کلیدی: چاقی، آیریزین، لاکتات، تمرین مقاومتی، فاصله استراحتی متفاوت

چکیده مقدمه: یکی از مهم­ترین پاسخ­های بدن در زمان صعود به ارتفاعات، کاهش وزن است که یکی از راه­های پیشگیری از بیماری­های مرتبط با چاقی است. از این رو هدف از پژوهش حاضر، بررسی تاثیر 6 هفته تمرین HIIT در شرایط هایپوکسی و نورموکسی بر سطوح سرمی آنزیم‌های کبدی حداکثر اکسیداسیون چربی در زنان دارای اضافه‌وزن است.    روش­ها: در این پژوهش 20 زن غیر ورزشکار دارای اضافه‌وزن به صورت داوطلبانه و پس از فراخوان شرکت کردند و به دو گروه مساوی تقسیم شدند. آن‌ها به‌طور تصادفی در گروه تمرین HIIT در شرایط نورموکسی (سن: 536/3±50/27 و BMI: 03/94±2/26) و تمرین HIIT در شرایط هایپوکسی (سن: 05/4±80/26 و BMI: 49/38±1/27)   قرار گرفتند. آزمودنی­های هر دو گروه شش هفته و هر هفته سه جلسه تمرین تناوبی شدید را انجام دادند. جلسات HIIT شامل 30 ثانیه فعالیت با شدت 90% اوج اکسیژن مصرفی و 30 ثانیه استراحت غیر فعال بود و هر هفته   5 تکرار افزوده شد تا هفته آخر به 45 بار تکرار رسید. تمام جلسات تمرین با   5 دقیقه گرم کردن شروع و 5 دقیقه سرد کردن روی دوچرخه کارسنج (70 دور در دقیقه) پایان یافت. از همه آزمودنی­ها قبل و 48 ساعت بعد از آخرین جلسه تمرین در حالت ناشتا خون­گیری به­عمل آمد. برای نرمال بودن توزیع داده­ها از آزمون کلموگروف- اسمیرنوف استفاده شد و تغییرات داده­ها با استفاده از آزمون­های تی همبسته و مستقل در سطح معنی­داری 05/0?P   به کمک نرم افزار    21 تجزیه و تحلیل شدند. یافته­ها: یافته­های مطالعه نشان داد که 18 جلسه تمرین اینتروال با شدت بالا در هر دو شرایط هایپوکسی و نورموکسی موجب کاهش معنی­دار وزن و شاخص توده بدن نسبت به پیش آزمون شد. همچنین باعث کاهش معنی­دار سطوح آسپارتات آمینوترانسفراز و افزایش معنادار حداکثر اکسیداسیون چربی شد. اما سطوح آلانــین آمینوترانــسفراز و نیمرخ لیپیدی تنها در گروه هایپوکسی کاهش معنی­دار   یافت. نتیجه­گیری: براساس یافته­های تحقیق حاضر، می­توان نتیجه­گیری کرد که تمرین HIIT در شرایط هایپوکسی احتمالاً یک روش پیشگیرانه برای به تعویق انداختن بیماری­های مرتبط با اضافه وزن و چاقی است. بنابراین تمرین HIIT به­عنوان یک روش غیرتهاجمی و غیردارویی مطرح باشد و به افراد غیر فعال و چاق توصیه می­شود. کلیدواژه‌ها: هایپوکسی، HIIT، آسپارتات آمینوترانسفراز ، آلانین آمینوترانسفراز، MFO.  

