شناسایی، ارزیابی و اولویت دهی به تزیینات مطلوب در یک فضای معماری می تواند موجب بهبود کیفیت بصری و به تبع ارتقای کیفی فضای معماری گردد. تزیینات به عنوان یکی از مهم ترین مولفه های کیفیت بصری نقش مهمی در شکل‌گیری بار ادراکی ساکنان و تجربه آنان از فضای معماری دارد و می تواند موجب شکل گیری احساس رضایت از فضای سکونت گردد. هدف پایان نامه حاضر، طراحی آپارتمان مسکونی با توجه به میزان مطلوبیت تزیینات نزد ساکنان می باشد. به همین منظور چندین مصداق از خانه های سنتی و ارزشمند کرمانشاه بر مبنای وجود تزیینات متنوع کالبدی انتخاب شده و به جمع آوری داده ها در دو بخش یافته های توصیفی شامل منابع اسنادی و‌کتابخانه ای و یافته های استنباطی به صورت تهیه و توزیع پرسشنامه‌ تصویری و محقق ساخت، پرداخته شد. پس از تجزیه و تحلیل یافته ها به صورت توصیفی و استباطی مشخص شد تزییناتی که ماهیت ایجاد ریتم، تاکید و تناسب را در خود دارند احساس رضایت بیشتری در مخاطب ایجاد می کنند. در نتیجه شش مورد از تزیینات‌‎که به ترتیب اولیت شامل: تزیینات آجری تکرار شونده، شاخص نمودن بخش میانی، خطوط عمودی و تقسیمات فرد، ستون و سر‌ستون، طاق و طاق نما و تزیینات چوبی می باشد؛ بیشترین مطلوبیت را نزد جامعه آماری کسب نموده اند. و در نهایت این تزیینات در طراحی یک واحد آپارتمان مسکونی متوسط پنج طبقه   در شهر کرمانشاه بکار گرفته شد. کلید واژه: تزیینات، طراحی آپارتمان مسکونی، رضایت مندی، کیفیت فضایی، کرمانشاه  

   ترانزیستور اثر میدان مبتنی بر ویفر SOI (Silicon-on-Insulator) یک ترانزیستور با مزیت ‌های بسیاری نسبت به ترانزیستورهای سیلیکون معمولی می باشد که به ‌عنوان یک فناوری پیشرفته در ترانزیستورهای نیمه ‌هادی استفاده می‌شود،   در اینجا به ترانزیستور SOI-MESFET   که یک ترانزیستور اثر میدان فلز- نیمه هادی است پرداخته می شود که   با استفاده از دو تکه فلز (پلاتینیوم) در SIO2 و یک تکه اکسید در SI ترانزیستور باعث بهبود ویژگی‌های DC وRF، افزایش ولتاژ شکست، افزایش فرکانس قطع، بهبود پتانسیل و بهبود بهره جریان می‌شود. به طور خاص تغییراتی که در ساختار SOI-MESFET انجام شده است باعث بهبود قابل توجهی در عملکرد این ترانزیستورها می شود.   SOI-MESFET   برای کاربردهای با فرکانس بالا و توان بالا بسیار مناسب باشد، ترانزیستورهای SOI-MESFET به دلیل ویژگی‌های منحصر به فرد خود در کاربردهای مختلفی مورد استفاده قرار می‌گیرند. برخی از این کاربردها عبارتند از:    ·   مدارات فرکانس بالا: به دلیل کاهش ظرفیت خازنی پارازیتی، این ترانزیستورها برای مدارات فرکانس بالا و مایکروویو مناسب هستند. ·   تقویت‌کننده‌های :RFبه دلیل پایداری حرارتی و عملکرد بهینه در دماهای بالا، در تقویت‌کننده‌های فرکانس رادیویی (RF) استفاده می‌شوند. ·   مدارات توان بالا : به دلیل ولتاژ شکست بالا و کاهش اثرات خودگرمایی، در مدارات توان بالا کاربرد دارند. ·   کاربردهای نظامی:   به دلیل ویژگی‌های ذکر شده، در تجهیزات نظامی و هوافضا نیز مورد استفاده قرار می‌گیرند. ·   مدارات مجتمع: به دلیل مصرف توان کم و پایداری بالا، در مدارات مجتمع و سیستم‌های روی تراشه   استفاده می شود.

   امروزه، موضوع تغییر و نوسانات اقلیمی و ناهنجاری های حاصل از آن یکی از مسائل مهم و مطرح جهانی است. آشکارسازی تغییرات بارش و دما به عنوان شاهد اولیه تغییرات اقلیمی در بسیاری از مناطق جهان استفاده   میشود.   از اینرو در این تحقیق با بررسی روند تغییرات بارش استان کرمانشاه در مقیاسهای مختلف زمانی سال، فصل و ماه صورت پذیرفته تا با مطالعه میدانی علت ابگرفتگی در قسمت خیابان های منتهی به بلوار نوبهار را معین نماید. شبکه های جمع آوری آب های سطحی وظیفه هدایت و انتقال اب های سطحی ناشی از بارش ها و مصارف روزانه را بر عهده دارند ، اما امروزه بعلت گسترش شهر نشینی و افزایش چشمگیر سطوح نفوذ ناپذیر این امکان برای انها پیش از پیش دشوار و تاثیر پذیر گردیده ،بلوار نوبهار با داشتن این شبکه های انتقال در مواقع بارش و جاری شدن رواناب با مشکلات عدیده ایی رو به رو می گردد که در این تحقیق سعی شده با بررسی های میدانی و دقیق و ترسیم نمودار های مربوطه چرا جویی کاملی به دست اورده شود تا بتوان به بهبود هرچه بهتر شرایط و رضایت مردم شهر کرمانشاه کمکی صورت پذیرد. و چهره ناخوشایند ابگرفتگی معابر که هم باعث نارضایتی مردم و نیز باعث انتقال الودگی هاست از سطح شهر برچیده شود.

   چکیده منطقه اورامانات ازجمله روستای هجیج یکی از مناطق گردشگری با طبیعت کوهستانی است که در فاصله 25 کیلومتری شمال غرب شهرستان پاوه می‌باشد. ساخت‌وساز رایج در آن از نوع ساختمان‌های با مصالح بنایی غیرمسلح سنگی با ملات یا بدون ملات است.به علت مسائل اقتصادی و در دسترس بودن سنگ،‌ به‌عنوان یکی از مصالح اصلی همواره موردتوجه بود‌ه‌‌است.با توجه به اینکه این مناطق در تقسیم‌بندی لرزه‌خیزی، آیین‌نامه طراحی ساختمان‌ها در برابر زلزله 2800، در پهنه با خطر نسبی زیاد قرار دارد،پیشنهاد مطالعه آن باهدف ارزیابی آسیب‌پذیری لرزه‌ای مطرح شد. این پژوهش از لحاظ ماهیت و هدف کاربردی است. در مطالعه پیشرو تاریخچه ارزیابی آسیب پذیری لرزه‌‌ای ساختمان‌ها بیان شده وروشهای گوناگون کیفی و کمی معرفی می شوند.در این پژوهش   برای ارزیابی لرزه‌ای ابتدا از روش ارزیابی سریع کیفی به علت سهولت انجام آن استفاده‌شد‌ه‌است. 41 ساختمان بنایی غیرمسلح سنگی با سقف چوبی و پلان وسنگ چینی، منظم مورد بررسی قرار گرفت. از این تعداد 8 ساختمان یک طبقه و 33 ساختمان دوطبقه می‌باشد، پس از بررسی و تهیه فرم‌های ویژه موجود در دستورالعمل بهسازی لرزه ای ساختمانهای بنایی موجود نشریه 376‌ ساختمان شماره 16 با امتیاز آسیب‌پذیری37/62 درصد با وضعیت آسیب پذیری زیاد مشخص گردید، و برای ارزیابی کمی نقشه پلان ساختمان تهیه شد وبرای تایید‌ نتایج کیفی ساختمان آسیب پذیر با درجه زیاد با مصالح سنگ، چوب وملات گل‌ با رویکرد مدل پیوسته در نرم‌افزار المان محدودABAQUS مدل گردید،مدل شامل دیوار های متقاطع، دیافراگم‌ها وتکیه گاه‌ها می‌باشد برای صحت سنجی مدل از تحلیل فرکانسی استفاده گردید با تقریبا نسبتا خوبی ، مدل مورد تایید قرار گرفت. باتوجه به سه نگاشت شتاب ثبت شده در شهرهای جوانرود،سرپل ذهاب ونوسود که‌ به زلزله طرح‌ شهرستان پاوه مقیاس شده بود‌، تحت آنالیز دینامیکی غیر خطی قرار گرفت .نتایج استخراج شده حاکی از آن است که این ساختمان‌ها بسیار آسیب پذیر هستند. ساختمان در طبقه دوم بیشتر در معرض خسارت. ناشی از جابجای در سقف به علت عدم صلبیت و اتصال نامناسب بین دیوار وسقف ودیوار پیرامونی ودیوارهای داخلی   می‌باشد.وعلاوه بر این ساختمان در محل بازشوها واتصال دیوارها دچار جابجای ونغییر شکل وترک‌های لغزشی و قطری می‌شود و کانتور‌های   تنش بیشتر در اطراف بازشوها و شکست خمشی در پای دیوار‌ها قابل مشاهده است .در انتها پیشنهاد می شود پایگاه داده‌هابرای ساختمان‌های سنگی تهیه شود،وهمچنین ارزیابی لرزه ای ساختمان‌های سنگی با پلان   وسنگ چینی نامنظم مورد مطالعه قرار گیرد. کلید واژه ها: آسیب پذیری، ساختمان بنایی غیر مسلح ، سنگی ، روستای هجیج

