تاثیرتغذیه طولانی مدت با شیر انتقالی و شیر انتقالی غنی شده با پروبیوتیک بر بهبود عملکرد رشد و کاهش حساسیت به اسهال در گوساله های هلشتاین تازه متولد شده

3E محافظت شده بر عملکرد، برخی فراسنجه‌های خونی و تخمیر شکمبه‌ای، خصوصیات کمی لاشه و گوارش‌پذیری جیره بره­های پرواری انجام شد. تعداد 24 راس بره­ نر نژاد مهربان 4-3 ماهه­ با میانگین وزن 11/34 کیلوگرم به مدت 70 روز در جایگاه انفرادی در قالب طرح کاملاً تصادفی در سه گروه و هشت تکرار قرار گرفتند. تیمارهای آزمایشی شامل تیمار شاهد (جیره پایه، بدون مکمل ویتامینی)، گروه دوم   حاوی یک کیلوگرم در تن ویتامین AD3E به روش مخلوط در خوراک و گروه سوم حاوی دو کیلوگرم در تن ویتامین AD3E به روش مخلوط در خوراک بودند. عملکرد رشد به صورت هفتگی، فراسنجه‌های تخمیر شکمبه‌ای   و فراسنجه‌های خون درانتهای دوره اندازه­گیری شدند. نتایج نشان داد مکمل‌کردن جیره با AD3E محافظت شده باعث بهبود افزایش وزن روزانه و ضریب تبدیل خوراک بره‌های نر شد و در تیمار دوم نسبت به شاهد معنی‌دار بود (05/0>P). وزن نهایی بره­های دریافت‌کننده مکمل ویتامینی محافظت شده بالاتر از گروه شاهد بود (05/0>P). افزودن دو کیلوگرم در تن مکمل AD3E به جیره، سبب افزایش اسیدهای چرب فرار، گاز تولیدی، و ماده آلی تجزیه شده در شکمبه نسبت به تیمار شاهد شد (05/0>P). غلظت نیتروژن آمونیاکی در بره­های دریافت‌کننده مکمل AD3E بیشتر بود (05/0>P). گوارش‌پذیری جیره و صفات کمی لاشه تحت تاثیر تیمارهای آزمایشی قرار نگرفتند. جمعیت پروتوزوآ کل و انتودینینه­ها در بره­های گروه دوم بیشتر از سایرین بود (05/0>P). بره‌های گروه سوم دارای غلظت پروتئین بالاتر و غلظت کلسترول و   LDL پایین‌تری نسبت به گروه‌های آزمایشی دیگر بودند (05/0>P). به طور کلی نتایج این مطالعه نشان داد که استفاده از مکمل ویتامین AD3

یکی از چالش‌های مهم برای گوساله‌های شیرخوار، توسعه قسمت پایینی دستگاه گوارش است (Khan et al., 2016). گوساله های شیرخوار فاقد آنزیم های گوارشی خاصی هستند. بنابراین، هضم مواد مغذی و جذب لیپیدها خود محدود شونده هستند (Jones and Heinrichs, 2017). هضم چربی در گوساله ها از دهان شروع می شود، جایی که لیپاز بزاق چربی شیر را هیدرولیز می کند. با این حال، تنها 30? از کل چربی قبل از رسیدن به روده کوچک هیدرولیز می شود (Davis and Drackley, 1998). هنگامی که چربی به روده کوچک می رسد، لیپازهای لوزالمعده، لیزولسیتین و نمک های صفراوی میسل ها را تشکیل می دهند و قابلیت هضم چربی شیر را تا حدود 97 درصد به حداکثر می رساند (Thor  erry et al., 2016). مطالعات گزارش کرده‌اند که محدودیت فعالیت لیپاز ممکن است از تشکیل میسل‌های مخلوط در مجرای روده جلوگیری کند و در نتیجه هضم چربی و جذب مواد مغذی را کاهش دهد (Haetinger et al., 2021). بنابراین، افزودن امولسیفایرهای برون زا به جیره غذایی برای بهبود هضم و جذب چربی ضروری است.از آنجایی که گوساله های شیری با حجم بالایی از جیره مایع در هر وعده تغذیه می شوند، اهمیت امولسیفایر برای متابولیسم و جذب چربی بسیار مهم است. یکی از ویژگی های کلیدی هضم چربی در دستگاه گوارش، تشکیل میسل است که پس از هضم و امولسیون سازی پیچیده لیپید اتفاق می افتد (McFadden, 2019). نمک صفراوی به عنوان امولسیفایر عمل می کنند، یک امولسیون را تثبیت می کنند و از همجوشی گلبول های فاز پراکنده در دستگاه گوارش جلوگیری می کنند (Siyal et al., 2017). در واقع، امولسیفایرهای مصنوعی از فاز هیدرولیز لسیتین مشتق شده اند و عملکرد مشابهی دارند (Zhang et al., 2011).

