مقدمه و هدف: افت عملکرد حرکتی و شناختی یکی از اصلی ترین مشکلات سالمندان است. استفاده از تمرینات ورزشی را می‌توان به عنوان یک برنامه مداخله ای موثر پیشنهاد نمود. لذا هدف از این پژوهش، مقایسه تاثیر تمرینات شناختی و روانی-حرکتی بر کارکردهای اجرایی، ترس از افتادن، شاخص‌شناختی   و فعالیت‌های روزمره زنان سالمند شهرستان کرمانشاه بود. روش شناسی: روش تحقیق پژوهش حاضر، نیمه آزمایشی با طرح تحقیق پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل است. جامعه آماری این تحقیق شامل تمامی زنان سالمند بالای 65 سال شهرستان کرمانشاه بود. نمونه آماری آن شامل 45 زن سالمند در محدوده سنی 65 تا 75 سال بود که به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و به طور تصادفی در 3 گروه تمرینات شناختی،   ادراکی-حرکتی و کنترل جای گذاری شدند. جهت سنجش ترس از افتادن از آزمون مقیاس کارآمدی افتادن، جهت سنجش فعالیت روزمره سالمندان از مقیاس فعالیت های روزمره ماهونی و بارتل(1965)، جهت سنجش شاخص شناختی از ارزیابی وضعیت شناختی فلوستین(1975) و جهت سنجش کارکرداجرایی از پرسشــنامه کارکردهــای اجرایــی جرارد(2000) استفاده شد. جهت تجزیه و تحلیل داده ها در بخش آمار توصیفی، برای محاسبه گرایش های مرکزی، از میانگین و برای گرایش های پراکندگی، انحراف معیار داده‌ها استفاده شد. در بخش آمار استنباطی نیز، پس از اطمینان از توزیع طبیعی داده ها با استفاده از آزمون شاپیرو-ویلک، از آزمون آنووا 3*2 استفاده گردید. چکیده مقدمه و هدف: افت عملکرد حرکتی و شناختی یکی از اصلی ترین مشکلات سالمندان است. استفاده از تمرینات ورزشی را می‌توان به عنوان یک برنامه مداخله ای موثر پیشنهاد نمود. لذا هدف از این پژوهش، مقایسه تاثیر تمرینات شناختی و روانی-حرکتی بر کارکردهای اجرایی، ترس از افتادن، شاخص‌شناختی   و فعالیت‌های روزمره زنان سالمند شهرستان کرمانشاه بود. روش شناسی: روش تحقیق پژوهش حاضر، نیمه آزمایشی با طرح تحقیق پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل است. جامعه آماری این تحقیق شامل تمامی زنان سالمند بالای 65 سال شهرستان کرمانشاه بود. نمونه آماری آن شامل 45 زن سالمند در محدوده سنی 65 تا 75 سال بود که به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و به طور تصادفی در 3 گروه تمرینات شناختی،   ادراکی-حرکتی و کنترل جای گذاری شدند. جهت سنجش ترس از افتادن از آزمون مقیاس کارآمدی افتادن، جهت سنجش فعالیت روزمره سالمندان از مقیاس فعالیت های روزمره ماهونی و بارتل(1965)، جهت سنجش شاخص شناختی از ارزیابی وضعیت شناختی فلوستین(1975) و جهت سنجش کارکرداجرایی از پرسشــنامه کارکردهــای اجرایــی جرارد(2000) استفاده شد. جهت تجزیه و تحلیل داده ها در بخش آمار توصیفی، برای محاسبه گرایش های مرکزی، از میانگین و برای گرایش های پراکندگی، انحراف معیار داده‌ها استفاده شد. در بخش آمار استنباطی نیز، پس از اطمینان از توزیع طبیعی داده ها با استفاده از آزمون شاپیرو-ویلک، از آزمون آنووا استفاده گردید. یافته ها: نتایج با استفاده از آزمون آماری آنالیزواریانس یک راهه نشان داد که میان سه گروه تمرینات شناختی، تمرینات ادراکی-حرکتی و کنترل در متغیرهای کارکردهای اجرایی، شاخص شناختی و فعالیت های روزمره تفاوت معناداری وجود ندارد؛ اما با توجه به میانگین نمرات، تمرینات ادراکی-حرکتی بر متغیرهای نام برده شده موثرتر بوده است. همچنین میان سه گروه تمرینات شناختی، تمرینات ادراکی-حرکتی و کنترل در متغیر ترس از افتادن تفاوت معناداری وجود دارد و با توجه به میانگین نمرات، تمرینات ادراکی-حرکتی بر متغیر نام برده شده موثرتر بود اما بین تمرینات شناختی و تمرینات ادراکی-حرکتی تفاوت معناداری وجود نداشت. نتیجه گیری: با توجه به اثرگذاری تمرینات ادراکی-حرکتی بر متغیرهای نام برده شده در سالمندان، توصیه می شود مربیان و مراقبین از این تمرینات جهت بهبود عملکرد حرکتی و شناختی سالمندان استفاده نمایند. کلیدواژگان: تمرینات شناختی، تمرینات روانی-حرکتی، کارکردهای اجرایی، ترس از افتادن، شاخص شناختی، فعالیت روزمره، سالمندان

  چکیده‌ 1 مقدمه:‌ان-استیل‌سیستئین‌ ‌)NAC‌)مکملی‌آنتی‌اکسیدانی‌است‌که‌ممکن‌است‌عملکرد‌ورزشی‌را‌بهبود‌بخشیده‌ و‌ با‌ کاهش‌ استرس‌ اکسایشی‌ و‌ التهاب،‌‌به‌ سالمت‌ روانشناختی‌ نیز‌ کمک‌ کند.‌ این‌‌مطالعه‌ با‌ هدف‌ بررسی‌ اثرگذاری‌‌مصرف‌‌حاد‌‌NAC ‌‌بر‌عملکرد‌بیهوازی،‌‌سطوح‌‌اضطراب‌و‌‌شاخص‌درک‌فشار‌و‌حس‌‌درد‌به‌ هنگام‌اجرای‌تست بیهوازی‌وینگیت‌انجام‌شد.‌ روشها:‌تعداد‌??‌دانشجو‌ی‌دختر‌رشته‌تربیت‌بدنی‌در‌این‌پژوهش‌متقاطع،‌تصادفی‌و‌کنترل‌شده‌با‌دارونما‌ شرکت‌کردند.‌هر‌آزمودنی‌به‌صورت‌تصادفی‌????‌م‌یلیگرم‌مکمل‌NAC‌ یا‌دارونما‌45‌دقیقه‌قبل‌از‌اجرای‌ یک‌وهله‌تست‌بیهوازی‌وینگیت‌مصرف‌نمود.‌بین‌اجرای‌دو‌شرایط‌دست‌کم‌یک‌هفته‌زمان‌زدایش‌منظور‌ شد.‌‌متغ‌یرهای‌‌‌مورد‌ بررسی‌‌شامل‌ اوج‌ توان،‌‌م‌یانگین‌‌توان،‌‌شاخص‌ خستگ‌ی،‌‌سطو‌ح‌ اضطراب‌‌)آشکار‌ و‌ پنهان(‌‌و‌م‌یزان‌‌درد‌بودند.‌برای‌تجزیه‌و‌تحلیل‌دادهها‌از‌آزمون‌های‌تی‌وابسته‌و‌ویلکاکسون‌)‌v26   ‌‌)در‌‌ سطح‌معنیداری‌5 درصد‌استفاده شد. یافتهها:‌‌اوج‌توان‌بیهوازی‌‌‌آزمودنیها‌پس‌از‌‌مصرف‌حاد‌مکمل‌‌‌NAC‌‌بهطور‌‌معنیداری‌‌باالتر‌از‌‌زمانی‌ بود‌که‌‌دارونما‌‌مصرف‌کرده‌بودند‌‌)019=.P‌‌.)اما،‌‌م‌یانگین‌‌توان‌بیهوازی‌‌بین‌دو‌شرایط‌‌تفاوت‌ معنیداری‌ نداشت )167=.P‌.)همچنین،‌برای‌متغیر‌شاخص‌خستگی نیز‌تفاوت‌معنیداری‌دیده‌نشد )937=.P ‌.)برای‌ شاخص درک‌فشار‌و‌شدت‌درد‌حین‌انجام‌تست‌وینگیت‌نیز‌تفاوت‌معنیداری‌بین‌دو‌شرایط‌مکمل‌و‌دارونما‌دیده‌نشد‌ )به‌ ترتیب:‌‌236=.p‌‌و‌‌417=.P‌‌.‌)سطوح‌‌اضطراب‌آشکار‌‌آزمودنیها‌ پس‌از‌ تست‌ بیهوازی‌ وینگیت‌ در‌ دو‌ شرایط‌ مکمل‌ و‌ دارونما‌ تفاوت‌‌معنیداری‌‌نداشت‌ )767=.P ‌،)اما‌‌سطوح‌‌اضطراب‌ پنهان‌‌آزمودنیها‌ پس‌ از‌ مصرف‌مکمل‌ NAC بهطور‌معنیداری پایینتر بود )033=.P‌.) نتیجه‌‌گیری:‌‌مصرف‌1800‌میلیگرم‌NAC‌در‌فاصله‌زمانی‌حدود‌45‌دقیقه‌پیش‌از‌اجرای‌تست‌بیهوازی‌ وینگیت،‌م‌یتواند اوج‌توان‌بیهوازی‌‌را‌در‌دختران‌دانشجوی‌تربیت‌بدنی‌افزایش و‌سطو‌ح‌اضطراب‌پنهان‌آنها‌ را‌ پس‌از‌ تست‌ وینگیت‌‌کاهش‌ دهد.‌‌اما‌ مصرف‌ حاد‌این‌ مکمل‌اثر‌ معنیداری‌ بر‌ میانگین‌ توان‌ و‌ شاخص‌ خستگی‌ تست‌ وینگیت،‌همچنین‌ شاخص‌ درک‌فشار‌ یا‌ حس‌ درد‌آزمودنیها‌ به‌هنگام‌اجرای‌ تست‌ و‌ سطوح‌ اضطراب‌آنها‌پس‌از‌اجرای‌تست‌ندارد. و

هدف: دوران سالمندی ویژگی های جسمی و خلقی را برای هر فرد در طول زندگی به وجود می آورد، بنابراین هر فرد سالمند نیازمند فعالیت های ورزشی جهت ارتقا سلامت جسمی و روانی خویش برای بهبود کیفیت زندگی خود است. با افزایش سن تغییراتی در کیفیت زندگی و ساختار خواب و ریتم شبانه روزی ایجاد می شود. این تغییرات منجر به بروز اختلالات خواب و شکایات مکرر ناشی از آن می‌گردد. سالمندان بسیاری در سال های اخیر به ورزش روی آورده اند زیرا   ورزش یکی از بهترین راهکارها برای حفظ سلامتی افراد سالمند می باشد. موارد و روش‏ها: جامعه آماری این پژوهش را مردان سالمند 65 – 75 سال شهر کنگاور تشکیل دادند. از این جامعه آماری 24 نفر (گروه های 12 نفره تجربی و کنترل) به عنوان نمونه در پژوهش حاضر شرکت کردند. پس از انتخاب نمونه‌ها ابتدا جهت اندازه گیری کیفیت زندگی و خواب از آنها پیش آزمون گرفته شد. زمان تکمیل پرسشنامه ها دو روز قبل از شروع پروسه پژوهش بود. بدین صورت که به منظور اندازه گیری کیفیت زندگی از پرسشنامه کیفیت زندگی که بر اساس معیارهای مطرح شده توسط سازمان بهداشت جهانی تحت عنوان (WHOQOL-BREF) می‌باشد و ترجمه فارسی آن در سایت سازمان موجود است، استفاده شد. برای ارزیابی کیفیت خواب از پرسشنامه کیفیت خواب پیتزبورگ استفاده شد. این پرسشنامه بهترین ابزار برای اندازه گیری کیفیت خواب در افراد سالمند است. برنامه تمرینی به طور کامل در دست نوشته‌ای در اختیار گروه تجربی قرار گرفت و آنها به مدت 8 هفته، در روزهای فرد تمرینات ترکیبی تعادلی و هوازی را در خانه انجام دادند. در حالی که گروه کنترل هیچگونه تمرینی انجام نداد. سپس از آزمودنی ها پس آزمونی جهت اندازه گیری کیفیت زندگی و خواب کاملا مشابه با مرحله پیش آزمون گرفته شد. یافته‏ها: با توجه به اختلاف معنادار بین پیش آزمون و پس آزمون داده‌های بدست آمده از پژوهش اینطور می توان عنوان نمود که انجام   هشت هفته تمرین تعادلی هوازی در خانه تاثیر معناداری بر کیفیت زندگی و کیفیت خواب آزمودنی‌ها دارد.    کلید واژها: تمرین تعادلی هوازی، سالمندان، کیفیت زندگی، کیفیت خواب