در این تحقیق نرم کننده های زیستی بر پایه ضایعات روغن های خوراکی با استفاده از واکنش اپوکسیداسیون و استری شدن ساخته شد. هدف از این مطالعه ارزیابی اثرات افزودن این نرم کننده های زیستی در پی وی سی به عنوان نرم کننده و مقایسه خواص آن با دیوکتیل فتالات ( نرم کننده بر پایه نفت) است. در این ارزیابی آنالیزهای FTIR، TGA،DSC ، تست شکنندگی   در هنگام کشش، بررسی میزان سختی و تست بررسی مقاومت در برابر مهجرت و فراریت انجام شد. با انجام تست TGA مشخص شد که نمونه پی وی سی سنتز شده با نرم کننده زیستی ما دمای تخریب بالاتر یعنی مقاومت در برابر حرارت بیشتری در مقابل سایر نمونه ها دارد.آنالیز تست کشش نشان داد که پی وی سی تولید شده با نرم کننده زیستی   در مقایسه با دیوکتیل فتالات پایداری کششی مناسبی دارد و نمودار شکست در هنگام کشش نزدیک به نمودار دیوکتیل فتالات بود که نتایج نشان دهنده این بود که رفتار تقریبا مشابهی با دیوکتیل فتالات دارد و این نرم کننده می تواند انعطاف پی وی سی را بهبود ببخشد. سپس با بررسی انحلال نمونه های مختلف سنتز شده در حلال های مختلف ( قطبی و غیر قطبی) به این نتیجه رسیدیم که کاهش جرم نمونه سنتز شده با این نرم کننده زیستی در حلال های غیر قطبی به طور قابل توجهی کمتری دارد و پایدارتر بود ولی در حلال های قطبی به دلیل ساختار قطبی نرم کننده زیستی کاهش جرم نمونه بیشتر بود. همچنین در تست فراریت در مقایسه با سایر نمونه ها میزان فراریت کمتر و پایداری حرارتی بیشتر را به نمایش گذاشت.

  مواد پلیمری به دلیل قابلیت پردازش نسبتاً ساده، وزن کم، دوام بالا و در دسترس بودن به‌طور وسیعی در بسیاری از ابزارهای خانگی و صنعتی مورد استفاده قرار می‌گیرند. در اغلب این کاربردها برای افزایش خواص

به منظور ارتقاء فرهنگ و دانش، گردشگری، شناخت و گسترش روابط بین المللی و معرفی منیّت یک جامعه در سطح جهانی و همچنین ترمیم یا حذف گسست میان ملت ها به پژوهش در ارتباط با فرهنگ آنها می پردازیم. در این تعریف فرهنگ گزینشی است از آداب ،رسوم، عقاید و رفتارهایی که از سوی یک ملت به طور ثابت رخ داده و اکثریت آن جامعه بر انجام و قبول آنها اسرار داشته و مستقیماً آنرا پذیرفته اند. از آنجایی که بشریت تنها گونه ی آفزینش است که بر پایه ی نظام تفکر نهادینه و خلق شده زین رو در طول تاریخ عامل اصلی شکل گیری هر جامعه ای چه در سطح کلونی های کوچک عصر حجر و چه انسان متمدن امروزی براساس یک سری عقاید و باورهای مشترک بوده است که آنرا فرهنگ   می نامند. پژوهشگر در این تحقیق به بررسی مفهوم حس سرزندگی و عوامل موثر بر ایجاد آن می پردازد که پس از بررسی این موارد سعی دارد حس سرزندگی، پویایی و حس تعلق مکانی را در تک تک فضاها و کاربری های خانه فرهنگ و هنر به وجود بیاورد. برای این منظور محقق باید از یکنواختی و تکراری بودن فضاها جلوگیری کرده و به کمک تنوع در طراحی معماری، فرهنگ و رنگ این مهم را محقق سازد در نهایت به کمک این موارد می تواند بستری مناسب برای انتشار فرهنگ و هنر به وجود بیاورد. و مهم تر از همه این موارد، با طراحی خانه فرهنگ و هنر با رویکردی که به آن اشاره شد ارتباطی عمیق بین معماری وفرهنگ ایجاد شود تا هر دو هنر در جایگاه خود تعالی یابند همچنین برای تحقق رویکرد انتخاب شده مطمئناً خانه فرهنگ و هنر بی نهایت تاثیر گذار خواهند بود. از این رو هدف اصلی و نهایی این تحقیق طراحی خانه فرهنگ و هنر با رویکرد ایجاد حس سرزندگی در مخاطبان آن می باشد.   

دانشگاه رازی در مجاورت محله‌های عمدتاً کم‌درآمد ازجمله محله‌ی باغ ابریشم و طاق‌بستان قرار دارد. این محله‌ها امکانات فرهنگی، علمی، ورزشی کافی ندارد درصورتی‌که دانشگاه امکانات لازم برای پاسخگویی به این نیازها را دارد، همچنین در بین مردم محلی افراد باتجربه، فعال و نخبه وجود دارند که می‌توانند برای محله و دانشگاه سودمند باشند؛ اما در حال حاضر باوجود حصارکشی و کنترل امکان حضور افراد غیر دانشجو به دانشگاه و استفاده‌ی متقابل از سودمندی یکدیگر کم است و سبب جدایی این دو قشر و احساس طردشدگی مردم محله و بی‌تفاوتی دانشگاه به مشکلات همسایگان خود شده است. در این پایان‌نامه ابتدا بامطالعه‌ی کتابخانه‌ای کتب و مقالات، تعاریف دانشگاه نسل یک تا پنج، نمونه ممورد های موفق، محله، تعامل اجتماعی، جدایی گزینی فضایی ، محرومیت اجتماعی و فضای بینابینی   مشخص خواهد شد، سپس با تحلیل نمونه‌های موفق طراحی‌شده نقاط قوت و شیوه‌های به‌کاررفته در طراح فضا بررسی خواهد شد. به روش میدانی با حضور در سایت، مشاهده و برداشت اطلاعات محیط و همچنین بررسی نقشه‌ها شناخت دقیقی از سایت و ویژگی‌ها و نیازهای فضا به دست خواهد آمد و با مصاحبه با افراد محلی و افراد صاحب‌نظر نیازسنجی می‌شود و   مصاحبه با روش AHP تحلیل میشود سپس به طراحی پرداخته خواهد شد. سعی بر این خواهد بود که تا حد امکان نیازهای فرهنگی، علمی، ورزشی محله را پاسخ گوید، افراد نخبه و فعال را شناسایی کند، برای مردم محله و دانشجویان با ایجاد شغل‌های محلی اشتغال‌زایی کند و ارتباط بین دانشجویان و مردم محلی را افزایش دهد که این سبب افزایش حس تعلق مردم به دانشگاه و دانشجو به محله می‌شود و تعامل سازنده بین آن‌ها ایجاد می‌کند.   

