هدف: این پژوهش با هدف تحلیل جامعه‌شناختی رمان «فرنگیس» اثر مهناز فتاحی، بر اساس نظریّه ساخت‌گرایی تکوینی لوسین گلدمن انجام شده است. در این تحقیق تلاش شده تا بازتاب مسائل اجتماعی، فرهنگی، اقتصادی و سیاسی جامعه ایران در دوران جنگ تحمیلی و پس از آن دراین اثر بررسی شود. همچنین بررسی شده که چگونه این رمان با ایجاد ارتباط میان ساختارهای اجتماعی و عناصر ادبی، نقش موثری در انتقال آگاهی جمعی و تداوم ارزش‌های دفاع مقدس ایفا می‌کند. روش‌شناسی تحقیق: پژوهش حاضر به شیوه توصیفی- تحلیلی صورت‌گرفته است. با استفاده از نظریّه ساخت‌گرایی‌تکوینی، محتوای رمان از منظر ارتباط میان ساختار اجتماعی و سبک ادبی آن تحلیل شده است. منابع مرتبط و مطالعات پیشین نیز برای تقویت تحلیل مورد بررسی قرار گرفته‌اند.   یافته‌ها: نتایج تحقیق نشان می‌دهدکه سبک رئالیسم انتقادی دراین اثر به‌خوبی توانسته است مصائب و دغدغه‌های مردم جنگ‌زده ایران را به تصویر بکشد. نویسنده با پرداختن به موضوعات خانواده، فرهنگ، سیاست و اقتصاد، توانسته نمایی واقعی از شرایط اجتماعی آن دوران ارائه دهد و برنقش مقاومت و رشادت مردم تاکید کند. همچنین تحلیل نشان می‌دهدکه این اثر با خلق جامعه‌ای آرمانی‌تر از واقعیت، دیدگاه‌های اصلاحی را به خوانندگان منتقل کرده و با تاکید بر نقش مردم در تحوّل جمعی را ارتقا داده است. نتیجه‌گیری: بررسی جامعه‌شناختی رمان «فرنگیس» نشان می‌دهد که این اثر نه‌تنها روایت‌گر تاریخ جنگ تحمیلی و مصائب مردم ایران، به‌ویژه جنگ‌زدگان گیلانغرب است، بلکه بستری برای انتقال آگاهی جمعی و حفظ آرمان‌های دفاع‌مقدس فراهم می‌کند. نویسنده با بهره‌گیری از سبک رئالیسم انتقادی، توانسته است مقاومت، رشادت و شرایط دشوار اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی را به‌طور ملموس و واقع‌گرایانه به تصویر بکشد. بر اساس نظریه ساخت‌گرایی تکوینی لوسین گلدمن، این اثر با خلق جامعه‌ای زیباتر از واقعیت، تحولات اصلاحی را به خوانندگان منتقل کرده و توانسته مخاطبان را در فهم تاثیرات جنگ بر جامعه، آگاه‌تر سازد. در نهایت، «فرنگیس» را می‌توان نه‌تنها یک روایت مستند از تاریخ جنگ، بلکه سندی اجتماعی،‌ ادبی دانست‌که نقش مهمی در بازتاب مسائل اجتماعی و تداوم ارزش‌های مقاومت ایفا می‌کند. واژگان کلیدی: جامعه‌شناسی ادبیات،گلدمن، ساختارگرایی، مهناز فتاحی، رمان فرنگیس.       هدف: این پژوهش با هدف تحلیل جامعه‌شناختی رمان «فرنگیس» اثر مهناز فتاحی، بر اساس نظریّه ساخت‌گرایی تکوینی لوسین گلدمن انجام شده است. در این تحقیق تلاش شده تا بازتاب مسائل اجتماعی، فرهنگی، اقتصادی و سیاسی جامعه ایران در دوران جنگ تحمیلی و پس از آن دراین اثر بررسی شود. همچنین بررسی شده که چگونه این رمان با ایجاد ارتباط میان ساختارهای اجتماعی و عناصر ادبی، نقش موثری در انتقال آگاهی جمعی و تداوم ارزش‌های دفاع مقدس ایفا می‌کند. روش‌شناسی تحقیق: پژوهش حاضر به شیوه توصیفی- تحلیلی صورت‌گرفته است. با استفاده از نظریّه ساخت‌گرایی‌تکوینی، محتوای رمان از منظر ارتباط میان ساختار اجتماعی و سبک ادبی آن تحلیل شده است. منابع مرتبط و مطالعات پیشین نیز برای تقویت تحلیل مورد بررسی قرار گرفته‌اند.   یافته‌ها: نتایج تحقیق نشان می‌دهدکه سبک رئالیسم انتقادی دراین اثر به‌خوبی توانسته است مصائب و دغدغه‌های مردم جنگ‌زده ایران را به تصویر بکشد. نویسنده با پرداختن به موضوعات خانواده، فرهنگ، سیاست و اقتصاد، توانسته نمایی واقعی از شرایط اجتماعی آن دوران ارائه دهد و برنقش مقاومت و رشادت مردم تاکید کند. همچنین تحلیل نشان می‌دهدکه این اثر با خلق جامعه‌ای آرمانی‌تر از واقعیت، دیدگاه‌های اصلاحی را به خوانندگان منتقل کرده و با تاکید بر نقش مردم در تحوّل جمعی را ارتقا داده است.

