(در دکان جنید برده­فروش... اتاقی بزرگ با دو در، که یکی از آن­ها در پایین سمت راست صحنه و رو به بیرون، و دومی در بالای سمت راستِ [صحنه] و منتهی به داخل خانه قرار دارد. جلوی صحنه را یک مبلِ نزدیک به زمین، اشغال کرده که با حصیرها و زیلوهایی پوشانده شده و روی آن کوسن­های مخملی است، و سمت چپ صحنه را مبل دیگری مانند آن اشغال کرده است و فضای تنگ و باریکی در گوشه، آن دو مبل را از هم جدا می­کند. «زمان، اول صبح است»). (هنگام بالا رفتن پرده، ابودلامه دیده می­شود که با ابوعطاء سندی نشسته و مقابل آن­ها بشقاب­ها و ظرف شراب و جام­ها است و هر دو مشغول خوردن و نوشیدن هستند). ابو دلامه: (به بشقاب­ها نگاه می­کند) عجیب است... چقدر زود کباب تمام شد! ابو عطاء: (ظرف شراب را تکان می­دهد) شراب (یا نوشیدنی) هم تمام شد. ابو دلامه: بدون تردید، شیطان امروز با ما خورده و نوشیده است. وای بر تو سندی، آیا به من یادآوری نکردی که از قبل، نام خدا را یاد کنیم؟ ابو عطاء: ای ابو دلامه، من شیطان را جز در شکم تو نمی­بینم... به خدا که من امروز بدتر از تو ندیدم. گویا بیماری­ای که داشتی، فقط میل تو را به خوردن و نوشیدن بیشتر کرد. ابو دلامه: بگذار آنچه را که از دست داده­ام جبران کنم، اگر می­خواهی از خدا بخواه که این اتفاق برای تو هم بیفتد. ابو عطاء: اگر می­توانی برای ما بیشتر سفارش دهی، پس برایمان یک کاسه شراب دیگر سفارش بده. ابو دلامه: این برده­فروش بخیل کجاست؟ (صدا می­زند) جنید! جنید! جنید: (وارد می­شود) بله؟ ابو دلامه: با کبابی به ما کمک کن! جنید: وای بر تو ابو دلامه، می­خواهی خانه­ام را خراب کنی؟ از کجا برایت گوشت بیاورم، در حالی­که هنوز بدهی قبلی­ات را به من پرداخت نکرده­ای؟ ابو عطاء: ابو دلامه آنچه خوردیم برایمان کافی­ست، فقط یک جام دیگر شراب برای ما بیاورد. ابو دلامه: جنید برایمان شراب بیاور! جنید: آیا یک ظرف برای شما کافی نبود، با این­که پولی ندارید؟ ابو دلامه: ای نخاس (برده­فروش) یا جام شرابی برای ما می­آوری یا به خلیفه خبر می­دهم که تو خمر را به نام نبیذ می­فروشی! جنید: نه... این کار را نکن ابو دلامه... هرچه می­خواهی برایت می­آورم.  

