داوران نقش حیاتی در رقابت‌های ورزشی ایفا می‌کنند و کیفیت عملکرد آن‌ها می‌تواند نتیجه نهایی مسابقه را تعیین کند. جهت‌گیری هدف و خودکارآمدی به عنوان دو سازه روان‌شناختی مهم، می‌تواند بر رفتار و تصمیم‌گیری داوران تاثیر مستقیمی داشته باشند. با این‌حال، تحقیقات در خصوص این متغیرها در میان داوران، به‌ویژه در منطقه خلیج فارس، بسیار محدود است. هدف این پژوهش، بررسی رابطه بین تکلیف‌محوری و خودمحوری با خودکارآمدی داوران ملی و بین الملی تنیس در کشورهای منتخب حوزه خلیج فارس می‌باشد. تحقیق حاضر از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش گردآوری داده‌ها، توصیفی از نوع همبستگی خواهد بود. جامعه آماری پژوهش حاضر کلیه داوران ملی و بین­المللی تنیس در کشورهای منتخب حوزه خلیج فارس می­باشند. حجم نمونه برابر با 151 نفر (بر اساس جدول کرجسی و مورگان) در نظر گرفته خواهد شد. از پرسشنامه خودمحوری و تکلیف محوری در ورزش (TEOSQ) و خودکارآمدی داوران (REFS) به منظور جمع­آوری داده­های پژوهش استفاده خواهد شد. تجزیه‌وتحلیل داده‌ها با استفاده از آزمون‌های آماری شامل آزمون کولموگروف-اسمیرنوف، ضریب همبستگی پیرسون، t مستقل، تحلیل واریانس یک‌طرفه (ANOVA) و تحلیل رگرسیون خطی چند‌متغیره انجام خواهد شد. این پژوهش می‌تواند به درک عمیق‌تری از عوامل روان‌شناختی موثر بر عملکرد داوران کمک کند و مبنایی برای طراحی برنامه‌های آموزشی و حمایتی بر اساس جهت‌گیری هدف و خودکارآمدی فراهم آورد. یافته‌ها می‌تواند سازمان‌های ورزشی و فدراسیون‌ها را در انتخاب، آموزش و ارزیابی داوران یاری رساند.

   مقدمه و هدف: افت عملکرد حرکتی و شناختی یکی از اصلی ترین مشکلات سالمندان است. استفاده از تمرینات ورزشی را می‌توان به عنوان یک برنامه مداخله ای موثر پیشنهاد نمود. لذا هدف از این پژوهش، مقایسه تاثیر تمرینات شناختی و روانی-حرکتی بر کارکردهای اجرایی، ترس از افتادن، شاخص‌شناختی   و فعالیت‌های روزمره زنان سالمند شهرستان کرمانشاه بود. روش شناسی: روش تحقیق پژوهش حاضر، نیمه آزمایشی با طرح تحقیق پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل است. جامعه آماری این تحقیق شامل تمامی زنان سالمند بالای 65 سال شهرستان کرمانشاه بود. نمونه آماری آن شامل 45 زن سالمند در محدوده سنی 65 تا 75 سال بود که به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و به طور تصادفی در 3 گروه تمرینات شناختی،   ادراکی-حرکتی و کنترل جای گذاری شدند. جهت سنجش ترس از افتادن از آزمون مقیاس کارآمدی افتادن، جهت سنجش فعالیت روزمره سالمندان از مقیاس فعالیت های روزمره ماهونی و بارتل(1965)، جهت سنجش شاخص شناختی از ارزیابی وضعیت شناختی فلوستین(1975) و جهت سنجش کارکرداجرایی از پرسشــنامه کارکردهــای اجرایــی جرارد(2000) استفاده شد. جهت تجزیه و تحلیل داده ها در بخش آمار توصیفی، برای محاسبه گرایش های مرکزی، از میانگین و برای گرایش های پراکندگی، انحراف معیار داده‌ها استفاده شد. در بخش آمار استنباطی نیز، پس از اطمینان از توزیع طبیعی داده ها با استفاده از آزمون شاپیرو-ویلک، از آزمون آنووا 3*2 استفاده گردید. چکیده مقدمه و هدف: افت عملکرد حرکتی و شناختی یکی از اصلی ترین مشکلات سالمندان است. استفاده از تمرینات ورزشی را می‌توان به عنوان یک برنامه مداخله ای موثر پیشنهاد نمود. لذا هدف از این پژوهش، مقایسه تاثیر تمرینات شناختی و روانی-حرکتی بر کارکردهای اجرایی، ترس از افتادن، شاخص‌شناختی   و فعالیت‌های روزمره زنان سالمند شهرستان کرمانشاه بود. روش شناسی: روش تحقیق پژوهش حاضر، نیمه آزمایشی با طرح تحقیق پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل است. جامعه آماری این تحقیق شامل تمامی زنان سالمند بالای 65 سال شهرستان کرمانشاه بود. نمونه آماری آن شامل 45 زن سالمند در محدوده سنی 65 تا 75 سال بود که به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و به طور تصادفی در 3 گروه تمرینات شناختی،   ادراکی-حرکتی و کنترل جای گذاری شدند. جهت سنجش ترس از افتادن از آزمون مقیاس کارآمدی افتادن، جهت سنجش فعالیت روزمره سالمندان از مقیاس فعالیت های روزمره ماهونی و بارتل(1965)، جهت سنجش شاخص شناختی از ارزیابی وضعیت شناختی فلوستین(1975) و جهت سنجش کارکرداجرایی از پرسشــنامه کارکردهــای اجرایــی جرارد(2000) استفاده شد. جهت تجزیه و تحلیل داده ها در بخش آمار توصیفی، برای محاسبه گرایش های مرکزی، از میانگین و برای گرایش های پراکندگی، انحراف معیار داده‌ها استفاده شد. در بخش آمار استنباطی نیز، پس از اطمینان از توزیع طبیعی داده ها با استفاده از آزمون شاپیرو-ویلک، از آزمون آنووا استفاده گردید. یافته ها: نتایج با استفاده از آزمون آماری آنالیزواریانس یک راهه نشان داد که میان سه گروه تمرینات شناختی، تمرینات ادراکی-حرکتی و کنترل در متغیرهای کارکردهای اجرایی، شاخص شناختی و فعالیت های روزمره تفاوت معناداری وجود ندارد؛ اما با توجه به میانگین نمرات، تمرینات ادراکی-حرکتی بر متغیرهای نام برده شده موثرتر بوده است. همچنین میان سه گروه تمرینات شناختی، تمرینات ادراکی-حرکتی و کنترل در متغیر ترس از افتادن تفاوت معناداری وجود دارد و با توجه به میانگین نمرات، تمرینات ادراکی-حرکتی بر متغیر نام برده شده موثرتر بود اما بین تمرینات شناختی و تمرینات ادراکی-حرکتی تفاوت معناداری وجود نداشت. نتیجه گیری: با توجه به اثرگذاری تمرینات ادراکی-حرکتی بر متغیرهای نام برده شده در سالمندان، توصیه می شود مربیان و مراقبین از این تمرینات جهت بهبود عملکرد حرکتی و شناختی سالمندان استفاده نمایند. کلیدواژگان: تمرینات شناختی، تمرینات روانی-حرکتی، کارکردهای اجرایی، ترس از افتادن، شاخص شناختی، فعالیت روزمره، سالمندان