      هدف پژوهش: هدف اصلی این پژوهش بررسی جلوه‌ها و ابعاد رئالیسم جادویی در قصّه‌های ایرانی، با تمرکز ویژه بر مجموعه داستانی گل به صنوبر چه کرد اثر ابوالقاسم انجوی شیرازی است. این تحقیق در پی شناخت مولّفه‌های بارز رئالیسم جادویی در این مجموعه و بررسی شباهت‌ها و تفاوت‌های آن با نظریه‌های کلاسیک این سبک در ادبیّات جهانی است. روش‌شناسی پژوهش: پژوهش حاضر با رویکردی کیفی و روش تحلیل محتوای متنی انجام شده است. ابتدا عناصر و مولّفه‌های رئالیسم جادویی از منظر نظریه‌پردازان این حوزه استخراج شده و سپس این مولّفه‌ها بر اساس بسامد و نوع حضورشان در مجموعه گل به صنوبر چه کرد شناسایی، دسته‌بندی و تحلیل گردیده‌اند. یافته‌ها: یافته‌های پژوهش نشان داد که مولّفه‌های رئالیسم جادویی نظیر تلفیق خیال و واقعیّت، حضور عناصر جادویی در بستر واقعی، شخصیّت‌های فراطبیعی، تغییر شکل‌های شگفت‌انگیز، و زمان و مکان چندلایه به‌طور گسترده و قابل‌توجّهی در قصّه‌های این مجموعه بازتاب یافته‌اند. همچنین استفاده از شگردهای بلاغی مانند تشبیه، استعاره، اغراق، تشخیص، کنایه و تلمیح موجب تقویّت جلوه‌های زیبایی‌شناختی این مولّفه‌ها شده است. نتیجه‌گیری: نتایج نشان می‌دهد که مجموعه   گل به صنوبر چه کرد ضمن برخورداری از ریشه‌های بومی و عامیانه، به‌طور ناخودآگاه، بسیاری از ویژگی‌های رئالیسم جادویی را در خود جای داده و می‌تواند به‌عنوان نمونه‌ای اصیل از ظهور این سبک در ادبیّات عامیانه فارسی تلقّی شود. همچنین بررسی تطبیقی این مولّفه‌ها با نظریه‌های کلاسیک، پیوندهای فرهنگی مشترک میان ادبیّات ایران و جهان را نشان می‌دهد. واژگان‌کلیدی: رئالیسم جادویی، قصّه‌های ایرانی، انجوی شیرازی، گل به صنوبر چه کرد، ادبیّات عامیانه، زیبایی‌شناسی، شگردهای بلاغی.

   چکیده طرح مساله: قصه‌گویی به‌عنوان ابزاری موثر در تربیت کودکان با دسته‌بندی قصه‌ها امکان شناخت مضامین و ویژگی‌های تربیتی آن‌ها را فراهم می‌کند.   قصه‌های عیاری با تاکید بر ارزش‌هایی چون شجاعت، صداقت، وفاداری و حمایت از محرومان، نقش مهمی در آموزش غیرمستقیم مفاهیم جامعه‌پذیری ایفا می‌کنند.   پرسش پژوهش: چگونه خواندن داستان‌های عیاری بر رشد تربیتی و جامعه‌پذیری کودکان اثر می‌گذارد. روش پژوهش: این پژوهش با روش توصیفی- تحلیلی و استفاده از داده‌های کتابخانه‌های به بررسی نقش قصه‌هایعامیانه، به‌ویژه داستان‌های عیاری و نمونه موردی آن سمک عیار در رشد پرورشی و جامعه‌پذیری کودکان ? تا ??سال می‌پردازد. جامعه آماری: مطالع? موردی این پژوهش بر اساس کتاب سمک عیار نوشته کاتب ارجانی صورت گرفته‌است. ضرورت و اهداف پژوهش: این پژوهش ضمن تاکید بر نقش قصه‌ها در انتقال فرهنگی، بر اهمیت بهره‌گیری از داستان‌های ایرانی که ریشه در هویت ملی دارند، تاکید دارد. در نتیجه، استفاده از این داستان‌ها در آموزش‌وپرورش ضروری است تا ضمن مقابله با تاثیرات منفی فناوری‌های نوین، کودکان در مسیر رشد اخلاقی و مسئولیت‌پذیری هدایت شوند.   یافته‌ها: در این پژوهش شاخص های یافت شده   به دو گروه تقسیم شده‌اند: گروه اول شاخص هایی که بیانگر رشد و توسعه‌ی فردی کودکان است: پرورش توان خیال‌پردازی در کودکان، برآرودن نیاز کودکان به تجربه جهان خیالی،   پرورش توان حل مسئله، کاربرد عقلانیت و خردورزی، مدیریت شرایط بحرانی، تشویق به خطرپذیری در بحران، هم‌فکری، تیکه بر اندیشه‌ی جمعی، درونی کردن باور به تلاش و پشتکار، خودبسندگی و استقلال فردی، درونی کردن ارزش های اخلاقی، پذیرش مسئولیت پیامد کارها، نگرش فارغ از جنسیت به انسآن‌ها، پایبندی به عهد و پیمان و پذیرش و احترام به تفاوت های فرهنگی.