   بر گشت سرمایه بخش کشاورزی به اقتصاد روستایی منجربه توسعه اقتصادی نواحی روستایی می‌شود. با این همه شواهد میدانی نشان از عدم تحقق این مساله دارد. در دهستان شیان، شهرستان اسلام‌آباد غرب در استان کرمانشاه بخش کشاورزی نقش مهمی در ساختار اقتصادی روستاها دارد. با این وجود به علت عدم سرمایه گذاری درآمدهای حاصل در این بخش در روستاها با محرومیت و عدم توسعه یافتگی روستاها مواجه هستیم. این مساله سبب افزایش مهاجرت از این روستاها به شهرهای اطراف و کرمانشاه شده است. لذا این تحقیق با هدف بررسی عوامل موثر بر برگشت سرمایه بخش کشاورزی بر اقتصاد روستایی دهستان شیان، شهرستان اسلام‌آباد غرب انجام می‌گیرد. هدف کلی تحقیق بررسی موانع برگشت سرمایه بخش کشاورزی و اثر آن بر اقتصاد روستایی در دهستان شیان شهرستان اسلام‌آباد غرب است. روش تحقیق کاربردی و پیمایشی است. ابزار جمع آوری اطلاعات پرسشنامه می‌باشد. روش نمونه‌گیری بر اساس روش نمونه‌گیری تصادفی سیستماتیک است.    کلیدواژه­ها :   برگشت سرمایه، کشاورزی، توسعه روستایی، دهستان شیان

   طرح مساله: دانش روایت‌شناسی امکانی است برای پژوهشگران و نویسندگان در بررسی و شناخت عناصر روایی و انواع موضوعات مختلف روایت‌پردازی و درک بهتر آن‌ها. این دانش با بررسی عناصری چون (پیرنگ، شخصیت‌پردازی، فضاسازی، گفت‌وگو، راوی، زاوی? دید و...) و نیز به بررسی فنون و کشف ساختار روایت‌ها پرداخته و از این طریق در پی یافتن دستورزبان روایت است. اهداف: اصلی پژوهش حاضر، بررسی روایت‌پردازی در مثنوی شمع و پروانه اهلی شیرازی، از نظر عناصر روایی است. این منظوم? تمثیلی- عاشقانه به روایت عشق بین شمع و پروانه می‌پردازد که در جذبه و انجذاب عشق بین طالب و مطلوب در طریقت صوفیان است. نگارند? این پژوهش سعی دارد ساختار روایی آن را توصیف کند و رابطه عناصر مختلف داستانی را در ارتباط با یکدیگر و نیز با موضوع و محتوای آن مورد کاوش قرار دهد. روش‌شناسی پژوهش: روش پژوهش حاضر از نظر نوع تحقیق بنیادی است و از نظر رویکرد که به صورت قیاسی و توصیفی- تحلیلی انجام شده بر پای? مطالعات کتابخانه‌ای است. جامع? آماری در این پژوهش مثنوی شمع و پروان?   اهلی شیرازی است. به‌این‌گونه که بعد از استخراج داده‌ها و مطالع? کامل مثنوی شمع و پروانه، آن را مورد بررسی کامل قرار داده و در نهایت تحلیل‌ها را براساس یافته‌های استخراج‌شده انجام ­داده است.   یافته‌ها:   اهلی شیرازی موضوع و مضمون این داستان را که قبل از او به انواع شیوه‌ها در شعر و تخیل شاعران روایت شده است به‌گونه‌ای جدید خلق کرده است. برای مثال عطار نیشابوری در منطق الطیر خود در وادی فقر و فنا، حکایتی مشابه به نام مجمع پروانگان دارد. با این تفاوت که در آنجا سه پروانه در پی خبرگرفتن و دیدار شمع و نیز برای سنجش میزان عشقشان نسبت به شمع، بین خود مسابقه‌ای برگزار می‌کنند. دو تن از آن‌ها نماد مدعیان دروغین و لاف‌زنان عشق حقیقی هستند. اما پروان? سوم نماد یک سالک حقیقی است که با فنای خود در ذات حق باقی می‌گردد. اما شمع و پروان? اهلی شیرازی در ظاهری عاشقانه پرداخته شده ‌است و شمع شخصیت محوری داستان است و هم? کنش‌ها و