   مطالعه مورد نظر به منظور بررسی اثر مکمل خوراکی و تزریقی سلنیوم و ویتامین ای بربرخی فراسنجه­های خونی و عملکرد رشد بره­ های در حال رشد انجام شد. در این مطالعه 18 راس بره3 ماهه با میانگین وزن بدن 7/2 ± 6/18 در یک دوره 10هفتگی (2هفته عادت­پذیری + 8 هفته آزمایش) به صورت تصادفی در 3 گروه با 6 تکرار تقسیم شدند. گروه های آزمایشی شامل: گروه شاهد (جیره پایه فاقد مکمل سلنیوم و ویتامین ای)، گروه خوراکی (جیره پایه به همراه 3/ 0 میلی گرم سلنیوم به صورت سلنومیتونین و 50 میلی­گرم ویتامین ای به شکل آلفاتوکوفرول در کیلو گرم ماده خشک جیره)، گروه تزریقی (4 میلی لیتر مکمل تزریقی (هر میلی لیتر حاوی 5/0 میلی گرم سلنیوم به صورت سلنیت سدیم و 50 میلی گرم ویتامین ای به شکل آلفاتوکوفرول بود). بره­ها هر 15 روز یک بار وزن کشی و در روزهای 0، 30 و60 آزمایش، از رگ وداج آن­ها نمونه­های خون گرفته­شد. نتایج این مطالعه نشان داد که در میزان مصرف خوراک روزانه، افزایش وزن روزانه و نهایی و ضریب­تبدیل غذایی در بین گروه­های آزمایشی اختلاف معنی داری وجود نداشت(05/0> p).   تفاوت معنی­داری بین تیمار­ها از لحاظ غلظت عناصر روی ، مس و آهن در طول دوره مشاهده نشد( 05/0 > p). همچنین در متابولیت­های چربی ، میزان فعالیت آنزیم­های آلانین­آمینو­ترانسفراز و آسپارتات­آمینو­ترانسفراز در بین گروه­های آزمایشی اختلاف معنی داری وجود نداشت( 05/0 > p).   اختلاف معنی داری در تعداد گلبول های قرمز خون، درصد لنفوسیت و نوتروفیل در بین گروه های آزمایشی مشاهده نشد ( 05/0 > p) ). فعالیت و تعداد گلبول های سفید در گروه تزریقی در روز 60 افزایش معنی داری نسبت به گروه شاهد داشت(05/0 < p). میزان فعالیت آنزیم سوپر اکسید دیسموتاز در بین گروه های آزمایشی اختلاف معنی داری نداشت( 05/0 > p).   فعالیت آنزیم گلوتاتیون پراکسیداز در روز های 30 و 60 آزمایش و آنتی اکسیدان کل در روز 60 آزمایش   در گروه دریافت کننده مکمل خوراکی افزایش معنی داری نسبت به سایر گروه ها نشان داد (05/0 < p). مقدار مالون دی آلدهید در گروه های دریافت کننده مکمل سلنیوم و ویتامین ای نسبت به گروه شاهد کاهش معنی داری داشت (05/0 < p). واژه های کلیدی:آنتی اکسیدان ، گلوتاتیون پراکسیداز ، افزایش وزن روزانه ، سلول های خونی

این پژوهش بهمنظور بررسی اثر عمل آوری کاه گندم با قارچ‌ بر ترکیب شیمیایی، قابلیت هضم دیوارهسلولی و کینتیک تخمیر آن در شرایط برون تنی انجام شد. جدایه‌های مختلفی از قارچهای رشته ای Trichoderma شامل T. koningiopsis، T. aeruginosum، T. atroviride، T. virensوT. koningi ، قارچ گرمادوست Malbranchea cinamomea، قارچ های Aschotricha جداشده از بستره های سنگی در ایران شامل funiculosaA.   و chartarumA.   و مخمر Rodotorula toruloides استفاده شد. کاهگندم اتو کلاو شده پس از مایه‌زنی به وسیله هریک از قارچ ها به همراه کاه گندم مایهزنی نشده اتو کلاو نشده و اتو کلاو شده به ترتیب به عنوان کنترل منفی و کنترل مثبتبه مدت 30 روز نگهداری شدند. سپس، ترکیبات شیمیایی، قابلیت هضم ماده خشک، ماده آلی و اجزایدیواره سلولی کاه گندم به روش برون تنی و کینتیک تخمیر شکمبه­ای آن با استفاده از تکنیک تولید گاز اندازه­گیریشد. به علاوه،به شناسایی قارچ­هایجداسازی شده از نمونه‌های