هدف: مطالعه حاضر با هدف ساخت داربست هیدروژلی چندپلیمره حاوی کربوکسی‌متیل سلولز، آلژینات، پلی‌وینیل الکل و اینولین (CMC/Alg/PVA/Inulin) و بررسی نقش آن در تمایز سلول‌های بنیادی مزانشیمی مشتق از مغز استخوان جنین گوسفند به سلول‌های شبه تخمک، در ترکیب با مایع فولیکولی، سلول‌های گرانولوزا و رتینوئیک اسید انجام شد. روش‌ها: داربست هیدروژلی با روش فریز-درای و اتصال عرضی با کلرید کلسیم ساخته شد و با آزمون‌های FE-SEM، EDX، FTIR، XRD، استحکام کششی، رفتار تورمی و تجزیه‌پذیری آنزیمی شناسایی گردید. سلول‌های بنیادی مزانشیمی از مغز استخوان جنین گوسفند جدا و در پاساژ سوم با استفاده از رنگ‌آمیزی Oil Red O و Alizarin Red S از نظر توان تمایز به چربی و استخوان تایید شدند. سپس سلول‌ها در سه آزمایش مجزا در گروه‌های شاهد (دوبعدی)، کشت روی داربست (سه‌بعدی) و کشت روی داربست همراه با رتینوئیک اسید (10 میکرومولار) به مدت 21 روز تیمار شدند. محیط تمایز شامل مایع فولیکولی، سلول‌های گرانولوزا یا ترکیب هر دو بود. زنده‌مانی با آزمون آلمار بلو و آپوپتوز با رنگ‌آمیزی آکریدین نارنجی/اتیدیوم بروماید ارزیابی شد. بیان ژن‌های اختصاصی سلول زایا (DDX4، DAZL و ZP3) با Real-time PCR اندازه‌گیری شد. نتایج: تصاویر FE-SEM نشان‌دهنده ساختار متخلخل داربست بود و FTIR و XRD تشکیل موفقیت‌آمیز هیدروژل را تایید کردند. داربست زیست‌سازگاری مناسبی داشت (حداکثر تورم در 72 ساعت و تخریب 63 درصدی در روز 21) و سمیت سلولی رتینوئیک اسید در غلظت‌های پایین مشاهده نشد. در تمام آزمایش‌ها، کشت سه‌بعدی روی داربست به همراه رتینوئیک اسید به طور معنی‌داری بیان ژن‌های DDX4، DAZL و ZP3 را نسبت به گروه‌های دوبعدی و سه‌بعدی بدون رتینوئیک اسید افزایش داد (0.05>p). بیشترین میزان بیان ژن‌ها در گروه همکشتی سلول‌های بنیادی با سلول‌های گرانولوزا در حضور همزمان مایع فولیکولی و رتینوئیک اسید بر روی داربست مشاهده شد. نتیجه گیری:

   سوسک چهارنقطه‌ای حبوبات (Callosobruchus maculatus؛ Coleoptera: Chrysomelidae) آفت کلیدی انباری حبوبات در مناطق گرمسیری مانند ایران است که تا ?? درصد خسارت در ذخیره‌سازی وارد می‌کند. خسارت شامل کاهش وزن بذر، سوراخ شدن و آلودگی ثانویه است. کاربرد حشره‌کش‌های شیمیایی مانند مالاتیون و تیامتوکسام در انبار با چالش‌هایی مانند مقاومت آفات و آلودگی محیطی مواجه‌اند. بنابراین برای کاهش مصرف این حشره کشها، مدیریت تلفیقی آفات (IPM) با قارچ‌های بیمارگر حشرات (EPF) مانند Beauveria bassiana و Metarhizium anisopliae پیشنهاد می‌شود. این قارچ‌ها از طریق نفوذ به کوتیکول و تولید آنزیم‌های تخریب‌کننده، آفت را کنترل می‌کنند، اما اثر آهسته آن‌ها نیاز به ترکیب با حشره‌کش‌ها دارد. این پژوهش با هدف ارزیابی کارایی مجزای قارچ بیمارگر حشرات Metarhizium anisopliae (جدایه‌ی مورد استفاده) و دو حشره‌کش پرمصرف تیامتوکسام (از گروه نئونیکوتینوئیدها) و مالاتیون (از گروه ارگانوفسفره‌ها)، و بررسی نوع برهمکنش آن‌ها در شرایط آزمایشگاهی بر روی حشرات بالغ C. maculatus انجام گرفت. پس از تعیین دوزهای کم کشنده و کشنده   و سایر پارامترهای سم‌شناسی با استفاده از مدل پروبیت (Probit) برای ترکیبات تکی، تاثیر کاربرد همزمان قارچ با دوزهای زیرکشنده حشره‌کش‌ها مورد بررسی قرار گرفت. برای ارزیابی نوع اثر ترکیبی (هم‌افزایی، جمعی یا متضاد)، از روش‌های تحلیلی مانند عامل سم‌افزایی (CTC) و مدل‌های تحلیلی هم‌زمان استفاده گردید. روش‌شناسی آزمایشگاهی شامل   استفاده از جدایه‌های قارچ بومی ایران، پرورش آفت روی نخود (دمای ?? درجه سانتی‌گراد، رطوبت ?? درصد)، زیست سنجی با با غلظت‌های مختلف، و تحلیل آماری هم‌افزایی بود. نتایج نشان داد جدایه‌های منتخب قارچ‌ها ویرولانس بالایی دارند؛ B. bassiana و M. anisopliae مرگ‌ومیر آفت را تا ??-?? درصد در غلظت‌های ???