  ساخت امولسیونها (روغن/ آب یا آب/ روغن) و حفظ پایداری در آنها همواره یکی از چالشهای مورد توجه در محافل تحقیقاتی و صنعتی بوده است. استفاده از پایدارکننده های متداول یکی از روشهای اصلی به منظور حفظ ساختار امولسیونها است. این دسته از پایدار کنندهها دارای یک سر قطبی (آب دوست) و یک سر غیرقطبی (آب گریز) هستند و با قرارگیری در ناحیه سطح مشترک روغن/ آب باعث ممانعت از پیوستن قطرات روغن (یا آب) و تخریب ساختار امولسیون میشوند. از طرفی باید توجه داشت که اندازه قطرات روغن ( یا آب) پراکنده شده در فاز آبی (یا روغنی) کاملا وابسته به ساز و کار اختلاط در سامانه است و بر همین اساس توجه به کارایی و نوع اختلاط نیز میتواند در پایش ساختار امولسیون نقش مهمی ایفا کند. در سامانههای امولسیون پیکرینگ، فاز پایدارکننده شامل میکرو و یا نانوذرات آب دوست/ آب گریز بوده و همین امر باعث ایجاد تفاوت قابل توجه میان این دسته از امولسیونها و امولسیونهای متداول میشود. بررسی دقیق ساز و کار پایدارسازی در سامانههای امولسیون پیکرینگ مستلزم استفاده از انواع ذرات (با ابعاد مختلف) و همچنین ارزیابی تاثیر انواع سامانههای اختلاطی بوده و همین امر باعث ایجاد محدودیت در انجام تحقیقات میگردد. بر همین اساس در پایان نامه حاضر از روش شبیهسازی با استفاده از دینامیک سیالات محاسباتی1به منظور غلبه بر چالشهای مذکور بهره گرفته شد و نتایج نظری حاصل (غلظت ذرات و غیره) با دادههای آزمایشگاهی و تحلیلی بدست آمده در تحقیقات پیشین مقایسه گردید. در این پژوهش عملکرد اختلاط در دو مخزن تیغه دار و بدون تیغه مقایسه شده است. سه نوع امولسیون با درصد های وزنی 2 ،1و 3در هر دو مخزن که شفت و پروانه متصل به آن در مرکز ظرف قرار داشت، تهیه شدند. از نانو ذرات سیلیکا به عنوان تثبیت کننده و از آب و پارافین مذاب به عنوان فاز پیوسته و پراکنده استفاده شد. به دلیل محدودیت های موجود در نرم افزار فلوئنت، مخزن بدون تیغه شبیه سازی نشد، اما سامانه های تیغه دار برای هر سه درصد وزنی شبیه سازی شدند. جهت سهولت در شبیه سازی های صورت گرفته، ساده سازی هایی در نظر گرفته شد از جمله این که به جای وارد کردن سه فاز آب، روغن (پارافین مذاب) و نانوذره، امولسیون به صورت یک سامانه دو فازی نانوسیال و روغن در نظر گرفته شد. در پژوهش هایی که قبلا صورت گرفته، ثابت شده که هیچ تغییر قابل توجهی در توزیع اندازه قطره با مقایسه افزودن نانوذرات، با یا بدون تعلیق قبلی به ظرف اختلاط مشاهده نشده است. نتایج آزمایش های انجام شده حاکی از این بود که با افزایش گرانروی در نتیجه افزودن بیشتر نانوذرات در یک و دو درصد وزنی د رهردو نوع مخزن، اندازه قطرات کوچکتری به دست آمد. برای سه درصد وزنی در مخزن اختلاط بدون تیغه، نتیجه یکسان بود اما در سامانه تیغه دار این روند به جای کاهشی افزایشی بود که ممکن است به دلیل تجمع نانوذرات و ناتوانی سیستم در توزیع مناسب متوسط اندازه ذرات بزرگتر اتفاق افتاده باشد. وجود تیغه ها در سه سامانه از تشکیل پدیده های ناپایداری از جمله لخته سازی که در مخزن بدون تیغه مشاهده شد جلوگیری کرد. علاوه براین، بر خلاف مخزن بدون تیغه اثری از قطره های غیر کروی ( بادام زمینی شکل) در مخزن های تیغه دار مشاهده نشد. همچنین وجود تیغه ها از تشکیل گردابه بزرگ مرکزی جلوگیری و باعث ایجاد گردابه های کوچکتر شد که در نتیجه آن نیروهای لختی باعث شکست قطرات می شوند. طبق نتایج به دست آمده از شبیه سازی، شکست قطرات که به صورت نرخ اتلاف انرژی جنبشی آشفته )??( نشان داده می شود در نزدیکی نوک پروانه و تیغه ها از مکان های دیگر درون مخزن بیشتر بود. اندازه قطرات برای بار اول، تطابق خوبی با داده های تجربی نداشت و به دلیل خطای ظاهر شده در حین اجرای شبیه سازی برای سه درصد وزنی ، نتیجه برای این سامانه قابل رویت نبود، به همین دلیل نیاز به شبیه سازی های مجدد با حدس های اولیه دیگر می باشد.

تشخیص دقیق و به موقع تومورهای مغزی، برای درمان موثر این بیماری، امری ضروری است. انتخاب چگونگی درمان، به سطح تومور در زمان تشخیص، نوع آسیب شناسی و درجه ی آن بستگی دارد. تومور مغزی گلیوما، رایج ترین نوع تومور های مغزی اولیه بوده و همه­ی آن ها از سلول های گلیالی که احاطه کننده ی نورون های عصبی هستند، ایجاد می شوند. در تشخیص این نوع بیماری، روش های تشخیص به کمک رایانه، به متخصصین غدد و اعصاب به اشکال مختلفی کمک کرده اند. آثار اخیر در این زمینه، با ظهور مفهوم یادگیری عمیق منجر به بهبود کارایی شده است. رویکردهای سیستم های تشخیص به کمک رایانه، شامل پیش پردازش، قطعه بندی، تجزیه و تحلیل ویژگی ها (استخراج ویژگی، انتخاب ویژگی و تایید ویژگی) و طبقه بندی، می باشد.   در این پایان نامه، برای شناسایی تومورهای مغزی گلیوما و همچنین طبقه بندی آن ها به نوع درجه بالا و درجه پایین از روش های مبتنی بر پردازش تصویر، یادگیری ماشین و یادگیری عمیق استفاده شده است. روش های پیشنهادی شامل پنج مرحله می باشند: در مرحله ی اول، پیش پردازش داده ها به منظور افزایش کیفیت تصاویر از جمله یکسان سازی اندازه و استخراج ناحیه ی مغز، انجام می شود. در مرحله ی دوم، تصاویر پیش پردازش شده با استفاده از الگوریتم خوشه بندی K-Means قطعه بندی می شوند. در این مرحله برای بهینه سازی K-Means از دو الگوریتم فرا ابتکاری کایوت و کرونا ویروس استفاده شده است. پس از استخراج ناحیه ی تومور، در مرحل? سوم ویژگی­های عمیق از طریق شبکه های عصبی پیچشی و همچنین ویژگی های بافت با استفاده از روش الگوهای باینری محلی، از تصاویر مربوط به ناحیه ی تومور استخراج خواهد شد و در مرحله چهارم، انتخاب ویژگی با استفاده از الگوریتم بهینه سازی ازدحام ذرات، انجام می شود و در نهایت، طبقه­بندی تصاویر صورت می­گیرد. مجموعه دادگان مورد استفاده در این پژوهش، Brats2018 می باشد که شامل 210 تصویر MRI تومور های گلیوما با درجه بالا و 75 تصویر تومور گلیوما با درجه پایین، است. در اولین روش پیشنهادی، قطعه بندی تصاویر با استفاده از ترکیب الگوریتم خوشه بندی K-Means و الگوریتم بهینه سازی کایوت صورت گرفت و همچنین روش های استخراج ویژگی مختلف از جمله استخراج ویزگی های بافت با استفاده از روش الگوهای باینری محلی و استخراج ویژگی های عمیق از شبکه ی عصبی آموزش دیده و شبکه ی از پیش آموزش دیده VGG16 انجام گرفت که از بین روش های ذکر شده، استخراج ویژگی های عمیق حاصل از تنظیم دقیق شبکه ی از پیش آموزش دیده VGG16 بهترین نتیجه را به همراه داشت. این روش پیشنهادی به صحت قابل قبول 99% رسید. در روش دوم پیشنهادی، بهینه سازی مراکز خوشه بندی با استفاده از الگوریتم کرونا ویروس صورت گرفت­و همچنین روش های استخراج ویژگی قبل برای این روش نیز پیاده سازی شده است، که   بهترین عملکرد مربوط به استخراج ویژگی از طریق شبکه ی عصبی آموزش دیده می باشد. دراین فرآیند نیز به صحت 80/99% رسیدیم. کلمات کلیدی: تومورهای مغزی گلیوما، خوشه بندی، الگوریتم فرا ابتکاری کایوت، الگوریتم فرا ابتکاری کرونا ویروس