گفت‌وگوهای داستان نیز حول محور او می‌چرخد و پروانه‌ای عاشق پیشه در پی رسیدن به اوست. اکثر روایت‌هایی که در داستان‌های سنتی با موضوع شمع و پروانه نگاشته شده‌اند دارای ظاهری متفاوت اما زمینه و چارچوب مشترک هستند. نتیجه‌گیری: نتایج پژوهش درباره شیوه روایت‌پردازی اهلی شیرازی نشان می‌دهد که شیو? داستان‌سرایی اهلی به لحاظ برخی ویژگی‌ها مانند مطلق‌گرایی و ایستایی شخصیت‌ها و همسانی آنان در سخن گفتن، تقدیر‌گرایی و اعتقاد به تاثیر ستارگان و فلک در سرنوشت انسان‌ها، وجود سحر و جادو و خرق‌عادت در داستان، پیرنگ ضعیف، کلی‌گرایی و توجه نکردن به جزئیات عناصر در داستان به روش پیشینیان داستان را خلق کرده است. دوم اینکه خط سیر داستان از ابتدا تا انتهای آن یکی است و بین عناصر روایی انسجام برقرار است. کلیدواژه‌ها :   روایت پردازی، فانتزی، عناصر داستان، شمع و پروانه‌، اهلی شیرازی

   چکیده این پژوهش در پی شناخت عناصر خیالی روایت رمزی، تمثیلی حسن و دل است و سعی کرده در این داستان، شکل­های گوناگون عناصر روایی   فانتزی را بیابد. : در این روایت مکان رخداد‌ها، جسم و جان است و شخصیت‌های روایت، اعضای بدن هستند. هدف: این پژوهش بررسی عناصر داستانی مانند: پیرنگ، زاویه ی دید، صحنه‌پردازی، شخصیت‌پردازی، زمان و مکان و... است. در مجموع شناخت شکل داستان‌پردازی رمزی کهن، شناخت شخصیت‌پردازی رمزی، صحنه‌پردازی رمزی و حادثه‌پردازی رمزی در حسن و دل فتاحی نیشابوری است.   روش شناسی پژوهش: این پژوهش از نوع توصیف و تحلیل بر اساس تحلیل داده‌های متن است. یافته‌ها: یافته­های این پژوهش نشان ­می­دهند که؛ فتاحی نیشابوری با استفاده از عناصر روایی فانتزی و عناصر رمزی، داستانی خلق کرده که نمودی برای فهم مفاهیم پیچیده عرفانی است. بر اساس یافته‌های این پژوهش، در این اثر نویسنده به مفاهیم انتزاعی، همچون: حسن، دل، خیال، غمزه و... صورت عینی داده است و برای این مفاهیم، شخصیت‌های انسانی قائل شده و دنیای فانتزی به وجود آورده‌است.    نتیجه‌گیری: روایت در ظاهر عاشقانه اما در باطن عارفانه است و دنیای عاشقانه و عارفانه موازی با هم در حرکت هستند. این داستان از دیدگاه فانتزی‌ بررسی شده‌است و پراز اتفاقات فانتزی، شخصیت‌ها و مکان‌های فانتزی و عجیب و غریب‌است که در واقع در لای? معنای دوم آن داستان سلوک درونی سالک از دیدگاه صوفیانه فتاحی نیشابوری روایت شده‌است.    کلید واژه ها: روایت، فانتزی، عناصرداستان، حسن و دل، فتاحی نیشابوری    چکیده این پژوهش در پی شناخت عناصر خیالی روایت رمزی، تمثیلی حسن و دل است و سعی کرده در این داستان، شکل­های گوناگون عناصر روایی   فانتزی را بیابد. : در این روایت مکان رخداد‌ها، جسم و جان است و شخصیت‌های روایت، اعضای بدن هستند. هدف: این پژوهش بررسی عناصر داستانی مانند: پیرنگ، زاویه ی دید، صحنه‌پردازی، شخصیت‌پردازی، زمان و مکان و... است. در مجموع شناخت شکل داستان‌پردازی رمزی کهن، شناخت شخصیت‌پردازی رمزی، صحنه‌پردازی رمزی و حادثه‌پردازی رمزی در حسن و دل فتاحی نیشابوری است.   