-??? کنیدیوم/میلی‌لیتر ایجاد کردند. حشره‌کش‌ها در روش تیمار بذر با LD50 پایین‌تر برای تیامتوکسام موثرتر بودند،. از جنبه سازگاری: دوزهای کم کشنده حشره‌کش‌ها (LD25) تاثیر منفی کمی بر رشد میسیلیوم (کاهش ??-?? درصد)، اسپورزایی (کاهش ?? درصد) و زنده‌مانی کنیدیوم‌ها (??-?? درصد حفظ) داشتند، اما در این زمینه مالاتیون سازگارتر از تیامتوکسام بود. از جنبه اختلاط دوزهای کم کشنده و کشنده حشره کشها با قارچ بیمارگر حشرات نتایج نشان داد: ترکیب قارچ با LC25 حشره‌کش‌ها هم‌افزایی ایجاد کرد، مرگ‌ومیر را به ??-?? درصد رساند و زمان کشندگی را از ?-?? روز به ?-? روز کاهش داد. برهمکنش تیامتوکسام در دوز کم کشنده   با قارچ   M. anisopliae قوی‌ترین اثر سم‌افزایی را ایجاد کرد. این نتیجه نشان می‌دهد که دوز بسیار کم تیامتوکسام (حدود یک‌چهارم دوز کشنده پنجاه درصد)، توان قارچ را برای کشتن آفت بیش از سه برابر افزایش داده است. این نوع هم‌افزایی احتمالاً به دلیل مکانیسم نئونیکوتینوئیدها در تضعیف سیستم ایمنی حشره و تسهیل نفوذ ریسه قارچ است. جدایه‌های بومی کارآمدند و اختلاط مصرف سم را ??-?? درصد کاهش می‌دهد، مقاومت را مدیریت کرده و محیط را حفظ می‌کند. هم‌افزایی به دلیل تضعیف کوتیکول توسط حشره‌کش‌ها و نفوذ آسان‌تر قارچ است. مقایسه با مطالعات مشابه (مانند Ozdemir et al., 2020) نشان‌دهنده برتری جدایه‌های بومی ایران است. چالش‌ها شامل پایداری قارچ در رطوبت پایین انبار و نیاز به فرمولاسیون‌های تجاری است. پیشنهاد: آزمون‌های میدانی و ترکیب با عوامل دیگر IPM برای کاربرد گسترده در انبارهای ایران. این پژوهش پایه‌ای برای فرمولاسیون‌های ترکیبی بیولوژیکی-شیمیایی فراهم می‌کند تا امنیت غذایی و کشاورزی پایدار تقویت شود.    کلیده واژه ها:   مالاتیون، تیامتوکسام، سمیت، اختلاط ، سینرژیسم، آنتاگونیسم و شایستگی قارچ، مدیریت تلفیقی آفات

خانواده گندمیان نقش مهمی در تغذیه انسان و دام دارند. یولاف به‌عنوان یک غله و علوفه با کیفیت بالا اهمیت ویژه‌ای دارد. افزایش تولید علوفه به‌دلیل تقاضای دام و محدودیت منابع نیاز می‌شود. بررسی تنوع مورفولوژیک، فنولوژیک، خصوصیات علوفه‌ای و شیمیایی40 ژنوتیپ یولاف هگزاپلوئید، به هدف دستیابی به ژنوتیپی با خصوصیات علوفه‌ای و زراعی مناسب در سال زراعی 1402 – 1401 در مزرعه ‌تحقیقاتی پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه رازی واقع در استان کرمانشاه انجام شد. طرح آزمایشی به صورت بلوک¬های کامل تصادفی با 40 تیمار شامل ژنوتیپ‌های انتخاب شده علوفه‌ای از آزمایشات قبلی در سه تکرار اجرا گردید. نتایج تجزیه واریانس تفاوت معنی‌دار در تمام صفات به‌جز ارتفاع گیاه را نشان داد. ژنوتیپ‌های، RYHTI، CHINESE، HOUDAN و STORMONT IRISدر صفات کمی نظیر وزن علوفه تَر، شاخص برداشت، عملکرد دانه، تعداد خوشه و عملکرد کاه برتری داشتند، در حالی که ژنوتیپ‌های، JARLE، RUBIDA، VENTURA و ALASKA به واسطه ویژگی‌های کیفی نظیر محتوای خاکستر، درصد چربی خام، درصد پروتئین خام و درصد فیبر خام متمایز شدند. از نظر فنولوژیک، ژنوتیپ KENT به‌عنوان زودرس‌تترین و ژنوتیپ SUPPORT به‌عنوان دیررس‌ترین معرفی شدند که به‌ترتیب برای مناطق با فصل رشد کوتاه و طولانی مناسب هستند. نتایج تجزیه خوشه‌ای نیز تاییدکننده یافته‌های مقایسه میانگین بوده و ژنوتیپ‌های JARLE و FORWARD و همچنین ACACIA و CHINESE را از نظر مجموعه‌ای از صفات زراعی و کیفی برتر معرفی کرد. بررسی همبستگی صفات نشان داد که برخی صفات کمی با صفات کیفی همبستگی منفی داشته و در مقابل میان برخی صفات کیفی همبستگی مثبت وجود دارد که بیانگر تمرکز ژنوتیپ‎‌ها بر یک گروه از صفات است. در نهایت، با استفاده از شاخص انتخاب ژنوتیپ ایده‌آل، ژنوتیپ ACACIA به‌عنوان ژنوتیپ برتر برای ادامه برنامه‌های اصلاحی معرفی گردید. کلیدواژه‌ها: تجزیه مولفه‌ اصلی، تجزیه خوشه‌ای، پروتئین خام، شاخص انتخاب ژنوتیپ، عصاره اتری.