   هدف: در این پژوهش، از یک‌سو عناصر طبیعت قرار دارند‌که در انتقال عواطف و ذهنیّات و نیز شکل‌دادن به   صورت‌های مرتبط با بلاغت نقش مهمّی داشته‌اند؛ تا جایی‌که فهم بسیاری از زوایای مرتبط با موضوع و صورت آثار ادبی، درگرو فهم چگونگی تاثیر این عناصر در آن‌هاست. از دیگرسو نیز ضرب‌المثل‌های فارسی قرار دارندکه ‌حجم قابل‌‌توجّهی از‌مولّفه‌های مرتبط با‌ زبان و ادبیّات، فرهنگ عمومی، روانشناسی، جامعه‌شناسی، مردم‌شناسی و خصایص اخلاقی مردم ایران را حمل می‌کنند. بر‌این اساس و باتوجّه به اهمّیّت مذکور، هدف از این پژوهش عبارتند از: تعیین انواع و بسامد عناصر طبیعت به‌کاررفته در ضرب‌المثل‌های فارسی، تشخیص و طبقه‌بندی نمودهای معنایی- محتوایی‌کارکرد عناصر طبیعت در ضرب‌المثل‌های فارسی، یافتن و ‌گروه‌بندی جلوه‌های زیباشناختی- بلاغی نمود عناصر طبیعت در ضرب‌المثل‌ها، تحلیل و استدلال دربار? پربسامدترین انواع، کارکردهای معنایی و ادبی- بلاغی جلوه‌یافته در ضرب‌المثل‌ها. روش‌شناسی پژوهش: در این پژوهش، به روش توصیفی- تحلیلی، ضرب‌المثل‌های فارسی براساس فرهنگ دوجلدی امثال سخن‌که با سرپرستی دکتر حسن انوری نوشته شده‌‌است، بررسی‌ شده‌اند. ضرب‌المثل‌های دارای عناصر طبیعت براساس گروه و زیرگروهی که مربوط به آن‌ها بوده‌اند، گروه‌بندی شده‌ و همین ضرب‌المثل‌های یافت شده از لحاظ مفهوم و محتوا و از لحاظ علوم بیان، بدیع و بارزترین وجوه علم معانی مورد بررسی و طبقه‌بندی قرار‌گرفته‌اند و با شواهد گزیده توضیح داده شده‌اند و به تعدادی از‌دیگر شواهد نیز که به دلیل مجال اندک یک پایان‌نامه فرصت توضیح نداشته‌اند، ارجاع داده شده است. یافته‌ها: بیشتر ضرب‌المثل‌ها منظوم بوده‌اند. مراتب سائر بودن یا جنب? مثلی داشتن در تمام ضرب‌المثل‌های بررسی شده یکسان نبود. از‌میان‌گونه‌های عناصر طبیعت یافت شده در ضرب‌المثل‌های فارسی، پربسامدترین گروه‌های عناصر طبیعت عبارتند‌از: جانوران و پرندگان،‌گیاهان و روییدنی‌ها، آب و پدیده‌های وابسته به آن، خاک و وابسته‌ها، آسمان، پدیده‌ها و اجرام آسمانی. در میان‌کارکردهای موضوعی- معنایی این ضرب‌المثل‌ها، گروه‌های اخلاق فردی و اجتماعی، امور اقتصادی، امور معنوی، عواطف انسانی و خردورزی و تعقّل بیشترین نمود را داشته‌اند. در رابطه با‌کارکرد زیباشناختی- بلاغی نیز پرنمودترین‌ها به این ترتیب است: کارکرد‌کنایی، تناسب،‌کارکرد تشبیهی، تکرار، کارکرد استعاری. نتیجه‌گیری: ما از این پژوهش متوجّه شدیم که میزان استفاد? ضرب‌المثل‌های فارسی از عناصر طبیعت بسیار زیاد بوده است. هر عنصری در بافت معنایی مربوط به خودش یا در محمل موضوعی- معنایی ضرب‌المثل خودش نقشی ویژه در انتقال معنی داشته است و القا کننده‌ی مفهوم یا مفاهیمی خاص است. هرکدام از عناصر طبیعت در ضرب‌المثل‌ها نیز یا به صورت مستقل تصویری بلاغی بوده‌اند یا در یک بافت بلاغی- زیباشناختی نقشی قابل نوجّه ایفا‌کرده‌اند. تنوّع عناصر طبیعت در ضرب‌المثل‌ها بسیار زیاد بوده است. به طور‌کلّی ضرب‌المثل‌های شامل عناصر‌طبیعت، محمل مفاهیم متعدّد و‌متنوّع موضوعی بوده‌اند و نیز بیشتر ضرب‌المثل‌های بررسی شده مشتمل بر یک یا بیش از یک شگرد بلاغی بوده‌اند. کلیدواژه‌ها:‌کارکرد‌معنایی،کارکرد‌زیباشناختی- بلاغی، عناصر‌طبیعت، ضرب‌المثل‌های فارسی، فرهنگ امثال سخن.

هدف: بررسی نمود چهره‌ی زن، در دوره‌های مختلف شعر فارسی؛ اعم از کلاسیک و معاصر دارای ارزش‌های بسیار است که هم از لحاظ محتوا و هم از لحاظ تاثیری که بر فرم و جلوه‌های بلاغی و زیباشناختی شعر می‌گذارد، می‌تواند مورد توّجه واقع شود. پژوهش‌های مربوط به این حوزه، می‌توانند علاوه بر فایده‌های مذکور، ارزش‌های فرهنگی، روانشناختی، مردم‌شناختی، جامعه‌شناسانه و در عین حال ادبی فراوان داشته باشند. بر اساس این اهمیّت، هدف این پژوهش، بررسی کارکرد معنایی و تصویری شخصیّت زن در شعر سه شاعر شاخص معاصر محمّدسعید میرزایی، فاضل نظری و گروس عبدالملکیان است که به‌طور گسترده در آثارشان به زن پرداخته‌اند و توّجه ویژه‌ای به نمودهای مختلف و نقش‌های گوناگون زن اعم از نقش مادری، همسری، معشوقی و غیره نشان داده‌اند.    روش‌شناسی پژوهش: این پژوهش، به شیوه‌ی توصیفی - تحلیلی انجام گرفته است که هم شامل طبقه‌بندی انواع، تبیین بسامدها و استدلال درباره‌ی آن‌هاست و هم ناظر به توضیح و تحلیل کارکردهای معنایی و تصویری یافته‌ها.    یافته‌ها: مهم‌ترین یافته‌های این پژوهش نشان می‌دهد که بیشترین حجم آثار محمّدسعید میرزایی را شعرهای عاشقانه در بر می‌گیرند که در آن‌ها استعاره، تشبیه و تناسب نمودی بارزتر دارند و غالباّ هنگام توصیف شخصیّت زن و نیز وصف زیبایی‌ها یا حالات درونی او، جلوه یافته‌اند. در شعر میرزایی زن حضور مستقیم دارد و نقش معشوقی نسبت به سایر نقش‌ها پررنگ‌تر است. در شعر فاضل نظری تشبیه، استعاره و تضاد بسامد بیشتری دارند که اغلب هنگام گلایه از معشوق، بیان دلتنگی و دوری از یار دیده می‌شوند. زن در شعر نظری حضوری آشکار دارد و در هیبت معشوقی بی‌وفا پدیدار می‌شود.گروس عبدالملکیان در سروده‌هایش از تشبیه، نماد و کنایه بیشتر بهره می‌گیرد؛ امّا نمی‌توان شعرش را شعری نمادین دانست. این تصاویر اغلب به منظور توصیف حالات و نمودهای مختلف زن در نقش‌های گوناگونی که به عنوان معشوق، همسر و مادر می‌پذیرد، آشکار می‌شوند. در بخش کارکرد معنایی جدایی و دوری از معشوق بیش از دیگر مضامین عاشقانه در شعر عبدالملکیان نمود دارد.    نتیجه‌گیری: در ادامه‌ی تبیین مهم‌ترین یافته‌ها، بارزترین شباهت‌ها و تفاوت‌های آثار بررسی شده، از منظر کارکردهای تصویری و معنایی نیز قابل ذکرند. مهم‌ترین شباهت‌ها عبارتند از: بسامد بیشتر تشبیه و استعاره برای توصیف شخصیّت زن. بارزترین تفاوت‌ها نیز از این قرارند: استعاره در شعر میرزایی نسبت به تشبیه از بسامد بالایی برخوردار است و از طیف رنگ‌های مختلف برای بیان حالات روحی خود در شعرهایش بهره می‌گیرد، همچنین نسبت به نظری و عبدالملکیان دایره‌ی واژگانی گسترده‌تری دارد و مرز خیالش فراتر از آن‌هاست. شعر فاضل نظری مختصر است و مفید، تلفیقی است از سبک هندی و عراقی و غزل نوین. رکن اصلی شعرهایش تشبیه است و از بین تشبیهات، تشبیه مضمر بیشترین بسامد را در آثارش دارد. برخلاف میرزایی، در شعر نظری غیر از رنگ سرخ که در غزل‌های مختلف به کرات دیده می‌شود، از دیگر رنگ‌ها خبری نیست جز یک یا دو رنگ دیگر که بسیار محدودند. انگار دنیای شعری فاضل نظری دنیای رنگ سرخ است: گل سرخ، لب سرخ، سیب سرخ، شقایق سرخ، غنچه‌های سرخ. زبان شعر نظری نسبت به میرزایی و عبدالملکیان کهنه‌تر است و دایره‌ی واژگانی محدودتری دارد. دایره‌ی واژگانی گروس عبدالملکیان نسبت به نظری گسترده‌تر و در مقایسه با میرزایی محدودتر است. در شعرهایش از تشبیه مضمر بهره‌ی بسیار گرفته و در کنار آن با استفاده از واژه‌های تازه و امروزی در کنار واژه‌های معمول و رایج زبان، تصاویر و ترکیبات کلیشه‌ای را پس زده و تصاویری تازه و مدرن آفریده است. رنگ‌ها در شعر عبدالملکیان حالتی بینابین دارند، نه مانند میرزایی به رنگ‌آمیزی شعرش پرداخته و نه مانند نظری تنها به یک یا دو رنگ بسنده کرده است. در بخش کارکرد معنایی این پژوهش به اهمیّت استفاده از رنگ‌های مختلف در شعر این سه شاعر به تفصیل پرداخته شده است.      