هدف: دوران سالمندی ویژگی های جسمی و خلقی را برای هر فرد در طول زندگی به وجود می آورد، بنابراین هر فرد سالمند نیازمند فعالیت های ورزشی جهت ارتقا سلامت جسمی و روانی خویش برای بهبود کیفیت زندگی خود است. با افزایش سن تغییراتی در کیفیت زندگی و ساختار خواب و ریتم شبانه روزی ایجاد می شود. این تغییرات منجر به بروز اختلالات خواب و شکایات مکرر ناشی از آن می‌گردد. سالمندان بسیاری در سال های اخیر به ورزش روی آورده اند زیرا   ورزش یکی از بهترین راهکارها برای حفظ سلامتی افراد سالمند می باشد. موارد و روش‏ها: جامعه آماری این پژوهش را مردان سالمند 65 – 75 سال شهر کنگاور تشکیل دادند. از این جامعه آماری 24 نفر (گروه های 12 نفره تجربی و کنترل) به عنوان نمونه در پژوهش حاضر شرکت کردند. پس از انتخاب نمونه‌ها ابتدا جهت اندازه گیری کیفیت زندگی و خواب از آنها پیش آزمون گرفته شد. زمان تکمیل پرسشنامه ها دو روز قبل از شروع پروسه پژوهش بود. بدین صورت که به منظور اندازه گیری کیفیت زندگی از پرسشنامه کیفیت زندگی که بر اساس معیارهای مطرح شده توسط سازمان بهداشت جهانی تحت عنوان (WHOQOL-BREF) می‌باشد و ترجمه فارسی آن در سایت سازمان موجود است، استفاده شد. برای ارزیابی کیفیت خواب از پرسشنامه کیفیت خواب پیتزبورگ استفاده شد. این پرسشنامه بهترین ابزار برای اندازه گیری کیفیت خواب در افراد سالمند است. برنامه تمرینی به طور کامل در دست نوشته‌ای در اختیار گروه تجربی قرار گرفت و آنها به مدت 8 هفته، در روزهای فرد تمرینات ترکیبی تعادلی و هوازی را در خانه انجام دادند. در حالی که گروه کنترل هیچگونه تمرینی انجام نداد. سپس از آزمودنی ها پس آزمونی جهت اندازه گیری کیفیت زندگی و خواب کاملا مشابه با مرحله پیش آزمون گرفته شد. یافته‏ها: با توجه به اختلاف معنادار بین پیش آزمون و پس آزمون داده‌های بدست آمده از پژوهش اینطور می توان عنوان نمود که انجام   هشت هفته تمرین تعادلی هوازی در خانه تاثیر معناداری بر کیفیت زندگی و کیفیت خواب آزمودنی‌ها دارد.    کلید واژها: تمرین تعادلی هوازی، سالمندان، کیفیت زندگی، کیفیت خواب

زمینه و هدف: بهبود سطح سلول های چربی می تواند خطر ابتلا به دیابت و بیماری های قلبی عروقی را کاهش دهد، که نشان می دهد سلول های چربی یک هدف درمانی امیدوارکننده در دیابت نوع 2 (T2DM) و سایر بیماری های مرتبط هستند. با این حال، هیچ اتفاق نظری در مورد نقش تمرین‌های ورزشی مختلف بر روی آدیپوکین‌ها در دیابت نوع 2 وجود ندارد و نتایج متناقض هستند. بنابراین، این مرور سیستماتیک، متاآنالیز و متارگرسیون به بررسی اثرات انواع مختلف تمرین ورزشی بر روی برخی از غلظت های آدیپوکین‌ها در دیابت نوع دوم پرداخت. روش‌ها: یک جستجوی سیستماتیک در PubMed، Web of Science، Scopus، Embase، Google Scholar، ProQuest، Cochrane، و Clinicaltrials.gov در سپتامبر 2024 انجام شد. رزیستین، آپلین، ویسفاتین و واسپین برای بررسی اثرات تمرین ورزشی در این موردگنجانده شدند. مطالعه متاآنالیز با استفاده از مدل اثر تصادفی (روش DerSimonian-Laird) برای محاسبه تفاوت میانگین وزنی با فاصله اطمینان 95 درصد انجام شد. یافته ها: تجزیه و تحلیل 37 مطالعه (52 بازوی مداخله ، تعداد: 1811) نشان داد که تمرین ورزشی به طور قابل توجهی رزیستین (میانگین: 02/1- نانوگرم/میلی لیتر، 95% ،57/0- تا   48/1- CI: 0001/0P= ) و ویسفاتین (میانگین: 70/0- نانوگرم/میلی لیتر، 95%، 32/0- تا 07/1- CI: 0002/0P=) را به طور قابل توجهی کاهش داد. اما بر سطوح آپلین ( میانگین: 02/0 نانوگرم/میلی لیتر، 95%، 08/0 تا 04/0- CI: 55/0P=) و واسپین ( میانگین: 00/0 نانوگرم/میلی لیتر، 95%، 0/0 تا 0/0- CI: 69/0 P=) در گروه دیابتی در مقایسه با گروه کنترل تاثیر معناداری نداشت. اثرات اندکی قوی تر در تمرینات هوازی، ترکیبی و مقاومتی در مردان و بیش از 8   هفته مداخله مشاهده شد. تجزیه و تحلیل متارگرسیون نیز نشان داد که بین رزیستین و تغییرات BMI رابطه خطی معناداری وجود دارد. نتیجه:   به طور کلی، تمرین ورزشی با اثر مکمل مثبت برای بیماران مبتلا به دیابت نوع دوم، شاخص های التهابی را کاهش داد. کلیدواژه ها: تمرین ورزشی، آدیپوکین‌ها، مقاومت به انسولین، دیابت نوع 2.   