2 و CH4 بررسی شده است. افزون بر آن نانولوله‌ها با هدف بهبود میدان/راستاپذیری و نیز بهبود تراوش‌گزینی CO2 با Ag اصلاح شده‌اند. برای بررسی و اطمینان از اصلاح ساختار، ریخت‌شناسی و عامل‌دار شدن نانوپرکن‌ها، ساختار غشاها با آنالیزهای FTIR، FESEM، EDS، XRD و AFM بررسی شد. نتایج بررسی حاکی از نشستن Ag بر روی نانولوله‌ها، مشاهده ساختاری بهتر، یکنواخت‌تر و نانولوله‌های راستادهی شده در غشاهای نانوکامپوزیتی تحت میدان الکتریکی نسبت به غشاهای بدون میدان الکتریکی می‌باشد. با عامل‌دارسازی نانولوله‌ها راستادهی و یکنواختی بیشتری نسبت به غشا بدون اصلاح مشاهده شد که این امر را می‌توان به دلیل میدان‌پذیرتر بودن Ag دانست. تراوش‌پذیری و گزینش‌گری آرمانی گازهای خالص CO2 و CH4 از میان غشاهای ساخته شده در شرایط عملیاتی °C 25 و bar 5 اندازه‌گیری شد. نتایج آزمایش‌ها نشان می‌دهد که افزودن، اصلاح و هم‌راستایی نانولوله‌ها سبب افزایش تراوش‌پذیری و گزینش‌گری غشاها نسبت به غشا پلیمری خالص می‌شود و بهترین نتایج برای غشاهای شبکه آمیخته در wt. 1 % پرکن به دست آمد. غشاهای ساخته شده با نانولوله بدون عامل (wt. 1 % Pebax/HNT) تحت میدان الکتریکی جریان مستقیم V/cm 1000، به ترتیب 23/30 و 86/12 % افزایش را برای تراوش‌پذیری CO2 و گزینش‌گری نسبت به غشای بدون میدان الکتریکی نشان دادند. بهترین نتایج مربوط به غشا wt. 1 % Pebax/Ag-HNT ساخته شده در میدان الکتریکی جریان مستقیم V/cm 1000 می‌باشد که به‌ترتیب افزایش 57/84 و 97/33 % را نسبت به غشای خالص و 42/33 و 17/10 % را نسبت به غشا بدون میدان الکتریکی wt. 1 % Pebax/Ag-HNT و 97/57 و 55/21 % را نسبت به غشا wt. 1 % Pebax/ HNT بدون میدان الکتریکی برای تراوش‌پذیری CO2 و گزینش‌گری CO2/CH4 نمایش می‌دهد.  

در سال‌های اخیر فرآیندهای غشایی توجه زیادی برای جداسازی/شیرین‌سازی گاز طبیعی به خود جلب کرده‌اند و در این میان غشاهای پلیمری گسترش کارکرد و کارایی چشم‌گیری داشته‌اند. نشاندن پرکن‌های اصلاح شده راهکار موثری برای بهبود هرچه بیش‌تر کارکرد جداسازی این غشاها است. در این پژوهش اثر عامل اصلاح پرکن نانولوله هالوزیت با پلی‌آنیلین و نشاندن آن شبکه پلیمری Pebax-1657 به عنوان پرکن بررسی می‌شود. غشاهای نانوکامپوزیتی در بارگذاری‌های مختلف 25/0، 5/0، 1 و wt. 2 % نانوپرکن به روش ریخته‌گری محلول ساخته شدند. آزمون‌های ساختاری FTIR، XRD، EDX، AFM و FESEM برای بررسی اصلاح نانوپرکن‌ها و نیز پراکندگی آن‌ها در غشاهای ساخته شده انجام شدند. نتایج پخش مناسب نانوذرات در شبکه پلیمری و وجود گروه‌های عامل‌دار در نانوپرکن هالوزیت خام و اصلاح شده را نشان می‌دهد. آزمون‌های تراوش‌پذیری گاز در دمای °C 25 و فشار bar 5 انجام شدند. نتایج آزمون‌های تراوش‌پذیری CO2 و گزینش‌گری ایده‌آل CO2/CH4 تا بارگذاری wt. 1 % نانوپرکن به صورت افزایشی بود. بهترین مقادیر تراوش‌پذیری CO2 و گزینش‌گری ایده‌آل CO2/CH4 نیز در بارگذاری wt. 1 %   نانوپرکن های خام و اصلاح شده به ترتیب برابر05/47 و Barrer 19/57 و 97/18 و 21/20 به دست آمد که نشان از افزایش به ترتیب 27/17، 55/42 ، 16/10 و 36/17 % نسبت به غشای خالص دارد. اثر اعمال میدان الکتریکی جریان مستقیم V/cm 1000   بر روی غشاهای نانوکامپوزیتی با wt. 1 % بارگذاری پرکن‌های HNT و PANI-HNT مورد بررسی قرار گرفت. تراوش‌پذیری CO2 برای غشاهای نانوکامپوزیتی شامل نانوپرکن خام و اصلاح‌شده با اعمال میدان الکتریکی به ترتیب 05/61 وBarrer 01/73 وگزینش‌گری ایده‌آل CO2/CH4 نیز به ترتیب 42/21 و 17/24 نسبت به غشای نانوکامپوزیتی بی اعمال میدان الکتریکی به ترتیب 76/29،66/27، 92/12 و 6/19 % افزایش داشتند. عملکرد جداسازی بالاتر غشاهای نانوکامپوزیتی حاوی HNTهای اصلاح‌شده با PANI نسبت به غشاهای بارگذاری شده با HNTهای خالص را می‌توان به این واقعیت نسبت داد که مولکول‌های CO2 تمایل بیش‌تری به گروه‌های عاملی آمین PANI-HNTها در مقایسه با گروه‌های عاملی OH، HNTهای اصلاح‌‌نشده دارند و منجر به حلالیت و تراوش‌پذیری بالاتر CO2 می‌شود. هم‌چنین میدان الکتریکی به خصوص در غشای HNT اصلاح‌شده با PANI به گواه تصاویر FESEM باعث پخش منظم‌تر نانوذره‌ها و عملکرد ساختاری و کارکردی بهتر آن‌ها شده است.    واژگان‌کلیدی: جداسازی گاز طبیعی، غشاهای نانوکامپوزیتی، نانولوله‌های هالوزیت، پلی‌آنیلین، Pebax-1657، میدان الکتریکی  

