در فرآیندهای تولید نفت امولسیون‌های پایدار همراه نفت استخراج می‌شوند. پایداری این امولسیون‌ها که عمدتاً ناشی حضور ترکیبات فعال سطحی طبیعی در نفت خام است منجر به بروز مشکلات عملیاتی و زیست‌محیطی می‌گردد. از این‌رو جداسازی موثر این امولسیون‌ها به‌عنوان یکی از چالش‌های مهم و ضروری در صنعت نفت مطرح است. در راستای ارائه راهکاری موثر برای رفع این چالش، در این پژوهش یک تعلیق‌شکن پلیمری پرشاخه بر پایه ساختار پلی‌استری با استفاده از پلیمریزاسیون تراکمی مستقیم بین پلی آلکیلن گلایکول سه عاملی به عنوان عامل انشعاب‌دهنده جهت ایجاد شاخه‌ها و ایزوفتالیک اسید دوعاملی سنتز شد. ساختار پرشاخه با داشتن گروه‌های انتهایی بیشتر امکان جذب چندنقطه‌ای و سریع‌تر در سطح مشترک رو فراهم می‌کند. جهت تایید ساختار و صحت سنتز تعلیق‌شکن، مجموعه‌ای از آنالیزهای مشخصه‌یابی انجام شد که نتایج حاصل موفقیت‌آمیز بودن فرآیند سنتز را تایید کردند. عملکرد تعلیق‌شکن سنتزشده در فرآیند جداسازی امولسیون آب در نفت تحت شرایط عملیاتی مختلف غلظت تعلیق‌شکن (بین mg/L50 تا mg/L100)، دما (40 تا 70درجه سانتی‌گراد) و زمان (10 تا 60 دقیقه) ارزیابی شد که در شرایط بهینه شامل غلظت mg/L90، دمای °C70 و زمان ته‌نشینی min50، جداسازی حدود %85 بدست آمد. این تعلیق‌شکن پلیمری پرشاخه افزون‌بر داشتن خاصیت آمفیلفیک به علت ساختار پرشاخه و خصوصیاتی مطلوب از جمله وزن مولکولی مناسب، یکسان بودن تقریبی و انعطاف‌پذیری بالای زنجیره‌های پلیمری، توانایی جداسازی و عملکرد قابل‌قبول مذکور را دارد. در ادامه به‌منظور بهبود عملکرد تعلیق‌شکن پلیمری پرشاخه و بررسی اثر نانوذرات مغناطیسی بر این سامانه، نانوذرات گرافن اکساید مغناطیسی سنتز و به‌عنوان عامل اصلاح‌کننده به سیستم افزوده شدند. این نانوذرات در شرایط بهینه پیشین و با غلظت %wt025/0، میزان جداسازی را از %85 به %6/95 ارتقا دادند. علاوه‌بر این خاصیت مغناطیسی نانوذرات امکان بازیابی مجدد آن‌ها از سیستم را فراهم می‌سازد که این ویژگی ضمن کاهش مصرف این مواد و هزینه‌های عملیاتی بیانگر پتانسیل استفاده مجدد این نانوذرات است. در مجموع نتایج این پژوهش نشان می‌دهد که سنتز تعلیق‌شکن پلیمری پرشاخه و اصلاح آن با نانوذرات گرافن اکساید مغناطیسی، رویکردی نوین و نوآورانه جهت جداسازی امولسیون آب در نفت ارائه می‌کند. همچنین یافته‌های حاصل از این پژوهش به دلیل پتانسیل بالای این سامانه در جداسازی امولسیون می‌تواند برای کاربردهای صنعتی و مطالعات پژوهشی در حوزه صنایع نفت مورد استفاده قرار گیرد.

رزین پلی‌استر غیراشباع به دلیل خواص مطلوبی مانند قیمت پایین و فرایندپذیری مناسب، کاربرد گسترده‌ای در صنعت کامپوزیت دارد. با این حال، مقاومت پایین در برابر خوردگی، شکنندگی بالا و اشتعال‌پذیری زیاد، استفاده از آن را در برخی کاربردها محدود کرده است. برای رفع این چالش‌ها، در سال‌های اخیر افزودن ذرات تقویت‌کننده به رزین به‌عنوان روشی موثر مطرح شده است. در این پژوهش از چارچوب‌های فلزی–آلی دو فلزی (Fe/Al-BDC-NH?) به‌عنوان تقویت‌کننده استفاده شد تا اثر آن بر خواص فیزیکی–مکانیکی و مقاومت به خوردگی رزین پلی‌استر غیراشباع بررسی شود. ذرات MOF به‌دلیل ساختار ترکیبی خود، شامل بخش فلزی موثر در بهبود خواص مکانیکی و بخش آلی فعال برای ایجاد پیوند با زنجیره‌های پلیمری، از ته‌نشینی ذرات جلوگیری کرده و موجب افزایش یکنواختی و چسبندگی در شبکه‌ی رزین شدند. برای شناسایی ساختار و بررسی عملکرد کامپوزیت‌ها از آزمون‌های XRD، FT-IR، FE-SEM، DMA و طیف‌سنجی امپدانس الکتروشیمیایی (EIS) استفاده گردید. نتایج نشان داد افزودن مقدار اندک از Fe/Al-MOF سبب افزایش مدول ذخیره، بهبود چسبندگی بین‌فازی، افزایش پایداری الکتروشیمیایی و کاهش نفوذپذیری رزین در محیط خورنده شد. در مجموع، حضور ذرات دوفلزی MOF موجب بهبود چشمگیر خواص مکانیکی و ضدخوردگی رزین پلی‌استر غیراشباع گردید و می‌تواند در طراحی پوشش‌ها و کامپوزیت‌های مقاوم به خوردگی با کارایی بالا در کاربردهای صنعتی مورد استفاده قرار گیرد.   

طبقه‌بندی سیگنال‌های غیرایستا، مانند سیگنال‌های الکتروانسفالوگرام (EEG)، یک چالش مهم در حوزه پردازش سیگنال می‌باشد. سیگنال‌های غیرایستا سیگنال‌هایی هستند که ویژگی‌های آماری آن‌ها، مانند میانگین و واریانس، در طول زمان تغییر می‌کنند و این موضوع تجزیه و تحلیل آن‌ها را در مقایسه با سیگنال‌های ایستا دشوارتر می‌سازد. سیگنال‌های EEG، که معمولا برای مطالعه فعالیت مغز استفاده می‌شوند، غیرایستا هستند، به این معنی که الگوهای آنها در طول زمان تغییر می‌کند. تشخیص فعالیت‌های غیرطبیعی مغز مانند صرع که الگوهای متفاوتی نسب به فعالیت‌های طبیعی نشان می‌دهند، نیازمند تکنیک‌های پیشرفته برای طبقه‌بندی دقیق این سیگنال‌ها است. در این مطالعه، عملکرد ترکیب تبدیل موجک پیوسته و شبکه‌های عصبی کانولوشنال از پیش آموزش‌دیده را در طبقه‌بندی سیگنال‌های غیرایستا بررسی می‌کنیم. به عنوان یک نمونه از سیگنال‌های غیرایستا، ما از داده‌های EEG چند‌کاناله نوزادان استفاده می‌کنیم، که هر بخش از این سیگنال‌ها به صورت دودویی، فعالیت طبیعی و یا فعالیت تشنجی، توسط متخصصین علامت‌گذاری شده است. یک رویکرد نوآورانه در این تحقیق به کار گرفته شده است، که در آن نمایش‌های تبدیل موجک پیوسته تمام کانال‌های EEG در کانال‌های قرمز، سبز و آبی یک تصویر رنگی واحد ترکیب می‌شوند. در نتیجه یک تصویر چند متغیره خواهیم داشت که اطلاعات مهم زمان-فرکانس را از تمام کانال‌های EEG شامل می‌شود. سپس این تصاویر با استفاده از دو مدل شبکه عصبی کانولوشنال پیشرفته، ResNet و MobileNet، که از قبل بر روی مجموعه داده‌های بزرگ آموزش داده شده بودند، طبقه بندی شدند. هر دو مدل به دقت طبقه‌بندی بالا، با نتایج بالای 80% و همچنین نمرات منحنی مشخصه عملکرد گیرنده بالای 80%، دست یافتند. یافته‌ها نشان می‌دهد که ترکیب تبدیل موجک پیوسته با شبکه‌های عصبی کانولوشنال برای شناسایی الگوها و طبقه‌بندی سیگنال‌های غیرایستا موثر است. این پژوهش ظرفیت این روش را برای طبقه‌بندی سیگنال‌های غیرایستا و به ویژه برای کاربردهای پزشکی مانند تشخیص تشنج در نوزادان برجسته می‌کند.