  [Forwarded from S behdost] چکیده تمرینات ورزشی، به عنوان یک شیوه درمانی موثر برای مهار اولیه، درمان و کنترل پرفشارخونی مطرح شده است و به عنوان یکی از اصلاحات شیوه زندگی، به بیماران مختلف توصیه شده¬اند. از طرفی دیگر مطالعات نشان می¬دهند که تمرینات مقاومتی بیشترین تاثیر را بر رشد عضلانی و قدرت دارند. درکنار فعالیت ورزشی، نشان داده شده است که مداخلات تغذیه¬ای نیز بر این عوامل موثر است. از جمله این اقدامات می¬تواند مصرف مکمل شکلات تلخ حاوی پلی¬فنول باشد. پلـی¬فنـول¬هـای موجود در شکلات تلخ بـه خصــوص فلاوونول¬هـا بـا افـزایش تولید نیتریک اسید از بافت انــدوتلیال باعــث گشـادی عـروق وکـاهش فشارخون می‎شوند. از سوی دیگر کاتچین¬ها مولکول‎هایی از خانواده فلاونوئید¬¬¬¬¬‎ها هستند که به میزان فراوانی در شکلات تلخ وجود دارند. این مولکول¬ها بر عوامل رشد عضلانی تاثیر مثبت دارند. هدف از مطالعه حاضر بررسی مصرف حاد مکمل شکلات تلخ بر شاخص درک فشار، فشارخون و عملکرد مقاومتی بالاتنه پساتمرینی در دختران تمرین¬کرده مقاومتی است. این پژوهش یک طرح تصادفی دو سوکور خواهد بود وآزمودنی¬ها در یکی ازموقعیت¬های تعیین شده به صورت تصادفی قرار خواهندگرفت. تعداد 12دختر دانشجوی فعال به صورت داوطلبانه در این پژوهش شرکت خواهند کرد. لازم به ذکر است که شرکت¬کنندگان به صورت تصادفی در گروه مکمل یا دارونما به مدت دو هفته قرار می¬گیرند به طوری که گروه مکمل 500میلی¬گرم عصاره شکلات تلخ حاوی 125میلی¬گرم پلی¬فنول و 25میلی¬گرم اپی-کاتچین وگروه دارونما 500 میلی¬گرم دارونما(نشاسته) به صورت روزانه یک کپسول مصرف‌ می¬کنند. در طی فعالیت مقاومتی شاخص درک فشار و عملکرد مقاومتی، سپس فشارخون پساتمرینی اندازه¬گیری می¬شود . قبل از مصرف مکمل یا دارونما از آزمودنی¬ها پیش¬آزمون گرفته می¬شود به طوری که پس از گرم کردن عمومی و تخصصی یک پروتکل تمرینی مقاومتی با پرس سینه هالتر شامل 5 ست تا حد خستگی با 75? حداکثر 1تکرار بیشینه توسط شرکت¬کنندگان با فواصل استراحت 2دقیقه¬ای انجام می¬شود. به شرکت¬کنندگان توصیه خواهد شد تا حد امکان تکرارها را تا رسیدن به 15تکرار یا ناتوانی عضلانی تکمیل کنند. سپس بعد از دو هفته مصرف مکمل و دارونما، بار دیگر شاخص درک فشار، عملکرد مقاومتی در حین فعالیت و فشارخون پساتمرینی در شرایط مشابه با دفعه قبل ارزیابی خواهند شد.

چکیده اهمیت فعالیت بدنی و رابطه آن با کاهش بیماریهای قلبی و عروقی به خصوص پرفشاری خون را نمی­توان نادیده گرفت و فعالیت ورزشی، یکی از روشهای غیردارویی جهت درمان پرفشاری خون محسوب می­شود. سیترولین مالات به عنوان یک مکمل ورزشی که عملکرد مقاومتی را بهبود، و باعث کاهش فشار خون می­شود مطرح است. هدف از پژوهش حاضر تاثیر حاد مصرف   مکمل خوراکی سیترولین مالات بر عملکرد مقاومتی بالاتنه، فشار خون و کم فشارخونی پس تمرینی در مردان مقاومتی تمرین کرده تفریحی است. پژوهش حاضر به صورت دو سو کور بوده و آزمودنی ها در سه موقعیت تعیین شده به صورت تصادفی و متقاطع قرار گرفته اند. 12 ورزشکار مرد بدنساز داوطلب در این پژوهش شرکت کرده اند. 60 دقیقه قبل از شروع پروتکل تمرین مقاومتی با پرس سینه هالترنشر شامل 5 ست 15 تکراری با 75? یک تکرار بیشینه، به آزمودنیها در سه موقعیت متفاوت، 8 گرم سیترولین مالات ،12گرم سیترولین مالات و دارونما داده شده است. آزمودنیها تا حد امکان تکرارها را تا رسیدن به 15 تکرار یا ناتوانی عضلانی تکمیل کنند. ترتیب قرارگیری در سه موقعیت بصورت تصادفی بوده و فاصله زدایش بین موقعیتها یک هفته بوده است. هدف: مقایسه آثار حاد مصرف   دو دوز (8 و 12 گرم) مکمل خوراکی سیترولین مالات بر عملکرد مقاومتی بالاتنه ، فشار خون و کم فشارخونی پس تمرینی در مردان تمرین کرده مقاومتی موارد و روشها: تحقیق حاضر در قالب طرحهای نیمه تجربی و دو سو کور بوده   و آزمودنی ها در سه موقعیت تعیین شده به صورت تصادفی و متقاطع قرار خواهند گرفت. یافته ها: مصرف کوتاه مدت مکمل سیترولین مالات سبب افزایش معناداری در میزان عملکرد مقاومتی،کاهش معنی دار میزان فشارخون شریانی، کاهش معنی دار افت فشارخون پساتمرینی کاهش معنی دار ضربان قلب،شد نتیجه گیری: نتایج بدست آمده از پژوهش بیانگر این می باشد که بعد از مصرف 8 گرم ،12گرم سیترولین مالات سبب افزایش معناداری در میزان عملکرد مقاومتی،کاهش معنی دار میزان فشارخون شریانی، کاهش معنی دار افت فشارخون پساتمرینی کاهش معنی دار ضربان قلب،شد. در نتیجه، باتوجه به پژوهش حاضر به مردان ورزشکار توصیه می‌شود برای بهبود عملکرد در تمرینات از منظر عملکرد مقاومتی ، استفاده از مکمل سیترولین مالات را در برنامه خود قرار دهند. کلید واژها: افت فشارخون پساتمرینی ،تمرین مقاومتی، مکمل سیترولین مالات،عملکرد مقاومتی بالا تنه