این پایان­نامه با عنوان «بررسی و تحلیل جنگ و جنگ­افزار در دارا­ب­نام? طرسوسی» به تبیین و تحلیل انواع و اقسام جنگ­ها، شیوه­ها و شگردها و راهبردهای جنگجویان و ابزار و آلات جنگی مورد استفاد? آن­ها می­پردازد. هدف اصلی: بررسی و تحلیل گونه­های جنگ و انواع جنگ­افزارها در داراب­نام? طرسوسی است. روش پژوهش: این پایان­نامه به روش تحلیلی- توصیفی- اسنادی و متکی بر مطالع? منابع کتابخانه­ای به انجام رسیده است. یافته­ها: جنگ­ها در داراب­نامه به دو شیو? تن­به­تن و گروهی صورت گرفته است و ابزاری که در این دو نوع جنگ­ها استفاده شده بعضی همچون سپر، جوشن و زره ابزار و آلات تدافعی و بعضی همچون تیغ، نیزه، زوبین و گرز ابزار و آلات تهاجمی است.   چنانکه پیداست دو اقلیم مختلف در این نبردها دیده می­شود: یکی اقلیم زمینی و واقعی و محسوس مثل نبردهای داراب با کشورهای جزایر هند معروف به دریابار مانند عمان یا نبرد ایران و روم یا نبرد رومیان و مصریان و دیگر اقلیم فراواقعی و نامحسوس مانند نبرد با دیوان و غولان و زنگیان و نبرد با سگساران و گلیم­گوشان و.... برخی از جنگ­ها، جنگ­های درون­اقلیمی و درون­سرزمینی است؛ مانند جنگ بهمن و رستم و زال، جنگ همای و داراب و.... موجودات فراواقعی با دو جنگ­افزار آتش در دهان و فلاخن (پرتاب سنگ) به جنگ با اسکندر و لشکر او می­آیند. اسکندر جنگ­های مختلفی با عناصر واقعی همچون داراب بن داراب و بوراندخت و کیداور هندی و فورشاه و همچنین عناصر غیرواقعی همچون سگساران و غولان و دیوان و زنگیان دارد که در بعضی از این جنگ­ها اسیر می­گردد و در غالب جنگ­ها پیروز می­شود. البته نقش نیروهای ماورایی همچون سروش غیبی و راهنمایی­های حضرت خضر و نیز نقش عواملی همچون رعد و برق و صاعقه پیروزی­های او سهم عمده و اساسی دارد.    نتایج پژوهش: شیو? مقابل? دشمن با داراب گاه به شکل تن­به­تن و گاه به شکل گروهی بوده است. البته یک شیو? کلی با عنوان «شیو? فریب» در بعضی از جنگ­ها اعمال می­شود. شگردهای (تاکتیک­های) مورد استفاده و معمول هم? پهلوانان ازجمله داراب و بوراندخت در داراب­نامه شگرد واکنش سریع، استفاده از فنون رزمی و آمادگی جسمانی، رفتن در لاک تدافعی، استفاده از اصل غافلگیری و دور زدن دشمن و همچنین شبیخون زدن شبانه و ناگهانی بوده است. جنگ­های غیرمسلحان? داراب با دست خالی و جنگ­های مسلحان? او اگر از راه دور بوده با پرتاب نیزه و تیر و اگر از راه نزدیک بوده با شمشیر و گرز صورت گرفته است. کلیدواژه­ها: جنگ، جنگ­افزار، داراب، داراب­نامه، طرسوسی، داراب، اسکندر   