تولید بیش از حدگونه‌های اکسیژن فعال (ROS) در طول انجماد و پس از یخ­گشایی بر کیفیت اسپرم و ظرفیت باروری بعدی تاثیر می‌گذارد. ویژگی­های نانوذرات (با خاصیت آنتی‌اکسیدانی) به دلیل افزایش طول عمر اسپرم و بهبود باروری جنس نر، اخیرا در دام­ها مورد توجه زیادی قرارگرفته­اند. بنابراین هدف از پژوهش حاضر بررسی تاثیر افزودن کوئرستین، ترکیب کلرید مس و کرید روی، نانوذرات اکسید مس دوپ شده با نانوذرات اکسید روی و کوئرستین لود شده بر روی نانوذرات دوپ شده برکیفیت اسپرم گوسفند در شرایط پس از انجماد-یخ‌گشایی است. نانوذرات دوپ شده خریداری شد و در آزمایشگاه داروی کوئرستین بر روی آن لود شد. ویژگی­های نانوذرات با کمک EDX، FE-SEM، uv-visible، FT-IR و پتانسیل زتا مشخص شد. انزال‌های مخلوط شده از 4 گوسفند نژاد سنجابی با رقیق‌کننده نگهداری رقیق شد. غلظت‌های مختلفی از تیمارها (1، 5، 25 و 125 میکروگرم در میلی­لیتر) به رقیق­کننده انجماد اسپرم گوسفند اضافه شد. گروه شاهد گروه بدون هیچ گروه تیماری در نظر گرفته شد. مایع منی رقیق شده و غنی شده با تیمارهای فوق به تدریج طی 4 ساعت تا دمای 4 درجه سانتی‌گراد سرد شد و سپس در نی های 25/0 میلی‌لیتری کشیده شد و در نیتروژن مایع منجمد و نگهداری شدند. پارامترهای اسپرمی، نظیر زنده­مانی، تحرک تام، یکپارچگی غشا و DNA، ناهنجاری تام، مالون­دی­آلدهید در گروه‌های مختلف ارزیابی شد. یافته‌ها نشان داد افزودن غلظت 5 میکروگرم در میلی­لیتر نانوذرات اکسید مس دوپ مس شده با نانوذرات اکسید روی پوشش دار شده با کوئرستین به طور معنی­دار نسبت شاهد و سایر گروههای تیماری درصد زنده­مانی، تحرک تام، یکپارچگی غشا و DNA را افزایش و میزان تولید مالون­دی­آلدهید را کاهش داده بود (p<0.05). افزودن غلظت 5 میکروگرم در میلی­لیتر نانوذرات اکسید مس دوپ مس شده با نانوذرات اکسید روی پوشش دار شده با کوئرستین به طور معنی­دار نسبت شاهد و سایر گروههای تیماری، غیر از گروه 25 میکروگرم در میلی­لیتر کوئرستین درصد ناهنجاری را کاهش داده بود (p<0.05). بنابراین، افزودن غلظت 5 میکروگرم در میلی­لیتر نانوذرات اکسید مس دوپ مس شده با نانوذرات اکسید روی پوشش دار شده با کوئرستین به عنوان یک آنتی‌اکسیدن به رقیق‌کننده منی گوسفند می‌تواند دامنه تحمل اسپرم در برابر انجماد و پایداری اسپرم پس از پس از یخ­گشایی را افزایش دهد. کلمات کلیدی: اسپرم، گوسفند، آنتی‌اکسیدن، کوئرستین، نانوذرات اکسید مس دوپ مس شده با نانوذرات اکسید روی.   

انجماد اسپرم، یکی از روش­های کمک باروری بوده که با نگه­داری اسپرم ها در دمای پایین (196- درجه سانتی گراد) در ازت مایع برای مدت طولانی، موجب حفظ ژنوم گونه های برتر و افزایش تولیدنسل در آن­ها می­شود. درطی فرآیند انجماد-یخ گشایی، کاهش سطح آنتی اکسیدان و افزایش غلظت رادیکال­های آزاد، پدیده ای به نام استرس اکسیداتیو ایجاد می­کند. این استرس می­تواند آسیب­های قابل توجهی به غشاء و مورفولوژی اسپرم وارد کرده و در نتیجه، موجب افزایش معنادار آسیب یا ناهنجاری در اسپرم و هم­چنین کاهش معنادار توانایی زنده­مانی و تحرک اسپرم شود. برای کاهش استرس اکسیداتیو در طی فرآیند انجماد، افزودن آنتی­اکسیدان­ها به رقیق­کننده اسپرم بسیار مهم است. به­طور ویژه، نانوذرات در این زمینه نقش موثری دارند؛   زیرا در غلظت­های پایین­تر دارای فراهمی زیستی بالاتر بوده و به­طور کلی، سمیت کمتری در مقایسه با اشکال نمکی دارند. علاوه بر این، پوشاندن داروها روی سطح نانوذرات، فراهمی زیستی آن­ها برای سلول را افزایش می­دهد. هدف از این مطالعه، تعیین غلظت­های بهینه رزوراترول، نانوذرات سلنیوم دوپ­شده با نانوذرات اکسید روی، نمک سلنیت سدیم (90%): کلرید روی (10%)، نانوذرات سلنیوم دوپ­شده با نانوذرات اکسید روی و پوشش­دار شده با رزوراترول و ارزیابی اثرات آن­ها بر زنده­مانی، تحرک، پراکسیداسیدن لیپیدی، ناهنجاری­ها، یکپارچگی غشا و DNA پس از فرآیند انجماد- یخ­گشایی است. برای رسیدن به این هدف، با استفاده از عصاره زرشک، نانوذرات سلنیوم دوپ­شده با نانوذرات اکسید روی سنتز شدند. پس از تعیین ویژگی­های این نانوذرات، رزوراترول بر روی سطح آن­ها بارگذاری شد. ویژگی­های این نانوذرات، با استفاده از آزمون­های   Zeta Potential, EDX, FE-SEM, FT-IR, UV-Vis مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. پس از شناسایی نانوذرات، سمیت آن­ها بر روی اسپرم تازه رقیق شده با استفاده از آزمون MTT و ظرفیت آنتی­اکسیدانی آن­ها با روش DPPH ارزیابی شد. در این پژوهش، اسپرم چهار راس گوسفند نژاد سنجابی با میانگین سن 5-4 سال به­مدت دو بار در هفته به­کمک مهبل مصنوعی جمع­آوری و پس از ارزیابی اولیه و رقیق­سازی نمونه منی در رقیق­کننده­ی تریس بازی، ترکیبات متفاوتی در غلظت­های مختلف 1، 5، 25 و 125 میکروگرم در میلی­لیتر به مایع منی رقیق­شده اضافه گردید. این ترکیبات شامل نمک سلنیت سدیم(90%): کلرید روی(10%) ، نانوذرات سلنیوم