روش شناسی پژوهش: این پژوهش از نوع توصیف و تحلیل بر اساس تحلیل داده‌های متن است. یافته‌ها: یافته­های این پژوهش نشان ­می­دهند که؛ فتاحی نیشابوری با استفاده از عناصر روایی فانتزی و عناصر رمزی، داستانی خلق کرده که نمودی برای فهم مفاهیم پیچیده عرفانی است. بر اساس یافته‌های این پژوهش، در این اثر نویسنده به مفاهیم انتزاعی، همچون: حسن، دل، خیال، غمزه و... صورت عینی داده است و برای این مفاهیم، شخصیت‌های انسانی قائل شده و دنیای فانتزی به وجود آورده‌است.    نتیجه‌گیری: روایت در ظاهر عاشقانه اما در باطن عارفانه است و دنیای عاشقانه و عارفانه موازی با هم در حرکت هستند. این داستان از دیدگاه فانتزی‌ بررسی شده‌است و پراز اتفاقات فانتزی، شخصیت‌ها و مکان‌های فانتزی و عجیب و غریب‌است که در واقع در لای? معنای دوم آن داستان سلوک درونی سالک از دیدگاه صوفیانه فتاحی نیشابوری روایت شده‌است.    کلید واژه ها: روایت، فانتزی، عناصرداستان، حسن و دل، فتاحی نیشابوری

   چکیده یکی از دغدغه‌های اصلی و اساسی که همواره برای انسان وجود دارد، شناخت خداوند است؛ تا جایی که می‌توان ادعا نمود خدا مهم‌ترین مسئل? انسان و فلسفه است. یکی از مباحثی که می‌توان در خصوص خداوند آن را پیگیری نمود بحث از   تشخص یا عدم تشخص خداوند است. آقای ابوالقاسم فنایی نویسند? معاصر، در مقاله‌ای تحت عنوان خدای عرفان و خدای فلسفه؛ به بررسی تصویر خدا در عرفان و فلسفه می‌پردازد. وی در مقال? مذکور،   بین خداشناسی دو نحل? فلاسفه و عرفا، تفاوت اساسی قائل می‌شود. با پیگیری مطالب   مقال? مورد بحث   و بررسی شواهد و دلایلی که آقای فنایی به آن‌ها اشاره نموده است؛ به تشخص واجب‌الوجود در فلسفه و عدم ‌تشخص خدا در عرفان می‌رسیم. آقای فنایی با توجه به تعریف فلاسفه از   خدا، لوازم الهیاتی منفی نظیر غایب، مجهول و دور بودن خدا در فلسفه را نتیجه می‌گیرد. برخی هم‌چون آقای فنایی اختلاف‌نظر بین خداشناسی فلاسفه و عرفا را اختلافی زیربنایی و کلیدی می‌دانند تا جایی که معتقدند سایر اختلاف‌نظرهای بین آنان از همین‌جا یعنی تفاوت در تعریف و تصور از خداوند سرچشمه می‌گیرد. مقایس? این دو تلقی از خداوند و تامل در لوازم الهیاتی و پیامدهای منطقی آن‌ها بسیار آموزنده و در عین حال سرنوشت‌ساز است. ما در پژوهش حاضر با تحلیل تقریر فلاسف? شاخص از تعریف خداوند و مقایس? خداشناسی فلسفی و عرفانی با هم، به این نتیجه می‌رسیم که برخلاف مدعای آقای فنایی مبنی بر غیریت خدای فلسفه و خدای عرفان، خداشناسی دو نحله در روش   با یک‌دیگر متفاوت است والّا تعریف خدا در فلسفه و عرفان به عنوان موجود مطلق بشرط‌لا و موجود مطلق لابشرط به یک معنا می‌باشد. هدف اصلی در پژوهش حاضر بررسی صحت انتساب مدعای آقای فنایی به خداشناسی فلاسفه مسلمان است   و سعی بر این است که هم تصویر نسبت داده شده و هم لوازم منفی شمرده شده برای این تصویر را با توجه به متون فلاسفه شاخص سه مکتب مشاء، اشراق و متعالیه پیگیری نماییم. این پژوهش با روش توصیفی _ تحلیلی پیگیری می‌شود و روش جمع‌آوری اطلاعات، کتابخانه‌ای اعم از کاغذی و الکترونیک است.                کلید واژگان: تصویر خدا، خدای متشخص، خدای نامتشخص، ابوالقاسم فنایی، خدای فلسفه، خدای عرفان

تربیت معلم در سراسر جهان خواهد داشت.   