   چکیده ادبیات مهاجرت شاخه ای از ادبیات معاصر و امروزی محسوب میشود که با مسائل مختلف اجتماعی، فرهنگی ، سیاسی و اقتصادی پیوند دارد و در واقع مساله ای به روز در جامعه را بازنمایی میکند بنابراین ، این گونه و شاخه از ادبیات   دارای محتوا خاص و مولفه های منحصر به فرد خود است و همین باعث تفاوت محتوایی و درون مایه ای آن با ادبیات وطن شده است، این مولفه ها عبارتند از : تفاوت های فرهنگی و زیانی ، نوستالژی ، بحران هویت ، تبعیض نژادی ، ترس و اضطراب و ... . آثار آفریده شده در حوزه ادبیات مهاجرت از تجربه های زیستی فرد مهاجر در دو کشور مبدا و مقصد بهره می گیرد بنابراین میتواند وقایعی را که در هر دو سرزمین بر فرد مهاجر گذشته است را به شکلی واقع گرایانه ترسیم کند.   بنابراین مخاطبان این گونه ادبی با فرهنگ های جدیدی نیز آشنا   این تعریفی کوتاه در باب کارکرد ادبیات مهاجرت بود که به طور کامل تر در متن پژوهش بدان پرداخته شده است.   اهداف اصلی که در محوریت این پایان نامه مورد توجه بودند و صورت پذیرفتند ، تحلیل و بررسی دو اثر یاد شده برای واکاوی مولفه های ادبیات مهاجرت و همچنین دریافت مفهوم، انگیزه و تاثیرات مهاجرت بر هویت، روحیه و زندگی فرد مهاجر است   و چون مهاجرت از پیامد های دنیای استعمار و پسا استعمار است گریزی نیز بدین نظریه پسا استعماری برای پی بردن به ارتباط آن با ادبیات مهاجرت داشته ایم. در مورد محتوای این پایان نامه نیز باید افزود که مسلماً تمامی محتوا بر اساس همان اهداف نگاشته شده است در طی این تحلیل و بررسی ها مولفه های مشابه و اصلی از متن هر دو اثر استخراج شدند و در طی آن تفاوت ها و شباهت های هر یک نیز به آگاهی رسانده شد . بخش ابتدایی فصل اصلی این پژوهش( فصل چهارم) نیز صرف موضوع استعمار ، نظریه ی آن و نیز انواع استعمار شد که از این نظر جنبه ی ارتباطی دو اثر با این نظریه مهم نیز مشخص شد. در طول بررسی تطبیقی دو رمان دریافت شد که علاوه بر تشابهات فراوان دارای تفاوت هایی نیز با یکدیگر هستند که این موارد علاوه بر اینکه در متن های تحلیلی به آگاهی رسید در قسمت نتیجه گیری نیز بدان توجه شده است. در پایان این بررسی ها و تحلیل ها دریافت شد که شیوه ی روایتی و طرح کلی داستانی که هر دو نویسنده برای خلق اثر خود بهکار برده اند دارای تشابه است ، هردوی این نویسندگان مطرح ، با اینکه برخواسته از دو ملیت متفاوت اند اما در مورد مهاجرت ، مسائل و چالش های آن طرز دیدگاه تقریباً یکسانی دارند ، آنان در هویت پردازی شخصیت اصلی در رمان های خود نیز به طور همسانی عمل کرده اند، علاوه بر تمامی این موارد اکثر مولفه های انتخاب شده برای پرورش دادن و نیز شاخ و برگ دادن هر دو رمان نیز خالی از مشابهت نبودند اما طبیعتاً در حجم محتوایی و در برخی از جزئیات دارای تفاوت هایی نیز بودند که در متن اصلی پژوهش به طور کامل و مفصلی به آن ها پرداخته شد. در نهایت در پایان این بررسی های تطبیقی

   چکیده: پژوهش حاضر به منظور پایان نامه کارشناسی ارشد رشته مترجمی عربی، معطوف به نقش زنان دررمان های کشورهای عربی و سیرتحولات آن، با تمرکز بر ترجمه مقاله «الاسهام النسوی فی الروایه العربیه»، با روش ارتباطى )عربى-فارسى(   انجام گردید.    به طور کلی رمان را می توان یکی از محصولات ادبی دوران مدرن دانست که به دنبال تماس جهان عرب با کشورهای صنعتی در قرن نوزددهم پدید آمد و دارای کارکردهای متفاوت در جوامع می باشد.جوامع عرب نیز به ویژه دردوران معاصر تحت تاثیر این هنر قرارگرفته ونویسندگان   مشهوری به این عرصه پا نهاده اند.این اثر نیزدرابتدا به سیر   پیدایش وتحولات رمان   در اقصی نقاط بلاد عربی پرداخته وعوامل رشد وتوسعه آن رابررسی نموده است. عواملی که در نتیجه شرایط اجتماعی ,اقتصادی وفرهنگی خاصی که هر کشور عربی داردزمان پاسخ گویی آنان به این نیاز نیز متفاوت بوده است در ادامه به نقش زنان در رمان عربی پرداخته است وبه چرایی کمرنگ بودن نقش آنان درابتدای مسیر پاسخ داده است.   نویسنده معتقد است سختی های جنسیتی مهم ترین عامل در سر راه رمان زنان است زیرا که حاملان قلم همواره هم درپی حمل میراث مردانه ای بوده اند که به زن بانگاهی برتر گرایانه نگریسته اند.در ادامه موضوعات مورد علاقه نویسندگان زن را در هر دوره ای رابیان نموده است به گونه ای که باگذرزمان از نظر فکری وهنری پخته تر شده اند. چنانچه از نگاه این نویسنده، مهم ترین ویژگی رمان زنان در برهه ای از زمان، پرداختن به رویدادهای زندگی شخصی و بحث از محدودیت هایشان بوده است اماسیر تحولی رمان زنان را   در عبور از این مرحله می داند و اظهار می دارد که آثار زنان در گذر زمان تا سطح ادبیات رفیع، پیش رفته و مرزهای جنسیتی را کنارنهاده است. در پایان، نویسنده ضمن این که تفاوت نگاه مردان وزنان نسبت به موضوعات انتخابی آنان رابازگو می کند؛ با اشاره به شماری از زنان رمان نویس عرب، زنان را در این عرصه به شراره های برافروخته ای تشبیه می کندکه با آثارشان فکر رابهره مند و روح را سعادتمند می سازند.       کلیدواژه­ها :      الاسهام النسوی، رمان زنانه ،   ایمان القاضی