   بحران انرژی در دهه‌های اخیر سبب نگرانی جامعه جهانی شده و پژوهش‌های متعددی در عرصه‌های مختلف علمی، انجام‌شده و با استفاده از راهکارهای مختلفی این نگرانی را تا حدودی برطرف شده است. از طرفی ، معماری به‌عنوان رشته‌ای که در ارتباط مستقیم با طراحی و ساخت ساختمان است، نقش مهمی در بهینه‌سازی مصرف انرژی ساختمان‌ها بر عهده دارد. یکی از بخش‌های ساختمان که توجه به آن در فرآیند طراحی اهمیت فراوانی دارد، پنجره ساختمان است که مرز بین فضای داخل و خارج ساختمان است و بهینه‌سازی این بخش اهمیت فراوانی در کاهش مصرف انرژی کل ساختمان دارد. این تحقیق تلاش می‌کند تا تاثیر طراحی پنجره‌ها را بر مصرف انرژی یک ساختمان مسکونی پیدا کند. مصرف انرژی ساختمان به‌شدت به مشخصات حرارتی پوسته خارجی آن وابسته است. در این میان، پنجره‌ها به دلیل مقاومت حرارتی کم در کنار عبور مستقیم انرژی تابشی، تاثیر قابل‌ملاحظه‌ای بر مشخصات حرارتی پوسته ساختمان دارند، بنابراین تعیین نسبت بهینه پنجره به دیوار در هر اقلیم اهمیت بسیار زیادی دارد. هدف از این پژوهش تعیین طراحی پنجره ‌متناسب ‌با اقلیم در جهت کاهش مصرف انرژی است. در گام اول، طراحی ساختمان بر اساس مقرارت و منابع داخلی طراحی‌شده و آن را داخل نرم‌افزار دیزاین‌بیلدر شبیه‌سازی‌شده و سپس برای واردکردن ورودی‌ها و مقایسه تاثیر طراحی پنجره‌ها بر الگوی مصرف انرژی ساختمان، ورودی‌ها را در دو گروه قراردادِ و ‌8مدل پنجره را طراحی و با توجه به گروه‌ها شبیه‌سازی را‌ انجام و نتایج به‌دست‌آمده را مورد تحلیل و برسی قرارداده‌ایم، در پایان با توجه به ورودی‌ها و نتایج به‌دست‌آمده نمونه‌ای که بهترین عملکرد را در مصرف انرژی در مقایسه با دیگر مدل‌ها داشته را انتخاب و سپس ورودی‌های آن را تقویت خواهیم کرد. بعد از انجام این طراحی و شبیه‌سازی‌ها در اقلیم موردنظر توانستیم با طراحی مدل پنجره‌های عمودی 180*70 سانتی‌متری با رعایت نسبت جدار به پنجره و هم‌چنین تقویت ورودی‌ها مثل افزایش ضخامت و لایه جدارهای خارجی و داخلی، کاهش موردنظر در مصرف انرژی را داشته به‌ویژه به کاهش 10000 تا 20000 کیلووات ساعت در مصرف انرژی سرمایشی که یکی از انرژی‌های مصرفی غالب نسبت به دیگر انرژی‌ها در اقلیم گرم و خشک است، دست پیدا کنیم.   

معماری مجازی­سازی توابع شبکه به معنی ارائه سرویس­های مختلف شبکه بدون نیاز به سخت­افزار و عدم وابستگی به آن است. مجازی­­سازی توابع شبکه حوزه­ی جدیدی در شبکه است که با کمک آن می­توان دستگاه­های سخت­افزاری را به صورت مجازی و نرم­افزاری پیاده­سازی کرد. مجازی­سازی توابع شبکه، توابع شبکه مانند پروکسی­ها، دیواره آتش­ها و تعادل بار­ها و دیگر موارد را ارتقا می­دهد. به عبارت دیگر این معماری با استفاده از تکنولوژی مجازی­سازی قادر است دستگاه­های سخت­افزاری را به ماژول­های نرم­افزاری که به عنوان توابع شبکه مجازی معروف­اند تبدیل کند و سرویس مورد­نظر کاربر را تامین کند. ارائه سرویس درخواست شده توسط کاربر در شبکه،   توسط دنباله­ای از توابع شبکه مجازی، که به زنجیره توابع سرویس شهرت دارند صورت می­گیرد. یکی از چالش­های اصلی نیز در توسعه­ی معماری مجازی­سازی توابع شبکه، تخصیص منابع به سرویس­های شبکه تقاضا شده در زیرساخت­های شبکه مبتنی بر مجازی­سازی توابع شبکه است. این چالش مسئله تخصیص منابع مجازی­سازی توابع شبکه نامیده شده است. از این رو در این تحقیق مسئله تخصیص منابع به توابع شبکه مجازی در معماری مجازی­سازی توابع شبکه با استفاده از تکنیک­های برنامه­ریزی ریاضی حل شده است. در این تحقیق برای مسئله تخصیص منابع به توابع شبکه مجازی یک مدل برنامه­ریزی خطی عدد صحیح مختلط چند­هدفه ارائه می­شود. در این مدل قیدهای مربوط به ظرفیت منابع گر­ه­ها و اتصالات و قیدهای تاخیر موردنظر است. همچنین توابع هدف در این تحقیق عبارت­اند از: افزایش جریان­های پذیرفته شده در شبکه، کاهش هزینه­های منابع گره­ها (شامل تعداد هسته­های CPU و میزان حافظه)، کاهش هزینه­های سرمایه­ای، کاهش هزینه­های عملیاتی و بررسی زمان اجرا. این قیدها و توابع هدف توسط توابع ریاضی بصورت دقیق و صریح بیان می­شوند. مدل ریاضی پیشنهادی با حل­کننده سیپلکس پیاده­سازی و حل شده است. برای ارزیابی مدل ریاضی پیشنهادی، چندین توپولوژی مختلف در نظر گرفته شده است. هزینه بهینه تحت تغییر پارامترهایی از قبیل طول زنجیره توابع سرویس، تعداد جریان­ها، طول جریان، میزان منابع گره­ها، تعداد گره­ها و تعداد توابع شبکه مجازی ارزیابی می­شود و نهایتاً افزایش زمان اجرا تحت تغییر طول زنجیره توابع سرویس، تعداد گره­ها و تعداد توابع شبکه مجازی بررسی می­شود. نتایج عددی این تحقیق نشان از کارایی مدل در تخصیص منابع به توابع شبکه مجازی را دارد. کلمات کلیدی: معماری مجازی­سازی توابع شبکه، توابع شبکه مجازی، تخصیص منابع، برنامه­ریزی ریاضی، برنامه­ریزی خطی عدد صحیح مختلط   

هدف: سدهای باطله وظیفه جمع آوری باطله ها را برای دفع، اغلب با هدف مشترک حفظ آب برای استفاده در معدن و حفاظت از محیط زیست را برعهده دارند. این سازه­ها اغلب با استفاده از خود باطله­ها ساخته می­شوند. این مسئله در کنار عواملی همچون دوره ساخت نسبتاً طولانی و عدم نظارت و طراحی دقیق این سدها منجر به شکست تعداد زیادی از سدهای باطله شده است. هدف از این پژوهش بررسی مقدار باطله خروجی در صورت شکست سدهای باطله می­باشد تا بتوان از تلفات ناشی از شکست این سدها جلوگیری نمود. روش‌شناسی پژوهش: در این پژوهش شکست سد باطله نزدیک تکیه­گاهی مورد مطالعه قرار می گیرد که حوضچه ای در نزدیکی سد وجود دارد و باطله ها در برابر روانگرایی حساس نیستند. برای این منظور از یک حوضچه بزرگ مقیاس استفاده شد تا نتایج استخراج شده مستقل از مقیاس ابعاد مخزن سد باشد. همچنین دریچه­ای به منظور شبیه­سازی شکست موضعی در مدل آزمایشگاهی تعبیه گردید. این آزمایش ها با تراز های آب مختلف مورد بررسی قرار گرفت و جهت اعتبارسنجی نتایج حاصل، هر آزمایش سه بار تکرار گردید. یافته‌ها: الگوی فرسایش بستر و میزان انتقال رسوب تحت اثر افزایش تراز سطح آب مخزن سدهای باطله، در هنگام شکست موضعی نزدیک تکیه­گاه بررسی شد. نتیجه‌گیری: پس از گذشت مدت زمانی و خروج آب و رسوب از مخزن سد، گودالی در بستر رسوبی قابل مشاهده است. با گذشت زمان در داخل گودال پرش هیدرولیکی مستغرق شکل می گیرد. طول حفره آب­شستگی در راستای بدنه سد بیش از دو برابر راستای عمود بر بدنه سد است.   