  امروزه پلی اتیلن یکی ازپرمصرف ترین پلاستیک ها در جهان می باشد.مقاومت شیمیایی بـالا، خـواص مکـانیکی مناسـب، خـواص الکتریکی و عایق بودن، قیمت مناسب، تنوع و فرایند پذیری آسان پلی اتیلن را درزمره پلاستیک های پرمصرف قرار داده است. با این وجود دمای سرویس دهی پایین، مقاومت کم در مقابل شعله و نفوذ پذیری زیاد در مقابل گازها کاربردهای این مـاده را در برخی از محصولات صنعتی محدود کرده است. یکی از راه های غلبه بر چنین نقائصی استفاده از پرکننده های ویـژه و همچنـین شبکه ای کردن می باشد. شبکه ای کردن پلی اتیلن را به ماده ای گرماسخت تبدیل میکند که علاوه بردارا بودن دمای سرویس دهی بالاتر، استحکام ضربه بالاتر، بازدهی حرارتی بهتر و مقاومت شیمیایی بالاتری دارد. روش های شبکه ای پلی اتـیلن.در میـان روش های مختلف شبکه ای کردن پلی اتیلن روش سیلانی که از سهولت فرایند و عدم نیاز بـه تجهیـزات گـران قیمـت و قابلیـت کاربرد در محصولات مختلف مانند سیم و کابل، لوله و فیلم برخوردار اسـت در ایـن پـروژه اسـتفاده شـده اسـت. بـا توجـه بـه اهمیت ساختار مولکولی و نظر به تولید گریدهای مختلف پلی اتیلن در داخل کشور و روند رو به رشد اسـتفاده از ایـن مـواد در جهان در این پروژه اثر ساختار مولکولی و توپولوژی بر روی گرافت شدن و شبکه ای شدن پلی اتیلنهـای مختلـف وآلیاژهـای آنها بررسی شده است. در بخش دیگری از کار اثرافزودن EVA و نانورس بر خواص پلـی اتـیلن شـبکه ای مـورد مطالعـه قـرار گرفته است. همچنین خواص حرارتی و رئولـوژیکی نمونـه هـای پخـت شـده و گرافـت شـده بررسـی شـده اسـت. مشخصـات مولکولی مواد مانند اوزان مولکولی متوسط عددی و وزنی، توزیع وزن مولکـولی، میـزان و نـوع شـاخه، میـزان گروه هـای غیـر اشباع توسط آزمونهای کروماتوگرافی ژل تراوایی، طیف سنجی رزونانس مغناطیسی هسته و طیف سنجی زیر قرمزمحاسبه شد. میزان گرافت شدن توسط آزمون طیف سنجی زیرقرمزتبدیل فوریه و خواص شبکه توسط آزمون های درصد ژل، تـورم و -Hot set مطالعه شده است. واکنش گرافت شدن در حالت مذاب با استفاده از وینیل تـری متوکسـی سـیلان ودی کیومیـل پراکسـید انجام شد. نتایج نشان داد که وزن مولکولی مهمترین پارامتردر تغییرات میزان گرافت شـدن مـی باشـد. میـزان گرافـت شـدن بـا افزایش وزن مولکولی متوسط عددی و وزنی زیاد شد. افزایش تعداد شاخه های جانبی به دلیل کاهش حجـم حلقـه پلیمـری در مواردی می تواند باعث کاهش میزان گرافت شدن شود اما حضور گروه های غیراشـباع موجـب افـزایش میـزان گرافـت شـدن سیلان می شود. ترتیب میزان گرافت شدن مطابق LDPE› HDPE› LLDPE و ترتیـب میـزان درصـد ژل و سـرعت شـبکه ای شدن عموما به صورت HDPE› LLDPE› LDPE بود. به دلیل حضور دو جزء سل و ژل رفتار ذوب و بلورینگی نمونه های پخت شده نشان از غیر یکنواختی در ساختار مولکولی را می دهد ودر صد بلورینگی در اثر شبکه ای شدن کاهش یافت. رفتـار رئولوژیکی در حالت دینامیک به شدت تحت تاثیر گرافت شدن سیلان قرار می گیرد. افزودن EVA بـه پلـی اتیلنهـای مختلـف باعث افزایش درصد ژل و سرعت شبکه ای شدن به ویژه برای HDPE شد با این وجـود هیچکـدام از نمونـه هـای آلیاژشـده بـا EVA نتوانستند با موفقیت آزمون set-Hot را پشت سربگذراننـد. نـانورس خـالص در دوفراینـد متفـاوت یکـی قبـل از واکـنش گرافت شدن و دیگری بعد از آن به پلی ا تیلن سبک خطی اضافه شد. نتایج نشان داد که افزودن نانورس خالص باعـث افـزایش درصد ژل و افزایش سرعت شبکه ای شدن می شود. این افزایش به ویژه در حالتیکه نانورس بعد از واکنش گرافت شدن اضافه شود بسیار قابل ملاحظه می باشد. نتایج FTIR احتمال انجام واکنش شیمیایی بین گروههای نانورس با سیلان داد.همچنین نتـایج XRD نشاندهنده اینترکلیت شدن نانورس در اثر مخلوط شدن با پلی اتین گرافت شده با سیلان که قطبیت بالایی بـود. بـاافزودن نانورس و شبکه ای شدن غیر یکنواختی در رفتار ذوب و کاهش درصد بلـورینگی مشـاهده شـد. ویسـکوزیته مرکـب و مـدول ذخیره در اثرافزودن نانورس به پلی اتیلن گرافت شده افزایش یافتند.

  فرآیند کاتالیزوری   با استفاده ازتترا کلرید تیتانیوم   ودیگر ترکیبات وابسته، رایج ترین پروسه تولیدی برای چرخه زیگلر ناتااست.روش های دیگری در این چند وقت اخیر ابداع شده اند که همگی منتج به تولید وپلیمریزاسیون گشته است ولی رایج ترین و در دسترس ترین روش و بومی سازی شده ترینروش، همین روش می باشد.این روش با توجه به تثبیت شدن در تمام جهات اکنون روشیاقتصادی می باشد و از همه لحاظ توجیه پذیری اقتصادی دارد که می توان   به بومی سازی شرایط آزمایشگاهی،به وفور در دسترس بودنتجهیزات آزمایشگاهی ،ساخت پلنت های متعدد تولیدی ،بازدهی بالای تولید محصول وپلیمریزاسیون و... نام برد ولی با توجه به ماهیت پژوهشی علم و اینکه همیشه بهدنبال راهی برای بهبود یافته ها و دستاوردهای قبلی می باشد سعی شده که نقاطضعف   یافته های قبلی پوشش داده   شده و به بهبود و خلق پیشنهادات جدید بپردازد.در ابتدا با اضافه کردن کردن عناصر فلزی مانندFeCl3   و SiCl3 در فاز گازی[22] ،کاتالیزورهایی را ساخته و به وسیله روش ودستگاههای آزمایشگاهی از قبیل SEM،   ETو EDX تاثیر اینعناصر بر افزایش فعالیت کاتالیست مورد بررسی قرار گرفتند.سپس در فاز دوغابی واکنش مورد بررسی قرارگرفت.در انتهای نتایج بررسی در جدولی مقایسه ایگردآوری و جمع بندی گردید.بحث پایانی که مهمترین و اصلی ترین موضوع اینپژوهش و شاکله اصلی آن می باشد به اصلاح و افزایش واکنش پذیری کاتالیست های زیگلرناتا می پردازد.با توجه به وجود الکل و حلال هگزان در چرخهواکنش و تولید کاتالیست ، وجود آلودگی ها و آلکوکسی ها در واکنش اجتناب ناپذیر میباشد.آلکوکسی ها باعث تخریب واکنش اصلی و انجام واکنش کاذب و متعاقبا عدم ایجادزنجیره پلیمریزاسیون و تولید پلیمر میگردند.لذا بایستی آلکوکسی ها   به حد قابل قبولی که نقطه تعادلی بین واکنشپذیری و اقتصادی بودن واکنش باشد کاهش یابند.برای این منظور روش جدید شستشوی کاتالیستابداع گردیده است.ابتدا با نمونه گیری 6 متر مکعب از پایه کاتالیستمحلول در هگزان شروع به تعیین دمای نقطه ابتدایی آزمایش   است می نماییم.این دما اندکی کمتر از نقطه جوشهگزان است. نمونه گرفته شده را به آزمایشگاه منتقل کرده و مو پس از تهیه سیالیکدست و کاملا حل شده ، پس از تبخیر حلال ،آن را به پودر کاتالیست تبدیل می نماییم.پودرحاصله را پس از تبدیل به قرص به دستگاهIR جهت تشخیص میزان آلودگی به آلکوکسی ها منتقل می نماییم ونتایج حاصل را ثبت و ضبط می نماییم. سپس بطور متوالی 14 مرحله دیگر را همین ترتیبکه نمونه را در بازه دمایی بعدی تا تولید قرص کاتالیست پیگیری نموده و جهت تست واندازه گیری آلکوکسی به آزمایشگاه میفرستیم.با آنالیز نتایج حاصله دستگاه IR   مشاهده میشود که نرخ کاهش از مرحله پنجم به بعدبشدت کاهش یافته زیرا اغلب آلودگی آلکوکسی ها  در همان پنج مرحله ابتدایی کاهش یافته و نرخ کاهش بعد از مرحله پنجم باتوجه به مقدار هگزان مصرفی و مقوله اقتصادی آن قابل اعتنا نمی باشد.لذا شرایط فرآیندی مرحله پنجم شستشو که دمای55 درجه و میزان مجاز الکوکسی 100PPM     می باشد را به عنوان مبنا انتخاب نموده و از اینبه بعد برای رسیدن به میزان100 PPM تا پنج مرحله شستشو می دهیم.  