تومورمارکرها موادی هستند که در مایعات بدن مثل خون، ادرار، سرم و بافتهای بدن وجود دارند و در افراد مبتلا به سرطان در بافتهای مختلف افزایش می­یابند. اکثر تومورمارکرها پروتئینی هستند که یا در پاسخ به تغییرات در شرایط سرطانی افزایش می­یابند و یا توسط خود سلولهای سرطانی ساخته می­شوند. آنتی­ژن کارسینوامبریونیک   یکی از تومور مارکرهای   پیش بینی کننده عود سرطان کولورکتال می­باشد. هدف این پژوهش بررسی اثر 8 هفته تمرین اینتروال با شدت بالا بر آنتی­ژن کارسینوامبریونیک در بازماندگان زن سرطان کولورکتال   استان کرمانشاه و همچنین بررسی تاثیر این تمرینات در کیفیت زندگی و کیفیت خواب   می­باشد. در این مطالعه نیمه تجربی   تعداد 12 نفر از بازماندگان زن سرطان کولورکتال که عمل جراحی را پشت سر گذاشته بودند   (با میانگین سنی 55.66 سال، قد 164.5 سانتی متر، و وزن 75.16 کیلوگرم، شاخص توده بدنی 28.04 کیلوگرم بر مجذور متر) به صورت تصادفی در دو گروه 6 نفره تجربی و کنترل قرار گرفتند. آزمودنی­های گروه تجربی به مدت 8 هفته تمرین اینتروال با شدت بالا را به صورت 8 ست یک دقیقه­ای راه رفتن سریع با شدت 95% ضربان قلب ذخیره و سپس 2 دقیقه استراحت فعال به صورت راه رفتن آهسته، 3 بار در هفته و با 24 ساعت استراحت بین آنها انجام دادند. قبل و بعد از انجام مداخله نمونه گیری انجام شد و برای تعیین نقش این تمرینات بر کیفیت زندگی و خواب پرسشنامه تکمیل گردید. به منظور تعیین تغییرات درون گروهی از آزمون تی وابسته و برای تعیین تغییرات بین دو گروه از آزمون تی مستقل استفاده شد و در صورت طبیعی نبودن توزیع داده­ها از آزمون یومن -ویتنی استفاده شد. عملیات آماری با استفاده از نرم افزار    نسخه24 و با سطح معناداری 05/0 انجام شد. نتایج نشان دادند که هشت هفته تمرین اینتروال با شدت بالا اثر معنیداری بر کیفیت زندگی (p=0.028)، کیفیت خواب (p=0.027) داشته است، اما هشت هفته تمرین اینتروال با شدت بالا اثر معنیداری بر آنتی­ژن کارسینوامبریونیک ندارد (p=0.456).    تومورمارکرها موادی هستند که در مایعات بدن مثل خون، ادرار، سرم و بافتهای بدن وجود دارند و در افراد مبتلا به سرطان در بافتهای مختلف افزایش می­یابند. اکثر تومورمارکرها پروتئینی هستند که یا در پاسخ به تغییرات در شرایط سرطانی افزایش می­یابند و یا توسط خود سلولهای سرطانی ساخته می­شوند. آنتی­ژن کارسینوامبریونیک   یکی از تومور مارکرهای   پیش بینی کننده عود سرطان کولورکتال می­باشد. هدف این پژوهش بررسی اثر 8 هفته تمرین اینتروال با شدت بالا بر آنتی­ژن کارسینوامبریونیک در بازماندگان زن سرطان کولورکتال   استان کرمانشاه و همچنین بررسی تاثیر این تمرینات در کیفیت زندگی و کیفیت خواب   می­باشد. در این مطالعه نیمه تجربی   تعداد 12 نفر از بازماندگان زن سرطان کولورکتال که عمل جراحی را پشت سر گذاشته بودند   (با میانگین سنی 55.66 سال، قد 164.5 سانتی متر، و وزن 75.16 کیلوگرم، شاخص توده بدنی 28.04 کیلوگرم بر مجذور متر) به صورت تصادفی در دو گروه 6 نفره تجربی و کنترل قرار گرفتند. آزمودنی­های گروه تجربی به مدت 8 هفته تمرین اینتروال با شدت بالا را به صورت 8 ست یک دقیقه­ای راه رفتن سریع با شدت 95% ضربان قلب ذخیره و سپس 2 دقیقه استراحت فعال به صورت راه رفتن آهسته، 3 بار در هفته و با 24 ساعت استراحت بین آنها انجام دادند. قبل و بعد از انجام مداخله نمونه گیری انجام شد و برای تعیین نقش این تمرینات بر کیفیت زندگی و خواب پرسشنامه تکمیل گردید. به منظور تعیین تغییرات درون گروهی از آزمون تی وابسته و برای تعیین تغییرات بین دو گروه از آزمون تی مستقل استفاده شد و در صورت طبیعی نبودن توزیع داده­ها از آزمون یومن -ویتنی استفاده شد. عملیات آماری با استفاده از نرم افزار    نسخه24 و با سطح معناداری 05/0 انجام شد. نتایج نشان دادند که هشت هفته تمرین اینتروال با شدت بالا اثر معنیداری بر کیفیت زندگی (p=0.028)، کیفیت خواب (p=0.027) داشته است، اما هشت هفته تمرین اینتروال با شدت بالا اثر معنیداری بر آنتی­ژن کارسینوامبریونیک ندارد (p=0.456).    واژگان کلیدی: تومورمارکرCEA، تمرینات HIIT، سرطان کولورکتال واژگان کلیدی: تومورمارکرCEA، تمرینات HIIT، سرطان کولورکتال   

مصرف یک وعده غذای پر چرب ممکن است به لیپمی و التهاب پس غذایی منجر شود. تکرار پراکنده لیپمی پس غذایی ممکن است پیشرفت آرترواسکلروزیس را شتاب بخشد. نشان داده شده است که فعالیت بدنی پس غذایی به طور موثری لیپمی پس غذایی را کاهش میدهد. هدف از مطالعه حاضر بررسی مقایسه اثر حاد تمرین تناوبی شدید و ترکیبی بر لیپمی پس غذایی در مردان جوان سالم غیر فعال بود.روش شناسی پژوهش: در راستای اهداف پژوهش، 12 مرد جوان سالم غیر فعال (سن 71/1±34/20 سال، شاخص توده بدن (BMI) 55/2±05/24 کیلوگرم بر مجذور متر، وزن 57/3±36/75 کیلوگرم، قد 76/3±32/177 سانتیمتر) شهر کرمانشاه به صورت نمونه در دسترس و داوطلبانه در پژوهش حاضر شرکت کردند که به طور تصادفی به دو گروه 6   نفری الف و ب تقسیم شدند. ابتدا گروه الف تمرین تناوبی شدید و پس از یک هفته تمرین ترکیبی را انجام دادند و گروه ب ابتدا تمرین ترکیبی و پس از یک هفته تمرین تناوبی شدید را انجام دادند. آزمودنیها 48 ساعت قبل از انجام پروتکل، تمام غذاها، نوشیدنیها و وزن خود را ثبت کردند. سپس این رژیم غذایی را برای زمان یکسان در نوبت دوم همانندسازی کردند. پس از هر نوبت تمرین نمونه گیری خون در ساعت 8 صبح روز بعد به صورت ناشتا جمع آوری شد.برای تعیین توزیع طبیعی دادهها از آزمون شاپیرو-ویلک استفاده شد. سپس برای فرضیههای این مطالعه از t مستقل استفاده شد.یافته‌ها: نتایج نشان داد که آزمودنیهای پس از تمرین تناوبی شدید تفاوت معناداری را در میزان کلسترول LDL (%77/6 افزایش) نسبت به زمان پس از تمرین ترکیبی داشتند. اما این میزان در فاکتورهای کلسترول HDL (%81/5 افزایش) و vLDL (%73/4 افزایش) معنی دار نبود. همچنین نتایج نشان داد که آزمودنیهای پس از تمرین تناوبی شدید تفاوت معناداری را در میزان تری گلیسرید TG (%10/10 افزایش)، کلسترول تام TC (%00/7 افزایش)، اسید چرب آزاد FFA (%98/10 افزایش) و لیپوپروتئین لیپاز LPL (%36/7 افزایش) نسبت به زمان پس از تمرین ترکیبی داشتند.نتیجه‌گیری: با توجه به نتا?ج به دست آمده بهنظر م?رسد لیپمی پس غذایی پس از تمرین تناوبی شدید نسبت به زمان پس از تمرین ترکیبی در مردان جوان سالم غیر فعال کاهش مییابد.