تشخیص وسیله­­نقلیه، یک بخش مهم در حمل و نقل و هوش مصنوعی است. وسایل­نقلیه می­توانند در قسمت­های مختلف تصاویر قرار بگیرند. پیشرفت های اخیر در روش های تشخیص، منجر به طیف وسیعی از تکنیک های مختلف شده که می­تواند برای شناسایی و تشخیص وسایل­نقلیه مورد استفاده قرار گیرد. یادگیری عمیق، در سال‌های اخیر است که کاربردهای قابل توجهی در روش­های تشخیص وسایل نقلیه دارد. باتوجه به اهمیت تشخیص وسیله­نقلیه در سیستم­های حمل و نقل هوشمند، در این پایان­نامه به بررسی و تشریح روش­های تشخیص وسایل­نقلیه مختلف از تصاویر دوربین­های ترافیکی پرداخته­ و نیز از معماری قدرتمندی به نام یولو[1] برای تشخیص وسایل­نقلیه روی دیتاست BVMMR استفاده می­کنیم.­ به دلیل تغییرپذیری در محیط‌های رانندگی، تشخیص خودرو ممکن است با مشکلات و چالش‌های متفاوتی مواجه شود، مثلا ظاهر وسایل­نقلیه در اندازه، شکل و رنگ متفاوت، روشنایی خاص، شرایط آب و هوا و.. است. معماری، YOLOv5 شامل چهار بخش اصلی ورودی، backbone ، neck   و خروجی است. ترمینال ورودی عمدتاً شامل پیش پردازش داده ها است، از جمله افزایش داده موزاییک و پر کردن تطبیقی تصویر. شبکه backbone   عمدتاً از یک شبکه جزئی چند مرحله­ای (CSP) برای کاهش مقدار محاسبات و افزایش سرعت استنتاج و   ادغام هرمی فضایی (  ) برای استخراج feature map   با اندازه­های مختلف از ورودی تصویر با هدف بهبود دقت تشخیص با کانولوشن چندگانه و pooling استفاده می­کند. در شبکه neck، از ساختارهای هرمی ویژگی FPN و PAN استفاده می­شود. با استفاده از معماری یولو نسخه پنجم[2] آموزش داده شده، موقعیت خودروها و نوع و دسته­ی آن­ها را نیز مشخص کرده­ایم و به   98.88% و دقت مجموع 99.73% و نیز سرعت 0.03 ثانیه برای تشخیص اشیا موجود در یک تصویر دست می­یابیم که خود گواهی بر مناسب بودن این روش برای کاربردهای بلادرنگ[3] می­باشد. کلمات کلیدی: تشخیص وسایل­نقلیه، تشخیص اشیا، یولو، یادگیری عمیق، سرعت و دقت بالا در تشخیص اشیا، شناسایی نوع و مدل وسایل نقلیه [4]. [1]. you only look once (YOLO) [2] YOLOv5 [3] real-time

   رزین پلی استر غیر اشباع در صنعت کامپوزیت بسیار مورد استفاده قرارگرفته است. افزودن ذرات به رزین پلی استر غیر اشباع[1] سبب بهبود   خواص حرارتی، فیزیکی-مکانیکی می گردد. استفاده از ذراتی مانند گرافن با توجه به خواص ویژه ای که دارد، به صورت گسترده در انواع کامپوزیت ها به عنوان عامل مقاومت دهنده و تقویت کننده به کار می رود. دراین تحقیق جهت بررسی تغییرات خواص حرارتی و فیزیکی– مکانیکی رزین پلی استر غیر اشباع از ذرات مختلفی همچون گرافن، گرافن اکساید و آلومینا در درصد وزنی های مختلف استفاده گردیده است. با توجه به مطالعاتی که انجام گرفته شده است گرافن، گرافن اکساید و آلومینا تاثییرات مثبتی بر خواص رزین ها داشته اند. ضریب هدایت حرارتی برای نمونه ها با درصد وزنی های متفاوت حاوی گرافن اکساید مغناطیسی، گرافن مغناطیسی و آلومینا به دست آمده است. هدایت حرارتی نمونه ها در حالت پخت[2] شده و به طور کامل شبکه ای[3] شده در شارهای متفاوت(024/1، 07/2، 024/3) وات مورد بررسی قرار گرفته است. مشاهده شد که با افزودن مقدار کمی از ذرات، هدایت حرارتی نسبت به رزین خالص افزایش می یابد. همچنین نشان داده شده است که با افزودن گرافن اکساید مغناطیسی، گرافن مغناطیسی و آلومینا ضریب هدایت حرارتی نیز افزایش داشته است. میزان افزایش ضریب هدایت حرارتی بر اساس میزان ذرات اضافه شده به رزین متفاوت است. اما بیشترین میزان افزایش ضریب هدایت حرارتی مربوط به گرافن اکساید مغناطیسی 3/0 % میباشد. نتایج به دست آمده از آزمون DMA[4] نشان داده است با افزودن ذرات به رزین پلی استر غیر اشباع به علت برهم کنش های جاذبه ای بین گروه های عاملی سطح رزین و گروه عاملی OH بر سطح گرافن اکساید مغناطیسی و گرافن مغناطیسی و در نتیجه ایجاد پیوند کووالانسی قوی میزان مدول ذخیره نسبت به رزین خالص افزایش یافته است. در فصل اول مقدمه ای در خصوص ساختار رزین پلی استر غیر اشباع و ساختار ذرات مورد استفاده و خواص آن ها بیان شده است. در فصل دوم با توجه به مطالعات گذشته در مورد خواص مکانیکی و حرارتی گزارش هایی ارائه شده است. در فصل سوم توضیحاتی درباره ی سنتز گرافن اکساید، نحوه ی تبدیل گرافن اکساید به گرافن، سنتز آهن و چگونگی مغناطیسی شدن ذرات و همچنین آزمون های انجام شده بیان شده است. در فصل چهارم نتایج حاصل شده از آزمون حرارتی و DMA به طور کلی مورد تحلیل و بررسی قرار گرفته شده است. [1]. Unsaturated polyester resin [2]. cure

  رزین‌های پلی­استرغیراشباع کاربردهای فراوانی در صنعت کامپوزیت دارد. در قطعه‌های ضخیم ساخته شده بااین رزین، گرمای زیادی در زمانی کوتاه حین پخت آزاد می‌شود، علاوه بر این از ضریبانتقال حرارت   کمی برخوردار می‌باشند. در بخش‌هایضخیم، اختلاف دمای زیاد میان مرکز و دیواره‌های نمونه موجب ایجاد تنش‌های داخلی می‌شود،بنابراین افزودن ذرات با رسانندگی گرمایی زیاد می‌تواند در برطرف کردن این نقص کمکشایانی کند. در این تحقیق جهت بررسی تغییرات خواص رزین پلی‌استر غیراشباع حاوی نانوذرات بوهمیت در درصد وزنی‌های 02/0، 05/0 و 3/0  و هیبرید آن با ذرات گرافیت و آلومینا در درصد وزنی‌های مختلف استفاده شد.ضریب هدایت حرارتی نمونه‌های ساخته شده در شارهای گرمایی 1، 3 و 4 وات بررسی شد.همچنین جهت بررسی خواص مکانیکی نمونه‌های ساخته شده از آزمون DMA استفاده شد و نتایج آن مورد بررسی قرار گرفت. با توجه به نتایج آزمونهدایت حرارتی، بیشترین میـزان افـزایش ضریب هـدایت حرارتـی در نمونـه حاوی % 05/0 وزنینانو ذرات بوهمیت حاصل شد که نسبت به رزین خالص % 149 افزایش پیدا کرده است. همچنین در نمونه‌های هیبریدی انجام شده بیشترین ضریب هدایتحرارتی ابتدا مربوط به هیبرید بوهمیت / گرافیت، حاوی % 025/0 وزنی بوهمیت / 025/0گرافیت با ضریب هدایت حرارتی 93/9 وات بر متر کلوین و سپس برای نمونه هیبریدیبوهمیت / آلومینا حاوی % 05/0 وزنی بوهمیت / % 5/0 وزنی آلومینا با ضریب هدایتحرارتی 45/7 وات بر متر کلوین می‌باشد که به ترتیب نسبت به رزین خالص % 108 و % 56افزایش پیدا کرده می‌باشند. همچنین با توجه به نتایج به دست آمده از آزمون DMA   با افزایش مقدار محتوای نانوذرات بوهمیت مدول ذخیره پیوسته افزایش پیدا کرد. بیشترین افزایش مدول ذخیره درنمونه % 3/0وزنی بوهمیت به دست آمد که می‌تواند ناشی از سفتی و سختی نانو ذراتبوهمیت باشد. گروه‌های OH   موجود در سطح ذرات باایجاد برهمکنش‌های جاذبه‌ای با گروه‌های OH، COOH و استری زنجیره‌های آلکیدی رزین پلی‌استر غیر اشباع می‌تواندباعث افزایش مدول ذخیره نسبت به رزین پلی‌استر غیر اشباع خالص شوند. همچنین استفاده از هیبرید ذرات بوهمیت /آلومینا به نتایج بهتری نسبت به هیبرید ذرات بوهمیت / گرافیت منجر شد، دلیل آن را می‌توانبه ذرات آلومینا که دارای سطحی صاف و مورفولوژی کروی می‌باشند که باعث کاهش اصطکاکو بهبود خواص مکانیکی در سیستم نسبت داد. استفاده از هیبریدسه ذره بوهمیت / گرافیت/ آلومینا در رزین پلی‌استر غیر اشباع باعث افزایشهتروژنیتی و تشکیل شبکه‌ای غیریکنواخت در سیستم نسبت به رزین خالص شد.  

می باشد که به طور خاص برای تحلیل، دسته­بندی و پردازش تصاویر مختلف کاربرد دارند. دراین پژوهش هدف ما بر این است که تصاویر اسکن ریه را به وسیله شبکه­های عصبی پیچشیپردازش کرده و نتایج آن را در خروجی دریافت کنیم. نتایج ما بر اساس دسته ­بندی­ های از پیش تعیین شده بر طبق مجموعه داده­های اولیه در خروجی ظاهر می­شوند که از جمله این دسته­بندی­ها کووید -19، نرمال و پنومونی می­باشند. ما می­توانیم از این نتایج جهت تشخیص و مقابله با این بیماری بهره بگیریم. با توجه به جذابیت و کاربردی بودن این زمینه پیش از پژوهش حاضر پژوهش­های مختلفی در این حوزه انجام گرفته است. یکی از مهم­ترین اهداف این پژوهش بهبود و بهینه سازی شبکه­های پیچشی به وسیله الگوریتم­های فراابتکاری درجهت کاهش لایه­ها و اتصالات شبکه برای پیاده­سازی ساده­تر و به صرفه­تر با حفظ سرعت و دقت شبکه می باشد.