عدم توانمندی برخی از خانواده‌ها در امر فرزند آوری و مشکلات روانی و اجتماعی ناشی از آن و همچنین وجود کودکان بی‌سرپرست و بد سرپرست در جامعه از معضلاتی است که جوامع مختلف با آن دست‌به‌گریبان‌اند. روش‌های کمک باروری ازجمله اهدای جنین کمک شایانی به خانواده‌های فاقد فرزند می‌کند تا آن‌ها طعم داشتن فرزند را بچشند. راه‌حل دیگری که به چنین خانواده‌هایی پیشنهاد می‌شود قبول سرپرستی کودکانی است که یا فاقد سرپرست‌اند و یا دارای سرپرست نامناسب‌اند؛ که مورد اخیر علاوه بر حل مشکل خانواده‌ها، کمک شایانی به جامعه و به چنین کودکانی می کند. علیرغم قدمت فرزندخواندگی در تاریخ بشر و روشن بودن حکم آن در اسلام، اهدای جنین مسئله‌ای نوظهور بوده و پیرامون آن ابهامات فقهی و حقوقی بسیاری وجود دارد.   در این تحقیق تلاش کردیم با استفاده از روش کتابخانه‌ای و به‌صورت توصیفی _ تحلیلی به بررسی و مقایسه مبانی حکم فرزندخواندگی و اهدای جنین و آثار این دو ازنظر اسلام و حقوق ایران بپردازیم و با توجه به شباهت‌های بنیادین آن‌ها نظیر انتساب اطفال به پدر و مادر حقیقی شان و این‌همانی گرفتن اهدای جنین و فرزندخواندگی بسیاری از ابهامات مربوط به آثار و قوانین مربوط به اهدای جنین پاسخ دهیم. به نظر می‌رسد که اهدای جنین نوع ویژه‌ای از فرزندخواندگی است که تنها نُه ماه زودتر اعطا می‌شود و دارای مزیت محرمیت از راه ولادت و رضاع هست؛زیرا طبق فقه اسلام نسب انسان امری واقعی بوده که به صاحبان اسپرم و تخمکی که سلول اولیه اورا بنا نهاده اند بر میگردد و آثاری مانند محرمیت ،توارث و ولایت میان او و والدین واقعی اش برقرار است و صرف رشد در رحم زن پذیرنده رابطه نسبی اصلی او را مخدوش نمی کند .   لذا با چنین رویکردی می‌توان بسیاری از ابهامات فقهی موجود در قانون اهدای جنین مانند توارث و ولایت را پاسخ داد .   

در این پژوهش به دنبال استخراج ملاک حرمت احتکار اقلام شش‌گانه منصوص از فحوای ادله حرمت آن‌ها هستیم که بتوانیم براساس آن، ملاکات حکم آن‌ها را به مصادیق جدید زندگی امروزی تعمیم دهیم. احتکار در لغت و اصطلاح به معنای نگهداری طعام به امید افزایش قیمت با وجود نیاز مردم به آن و عدم وجود عرضه‌کننده دیگر است. در مورد حکم آن میان فقها دو دیدگاه اساسی وجود دارد. مشهور قائل به حرمت و عده‌ای قائل به کراهت هستندکه دیدگاه حرمت از ادله قوی‌تری برخوردار می‌باشد.با بررسی مستندات و روایات حرمت احتکار اقلام شش‌گانه، اگر خوراکی بودن‌شان ملاک حرمت آن‌ها باشد از باب بیان مصداق و نمونه این ملاک قابل تعمیم به تمام کالاهای خوراکی ضروری و مورد نیاز زندگی امروزه بشر است. اگر ملاک حرمت‌شان ضروری و مورد نیاز بودن آن‌ها باشد از باب حکم ثانویه یا بیان مناط می‌توان این ملاک را به تمام کالا‌هایی که امروزه جز ضروریات زندگی می‌باشند تعمیم داد. اگر انگیزه افزایش قیمت‌شان ملاک حرمت باشد، باز از باب حکم ثانویه یا بیان مناط این ملاک قابل تعمیم است به هر چیزی که مورد نیاز جامعه بوده و حبس آن سبب افزایش قیمت می‌شود. و در آخر اگر ملاک حرمت این اقلام، ضرر رساندن به دیگران باشد، براساس قاعده لاضرر که یک حکم ثانویه است می‌توان این ملاک را نیز به هر چیزی که کمبود آن، نظام مردم را بر هم زده و موجب اضرار به دیگران شود،تعمیم داد. بنابراین حرمت احتکار، منحصر در اجناس بخصوصى نیست