کاه گندم استان کرمانشاه با استفاده از کلید تاکسونومیمعتبر نیز پرداخته شد. نتایج نشان داد مقدار ماده آلی، دیواره سلولی و اجزا دیوارهسلولی کاه گندم تحت تاثیر عمل­آوری با قارچ مختلف قرار گرفت. افزایش قابلیت هضم ماده آلی کاه هایعمل آوری شده با قارچ های تریکودرما و گرمادوست و کاهش قابلیت هضم آن با قارچ هایسنگی و مخمر   نسبت به کاه اتوکلاو شدهمشاهده شد. افزایش قابلیت هضم الیاف نامحلول در شوینده خنثی با قارچ های رشته اینسبت به کاه اتوکلاو مشاهده شد.   قابلیتهضم الیاف نامحلول در شوینده اسیدی با قارچ های تریکودر ما و گرمادوست و قابلیتهضم همی سلولز کاه با قارچ های تریکودر ما و سنگی در مقایسه با کاه اتوکلاوشدهبالاتر بود. کاه اتوکلاو شده نسبت به کاه اتوکلاو نشده به طور معنی داری قابلیتهضم ماده آلی و دیواره سلولی بیشتری را نشان داد. در بین قارچ های مورد استفاده،قارچ های تریکو درما بیشترین افزایش قابلیت هضم ماده آلی و دیواره سلولی را در کاهسبب شدند. نمونه‌برداری های صورت گرفته از کاه گندم در تعدادی از مناطقاستان کرمانشاه (سرپل ذهاب، قصرشیرین و  استان کرمانشاه) بیش از ??? جدایه قارچ را نشان داد. سه قارچ Alternaria، Purpureocillium lilacinumو Cladosporium در میان همه کاهها مشترک بود. بیشترین فراوانی به ترتیب مربوط به Purpureocillium lilacinum،  Alternaria وCladosporium بود. نتایج نشان داد،که عملآوری کاه گندم با قارچ های تریکودرما بخصوص T. koningiopsis با تاثیر بر ترکیباتشیمیایی، سبب بهبود قابلیت هضم ماده آلی و ترکیبات دیواره سلولی کاه گندم شد.  

مطالعه­ی مورد نظر جهت بررسی اثر روش تجویز مکمل‌های سلنیوم و ویتامین ای در اواخر آبستنی بر غلظت سلنیوم، مس، روی و آهن خون و شیر میش‌ها و خون بره­های حاصل ازآن­ها انجام شد. در این مطالعه 18 راس میش آبستن از گله 50 راسی آبستن به صورت تصادفی انتخاب و در 3   گروه 6 راسی به صورت انفزادی نگهداری شدند. تیمارها شامل:تیماراول ،شاهد (دریافت مقدار 10 میلی‌لیتر مکمل سلنیوم و ویتامین ای به صورت تزریقی دو هفته قبل از زایش؛ هر میلی لیتر حاوی 5/0 میلی‌گرم سلنیت سدیم و 50 میلی گرم ویتامین ای). تیمار دوم، دریافت مکمل سلنیوم و ویتامین ای بصورت خوراکی   3/0 میلی‌گرم سلنیوم و 50 میلی‌گرم ویتامین ای در کیلوگرم ماده خشک مصرفی ) مخلوط با جیره و به‌صورت روزانه از چهار هفته قبل از زایش و تیمار سوم تجویز 10 میلی‌لیتر مکمل سلنیوم و ویتامین ای به‌صورت تزریقی چهار هفته قبل از زایش (5 میلی‌لیتر) و دو هفته قبل از زایش (5 میلی‌لیتر)بودند. میش‌ها در روزهای اول، وسط دوره   و قبل از زایش توزین   و امتیاز بدنی آنها نیز تعیین شد.از رگ گردنی میش­ها   قبل از تجویز مکمل و زمان زایمان خون‌گیری شد. از بره­های تازه متولد‌شده نیز قبل از مصرف کلستروم   (آغوز) و روز 14 بعد از تولد از طریق رگ گردنی خونگیری شد. نمونه هایی ازآغوز و شیر جهت اندازه­گیری غلظت سلنیوم، مس، روی و آهن برداشت شد. نتایج آزمایش نشان داد که میانگین وزن میش­ها در   4 هفته قبل از زایش تا زمان زایش، تفاوت معنی‌داری نداشتند ولی در دو هفته بعد از زایش وزن میش­ها در گروه تیمار خوراکی نسبت به تیمار شاهد بیشتر بود(05/0>P).