   چکیده یکی از نگرانی‌های جهانی افزایش دمای کره زمین‌ براثر افزایش توزیع گازهای گلخانه‌ای است، دی‌اکسید کربن به عنوان یکی ازگازهای گلخانه‌ای سهم عمده‌ایی را در افزایش دمای کره زمین دارد که به دلیل طبیعت خورنده آن به‌ویژه در حضور بخار آب، باید از گازهای طبیعی درون‌خط لوله و تجهیزات خروجی از پالایشگاه‌ها، پتروشیمی‌ها و / دودکش کارخانه‌ها زدوده شوند. از میان روش‌های مختلف جداسازی فرآیندهای غشایی به دلیل هزینه عملیاتی پایین، سازگاری با محیط‌ زیست، بازده بالا، مساحت کمتر، پیچیدگی مکانیکی کمتر، آسانی ساخت / راه‌اندازی واحد پیوسته، فرآیندهای مناسبی هستند. در این پژوهش برای تراوش‌گزینی CO2 نسبت به CH4 از پلیمر Pebax1657 به عنوان ماتریس پلیمری و از اکسید گرافن به‌عنوان پرکن پایه برای نشاندن کاتیون‌های فلزی روی برای ایجاد مکانیسم انتقال تسهیل‌یافته به مکانیسم غشا پایه بهره گرفته شد. غشاهای پلیمری خالص و نانوکامپوزیت با غلظت Wt. 8 % و روش ریخته‌گری محلول ساخته شدند و ویژگی‌های انتقال گازهای آن‌ها مورد ارزیابی قرار گرفت. از آزمون‌های میکروسکوپ الکترونی روبشی (FESEM) و (EDX) برای بررسی ساختار مورفولوژی و همچنین، از آزمون طیف‌سنج فروسرخ (FTIR) برای بررسی نوع پیوند و گروه‌های عاملی پدید آمده در ساختار استفاده شد. نشاندن ورقه‌های اکسیدگرافن به ماتریس پلیمری مسیر انتشار گاز در آن را طولانی‌تر و پر پیچ و خم‌تر کرد و سبب کاهش تراوش‌پذیری و افزایش گزینش‌گری گازها در آن شد. برای جبران تراوش‌پذیری کاهش‌یافته از پلی‌اتیلن گلیکول برای اصلاح اکسید گرافن استفاده شد اما تاثیر چشم‌گیری بر عبور مولکول‌های بزرگ گازی مانند CH4 نداشت. تصاویر FESEM چسبندگی و پراکندگی   نانو ذرات و نتایج آزمون EDX درصد وزنی عنصر روی را در نانوذره +Pebax-DP-Zn2 نشان داد. همچنین آزمون FTIR پیوند موفقیت‌آمیز میان پلی‌اتیلن گلیکول و کلرید روی با اکسید گرافن را تائید کرد. با اصلاح سطحی اکسید گرافن توسط دوپامین و نشاندن کاتیون‌های Zn2+ به‌عنوان عامل تسهیل انتقال مولکول‌های CO2 بر روی اکسید گرافن، انتقال آن‌ها با مکانیزم انتقال تسهیل‌یافته   بهبود یافت. بررسی عملکرد غشاها در جداسازی گاز با استفاده از گازهای CO2 و CH4 خالص در فشار bar 5 و دمای ?C2 ± 25 انجام شد. در غشای Pebax-GO-PEG با بارگذاری Wt. 5/0 % نانوصفحه‌های اکسید گرافن، تراوش‌پذیری و گزینش‌گری نسبت به غشا خالص به ترتیب 5 و 9 % افزایش یافت. این تغییرات برای غشای Pebax-GO-DP-Zn2+ با Wt. 1 % پرکن تراوش‌پذیری و گزینش‌گری نسبت به غشا خالص به ترتیب 24 و 8 % افزایش یافت.    واژگان کلیدی: غشای‌ نانوکامپوزیتی، اکسید گرافن، انتقال تسهیل‌یافته، تراوش‌پذیری، دی‌اکسید کربن

  چکیده :   با توجه به توسعه شهرها و افزایش تراکم جمعیت در سالیان اخیر تعداد طبقات زیر زمین و عمق گودبرداری افزایش یافته است.وبه دلیل انجام گودبرداری های غیراصولی در موارد متعددی شاهد فروریختن دیواره های گود و یا ساختمان های جانبی می باشیم بنابراین نیازمند پایداری دیوارهای گودبرداری می باشد.اما این کار مشکلات ویژه ای دارد که هزینه های بالای اجرای سیستم های پایداری مهندسان را به سمت میخ گذاری سوق داده است.در اکثر تحقیقات صورت گرفته بررسی و تحلیل عنصرهای پایدارسازی گود با فرض در نظر گرفتن لایه های افقی خاک بوده است اما در واقعیت لایه های خاک ممکن است مورب نیز باشند و همچنین خاک دارای چندین لایه مختلف باشد .هدف ازاین تحقیق بررسی تاثیر شیب لایه بندی خاک بر روی عملکرد میخ ها می باشد که سعی خواهد شد با در نظر گرفتن آرایش میخ ها و وجود لایه بندی مختلف خاک و تاثیر آن بر روی فاصله و زاویه میخ ها و هم چنین تاثیر مقاومت لایه ها بر روی میخ ها بررسی گردد که در نهایت منجر به کنترل تغییر شکل دیواره گود به طور بهینه خواهد شد و ضریب اطمینان مجاز برای این نوع مسائل بدست خواهد آمد.  یکی از نرم افزارهای پرکاربرد جهت مدلسازی دیوارهای میخکوبی شده نرم افزار plaxis می باشد. در این نرم افزار   مـی توان از مدل های رفتاری متفاوتی از قبیلمدل مورکولمب, خاک سـخت شـونده و خـاک سـخت شـونده بـا احتسـاب افزایش سختی در کرنش های کوچک استفاده نمود که نمایان گـر رفتارهـای متفـاوتی بـرای مصـالح خـاک محـیط مـی باشند. هدف اصلی این پایان نامه بررسی و مقایسه این مدل ها, مزایا و معایب آنها بـه نسـبت یکـدیگر و همچنـین بررسـی تاثیر پارامترهای متفاوت این مدل ها بر روی اط?عات خروجی حاصل از مدلسازی می باشد.  در این پایان نامه، در ابتدای امر تاریخچه کلی از اجرای سازه نگهبان گفته می شود و پس از بررسـیکلیـات روش مـیخ کوبی, چگونگی اجرای آن و همچنین انواع مدل های رفتاری خاک و آئیننامه FHWA پرداخته شده اسـت. در ادامـه به معرفی نرم افزار های PLAXIS و MIDAS GTS NX و همچنین به صحتسـنجی نـرم افـزار Plaxis پرداختـه شـده است. در اصلی ترین بخش این پایان نامه به مدلسازی یک خاک مشخص با مدل های رفتاری متفاوتی پرداختـه شـده و بـه مقایسه این مدل ها و در نهایت بررسی تاثیر پارامترهای مختلف مدل ها پرداخته می شود.  واژگان کلیـدی: میخ کوبی خاک- پایدار سازی گود – لایه بندی خاک – مدلسازی عددی - گودبرداری

   رزین پلی استر غیر اشباع در صنعت کامپوزیت بسیار مورد استفاده قرارگرفته است. افزودن ذرات به رزین پلی استر غیر اشباع[1] سبب بهبود   خواص حرارتی، فیزیکی-مکانیکی می گردد. استفاده از ذراتی مانند گرافن با توجه به خواص ویژه ای که دارد، به صورت گسترده در انواع کامپوزیت ها به عنوان عامل مقاومت دهنده و تقویت کننده به کار می رود. دراین تحقیق جهت بررسی تغییرات خواص حرارتی و فیزیکی– مکانیکی رزین پلی استر غیر اشباع از ذرات مختلفی همچون گرافن، گرافن اکساید و آلومینا در درصد وزنی های مختلف استفاده گردیده است. با توجه به مطالعاتی که انجام گرفته شده است گرافن، گرافن اکساید و آلومینا تاثییرات مثبتی بر خواص رزین ها داشته اند. ضریب هدایت حرارتی برای نمونه ها با درصد وزنی های متفاوت حاوی گرافن اکساید مغناطیسی، گرافن مغناطیسی و آلومینا به دست آمده است. هدایت حرارتی نمونه ها در حالت پخت[2] شده و به طور کامل شبکه ای[3] شده در شارهای متفاوت(024/1، 07/2، 024/3) وات مورد بررسی قرار گرفته است. مشاهده شد که با افزودن مقدار کمی از ذرات، هدایت حرارتی نسبت به رزین خالص افزایش می یابد. همچنین نشان داده شده است که با افزودن گرافن اکساید مغناطیسی، گرافن مغناطیسی و آلومینا ضریب هدایت حرارتی نیز افزایش داشته است. میزان افزایش ضریب هدایت حرارتی بر اساس میزان ذرات اضافه شده به رزین متفاوت است. اما بیشترین میزان افزایش ضریب هدایت حرارتی مربوط به گرافن اکساید مغناطیسی 3/0 % میباشد. نتایج به دست آمده از آزمون DMA[4] نشان داده است با افزودن ذرات به رزین پلی استر غیر اشباع به علت برهم کنش های جاذبه ای بین گروه های عاملی سطح رزین و گروه عاملی OH بر سطح گرافن اکساید مغناطیسی و گرافن مغناطیسی و در نتیجه ایجاد پیوند کووالانسی قوی میزان مدول ذخیره نسبت به رزین خالص افزایش یافته است. در فصل اول مقدمه ای در خصوص ساختار رزین پلی استر غیر اشباع و ساختار ذرات مورد استفاده و خواص آن ها بیان شده است. در فصل دوم با توجه به مطالعات گذشته در مورد خواص مکانیکی و حرارتی گزارش هایی ارائه شده است. در فصل سوم توضیحاتی درباره ی سنتز گرافن اکساید، نحوه ی تبدیل گرافن اکساید به گرافن، سنتز آهن و چگونگی مغناطیسی شدن ذرات و همچنین آزمون های انجام شده بیان شده است. در فصل چهارم نتایج حاصل شده از آزمون حرارتی و DMA به طور کلی مورد تحلیل و بررسی قرار گرفته شده است. [1]. Unsaturated polyester resin [2]. cure