یکی از انواع ادبی داستان است و از مولفه­های اثرگذار داستان شخصیت و شخصیت­پردازی می­باشد، اینکه یک نویسنده پرداخت بهتری از شخصیت­ها داشته باشد توانایی او را بهتر و نیکوتر می­سازد، «یحیی یخلف» (1944 م) از جمله نویسندگان برجسته­ای است که با خلق آثارش در شمار بزرگان داستان نویسی معاصر فلسطین قرار گرفته است. داستان «تفاح المجانین» یکی از آثار ارزشمند این نویسنده است که با شیوه­­های نگارش و بیان ممتازش به بیان مسائل و مشکلات جامعه می­پردازد، جامعه­ای که تحت سیطره بیگانگان است، نویسنده این رمان پس از معرفی شخصیت­های داستان به طور جداگانه، در طول همین معرفی ذهن خواننده را با فضا و شرایط داستان آشنا می­کند و در طول همین معرفی­ها به بیان داستان­های مربوط به زندگی هر کدام از این شخصیت­ها و حوادثی که مربوط به آنها بوده و هست می­پردازد، تمام کتاب گویی معرفی شخصیت­ها می­باشد اما این معرفی ­شدنها خود کتاب و داستان مربوطه را شکل می­دهد این معرفی شدن در سه فصل با عناوین «النقطه الرابعه»، «تفاح المجانین» و «عوده الخال» شکل گرفته است، تمام شخصیت­های اصلی این مجموعه از نظر فعل و انفعالات ایستا نیستند و از آنجا که حوادث و رویدادها بر روی این اشخاص مطرح می­­شوند و همین­ها هستند که تحول و دگرگونی را در داستان ایجاد کرده­اند جزء شخصیت­های پویا محسوب می­شوند، اما شیوه شخصیت پردازی در داستان گاه مستقیم است و گاه غیر مستقیم،   نیز تاثیر افکار نویسنده بر روی شخصیت­های داستان مشهود است.   از طرفی وفور شخصیت­ها و صحنه­ها و به تصویر کشیدن آنچه مورد نظر نویسنده است؛ از جمله جامعه، زندگی مردم فقیر، مستعمره بودن، حکومت بیگانگان، و مشکلاتی که این طبقه در زندگی خود متحمل می شدند نویسنده را   بر آن داشته تا نقش یک (راوی- مفسّر) را ایفا کند و درنهایت توانسته است این مهم را با موفقیت به انجام برساند.   

چکیده اریک اریکسون رهبر روان پویشی برای ساختن نظریه شخصیت «خود»، از اطلاعاتی استفاده می­کند که عمدتاً آن­ها را از بازی درمانی، بررسی­های زندگینامه­ای و تحلیل روانی_تاریخی به دست آورده است. تحلیل روانی_تاریخی نوعی تحلیل از گونه بررسی­های زندگینامه­ای است. رشد انسان طبق نظریه اریکسون هشت مرحله دارد که جهان شمول است؛ لیکن تفاوت­های فرهنگی در حل بحران­ها کاملاً اثرگذارند. کودک در چهار مرحله اوّل رشد، از تولّد تا بلوغ بر رشد «خود» کنترل کمی دارد؛ امّا یکپارچه پژواک تجربه کودکی نیست؛ بلکه استقلال روزافزون و توانایی فزاینده را در طول زمان برای انتخاب شیوه‌های پاسخ‌دهی به بحران‌ها و درخواست‌های جامعه کسب می­کند. اگرچه همگی انسان­ها فضلیت­های امید، هدف و خردمندی را کسب نمی‌کنند؛ امّا توان رسیدن به آن‌ها را دارند؛ زیرا انسان‌ها این نیرو را دارند که از تثبیت کودکانه خارج شوند و رشد خود را هوشیارانه در طول زندگی هدایت کنند، هیچ چیزی نمی­تواند در طبیعت انسان مانع این کار شود. این پژوهش با هدف بررسی بُعد روانی فقر در رمان «سال­های ابری» از علی­اشرف درویشیان و «خاکستر آنجلا» از فرانک مک کورت در پاسخ به چگونگی ظهور بحران­های هشتگانه رشد روانی_اجتماعی بر اساس نظریه اریک اریکسون با رویکردی توصیفی_تحلیلی در رمان­های مورد مطالعه انجام شده‌ است. یافته­های پژوهش بر اساس مراحل هشتگانه رشد اریکسون تبیین می­شوند. تشابهات و تفاوت­های دو رمان بر اساس نظریه اریکسون با کمی تغییرات فرهنگی بررسی شده است. یر روند رشد بیشتر متمایل به شباهت­هاست و این توانمندی و جهان شمول بودن نظریه را تایید می­کند. پدیده سیال فقر عنصر و عامل بنیادین اختلال رشد سالم در رمان سال‌های ابری و خاکستر آنجلا نیست و فقر مادی به تنهایی نمی‌تواند باعث ایجاد روان رنجوری در فرد شود؛ بلکه برای به وجود آمدن رنج علیّت شبکه­ای؛ همچون رفتار والدین، شرایط زیستی_روانی و اجتماعی شرط لازم و کافی است. تنگنای فقر بر کسب فضایل رشد هشتگان? قهرمان داستان، اثر منفی و تاخیری دارد و جایگاه کودک را در نظام روابط انسانی مبتنی بر فضیلت­هایی؛ مانند اراده، هدف، شایستگی، وفاداری، مراقبت تغییر داده است؛ امّا با بسامد بالای نیروهای بنیادین امید و عشق موهبت­های رشد توسط قهرمانان بازآفرینی شده و فرد با «من هوشیار» به حل تعارضات کودکی و نوجوانی مختل شده می­پردازد تا افسانه شخصی خود را خود بسازد. واژه­های کلیدی: سالهای ابری، خاکستر آنجلا، علی­اشرف درویشیان، فرانک مک کورت، اریک اریکسون، بعد روانی فقر.   