   چکیده هدف از این پژوهش   بررسی تاثیر مصرف کوتاه­مدت مکمل تورین برسطح لاکتات وفشارخون پس از یک وهله تمرین وامانده­ساز در دانشجویان دختر فعال بود. . جامعه آماری دانشجویان رشته تربیت بدنی و روش تحقیق نیمه تجربی بود. بدین منظور 14 دختر فعال داوطلب با میانگین سنی 93/0±57/20سال، قد65 /2± 14/ 167 سانتی متر ،وزن 43/4 ±42/66 کیلوگرم، در دو گروه مکمل و درونما به صورت تصادفی انتخاب شده بودند، طی دو جلسه پیش آزمون و پس آزمون در اجرای فعالیت ورزشی وامانده ساز(آزمون بروس) شرکت کردند.مکمل تورین و دارونما( نشاسته ) به صورت کپسول های 1 گرمی در اختیار آزمودنی های گروه تجربی و کنترل قرار گرفت تا روزانه 5 کپسول را به مدت یک هفته استفاده نمایند.پس از پایان دوره مصرف مکمل بلافاصله پس آزمون انجام گرفت. ضربان قلب در هر مرحله اندازه­گیری شد و پس­از رسیدن به واماندگی، به منظور سرد­کردن 3 دقیقه راه رفتن روی تردمیل با سرعت 4km/h انجام گردید، سپس فشارخون فرد در حالت نشسته و6   دقیقه پس از اتمام آزمون، لاکتات خون از نمونه خون سرانگشتی آزمودنی‌ها ، اندازه­گیری شد. به منظور تفاوت بین متغییرها در بخش آمار استنباطی، قبل از تجزیه ‌و تحلیل داده‌ ها، از آزمون کلموگروف – اسمیرنوف برای کسب اطمینان از طبیعی بودن داده ‌ها استفاده شد، با توجه به توزیع طبیعی داده‌ ها و کمی بودن متغیرها برای بررسی داده‌ های پیش‌آزمون و پس‌آزمون از آزمون t همبسته (زوجی) استفاده شد.نتایج بدست آمده از پژوهش بیانگر این بود که مصرف کوتاه­ مدت مکمل تورین کاهش معناداری در پاسخ لاکتات (000/0=p) آزمودنی ها پس از یک وهله تمرین وامانده­ساز را موجب می‌شود.

   چکیده هدف: هدف پژوهشگران و محققان علوم ورزشی به اوج رساندن عملکرد ورزشکار در رشته‏های مختلف ورزشی است در همین راستا محققان درصدد کشف و شناسایی عواملی هستند که بر عملکرد ورزشکار تاثیرگذارند و این موضوع کاملاً پذیرفته شده است که خواب ازجمله ضروریات تندرستی است. هدف از این مطالعه بررسی اثر 30 ساعت محرومیت از خواب بر پاسخ سطوح لپتین و گرلین به یک فعالیت وامانده‏ساز در دانشجویان پسر فعال می‏باشد. موارد و روش‏ها: از میان دانشجویان پسر فعال دانشکده علوم ورزشی دانشگاه رازی شهرستان کرمانشاه، مقطع تحصیلی کارشناسی تعداد 20 نفر به صورت نمونه در دسترس انتخاب و در پژوهش شرکت ‏کردند. آزمودنی‏ها با شیوه‏ انتخاب تصادفی ساده طرح درونگروهی با موزانه متقابل[1]   در دو موقعیت مورد بررسی قرار گرفتند. یافته‏ها: اطلاعات مرتبط به مقایسه پس‏آزمون و پیش‏آزمون در دو موقعیت تجربی (محرومیت از خواب) و کنترل (خواب کافی) نشان داد که هورمون لپتین در شرایط محرومیت از خواب نسبت به ‏شرایط استراحتی کاهش (4/9 درصد) و هورمون گرلین در شرایط تجربی نسبت به ‏شرایط کنترل افزایش (04/2 درصد) یافته است و این تفاوت در سطح (0012/0p=) معنادار تلقی می‏شود. همچنین بی‏خوابی سبب تغییرات معناداری بر شاخص‏های فیزیولوژیکی (VO2max، ضربان قلب، فشار خون، زمان رسیدن به واماندگی و ...) ‏گردید. نتیجه‏گیری: 30 ساعت محرومیت از خواب سبب کاهش لپتین و همزمان افزایش گرلین گردید که این موضوع نشان دهنده اهمیت خواب شبانه، که یکی از عوامل تاثیرگذار مرتبط با چاقی و اضافه وزن است. مخصوصا به وسیله مربیان و ورزشکاران که متعاقب محرومیت از خواب سبب اثر معناداری بر عملکرد آنان می‏شود، باید بیش‏تر مورد توجه قرار گیرد. [1]. Counter balanced