اختلاف معنی‌داری در امتیاز وضعیت بدنی بین تیمارها مشاهده نشد. بعد زایش غلظت سلنیوم پلاسمای میش‌ها در تیمار خوراکی بالاتر از گروه‌های دیگر بود (05/0>P). در روز تولد میانگین غلظت سلنیوم پلاسمای خون بره‌ها در تیمار خوراکی   بالاتر از دو گروه دیگر بود (05/0>P) اما در دو هفتگی بین بره‌های تیمارهای مختلف تفاوتی از لحاظ این فراسنجه مشاهده نشد (05/0>P). غلظت سلنیوم در آغوز میش­های گروه دریافت‌ کننده مکمل خوراکی نسبت به تیمار شاهد افزایش یافت(05/0>P)اما تفاوت معنی­داری بین تیمارها از لحاظ غلظت سلنیوم در نمونه های شیر   مشاهده نشد (05/0P>). تفاوت معنی­داری بین تیمار‌ها از لحاظ غلظت‌های آهن، مس و روی پلاسمای خون، آغوز و شیر میش‌ها وجود نداشت (05/0P>) . تفاوت معنی‌داری در غلظت‌های آهن، مس و روی پلاسمای خون بره­ها در زمان تولد بین تیمارها وجود نداشت (05/0P>) اما در دو هفتگی بره­ها، غلظت مس پلاسمای خون در تیمار خوراکی نسبت به تیمار شاهد بالاتر بود (05/0>P). در نتیجه گیری کلی، غلظت سلنیوم خون میش‌ها و بره‌های حاصل از آنها و غلظت سلنیوم آغوز در تیمار خوراکی بیشتر بود(05/0>P)اما به غیر از مس در بره ها، اختلاف معنی‌داری در غلظت عناصر آهن، روی و مس مشاهده نشد. با توجه به نتایج این مطالعه، بهتر است از مکمل سلنیوم و ویتامین ای به صورت خوراکی استفاده شود

  چکیدهاین مطالعه به منظور بررسی اثرات استفاده از عصاره چویر بر صفات کمی و کیفی شیر و آغوز تولیدی، وضعیت آنتی اکسیدانی بزهای آبستن و همچنین وضعیت انتی اکسیدانی شیر بزها در بزهای شیری انجام شد. در این آزمایش از 21 راس بز شیری در قالب 3 تیمار آزمایشی و 7 تکرار در یک دوره 7 ماهه استفاده شد. تغذیه بزها در 3 گروه (کنترل، تغذیه با 20 میلی گرم عصاره چویر به ازاء هرکیلوگرم وزن زنده و تغذیه با 40 میلی گرم عصاره چویر به ازاء هرکیلوگرم وزن زنده) انجام شد. عملیات همزمان سازی فحلی در بزها انجام شد. در دو مرحله آبستنی (ابتدا و انتها) اقدام به خون گیری و بررسی برخی فراسنجه های خونی شد. بلافاصله بعد از تولد بزغاله­ها بر اساس وزن تولد و سنجش کمی و کیفی آغوز تولیدی اقدام شده و در طول دوره شیردهی بررسی کمی و کیفی شیر تولید مادران انجام گردید. نتایج نشان داد که افزودن 40 میلی گرم عصاره چویر به جیره پایه بزها باعث افزایش تولید شیر نسبت به تیمار شاهد به طور معنی­دار می­شود (05/0>P). همچنین افزودن 20 میلی­گرم عصاره چویر به جیره بزها باعث کاهش سلول­های سوماتیک شیر بطور معنی­دار شد (05/0>P). سایر ترکیبات شیر اندازه گیری شده در این آزمایش تحت تاثیر جیره آزمایشی قرار نگرفتند (05/0<P). جیره حاوی 20 و 40 میلی گرم عصاره چویر باعث کاهش معنی­دار اسیدهای چرب فرار شیر نسبت به جیره پایه شد (05/0>P). میانگین افزایش وزن، پارامترهای خونی و سطح آنتی­اکسیدان­های اندازه­گیری شده­ی سرم خون که شامل مالون دی­آلدئید، سوپر اکسید دیسموتاز، گلوتاتیون پراکسیداز و آنتی­اکسیدان کل بودند، تحت تاثیر هیچ­کدام از جیره­های آزمایشی قرار نگرفت (05/0P>). بطور کلی نتایج حاصل از داده­ها نشان داد که استفاده از عصاره چویر به عنوان افزودنی در سطح 20 و 40 میلی گرم تاثیر مثبتی بر عملکرد تولید شیر بزهای شیری دارد اما از جنبه افزایش وزن، پارامترهای خونی و سطح آنتی­اکسیدان­ها استفاده تا 20 و 40 میلی گرم باعث بهبود این پارامترها نشد.