  چکیدههدف از پژوهش حاضر بررسی آثار حاد و مزمن مصرف مکمل کوآنزیم کیوتن (Q10) بر پاسخ لاکتات دهیدروژناز  پس از فعالیت هوازی وامانده ساز بروس بود. بدین منظور ?? نفر از ?? بازیکنان تیم فوتبال جوانان بعثت کرمانشاه با دامنه سنی ?? تا ??   سال داوطلبانه در این پژوهش شرکت کردند. پژوهش به مدت ? هفته انجام شد و افراد در یک گروه اما در دو موقعیت گروه کنترل (?? نفر) و گروه مکمل (?? نفر) قرار گرفتند. گروه مکمل طی یک جلسه (اثر حاد) و 8 هفته (اثر مزمن) مکمل کوآنزیم کیوتن (Q10) را به مقدار ??? میلی‌گرم (? قرص ??? میلی‌گرمی) در روز مورداستفاده قراردادند. به‌منظور ایجاد آسیب عضلانی در آزمودنی‌ها، آزمون بروس از آزمودنی‌ها گرفته شد. آزمون وامانده ساز بروس (دویدن روی نوار گردان مدل pulsar med 3p ساخت کمپانی h/p cosmos آلمان) با سرعت ?/? مایل در ساعت (??/? کیلومتر در ساعت) و شیب ?? درصد آغاز شد. سپس در هر مرحله ?/? کیلومتر در ساعت و ? درصد به شیب دستگاه اضافه شد. زمان واماندگی، هنگامی است که آزمودنی‌ها قادر به ادامه دویدن نبودند. برای تشخیص واماندگی در حین اجرای آزمون با آزمودنی‌ها صحبت شد و اعلام کردند که دیگر قادر به ادامه آزمون نیستند. قبل و بعد از آزمون بروس در هر سه موقعیت حاد، کنترل و مزمن مقدار ? سی‌سی خون از ورید پیش آرنجی تمامی آزمودنی‌ها گرفته شد. شاخص توده بدن توسط دستگاه سنجش ترکیب بدن ZEUS 9.9گرفته شد. فعالیت آنزیم لاکتات دهیدروژناز  تام سرمی با کیت CPK شرکت پیشتاز طب و دستگاه اتوآنالایزر (بیوشیمی سینووا) تعیین شد. همه اندازه‌گیری‌ها راس ساعت ? تا ?/?? صبح با شرایط تهویه و نور یکسان اندازه‌گیری شد. داده ها با استفاده   از آزمون t وابسته با سطح معنی داری 05/0 ? P بررسی شد. نتایج به دست آمده نشان دهنده این است که مصرف مکمل کوانزیم Q10 به دنبال فعالیت هوازی وامانده ساز (آزمون بروس) باعث کاهش معنی‌دار شاخص التهابی لاکتات دهیدروژناز تام سرمی در آزمودنی‌ها در موقعیت مزمن شد اما در موقعیت حاد اثر معنی‌داری از مصرف مکمل بر کاهش سطح لاکتات دهیدروژناز مشاهده نشد.نتیجه گیری: براساس یافته های حاضر، می توان نتیجه گرفت که مصرف طولانی مدت (8 هفته) مکمل کوآنزیم Q10 می تواند موجب کاهش لاکتات دهیدروژناز (شاخص آسیب سلولی) پس از انجام فعالیت هوازی فراهم نماید. واژگان کلیدی: مکمل کوآنزیم Q10، لاکتات دهیدروژناز،آزمون وامانده ساز بروس  

هدف از پژوهش حاضر بررسی آثار حاد و مزمن مصرف مکمل کوآنزیم کیوتن (Q10) بر پاسخ کراتین کیناز پس از فعالیت هوازی وامانده ساز بروس بود. بدین منظور ?? نفر از ?? بازیکنان تیم فوتبال جوانان بعثت کرمانشاه با دامنه سنی ?? تا ??   سال داوطلبانه در این پژوهش شرکت کردند. پژوهش به مدت ? هفته انجام شد و افراد در یک گروه اما در دو موقعیت گروه کنترل (?? نفر) و گروه مکمل (?? نفر) قرار گرفتند. گروه مکمل طی یک جلسه (اثر حاد) و 8 هفته (اثر مزمن) مکمل کوآنزیم کیوتن (Q10) را به مقدار ??? میلی‌گرم (? قرص ??? میلی‌گرمی) در روز مورداستفاده قراردادند. به‌منظور ایجاد آسیب عضلانی در آزمودنی‌ها، آزمون بروس از آزمودنی‌ها گرفته شد. آزمون وامانده ساز بروس (دویدن روی نوار گردان مدل pulsar med 3p ساخت کمپانی h/p cosmos آلمان) با سرعت ?/? مایل در ساعت (??/? کیلومتر در ساعت) و شیب ?? درصد آغاز شد. سپس در هر مرحله ?/? کیلومتر در ساعت و ? درصد به شیب دستگاه اضافه شد. زمان واماندگی، هنگامی است که آزمودنی‌ها قادر به ادامه دویدن نبودند. برای تشخیص واماندگی در حین اجرای آزمون با آزمودنی‌ها صحبت شد و اعلام کردند که دیگر قادر به ادامه آزمون نیستند. قبل و بعد از آزمون بروس در هر سه موقعیت حاد، کنترل و مزمن مقدار ? سی‌سی خون از ورید پیش آرنجی تمامی آزمودنی‌ها گرفته شد. شاخص توده بدن توسط دستگاه سنجش ترکیب بدن ZEUS 9.9گرفته شد. فعالیت آنزیم کراتین کیناز تام سرمی با کیت CPK شرکت پیشتاز طب و دستگاه اتوآنالایزر (بیوشیمی سینووا) تعیین شد. همه اندازه‌گیری‌ها راس ساعت ? تا ?/?? صبح با شرایط تهویه و نور یکسان اندازه‌گیری شد. داده ها با استفاده   از آزمون t وابسته با سطح معنی داری 05/0 ? P بررسی شد. نتایج به دست آمده نشان دهنده این است که مصرف مکمل کوانزیم Q10 به دنبال فعالیت هوازی وامانده ساز (آزمون بروس) باعث کاهش معنی‌دار شاخص التهابی کراتین کیناز تام سرمی در آزمودنی‌ها در موقعیت مزمن شد اما در موقعیت حاد اثر معنی‌داری از مصرف مکمل بر کاهش سطح کراتین کیناز مشاهده نشد.نتیجه گیری: براساس یافته های حاضر، می توان نتیجه گرفت که مصرف طولانی مدت (8 هفته) مکمل کوآنزیم Q10 می تواند موجب کاهش کراتین کیناز (شاخص آسیب سلولی) پس از انجام فعالیت هوازی فراهم نماید.