چکیده مقدمه: در دهه‌های اخیر، رشد و توسعه فن‌آوری‌های نوین و افزایش دسترسی به رسانه‌های دیجیتال از یک سو، و کاهش فعالیت‌های بدنی به دلیل سبک زندگی کم‌تحرک از سوی دیگر، منجر به کاهش سطح سواد حرکتی در کودکان و نوجوانان شده است. این تغییرات در الگوی زندگی، ضرورت استفاده از رویکردهای آموزشی نوین و جذاب را برای افزایش سطح سواد بدنی کودکان بیش از پیش نمایان ساخته است. سواد حرکتی به‌عنوان یکی از اجزای کلیدی رشد بدنی و سلامت عمومی، شامل توانایی حرکت موثر، درک حرکتی و اعتماد به نفس در فعالیت‌های بدنی است. بهبود این مهارت‌ها می‌تواند نه تنها به رشد حرکتی، بلکه به سلامت روانی و اجتماعی کودکان نیز کمک کند. در این راستا، پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر بازی‌های بالشوله هایدلبرگ به‌عنوان یک رویکرد نوین آموزشی بر سواد حرکتی دانش‌آموزان دختر 9 تا 11 سال شهرستان کنگاور انجام شد. روش تحقیق: روش پژوهش به صورت نیمه‌تجربی و با طراحی پیش‌آزمون و پس‌آزمون همراه با گروه‌های کنترل و تجربی صورت گرفت. نمونه پژوهش شامل 40 نفر از دانش‌آموزان دختر پایه ابتدایی در محدوده سنی 9 تا 11 سال بود که به صورت نمونه‌گیری خوشه‌ای تصادفی از مدارس شهرستان کنگاور انتخاب شدند. شرکت‌کنندگان به دو گروه تجربی (20 نفر) و کنترل (20 نفر) تقسیم شدند. برای ارزیابی سواد حرکتی از پرسشنامه سواد حرکتی کانادا-نسخه دوم (CAPL-2) استفاده شد. این ابزار، یکی از ابزارهای معتبر و استاندارد برای سنجش سواد حرکتی است که شامل ارزیابی جنبه‌های مختلف توانایی‌های بدنی، حرکتی و درک حرکتی می‌باشد. گروه تجربی به مدت 8 هفته (2 جلسه در هر هفته) در جلسات آموزشی بازی‌های بالشوله هایدلبرگ شرکت کردند. این بازی‌ها که مبتنی بر نظریه‌های یادگیری حرکتی و رشد مهارت‌ها طراحی شده‌اند، با تاکید بر جنبه‌های سرگرم‌کننده و چالش‌برانگیز، به بهبود توانایی‌های حرکتی و تقویت علاقه‌مندی به فعالیت‌های بدنی می‌پردازند. گروه کنترل در این مدت، برنامه‌های آموزشی معمول خود را بدون شرکت در این بازی‌ها ادامه دادند. برای تحلیل داده‌های جمع‌آوری‌شده، ابتدا با استفاده از آزمون شاپیرو-ویلک نرمال بودن توزیع داده‌ها بررسی شد. سپس، به منظور بررسی تاثیر مداخله، از تحلیل کوواریانس (ANCOVA) بهره گرفته شد. تمامی تحلیل‌ها با استفاده از نسخه 26 نرم‌افزار    انجام گرفت. نتایج این تحلیل‌ها به‌منظور ارزیابی تفاوت بین دو گروه تجربی و کنترل و تعیین اثربخشی بازی‌های بالشوله بر سواد حرکتی دانش‌آموزان مورد استفاده قرار گرفت.  

زمینه و هدف: بهبود سطح سلول های چربی می تواند خطر ابتلا به دیابت و بیماری های قلبی عروقی را کاهش دهد، که نشان می دهد سلول های چربی یک هدف درمانی امیدوارکننده در دیابت نوع 2 (T2DM) و سایر بیماری های مرتبط هستند. با این حال، هیچ اتفاق نظری در مورد نقش تمرین‌های ورزشی مختلف بر روی آدیپوکین‌ها در دیابت نوع 2 وجود ندارد و نتایج متناقض هستند. بنابراین، این مرور سیستماتیک، متاآنالیز و متارگرسیون به بررسی اثرات انواع مختلف تمرین ورزشی بر روی برخی از غلظت های آدیپوکین‌ها در دیابت نوع دوم پرداخت. روش‌ها: یک جستجوی سیستماتیک در PubMed، Web of Science، Scopus، Embase، Google Scholar، ProQuest، Cochrane، و Clinicaltrials.gov در سپتامبر 2024 انجام شد. رزیستین، آپلین، ویسفاتین و واسپین برای بررسی اثرات تمرین ورزشی در این موردگنجانده شدند. مطالعه متاآنالیز با استفاده از مدل اثر تصادفی (روش DerSimonian-Laird) برای محاسبه تفاوت میانگین وزنی با فاصله اطمینان 95 درصد انجام شد. یافته ها: تجزیه و تحلیل 37 مطالعه (52 بازوی مداخله ، تعداد: 1811) نشان داد که تمرین ورزشی به طور قابل توجهی رزیستین (میانگین: 02/1- نانوگرم/میلی لیتر، 95% ،57/0- تا   48/1- CI: 0001/0P= ) و ویسفاتین (میانگین: 70/0- نانوگرم/میلی لیتر، 95%، 32/0- تا 07/1- CI: 0002/0P=) را به طور قابل توجهی کاهش داد. اما بر سطوح آپلین ( میانگین: 02/0 نانوگرم/میلی لیتر، 95%، 08/0 تا 04/0- CI: 55/0P=) و واسپین ( میانگین: 00/0 نانوگرم/میلی لیتر، 95%، 0/0 تا 0/0- CI: 69/0 P=) در گروه دیابتی در مقایسه با گروه کنترل تاثیر معناداری نداشت. اثرات اندکی قوی تر در تمرینات هوازی، ترکیبی و مقاومتی در مردان و بیش از 8   هفته مداخله مشاهده شد. تجزیه و تحلیل متارگرسیون نیز نشان داد که بین رزیستین و تغییرات BMI رابطه خطی معناداری وجود دارد. نتیجه:   به طور کلی، تمرین ورزشی با اثر مکمل مثبت برای بیماران مبتلا به دیابت نوع دوم، شاخص های التهابی را کاهش داد. کلیدواژه ها: تمرین ورزشی، آدیپوکین‌ها، مقاومت به انسولین، دیابت نوع 2.   

   زمینه و هدف: پیچیدگی شیوه­های آموزشی و مقوله­ی تفاوت­های فردی، چالش­های فراوانی برای متخصصین آموزش مهارت­های حرکتی ایجاد نموده است. بنابراین هدف پژوهش حاضر مقایسه اثربخشی آموزش خطی و غیرخطی (بازی­های منتخب بالشوله) بر توسعه مهارت­های توپی در دختران 9–7 سال با تمرکز بر خودکارآمدی و لذت فعالیت بود. روش­شناسی: جامعه آماری پژوهش شامل دختران 9-7 ساله ساکن شهر کرمانشاه بود. نمونه آماری را 30 نفر تشکیل دادند که به طور تصادفی به دو گروه 15 نفری تمرین خطی و تمرین غیر خطی قرار تخصیص داده شدند.   هر دو گروه به مدت 8 هفته، هفته­ای 3 جلسه در برنامه مداخله­ای که شامل آموزش خطی (انجام تمرینات تجویزی و تکراری) و آموزش غیرخطی (دستکاری قیود تکلیف مانند تجهیزات و دستورالعمل­ها) بازی های بالشوله هایدلبرگ بود، آموزش داده شدند. مهارت­های توپی شامل دقت پرتاب از بالای شانه، دریبل مارپیچ بسکتبال و آزمون شوت، به همراه متغیرهای شناختی   لذت و خودکارامدی، قبل و بعد از مداخله ارزیابی شدند. با استفاده از آزمون شاپیرو-ویلک   طبیعی بودن داده­ها بررسی شد.   از آزمون تحلیل کوواریانس نیز به منظور مقایسه گروه­ها ضمن در نظر گرفتن اثر متغیرهای مزاحم استفاده شد. آماری با نرم افزار    ، در سطح معناداری 0.05 صورت گرفت. یافته­ها نتایج این پژوهش به طور جامع نشان داد که رویکرد آموزش غیرخطی در مقایسه با روش آموزش خطی، تاثیرات معناداری بر بهبود مهارت‌های مرتبط با توپ و برخی از جنبه‌های روان‌شناختی در کودکان دارد. به‌طور خاص، در مورد مولفه پرتاب از بالای شانه، تفاوت معناداری میان دو گروه مشاهده شد (P = 0.002)، به‌طوری که گروهی که آموزش غیرخطی را تجربه کرده بودند، عملکرد بهتری نسبت به گروهی که از روش خطی بهره‌مند بودند، داشتند. این یافته نشان می‌دهد که روش‌های غیرخطی می‌توانند مهارت‌های حرکتی پیچیده‌تری را در کودکان تقویت کنند. در مورد دریبل مارپیچ بسکتبال، تفاوت معناداری میان دو گروه وجود نداشت (P = 0.201).   با این حال، یافته‌های مربوط به مولفه شوت نشان داد که گروه غیرخطی به طور معناداری عملکرد بهتری نسبت به گروه خطی داشتند (P = 0.007)، که این امر اهمیت رویکردهای آموزشی منعطف و غیرخطی را در تقویت مهارت‌های دقیق‌تر و تخصصی‌تر برجسته می‌کند. از منظر روان‌شناختی، بررسی متغیر لذت از فعالیت نشان داد که گروه غیرخطی به طور معناداری از فعالیت‌ها بیشتر لذت بردند (P = 0.003)، که این امر نشان می‌دهد که تجربه آموزشی متنوع و منعطف می‌تواند انگیزه و مشارکت کودکان را افزایش دهد. همچنین، میزان خودکارآمدی در گروه غیرخطی به طور معناداری بالاتر بود (P = 0.031)، که نشان‌دهنده تاثیر مثبت این روش بر اعتماد به نفس و توانایی‌های فردی کودکان است.

  [Forwarded from S behdost] چکیده تمرینات ورزشی، به عنوان یک شیوه درمانی موثر برای مهار اولیه، درمان و کنترل پرفشارخونی مطرح شده است و به عنوان یکی از اصلاحات شیوه زندگی، به بیماران مختلف توصیه شده¬اند. از طرفی دیگر مطالعات نشان می¬دهند که تمرینات مقاومتی بیشترین تاثیر را بر رشد عضلانی و قدرت دارند. درکنار فعالیت ورزشی، نشان داده شده است که مداخلات تغذیه¬ای نیز بر این عوامل موثر است. از جمله این اقدامات می¬تواند مصرف مکمل شکلات تلخ حاوی پلی¬فنول باشد. پلـی¬فنـول¬هـای موجود در شکلات تلخ بـه خصــوص فلاوونول¬هـا بـا افـزایش تولید نیتریک اسید از بافت انــدوتلیال باعــث گشـادی عـروق وکـاهش فشارخون می‎شوند. از سوی دیگر کاتچین¬ها مولکول‎هایی از خانواده فلاونوئید¬¬¬¬¬‎ها هستند که به میزان فراوانی در شکلات تلخ وجود دارند. این مولکول¬ها بر عوامل رشد عضلانی تاثیر مثبت دارند. هدف از مطالعه حاضر بررسی مصرف حاد مکمل شکلات تلخ بر شاخص درک فشار، فشارخون و عملکرد مقاومتی بالاتنه پساتمرینی در دختران تمرین¬کرده مقاومتی است. این پژوهش یک طرح تصادفی دو سوکور خواهد بود وآزمودنی¬ها در یکی ازموقعیت¬های تعیین شده به صورت تصادفی قرار خواهندگرفت. تعداد 12دختر دانشجوی فعال به صورت داوطلبانه در این پژوهش شرکت خواهند کرد. لازم به ذکر است که شرکت¬کنندگان به صورت تصادفی در گروه مکمل یا دارونما به مدت دو هفته قرار می¬گیرند به طوری که گروه مکمل 500میلی¬گرم عصاره شکلات تلخ حاوی 125میلی¬گرم پلی¬فنول و 25میلی¬گرم اپی-کاتچین وگروه دارونما 500 میلی¬گرم دارونما(نشاسته) به صورت روزانه یک کپسول مصرف‌ می¬کنند. در طی فعالیت مقاومتی شاخص درک فشار و عملکرد مقاومتی، سپس فشارخون پساتمرینی اندازه¬گیری می¬شود . قبل از مصرف مکمل یا دارونما از آزمودنی¬ها پیش¬آزمون گرفته می¬شود به طوری که پس از گرم کردن عمومی و تخصصی یک پروتکل تمرینی مقاومتی با پرس سینه هالتر شامل 5 ست تا حد خستگی با 75? حداکثر 1تکرار بیشینه توسط شرکت¬کنندگان با فواصل استراحت 2دقیقه¬ای انجام می¬شود. به شرکت¬کنندگان توصیه خواهد شد تا حد امکان تکرارها را تا رسیدن به 15تکرار یا ناتوانی عضلانی تکمیل کنند. سپس بعد از دو هفته مصرف مکمل و دارونما، بار دیگر شاخص درک فشار، عملکرد مقاومتی در حین فعالیت و فشارخون پساتمرینی در شرایط مشابه با دفعه قبل ارزیابی خواهند شد.