-1.مقدمهتقاضای بالا برای گوشت گوسفند، تولیدکنندگان را مجبور می‌کند تا مدیریت پرورش خود را با هدف کاهش هزینه‌های تولید، افزایش پارامترهای تولید و تولیدمثل به منظور افزایش بهره‌وری در واحد سطح، بهبود رفاه حیوانات، و ارائه یک رویکرد پایدار برای اطمینان از ماندگاری سیستم در طول زمان بکار بگیرند (Altieri و همکاران، 2000). برخی از نژادهای بز و گوسفند در عرض­های جغرافیایی معتدل تنوع فصلی در فعالیت تولید مثل در طول سال دارند (شلتون، 1978؛ اورتاوانت و همکاران، 1985؛ شیمینو و همکاران، 1992). به خوبی اثبات شده است که فعالیت جنسی فصلی تحت کنترل دوره نوری است به این صورت که روزهای طولانی مهارکننده و روزهای کوتاه تحریک کننده هستند(Bissonnette, 1941؛ Chemineau et al., 1988; مائده و همکاران، 1988; والنسیا و همکاران، 1990; سانتا ماریا و همکاران، 1990).   در غرب کشور، تغییرات فصلی فتوپریود و میزان بارندگی باعث تاثیر بر علوفه تولیدی مراتع شده، لذا سبب شده است که دستگاه تولیدمثل گوسفندان در فصول خاصی از سال فعالتر باشد. به عبارت دیگر دو عامل فتوپریود و تغذیه، به عنوان عوامل اصلی موثر بر فعالیت دستگاه تولیدمثل، بطور همزمان در ایجاد تولیدمثل فصلی شناسایی شده­اند (Delgadillo et al., 1999). با این حال، نقش دیگر محرک‌های محیطی مانند در دسترس بودن غذا و تعاملات اجتماعی بعنوان تنظیم کننده­های بالقوه تولید مثل فصلی را نباید نادیده گرفت(Restall, 1992; Restall et al., 1995; Walkden-Brown et al., 1993; Mani et al., 1996). چراکه فصلی بودن تولید مثل می­تواند بهره­وری حیوانات مزرعه­ای را محدود کند (Yeates, 1949). در حیوانات اهلی تعیین باروری است بسیار مهم است، به ویژه در حیوانات نر که برای اهداف پرورشی و لقاح مصنوعی (AI) استفاده می شوند. مسائل ناباروری مرتبط با اسپرم می­تواند بر عملکرد پرورش گله­های بزرگ حیوانات تاثیر منفی بگذارد (Hoflack و همکاران، 2007).گوسفند نژاد مهربان به طور معمول در غرب ایران پرورش داده ­می­شود. مراتع و توده علوفه موجود در این منطقه از کشور، به طور گسترده­ای با فصل و کیفیت بارندگی متفاوت است، که ممکن است به یک الگوی فصلی تولید مثل را ایجاد کند (قربانخانی و همکاران، 2015). بر اساس نتایج بدست آمده و همچنین مشاهدات درمورد گوسفند سنجابی انتظار می­رود که الگوی فعالیت تولیدمثلی در بره نر مهربان بصورت فصلی در موقعیت جغرافیایی پرورش ­آن­ها باشد، اما محققان در شیراز نشان دادند که میش مهربان نشانه­هایی از تولید مثل غیرفصلی را دارد (سفیدبخت و همکاران، 1978؛ 1977). در این راستا و بر پایه مشاهدات و گزارش­های پرورش دهندگان بومی، این حیوان دارای تولید مثل فصلی است، بطوریکه در اواخر فصل تابستان و اوایل پاییز همزمان با کاهش طول روز فصل جفت­گیری این دام اتفاق می­افتد. علاوه­براین، در فصل بهار مجددا دستگاه تولید مثل این حیوان فعال می­گردد که به نظر می­رسد ناشی از تاثیر تغذیه علوفه­های تازه در مراتع باشد. از اینرو، با درک بیشتر از اثرات مکمل­های تغذیه­ای بر فعالیت دستگاه تولیدمثلی   و بکار بردن مدیریت صحیح تغذیه­ای می­توان اثرات منفی فصل غیرتولیدمثل بر بازده تولیدمثلی را کاهش داده و همچنین امکان استفاده از تکنیک­های مختلف تولیدمثلی در خارج از فصل را تا حد زیادی مرتفع نماییم