   در این پژوهش اثرات ژانوس آبدوست و آبگریز اکسید گرافن توخالی (HGO) برهدایت حرارتی مخلوط‌های پلیمری ناشی از نیروی شناوری مورد بررسی قرار گرفت. میکرو/ نانو ذرات HO /HOJ   از طریق فرآیند عدم تقارن ناشی از شناوری سنتز شدند و با استفاده از ازمون میکروسکوپ الکترونی (FE_SEM) مشخص شدند. همچنین ویژگی‌های میکرو/نانو ذرات HO و HOJ با استفاده از آزمون‌های   FTIR   TGA   EDX سانتریفیوژ و زاویه تماس مورد بررسی قرار گرفتند. که از آزمون زاویه تماس برای تعیین عمق نفوذ ذرات آبدوست / آبگریز درون سطح روغن / آب استفاده شد. نتایج سانتریفیوژ خواص امفیفیلیکی ذرات ژانوس را نشان می‌دهد. میکرو نانوذرات   HO   و HOJ   تحت ازمایش FTIR   قرار گرفتند و مشخص شد ذرات غیر ژانوس جذب بالاتری را نشان می‌دهند در حالی که مولکول‌های APTES در سطح ذرات ژانوس وجود دارند. بر اساس نتایج ازمایش EDX میزان نیتروژن و اکسیژن در میکرو / نانو ذرات HOJ   مشخص می‌شود به طوری که میزان نیتروژن در نانو ذرات HOJ Wt% )92/4   (بیشتر از   میکروذرات HOJ   بود که به حضور مولکول‌های APTES بیشتر در سطح نانو ذرات HOJ وابسته است و میزان اکسیژن در نانو ذرات HOJ   Wt%)74/11 ) بیشتر از میکرو ذرات HOJ بود که به آبدوستی بیشتر نانو ذرات را مشخص می‌کند. نمونه های مختلفی از میکرو / نانو ذرات    / PMMA   از طریق مخلوط کردن محلول تهیه شده و تحت آزمایش هدایت حرارتی قرار گرفتند. نتایج نشان داد که وجود میکرو / نانو ذرات HO در هر دو فاز می‌تواند ضریب رسانایی مخلوط PS / PMMA را افزایش دهند، اگر چه حضور همزمان آن‌ها در هر دو مرحله تاثیر قابل توجهی بر هدایت حرارتی (k) داشت. از طرف دیگر، مقایسه نتایج نمونه‌های مخلوط با میکرو /نانو ذرات HOJ و بدون میکرو/نانو ذرات HOJ، به دلیل وجود ذرات ژانوس، بهبود چشم‌گیری در هدایت حرارتی   سطح پلیمر / پلیمر ایجاد کرد. همچنین ثبات حرارتی نمونه‌ها با افزایش هدایت حرارتی آن‌ها کاهش یافت و این تآثیر در مورد نمونه‌های حاوی هر دو میکرو / نانوذرات   HO و HOJ قابل توجه‌تر بود. همچنین ثابت شد فرایند عدم تقارن ناشی از شناوری یک فرایند کاملا کار آمد برای سنتز میکرو / نانو ذرات HOJ با استفاده از ذرات مختلف آبگریز یا آبدوست HOJ با اندازه‌های مختلف است.

  در این پایان نامه پاسخ دینامیکی تیر ساندویچی با رویه های تقویت شده با نانو لوله کربنی و هسته فوم روی تکیه گاه ویسکوالاستیکتحت ضربه عمودی سرعت پایین در وسط رویه بالایی بررسی شده است. در این تحقیق به ارائه یک مدل تحلیلی برای مدلسازیغیرخطی جهت محاسبه میزان خیز و لهیدگی ورق و نیز مقدار نیروی تماسی اعمال شده به ورق برحسب زمان می گردد. تیر از نوعساندویچ پنل با رویه کامپوزیت نانولوله و دارای هسته از جنس فوم می باشد. در فرمول بندی استفاده شده با به کارگیری روابط تنش-کرنش و کرنش-جابجایی و با استفاده از شرایط سلزگاری، میدان جابجایی مشخص شده است، برای مدل سازی نیروی ضربه از مدلدو درجه آزادی جرم-فنر استفاده شده و از اصل همیلتون برای تعیین معادلات حاکم برای مسئله به کاربرده شده است. به منظور صحتسنجی نتایج حاصل از تحلیل، از نتایج مقالات و پژوهش های گذشته و هم چنین شبیه سازی عددی با نرم افزار آباکوس استفاده شدهاست.برای ساندویچ تیر تاثیر پارامترهای سرعت و جرم ضربه زننده ، مدول الاستیسیته هسته و ضخامت هسته بر روی خیزمرکزی ونیروی تماسی مورد بررسی قرار گرفته است. برای ساندویچ تیر، افزایش جرم و سرعت ضربه زننده و مدول الاستیسیته هسته باعثافزایش خیزمرکزی و نیروی تماسی و هم چنین افزایش ضخامت هسته باعث کاهش خیزمرکزی و نیروی تماسی می گردد.

   در این پایان نامه سنتز نانوذرات صفحه ای ژانوس با استفاده از یک فرایند منحصر به فرد در سطح مشترک روغن/آب بر اساس مشارکت مولکول های 3-آمینوپروپیل تری اتوکسی سیلان و تری اتیل ارتو سیلیکات در تشکیل شکل صفحه ای نانوذرات سیلیکا انجام شد. حضور کاتالیست های اسیدی و قلیایی در فاز آبی باعث افزایش سرعت واکنش در محدوده سطح مشترک شد.خنک کردن سیستم بعد از مدت زمان مشخص باعث انجماد پارافین ذوب شده و توقف واکنش گردید و در نتیجه نانوذرات صفحه ای سنتز شده   در ناحیه سطح مشترک به دام   افتادند. با توجه به غنی شدن فاز روغن و آب توسط واکنش دهنده ها و کاتالیست، این امکان وجود داشت که از آنها چندین بار بعد از برداشت نانوذرات صفحه ای ژانوس به منظور تکرار دوباره فرایند استفاده کرد.بر مبنای نتیجه تست‌های انجام شده مشخص شد که حضور گروه های آمینی در یک سمت و گروه های اتوکسی در سمت دیگر نانوذرات صفحه ای ژانوس را به پایدار کننده‌های مناسبی در امولسیون‌های پیکرینگ تبدیل می‌نماید .

   از آن جا طی فرآیند تولید مقداری آب تولید و سبب خلوص پایین آن و نیز ایجاد آزئوتروپ می‌شود، خالص‌سازی اتانول ضروری است. فرآیند تراوش تبخیری یکی از روش‌های مقرون به‌صرفه، به روز و بالنده خالص‌سازی اتانول می‌باشد. در این پژوهش از غشاهای کیتوسان خالص و ماتریس آمیخته آن با نانوذره نقاط کوانتوم اکسید گرافن (ساخته شده در این پژوهش) اتصال عرضی شده با گلوتارآلدهید برای آب‌زدایی اتانول استفاده شد. نقاط کوانتوم اکسید گرافن با داشتن گروه‌های عاملی آب‌دوست و اندازه کوچک‌تر از nm 100 گزینه مناسبی برای استفاده در ساختار غشا است. آب‌دوستی بالای کیتوسان باعث کارکرد آب‌زدایی قابل قبول غشا کیتوسان در فرآیند آب‌زدایی اتانول شد. همچنین به دلیل گروه‌های عاملی آب‌دوست و پخش خوب نقاط کوانتوم اکسید گرافن در شبکه کیتوسان غشاهای ماتریس آمیخته کارکرد آب‌زدایی بهتری نسبت به غشا کیتوسان از خود به نمایش گذاشتند. غشا ماتریس آمیخته در بارگذاری بهینه نقاط کوانتوم اکسید گرافن (5/1 % وزنی) شار   811/0 و ضریب جداسازی 801 را برای آب‌زدایی مخلوط آب/اتانول (10/90) در دمای °C 40 نشان داد که در مقایسه با غشا کیتوسان پایه شار 84 % افزایش داشت و ضریب جداسازی 6/7 برابر شد.