  چکیدههدف از انجام این پژوهش مقایسه آثار حاد روش‌های تمرینی پلایومتریک، مقاومتی و تناوبی بر پاسخ‌های همودینامیک در مردان والیبالیست بود. جامعه آماری این پژوهش مردان والیبالیست 18 تا 23 ساله شهرستان کرمانشاه بودند. حجم نمونه 15 تن از ورزشکاران مرد والیبالیست شهرستان کرمانشاه بود. در یک طرح درونگروهی، فشار خون و شاخص مچ پایی بازویی آزمودنی¬ها در سه روز مختلف با فواصل زمانی یک هفته و هر بار قبل و بعد از یک وهله فعالیت ورزشی اندازه¬گیری شد. فعالیت ورزشی که هر آزمودنی در هر یک از روزهای مراجعه انجام می¬داد شامل فعالیت مقاومتی، پلایومتریک یا تناوبی بود. تفاوت فشارخون سیستولی و دیاستولی پس از فعالیت با قبل از فعالیت به عنوان افت فشار پساتمرینی و تفاوت شاخص مچ پایی بازویی قبل و بعد از فعالیت به عنوان تغییر شاخص مچ پایی بازویی در نظر گرفته شد. یافته¬ها نشان داد که فشار خونی سیستولی و دیاستولی در هر سه شرایط فعالیت تناوبی، مقاومتی و پلایومتریک نسبت به حالت استراحتی، کاهش معنادار داشتند. با این تفاوت که، افت فشار سیستولی پس از فعالیت تناوبی به طور معناداری بیش از فعالیت مقاومتی (p=.012) و فعالیت پلایومتریک (p<.001) و پس از فعالیت مقاومتی بیش از فعالیت پلایومتریک بود (p<.001). افت فشار دیاستولی پس از فعالیت تناوبی به طور معناداری بیش از فعالیت پلایومتریک (p=.007) و پس از فعالیت مقاومتی بیش از فعالیت پلایومتریک بود (p=.023)، اما تفاوت معناداری بین دو نوع فعالیت تناوبی و مقاومتی دیده نشد (p=.199). شاخص مچ پایی بازویی پس از هیچ¬یک از انواع فعالیت تفاوت معناداری پیدا نکرد. همچنین بین میزان تغییرات این شاخص از حالت استراحت به پس از فعالیت نیز، تفاوت معنادری بین سه شرایط دیده نشد. در نتیجه¬گیری کلی می¬توان بیان کرد که یک وهله فعالیت ورزشی از نوع تناوبی، مقاومتی یا پلایومتریک می¬تواند با افت فشار خون پساتمرینی در مردان والیبالیست همراه باشد و بیشترین میزان افت به ترتیب مربوط به تمرین تناوبی، مقاومتی و سپس پلایومتریک است.

چکیده اهمیت فعالیت بدنی و رابطه آن با کاهش بیماریهای قلبی و عروقی به خصوص پرفشاری خون را نمی­توان نادیده گرفت و فعالیت ورزشی، یکی از روشهای غیردارویی جهت درمان پرفشاری خون محسوب می­شود. سیترولین مالات به عنوان یک مکمل ورزشی که عملکرد مقاومتی را بهبود، و باعث کاهش فشار خون می­شود مطرح است. هدف از پژوهش حاضر تاثیر حاد مصرف   مکمل خوراکی سیترولین مالات بر عملکرد مقاومتی بالاتنه، فشار خون و کم فشارخونی پس تمرینی در مردان مقاومتی تمرین کرده تفریحی است. پژوهش حاضر به صورت دو سو کور بوده و آزمودنی ها در سه موقعیت تعیین شده به صورت تصادفی و متقاطع قرار گرفته اند. 12 ورزشکار مرد بدنساز داوطلب در این پژوهش شرکت کرده اند. 60 دقیقه قبل از شروع پروتکل تمرین مقاومتی با پرس سینه هالترنشر شامل 5 ست 15 تکراری با 75? یک تکرار بیشینه، به آزمودنیها در سه موقعیت متفاوت، 8 گرم سیترولین مالات ،12گرم سیترولین مالات و دارونما داده شده است. آزمودنیها تا حد امکان تکرارها را تا رسیدن به 15 تکرار یا ناتوانی عضلانی تکمیل کنند. ترتیب قرارگیری در سه موقعیت بصورت تصادفی بوده و فاصله زدایش بین موقعیتها یک هفته بوده است. هدف: مقایسه آثار حاد مصرف   دو دوز (8 و 12 گرم) مکمل خوراکی سیترولین مالات بر عملکرد مقاومتی بالاتنه ، فشار خون و کم فشارخونی پس تمرینی در مردان تمرین کرده مقاومتی موارد و روشها: تحقیق حاضر در قالب طرحهای نیمه تجربی و دو سو کور بوده   و آزمودنی ها در سه موقعیت تعیین شده به صورت تصادفی و متقاطع قرار خواهند گرفت. یافته ها: مصرف کوتاه مدت مکمل سیترولین مالات سبب افزایش معناداری در میزان عملکرد مقاومتی،کاهش معنی دار میزان فشارخون شریانی، کاهش معنی دار افت فشارخون پساتمرینی کاهش معنی دار ضربان قلب،شد نتیجه گیری: نتایج بدست آمده از پژوهش بیانگر این می باشد که بعد از مصرف 8 گرم ،12گرم سیترولین مالات سبب افزایش معناداری در میزان عملکرد مقاومتی،کاهش معنی دار میزان فشارخون شریانی، کاهش معنی دار افت فشارخون پساتمرینی کاهش معنی دار ضربان قلب،شد. در نتیجه، باتوجه به پژوهش حاضر به مردان ورزشکار توصیه می‌شود برای بهبود عملکرد در تمرینات از منظر عملکرد مقاومتی ، استفاده از مکمل سیترولین مالات را در برنامه خود قرار دهند. کلید واژها: افت فشارخون پساتمرینی ،تمرین مقاومتی، مکمل سیترولین مالات،عملکرد مقاومتی بالا تنه

Normal 0 false false false EN-US X-NONE AR-SA

تومورمارکرها موادی هستند که در مایعات بدن مثل خون، ادرار، سرم و بافتهای بدن وجود دارند و در افراد مبتلا به سرطان در بافتهای مختلف افزایش می­یابند. اکثر تومورمارکرها پروتئینی هستند که یا در پاسخ به تغییرات در شرایط سرطانی افزایش می­یابند و یا توسط خود سلولهای سرطانی ساخته می­شوند. آنتی­ژن کارسینوامبریونیک   یکی از تومور مارکرهای   پیش بینی کننده عود سرطان کولورکتال می­باشد. هدف این پژوهش بررسی اثر 8 هفته تمرین اینتروال با شدت بالا بر آنتی­ژن کارسینوامبریونیک در بازماندگان زن سرطان کولورکتال   استان کرمانشاه و همچنین بررسی تاثیر این تمرینات در کیفیت زندگی و کیفیت خواب   می­باشد. در این مطالعه نیمه تجربی   تعداد 12 نفر از بازماندگان زن سرطان کولورکتال که عمل جراحی را پشت سر گذاشته بودند   (با میانگین سنی 55.66 سال، قد 164.5 سانتی متر، و وزن 75.16 کیلوگرم، شاخص توده بدنی 28.04 کیلوگرم بر مجذور متر) به صورت تصادفی در دو گروه 6 نفره تجربی و کنترل قرار گرفتند. آزمودنی­های گروه تجربی به مدت 8 هفته تمرین اینتروال با شدت بالا را به صورت 8 ست یک دقیقه­ای راه رفتن سریع با شدت 95% ضربان قلب ذخیره و سپس 2 دقیقه استراحت فعال به صورت راه رفتن آهسته، 3 بار در هفته و با 24 ساعت استراحت بین آنها انجام دادند. قبل و بعد از انجام مداخله نمونه گیری انجام شد و برای تعیین نقش این تمرینات بر کیفیت زندگی و خواب پرسشنامه تکمیل گردید. به منظور تعیین تغییرات درون گروهی از آزمون تی وابسته و برای تعیین تغییرات بین دو گروه از آزمون تی مستقل استفاده شد و در صورت طبیعی نبودن توزیع داده­ها از آزمون یومن -ویتنی استفاده شد. عملیات آماری با استفاده از نرم افزار    نسخه24 و با سطح معناداری 05/0 انجام شد. نتایج نشان دادند که هشت هفته تمرین اینتروال با شدت بالا اثر معنیداری بر کیفیت زندگی (p=0.028)، کیفیت خواب (p=0.027) داشته است، اما هشت هفته تمرین اینتروال با شدت بالا اثر معنیداری بر آنتی­ژن کارسینوامبریونیک ندارد (p=0.456).    تومورمارکرها موادی هستند که در مایعات بدن مثل خون، ادرار، سرم و بافتهای بدن وجود دارند و در افراد مبتلا به سرطان در بافتهای مختلف افزایش می­یابند. اکثر تومورمارکرها پروتئینی هستند که یا در پاسخ به تغییرات در شرایط سرطانی افزایش می­یابند و یا توسط خود سلولهای سرطانی ساخته می­شوند. آنتی­ژن کارسینوامبریونیک   یکی از تومور مارکرهای   پیش بینی کننده عود سرطان کولورکتال می­باشد. هدف این پژوهش بررسی اثر 8 هفته تمرین اینتروال با شدت بالا بر آنتی­ژن کارسینوامبریونیک در بازماندگان زن سرطان کولورکتال   استان کرمانشاه و همچنین بررسی تاثیر این تمرینات در کیفیت زندگی و کیفیت خواب   می­باشد. در این مطالعه نیمه تجربی   تعداد 12 نفر از بازماندگان زن سرطان کولورکتال که عمل جراحی را پشت سر گذاشته بودند   (با میانگین سنی 55.66 سال، قد 164.5 سانتی متر، و وزن 75.16 کیلوگرم، شاخص توده بدنی 28.04 کیلوگرم بر مجذور متر) به صورت تصادفی در دو گروه 6 نفره تجربی و کنترل قرار گرفتند. آزمودنی­های گروه تجربی به مدت 8 هفته تمرین اینتروال با شدت بالا را به صورت 8 ست یک دقیقه­ای راه رفتن سریع با شدت 95% ضربان قلب ذخیره و سپس 2 دقیقه استراحت فعال به صورت راه رفتن آهسته، 3 بار در هفته و با 24 ساعت استراحت بین آنها انجام دادند. قبل و بعد از انجام مداخله نمونه گیری انجام شد و برای تعیین نقش این تمرینات بر کیفیت زندگی و خواب پرسشنامه تکمیل گردید. به منظور تعیین تغییرات درون گروهی از آزمون تی وابسته و برای تعیین تغییرات بین دو گروه از آزمون تی مستقل استفاده شد و در صورت طبیعی نبودن توزیع داده­ها از آزمون یومن -ویتنی استفاده شد. عملیات آماری با استفاده از نرم افزار    نسخه24 و با سطح معناداری 05/0 انجام شد. نتایج نشان دادند که هشت هفته تمرین اینتروال با شدت بالا اثر معنیداری بر کیفیت زندگی (p=0.028)، کیفیت خواب (p=0.027) داشته است، اما هشت هفته تمرین اینتروال با شدت بالا اثر معنیداری بر آنتی­ژن کارسینوامبریونیک ندارد (p=0.456).    واژگان کلیدی: تومورمارکرCEA، تمرینات HIIT، سرطان کولورکتال واژگان کلیدی: تومورمارکرCEA، تمرینات HIIT، سرطان کولورکتال   