چکیده در این مطالعه اثر بافر های افزودنی ) بی کربنات سدیم، رومینوبافر و بافر تجاری بهدام رشد ( بر عملکرد ، فراسنجه های تولید گاز و تخمیر شکمبه در شرایط درون تنی و برون تنی بررسی شد. تعداد هیجده   راس بره پرواری نژاد مهربان در سن چهار ماهگی، میانگین وزن   26 کیلوگرم در قالب طرح کاملا تصادفی با سه تیمار و شش تکرار در یک دوره   75روزه   استفاده شد.   جیره های مورد استفاده به ترتیب شامل جیره تیمار اول یا شاهد ) سدیم بی کربنات)،جیره تیمار دوم ) رومینوبافر ( و جیره تیمار سوم ) بافر تجاری بهدام رشد ( بود. در طی دوره آزمایش وزن کشی هر دو هفته یکبار و خون گیری در آخر دوره و اخذ مایع شکمبه در دو مرحله روز30   آزمایش و روز 60 آزمایش انجام شد.   میانگین افزایش وزن در تیمار   اول و دوم   از تیمار سوم بیشتر بود و از لحاظ مصرف ماده خشک بین تیمار ها اختلاف معنی داری وجود نداشت اما بهترین ضریب تبدیل مربوط به تیمار دوم بود. در بین فراسنجه های خونی ؛ غلظت گلوکز در تیمار سوم نسبت به تیمار دوم و   اول (شاهد ( به طور معنی داری کاهش یافت ، تری گلیسرید هم در تیمار دوم و سوم   نسبت به   تیمار اول (شاهد   ( به طور معنی داری کاهش یافت، آلانین آمینو ترانسفراز به طور معنی داری در تیمار های آزمایشی نسبت به شاهد افزایش یافت، آسپارتات آمینو ترانسفراز در تیمار دوم نسبت به   اول (شاهد )و سوم   کاهش معنی داری داشت. از لحاظ جمعیت پروتوزایی اختلاف معنی داری بین تیمارها وشاهد دیده نشد.   تولید گاز تحت تاثیر تیمار های آزمایشی به طور معنی داری نسبت به تیمار شاهد کاهش یافت.   بافر های آزمایشی اثر معنی داری روی کل اسید های چرب فرار نداشت. نیتروژن آمونیاکی تحت تاثیر رومینوبافر نسبت به تیمار شاهد افزایش یافت اما در تیمار بافر تجاری بهدام رشد کاهش یافت. همچنین pH محیط شکمبه تحت تاثیر تیمارهای آزمایشی نسبت به گروه شاهد افزایش نسبی را نشان داد. کلید واژه : تخمیر شکمبه،   بافر، اسید های چرب فرار، نیتروژن آمونیاکی   

چکیدهدرپژوهش توصیفی پیمایشی حاضر سعی شد به واکاوی سازوکار های کشاورزی شهری در مدارس ابتدایی شهرستان کرمانشاه پرداخته شود.جامعه مورد نظر کارشناسان، مدیران، آموزشگران، والدین و دانش آموزان پسر پایه ششم مقطع ابتدایی بودند براساس بررسی های صورت گرفته در استان کرمانشاه نزدیک به 84 مدرسه ابتدایی با 4200 دانش آموز مستعد جهت اجرای برنامه ی توسعه ی کشاورزی در مدارس وجود دارد. به منظور دستیابی به اهداف پژوهش سه گام طراحی شد. در گام اول؛ با استفاده ازروش شبه آزمایشی و طرح پیش آزمون پس آزمون با گروه کنترل به بررسی نقش آموزش های عملی سبزیکاری در دانش، نگرش ومهارت دانش آموزان پایه ششم ابتدایی در سال تحصیلی 97-98 پرداخته شد. برای این منظور دو گروه 55 نفری از دانش آموزان با استفاده از پرسشنامه محقق ساخته   مورد بررسی قرار گرفتند. نتایج نشان داد بعد از اجرای آموزش های عملی سبزیکاری   بین نمرات پس‌آزمون و پیش‌آزمون گروه آزمایش در مقایسه با گروه کنترل، از لحاظ دانش و نگرش تفاوت معناداری وجود دارد(001/0p<). در گام بعدی با استفاده از روش پدیدار­شناسی توصیفی   به بررسی مهارت و تجربیات عملی دانش آموزان در طی فرآیند کشت و کار پرداخته شد. در این خصوص، از روش نمونه گیری هدفمند استفاده شد (N=30) تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از روش کلایزی نشان داد دانش آموزان در طی فرآیند کشت و کار   به کسب تجربیاتی از قبیل: درگیری بر سرحفظ محصول و تامین امکانات، یادگیری همراه با لذت و رقابت، تغییر در باورپذیری خانواده ها و مدرسه،مسئولیت پذیر شدن دانش آموزان، افزایش دانش و اطلاعات، تغییر در خلقیات و روحیات دانش آموزان، تعامل بیشتر با سایر دوستان و خلاقیت پرداخته اند.