دوپ­شده با نانوذرات روی، رزوراترول و نانوذرات سلنیوم دوپ­شده با نانوذرات روی پوشش­دار شده با رزوراتول بودند. یک گروه از منی رقیق­شده بدون مکمل یا دارو نیز به­عنوان گروه کنترل در نظر گرفته شد. پس از بارگذاری این 17 نمونه آزمایشی در در پایوت 25/0 میلی­لیتری، سردسازی تا 5-4 درجه سانتی­گراد صورت گرفت و با قرار گرفتن روی بخار ازت، منجمد شدند. پس از دو هفته نیز با یخ­گشایی پایوت­ها، فراسنجه­های جنبایی، زنده­مانی، یکپارچگی غشای اسپرم و DNA، ناهنجاری­های اسپرم و سطح مالون­دی­آلدهید برای همه­ی تیمارها ارزیابی گردید. داده­های حاصل در 7 تکرار و به­کمک نرم افزار آماری    آنالیز و مقایسات میانگین­ها با آزمون دانکن با سطح معنی­داری 5 درصد صورت گرفت. مطابق نتایج حاصل­شده، افزودن غلظت 5 میکروگرم در میلی­لیتر نانوذره سلنیوم دوپ­شده با نانوذره اکسید روی پوشش­دار شده با رزوراترول به منی رقیق­شده گوسفند سنجابی، موجب بهبود معنی­داری در فراسنجه­های کیفی از جمله افزایش تحرک تام، زنده­مانی، یکپارچگی غشا و   DNA و ظرفیت آنتی­اکسیدانی و هم­چنین کاهش سطح مالون دی­ آلدهید، آپوپتوز، سمیت و ناهمجاری اسپرم پس از یخ­گشایی نسبت به گروه شاهد و سایر گروه­های تیماری شده بود   (p<0.05). داده­ها نشان دادند ترکیب این مجموعه و خواص آنتی­اکسیدانی ناشی از آن، در کاهش سطح رادیکال­های آزاد و استرس اکسیداتیو و در نهایت بهبود کیفیت اسپرم موثر بوده است . این درحالی است که با افزایش غلظت آن، از درصد کیفیت اسپرم کاسته شده، تا جایی که در غلظت 125 میکروگرم در میلی­لیتر، آثار سمی بروز یافت (p<0.05). به نظر می­رسد افزودن نانوذرات سلنیوم دوپ­شده با نانوذرات روی و پوشش­دار شده با رزوراترول (وابسته به دوز استفاده) به رقیق­کننده منی گوسفند، می­تواند فراسنجه­های کیفی اسپرم یخ­گشایی شده را بهبود بخشیده و در نتیجه، موجب بهبود شانس لقاح و باروری شود تا جایی که در غلظت­های پایین (کمتر از 125 میکروگرم در میلی­لیتر) تحرک، زنده­مانی، یکپارچگی غشا و DNA و... اسپرم نسبت به شاهد   به­طور معنی داری بهبود یافته است.   

   تبخیر-تعرق مرجع نقش مهمی را در طرح­های مدیریت منابع آب، طراحی شبکه­های آبیاری و زهکشی و سازه­های آبی دارد. در بیشتر روش­هایی که برای برآورد تبخیر- تعرق ارائه شده، ابتدا مقدار تبخیر - تعرق مرجع (ETo) تخمین زده می­شود. استفاده از لایسیمتر به عنوان روش اندازه‌گیری دقیق تبخیر - تعرق مرجع مورد توصیه است، اما به دلیل هزینه‌های بالا و محدودیت‌های آن، استفاده گسترده از آن ممکن نیست. در عوض، در ایستگاه‌های هواشناسی، از داده‌های اقلیمی مختلف مانند سرعت باد، تشعشع خورشیدی، دما، رطوبت و غیره برای محاسبه مقدار تبخیر - تعرق مرجع استفاده می‌شود. با این حال، داده‌های موجود ممکن است کیفیت مناسبی نداشته باشند یا در نقاط مختلف دنیا در دسترس نباشند. همچنین، بسیاری از ایستگاه‌های هواشناسی داده‌های بلندمدت کافی برای تخمین ETo را ندارند. استفاده از داده‌های ماهواره‌ای می‌تواند جایگزین مناسبی برای داده‌های ایستگاه‌های هواشناسی باشد، زیرا این داده‌ها می‌توانند پوشش مکانی گسترده‌تری را در دوره‌های زمانی کوتاه‌تر ارائه دهند و هزینه‌ی کمتری داشته باشند.از این رو در این پژوهش، در گام اول از داده­های ایستگاه های هواشناسی برای محاسبه تبخیرتعرق مرجع با   استفاده از روش پنمن مانتیث فائو استفاده شد. سپس با استفاده از داده های اقلیمیERA5 و ERA5-Land   ؛ نسبت به تعیین تبخیر- تعرق مرجع با استفاده از معادله پنمن مانتیث فائو اقدام گردید. در کنار این داده ها، از پارامتر تبخیر-تعرق مرجع WaPOR نیز استفاده شد. نتایج مقایسه تبخیر - تعرق مرجع روزانه به دست آمده از داده های تحلیل مجدد ERA5 و ERA5-Land   با   تبخیر - تعرق مرجع   به دست آمده از   داده­های ایستگاه­های سینوپتیک نشان داد که با وجود اینکه R2 بالایی در تمامی 13 ایستگاه­ مورد بررسی در استان کرمانشاه وجود دارد اما براساس نتایج ERA5 تنها ایستگاه­های کنگاور، هرسین، کرمانشاه، روانسر، اسلام آباد غرب، جوانرود وگیلانغرب و بر اساس نتایج   ERA5-Land   ایستگاه­های کنگاور، گیلان غرب و جوانرود nRMSE کمتر از 30 درصد داشته است. همچنین نتایج مقایسه تبخیر- تعرق مرجع WaPOR با   تبخیر- تعرق مرجع   به دست آمده از داده­های ایستگاه­های سینوپتیک نشان داد که با وجود اینکه R2 بالایی در تمامی 13 ایستگاه­ مورد بررسی وجود داشت ولی ایستگاه­های سنقر، تازه آباد، سرپل ذهاب، گیلانغرب nRMSE بالای30 درصد داشته که نسبت به دو پایگاه داده دیگر از نظر تعداد ایستگاه با خطای بالای 30 درصد عملکرد مطلوبی داشته است. در نهایت نتایج به دست آمده در این پژوهش نشان می­­دهد که به ترتیب پایگاه داده WaPOR   ،­ ERA5   و ERA5-Land   به منظور محاسبه تبخیر- تعرق مرجع در ایستگاه­های مورد بررسی از عملکرد مناسبی برخوردار بوده که می­تواند جایگزین مناسبی بدین منظور در منطقه مورد مطالعه باشند.