چکیدهادبیاتتعلیمی، یکی از انواع مهمّ ادبی است که تا به حال در متون نظم و نثر بسیاری موردمطالعه قرار گرفته است؛ زیرا تعلیم و تربیت، یکی از نخستین و مهم‌ترین دغدغه‌هایبشر بوده است. در واقع ادب تعلیمی، بسیاری از آثار ارزنده‌ی ادبیات جهان را به خوداختصاص داده است و القای آموزه‌های تعلیمی از گذشته تا حال، مقصود آثار منظوم ومنثور متعدّدی در ادبیات ملل و از جمله ایران بوده است. در این میان، امثال وحِکَم، می‌تواند دربردارنده‌ی مفاهیم تعلیمی بسیاری باشد که از فحوای مَثَل- بهصورت مستقیم و غیرمستقیم- دریافت می‌شود. در واقع امثال و حِکَم، جمله‌هایی کوتاه،مشهور و رایج در میان مردم هستند که اغلب مشتمل بر تشبیهات، کنایات، مفاهیماستعاری و مجازی و تمثیل خواهند بود و مفاهیم تعلیمی برخاسته از آنان می‌تواند، درمطالعه و پژوهش درباره‌ی مسائل دینی، اخلاقی، اجتماعی، سیاسی، فرهنگی و به طورکلّی زندگی مردمان گذشته، یاریگر پژوهشگران در حوزه‌های مختلف باشد. امثال و حِکَمفارسی به دلیل علاقه‌ی گذشتگان به ساختن امثال( برای القای معنی بیشتر در کلامیموجز) زبان فارسی را در شمار چند زبان مهم در جهان قرار داده است که بسیاری ازمجموعه‌های مهمّ امثال و حِکَم را نیز( در مقایسه با سایر ملل) در خود جای دادهاست. بر این اساس، نگارنده با توجّه به اهمّیّت ادبیات تعلیمی و امثال و حِکَمفارسی، پژوهش پیش رو را، تلفیقی از این دو موضوع ایجاد کرده است و در این راستا، فرهنگامثال سخن، به عنوان کامل‌ترین مجموعه انتخاب شد. استفاده از مجموعه‌‌ی امثالو حِکَم دهخدا در ثبت و ضبط امثال، ذکر تمام امثال سائره بدون حشو و زواید، ارائه‌ینثری یکدست در نگارش امثال، اشاره به شان نزول امثال برای رفع ابهام از مَثَل،قرار دادن فهرست واژگان کلیدی برای امثال و ارجاع درست به نام شاعران و نویسندگاناز محاسن این مجموعه بود که نگارنده با توجّه به جایگاه آن، در رفع کاستی‌های کُتُبامثال، این کتاب را برگزید. روش این پژوهش، توصیفی- تحلیلی است و طبقه‌بندی وتحلیل آموزه‌های تعلیمی در آن، براساس سی و سه هزار مَثَل کتاب مذکور انجام گرفتهاست تا گروه‌های کلّی و زیر‌مجموعه‌های مرتبط با آموزه‌ها تفکیک، بسامدیابی وبراساس شواهد گزیده، از جنبه‌های وابسته به تحقیق، تحلیل گردند. به این ترتیب، ازنتایج به دست آمده در 76 گروه آموزه‌ای دریافتیم: آموزه‌های مربوط به حوزه های دینو مذهب، دنیاشناسی، عشق‌ورزی و نیز کشورداریو حکومت، پرنمودترین امثال را به وجود آورده اند. این بسامدها، توجّه دقیق،چندجانبه و ویژه‌ی ایرانیان را بهاصول، قواعد و بایدها و نبایدهای این امور، با ظرائف و جزئیات فراوان، نشان می‌دهندو از نظر مطالعات جامعه‌شناسانه، مردم‌شناختی و روانشناسانه، بسیار حائز اهمّیّتند.از کم ‌بسامدترین گروه‌ها نیز می‌توان به اهمّیّت سلام، ارزش سحرخیزی و لزوم توجّهبه آب و ارزش‌های حیات‌بخش آن اشاره کرد. توجّه به این مفاهیم نیز با وجود نمود اندکشان،گویای تنوّع مولّفه‌های تعلیمیِ آشکار شده در امثال فارسی و ابعاد ظریف و متعدّدضوابط زندگی فردی و اجتماعی، در ذهن و زبان ایرانیان است؛ امری که طیف گسترده،گروه‌های پرشمار و جزئیات بسیار یافت شده در زمینه‌ی آموزه‌های امثال، به خوبیگواه آن است. بیشتر آموزه‌های تعلیمی یافت شده بر اصول و قواعد اخلاقی مقبول امروزمنطبق هستند و بیشتر در گروه‌های اخلاقی و دینی قرار داشتند؛ زیرا رعایت اخلاقیاتهمواره نزد ایرانیان مهم بوده است و دین و مذهب نیز بخش جدایی‌ناپذیر زندگی مردممسلمان ایران بوده است. هم‌چنین دیدگاه‌های زن‌ستیزی، نهی پیشه‌ی شاعران، توصیه بهتملّق و چاپلوسی، توسّل به شک و تردید برای دست یافتن به یقین و اعتقاد افراطی بهبخت و اقبال و تسلیم در برابر قضا و قدر الهی( دیدگاه‌های جبرگرایانه) از موازینناسازگار با جامعه‌ی کنونی ما هستند.کلید‌واژه‌ها:آموزه‌های تعلیمی، مَثَل، حکمت، امثال و حِکَم فارسی، فرهنگ امثال سخن.  

نقد اندیشه های فمنیستی آثار زنان شاعر بعد از سال‌های مشروطه (پروین اعتصامی، سپیده کاشانی،ژاله اصفهانی)

ادبیات داستانی به عنوان نمون? مناسب برای بررسی‌های گفتمانی می‌تواند بستر مطلوبی برای ترکیب گفتمان و ادبیات باشد، روایت که خارج از ژانرهای ادبی و متکی بر زیبایی‌شناسی گام نوینی در گستر? ادبیات داستانی برداشته است با پیدایش شرایط حاکم بر جریان سیال ذهن می‌تواند با ایجاد پس‌تنیدگی‌ها و پیش‌تنیدگی‌های موجود در جریان حادث شده توسط راوی، موقعیت‌های کُنِشی، شَوِشی، تَنِشی و بُوَشی را ایجاد و نظام‌های گفتمانی گِرِمَسی را در خود جای دهد. گِرِمَس معناشناس فرانسوی کوشیده‌است که الگویی منسجم، برای مطالع? روایت ارایه نماید که براساس آن‌چه از نظر وی نشانه- معنا شناسیِ نوین خوانده می‌شود، دیگر شناخت متون ادبی مبتنی بر تحلیل ساختاری و شناخت فرستنده و گیرنده نیست؛ بلکه شناخت سیر تولید متن از انتقال تا دریافت مهم است که شامل عناصر کنشی و شوشی است در این پژوهش برآنیم تا بر اساس مطالعات کتابخانه‌ای و با رویکردی توصیفی- تحلیلی وبه روش تطبیق آمریکایی، شرایط تولید و دریافت معنا را در نظام گفتمان روایی «اهل غَرق» از منیرو ورانی‌پور و «به سوی فانوس دریایی» از ویرجینیا وولف براساس نظری? گرمَس بررسی و تحلیل کرده و با بهره‌مندی از مضمون این رمان‌ها به استخراج کُنش و شَوِش‌های موجود در متن پرداخته و سپس به تطبیق این عوامل با نظام‌های گفتمانی گِرِمَسی بپردازیم. در این رمان‌ها سبک نوشتاری زنانه همراه با حضور برجست? جریانِ سیّالِ ذهن و تک‌گویی درونی، مرز بین گذشته و حال را در هم شکسته است و موجب ایجاد پس‌تنیدگی‌ها و پیش‌تنیدگی‌هایی گردیده که با نظری? نشانه- معناشناسی گرمَس قابل انطباق است. واژه‌های کلیدی: نشانه‌- معناشناسی، گفتمان، گِرمس، رمان اهل غَرق، رمان به سوی فانوس دریایی، ادبیات تطبیقی