در گام آخر مصاحبه های میدانی هدفمند صورت گرفته با کارشناسان سازمان آموزش وپرورش، مدیران و والدین انجام شد. نتایج تجزیه وتحلیل داده­ها با استفاده از روش تحلیل محتوا نشان داد که اجرا شدن برنامه­های مدرسه­مزرعه مزایایی از قبیل یادگیری از طریق عمل، ترویج شغل کشاورزی، یادگیری همراه با لذت ورقابت،   بهبود فضای یادگیری، پرورش خلاقیت دانش­آموزان، افزایش سرمایه های اجتماعی، تغییر رفتار دانش­آموزان، افزایش ارزش گذاری و ترویج فرهنگ خوراک سالم، تسریع روند یادگیری، ترویج وتوسعه کشاورزی­شهری، افزایش تعاملات والدین ودانش­آموزان و درآمدزایی برای مدرسه را به همراه دارد. علاوه بر این اجرایی شدن طرح مدرسه مزرعه می تواند با چالش هایی همچون: هزینه بر بودن و نبود اعتبارت، نبود امکانات لازم در مدارس،   نیازمندی به کادر تخصصی و ماهر، محدودیت های زمانی   انجام کشت وکاردر مدارس، مشکلات قانونی و اداری، مخالف برخی از والدین با کشت و کار، مقاومت کادر آموزشی دیرپذیر در برابراجرای کامل طرح و   نگرش منفی جامعه نسبت به کشاورزی روبرو خواهد شد.کلید واژه ها: توسعه کشاورزی، مدرسه مزرعه، کشاورزی شهری، کشاورزی در موسسات، دانش آموزان ابتدایی

   در سال­های اخیر تقلب در مواد غذایی افزایش چشم گیری داشته است. تقلب در موادغذایی علاوه بر اینکه بر کیفیت محصول اثر می­گذارد و خسارات مالی به وجود می آورد برسلامت مصرف کننده نیز اثرات سوئی دارد. و باعث به وجود آمدن نگرانی­های زیادی در مصرف مواد غذایی شده است. یکی از مواد غذایی پرکاربرد در صنعت غذایی روغن­های خوراکی هستند. که در آشپزی از آن استفاده می­شود. روغن­های جامد نباتی یا روغن­هایی مثل پالم دارای اسید چرب اشباع بالا هستند، چنین روغن­هایی می­توانند باعث بالا رفتن چربی خون، افزایش کلسترول بدن و در نهایت موجب گرفتگی و انسداد عروق شوند و این در حالی است که بیماری­های قلبی و عروقی از مهمترین علل مرگ هستند. روغن­های مورد استفاده در سبد غذایی افراد باید حداقل زیر 2 درصد اسید چرب اشباع و ترانس داشته باشند. یکی از دلایل استفاده از روغن پالم ارزان بودن آن نسبت به سایر روغن­های کنجد، ذرت، سویا و آفتابگردان است و به دلیل بالا رفتن قیمت روغن­های دیگر نسبت به روغن پالم، سهم واردات این روغن نسبت به سایر روغن­ها نیز در دو سال اخیر افزایش یافت. در آشپزی، از انواع روغن استفاده می شود که هر یک از منبعی جداگانه گرفته می شوند؛ از غلاتی مانند ذرت گرفته تا میوه­هایی همچون زیتون، آجیل از جمله گردو، بادام و فندق، و دانه­هایی مانند کلزا، گلرنگ و آفتابگردان. به سختی می­توان روشی را پیدا کرد که به راحتی بتواند کیفیت روغن های خوراکی را تشخیص دهد. از این رو در سال­های اخیر از روش­های بویایی، بینایی، چشایی و رایانه­ای در صنعت مواد غذایی بیشتر استفاده شده است. بینی­الکتریکی روش جدیدی است که امروزه در کشاورزی و صنعت غذایی مورد توجه قرارگرفته است. در این پژوهش از یک سامانه­ به منظور تشخیص و تخمین میزان پالم در روغن­های خوراکی استفاده شده است. که سامانه­ی بینی­الکتریکی شامل ده حسگرنیمه هادی اکسید فلزی بود. در حین آزمایش پاسخ ولتاژی حسگرها در یک زمانبندی معین برای تزریق فضای هد به محفظه­ی حسگری و سپس پاکسازی محفظه در مرحله بعد به صورت خودکار انجام­شد و توسط سامانه داده­ها جمع­آوری شد. انواع روغن­های خوراکی از مخلوط کردن با روغن پالم با نسبت های مختلف تهیه گردید. ویژگی­های استخراج شده از سیگنال­های بدست­آمده از بینی­الکتریکی با روش­های تحلیل مولفه­های اصلی و شبکه­ی عصبی مصنوعی پردازش شدند. براساس نتایج بدست­آمده ماشین بویایی توانایی شناسایی روغن پالم را دارد

  کیفیت پروتئین   جیره بره های پرواری   شاخصی مهم است.   عدم تعادل پروتئین بین مورد نیاز   دام و تامین  شده در جیره،   سبب کاهش رشددام،   افزایش قیمت جیره و دفع گاز هایگلخانه ای خصوصا متان   می­گردد(Atkinson et al., 2007).همچنین استفاده از منابع پروتئینی مانند منابع دامی که   پروتئنی قبل تجزیه شکمبه ای   کمی دارد به دلیل افزایش تولید دام ، مورد توجهاست. در طی سال­های گذشته محققین بهدنبال بهبود راندمان خوراک از طریق فرموله کردنخوراک بره­ها بوده­اند.   