چکیده استفاده از آنتی­اکسیدان­های طبیعی با منشا گیاهی به رقیق­کننده منی به عنوان جایگزین آنتی­اکسیدان­های صنعتی به دلیل داشتن ترکیبات فنولی و ظرفیت آنتی­اکسیدانی بالا و نداشتن مشکلات مربوط به ایمنی و ترکیبات سمی در سال­های اخیر مورد توجه پژوهش­گران قرار گرفته است. هدف از این مطالعه بررسی اثر غلظت­های مختلف (صفر، 20، 40، 80، 160 و 320 میکروگرم در میلی­لیتر) عصاره هیدروالکلی چای کوهی و آرتمیزیا به رقیق­کننده منی بر کیفیت منی گوسفند منجمد و یخ­گشایی بود. این آزمایش در قالب طرح کامل تصادفی با 4 راس قوچ نر نژاد سنجابی و شش تکرار انجام شد. جمع­آوری منی هر دو هفته یکبار با استفاده از واژن مصنوعی از قوچ­ها انجام شد. میزان فنول، فلاونوئید تام، مهار رادیکال­های آزاد، گروه­های عاملی و میزان سمیت غلظت­های مختلف عصاره­ها به ترتیب با استفاده از روش رنگ سنجی Folin-Ciocaltue، روش رنگ سنجی آلومینیوم کلرید، محلول DPPH، طیف FTIR و تست MTT انجام شد. جنبایی کل اسپرم با میکروسکوپ فاز کنتراست و زنده­مانی اسپرم­ها با رنگ آمیزی ائوزین- نیگروزین انچام گرفت. از آنالیز تست HOS برای تعیین ثبات و یکپارچگی غشای اسپرم استفاده شد. به منظور تعیین ناهنجاری­های اسپرم از محلول هانکوک و میزان آپوپتوز اسپرم­ها از رنگ­آمیزی آکریدین استفاده گردید. میزان پراکسیداسیون لیپید با استفاده از میزان تولید مالون دی آلدهید تعیین شد. تجزیه و تحلیل داده­ها با استفاده از نرم افزار    انجام شد و مقایسات میانگین­ها در سطح 5 درصد با آزمون دانکن انجام شد. نتایج آنالیز کروماتوگرام GC-MS عصاره­های هیدروالکلی آرتمیزیا و چای کوهی به ترتیب 9 و 8 پیک از ترکیبات عصاره این گیاهان را نشان داد. پیک­های مشاهده شده در عصاره هیدروالکلی آرتمیزیا و چای کوهی موید حضور گروه­های عاملی C-H، C-C، O-H، C=O، O=C=O و O-H بود. یافته­ها نشان داد اختلاف معنی­داری بین تیمارها در میزان ترکیبات فنولی و فلاونوئیدی وجود نداشت (05/0<p). نتایج نشان داد بین تیمارها اختلاف معنی­داری در رابطه با فراسنجه­های احیای رادیکال­های آزاد، زنده­مانی اسپرم، درصد زنده­مانی اسپرم، جنبایی تام، یکپارچگی غشا و DNA و میزان تولید مالون دی آلدهید وجود داشت (05/0>p). بیش­ترین زنده­مانی اسپرم و درصد زنده­مانی اسپرم با افزودن 80 میکروگرم در میلی­لیتر عصاره هیدروالکلی چای کوهی در مقایسه با سایر تیمارها مشاهده شد و با افزایش غلظت عصاره­ها زنده­مانی کاهش یافت (05/0>p). تحرک تام اسپرم­ها با افزودن 80 میکروگرم عصاره هیدروالکلی آرتمیزیا و چای کوهی در مقایسه با سایر تیمارها بالاتر بود و با افزایش غلظت عصاره­ها، تحرک تام کاهش یافت (05/0>p). افزودن 80 میکرو­گرم عصاره هیدروالکلی آرتمیزیا و چای کوهی سبب بهبود یکپارچگی غشای اسپرم در مقایسه با سایر تیمارها و شاهد گردید و افزایش غلظت عصاره سبب تخریب یکپارچگی غشا گردید (05/0>p). یکپارچگی DNA در حضور 80 میکروگرم در میلی­لیتر عصاره هیدروالکلی چای کوهی بالاتر از سایر تیمارها بود و افزایش غلظت عصاره سبب آسیب بیش­تر به یکپارچگی DNA شد (05/0>p). افزودن 80 میکروگرم در میلی­لیتر عصاره هیدروالکلی سبب کاهش تولید مالون دی آلدهید در مقایسه با سایر تیمارها پس از انجماد و یخ­گشایی گردید و با افزایش غلظت میزان تولید مالون دی آلدهید نیز افزایش یافت (05/0>p). با توجه به نتایج بدست آمده سطح 80 میکروگرم در میلی­لیتر عصاره هیدروالکلی از این دو گیاه در رقیق­کننده برای تاثیر بر ویژگی­های مورد بررسی و کاهش تولید مالون دی آلدهید مناسب می­باشد. کلمات کلیدی: گوسفند، انجماد، منی، زنده­مانی پس از انجماد، چای کوهی، گیاه آرتمیزیا 

Normal 0 false false false EN-US X-NONE FA