مصرف یک وعده غذای پر چرب ممکن است به لیپمی و التهاب پس غذایی منجر شود. تکرار پراکنده لیپمی پس غذایی ممکن است پیشرفت آرترواسکلروزیس را شتاب بخشد. نشان داده شده است که فعالیت بدنی پس غذایی به طور موثری لیپمی پس غذایی را کاهش میدهد. هدف از مطالعه حاضر بررسی مقایسه اثر حاد تمرین تناوبی شدید و ترکیبی بر لیپمی پس غذایی در مردان جوان سالم غیر فعال بود.روش شناسی پژوهش: در راستای اهداف پژوهش، 12 مرد جوان سالم غیر فعال (سن 71/1±34/20 سال، شاخص توده بدن (BMI) 55/2±05/24 کیلوگرم بر مجذور متر، وزن 57/3±36/75 کیلوگرم، قد 76/3±32/177 سانتیمتر) شهر کرمانشاه به صورت نمونه در دسترس و داوطلبانه در پژوهش حاضر شرکت کردند که به طور تصادفی به دو گروه 6   نفری الف و ب تقسیم شدند. ابتدا گروه الف تمرین تناوبی شدید و پس از یک هفته تمرین ترکیبی را انجام دادند و گروه ب ابتدا تمرین ترکیبی و پس از یک هفته تمرین تناوبی شدید را انجام دادند. آزمودنیها 48 ساعت قبل از انجام پروتکل، تمام غذاها، نوشیدنیها و وزن خود را ثبت کردند. سپس این رژیم غذایی را برای زمان یکسان در نوبت دوم همانندسازی کردند. پس از هر نوبت تمرین نمونه گیری خون در ساعت 8 صبح روز بعد به صورت ناشتا جمع آوری شد.برای تعیین توزیع طبیعی دادهها از آزمون شاپیرو-ویلک استفاده شد. سپس برای فرضیههای این مطالعه از t مستقل استفاده شد.یافته‌ها: نتایج نشان داد که آزمودنیهای پس از تمرین تناوبی شدید تفاوت معناداری را در میزان کلسترول LDL (%77/6 افزایش) نسبت به زمان پس از تمرین ترکیبی داشتند. اما این میزان در فاکتورهای کلسترول HDL (%81/5 افزایش) و vLDL (%73/4 افزایش) معنی دار نبود. همچنین نتایج نشان داد که آزمودنیهای پس از تمرین تناوبی شدید تفاوت معناداری را در میزان تری گلیسرید TG (%10/10 افزایش)، کلسترول تام TC (%00/7 افزایش)، اسید چرب آزاد FFA (%98/10 افزایش) و لیپوپروتئین لیپاز LPL (%36/7 افزایش) نسبت به زمان پس از تمرین ترکیبی داشتند.نتیجه‌گیری: با توجه به نتا?ج به دست آمده بهنظر م?رسد لیپمی پس غذایی پس از تمرین تناوبی شدید نسبت به زمان پس از تمرین ترکیبی در مردان جوان سالم غیر فعال کاهش مییابد.

  چکیدههدف: هدف تحقیق حاضر بررسی ادراک ویژه عمل در شرایط متفاوت کانون توجه در کودکان طیف اوتیسم بود. روش‌شناسیپژوهش: روش پژوهش حاضر از نوع نیمه‌تجربیبا طرح پیش‌آزمون و پس‌آزمون بود. جامعه آماری پژوهش کودکان پسر طیف اوتیسم مرکزتخصصی شهر کرمانشاه بودند. از بین جامعه موردنظر 45 نفر از افراد مبتلا بهاختلالات طیف اوتیسم با عملکرد بالا شناسایی شدند و به‌صورتتصادفی به سه گروه 15 نفره توجه درونی، توجه بیرونی و گروه کنترل تقسیم کردیم. پس از ارائه اصول پایه­ای و جزئی درباره مهارت پرتاب دارت برایهمه آزمودنی­ها یک الگوی یکسان نشان داده شد. سپس، هرکدام از شرکت­کنندگان پنج کوششآزمایشی پرتاب دارت را جهت گرم‌کردن انجام دادند. بعد از   3 دقیقه استراحت از آزمودنی­ها پیش‌آزمون شاملیک بلوک ده کوششی به عمل آمد بعد از 15 دقیقه استراحت و در مرحله اکتساب آزمودنی­ها5 بلوک 10 کوششی بافاصله استراحت سه‌دقیقه‌ای بین بلوک­ها اجرا کردند. دستورالعمل­هایتمرکز قبل از هر کوشش آزمایش تکرار شدند و از آزمودنی­ها خواسته شد پیش از اجرای تکالیف در هر بلوک اندازه هدف را تخمین بزنند.برای این منظور، شرکت­کنندگان از شکل دایره موجود در مایکروسافت پاورپوینت استفادهکردند برای کشیدن دایره­ای هم اندازه هدف دارت. شرکت‌کنندگان اجازه داشتند تا آنجاکه احساس کنند اندازه دایره ساخته شده معادل و هم اندازه هدف خواهد شد، اندازهدایره را تغییر دهند. سپس روز بعد آزمودنی­ها آزمون یادداری و آزمون انتقال رااجرا کردند. یافته‌ها: نتایج نشان داد که گروه کانون توجه درونی عملکرد پرتابدارت بهتر و ادراک ویژه عمل بیشتری نسبت به گروه کانون توجه بیرونی و گروه کنترلداشتند. همچنین بینعملکرد پرتاب دارت و ادراک ویژه عمل گروه کانون توجه درونی در مرحله اکتساب ارتباطمثبت و معناداری وجود دارد. اما بین عملکرد پرتاب دارت و ادراک ویژه عمل گروه کانونتوجه بیرونی و گروه کنترل در مرحله اکتساب ارتباط معنی‌داری وجود ندارد.نتیجه‌گیری: باتوجه‌به نتایج تحقیق حاضر کانون توجه درونی در افراد مبتلابه اختلال طیف اوتیسم منجر به عملکرد و ادراک ویژه عمل بهتری نسبت به کانون توجهبیرونی در تکلیف پرتاب دارت می‌شود.کلیدواژه‌ها:

   چکیده هدف از پژوهش حاضر مقایسه تبحر حرکتی پسران و دختران چاق 9-11 سال سنندج بود. روش تحقیق حاضر توصیفی از نوع علی_ مقایسه­ای بود. از بین دانش آموزان چاق مدارس ابتدایی دوره دوم شهرستان سنندج،40 تن( 20 دختر و 20 پسر)،   دارای اضافه وزن انتخاب شدند. برای سنجش تبحر حرکتی از آزمون برونینکس -اوزرتسکی استفاده شد. پس از اطمینان از توزیع طبیعی داده ها با استفاده از آزمون شاپیروویلک، از آزمون آماری تی مستقل استفاده شد   نتایج بدست آمده نشان داد در بین عامل­های سرعت دویدن و چابکی، تعادل، قدرت، هماهنگی اندام فوقانی، کنترل بینایی- حرکتی و سرعت و چالاکی اندام فوقانی پسران و دختران چاق تفاوت معنی داری وجود دارد ودر این مولفه ها پسران بهتر بودند(p<./05). همچنین بین عامل­های هماهنگی دو طرفه و سرعت پاسخ در دو گروه تفاوت وجود ندارد. الگوی نتایج حاضر نشان داد اگر چه تبحر حرکتی دانش آموزان چاق شهرستان سنندج به طور کل پایین بود اما کاهش سطح   تبحر حرکتی در دختران چاق بیشتر از پسران چاق متاثر می شود که ممکن است به دلیل تفاوت در توزیع بافت چربی و   عضله در دو جنس بوده و موید اهمیت پرداختن به فعالیت بدنی منظم بمنظور بهبود تبحر حرکتی بویژه در دختران چاق باشد. کلیدواژگان: تبحر حرکتی، آزمون برونینکس اوزرتسکی، پسران چاق، دحتران چاق

   مقدمه: یکی از مهم­ترین جنبه­های انتقال یادگیری، انتقال دوسویه است. انتقال دوسویه فرایند انتقال اطلاعات بدست آمده توسط محرک­های بیرونی از یک نیمکره مغز به نیمکره دیگر و کسب قابلیت اجرای مهارت­های حرکتی با اعضای قرینه بدن می­شود. نتایج برخی پژوهش­ها حاکی از اثربخشی تمرینات در آینه بر یادگیری و انتقال تکالیف حرکتی می­باشد. بنابراین پژوهش حاضر با هدف بررسی اثر تمرین دریبل بسکتبال در آینه بر انتقال دوسویه بازیکنان مبتدی انجام شد. مواد و روش­ها: در این پژوهش تعداد 30 بازیکن مبتدی بسکتبال راست دست با دامنه سنی 24-18 سال، از بین شرکت کنندگان در کلاس­های آموزشی بسکتبال شهرستان قروه به صورت تصادفی انتخاب و مجدداً به صورت تصادفی در دوگروه تمرین در آینه با دست راست (گروه 1) و تمرین در آینه با دست چپ (گروه 2) قرار گرفتند، سپس هر گروه در دو دسته قرار گرفتند که شامل: گروه انتقال از دست برتر به برتر (تمرین با دست راست، پیش و پس آزمون با دست راست)، برتر به غیر برتر (تمرین با دست راست، پیش و پس آزمون با دست چپ)، غیربرتر به غیر برتر (تمرین با دست چپ، پیش و پس آزمون با دست چپ)، و غیربرتر به برتر (تمرین با دست چپ، پیش و پس آزمون با دست راست). در جلسه اول پیش­آزمون­ها انجام شد. سپس گروه 1 برای 10 جلسه 60 دقیقه­ای، تمرین مهارت دریبل بسکتبال با بازخورد بصری آینه از دست راست را در کنار دستگاه آینه انجام دادند، گروه 2 همان تمرینات را با بازخورد بصری آینه از دست چپ در کنار دستگاه آینه انجام دادند و در نهایت از همه گروه­ها پس­آزمون همانند پیش­آزمون به عمل آمد. پس از اطمینان از توزیع طبیعی داده­ها با استفاده از آزمون شاپیرو- ویلک، نتایج با آزمون آنالیز واریانس یکراهه و آزمون تعقیبی توکی تجزیه و تحلیل شدند. یافته­های پژوهش: نتایج نشان داد که عملکرد دریبل، خطای دریبل و دریبل اسلالوم از پیش­آزمون به پس­آزمون در همه گروه­ها به صورت معناداری پیشرفت کرد (p<0/05)؛ اما نتایج مقایسه بین گروهی حاکی از آن بود، که انتقال در دو گروه انتقال از دست برتر به برتر و انتقال از دست غیر برتر به غیر برتر در هر سه متغیر عملکرد دریبل، خطای دریبل و دریبل اسلالوم نسبت به دو گروه انتقال از دست غیر برتر به برتر و انتقال از دست برتر به غیر برتر بهتر صورت گرفته است (p<0/05). بحث و نتیجه­گیری: این الگوی نتایج پیشنهاد می­کند اگر­چه تمرینات ناشی از بازخورد بصری آینه برای افزایش مهارت در هر همه گروه­ها مفید بوده است. بنابراین مربیان می­توانند از روش تمرین در آینه برای آماده نگه داشتن عضو آسیب دیده و انتقال مهارت از عضو تمرین کرده به عضو تمرین نکرده استفاده کنند. کلیدواژگان: یادگیری حرکتی، انتقال دوسویه، تمرینات آینه­ای (بازخورد بصری آینه).