  هدف از پژوهش حاضر، مقایسه آثار دو نوع ریکاوری فعال و غوطه وری در آب سرد بر فاکتورهای همولیزی پس از یک وهله تمرین والیبال بود. آزمودنی های این مطالعه شامل 10 نفر از زنان والیبالیست (با میانگین سنی 39/3 ±20/22 سال، وزن 11/8 ±77/63 کیلوگرم، قد 09/7 ±10/165 سانتی متر) بودند. ابتدا به منظور ارزیابی متغیر های تحقیق در این پژوهش از طرح نیمه آزمایشی با اندازه های تکراری پیش آزمون، پس آزمون و آزمون پیگیری استفاده شد. به منظور انجام پروتکل تمرینی، در دو جلسه جداگانه 90 دقیقه ای، با فاصله یک هفته از هم، والیبالیست ها تمرین والیبال طراحی شده توسط محقق را انجام دادند، که هر جلسه شامل 30 دقیقه گرم کردن عمومی و تخصصی، 45 دقیقه تمرین اصلی شامل تکنیک های رشته والیبال و 15 دقیقه ریکاوری بود. در پایان جلسه اول از ریکاوری فعال و معمول در رشته والیبال شامل دوی آهسته همراه با حرکات کششی استفاده شد و در پایان جلسه دوم از غوطه وری در آب سرد 10 درجه سانتی گراد تا سطح شانه استفاده شد. نمونه گیری خون وریدی جهت ارزیابی تاثیر تمرین و ریکاوری ها بر روی فاکتورهای همولیزی قبل از تمرین، بلافاصله بعد از تمرین، بلافاصله بعد از ریکاوری و 24 ساعت بعد از ریکاوری، از ورید پیش آرنجی انجام شد. به منظور تجزیه تحلیل داده ها، از روش آنالیز واریانس با اندازه های تکراری و آزمون تعقیبی LSD   برای مقایسه دو به دو چندگانه برای تعیین معنادار بودن تفاضل میانگین ها با سطح اطمینان 05/0 استفاده شد. نتایج پژوهش نشان داد که بعد از اعمال یک وهله تمرین والیبال با ریکاوری فعال معمول در این رشته، میزان HGB ,HCT ,RBC بلافاصله بعد از تمرین نسبت به قبل از تمرین به طور معناداری کاهش و Bilirubin T وBilirubin ind  به طور معناداری افزایش یافت. اما 24 ساعت بعد از تمرین نسبت به بلافاصله بعد از تمرین فاکتورهای Bilirubin T کاهش معنادار و MCV افزایش معنادار داشت. در مقایسه فاکتورهای همولیزی بین دو ریکاوری؛ غوطه وری در آب سرد، درصد تغییرات کمتری را نسبت به ریکاوری فعال نشان داد، اما در هیچ کدام از فاکتورها این تفاوت معنادار نبود. با توجه به تغییرات فاکتورها و افزایش Bilirubin و کنترل حجم پلاسما، این یافته ها می تواند نشانه ای از همولیز بعد از یک وهله تمرین والیبال با ریکاوری فعال باشد. همچنین نتایج آماری نشان داد که نوع ریکاوری بر فاکتورهای همولیزی تاثیر معنادار نداشت.

چاقی و اضافه‌وزن به همراه اختلالات لیپیدی و متابولیکی مرتبط با آن، یکی از نگرانی‌های بسیار مهم در جهان امروز است. اخیرا تمرینات تناوبی پرشدت (HIIT) برای کاهش وزن بسیار مورد توجه قرار گرفته است. بنابراین هدف ما بررسی و مقایسه اثر حاد یک جلسه تمرین تناوبی پرشدت و تمرین هوازی بر نیمرخ چربی دختران دارای اضافه وزن است. به این منظور ?? دختر جوان دارای اضافه وزن به روش نمونه­گیری غیر­تصادفی در دسترس انتخاب شدند و همه آزمودنی­ها در هر دو نوع تمرین شرکت کردند. قبل از شروع آزمون، اندازه‌گیری‌های شاخص‌هایی از قبیل قد، وزن و شاخص توده بدن (BMI) انجام شد. تمرینات به صورت تک جلسه­ای انجام شد که شامل یک جلسه تمرین HIIT و یک جلسه تمرین هوازی بود. برای اجرای پروتکل تمرینی HIIT از ? تکرار ?? ثانیه‌ای آزمون وینگیت استفاده شد، به این صورت که آزمودنی‌ها ?? دقیقه گرم کردن را بدون بار   انجام دادند، سپس به مدت ? دقیقه با سرعت ?? دور در دقیقه رکاب زدند و در نهایت ?? ثانیه با نهایت سرعت رکاب زدند. برای انجام تمرین هوازی آزمودنی­ها بعد از ?? دقیقه گرم کردن، به مدت ?? دقیقه با شدت ?? درصد ضربان قلب حداکثر بر روی تردمیل دویدند. نمونه­های خونی بلافاصله قبل و بعد از هر جلسه تمرین از ورید سفالیک آزمودنی­ها در حالت ناشتا برای اندازه‌گیری سطوح نیمرخ چربی جمع آوری گردید. سطوح نیمرخ چربی بعد از تمرینات HIIT بدون تغییر بود. با این حال بعد از تمرین هوازی افزایش معنادار سطح HDL مشاهده شد. همچنین مقایسه نتایج دو جلسه تمرینی نشان داد که در تمرین HIIT سطوح کلسترول تام و LDL کاهش بیشتری داشت. به طور کلی تمرین هوازی را می‌توان به عنوان روشی موثر برای بهبود سطوح نیمرخ چربی در نظر گرفت. همچنین می‌توان از تمرین HIIT برای این منظور و به عنوان روشی نوین و مفرح برای بهبود سطوح چربی خون بهره گرفت.

  چکیده:هدف از مطالعه ی حاضر مقایسه ی تاثیر 8 هفته تمرینات یکپارچه ی شناختی – حرکتی بر برخی فاکتورهای شناختی ،تعادل و کیفیت زندگی زنان سالمند شهرستان کرمانشاه می باشد .به این منظور 30 زن سالمند با میانگین سنی 54/6±15/69 سال ازمیان داوطلبان انتخاب شدند و به صورت کاملا تصادفی به دو گروه کنترل و تجربی تقسیم شدند ودر پیش آزمون آزمودنی ها پس از پر کردن پرسشنامه ی کیفیت زندگی توسط هردو گروه (تجربی و کنترل )،.برای ارزیابی ویژگی های شناختی نظیر حافظه ی کاری از نرم افزار وکسلر [1]مقیاس WMS-III ، و توجه متمرکز از نرم افزارSelectiv & Divaided Attention   نسخه ی طراحی دانشگاه الزهرا استفاده شد.همچنین از آزمون ایستادن   لک لک، برای ارزیابی تعادل ایستا و تست tugبرای ارزیابی تعادل پویااستفاده شد. سپس گروه کنترل به انجام برنامه ی تمرینی روزانه ی خود مشغول شد و گروه تمرینی 8 هفته در پروتکل تمرینی تمرینات یکپارچه ی شناختی – حرکتی شرکت کردند.و دوروز بعد از اتمام تمرینات برای انجام پس آزمون دو گروه کنترل و تجربی تست های پس آزمون را انجام دادند.   ودر آخر از آزمون کلموگروف اسمیرنوف برای کسب اطمینان از طبیعی بودن توزیع داده ها استفاده شد.آزمون t همبسته و آزمون t مستقل برای بررسی تفاوت های درون و میان گروهی تمرین به کار گرفته شد.تجزیه و تحلیل درون گروهی نشان داد که گروه تمرینی در مولفه ی توجه متمرکز افزایش معنی داری نسبت به گروه کنترل نداشته است(103/0=(p.   اما سایر نتایج نشان داد که تمرینات یکپارچه ی شناختی – حرکتی تاثیر معناداری در بهبود حافظه ی کاری( 001/p= ) ،تعادل ایستا(001/0p=) ،تعادل پویا(000/0(p= و کیفیت زندگی   )000/0 ( p=نسبت به گروه کنترل داشته است و گروه کنترل در هیچ یک از مولفه ها به سطح معناداری نرسیده بود.  واژه های کلیدی: سالمندی ،تعادل ایستا ، تعادل پویا ، توجه متمرکز ،حافظه ی کاری ،کیفیت زندگی[1] Dissatisfied working memory  