 Hhhhh

  در پایان­نامه حاضر جریان پایا و گذرای خون در مدل

   پایداری سیستم قدرت به قابلیت حفظ یا بازگشت به نقطه کار حالت ماندگار   سیستم قدرت، هنگامی که تحت اغتشاش قرار می گیرد، اطلاق می گردد. اغتشاش ممکن است با توجه به پایداری سیگنال کوچک و سیگنال بزرگ ،تاثیر جدی روی پایداری سیستم قدرت داشته باشد. افزایش میزان مصرف و تنوع مصرف کننده های انرژی الکتریکی در سیستم های قدرت باعث شده که مقدار انرژی انتقالی در سیستمهای قدرت افزایش یابد. این افزایش سبب به هم پیوستگی سیستم های قدرت برای تامین انرژی مورد نیاز شده است. در این سیستمهای به هم پیوسته، نوسانات فرکانس پایین میتواند افزایش یابد. این نوسانات امنیت و پایداری سیستمهای قدرت بزرگ را تحت تاثیر قرار داده و جریان قدرت در خطوط ارتباطی بین زیر سیستمهای قدرت را محدود می کند. در حالت نرمال ژنراتورهای سنکرون یک سرعت ثابت و یک زاویه نسبی ثابت میان سیم پیچ های استاتور و روتور را حفظ می کنند که این عملکرد ژنراتورهای سنکرون، در سیستمهای قدرت، سنکرونیزم نامیده می شود. به محض وقوع اغتشاشات، توانایی ژنراتور سنکرون برای تعادل میان قدرت مکانیکی توربین ژنراتور و قدرت الکتریکی بار برای حفظ پایداری ،کنترل می شود. به طورسنتی در کنترل ژنراتورهای سنکرون، یک پایدار ساز سیستم قدرت (  )، سیگنال میراشونده اضافی برای سیستم تحریک در AVR تولید می کند تا نوسانات فرکانس پایین را میرا کند. هدف ایجاد گشتاور میراکننده بیشتر است. بکارگیری    عمدتاٌ برای سیستم های تک ماشینه مورد مطالعه قرار گرفته است.از طرفی نصب    روی تمام واحدهای تولیدی ممکن است منجر به تعاملات دینامیکی ناخواسته شود.این پروژه جایابی مناسب و تنظیم    را صرفا با بهره گیری از زبان برنامه نویسی متلب به منظور ترکیب تحلیل های پخش بار احتمالی ،مدلسازی خطی سیستم قدرت چند ماشینه ،آنالیز سیگنال کوچک و بهینه سازی    با الگوریتم فراابتکاری pso برای ژنراتور بحرانی بر اساس پایدارسازهای تک بانده که قابلیت عملکرد بهینه را داشته باشد، انجام خواهد شد.

   امروزه خودروهای الکتریکی به دلیل راندمان بالا و اثرات زیست محیطی   کمتر نسبت به خودروهای احتراق داخلی، جایگزین مناسبی برای این خودروها محسوب می شوند. اما مجموعه ای از عوامل فنی و اقتصادی، استفاده از این خودرو ها را محدود می کنند. این موارد شامل، محدودیت شهرها در داشتن راه های کافی ارتباطی، زیر ساخت های پارکینگ ها و جایگاه های شارژ خودروهای الکتریکی می باشند. از طرف دیگر، اگرچه ظرفیت این خودروها به تنهایی محدود است، اما مجموعه ای از این خودروها،   در جایگاه های شارژ، آن ها را به واحدی تبدیل می نماید که در نقش یک بار نسبتاً بزرگ برای شبکه ظاهر گردند. از این­رو، به منظور استفاده بهینه از شبکه­های توزیع برق، بهره برداری و یافتن مکان و ظرفیت بهینه جایگاه های شارژ خودروهای الکتریکی موضوع بسیار مهمی است. برای لحاظ نمودن موارد اشاره شده، در این پایان نامه تعیین مکان و ظرفیت بهینه­ی ایستگاه­های شارژ خودروهای برقی در شبکه استاندارد توزیع 69 شینه به تفصیل مورد مطالعه قرار گرفته و تلاش شده تا نتایج بر اساس شرایط واقعی سیستم قدرت مورد بررسی قرار گیرند. بدین منظور عدم قطعیت ناشی از تعداد خودروهای موجود در هر ایستگاه شارژ لحاظ گردیده است. تابع هدف در مساله مورد مطالعه، به صورت چندهدفه با اهداف کاهش تلفات (اکتیو و راکتیو) و کاهش انحراف ولتاژ می­باشد که با استفاده از الگوریتم های تجمعی ذرات و ژنتیک در بستر نرم افزار متلب بهینه­سازی شده است و نتایج حاصل از مکان­یابی، با همدیگر مقایسه شده است.

   چکیده      در این تحقیق بمنظور بررسی تاثیر افزودنی آهن بر میزان ضریب انتقال حرارت و همچنین خواص دینامیکی رزین پلی استر غیر اشباع از ذرات آهن خالص به شکل پودر با سایز 45 میکرون   استفاده شده است. بدین منظور در ادامه تحقیق نمونه هائی از رزین پلی استر غیر اشباع حاوی ذرات آهن با درصد وزنی­های ، یک ، سه ، هفت و پانزده درصد وزنی ساخته شد و تست های اندازه گیری ضریب هدایت حرارتی و آزمون اندازه گیری خواص دینامیکی (DMTA)   بر روی آن­ها انجام گردید. همچنین جهت بررسی تاثیر ذرات آهن اصلاح شده بر روی خواص کامپوزیت ، چهار نمونه رزین پلی استر غیر اشباع با درصد وزنی­های مشابه ، حاوی ذرات آهن اصلاح شده نیز مورد آزمایش قرار گرفت .      بررسی نتایج حاصل از اندازه گیری ضریب هدایت حرارتی نمونه ها ، مشاهده گردید بطور کلی ، افزودن پودر آهن به رزین پلی استر در حدود 30 درصد هدایت حرارتی نمونه­ها را بهبود بخشیده و نیز افزودن پودر آهن اصلاح شده   به رزین پلی استر در حدود 70 درصد ، هدایت حرارتی آن را افزایش داده است. همچنین با مشاهده منحنی تغییرات ضریب هدایت حرارتی نمونه ها در درصد وزنی­های گوناگون ، مشخص شد ، اضافه کردن ذرات آهن از یک تا سه درصد وزنی ، ضریب هدایت حرارتی رزین را افزایش داده و افزودن مقادیر بیشتر تا پانزده درصد وزنی ، ضریب هدایت حرارتی آن را کاهش داده است. دلیل این امر می تواند زیاد شدن سطح تماس ذرات آهن با رزین و بطبع افزایش مقاومت حرارتی بین سطحی در نمونه های بالای سه درصد وزنی باشد. لازم بذکر است این روند در نمودارهای مربوط به نمونه­های حاوی ذرات آهن اصلاح شده نیز تکرار شده است.      بررسی نتایج آزمون اندازه گیری دینامیکی نشان داد ، میزان مدول ذخیره با افزودن ذرات آهن به رزین پلی استر افزایش یافته و نشانگر آن است که رزین پلی استر غیر اشباع حاوی ذرات آهن ، دارای استحکام بیشتری حین عملیات گرم کردن نسبت به رزین پلی استر خالص بوده است. مشاهده منحنی­های تغییرات مدول ذخیره سازی با دما نشان می دهد این افزایش مدول ذخیره با زیاد شدن درصد وزنی نمونه­ها روند ثابتی نداشته ، بطوریکه بعنوان مثال ، مدول ذخیره در نمونه هفت درصد وزنی از بقیه نمونه­ها بیشتر بوده است.       کلید واژه ها : رزین پلی استر غیر اشباع، ذرات آهن، ذرات آهن اصلاح شده ، ضریب هدایت حرارتی، خواص فیزیکی و مکانیکی

چکیده شما قطعاً انواع فیلم ها و انیمیشن ها را در سینما مشاهده کرده اید که جلوه های ویژه دیدنی را ایجاد می کنند. این جلوه های ویژه کاملاً شبیه به دنیای واقعی است و حرکات شخصیت ها شبیه به عکس های موجود در دنیای واقعی است. با پیشرفت فناوری ضبط حرکت سه بعدی و انتقال آن به رایانه ها ، فیلم ها ، بازی های رایانه ای و به خصوص انیمیشن ها وارد دنیای جدیدی شده اند. هنگامی که فیلم ها با استفاده از مدل های سه بعدی شروع به کار کردند ، هدف آنها ایجاد حرکت واقعی و سرعت بخشیدن به گردش کار بود تا حرکت به صورت دستی متحرک نشود. راه حل این است که حرکات یک بازیگر را به صورت سه بعدی ضبط کنید و آنها را در مدل های رایانه ای سه بعدی بکار بگیرید. هدف از این فناوری این است که به ما امکان دهد شخصیت ها و جلوه هایی موثرتر و واقع بینانه تر ایجاد کنیم که قبلاً قادر به انجام آن نبودیم. هدف از این پایان نامه طراحی و پیاده سازی سیستم ضبط چهره یک بازیگر با استفاده از تکنیک های پردازش تصویر دیجیتال و الگوریتم های یادگیری ماشین است که بدون استفاده از سیستم سخت افزاری خاصی انجام می شود. در این طراحی ابتدا دوربین توسط یک وب کم رایانه ضبط می شود و سپس در تصویر مشخص می شود و سپس نقاط کلیدی صورت شناسایی می شود ، سپس نقاط دو بعدی مشخص می شوند. پارامترهای دوربین و الگوریتم های نقشه برداری دو بعدی و ترکیب آنها با نقاط ویژگی های صورت در فضای مختصات سه بعدی ترسیم شده و یک مدل سه بعدی از چهره ایجاد می شود. این مدل سه بعدی مستقل از چرخش سر و صورت خاص است. سرانجام ، داده های به دست آمده از مراحل قبلی با اتصال به سوکت TCP / IP به یک شخصیت مجازی 3D در نرم افزار Maya 3D منتقل می شوند.  

