چکیده    گوگردزدایی اکسیداسیونی به‌عنوان روشی امیدوارکننده برای جایگزین‌کردن روش سنتی گوگردزدایی هیدروژنی است. گزینش‌گری بالا در حذف ترکیبات آلی گوگردی دیرگداز،کم‌هزینه‌بودن و استفاده از شرایط عملیاتی ملایم‌تر مهم‌ترین مزیت‌های این روش گوگردزدایی است که در چند دهه اخیر موردتوجه پژوهشگران زیادی قرار گرفته است. در این پژوهش از کاتالیست دوفلزیMoO3/?-Al2O315%-Mn3% به همراه H2O2 به‌عنوان عامل اکسیدکننده و DMF به‌عنوان حلال برای حذف ترکیبات آلی گوگردی به روش اکسیداسیون استفاده شده است. برای این منظور ابتدا کاتالیست مزوپور MoO3/?-Al2O315%-Mn3% به روش تلقیح خشک سنتز شد. سپس کاتالیست سنتز شده با استفاده از آزمون‌های XRD، FTIR، FESEM، EDS-MAPPو BET مشخصه‌یابی شد. در ادامه به‌منظور دستیابی به بالاترین میزان گوگردزدایی، شرایط عملیاتی به کمک نرم‌افزار Design Expert 11 و روش(Central Composite Design) CCD بهینه‌سازی شد. بالاترین راندمان گوگردزدایی در نسبت مولی 4/3= O/S، مقدار بارگذاری کاتالیست MoO3/?-Al2O315%-Mn3% برابر 1/1 گرم و دمای واکنش برابر 2/60 درجه سلسیوس بدست آمد. همچنین در این شرایط بهینه از برش‌های نفت گاز ترش و نفت کوره تولیدی پالایشگاه نفت لاوان فرآیند ODS به‌عمل آمد که میزان گوگردزدایی این برش‌های نفتی به ترتیب 58 و 44 درصد بود که به دلیل غلظت و پیچیدگی بالاتر ترکیبات گوگردی موجود درآن‌ها این راندمان‌ها مورد انتظار بود. در آخر نیز کاتالیستMoO3/?-Al2O315%-Mn3% پنج مرحله مورد بازیابی قرار گرفت که نتایج نشان داد کاتالیست فعالیت خود را به‌خوبی حفظ نموده است و قابلیت استفاده مجددتا پنج مرحله را دارد.    واژگان کلیدی: گوگردزدایی،گوگردزدایی اکسیداسیونی، کاتالیست دو فلزی،تلقیح خشک، مدل‌سازی   وبهینه‌سازی   

در این پژوهش، تاثیر روش‌های مختلف پیش‌تیمار بر تولید آنزیم سلولاز از کاه گندم با استفاده از تخمیر حالت جامد و قارچ Trichoderma reesei ATCC 26921 مورد بررسی قرار گرفت. کاه گندم به‌عنوان یک ضایعه کشاورزی قابل توجه در ایران، دارای پتانسیل بالایی برای استفاده در تولید آنزیم‌های صنعتی و محصولات زیستی است. هدف اصلی این تحقیق، یافتن بهترین روش پیش‌تیمار برای به حداکثر رساندن تولید آنزیم سلولاز از طریق تخمیر حالت جامد بود. در این راستا، ابتدا با طراحی آزمایشات به روش باکس-بنکن، بهترین شرایط تخمیر در مدت زمان 6 روز، دمای 30 درجه سلسیوس و رطوبت 80% بدست آمد. سپس تاثیر پیش‌تیمارهای اسیدی، قلیایی، ترکیبی، و حلال دیپ یوتکتیک کلسیم کربنات-گلیسرول بر فعالیت آنزیمی سلولاز تولید شده در نقطه بهینه بررسی شد. حلال دیپ یوتکتیک با فعالیت آنزیمی 0.5369 U/gds بیش از 38% بهبود نسبت به نمونه پیش­تیمار نشده از خود نشان داد. آنالیز FTIR نمونه­­ها نیز حاکی از تاثیر بسیار خوب این روش بر ساختار لیگنوسلولز و تخریب حداکثری لیگنین و همی­سلولز و افزایش در دسترس­پذیری سلولز بود. این تحقیق با تاکید بر استفاده بهینه از ضایعات کشاورزی و توسعه پایدار، می‌تواند به بهبود مدیریت منابع زیستی در استان کرمانشاه و ایران کمک کند. نتایج به‌دست‌آمده می‌تواند راهکارهای نوینی برای تولید آنزیم‌های صنعتی و کاهش آلودگی‌های زیست‌محیطی ارائه دهد و به توسعه صنعت زیست‌فناوری در کشور یاری رساند.