هدف از پژوهش حاضر بررسی آثار حاد و مزمن مصرف مکمل کوآنزیم کیوتن (Q10) بر پاسخ کراتین کیناز پس از فعالیت هوازی وامانده ساز بروس بود. بدین منظور ?? نفر از ?? بازیکنان تیم فوتبال جوانان بعثت کرمانشاه با دامنه سنی ?? تا ??   سال داوطلبانه در این پژوهش شرکت کردند. پژوهش به مدت ? هفته انجام شد و افراد در یک گروه اما در دو موقعیت گروه کنترل (?? نفر) و گروه مکمل (?? نفر) قرار گرفتند. گروه مکمل طی یک جلسه (اثر حاد) و 8 هفته (اثر مزمن) مکمل کوآنزیم کیوتن (Q10) را به مقدار ??? میلی‌گرم (? قرص ??? میلی‌گرمی) در روز مورداستفاده قراردادند. به‌منظور ایجاد آسیب عضلانی در آزمودنی‌ها، آزمون بروس از آزمودنی‌ها گرفته شد. آزمون وامانده ساز بروس (دویدن روی نوار گردان مدل pulsar med 3p ساخت کمپانی h/p cosmos آلمان) با سرعت ?/? مایل در ساعت (??/? کیلومتر در ساعت) و شیب ?? درصد آغاز شد. سپس در هر مرحله ?/? کیلومتر در ساعت و ? درصد به شیب دستگاه اضافه شد. زمان واماندگی، هنگامی است که آزمودنی‌ها قادر به ادامه دویدن نبودند. برای تشخیص واماندگی در حین اجرای آزمون با آزمودنی‌ها صحبت شد و اعلام کردند که دیگر قادر به ادامه آزمون نیستند. قبل و بعد از آزمون بروس در هر سه موقعیت حاد، کنترل و مزمن مقدار ? سی‌سی خون از ورید پیش آرنجی تمامی آزمودنی‌ها گرفته شد. شاخص توده بدن توسط دستگاه سنجش ترکیب بدن ZEUS 9.9گرفته شد. فعالیت آنزیم کراتین کیناز تام سرمی با کیت CPK شرکت پیشتاز طب و دستگاه اتوآنالایزر (بیوشیمی سینووا) تعیین شد. همه اندازه‌گیری‌ها راس ساعت ? تا ?/?? صبح با شرایط تهویه و نور یکسان اندازه‌گیری شد. داده ها با استفاده   از آزمون t وابسته با سطح معنی داری 05/0 ? P بررسی شد. نتایج به دست آمده نشان دهنده این است که مصرف مکمل کوانزیم Q10 به دنبال فعالیت هوازی وامانده ساز (آزمون بروس) باعث کاهش معنی‌دار شاخص التهابی کراتین کیناز تام سرمی در آزمودنی‌ها در موقعیت مزمن شد اما در موقعیت حاد اثر معنی‌داری از مصرف مکمل بر کاهش سطح کراتین کیناز مشاهده نشد.نتیجه گیری: براساس یافته های حاضر، می توان نتیجه گرفت که مصرف طولانی مدت (8 هفته) مکمل کوآنزیم Q10 می تواند موجب کاهش کراتین کیناز (شاخص آسیب سلولی) پس از انجام فعالیت هوازی فراهم نماید.

 هدف از مطالعه ی حاضر مقایسه ی تاثیر 8هفته تمرینات یکپارچه ی شناختی – حرکتی بر نیمرخ چربی و برخی فاکتوهای آمادگی جسمانی زنان سالمند شهرستان کرمانشاه می باشد. به این منظور 30آزمودنی زن سالمند با میانگین سنی 54/6±15/69سال ازمیان داوطلبان انتخاب شدند و به صورت کاملا تصادفی به دو گروه کنترل و تجربی تقسیم شدند و پس از خونگیری، آزمون ایستادن لک لک، تست(رفتن و برگشتن) tug، ولز و نشستن و برخاستن به ترتیب برای ارزیابی تعادل ایستا، تعادل پویا، انعطاف پذیری عضلات کمر و همسترینگ، قدرت عضلات پا و استفاده از دینامومتر دستی برای ارزیابی قدرت عضلات دست استفاده شد . سپس گروه کنترل بدون هیچ مداخله ای به برنامه ی روزانه ی خود پرداختند و گروه تمرینی 8 هفته در پروتکل تمرینی تمرینات یکپارچه ی شناختی – حرکتی شرکت کردند. آزمون کلموگروف اسمیرنوف برای کسب اطمینان از طبیعی بودن توزیع داده ها استفاده شد.آزمون t همبسته و t مستقل برای بررسی تفاوت های درون و میان گروهی تمرین به کار گرفته شد. تجزیه و تحلیل درون گروهی نشان داد که گروه تمرینی در مولفه ی تری گلیسرید و LDL و قدرت دست، نسبت به گروه کنترل تفاوت معنی داری نشان نداد اما کاهش کلسترول، افزایش HDL، افزایش تعادل ایستا وتعادل پویا، افزایش انعطاف پذیری وافزایش قدرت عضلات پا   نسبت به گروه کنترل معنی دار بود. بر اساس نتایج به دست آمده   از پژوهش حاضر؛تمرینات یکپارچه حرکتی تاثیر معنی داری درکلسترول، HDL، تعادل ایستا، تعادل پویا، انعطاف پذیری و قدرت اندام تحتانی (پا )در   زنان سالمند شهرستان کرمانشاه داشت.