  رب گوجه فرنگی محصول اصلی گوجه فرنگی است که به صورت تجاری یا به صورت سنتی در‌‌‌‌ منزل تهیه می‌شود. طبق تعریف سازمان بهداشت جهانی، افزودن هر گونه ماده‌ی غیر مجاز و مضر به سبد غذایی انسان و حیوان تقلب نام دارد. گاهی افراد سود‌جو برای کم کردن هزینه‌های تولید و رسیدن به سود بیشتر دست به تقلب در مواد غذایی می‌زنند و سلامت انسان را به خطر می‌اندازند. بنابراین نیاز است تا روش‌های جدید و با سطح پاسخ سریع و بالا جهت شناسایی مواد افزودنی در رب استفاده شوند.از طرفی زمانی که یک ماده‌ی غذایی دچار تغییراتی شود و یا این که واکنش‌های شیمیایی در آن به وقوع بپیوندد، به طوری که ارزش مصرفی آن کاملا پایین آمده یا از بین برود، در این صورت چنین ماده ی غذایی دچار فساد شده است و آن را فاسد می‌نامند. در این پژوهش سعی بر آن است که بتوان به کمک ماشین بویایی علاوه بر تشخیص فساد در رب گوجه فرنگی، با شناسایی تقلب‌های رایج از جمله شناسایی مواد افزودنی نگهدارنده‌ی غیر مجاز در رب گوجه فرنگی به تامین سلامت تغذیه‌ای افراد جوامع پرداخت. در این پژوهش انجام کار در دو بخش بررسی آزمایشات بخش تقلبات و آزمایشات بخش فساد صورت پذیرفت. در بخش تقلبات، آزمایش به کمک افزودن دو ماده‌ی بنزوات سدیم و سوربات پتاسیم به صورت مجزا به نمونه‌های رب گوجه فرنگی انجام شد. پس از گذشت فاصله‌ی زمانی 2 ساعته تست‌های بویایی واندازه‌گیری اسیدیته، پی‌اچ در 20 نمونه انجام پذیرفت. در بخش دوم آزمایشات، که آزمایشات مرتبط با فساد رب گوجه بود آزمون‌های میکروبی و فیزیکی و شیمیایی رب انجام شد. در آزمون میکروبی سویه‌های مورد نظر پس از خریداری وآماده سازی اولیه به نمونه‌ها اضافه گردید. میکروارگانیسم‌ها با گذشت زمان باعث ایجاد تغییرات فیزیکی و شیمیایی در رب گوجه فرنگی شدند. جهت ارزیابی این تغییرات آزمون‌های فیزیکی وشیمیایی رب که شامل اندازه‌گیری pH، اسیدیته، بریکس، درصد‌ وزنی رسوب و تست بویایی بود انجام گرفت.

گیاه گوجه‌فرنگی‌ با نام علمی Solanum lycopersicum از خانواده بادنجانیان (Solanaceae) ازنظر اقتصادی یکی از مهم‌ترین محصولات کشاورزی در بسیاری از کشورها ازجمله ایران است. گیاه گوجه‌فرنگی‌در معرض خسارت عوامل مختلف ازجمله بیمارگرهای گیاهی است که در بین آن‌ها بیماری‌های ویروسی از اهمیت زیادی برخوردارند. ویروس موزائیک گوجه‌فرنگی (Tomato mosaic virus, ToMV) از جنس توباموویروس (Tobamovirus) یکی از مخرب‌ترین ویروس‌های آلوده‌کننده‌ی سبزی‌ها است. این ویروس دارای دامنه‌ی میزبانی وسیعی بین گیاهان زراعی و غیر زراعی است. طی سال‌های1397 تا 1399 از مزارع استان کرمانشاه واقع در شهرستان‌های کرمانشاه (کوزران، بالادربند، سراب یاوری، هلشی و مزرعه‌ی داخل دانشکده)، اسلام‌آباد (شیان)، قصر شیرین (شهرک شهید دکامی)، ماهیدشت، صحنه (دینور)، روانسر (حسن‌آباد)، سنقر (سهنله)، کنگاور (فش)، و هرسین (بیستون) استان کرمانشاه جمع‌آوری شد و برخی گلخانه‌های گوجه‌فرنگی استان کرمانشاه واقع در شهرستان‌های کرمانشاه (قزانچی)، اسلام‌آباد (قلعه شیان، کت کتی ) و ماهیدشت نمونه‌برداری انجام شد. وجود آلودگی به ToMV در نمونه‌ها با روش DAS-ELISA با استفاده از پادتن چند همسانه‌ای ساخت DSMZ (کد AS-0104) مورد بررسی قرار گرفت. ارزیابی نتایج با توجه به رنگ چاهک‌ها نسبت به شاهدهای مثبت و منفی صورت گرفته و نمونه‌های مثبت مشخص شد تعدادی از نمونه‌هایی که با داس الیزا آلوده تشخیص داده شدند برای ادامه‌ی کار انتخاب شدند. بررسی واکنش گیاهان محک با استفاده از مایه‌زنی مکانیکی در گلخانه انجام شد. تائید آلودگی تعدادی از نمونه‌ها با استخراج RNA کل و سپس آزمون مولکولی RT-PCR انجام شد. در این آزمون از آغازگرهای عمومی توباموویروس‌ها (F-3666 و R-4718) استفاده شد. باند مورد انتظار با اندازه حدود یک کیلو باز برای نمونه‌های آلوده به دست آمد. ترادف‌های بدست آمده در GenBank ثبت گردیدند (رس‌شمار OM460705 برای جدایه AE293 و OM460706 برای جدایه AE298). با استفاده از توالی‌های موجود در GenBank درخت تبارزایی ترسیم شد.‌ توالی دو جدایه ToMV   از استان کرمانشاه با ‌جدایه‌های ToMV در یک گروه قرار گرفتند و بیشترین شباهت (به‌ترتیب، ???? و 99?? درصد یکسانی توالی) را با یک جدایه   ویروس موزائیک گوجه‌فرنگی (رس‌شمارLC650928) که از گیاه گوجه‌فرنگی در ژاپن گزارش شده است را نشان دادند. در مجموع نتایج آزمون‌های الیزا، مایه‌زنی و RT-PCR وجود و پراکنش گسترده ویروس موزائیک گوجه‌فرنگی را در مزارع گوجه‌فرنگی شهرستان‌های کرمانشاه، قصرشیرین، هرسین، صحنه، روانسر و اسلام‌آباد اثبات نمود.   