  رزین‌های پلی­استرغیراشباع کاربردهای فراوانی در صنعت کامپوزیت دارد. در قطعه‌های ضخیم ساخته شده بااین رزین، گرمای زیادی در زمانی کوتاه حین پخت آزاد می‌شود، علاوه بر این از ضریبانتقال حرارت   کمی برخوردار می‌باشند. در بخش‌هایضخیم، اختلاف دمای زیاد میان مرکز و دیواره‌های نمونه موجب ایجاد تنش‌های داخلی می‌شود،بنابراین افزودن ذرات با رسانندگی گرمایی زیاد می‌تواند در برطرف کردن این نقص کمکشایانی کند. در این تحقیق جهت بررسی تغییرات خواص رزین پلی‌استر غیراشباع حاوی نانوذرات بوهمیت در درصد وزنی‌های 02/0، 05/0 و 3/0  و هیبرید آن با ذرات گرافیت و آلومینا در درصد وزنی‌های مختلف استفاده شد.ضریب هدایت حرارتی نمونه‌های ساخته شده در شارهای گرمایی 1، 3 و 4 وات بررسی شد.همچنین جهت بررسی خواص مکانیکی نمونه‌های ساخته شده از آزمون DMA استفاده شد و نتایج آن مورد بررسی قرار گرفت. با توجه به نتایج آزمونهدایت حرارتی، بیشترین میـزان افـزایش ضریب هـدایت حرارتـی در نمونـه حاوی % 05/0 وزنینانو ذرات بوهمیت حاصل شد که نسبت به رزین خالص % 149 افزایش پیدا کرده است. همچنین در نمونه‌های هیبریدی انجام شده بیشترین ضریب هدایتحرارتی ابتدا مربوط به هیبرید بوهمیت / گرافیت، حاوی % 025/0 وزنی بوهمیت / 025/0گرافیت با ضریب هدایت حرارتی 93/9 وات بر متر کلوین و سپس برای نمونه هیبریدیبوهمیت / آلومینا حاوی % 05/0 وزنی بوهمیت / % 5/0 وزنی آلومینا با ضریب هدایتحرارتی 45/7 وات بر متر کلوین می‌باشد که به ترتیب نسبت به رزین خالص % 108 و % 56افزایش پیدا کرده می‌باشند. همچنین با توجه به نتایج به دست آمده از آزمون DMA   با افزایش مقدار محتوای نانوذرات بوهمیت مدول ذخیره پیوسته افزایش پیدا کرد. بیشترین افزایش مدول ذخیره درنمونه % 3/0وزنی بوهمیت به دست آمد که می‌تواند ناشی از سفتی و سختی نانو ذراتبوهمیت باشد. گروه‌های OH   موجود در سطح ذرات باایجاد برهمکنش‌های جاذبه‌ای با گروه‌های OH، COOH و استری زنجیره‌های آلکیدی رزین پلی‌استر غیر اشباع می‌تواندباعث افزایش مدول ذخیره نسبت به رزین پلی‌استر غیر اشباع خالص شوند. همچنین استفاده از هیبرید ذرات بوهمیت /آلومینا به نتایج بهتری نسبت به هیبرید ذرات بوهمیت / گرافیت منجر شد، دلیل آن را می‌توانبه ذرات آلومینا که دارای سطحی صاف و مورفولوژی کروی می‌باشند که باعث کاهش اصطکاکو بهبود خواص مکانیکی در سیستم نسبت داد. استفاده از هیبریدسه ذره بوهمیت / گرافیت/ آلومینا در رزین پلی‌استر غیر اشباع باعث افزایشهتروژنیتی و تشکیل شبکه‌ای غیریکنواخت در سیستم نسبت به رزین خالص شد.  

   در سال‌های اخیر، مایعات متخلخل به‌عنوان یک نوع جدید از مواد متخلخل ظهور کرده‌اند که ویژگی‌های تخلخل دائمی و سختی جامدات متخلخل و سیالیت، انتقال سریع گرما و انتقال جرم مایعات را ترکیب می‌کنند. در مقایسه با جامدات متخلخل، مایعات متخلخل به دلیل خواص فیزیکی - شیمیایی منحصربه‌فرد خود مانند تخلخل دائمی، سیالیت، انتقال سریع گرما و جرم، توجه بیشتری را به خود جلب کرده‌اند. آن‌ها جنبه‌های کاربردی گسترده‌ای در زمینه‌های جذب و جداسازی گاز، کاتالیز همگن و غیره دارند. مایعات متخلخل معمولاً بر اساس ترکیب سیستم میزبان در مایعات متخلخل به سه دسته تقسیم می‌شوند که عبارت‌اند از نوع I، نوع II و نوع III. در طراحی و سنتز مایعات متخلخل، تهیه مایع متخلخل نوع I معمولاً عینی است و نمی‌توان آن را به‌طور دقیق طراحی کرد. برای مایعات متخلخل نوع II مبتنی بر قفس متخلخل، طراحی قفس‌های متخلخل صلب بخش اصلی طراحی مایع است. برای مایع متخلخل نوع III مبتنی بر نانوذرات متخلخل مانند MOF، نکته کلیدی انتخاب یک حلال حجیم مناسب است. با توجه به کاربردهای گسترده مایعات متخلخل، هزینه تولید آن هنوز بالاست و قابلیت استفاده در صنعت را ندارد. انجام آزمایش‌ها جهت بررسی ایجاد مایع متخلخل پایدار، هزینه مالی و زمانی زیادی را طلب می­کند. یکی از روش­ها جهت کاهش این هزینه‌ها انجام شبیه­سازی دینامیک مولکولی می­باشد. در این تحقیق هدف ارائه یک مدل جامع جهت بررسی جفت مواد انتخابی قبل از انجام آزمایش است. در این تحقیق ابتدا برای تائید مدل، شبیه­سازی دو ترکیب تری اتیلن گلایکول + ZIF-8 و آب + ZIF-8 انجام و با نتایج آزمایش‌های ارائه‌شده در مقالات تطابق داده شد، با توجه به عدم نفوذ تری­اتیلن گلایکول در ZIF-8 و نیز بدست آمدن پتانسیل زتای 58/164، که نشان دهنده پایداری سوسپانسیون بود، این نتایج درستی مدل ارائه‌شده را تائید کرد. سپس ترکیبات سیال انتخاب‌شده در نرم­افزار متریالز استودیو طراحی گردید و با استفاده از ساختارهای ارائه‌شده برای ZIF-8 و HKUST-1 در مقالات، شبیه­سازی دینامیک مولکولی جهت انتخاب جفت مواد مناسب جهت تولید مایع متخلخل ازلحاظ عدم نفوذ انجام شد، بالاترین درصد خطای بدست آمده 2/11 بود که مناسب به­نظر می­رسد. در اینجا بهترین ترکیبات از نظر عدم نفوذ سیال به ساختار جامد ارائه شدند. سپس پارامتر زتا جهت بررسی پایداری ترکیبات ارائه‌شده در مرحله قبل توسط کد نویسی در نرم­افزار لمپس به دست آمد و درنهایت ترکیبات ZIF-8 + 1,3,5-Trimethylbenzene، ZIF-8 + 1,3,5-Triisopropylcyclohexane و HKUST-1 + 1,3,5-Trimethylcyclohexane به‌عنوان بهترین ترکیبات جهت تولید مایع متخلخل ارائه شدند.