   اسطوره داستان‌های خیالی و افسانه‌واری درباره­ی باورهای مقدّس و آیینی جوامع ابتدایی است. باورهایی در مورد رابطه­ی انسان با جهان طبیعی و رویدادهای واقعی. اسطوره‌ها در میان مردم هر سرزمین و در هر ملّتی وجود دارند و موضوع آن­ها رویدادهایی شگفت­آور و خارق­العاده­، حاوی کردار خدایان و نیروهای فوق بشری است. زمان اسطوره­ای زمان تاریخی نیست بلکه زمان فراتاریخی تقدیس یافته­ای است که از ازل تا ابد تکرار می­شود.تفسیر اسطوره‌ها و تبیین کارکرد و مطالعه­ی علّت‌شناختی کاربرد اسطوره‌ها در متون دینی، امری خطیر و بایسته است. قداست‌زدایی از روایات برافزوده بر متون محض دینی، کاری است که از طریق مقابله­ی تفاسیر قصّه‌های قرآن و عناصر ساختگی دخیل و برگرفته از اسرائیلیات با اصل قصّه‌ها در متن قرآن ممکن می‌گردد. مفسّران قرآن کریم، در تفسیر قصص قرآن، عناصری از اساطیر و افسانه‌های اسرائیلی را دخالت داده‌اند. کتاب قصص قرآن مجید برگرفته از تفسیر سورآبادی ازجمله­ی این کتاب‌هاست که اساطیر نسبتاً بسیاری در آن انعکاس یافته است. بنابراین شناسایی و تبیین چگونگی بازتاب، دگردیسی و شمایل گردانی اسطوره‌ها در کتاب قصص قرآن سورآبادی، تعیین دسته‌بندی اسطوره‌ها از حیث کارکرد آن‌ها در قصص قرآن سورآبادی و تحلیل نقش اسطوره‌ها در هر یک از قصّه‌های قرآن سورآبادی از مهم‌ترین اهداف این پژوهش‌اند. روش تحقیق به‌تناسب موضوع، تحلیل محتوا با ابزار کتابخانه است که منابع تحقیق مطالعه و مطالب فیش‌برداری و جمع‌بندی شده است.  نتایج و یافته‌های این پژوهش نشان می­دهند که از میان هفت دسته­ی کارکرد اساطیر در قصص قرآن سورآبادی، کارکرد اساطیر توصیف، تایید و ارزش­گذاری، درمان، بهبود، الهام و کشف و آشکاری بیشتر از دیگر موارد دیده می­شود. همچنین سورآبادی با به کارگیری اساطیر و اسرائیلیات در قصّه آفرینی به قصص قرآن تنوع و جذابیت می­بخشد تا خواننده ترغیب شود که داستان را دنبال کند. کلید واژه­ها: کارکرد اسطوره، تحلیل نقش اسطوره، تفسیرسورآبادی ، قصص قرآن سورآبادی ، اسرائیلیات.

ادبیّات، از دیرباز بیانگر اوضاع جامعه و مسائل اجتماعی، فرهنگی، سیاسی، ... هر ملّتی بوده و تغییر و تحوّلات آن ملّت، همواره در آثار ادبی بازتاب داشته است؛ از این جهت برای آشنایی با وضعیّت هر جامعه در دوره­ای خاص، می‌توان به آثار ادبی مربوط به همان دوره مراجعه کرد. یکی از تحوّلات عظیم قرن حاضر ایران، جنگ تحمیلی با عراق بود که تاثیر فراوانی بر پیکره و بنیان جامعه، خصوصاً مناطق جنگ­زده گذاشت و حدود هشت سال کشور را به خود درگیر کرد؛ بنابراین یکی از گسترده­ترین موضوعاتی که در دوره­ی معاصر به آن پرداخته شده است، ادبیّات جنگ یا دفاع مقدّس است. از آنجایی که نسل جدید ارتباط چندانی با جنگ تحمیلی و پیامدهای آن ندارد و از طرفی، سیمای جامعه در ادبیّات داستانی و منثور ملموس­تر است، در پژوهش حاضر با استفاده از منابع کتابخانه­ای و مجازی و به روش تحلیلی- توصیفی، بر‌آن شدیم با بررسی سه رمان واقع­گرا از آثار مربوط به سال­های آغازین جنگ تحمیلی که هر‌کدام، با یک دیدگاه متفاوت نسبت به جنگ نوشته شده‌اند، سیمای جامعه­ی جنگ‌زده و پیامدهای آن را بررسی کنیم و به تصویر بکشیم. رمان «نخل­های بی­سر» در کنار ترسیم تبعات و جنبه­های منفی جنگ، سرشار از امید به پیروزی و روحیه­ی شهادت‌طلبی است و علاوه بر سیمای شهر جنگ­زده، جبهه را هم به تصویر کشیده است. «زمین سوخته»، رمانی با روایتی بی­طرف از جنگ است که البتّه جنبه­های منفی و یاس­آلود آن بر جنبه­های مثبتش می‌چربد و نویسنده بیشتر از جبهه، شهر و مردم عادی را مورد توجّه قرار داده است. رمان «ثریا در اغما» نیز جامعه­ی روشنفکری را نشان می‌دهد که در هیاهوی جنگ به خارج از کشور می­روند و از سوی دیگر سیمای جامعه­ی در حال نابودی را ترسیم کرده است؛ در‌واقع، دیدگاه منفی نویسنده کاملاً در توصیف­ها و صحنه‌پردازی­ها مشاهده می­شود و نگارنده با در کنار هم قرار دادن این سه رمان، سعی کرده است، نمایی از جنبه‌های مختلف جامعه‌ی جنگ‌زده را به مخاطب گزارش دهد، جنگی که هر‌چند بیش از دو دهه از پایان آن می‌گذرد، امّا پرداختن به آن می‌تواند ضمن هوشیار‌سازی، خود‌سازی و آمادگی لازم را برای رو‌در‌رویی با هر نیرنگ و تنشی به دنبال داشته باشد.  کلید‌واژه: ادبیّات دفاع مقدّس، سیمای جامعه، «نخل­های بی­سر»، «زمین سوخته»، «ثریا در اغما»  

تحلیل مقایسه ای جایگاه طبیعت در غزلیات سعدی واسعار فریدون مشیری