   چکیده مقدمه: کودکان کم توان ذهنی موضوع تازه ای نیست بلکه در تمام ادوار وجود داشته اند که از نظر ذهنی نسبت به افراد بالغ در حد نرمال نبوده اند.کودکان کم توان آموزش پذیر به دلیل زیر هنجاری رشد ذهنی نمی تواند از برنامه های تحصیلی عادی بهره کافی را ببرد. اما با آموزش مناسب ظرفیت رشد را دارد.یکی از مشکلات این افراد مهارتهای حرکتی درشت و ظریف و تبحر حرکتی است.برنامه تمرینی اسپارک طراحی شد تا فعالیت بدنی در طول کلاس، در جهت بهبود مهارت ها،آمادگی بدنی و لذت دانش آموزان انجام گیرد.اما هدف اصلی ما بررسی تاثیر 8 هفته برنامه تمرینی اسپارک بر تبحر حرکتی و کفایت حرکتی دانش آموزان کم توان ذهنی آموزش پذیر بود. مواد و روش ها: در این پژوهش 40 دانش آموز کم توان ذهنی آموزش پذیر که زیر نظر آموزش و پرورش استثنائی شهرستان همدان مشغول به تحصیل بودند با دامنه سنی(7-12)سال از مدرسه ابتدایی به صورت هدفمند انتخاب و به چهار گروه (2 گروه کنترل و 1گروه تبحر حرکتی و 1گروه کفایت حرکتی)تقسیم شدند. سپس در هر دو گروه آزمایش برنامه تمرینی اسپارک که شامل 24 جلسه 45 دقیقه ای بود انجام شد. یافته های پژوهش: نتایج نشان دادند که عملکرد مهارت ها از پیش آزمون به پس آزمون در هر دو گروه آزمایش به صورت معنا داری بهبود یافته است(05/0?p).24 جلسه برنامه تمرینی اسپارک تاثیر معنا داری بر گروه های آزمایش ایجاد کرد. تغییرات در گروه مهارت کفایت حرکتی (مهارت حرکتی درشت و مهارت حرکتی ظریف) و گروه مهارت های تبحر حرکتی(هماهنگی چشم و دست و هماهنگی دو دست) معنی دار بود. نتیجه گیری: الگوی نتایج نشان داد که برنامه تمرینی اسپارک می تواند بر بهبود مهارت های حرکتی درشت و ظریف و هماهنگی دو دست و هماهنگی چشم و دست موثر و کارآمد باشد. بنابراین درمانگران و مربیان می توانند برای بهبود کودکان کم توان ذهنی آموزش پذیر بهره ببرند. کلید واژه ها: تمرینات اسپارک، کفایت حرکتی، هماهنگی حرکتی، کم توان ذهنی

هدف از انجام پژوهش حاضر تاثیر  8 هفته  تمرینات  منتخب  فیوژن  فیتنس  بر  زمان  واکنش  و  عملکرد  تعادلی (ایستا،  پویا) در  زنان  میانسال  غیر  فعال است. پژوهش حاضر از نوع نیمه تجربی است. طرح تحقیق شامل پیش‌آزمون  -  پس‌آزمون با گروه کنترل و اعمال متغیر مستقل (8 هفته برنامه تمرینی منتخب)  می‌باشد. که به صورت  میدانی  انجام شده و در زمره پژوهش‌های کاربردی قرار می‌گیرد.  جامعه‌ی  آماری  این  پژوهش  زنان  میانسال  مجموعه ورزشی گلشهر در  استان  تهران بوده که از بین مجموعه های حاضر در شهر کرج به صورت تصادفی انتخاب وآزمودنی های پژوهش از بین داوطلبان واحد شرایط این مرکز مجددا به صورت تصادفی ساده انتخاب شدند.ابزار  گردآوری  داده ها  در این پژوهش  پرسش‌نامه‌های  خودکارآمدی  عمومی  شرر  (GSE-17)  و پرسشنامه  سلامت  عمومی  گلدبرگ  (????) است.  از  آزمون  TUG  برای  تعادل  پویا  و جهت  انجام  تعادل  ایستا  از  آزمودنی  تست  لک  لک  و برای سنجش زمان واکنش ازدستگاه  زمان‌سنج  واکنش  (مدل63035،  شرکت  لافایت)استفاده شده است

چکیده :

     چکیده مقدمه: پژوهش حاضر با هدف بررسی میزان تاثیر 8 هفته بازی بالشوله هایدلبرگ بر پیشرفت تحصیلی و یادگیری ضمنی دانش­آموزان دختر کلاس اول ابتدائی شهرستان سنقر طراحی شد. کودکان در حال حاضر کمتر مجال "بازی­کردن" به­ویژه بازی­های با توپ را پیدا می­کنند. به این منظور "بال­شوله هایدلبرگ" با قصد بازگرداندن "روح بازی­های خیابان XE "بازی­های خیابانی" ی" تاسیس شد. کودکان در این مدرسه آموزش­ها و بازی‌های لازم را در بسیاری از رشته­های ورزشی فرا می­گیرند تا از آن­ها جهت توسعه مهارت­های کلامی، فکری، عاطفی، اجتماعی و حرکتی خود استفاده کنند. این مدرسه، تحرکی را که کودکان باید به ­طور طبیعی در مراحل اولیه زندگی به آن دست یابند فراهم می­کند. روش تحقیق:   پژوهش نیمه تجربی   با طرح پیش آزمون –پس آزمون با دو گروه کنترل و آزمایش بود. جامعه آماری پژوهش حاضر شامل کلیه دانش آموزان دختر کلاس اول ابتدایی شهر سنقر بودند. در این پژوهش، از بین تمامی دختران کلاس اول ابتدایی شهر سنقر 30 نفر به عنوان گروه کنترل و 30 نفر به عنوان گروه آزمایش به صورت تصادفی ساده به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار اندازه­گیری پژوهش شامل پرسشنامه عملکرد تحصیلی (تیلور) شامل 40 سوال در 4 مولفه شامل (مولفه­های خودکارآمدی و تاثیرات هیجانی با 8 گوی، مولفه­ی برنامه­ریزی با 16 گویه، مولفه فقدان کنترل پیامد با 4 گویه و مولفه انگیزش با 12 گویه) بر اساس مقیاس پنج درجه­ای لیکرت بود.   برای تعیین تاثیر بازی­های بالشوله بر تعاملات اجتماعی از پرسشنامه تعاملات اجتماعی(آلیس-وایتزمن) استفاده شد. این پرسشنامه دارای 27 سوال 3 و 4 گزینه ای بود. همچنین برای تعیین تاثیر بازی‌های بالشوله هایدلبرگ بر هوش هیجانی از پرسشنامه هوش هیجانی صفت-فرم کودکان (سالووی و مایر) استفاده شد. این پرسشنامه 75 سوال داشت. برای طبقه­بندی و تنظیم داده­ها، محاسبه گرایش­های مرکزی(میانگین)، و شاخص­های پراکندگی(انحراف استاندارد) و رسم نمودارها، از آمار توصیفی استفاده شد، همچنین برای ترسیم جداول و نمودارها از نرم­افزار Excel استفاده شد. سپس برای تجزیه و تحلیل اطلاعات از آمار استنباطی،   نخست از آزمون شاپیرو-­ویلک برای اطمینان یافتن از نرمال بودن توزیع داده­ها استفاده شد. بعد از اطمینان از توزیع طبیعی داده­ها با استفاده از آزمون کولموگروف اسمیرنوف و در صورت توزیع غیرطبیعی بودن داده­ها از آزمون ناپارامتری یومن ویتنی استفاده شد. برای مقایسه داده­های پیش آزمون و پس آزمون در گروه های کنترل و تجربی   و پی بردن   به تغییرات درون گروهی از آزمون تی وابسته استفاده شد. ضمنا سطح معنی­داری، کم­تر از(p< 0.05) در نظر گرفته شد. برای تجزیه و تحلیل داده­ها از بسته نرم­افزاری    نسخه 25 استفاده شد. نتایج: یافته­های پژوهش حاضر حاکی از این است که بین بازی­های بالشوله با پیشرفت تحصیلی و یادگیری ضمنی(هوش هیجانی و تعاملات اجتماعی) تفاوت معناداری وجود دارد. و بازی باعث افزایش یادگیری(هوش هیجانی و تعاملات اجتماعی) و پیشرفت تحصیلی کودکان می­شود. بازی آموزشی موجب تعامل اجتماعی و بهبود مهارت­های اجتماعی در طی بازی می­شوند، که می­تواند به ایجاد تعامل در بین افراد درگیر در بازی کمک کند و یادگیری ضمنی دانش­آموزان را ارتقا دهد. هوش هیجانی یکی از عوامل مهم در تعین موفقیت فرد در زندگی است و مستقیما بهداشت روانی فرد را تحت تاثیر قرار می­دهد. کلمات کلیدی: بازی، بالشوله هایدلبرگ، پیشرفت تحصیلی، یادگیری ضمنی، دختران ابتدائی

   چکیده هدف از این پژوهش   بررسی تاثیر مصرف کوتاه­مدت مکمل تورین برسطح لاکتات وفشارخون پس از یک وهله تمرین وامانده­ساز در دانشجویان دختر فعال بود. . جامعه آماری دانشجویان رشته تربیت بدنی و روش تحقیق نیمه تجربی بود. بدین منظور 14 دختر فعال داوطلب با میانگین سنی 93/0±57/20سال، قد65 /2± 14/ 167 سانتی متر ،وزن 43/4 ±42/66 کیلوگرم، در دو گروه مکمل و درونما به صورت تصادفی انتخاب شده بودند، طی دو جلسه پیش آزمون و پس آزمون در اجرای فعالیت ورزشی وامانده ساز(آزمون بروس) شرکت کردند.مکمل تورین و دارونما( نشاسته ) به صورت کپسول های 1 گرمی در اختیار آزمودنی های گروه تجربی و کنترل قرار گرفت تا روزانه 5 کپسول را به مدت یک هفته استفاده نمایند.پس از پایان دوره مصرف مکمل بلافاصله پس آزمون انجام گرفت. ضربان قلب در هر مرحله اندازه­گیری شد و پس­از رسیدن به واماندگی، به منظور سرد­کردن 3 دقیقه راه رفتن روی تردمیل با سرعت 4km/h انجام گردید، سپس فشارخون فرد در حالت نشسته و6   دقیقه پس از اتمام آزمون، لاکتات خون از نمونه خون سرانگشتی آزمودنی‌ها ، اندازه­گیری شد. به منظور تفاوت بین متغییرها در بخش آمار استنباطی، قبل از تجزیه ‌و تحلیل داده‌ ها، از آزمون کلموگروف – اسمیرنوف برای کسب اطمینان از طبیعی بودن داده ‌ها استفاده شد، با توجه به توزیع طبیعی داده‌ ها و کمی بودن متغیرها برای بررسی داده‌ های پیش‌آزمون و پس‌آزمون از آزمون t همبسته (زوجی) استفاده شد.نتایج بدست آمده از پژوهش بیانگر این بود که مصرف کوتاه­ مدت مکمل تورین کاهش معناداری در پاسخ لاکتات (000/0=p) آزمودنی ها پس از یک وهله تمرین وامانده­ساز را موجب می‌شود.

   چکیده هدف: هدف پژوهشگران و محققان علوم ورزشی به اوج رساندن عملکرد ورزشکار در رشته‏های مختلف ورزشی است در همین راستا محققان درصدد کشف و شناسایی عواملی هستند که بر عملکرد ورزشکار تاثیرگذارند و این موضوع کاملاً پذیرفته شده است که خواب ازجمله ضروریات تندرستی است. هدف از این مطالعه بررسی اثر 30 ساعت محرومیت از خواب بر پاسخ سطوح لپتین و گرلین به یک فعالیت وامانده‏ساز در دانشجویان پسر فعال می‏باشد. موارد و روش‏ها: از میان دانشجویان پسر فعال دانشکده علوم ورزشی دانشگاه رازی شهرستان کرمانشاه، مقطع تحصیلی کارشناسی تعداد 20 نفر به صورت نمونه در دسترس انتخاب و در پژوهش شرکت ‏کردند. آزمودنی‏ها با شیوه‏ انتخاب تصادفی ساده طرح درونگروهی با موزانه متقابل[1]   در دو موقعیت مورد بررسی قرار گرفتند. یافته‏ها: اطلاعات مرتبط به مقایسه پس‏آزمون و پیش‏آزمون در دو موقعیت تجربی (محرومیت از خواب) و کنترل (خواب کافی) نشان داد که هورمون لپتین در شرایط محرومیت از خواب نسبت به ‏شرایط استراحتی کاهش (4/9 درصد) و هورمون گرلین در شرایط تجربی نسبت به ‏شرایط کنترل افزایش (04/2 درصد) یافته است و این تفاوت در سطح (0012/0p=) معنادار تلقی می‏شود. همچنین بی‏خوابی سبب تغییرات معناداری بر شاخص‏های فیزیولوژیکی (VO2max، ضربان قلب، فشار خون، زمان رسیدن به واماندگی و ...) ‏گردید. نتیجه‏گیری: 30 ساعت محرومیت از خواب سبب کاهش لپتین و همزمان افزایش گرلین گردید که این موضوع نشان دهنده اهمیت خواب شبانه، که یکی از عوامل تاثیرگذار مرتبط با چاقی و اضافه وزن است. مخصوصا به وسیله مربیان و ورزشکاران که متعاقب محرومیت از خواب سبب اثر معناداری بر عملکرد آنان می‏شود، باید بیش‏تر مورد توجه قرار گیرد. [1]. Counter balanced

زمینه و هدف: هدف از مطالعه حاضر بررسی آثار روش‌های ریکاوری فعال (غوطه وری در آب سرد و فوم رولر) بر عملکرد و شاخص­های آسیب عضلانی در فوتبالیست­های جوان بعد از بازی شبه فوتبال بود. مواد و روش­ها:   21 جوان فوتبالیست در دامنه سنی 16-19 سال انتخاب و بعد از بازی شبه فوتبال به صورت تصادفی در سه گروه ریکاوری قرار گرفتند. ریکاوری به روش فوم رولر شامل ماساژ گروه­های مختلف عضلانی با استفاده از غلتک فوم رولر بود. ریکاوری به روش غوطه­وری در آب سرد شامل فرو بردن بدن تا گردن در آب سرد با دمای 15 درجه ی سلسیوس بود و ریکاوری غیر فعال که آزمودنی ها هیچ گونه فعالیتی نداشتند. از آزمون های   یو یو،   پرش سارجنت ،دستگاه لاکتومتر، تکنیک الایزا به ترتیب جهت اندازه گیری متغیرهای توان هوازی، توان انفجاری،لاکتات، لاکتات دهیدروژناز وکراتین­کیناز استفاده شد. از روش آماری آنووای دو راهه با اندازه گیری مکرر جهت تعیین تفاوت ها استفاده شد.  