طراحی مدارات دیجیتالی ممریستوری برای محاسبات درون حافظه ای

نشاندن نانوپرکن‌ها برای ساخت نانوکامپوزیت‌‌‌‌های گوناگون، راهکاری کارآمد و امیدبخش و برای تقویت ویژگی‌های گوناگون پلیمرها است. در این پژوهش، نانولوله هالوسیت به دلیل ویژگی‌های ساختاری، زیست سازگاری و ارزانی برای بهبود تراوش‌پذیری و گزینش‌گری گازهای دی‌اکسید کربن و متان در شبکه پلیمر PEBA نشانده می‌شود. انتظار می‌رود که با اصلاح نانولوله‌های هالوسیت نیز بتوان نانوکامپوزیت PEBA - هالوسیت بهتری نسبت به پلیمر خالص حاصل شود و چشم آن می‌رود که بتوان از کران بالای روبسون برای زوج گاز دی‌اکسید کربن و متان که معیاری برای سنجش عملکرد مناسب و کارامد غشاها در جداسازی است، نیز گذشت و نانوکامپوزیتی با مشخصات بهتری از نظر کارکرد جداسازی گازها وحتی نظر ویژگی‌های مکانیکی، شیمیایی و گرمایی نیز عرضه کرد.

امروزه تحقیقات در زمینه فناوری نانو با سرعت بالایی در حال پیگیری است و روز به روز کاربردهای متنوعی از این فناوری در زمینه‌های مختلف زندگی، برای انسان روشن می‌شود. در مورد نانوالیاف هم وضع به همین صورت است و به عنوان یکی از مهمترین محصولات فناوری نانو در بسیاری از حوزه‌ها کاربرد دارد. نانو الیاف به دلیل خواص مکانیکی، فیزیکی، و شیمیایی ویژه‌ای چون سطح   ویژه بالا، اتصال بین الیاف، فضای میکرومقیاس بین الیاف و همچنین تخلخل بالا توجه ویژه‌ای را در دهه‌های اخیر به خود جلب کرده‌اند. در بین روش‌های متعدد موجود برای تهیه نانوالیاف، روش الکتروریسی یک روش ساده و کارآمد است که با کنترل دقیق شرایط عملیاتی و ویژگی­های محلول پلیمری، تولید نانوساختارهای یکنواخت­تری را منجر می­شود. در این پژوهش کاربرد نانوالیاف پلی آکریلونیتریل/شیف بیس آلوموکسان به روش الکتروریسی مورد آزمایش قرار گرفت و به مطالعات تجربی تاثیر خواص رسانایی و نیز حذف فلزات سنگین از محلول­های آبی با استفاده از نانوالیاف ریسیده‌شده پلی آکریلونیتریل/شیف بیس آلوموکسان پرداخته‌شد. به این صورت که، ابتدا نانوذرات شیف بیس آلوموکسان و 2-مرکاپتواستیک اسید آلوموکسان، سنتز شده‌اند و   از نانو ذرات   شیف بیس آلوموکسان در ساختار نانوالیاف جهت حذف فلزات سنگین از محلول‌های آبی   با استفاده از نرم افزار Design expert7 مورد بررسی قرار گرفت پس از انجام مطالعات تجربی، بر اساس نتایج بدست آمده حذف کاتیون­های سرب و کادمیم از محلول­های آبی به ترتیب به میزان 97% و94% گزارش شد. برای بررسی خاصیت رسانایی نانوالیاف نیز از نانوذرات 2- مرکاپتواستیک اسید آلوموکسان   بااستفاده از نانوذرات پالادیوم در ساخار نانوالیاف همراه با   الکترولس مس و الکتروپلیتینگ نقره استفاده شده‌است. بر اساس نتایج بدست آمده، بیشترین میزان رسانایی(S/m)45/316 مربوط به درصد 5/2 از نانوذره 2-مرکاپتواستیک اسید آلوموکسان و 03/0 درصد از پالادیوم می‌باشد.

  حذف صفحات تسلیح فولادی و جایگزینی آن­ها با صفحات تسلیح الیافی در جداگرهای الاستومری متداول منجر به تولید نوع جدیدی از جداگرهای الاستومری موسوم به جداگرهای الیافی شده است. با حذف صفحات فولادی ضخیمی که معمولاً در سطوح فوقانی و تحتانی جداگر قرار می­گیرند تا به تکیه­گاه­های جداگر متصل شوند، امکان کاربرد غیرمتصل (اتکایی) جداگرهای الیافی را بوجود می آورد. رفتار نیرو- تغییر مکان جانبی جداگرهای الیافی غیر متصل   در تغییر شکل­های بزرگ کاملاً غیر خطی است. این امر بدلیل تغییر شکل های جانبی شبه غلتان و کاهش سطح تماس جداگر با تکیه­گاه های آن به وقوع می پیوندد. کاربرد غیر متصل منجر به تغییر شکل جانبی شبه غلتان شده که خود مزیت­هایی چون کاهش تقاضای تنش های داخلی، همچون تنش کششی بین لایه­های الاستومر و تسلیح الیافی، و افزایش راندمان سیستم جداگر لرزه­ای، بدلیل کاهش سختی موثر جانبی، را به دنبال دارد. اکثر تحلیل­های المان محدود موجود در ادبیات تحقیق فقط به شبیه­سازی رفتار نیرو-تغییر مکان جانبی یک جهته این نوع از جداگرها پرداخته­اند. هدف این پایان­نامه شبیه سازی اجزا محدود رفتار پسماند (هیسترزیس) نیرو-تغییرمکان جانبی در جداگرهای الیافی غیرمتصل (اتکایی) است. پارامترهای مدل مبتنی بر نتایج آزمایشگاهی جداگر غیر متصل تحت بارهای جانبی رفت و برگشتی است. با ترکیب یک مدل رفتاری هایپرالاستیک توانمند در تغییر شکل­های بزرگ با رفتار ویسکوالاستیک، مدل هایپر- ویسکوالاستیک حاصل می­شود که امکان در نظر گرفتن تاثیرات زمان را در تحلیل المان محدود جداگرهای مذکور فراهم می­کند. پارامترهای هایپرالاستیک مورد نیاز با استفاده از برازش نمودار تئوری با آزمایش کشش تک محوره­ی انجام شده روی سه نمونه دمبلی شکل از جنس الاستومر به کار رفته در جداگر لرزه­ای به دست آمده اند. رفتار ویسکوالاستیک با استفاده از سری پرونی (Prony) در نظر گرفته شده و پارامترهای آن با استفاده از الگوریتم بهینه سازی Nelder-Mead simplex Method و نتایج آزمایش چرخه­ای تعیین ­شده اند. نتایج این پایان نامه نشان می­دهند که با درنظر گرفتن رفتار ویسکو­الاستیک همراه با رفتار هایپرالاستیک در مدل اجزا محدود، میتوان حلقه­های پسماند نیرو-جابجایی جداگر­های غیر متصل را با دقت مناسبی شبیه سازی نمود. در ادامه، تاثیر تنش­های فشاری قائم بر سختی جانبی و میرایی موثر جداگرهای الیافی غیرمتصل با استفاده از مدل المان محدود ارائه شده در این پایان نامه بررسی شده اند. نتایج بیانگر افزایش سختی و میرایی موثر جداگر با افزایش تنش فشاری قائم وارده بر آن می باشد.

وقوع زلزله های متعدد در سرتاسر نقاط جهان و آسیب های جانی و مالی بسیار زیاد این پدیده، محققان بسیاری را به فکر کاهش این آسیب ها انداخته است. سیستم های بسیاری برای کاهش این آسیب ها استفاده شده است که یکی از مهم ترین آنها جداگر های لرزه ای می باشند. در این روش با قرار دادن یک سیستم انعطاف پذیر جانبی بین سازه و فونداسیون، حرکات سازه را از زمین جدا میکنند. جداگرها دوره تناوب طبیعی غالب سازه ای که به هنگام یک زلزله احتمالی در محدوده تشدید یا نزدیک تشدید قرار دارد را از این محدوده دور می کنند. جداگرها باید سختی و مقاومت لازم جهت تحمل وزن سازه روی خود را داشته و در عین حال دارای سختی موثر کوچک در امتداد افقی باشند. از جداگرهای لرزه ای قابلیت تحمل بارهای ثقلی، ظرفیت تغییر شکل های جانبی زیاد و نیز قابلیت بازگشت به محل اولیه پس از پایان زلزله انتظار می رود.جداگر ها انواع مختلفی دارند که متداول ترین آنها جداگر الاستومری مسلح به فولادی Steel Reinforced Elastomeric Bearing (SREBs) می باشد. این جداگرها از لایه های متناوب و به هم پیوسته الاستومر و صفحات تسلیح فولادی ساخته می شوند. جداگرهای مذکور در حال حاضر به دلیل گران بودن فاقد توجیه اقتصادی لازم جهت کاربرد در بسیاری از سازه های معمولی می باشند. در یک و نیم دهه گذشته جداگرهای الاستومری جدیدی به نام جداگرهای الاستومری مسلح به الیاف Fiber Reinforced Elastomeric Bearing (FREBs)   ابداع شده اند. در این جداگر ها به جای صفحات سنگین فولادی از لایه های تسلیح الیافی جهت مهار کرنش های جانبی لایه های الاستومر و تامین سختی لازم در امتداد قائم استفاده می شود. از نظر نحوه اتصال به تکیه گاه جداگرهای مذکور به سه دسته "متصل"، "دارای اتصال محدود" و"غیر متصل )اتکایی)" دسته بندی میشوند .در حالت اتکایی(غیر متصل) جداگر ها فاقد صفحات فولادی بالاو پایین می باشند که این امر موجب کاهش در هزینه تمام شده و وزن جداگر ها می شود. در وضعیت اتکایی هیچ گونه اتصال مکانیکی بین سطوح تکیه گاه صورت نمیگیرد. در این شرایط نیروی برشی از طریق اصطکاک موجود در سطح تماس جداگر با تکیه گاه منتقل می شود. این جداگر ها تحت جابجایی جانبی دچار تغییر شکل منحصر به فرد شبه غلتان میشوند که در پی آن وجوه قائم اولیه جداگر با تکیه گاه های فوقانی و تحتانی جداگر تماس پیدا می کنند. در پی تغییر شکل شبه غلتان سختی جانبی موثر جداگر دچار کاهش بیشتری شده که این امر به معنای افزایش پریود جداسازی ارتعاش و در واقع افزایش راندمان جداسازی لرزه ای می باشد.در این تحقیق از تحلیل اجزا محدود برای مدلسازی رفتار نیرو-تغییر شکل جانبی یک جهته جداگر های الیافی اتکایی استفاده شده است. مدلسازی این جداگر ها به صورت سه بعدی و بوسیله نرم افزار اجزا محدود MCS MARC صورت گرفته است. ارائه مدلی سه بعدی از جداگر الیافی اتکایی با مشخصات مصالح و ابعاد هندسی مقیاس شده با ابعاد واقعی در تحلیل اجزا محدود این امکان را به ما می دهد که بتوان از مطالعات پرهزینه و وقت گیر آزمایشگاهی تا حدودی اجتناب نمود. تمرکز این پایان نامه بر مدلسازی اجزا محدود سه بعدی رفتار جانبی جداگر های الیافی اتکایی دایروی است. ادبیات تحقیق در این زمینه مسکوت می باشد. در تحلیل های انجام شده اثر هندسه لایه های لاستیک برروی پاسخ های افقی و قائم جداگر های الاستومری مطالعه شده است. اثر ضخامت به وسیله پارامتر ضریب شکل