  چکیدههدف از پژوهش حاضر بررسی آثار حاد و مزمن مصرف مکمل کوآنزیم کیوتن (Q10) بر پاسخ لاکتات دهیدروژناز  پس از فعالیت هوازی وامانده ساز بروس بود. بدین منظور ?? نفر از ?? بازیکنان تیم فوتبال جوانان بعثت کرمانشاه با دامنه سنی ?? تا ??   سال داوطلبانه در این پژوهش شرکت کردند. پژوهش به مدت ? هفته انجام شد و افراد در یک گروه اما در دو موقعیت گروه کنترل (?? نفر) و گروه مکمل (?? نفر) قرار گرفتند. گروه مکمل طی یک جلسه (اثر حاد) و 8 هفته (اثر مزمن) مکمل کوآنزیم کیوتن (Q10) را به مقدار ??? میلی‌گرم (? قرص ??? میلی‌گرمی) در روز مورداستفاده قراردادند. به‌منظور ایجاد آسیب عضلانی در آزمودنی‌ها، آزمون بروس از آزمودنی‌ها گرفته شد. آزمون وامانده ساز بروس (دویدن روی نوار گردان مدل pulsar med 3p ساخت کمپانی h/p cosmos آلمان) با سرعت ?/? مایل در ساعت (??/? کیلومتر در ساعت) و شیب ?? درصد آغاز شد. سپس در هر مرحله ?/? کیلومتر در ساعت و ? درصد به شیب دستگاه اضافه شد. زمان واماندگی، هنگامی است که آزمودنی‌ها قادر به ادامه دویدن نبودند. برای تشخیص واماندگی در حین اجرای آزمون با آزمودنی‌ها صحبت شد و اعلام کردند که دیگر قادر به ادامه آزمون نیستند. قبل و بعد از آزمون بروس در هر سه موقعیت حاد، کنترل و مزمن مقدار ? سی‌سی خون از ورید پیش آرنجی تمامی آزمودنی‌ها گرفته شد. شاخص توده بدن توسط دستگاه سنجش ترکیب بدن ZEUS 9.9گرفته شد. فعالیت آنزیم لاکتات دهیدروژناز  تام سرمی با کیت CPK شرکت پیشتاز طب و دستگاه اتوآنالایزر (بیوشیمی سینووا) تعیین شد. همه اندازه‌گیری‌ها راس ساعت ? تا ?/?? صبح با شرایط تهویه و نور یکسان اندازه‌گیری شد. داده ها با استفاده   از آزمون t وابسته با سطح معنی داری 05/0 ? P بررسی شد. نتایج به دست آمده نشان دهنده این است که مصرف مکمل کوانزیم Q10 به دنبال فعالیت هوازی وامانده ساز (آزمون بروس) باعث کاهش معنی‌دار شاخص التهابی لاکتات دهیدروژناز تام سرمی در آزمودنی‌ها در موقعیت مزمن شد اما در موقعیت حاد اثر معنی‌داری از مصرف مکمل بر کاهش سطح لاکتات دهیدروژناز مشاهده نشد.نتیجه گیری: براساس یافته های حاضر، می توان نتیجه گرفت که مصرف طولانی مدت (8 هفته) مکمل کوآنزیم Q10 می تواند موجب کاهش لاکتات دهیدروژناز (شاخص آسیب سلولی) پس از انجام فعالیت هوازی فراهم نماید. واژگان کلیدی: مکمل کوآنزیم Q10، لاکتات دهیدروژناز،آزمون وامانده ساز بروس  

گرلین و ابستاتین دو پپتید اشتها آور و ضد اشتها هستند. به نظر می رسد تعادل حساس این دو پپتید در تنظیم هموستاز انرژی و کنترل وزن بدن مهم می­باشد. مطالعات درباره اثر برنامه تمرینی بر گرلین و ابستاتین، به­ویژه در انسان­ها، بسیار اندک و محدود است و از سوی دیگر نشان داده شده است که شرایط هیپوکسی نیز می­تواند بر سطوح این هورمون­ها اثر گذار باشد. بنابراین، هدف از این پژوهش بررسی آثار یک وهله فعالیت مقاومتی در شرایط هایپوکسی و نورموکسی بر سطوح گرلین و ابستاتین در دختران سالم بوده است. بدین منظور 12 آزمودنی دختر، میانگین سنی53/3±27 سال، تمرین قدرتی را در دو شرایط هیپوکسی و نورموکسی در روزهای مختلف اجرا کردند. برنامه فعالیت مقاومتی شامل 5 ست ده تکراری با 70 درصد یک تکرار بیشینه برای دو حرکت اسکات و پرس سینه با هالتر بود. زمان استراحت بین ست­ها و حرکات نیز یک دقیقه بود. شرایط هیپوکسی (O2=14)   از پیش از اجرای فعالیت مقاومتی تا پایان فعالیت اعمال شد. نمونه­گیری خون در هر وهله دوبار (پیش از فعالیت و بلافاصله پس از فعالیت) برای هر آزمون اجرا شد. یافته­ها نشان داد که یک وهله فعالیت مقاومتی در شرایط هیپوکسی و نورموکسی اثر معناداری بر گرلین و نسبت گرلین به ابستاتین ندارد. در حالی که یک وهله فعالیت مقاومتی در شرایط هایپوکسی باعث کاهش معنی­دار ابستاتین در مقایسه با گروه نورموکسی شد (004/0P =). به طورکلی می­توان نتیجه گرفت که، انجام فعالیت مقاومتی در شرایط هایپوکسی تاثیر بیشتری بر ابستاتین نسبت به شرایط نورموکسی دارد.

هدف از این پژوهش مقایسه آثار وهله­های فعالیت هوازی در شرایط هایپوکسی و نورموکسی بر سطوح گرلین و ابستاتین پلاسما در دانشجویان مرد تربیت بدنی بوده است. بدین منظور 12 آزمودنی، با شاخص توده بدنی   2/2 ± 05/23 کیلوگرم بر متر مربع و دامنه سنی 19 تا 25 سال که تا دو ماه پیش از آغاز پژوهش هیچگونه صعودی به ارتفاعات بالاتر از 2000 متر را نداشتند، به صورت داوطلبانه در این پژوهش شرکت کردند. مداخله تمرینی شامل دو وهله فعالیت هوازی بود، که یک­بار در شرایط نورموکسی و یک­بار در شرایط هیپوکسی انجام می­شد، به گونه­ای که بین این دو وهله برای هر آزمودنی دست­کم یک هفته فاصله بود. ترتیب شرایط هیپوکسی یا نورموکسی به صورت تصادفی بود و 6 آزمودنی ابتدا شرایط هیپوکسی و سپس نورموکسی و 6 آزمودنی دیگر ابتدا شرایط نورموکسی و سپس هیپوکسی را تجربه کردند. برنامه فعالیت هوازی 45 دقیقه رکاب­زدن روی چرخ­کارسنج با 65-70 درصد ضربان قلب ذخیره بود و شدت هیپوکسی معادل 14 درصد اکسیژن بود. نمونه­های خونی جهت اندازه­گیری گرلین و ابستاتین در 4 نوبت، در حالت ناشتا پیش و بلافاصله پس از مداخله­ها گرفته شد. یافته­ها نشان داد که یک وهله فعالیت هوازی در شرایط هایپوکسی باعث کاهش معنا­دار ابستاتین شد (021/0=p)، اما در شرایط نورموکسی سطوح ابستاتین تغییر معنی­داری نداشت. گرلین و نسبت گرلین به ابستاتین نیز در هیچیک از شرایط تغییر معنی­داری نداشت.

  آثار حاد و مزمن تمرین تناوبی شدید بر سطوح تستوسترون،کورتیزول و نیم رخ چربی در کودکان چاق و دارای اضافه وزن