  از مهم ترین عوامل اثرگذار بر یادگیری و اجرای مهارت های حرکتی می توان بازخورد و فشار روانی ناشی از حضور تماشاگران بر عملکرد ورزشکاران را نام برد. تحقیق حاضر با هدف بررسی اثر بازخورد خودکنترل بر اجرای سرویس والیبال تحت فشار تماشاگر در بازیکنان مبتدی و ماهر انجام گرفت. جامعه آماری این تحقیق شامل تمامی سالن های والیبال واقع در شهرستان هرسین می باشد که از بین تمامی آن ها به روش نمونه برداری خوشه ای-تصادفی دو سالن انتخاب گردید و از بین خانم های مراجعه کننده به این سالن ها، 60 نفر (30 بازیکن مبتدی و 30 بازیکن ماهر والیبال) که معیارهای ورود به تحقیق را دارا بودند به صورت تصادفی انتخاب شدند، سپس هر دسته از این بازیکنان به صورت تصادفی به سه گروه خودکنترل، جفت شده و کنترل تقسیم شدند (هرگروه ده نفر). پس از آن هر فرد 10 سرویس ساده متوالی را در شرایط عدم حضور تماشاگر و عدم ارائه بازخورد انجام داد. این آزمون به منظور همسان سازی گروه ها از افراد به عمل آمد. سپس هر فرد 10 سرویس ساده متوالی را در حضور تماشاگران و تحت فشار روانی ناشی از آنان انجام داد (به منظور دیده نشدن محل برخورد توپ با سطح زمین توسط آزمودنی ها، از آزمودنی خواسته شد تا بعد از انجام سرویس، 180 درجه به دور خود بچرخد). سپس با توجه به گروهی که فرد در آن قرار داشت بازخورد مورد نیاز به او ارائه شد. پس از آن امتیازات هر فرد در کوشش ها بر اساس آزمون سرویس والیبال ایفرد ثبت گردید. از آمار توصیفی برای محاسبه ی گرایش های مرکزی (میانگین) و پراکندگی (انحراف معیار) گروه ها استفاده شد. پس از اطمینان از توزیع طبیعی داده ها با استفاده از آزمون شاپیرو ویلک، برای آزمون فرضیه های تحقیق، روش پارامتریک آمار استنباطی (تحلیل واریانس یک راهه) به کار گرفته شد. برای بررسی تفاوت های بین گروهی نیز از آزمون تعقیبی مناسب (آزمون بونفرونی) استفاده گردید و در تمام موارد سطح معنی داری 05/0 در نظر گرفته شد. نتایج تحقیق نشان داد که در گروه بازیکنان مبتدی، گروه بازخورد خودکنترل به‌طور معناداری نمرات بالاتری از گروه جفت شده (014/0=P) و گروه کنترل (028/0=P) داشتند، بین گروه جفت شده و کنترل تفاوت معناداری وجود نداشت (000/1=P)؛ و در گروه بازیکنان ماهر، گروه بازخورد خودکنترل با گروه جفت شده (000/1=P) تفاوت معنی داری نداشت در حالی که با گروه کنترل تفاوت معنی داری داشت (024/0=P)، همچنین بین گروه جفت شده و کنترل تفاوت معناداری وجود داشت (006/0=P). با توجه به این نتایج در هر دو گروه بازیکنان مبتدی و ماهر، بازخورد خودکنترل موجب بهبود عملکرد می‌شود، اما گروه مبتدی نسبت به گروه ماهر بیشتر از بازخورد خودکنترل سود می برد.واژگان کلیدی: بازخورد خودکنترل، سرویس والیبال، بازیکنان مبتدی و ماهر.

چکیدههدف:   درسنین   سالمندی تغییراتی فرسایشی در بدن بهوقوع می پیوندد که موجب اختلالاتی در تعادل، فرآیند شناختی زمان واکنش و کیفیتزندگی آنان می شود. این پژوهش به منظور بررسی اثر 8 هفته تمرینات ثبات مرکزی و ثباتمرکزی_ذهن آگاهی بر تعادل ایستا و پویا، زمان واکنش و کیفیت زندگی زنان سالمند غیرفعال مراکز مراقبت از سالمندان شهر کرمانشاه، انجام شد.روش‌شناسی پژوهش:در این پژوهش تعداد 30 نفر از سالمندان زن غیر فعال با میانگین سنی   61/3±60/61 از یکی از مراکز مراقبت از سالمندان شهر کرمانشاه، بهصورت تصادفی انتخاب، و به سه گروه تجربی 1 با تمرینات ثبات مرکزی_ ذهن آگاهی، گروهتجربی 2 با تمرینات ثبات مرکزی تقسیم شدند؛ گروه کنترل نیز در مدت پژوهش به فعالیتروزانه معمول خود ادامه داد. در جلسه اول پیش آزمون ها انجام گرفت؛ برای آزمونتعادل ایستا از آزمون رومبرگ، تعادل پویا، آزمون برگ، زمان واکنش، دستگاه زمانواکنش چند انتخابی شرکت لافایات مدل 63035 و برای کیفیت زندگی از پرسشنامه ی کیفیتزندگی SF-36 استفاده شد. سپس گروه های تجربی 1 و 2 بهمدت 8 هفته، هر هفته 3 جلسه ی 45 دقیقه ای تمرینات مخصوص به خود را دریافت کردند.تمرینات ثبات مرکزی بر اساس پروتکل تمرینی جفری و تمرینات ذهن آگاهی شامل آموزشفنون مبتنی بر ذهن آگاهی بود. بعد از اتمام مداخلات تمرینی نیز پس آزمون با همانرویه ی پیش آزمون، به عمل آمد.یافته‌ها: پس از اطمینان از توزیع طبیعی داده ها بااستفاده از آزمون k-s، نتایج مقایسه ی درون گروهی با   tزوجی نشان داد کهعملکرد گروه تجربی 1 و 2 در متغیر تعادلایستا و پویا و نیز زمان واکنش ساده در پیش آزمون به پس آزمون به صورت معنی داریبهبود یافته است (0.05>P   )؛و در مقایسه ی بین گروهی با استفاده از آزمون تحلیل واریانس یک راهه تفاوت بینگروه ها معنی دار شد (0.05>P   )؛نتایج حاصل از آزمون تعقیبی شفه نشان داد که گروه تجربی 1 در مقایسه با گروه کنترلدر متغیر های تعادل ایستا و پویا تفاوت معنی داری داشتند (0.05>P   )؛ اما سایر مقایسه های بین گروهی به حد معنی داری نرسید. در موردمتغیر زمان واکنش ساده نیز تفاوت بین گروه ها معنی دار نشد. درمتغیر های زمان واکنش انتخابی و کیفیت زندگی نتایجمقایسه ی درون گروهی نشان دادکه تنها عملکرد گروه تجربی 1 در متغیر های یاد شده از پیش آزمون به پس آزمون بهصورت معنی داری بهبود یافت (0.05>P   ).در متغیر زمان واکنش انتخابی مقایسه ی بین گروهی نشان داد تفاوت بین گروه ها معنیدار نیست؛ اما این تفاوت در مورد متغیر کیفیت زندگی معنی دار بود (0.05>P   )؛ نتایج حاصل از آزمون تعقیبی شفه نشان داد کهگروه تجربی 1 در مقایسه با گروه کنترل در متغیر یادشده تفاوت معنی داری داشتند (0.05>P   )؛ اما بین سایر مقایسه های بین   گروهیتفاوت معنی داری مشاهده نشد.      نتیجه‌گیری: الگوی نتایج حاضر نشان می دهد که ترکیب تمریناتجسمانی نظیر ثبات مرکزی با تمرینات ذهن آگاهی ضمن کاستن از بار فشار روانی وجسمانی تمرینات بدنی صرف به سبب کاهش زمان فعالیت بدنی محض، می تواند نتایجسودمندی را در عملکردهای شناختی وحرکتی نظیر زمان واکنش و تعادل و نیز کیفیت زندگیسالمندان به همراه داشته باشد.کلیدواژه‌ها: ثبات‌مرکزی، ذهن‌آگاهی، تعادل‌ایستا ، تعادل‌پویا، زمان‌واکنش،کیفیت‌زندگی، سالمندی    

    چکیدههدف از اینپژوهش بررسی تاثیر آموزش بازی­های تطابقی بر رفتار سازشی و رشد حرکتی دانش­آموزان کم­توانذهنی آموزش­پذیر بود. روش پژوهش، آزمایشی و نمونه­های آن شامل 80 دانش­آموز کم­توانذهنی بود که تعداد 80 نفر نمونه به طور تصادفی از میان دو مدرسه کودکان استثناییشهرستان هرسین، از پایه­های تحصیلی پیش­دبستانی، اول، دوم و سوم انتخاب شدند. سپساین تعداد نمونه به طور تصادفی در دو گروه 40 نفری آموزش (20 دختر، 20 پسر) وکنترل قرار داده شدند. ابزار پژوهش عبارت است از مقیاس رشد اجتماعی واینلند ومقیاس رشد حرکتی لینکلن-اوزرتسکی بود. سپس کودکان کم­توان ذهنی گروه آموزش طی 12جلسه 45 دقیقه­ای آموزش بازی­های تطابقی را در مدرسه دریافت کردند. نتایج تحلیلکواریانس که از نرم افزار اس پی اس اس 16 بدست آمد، نشان داد که آموزش بازی­هایتطابقی بر رفتار سازشی و رشد حرکتی این کودکان موثر بوده است و بین دو گروه پسر ودختر در نمرات رفتار سازشی و رشد حرکتی بعد از آموزش بازی­های تطابقی تفاوتمعناداری مشاهده نشد. نتایج این پژوهش نشان داد که آموزش بازی­های تطابقی قادر استمهارت­های سازشی و رشد حرکتی دانش­آموزان کم­توان ذهنی را افزایش دهد.   واژگان کلیدی: بازی­های تطابقی، رفتار سازشی، رشد حرکتی، کم­توان ذهنی