با توجه به تمایل فزاینده پرورش دهنده­گان گوسفند به استفاده از تلقیح مصنوعی، یافتن راهکارهایی برای حفظ بارداری منی منجمد قوچ می­تواند داری اهمیت و کاربرد باشد. هدف از این مطالعه بررسی نقش افزودن غلظت‌های متفاوت لامینارین به عنوان مکمل آنتی­اکسیدانی به رقیق کننده منی گوسفند پس از انجماد-یخ­گشایی بود. نمونه­های منی از 4 راس قوچ نژاد سنجابی بالغ با میانگین سنی سه تا چهار سال با باروری تایید شده با استفاده از واژن مصنوعی دوبار در   هفته جمع آوری شد. بلافاصله پس از جمع آوری نمونه به آزمایشگاه منتقل در بافر تریس بازی رقیق شده غلظت­های 100، 200، 400 و 800 میکروگرم در میلی­لیتر لامینارین به آن اضافه شد. ارزیابی­های زنده­مانی اسپرم، تحرک، یکپارچگی غشای اسپرم، ناهنجاری اسپرم، آپاپتوز، لیپیدپراکسیداسیون و فعالیت آنزیم سوپر اکسید دیسموتاز بر روی آنها انجام گرفت. نتایج نشان داد که لامینارین در غلظت 800   میکروگرم بر میلی­لیتر سبب بهبود پارامترهای درصد تحرک، یکپارچگی غشای پلاسمایی و زنده­مانی اسپرم پس از فرآیند انجماد- یخ­گشایی نسبت به تمامی گروه­های تیماری می­شود. همچنین غلظت 800   میکروگرم بر میلی لیتر لامینارین در مقایسه با گروه­های دیگر درصد ناهنجاری و آپاپتوز را کاهش دادند. لامینارین در غلظت­های 400 و 800   میکروگرم بر میلی­لیتر میزان پراکسیداسیون لیپید را کاهش و همچنین غلظت 800   میکروگرم بر میلی لیتر لامینارین فعالیت آنزیم سوپر اکسید دسموتاز منی را افزایش داد. به طور کلی مشخص شد که استفاده از سطح 800   میکروگرم بر میلی لیتر لامینارین، پارامترهای کمی و کیفی اسپرم قوچ سنجابی را پس از فرآیند انجماد- یخ­گشایی بهبود می­بخشد.

  چکیدهتولید مقادیر بالای گونه‌های فعال اکسیژن در طی فرایند انجماد- یخ­گشایی عامل اصلی اختلال در عملکرد اسپرم است. آنتی­اکسیدان­ها با کاهش تشکیل و پاک­سازی رادیکال­هایآزاد سبب بهبود جنبایی و حفظکیفیت اسپرم می­شوند. گلوتاتیونپراکسیداز به عنوان یک پروتئین اساسی در تحرک اسپرم درگیر است. سلنیوم به عنوانعنصر کمیاب اساسی برای اسپرماتوژنز شناخته­ شده­­است و بیشتر سلنیوم موجود در بیضهدر ارتباط با گلوتاتیون پراکسیداز است. نانوذرات سلنیوم سمیت کمتری نسبت به سلنیتدارند. سیستئین اسیدآمینه­ای با فعالیت آنتی­اکسیدانی دارای گروه تیول می­باشد.گروه­های تیول مانع از تشکیل پراکسید هیدروژن در اسپرم می­شوند. همچنین تیول، پیش­ماده­یبیوسنتز گلوتاتیون درون سلولی است و سطح آن را افزایش می­دهد. در این مطالعه بااستفاده از باکتری استافیلوکوکوس اورئوس نانوذرات سلنیوم تولید گردید وهمچنیننانوذرات سلنیوم سنتز شده توسط باکتری با سیستئامین­ پوشش­دار شدند. بیوسنتزنانوذرات سلنیوم توسط باکتری و نانوذرات پوشش­دار شده با سیستئامین توسط طیف­سنجیمرئی فرابنفش تایید شد. خصوصیات فیزیکوشیمیایی نانوذرات با استفاده از آنالیزهایپراش اشعه ایکس، سنجش تبدیل فوریه مادون قرمز و تصویربرداری با میکروسکوپ الکترونیروبشی نشر میدانی مشخص شد. در مطالعه­ی حاضر، منی از چهار راس قوچ بالغ نژادسنجابی هفته­ای دو بار با واژن مصنوعی بدست آمد. پس از رقیق­سازی منی در رقیق­کننده­یتریس بازی، غلظت­های مختلف (1، 5، 25 و125 میلی­گرم در میلی­لیتر) سیستئامین، نانو سلنیوم سنتز شده توسط باکتری، نانوسلنیوم پوشش­دار شده با سیستئامین و نمک سلنیت سدیم اضافه شد. گروه بدون افزودنیبعنوان گروه شاهد در نظر گرفته شد. تیمارهای مورد مطالعه در پایوت‌های 25/0 میلی­لیتریکشیده شدند و به مدت 4 ساعت در دمای 4 درجه سانتی­گراد در یخچال به منظور تعادل­سازیقرار داده شدند. سپس پایوت­ها به مدت 12 دقیقه در ارتفاع 4 