استفاده از منابعپروتئینی   دامی   و تهیه جیره­هایی با   بالانس پروتئین قابل تجزیه و غیر قابل تجزیه درشکمبه با   هدف   افزایش  تولیدات   دامی صورت می­گیرد (Lira-Casas et al ., 2014). استفاده از منابعپروتئین با پروتئنی عبوری بالا با هدف افزایش تولید دام در جیره ضروری است(Atkinson et al., 2007). پروتئینکنجاله سویا ضمن زود تخمیر بودن در شکمبه، گرانقیمت نیز بوده و سبب افزایش قیمت تولید هر کیلوگرم گوشت تولیدی می­گردد. لذا   هداف از این تحقیق استفاده از سطوح مختلف پودرگوشت حاوی استخوان دامی در جیره   بره­هایپرواری است. به همین منظور تعداد 28 راس بره  نر مهربان با میانگین وزن 30 کیلوگرم در چهار گروه 7 راسی تقسیم بندی می­گردند.   بره­های آزمایشی مقادیر صفر ، 3 ، 7 و 10 درصدپودر گوشت   را   در طی سه ماه  پروار دریافت خواهند کرد . نسبت  کنسانتره به علوفه در جیره   75 به25 است.صفات   خوراک مصرفی،   افزایش وزن، لاشه و فراسنجه­های خونی بره­هایدر طی دوره پروار اندازه­گیری خواهد شد.  کلید واژه :

چکیدهاین مطالعه باهدف تعیین اثر افزودن سطوح مختلف پساب تقطیری ملاس خشک شده با سبوس(MDCS+B)‌ به جیره غذایی، بر عملکرد تولیدی، فراسنجه های تخمیری و برخی پارامترهای بیوشیمیایی خون بره های پرواری   انجام شد. تعداد 21راس بره پرواری نژاد مهربان در سن 4 ماهگی با میانگین وزن 05/0±33در قالب 3 گروه آزمایشی و 7تکرار مورد استفاده قرار گرفتند. نتایج   بدست آمده درقالب طرح کامل تصادفی با استفاده از نرم افزار آماری    با رویه GLM تجزیه و تحلیل شدند و مقایسه میانگین‌ها با استفاده از آزمون چند دامنه‌ای دانکن انجام شد. تعداد سه جیره‌ی غذایی همسان به لحاظ انرژی و پروتئین (انرژی متابولیسمی: 2630 کیلوکالری بر کیلوگرم و پروتئین خام: %3/17) مطابق با جداول احتیاجات غذاییNRC تنظیم شد. جیره­های برپایه جو و کنجاله سویا، با سطوح صفر، 25و 50 درصدکنسانتره از پساب تقطیری ملاس خشک شده با سبوس مخاوط شدند. طول مدت آزمایش 74روز بود ،که 14روز اولیه آن بعنوان دوره سازگاری برای گوسفندان اختصاص یافت. دراین   مطالعه افزودن پساب تقطیری بر فراسنجه های رشداز جمله اضافه وزن روزانه، ماده خشک مصرفی وضریب تبدیل بره ها در مقایسه با گروه شاهد اختلاف معنی داری نداشت. در بین جنس های باکتریایی مورد مطالعه در بخش تخمیر شکمبه ای تنها   جنس افرواسکالکس و پروتوزوآی کل   تحت تاثیر سطوح پساب تقطیری قرار نگرفت. افزودن پساب ملاس در هر دو سطح   25 و 50 درصد کنسانتره ؛ غلظت نیتروژن آمونیاکی را نسبت به گروه شاهد به ترتیب 75/9 و 38/9 درصد افزایش   داد (054/0=p ). استفاده از پساب تقطیری در حد 25 درصد کنسانتره   سبب افزایش 46 درصدی اسیدهای چرب فرار کل نسبت به گروه شاهد   شد (016/0= p).   در حالی که   سطح 50 درصد کنسانتره   تاثیری بر غلظت اسیدهای چرب فرار کل نداشت. اختلاف معنی داری در متابولیت های خونی تیمارها نسبت به شاهد مشاهده نشد. مقدار اوره، کلسترول وتری گلیسرید در تیمارهای 25و50درصد پساب تقطیری درمقایسه با گروه شاهد افزایش داشتند،ولی اختلاف بین تیمارها معنی دار نشد. قیمت جیره تیمارهای 25و50 درصد پساب تقطیری درمقایسه با گروه شاهد به ترتیب 93 و   163 تومان کاهش داشت . نتایج کلی این مطالعه نشان داد استفاده از پساب تقطیری ملاس خشک شده با سبوس ضمن کاهش قیمت تمام شده خوراک می تواند بعنوان جایگزین منابع پروتیینی تا سطح 50 درصد کنسانتره   بدون هیچگونه اثرات منفی روی فراسنجه های خونی و عملکرد بره های پرواری مهربان   استفاده شود.کلمات کلیدی: پساب تقطیری ملاس ، سبوس ، بره پرواری ، متابولیتهای خونی، فراسنجه های تخمیر

اثر استفاده از منابع مختلف روی بر عملکرد و برخی متابولیت های خون در بره­های کرمانی

اثر مکمل های خوراکی کروم آلی ونانو بر پاسخ های ایمنی و برخی فراسنجه های خونی بره های سنجابی