  چکیده:هدفاز این پژوهش بررسی آثارتوامان و جداگانه 8 هفته تمرین هوازی و مصرف عرق آرتیشو بر سطوح   چربی کبد و سطوح سرمیALT   و AST در زنان چاق یا دارایاضافه وزن مبتلا به کبد چرب غیرالکلی بود. بدین منظور 32 زن چاق یا دارای اضافهوزن به طور تصادفی در چهار گروه 8 نفری آرتیشو،گروه تمرین هوازی، گروه تمرین هوازی- آرتیشو و گروه کنترل قرار گرفتند. گروه­های تمرین هوازی وتمرین - آرتیشو به مدت هشت هفته (سه جلسه در هفته) تمرینات هوازی با شدتمتوسط(شاخص درک فشار 11-13) انجام دادند. آزمودنی­ها درگروهآرتیشو ­وگروه تمرین-آرتیشو روانه پس از وعده­های غذایی، مقدار 60 سی­سی عرق آریشودریافت کردند. نمونه­خونی48 ساعت قبل از اجرای پروتکل و 48 ساعت پس ازآخرین جلسه تمرین به منظور اندازه­گیری سطوح سرمی ALT­­و­ASTو نیمرخ چربی گرفته شد. سونوگرافی از کبد نیز در 48 ساعت قبل از اجرای پروتکل و 48ساعت پس از پایان برنامه به منظور ارزیابی سطوح چربی کبدی انجام شد. نتایج تجزیه تحلیلداده­ها نشان داد که انجام تمرین هوازی سه جلسه درهفته موجب کاهش معنی­دار سطح چربی کبد در این دسته از افراد شد و همچنین انجامتمرین هوازی همراه مصرف مکمل عرق آرتیشو نیز اثر سودمند را بر سطوح چربی کبدی اینافراد را دارد، اما تفاوت معناداری بین گروه­هایمداخله­ای مشاهده نشد. اما آنزیم­های کبدی ALT   و AST تنها در گروهتمرین هوازی بهبود معنی­دار داشته­اند و نمیرخ چربی در هیچ یک از مداخلات مصرف عرقآرتیشو، تمرین هوازی و تمرین هوازی به همراه آرتیشوبهبود معناداری نداشته­اند.واژگانکلیدی: کلسترول، چاقی، رژیم غذایی، دیابت نوع 2، تری گلیسیرید

  هدف از پژوهش حاضر، مقایسه آثار دو نوع ریکاوری فعال و غوطه وری در آب سرد بر فاکتورهای همولیزی پس از یک وهله تمرین والیبال بود. آزمودنی های این مطالعه شامل 10 نفر از زنان والیبالیست (با میانگین سنی 39/3 ±20/22 سال، وزن 11/8 ±77/63 کیلوگرم، قد 09/7 ±10/165 سانتی متر) بودند. ابتدا به منظور ارزیابی متغیر های تحقیق در این پژوهش از طرح نیمه آزمایشی با اندازه های تکراری پیش آزمون، پس آزمون و آزمون پیگیری استفاده شد. به منظور انجام پروتکل تمرینی، در دو جلسه جداگانه 90 دقیقه ای، با فاصله یک هفته از هم، والیبالیست ها تمرین والیبال طراحی شده توسط محقق را انجام دادند، که هر جلسه شامل 30 دقیقه گرم کردن عمومی و تخصصی، 45 دقیقه تمرین اصلی شامل تکنیک های رشته والیبال و 15 دقیقه ریکاوری بود. در پایان جلسه اول از ریکاوری فعال و معمول در رشته والیبال شامل دوی آهسته همراه با حرکات کششی استفاده شد و در پایان جلسه دوم از غوطه وری در آب سرد 10 درجه سانتی گراد تا سطح شانه استفاده شد. نمونه گیری خون وریدی جهت ارزیابی تاثیر تمرین و ریکاوری ها بر روی فاکتورهای همولیزی قبل از تمرین، بلافاصله بعد از تمرین، بلافاصله بعد از ریکاوری و 24 ساعت بعد از ریکاوری، از ورید پیش آرنجی انجام شد. به منظور تجزیه تحلیل داده ها، از روش آنالیز واریانس با اندازه های تکراری و آزمون تعقیبی LSD   برای مقایسه دو به دو چندگانه برای تعیین معنادار بودن تفاضل میانگین ها با سطح اطمینان 05/0 استفاده شد. نتایج پژوهش نشان داد که بعد از اعمال یک وهله تمرین والیبال با ریکاوری فعال معمول در این رشته، میزان HGB ,HCT ,RBC بلافاصله بعد از تمرین نسبت به قبل از تمرین به طور معناداری کاهش و Bilirubin T وBilirubin ind  به طور معناداری افزایش یافت. اما 24 ساعت بعد از تمرین نسبت به بلافاصله بعد از تمرین فاکتورهای Bilirubin T کاهش معنادار و MCV افزایش معنادار داشت. در مقایسه فاکتورهای همولیزی بین دو ریکاوری؛ غوطه وری در آب سرد، درصد تغییرات کمتری را نسبت به ریکاوری فعال نشان داد، اما در هیچ کدام از فاکتورها این تفاوت معنادار نبود. با توجه به تغییرات فاکتورها و افزایش Bilirubin و کنترل حجم پلاسما، این یافته ها می تواند نشانه ای از همولیز بعد از یک وهله تمرین والیبال با ریکاوری فعال باشد. همچنین نتایج آماری نشان داد که نوع ریکاوری بر فاکتورهای همولیزی تاثیر معنادار نداشت.

یکی از عوامل اثرگذار بر یادگیری و اجرای مهارت­های حرکتی، توجه است و کانونی کردن آن یک روش برای افزایش بازدهی و یادگیری است. یکی از شرایط رقابتی که میتواند تاثیربسزایی بر اجرای ورزشکار داشته باشد، حضور تماشاچی است. هدف تحقیق حاضر بررسی کانون توجه درونی، بیرونی و خودتنظیم بر عملکرد (سرعت و دقت) دریبل فوتسالیستهای شهر معمولان است. جامعه تحقیق حاضر را فوتسالیستهای ماهر 14-17 ساله شهر معمولان تشکیل می­دهند. 32 نفر از جامعه موردنظر به عنوان نمونه تحقیق به روش در دسترس انتخاب شدند. آزمون مهارت دریبل فوتسال از تمامی افراد در وضعیت­های مختلف توجه گرفته شد و نمرات دقت و سرعت اجرای ورزشکاران در نرم افزار    نسخه 22 وارد و تحلیل گردیدند. جهت بررسی وضعیت توزیع نمرات و آمار توصیفی از آزمون شاپیرو ویلک، میانگین و انحراف استاندارد استفاده گردید. با توجه به معناداری آزمون شاپیرو ویلک، جهت آزمون فرضیه­های تحقیق از آزمون­های ناپارامتریک ویلکاکسون و فریدمن استفاده گردید. نتایج تحقیق نشان داد که توجه درونی و خودتنظیم بر عملکرد دقت و سرعت دریبل ورزشکاران تاثیری ندارد (p>0.05). با این حال توجه بیرونی بر عملکرد دقت و سرعت دریبل ورزشکاران تاثیر معناداری را نشان داد (p< 0.05). همچنین مقایسه آثار افتراقی کانون­های توجه نشان داد که تفاوت معناداری بین عملکرد دقت و سرعت در کانون­های توجه درونی، بیرونی و خودتنظیم وجود دارد. با توجه به نتایج می­توان ابراز داشت که کانون توجه بر عملکرد تحت فشار ناشی از حضور تماشاچی اثر میگذارد و بایستی به عنوان یک متغیر مهم در نظر گرفته شود.  

چاقی و اضافه‌وزن به همراه اختلالات لیپیدی و متابولیکی مرتبط با آن، یکی از نگرانی‌های بسیار مهم در جهان امروز است. اخیرا تمرینات تناوبی پرشدت (HIIT) برای کاهش وزن بسیار مورد توجه قرار گرفته است. بنابراین هدف ما بررسی و مقایسه اثر حاد یک جلسه تمرین تناوبی پرشدت و تمرین هوازی بر نیمرخ چربی دختران دارای اضافه وزن است. به این منظور ?? دختر جوان دارای اضافه وزن به روش نمونه­گیری غیر­تصادفی در دسترس انتخاب شدند و همه آزمودنی­ها در هر دو نوع تمرین شرکت کردند. قبل از شروع آزمون، اندازه‌گیری‌های شاخص‌هایی از قبیل قد، وزن و شاخص توده بدن (BMI) انجام شد. تمرینات به صورت تک جلسه­ای انجام شد که شامل یک جلسه تمرین HIIT و یک جلسه تمرین هوازی بود. برای اجرای پروتکل تمرینی HIIT از ? تکرار ?? ثانیه‌ای آزمون وینگیت استفاده شد، به این صورت که آزمودنی‌ها ?? دقیقه گرم کردن را بدون بار   انجام دادند، سپس به مدت ? دقیقه با سرعت ?? دور در دقیقه رکاب زدند و در نهایت ?? ثانیه با نهایت سرعت رکاب زدند. برای انجام تمرین هوازی آزمودنی­ها بعد از ?? دقیقه گرم کردن، به مدت ?? دقیقه با شدت ?? درصد ضربان قلب حداکثر بر روی تردمیل دویدند. نمونه­های خونی بلافاصله قبل و بعد از هر جلسه تمرین از ورید سفالیک آزمودنی­ها در حالت ناشتا برای اندازه‌گیری سطوح نیمرخ چربی جمع آوری گردید. سطوح نیمرخ چربی بعد از تمرینات HIIT بدون تغییر بود. با این حال بعد از تمرین هوازی افزایش معنادار سطح HDL مشاهده شد. همچنین مقایسه نتایج دو جلسه تمرینی نشان داد که در تمرین HIIT سطوح کلسترول تام و LDL کاهش بیشتری داشت. به طور کلی تمرین هوازی را می‌توان به عنوان روشی موثر برای بهبود سطوح نیمرخ چربی در نظر گرفت. همچنین می‌توان از تمرین HIIT برای این منظور و به عنوان روشی نوین و مفرح برای بهبود سطوح چربی خون بهره گرفت.

  چکیده:هدف از مطالعه ی حاضر مقایسه ی تاثیر 8 هفته تمرینات یکپارچه ی شناختی – حرکتی بر برخی فاکتورهای شناختی ،تعادل و کیفیت زندگی زنان سالمند شهرستان کرمانشاه می باشد .به این منظور 30 زن سالمند با میانگین سنی 54/6±15/69 سال ازمیان داوطلبان انتخاب شدند و به صورت کاملا تصادفی به دو گروه کنترل و تجربی تقسیم شدند ودر پیش آزمون آزمودنی ها پس از پر کردن پرسشنامه ی کیفیت زندگی توسط هردو گروه (تجربی و کنترل )،.برای ارزیابی ویژگی های شناختی نظیر حافظه ی کاری از نرم افزار وکسلر [1]مقیاس WMS-III ، و توجه متمرکز از نرم افزارSelectiv & Divaided Attention   نسخه ی طراحی دانشگاه الزهرا استفاده شد.همچنین از آزمون ایستادن   لک لک، برای ارزیابی تعادل ایستا و تست tugبرای ارزیابی تعادل پویااستفاده شد. سپس گروه کنترل به انجام برنامه ی تمرینی روزانه ی خود مشغول شد و گروه تمرینی 8 هفته در پروتکل تمرینی تمرینات یکپارچه ی شناختی – حرکتی شرکت کردند.و دوروز بعد از اتمام تمرینات برای انجام پس آزمون دو گروه کنترل و تجربی تست های پس آزمون را انجام دادند.   ودر آخر از آزمون کلموگروف اسمیرنوف برای کسب اطمینان از طبیعی بودن توزیع داده ها استفاده شد.آزمون t همبسته و آزمون t مستقل برای بررسی تفاوت های درون و میان گروهی تمرین به کار گرفته شد.تجزیه و تحلیل درون گروهی نشان داد که گروه تمرینی در مولفه ی توجه متمرکز افزایش معنی داری نسبت به گروه کنترل نداشته است(103/0=(p.   اما سایر نتایج نشان داد که تمرینات یکپارچه ی شناختی – حرکتی تاثیر معناداری در بهبود حافظه ی کاری( 001/p= ) ،تعادل ایستا(001/0p=) ،تعادل پویا(000/0(p= و کیفیت زندگی   )000/0 ( p=نسبت به گروه کنترل داشته است و گروه کنترل در هیچ یک از مولفه ها به سطح معناداری نرسیده بود.  واژه های کلیدی: سالمندی ،تعادل ایستا ، تعادل پویا ، توجه متمرکز ،حافظه ی کاری ،کیفیت زندگی[1] Dissatisfied working memory  