پلی اتیلن سبک یکی از گسترده ترین مواد اولیه پلاستیک محسوب می شود که در دما و فشار بالا و به وسیله پلیمریزاسیون رادیکال ازاد اتیلن فوق بحرانی تولید می شود. مسئله بسیار مهمی که برای یک راکتور لوله ای تولید پلی اتیلن سبک پیش می آید، تشکیل پلیمر در جداره داخلی آن است. رسوب را می توان به عنوان تجمع پلیمر نامطلوب تعریف کرد که نرخ انتقال حرارت مخلوط اتیلن و پلی اتیلن با جریان خنک کننده درون ژاکت را کاهش داده و موجب پایین آمدن تبدیل اتیلن و در نتیجه نرخ تولید محصول می شود. لذا اولویت اصلی این پایان نامه ارائه ی یک مدل برای آنالیز تولید پلی اتیلن سبک، با در نظر گرفتن مقدار رسوب در دمای دیواره داخلی راکتور است. مدل ریاضی بر پایه انتقال حرارت شکل گرفته، و برای حل معادلات از نرم افزار متلب و روش حدس و خطا استفاده شده است. نهایتا میزان دمای آب ورودی و خروجی برای هر لوله، دمای جداره داخلی، در صد تبدیل مونومر، ضخامت رسوب به وجود امده در دیواره،و مقامت رسوب در مقابل انتقال حرارت و ...محاسبه شد. رسوب در راکتور لوله ای تولید پلی اتیلن سبک به علت تشکیل مخلوط دو فازی اتیلن و پلی اتیلن در نزدیکی دیواره داخلی ، شکل می گیرد. موازنه انرژی حول بخش های مختلف راکتور و ژاکت آن حهت محاسبه انتقال حرارت و دمای دیواره انجام گرفته است.با توجه به دما وفشار نزدیک دیواره ، و استفاده از معادله حالت سواو ردلیچ وونگ داده های تعادلی محاسبه شده اند. نتایج این قسمت ، نشان دهنده ان بود که تقریبا همه ی جریان فرآیندی به صورت تک فاز است و تنها در ناحیه نزدیک دیواره، که دما به اندازه کافی پایین است، جریان دوفازی شکل می گیرد بنابراین در فشار راکتور دمای دیواره پارامتر اصلی برای محاسبه رسوب است.نتایج محاسبات مدل و استفاده از آن در بهینه سازی مدل نشان دهنده تاثیر زیاد دما ی اب خنک کننده و تا حدودی شدت جریان آب خنک کننده بر روی کمیت و کیفیت تولید است. مقایسه این نتایج با داده های واقعی ، به خوبی اعتبار مدل استفاده شده را تایید می کند.

در این پژوهش کاربرد نانوالیاف پلی آکریلونیتریل/گرافن اکسید به روش الکتروریس مورد بررسی و آزمایش قرار گرفت. تاثیر بهبود خواص مکانیکی و نیز حذف فلزات سنگین از محلول های آبی با استفاده از نانوکامپوزیت پلی آکریلونیتریل/گرافن اکسید پرداخته شد. بدین منظور مجموعه دستگاه آزمایشی برای این بررسی طراحی و ساخته شد. در این پروژه، ابتدا نانوذرات گرافن اکسید به روش هامرز بهبود یافته، سنتز شده و با تانیک اسید برای بهبود خواص فیلر مذکور (گرافن اکسید) عامل دار شدند. استفاده از نانوصفحات گرافن اکسید منجر به افزایش خواص مکانیکی نانوالیاف پلی آکریلونیتریل ریسیده شده با روش الکترواسپینینگ و همچنین مستعد کردن سطوح نانوالیاف برای جذب فلزات سنگین از محلول های آبی گردید. پساز انجام مطالعات تجربی، یر اساس نتایج به دست آمده، بکار بردن نانوساختارهای مذکور در ماتریس پلیمری پلی آکریلونیتریل منجر به افزایش مقاومت مکانیکی به میزان 60% گردید. علاوه بر این، حذف کاتیون های سرب و کادمیم از محلول های آبی به ترتیب به میزان 97% و 94% منتج گردید.

ساخت واصلاح غشا نانو کامپوزیتی برای جداسازی   محلول اتانول /آب بافرایند تراوش تبخیری

  در این رساله جریان جابجایی طبیعی در یک میکرو محفظه با شرایط مرزی مختلف آدیاباتیک، دما ثابت و تقارن در دیوار­های جانبی برای گاز تک اتمی و رقیق شده آرگون مورد مطالعه قرار گرفته است. در این رساله رفتار طولانی مدت (حالت پایدار) جریان رایلی بنارد برای دسته­ای از اعداد بی بعد نودسن و فرود در فاصله (1/0   001/0) و (10000   2/0)مورد مطالعه قرار گرفته است. در تمامی محاسبات از یک عدد بی بعد که بیان­گر نسبت دمای دیوار سرد به دیوار گرم می­باشد استفاده شده است و با   نمایش داده شده است. هندسه مورد بررسی در این رساله یک محفظه مستطیلی با 2   می­باشد. تمامی محاسبات و بررسی­ها انجام شده در حوزه جریان­های لغزشی می­باشد.کار­های انجام شده در سه حوزه به صورت زیر می­باشد: بررسی اثر دیوار­های جانبی بر شکل­گیری جریان رایلی بنارد، بررسی جریان رایلی بنارد با روش برخورد SBT و مقایسه نتایج مربوط به آن با روش پایه NTC و بررسی رابطه بین ناسلت جریان و پارامتر­های حاکم بر مسئله رایلی بنارد در گاز­های رقیق شده. شبیه­سازی­ها با روش ذره مبنای شبیه­سازی مستقیم مونت کارلو انجام شده است. در بررسی­های انجام شده در قسمت اول مشاهده شد که اثرات رقت جریان همچون خزش گرمایی روی دیوار­های جانبی، اثرات جدی روی شکل و شکل­گیری جریان رایلی بنارد دارد؛ همچنین مشاهده شد که در یک عدد نودسن و نسبت دمای ثابت با پیشروی در اعداد فرود ناحیه چگال از مجاورت دیوار گرم به سمت دیوار گرم منتقل می­شود بطوری­که در اعداد فرود بالا در حالت پایدار لایه­های سنگین بالاتر از لایه­های سبک قرار دارد. در بررسی­های انجام شده درقسمت دوم نتایج مربوط به روش SBT با تعداد ذرات شبیه­ساز کم با روش مرجع NTC تقریبا مطابقت دارد. در بررسی­های انجام شده در قسمت سوم مشاهده شد که مقدار ناسلت جریان در عداد فرود بالا و پایین برای محفظه و کانال برابر می­باشد، و در اعداد فرود میانی مقدار ناسلت جریان در کانال بیشتر از محفظه می­باشد.