سانتی­متری از بخار ازتقرار گرفتند و در انتها در ازت غوطه­ور و به تانک ازت منتقل شدند. پس از یخ­گشایی(30 ثانیه در دمای 37 درجه سانتی­گراد) تحرک کلی، زنده­مانی، یکپارچگی غشای پلاسماو DNA، ناهنجاری­هایاسپرم با کمک میکروسکوپ فاز کنتراست بررسی شدند. سطح لیپید پراکسیداسیون وسوپراکسید دیسموتاز با کمک کیت سنجش و دستگاه الایزا ریدر بررسی گردید. داده­هایبه دست­آمده توسط طرح فاکتوریل کاملاً تصادفی و نرم افزار    آنالیز شدند و برای مقایسه میانگین­ها ازآزمون دانکن در سطح خطای ? درصد استفاده شد. نتایج حاصل از این آزمایش نشان داد کهافزودن غلظت یک میکروگرم در میلی‌لیتر نانوذره سلنیوم پوشش­دار شده با سیستئامینبه رقیق کننده میزان تحرک، زنده­مانی، یکپارچگی غشای پلاسمایی و آنزیم سوپراکسیددیسموتاز اسپرماتوزوئید را در مقایسه با گروه شاهد و سایر گروه­های تیماریبه صورت معنی­‌داری افزایش داد و میزان ناهنجاری، آسیب DNA و سطح مالون دی آلدهید اسپرماتوزوئید را در مقایسه با گروه شاهد وسایر گروه‌های تیماری به صورت معنی­داری کاهش داد. افزودن غلظت 125 میکروگرم درمیلی‌لیتر نمک سلنیت سدیم به رقیق­کننده میزان تحرک، زنده­‌مانی، یکپارچگی غشایپلاسمایی و آنزیم سوپراکسید دیسموتاز اسپرماتوزوئید را در مقایسه با گروه شاهد وسایر گروه‌­های تیماری به صورت معنی­داری کاهش داد و میزان ناهنجاری، آسیب DNA و مالون دی آلدهید اسپرماتوزوئید را درمقایسه با گروه شاهد و سایر گروه‌های تیماری به‌صورت معنی‌­داری افزایش داد‌. درپایان به نظر می­رسد افزودن نانوذره سلنیوم پوشش­دار شده با سیستئامین اثراتسودمندی بر پارامترهای اسپرم گوسفند پس از انجماد- یخ­گشایی دارد.

  چکیدهانجماد اووسیت موش می تواند اطلاعات مهمی را برای انجماد اووسیت انسان و درمان ناباروری فراهم کند. در این راستا مشخص شده است که روش انجماد شیشه ای نسبت به انجامد آهسته برای انجامد اووسیت پستانداران موثرتر است. مطالعه حاضر جهت بررسی قابلیت زنده مانی و توسعه تکاملی بعدی اووسیت­های منجمد شده موش در مراحل جرمینال وزیکول (GV) و متافاز   دو (MII) صورت گرفت. اووسیت­ از تخمدان موش­های نژاد NMRI جمع آوری گردید. اووسیت­های با سلول­های کومولوس در محیط در انکوباتور تحت شرایط دمای °C 37 و 5% دی اکسیدکربن به مدت 3 ساعت کشت داده شدند. بعد از رسیدن به مرحله GV و MII، اووسیت­های GV و MII با مورفولوژی مطلوب توسط روش­های انجماد تک مرحله­ای و چند مرحله­ای منجمد شدند. بعد از انجماد اووسیت­ها به کرایوتایپ 25/0 میلی­لیتری انتقال داده شدند و درون نیتروژن مایع ذخیره گردیدند. سپس اووسیت­ها یخ­گشایی شده و در چهارمرحله توسط در محلول شسته شدند و مورد بلوغ و لقاح قرار گرفتند. زنده مانی اووسیت، تکامل از مراحل دو سلولی تا بلاستوسیت و نرخ بلوغ و لقاح اووسیت­های GV و MII در هردو روش یک مرحله­ای و چندمرحله­ای بررسی شد. نرخ زنده مانی اووسیت­های GV و MII منجمد شده در گروه روش یک مرحله ای به طور معنی­داری کمتر از گروه چند مرحله ای و کنترل بود (P<0.05). همچنین نرخ بلوغ و لقاح و تکامل تا مرحله بلاستوسیت در گروه چند مرحله ای به طور معنی­دار (p<0.05) از گروه یک مرحله­ای بیشتر بود. اما تفاوت معنی­داری بین اووسیت­های GV و MII در زنده مانی، نرخ لقاح و تکامل در هردو روش انجماد شیشه­ای وجود نداشت. در مقایسه با تخمکهای منجمد نشده در گروه کنترل، انجماد باعث آسیب زدن به زنده مانی، باروری و شایستگی تکاملی تخمک شد. این مطالعه همچنین ثابت کرد که انجماد چند مرحله­ای مناسب­تر از یک مرحله­ای می­باشد.  واژه­های کلیدی: جرمینال وزیکول، متافاز دو، موش NMRI، اووسیت، زنده­مانی، انجماد شیشه­ای