هدف از پژوهش حاضر بررسی آثار حاد و مزمن مصرف مکمل کوآنزیم کیوتن (Q10) بر پاسخ کراتین کیناز پس از فعالیت هوازی وامانده ساز بروس بود. بدین منظور ?? نفر از ?? بازیکنان تیم فوتبال جوانان بعثت کرمانشاه با دامنه سنی ?? تا ??   سال داوطلبانه در این پژوهش شرکت کردند. پژوهش به مدت ? هفته انجام شد و افراد در یک گروه اما در دو موقعیت گروه کنترل (?? نفر) و گروه مکمل (?? نفر) قرار گرفتند. گروه مکمل طی یک جلسه (اثر حاد) و 8 هفته (اثر مزمن) مکمل کوآنزیم کیوتن (Q10) را به مقدار ??? میلی‌گرم (? قرص ??? میلی‌گرمی) در روز مورداستفاده قراردادند. به‌منظور ایجاد آسیب عضلانی در آزمودنی‌ها، آزمون بروس از آزمودنی‌ها گرفته شد. آزمون وامانده ساز بروس (دویدن روی نوار گردان مدل pulsar med 3p ساخت کمپانی h/p cosmos آلمان) با سرعت ?/? مایل در ساعت (??/? کیلومتر در ساعت) و شیب ?? درصد آغاز شد. سپس در هر مرحله ?/? کیلومتر در ساعت و ? درصد به شیب دستگاه اضافه شد. زمان واماندگی، هنگامی است که آزمودنی‌ها قادر به ادامه دویدن نبودند. برای تشخیص واماندگی در حین اجرای آزمون با آزمودنی‌ها صحبت شد و اعلام کردند که دیگر قادر به ادامه آزمون نیستند. قبل و بعد از آزمون بروس در هر سه موقعیت حاد، کنترل و مزمن مقدار ? سی‌سی خون از ورید پیش آرنجی تمامی آزمودنی‌ها گرفته شد. شاخص توده بدن توسط دستگاه سنجش ترکیب بدن ZEUS 9.9گرفته شد. فعالیت آنزیم کراتین کیناز تام سرمی با کیت CPK شرکت پیشتاز طب و دستگاه اتوآنالایزر (بیوشیمی سینووا) تعیین شد. همه اندازه‌گیری‌ها راس ساعت ? تا ?/?? صبح با شرایط تهویه و نور یکسان اندازه‌گیری شد. داده ها با استفاده   از آزمون t وابسته با سطح معنی داری 05/0 ? P بررسی شد. نتایج به دست آمده نشان دهنده این است که مصرف مکمل کوانزیم Q10 به دنبال فعالیت هوازی وامانده ساز (آزمون بروس) باعث کاهش معنی‌دار شاخص التهابی کراتین کیناز تام سرمی در آزمودنی‌ها در موقعیت مزمن شد اما در موقعیت حاد اثر معنی‌داری از مصرف مکمل بر کاهش سطح کراتین کیناز مشاهده نشد.نتیجه گیری: براساس یافته های حاضر، می توان نتیجه گرفت که مصرف طولانی مدت (8 هفته) مکمل کوآنزیم Q10 می تواند موجب کاهش کراتین کیناز (شاخص آسیب سلولی) پس از انجام فعالیت هوازی فراهم نماید.

  چکیدههدف از پژوهش حاضر بررسی آثار حاد و مزمن مصرف مکمل کوآنزیم کیوتن (Q10) بر پاسخ لاکتات دهیدروژناز  پس از فعالیت هوازی وامانده ساز بروس بود. بدین منظور ?? نفر از ?? بازیکنان تیم فوتبال جوانان بعثت کرمانشاه با دامنه سنی ?? تا ??   سال داوطلبانه در این پژوهش شرکت کردند. پژوهش به مدت ? هفته انجام شد و افراد در یک گروه اما در دو موقعیت گروه کنترل (?? نفر) و گروه مکمل (?? نفر) قرار گرفتند. گروه مکمل طی یک جلسه (اثر حاد) و 8 هفته (اثر مزمن) مکمل کوآنزیم کیوتن (Q10) را به مقدار ??? میلی‌گرم (? قرص ??? میلی‌گرمی) در روز مورداستفاده قراردادند. به‌منظور ایجاد آسیب عضلانی در آزمودنی‌ها، آزمون بروس از آزمودنی‌ها گرفته شد. آزمون وامانده ساز بروس (دویدن روی نوار گردان مدل pulsar med 3p ساخت کمپانی h/p cosmos آلمان) با سرعت ?/? مایل در ساعت (??/? کیلومتر در ساعت) و شیب ?? درصد آغاز شد. سپس در هر مرحله ?/? کیلومتر در ساعت و ? درصد به شیب دستگاه اضافه شد. زمان واماندگی، هنگامی است که آزمودنی‌ها قادر به ادامه دویدن نبودند. برای تشخیص واماندگی در حین اجرای آزمون با آزمودنی‌ها صحبت شد و اعلام کردند که دیگر قادر به ادامه آزمون نیستند. قبل و بعد از آزمون بروس در هر سه موقعیت حاد، کنترل و مزمن مقدار ? سی‌سی خون از ورید پیش آرنجی تمامی آزمودنی‌ها گرفته شد. شاخص توده بدن توسط دستگاه سنجش ترکیب بدن ZEUS 9.9گرفته شد. فعالیت آنزیم لاکتات دهیدروژناز  تام سرمی با کیت CPK شرکت پیشتاز طب و دستگاه اتوآنالایزر (بیوشیمی سینووا) تعیین شد. همه اندازه‌گیری‌ها راس ساعت ? تا ?/?? صبح با شرایط تهویه و نور یکسان اندازه‌گیری شد. داده ها با استفاده   از آزمون t وابسته با سطح معنی داری 05/0 ? P بررسی شد. نتایج به دست آمده نشان دهنده این است که مصرف مکمل کوانزیم Q10 به دنبال فعالیت هوازی وامانده ساز (آزمون بروس) باعث کاهش معنی‌دار شاخص التهابی لاکتات دهیدروژناز تام سرمی در آزمودنی‌ها در موقعیت مزمن شد اما در موقعیت حاد اثر معنی‌داری از مصرف مکمل بر کاهش سطح لاکتات دهیدروژناز مشاهده نشد.نتیجه گیری: براساس یافته های حاضر، می توان نتیجه گرفت که مصرف طولانی مدت (8 هفته) مکمل کوآنزیم Q10 می تواند موجب کاهش لاکتات دهیدروژناز (شاخص آسیب سلولی) پس از انجام فعالیت هوازی فراهم نماید. واژگان کلیدی: مکمل کوآنزیم Q10، لاکتات دهیدروژناز،آزمون وامانده ساز بروس  

 هدف از مطالعه ی حاضر مقایسه ی تاثیر 8هفته تمرینات یکپارچه ی شناختی – حرکتی بر نیمرخ چربی و برخی فاکتوهای آمادگی جسمانی زنان سالمند شهرستان کرمانشاه می باشد. به این منظور 30آزمودنی زن سالمند با میانگین سنی 54/6±15/69سال ازمیان داوطلبان انتخاب شدند و به صورت کاملا تصادفی به دو گروه کنترل و تجربی تقسیم شدند و پس از خونگیری، آزمون ایستادن لک لک، تست(رفتن و برگشتن) tug، ولز و نشستن و برخاستن به ترتیب برای ارزیابی تعادل ایستا، تعادل پویا، انعطاف پذیری عضلات کمر و همسترینگ، قدرت عضلات پا و استفاده از دینامومتر دستی برای ارزیابی قدرت عضلات دست استفاده شد . سپس گروه کنترل بدون هیچ مداخله ای به برنامه ی روزانه ی خود پرداختند و گروه تمرینی 8 هفته در پروتکل تمرینی تمرینات یکپارچه ی شناختی – حرکتی شرکت کردند. آزمون کلموگروف اسمیرنوف برای کسب اطمینان از طبیعی بودن توزیع داده ها استفاده شد.آزمون t همبسته و t مستقل برای بررسی تفاوت های درون و میان گروهی تمرین به کار گرفته شد. تجزیه و تحلیل درون گروهی نشان داد که گروه تمرینی در مولفه ی تری گلیسرید و LDL و قدرت دست، نسبت به گروه کنترل تفاوت معنی داری نشان نداد اما کاهش کلسترول، افزایش HDL، افزایش تعادل ایستا وتعادل پویا، افزایش انعطاف پذیری وافزایش قدرت عضلات پا   نسبت به گروه کنترل معنی دار بود. بر اساس نتایج به دست آمده   از پژوهش حاضر؛تمرینات یکپارچه حرکتی تاثیر معنی داری درکلسترول، HDL، تعادل ایستا، تعادل پویا، انعطاف پذیری و قدرت اندام تحتانی (پا )در   زنان سالمند شهرستان کرمانشاه داشت.

گرلین و ابستاتین دو پپتید اشتها آور و ضد اشتها هستند. به نظر می رسد تعادل حساس این دو پپتید در تنظیم هموستاز انرژی و کنترل وزن بدن مهم می­باشد. مطالعات درباره اثر برنامه تمرینی بر گرلین و ابستاتین، به­ویژه در انسان­ها، بسیار اندک و محدود است و از سوی دیگر نشان داده شده است که شرایط هیپوکسی نیز می­تواند بر سطوح این هورمون­ها اثر گذار باشد. بنابراین، هدف از این پژوهش بررسی آثار یک وهله فعالیت مقاومتی در شرایط هایپوکسی و نورموکسی بر سطوح گرلین و ابستاتین در دختران سالم بوده است. بدین منظور 12 آزمودنی دختر، میانگین سنی53/3±27 سال، تمرین قدرتی را در دو شرایط هیپوکسی و نورموکسی در روزهای مختلف اجرا کردند. برنامه فعالیت مقاومتی شامل 5 ست ده تکراری با 70 درصد یک تکرار بیشینه برای دو حرکت اسکات و پرس سینه با هالتر بود. زمان استراحت بین ست­ها و حرکات نیز یک دقیقه بود. شرایط هیپوکسی (O2=14)   از پیش از اجرای فعالیت مقاومتی تا پایان فعالیت اعمال شد. نمونه­گیری خون در هر وهله دوبار (پیش از فعالیت و بلافاصله پس از فعالیت) برای هر آزمون اجرا شد. یافته­ها نشان داد که یک وهله فعالیت مقاومتی در شرایط هیپوکسی و نورموکسی اثر معناداری بر گرلین و نسبت گرلین به ابستاتین ندارد. در حالی که یک وهله فعالیت مقاومتی در شرایط هایپوکسی باعث کاهش معنی­دار ابستاتین در مقایسه با گروه نورموکسی شد (004/0P =). به طورکلی می­توان نتیجه گرفت که، انجام فعالیت مقاومتی در شرایط هایپوکسی تاثیر بیشتری بر ابستاتین نسبت به شرایط نورموکسی دارد.

هدف از این پژوهش مقایسه آثار وهله­های فعالیت هوازی در شرایط هایپوکسی و نورموکسی بر سطوح گرلین و ابستاتین پلاسما در دانشجویان مرد تربیت بدنی بوده است. بدین منظور 12 آزمودنی، با شاخص توده بدنی   2/2 ± 05/23 کیلوگرم بر متر مربع و دامنه سنی 19 تا 25 سال که تا دو ماه پیش از آغاز پژوهش هیچگونه صعودی به ارتفاعات بالاتر از 2000 متر را نداشتند، به صورت داوطلبانه در این پژوهش شرکت کردند. مداخله تمرینی شامل دو وهله فعالیت هوازی بود، که یک­بار در شرایط نورموکسی و یک­بار در شرایط هیپوکسی انجام می­شد، به گونه­ای که بین این دو وهله برای هر آزمودنی دست­کم یک هفته فاصله بود. ترتیب شرایط هیپوکسی یا نورموکسی به صورت تصادفی بود و 6 آزمودنی ابتدا شرایط هیپوکسی و سپس نورموکسی و 6 آزمودنی دیگر ابتدا شرایط نورموکسی و سپس هیپوکسی را تجربه کردند. برنامه فعالیت هوازی 45 دقیقه رکاب­زدن روی چرخ­کارسنج با 65-70 درصد ضربان قلب ذخیره بود و شدت هیپوکسی معادل 14 درصد اکسیژن بود. نمونه­های خونی جهت اندازه­گیری گرلین و ابستاتین در 4 نوبت، در حالت ناشتا پیش و بلافاصله پس از مداخله­ها گرفته شد. یافته­ها نشان داد که یک وهله فعالیت هوازی در شرایط هایپوکسی باعث کاهش معنا­دار ابستاتین شد (021/0=p)، اما در شرایط نورموکسی سطوح ابستاتین تغییر معنی­داری نداشت. گرلین و نسبت گرلین به ابستاتین نیز در هیچیک از شرایط تغییر معنی­داری نداشت.

  آثار حاد و مزمن تمرین تناوبی شدید بر سطوح تستوسترون،کورتیزول و نیم رخ چربی در کودکان چاق و دارای اضافه وزن