چکیدهدر این مقاله، غشای نانوکامپوزیتی بر پایه پلی اترسولفون[1] به روش وارونگی فاز[2] و با افزودن نانوذرات بوهمیت[3] (ALOOH) و بوهمیت اصلاح شده (بوهمیت آمین دار شده[4] و شیف باز دوم بوهمیت[5])، ساخته شده است. هدف از این مطالعه ارزیابی تاثیر افزودن نانوذرات ALOOH، ALOOH@APTES و    به عنوان نانوپرکن های جدید در ساخت غشا نانوکامپوزیت پلی اترسولفون جهت حذف یون‌های فلزات سنگین می‌باشد. آنالیزهای FTIR، XRD، FE-SEM، AFM و زاویه تماس برای بررسی ساختار نانوذرات و اثر آنها بر خواص غشا، فیلتراسیون خوراک آب پنیر و فیلتراسیون خوراک شامل محلول‌های جداگانه و توام از سولفات مس، سولفات نیکل، سولفات روی و نیترات سرب در آب عاری از یون با غلظت ppm100 انجام‌شده است.نتایج نشان داد، تمام غشاهای اصلاح‌شده دارای شار خروجی و میزان حذف بیشتر نسبت به پلی اترسولفون خالص هستند. تمایل نانو ذرات در سطح غشا به ایجاد پیوند با یکدیگر، علاوه بر مستحکم کردن و آب‌دوست کردن سطح غشا، با ایجاد شبکه‌های به‌هم‌پیوسته و گسترده سبب ایجاد تله‌هایی برای به دام انداختن یون‌های فلزی می‌شوند. با افزایش درصد نانوذرات در غشا به دلیل کلوخه شدن نانوذرات کاهش شار و افزایش درصد حذف مشاهده گردید. ی در غشاهای دارای نانوذرات بوهمیت که فقط یون OH را بر روی سطح خود دارد این شبکه‌ها کوچک‌تر و ساده‌تر هستند و درنتیجه یون‌های کمی را به دام می‌اندازند اما در غشاهای دارای نانو ذرات ALOOH@APTES و    به دلیل ساختار شاخه‌داری که دارند نسبت به بوهمیت عملکرد بهتری داشته و توانایی حذف یون‌های فلزی بیشتری از خوراک را دارند. نتایج مربوط به تصفیه نشان دادند که غشا دارای 1 درصد وزنی    با 4/93% حذف مس، 85/97% حذف سرب و 1/98% حذف روی و شار 1/11 و FRR 90%، غشا بسیار مطلوبی جهت حذف یون‌های فلزات مس، سرب و روی می‌باشد. توانایی این غشا در حذف نیکل نیز نسبت به سایر غشاها مناسب بوده است اما ازنظر اقتصادی چندان مطلوب نیست.[1] Polyether sulfone[2] Phase inversion[3] Boehmite nanoparticles[4] ALOOH@APTES[5]   

  جداسازی یکی از موارد مهم و پرکاربرد در مهندسی شیمی می باشد و غشاء مایع به عنوان یکی از پربازده ترین روش های جداسازی است که در حدود 30 سال به طور جدی مورد مطالعه قرار گرفته است و باتوجه به پیشرفت فراوان آن در دو دهه­ی اخیر، در صنایع مختلف استفاده شده است. هزینه­ی کم، نگهداری آسان، مصرف کم انرژی، آسان بودن افزایش مقیاس کار با توجه به جمع و جور بودن وسایل فرآیند، بهره برداری آسان و طیف گسترده­ی مناطق عملیاتی و استفاده از این تکنیک در فرایندهای همزمان استخراج و جداسازی از جمله مزایای غشاء مایع در مقایسه با سایر فرآیندهای جداسازی می باشد. در این تحقیق، سنتز مایع یونی پلیمری انجام شد که نتایج FTIR و 1H NMR و 13C NMR نشان­دهنده سنتز بهتر مایع یونی می­باشد. همچنین در این تحقیق از روش رویه پاسخ جهت مدلسازی راندمان حذف فنل استفاده شده است. پارامترهای موثر در این تحقیق شامل غلظت پلیمر، غلظت حامل، غلظت امولسیفایر، غلظت فاز داخلی و زمان فرآیند در محدوده آزمایش در نظر گرفته شد. در نتایج حاصل، حداکثر راندمان حذف فنل در مدت زمان 25 دقیقه، غلظت پلیمر2%، غلظت حامل2/0، غلظت امولسیفایر3%، غلظت فاز داخلیN3/0 در حدود 37/99% بدست آمد. در این تحقیق مشاهده شد که تغییر در غلظت پلیمر، غلظت امولسیفایر، غلظت فاز داخلی و غلظت حامل تغییر چشمگیری در راندمان کلی حذف فنل ایجاد می­کند. در این تحقیق، مدلسازی که برای فرآیند حذف فنل با استفاده از روش رویه پاسخ و همچنین در بهینه­سازی که برای این روش بدست آمده، تطابق خوبی با داده­های تجربی داشت.

جداسازی دی اکسید کربن و متان با غشا نانوکامپوزیتی و نانوذره اصلاح شده

در این تحقیق، تاثیر نانوذره بر بهینه­سازی چرخه پخت رزین پلی استر غیر اشباع در قطعات نازک کامپوزیت مورد بررسی قرار گرفته است. تا کنون گزارشی در مورد چرخه پخت بهینه رزین پلی استر غیر اشباع حاوی نانوذره ارائه نشده است. لذا این تحقیق سبب باز شدن مسائل علمی خواهد شد. از طرفی، با توجه به این موضوع که اکثر (%80) لوله­های کامپوزیتی موجود در صنعت از رزین پلی استر غیر اشباع تهیه می­شوند، لذا بهینه­سازی چرخه پخت آن­ها، کاربرد بسیاری در صنایع لوله­های GRP دارد.بهینه­سازی عبارت است از یافتن بهترین پاسخ در خروجی یک تابع به ازای کمترین هزینه. این هزینه می­تواند اقتصادی یا زمانی و یا ترکیبی از این دو باشد. در فرآیند پخت رزین پلی استر غیر اشباع، عواملی همچون دما، زمان پخت و میزان پخت بسیار حائز اهمیت هستند. اگر دما در حین فرآیند افزایش زیادی داشته باشد و کنترل نشود، در وسط قطعه تخریب صورت می­گیرد و در دیگر قسمت­ها پخت کامل انجام نمی­شود. به علاوه کنترل نکردن شرایط، مخصوصا زمان پخت، از لحاظ اقتصادی مقرون به صرفه نیست و سبب افزایش هزینه­ها می­شود. بنابراین لازم است برای تهیه یک محصول مناسب در کمترین زمان ممکن و به ازای کمترین هزینه، چرخه پخت آن بهینه شود. در این تحقیق، برای بهینه کردن چرخه پخت از زبان برنامه نویسی متلب و الگوریتم ژنتیک استفاده شده است و یک تابع هدف در نظر گرفته شده که با مینیمم کردن آن توسط الگوریتم ژنتیک تحت شرایط مدنظر، چرخه پخت بهینه حاصل شده است. به منظور بررسی تاثیر نانوذره، از دو نمونه رزین پلی استر غیر اشباع بدون نانوذره و رزین پلی استر غیر اشباع حاوی نانوذره استفاده شده است که این نمونه حاوی %1 وزنی نانوذره می­باشد. آزمون DSC جهت بررسی سینتیک پخت به کار گرفته شده است. با توجه به پارامترهای تاثیر­گذار در چرخه پخت نهایی (ضرایب وزنی موجود در تابع هدف و ...)، برای هر نمونه (رزین پلی استر غیر اشباع بدون نانوذره و رزین پلی استر غیر اشباع حاوی نانوذره) چندین حالت مختلف بررسی شده است و در هر کدام از این حالت­ها، چرخه پخت بهینه ارائه شده است. همچنین برای نمونه­ها دو نوع چرخه دو مرحله­ای و سه مرحله­ای اجرا شده و مزایا و معایب آن­ها مورد بحث و بررسی قرار گرفته است. بعد از بهینه­سازی و به دست آمدن نتایج، این مورد مشاهده شده است که در نمونه حاوی نانوذره و در حالت­های مختلف، درجه پخت در مقایسه با نمونه بدون نانوذره، افزایش یافته است در حالیکه زمان انجام چرخه کوتاه­تر شده که دلیل آن افزایش سرعت واکنش با افزودن نانوذره به سیستم بوده است. در واقع، نانوذره انرژی فعال­سازی واکنش را کاهش می­دهد که افزایش سرعت واکنش را سبب می­شود. از طرفی وجود نانوذره در سیستم باعث کاهش ضریب پیش­نمایی شده است که در پی آن سرعت واکنش کاهش می­یابد، اما چون کاهش انرژی فعال­سازی بر کاهش ضریب پیش­نمایی غلبه کرده، سرعت واکنش در مجموع، افزایش یافته است. همچنین نتیجه شده که سطح دمای قطعه پخت شده نیز کاهش یافته و در سطح مناسبی کنترل شده است. این موارد در هر دو چرخه دو و سه مرحله­ای برای نمونه حاوی نانوذره مشاهده شده است. به علاوه مشاهده شده است که چرخه سه مرحله­ای نسبت به حالت دو مرحله­ای زمان کوتاه­تری ارائه داده است. به عنوان نتیجه کلی می­توان گفت که وجود نانوذره در نمونه باعث بهتر شدن شرایط پخت شده است به این معنی که زمان انجام فرآیند را کاهش داده و سطح دمای قطعه تولیدی را کنترل کرده است در حالیکه درجه پخت نهایی را افزایش داده است.  کلمات کلیدی: نانوذره، بهینه سازی چرخه پخت، رزین ­پلی استر غیر­اشباع، قطعات نازک کامپوزیت، الگوریتم ژنتیک