   در این پژوهش اثرات ژانوس آبدوست و آبگریز اکسید گرافن توخالی (HGO) برهدایت حرارتی مخلوط‌های پلیمری ناشی از نیروی شناوری مورد بررسی قرار گرفت. میکرو/ نانو ذرات HO /HOJ   از طریق فرآیند عدم تقارن ناشی از شناوری سنتز شدند و با استفاده از ازمون میکروسکوپ الکترونی (FE_SEM) مشخص شدند. همچنین ویژگی‌های میکرو/نانو ذرات HO و HOJ با استفاده از آزمون‌های   FTIR   TGA   EDX سانتریفیوژ و زاویه تماس مورد بررسی قرار گرفتند. که از آزمون زاویه تماس برای تعیین عمق نفوذ ذرات آبدوست / آبگریز درون سطح روغن / آب استفاده شد. نتایج سانتریفیوژ خواص امفیفیلیکی ذرات ژانوس را نشان می‌دهد. میکرو نانوذرات   HO   و HOJ   تحت ازمایش FTIR   قرار گرفتند و مشخص شد ذرات غیر ژانوس جذب بالاتری را نشان می‌دهند در حالی که مولکول‌های APTES در سطح ذرات ژانوس وجود دارند. بر اساس نتایج ازمایش EDX میزان نیتروژن و اکسیژن در میکرو / نانو ذرات HOJ   مشخص می‌شود به طوری که میزان نیتروژن در نانو ذرات HOJ Wt% )92/4   (بیشتر از   میکروذرات HOJ   بود که به حضور مولکول‌های APTES بیشتر در سطح نانو ذرات HOJ وابسته است و میزان اکسیژن در نانو ذرات HOJ   Wt%)74/11 ) بیشتر از میکرو ذرات HOJ بود که به آبدوستی بیشتر نانو ذرات را مشخص می‌کند. نمونه های مختلفی از میکرو / نانو ذرات    / PMMA   از طریق مخلوط کردن محلول تهیه شده و تحت آزمایش هدایت حرارتی قرار گرفتند. نتایج نشان داد که وجود میکرو / نانو ذرات HO در هر دو فاز می‌تواند ضریب رسانایی مخلوط PS / PMMA را افزایش دهند، اگر چه حضور همزمان آن‌ها در هر دو مرحله تاثیر قابل توجهی بر هدایت حرارتی (k) داشت. از طرف دیگر، مقایسه نتایج نمونه‌های مخلوط با میکرو /نانو ذرات HOJ و بدون میکرو/نانو ذرات HOJ، به دلیل وجود ذرات ژانوس، بهبود چشم‌گیری در هدایت حرارتی   سطح پلیمر / پلیمر ایجاد کرد. همچنین ثبات حرارتی نمونه‌ها با افزایش هدایت حرارتی آن‌ها کاهش یافت و این تآثیر در مورد نمونه‌های حاوی هر دو میکرو / نانوذرات   HO و HOJ قابل توجه‌تر بود. همچنین ثابت شد فرایند عدم تقارن ناشی از شناوری یک فرایند کاملا کار آمد برای سنتز میکرو / نانو ذرات HOJ با استفاده از ذرات مختلف آبگریز یا آبدوست HOJ با اندازه‌های مختلف است.

  ساخت غشاهای نانو کامپوزیت حاوینانو ذره اکسید روی اصلاح شده با روغن های گیاهی برای کاربرد در فرایند تقطیرغشایی

  طراحی و ساخت یک تقسیم کننده توان ویلکینسون با قابلیت تضعیف هارمونیکها با استفاده ار رزوناتورهای متقارن مستطیلی

چکیده سازه، ساختار و عناصر ساختمان را تشکیل می‌دهد. به عبارتی نیازهای یک ساختمان (من‌جمله پایداری) با سازه در ارتباط است. ویتروویوس[1] معماری را سه اصل پایداری، عملکرد و زیبایی تعریف کرده است. سازه‌ ساختمان‌های مسکونی حال حاضر، تنها درجهت پایداری مورد استفاده قرار می‌گیرد و بحث عملکرد و زیبایی درآن‌ها پنهان است. از آنجایی که سازه، می‌تواند معمارانه رفتارکرده و بیش ‌از نقش اصلی و اولیه خود که تحمل نیروهاست، سطح دیگری از غنای زیبایی‌شناختی و عملکردی را به ساختمان ارزانی دارد. جذابیت و لذت بخشی ساختمان را افزایش داده، کارآمدی آن را ارتقا بخشیده و سبب بهبود روحیه کاربران و استفاده‌کنندگان خواهد شد. ساختمان‌های مسکونی فعلی که سازه عناصر اصلی آن‌ها را تشکیل می‌دهد، با یک مسئله و پتانسیل مواجه می‌باشد. مسئله پایان­نامه این است که ساختمان‌های مسکونی حال حاضر غالباً زیبا نیستند و از نقطه نظر اقتصادی هم گران هستند. از دیگر مشکلات ساختمان­های مسکونی این است که سازه تنها به نقش ایستایی خود محدود شده است. درحقیقت از دیگر ویژگی­های سازه من­جمله زیبایی و عملکرد صرف‌نظر شده است. لذا این پایان‌نامه سعی دارد که با طراحی یک مجتمع مسکونی و با استفاده از ویژگی‌های زیباشناختی سازه، بر مسئله زیبایی و گرانی ساختمان­های مسکونی فائق آید. براین مبنا، پایان‌نامه از سه بخش تشکیل می‌شود. در بخش اول سعی می‌شود به شناخت ویژگی‌های سازه‌ایی که در معماری و در مقیاس مسکونی قابل استفاده‌اند پرداخته شود. در بخش بعدی نیز شناخت اقتضاعات فضاهای مسکونی و همچنین پارامترهای زیبایی شناسی سازه من‌جمله تیر، ستون و سقف مورد تشریح قرار می‌گیرد. نهایتا در بخش پایانی راهکارهایی در جهت چگونگی بهره‌ بردن از ویژگی‌های سازه‌ای شناسایی شده، تا یک مجتمع مسکونی را با تاکید بر جنبه‌های زیبایی‌شناسی سازه و پیوند آن با معماری طراحی نماید. می‌توان با نمایان کردن سازه در نما یا سقف به ویژگی‌های زیبایی‌شناسی من‌جمله ریتم، عمق، پیمون‌بندی، الگو، مقیاس سازه‌ای و غیره دست یافت. کلیدواژه: معماری، ساختار، سازه، مسکن، زیبایی‌شناسی [1] . Vitruvius   

   چکیده شیوع جهانی سرطان ریه در سال­های اخیر بسیاری از کشورهای جهان را تحت تاثیر خود قرار داده و تاثیرات مخربی بر جامعه جهانی داشته است. با توجه به ویژگی­های بسیار مهم این نوع سرطان ازجمله عدم شناسایی آن در مراحل اولیه بیماری، مشابهت ندول ریه با رگه­های خونی و غیره و درنتیجه تشخیص اشتباه آنها به جای یکدیگر و نرخ مرگ‌ومیر بالای ناشی از آن، منجر شده است تا مهم‌ترین و بهترین راهکار کنترل و مهار سرطان ریه، بر اساس اتفاق‌نظر پزشکان و سازمان­های بهداشت و درمان جهانی، تشخیص زود هنگام و قطع زنجیره انتقال آن به ارگان­های دیگر بدن با شروع سریع درمان­های کارآمد برای افراد مبتلا به این نوع سرطان باشد. لذا به همین دلیل تشخیص دقیق، سریع و در دسترس بهترین ابزار به‌منظور دستیابی به این مهم محسوب می‌شود. در همین راستا، در پایان­نامه حاضر، ماشین هوشمند تشخیص سرطان ریه با استفاده از تصاویر سی‌تی‌اسکن ریه و یادگیری عمیق ارائه و پیاده­سازی شده است. همچنین به‌منظور ارزیابی ماشین هوشمند پیشنهادی از نرم­افزار MATLAB استفاده و نتایج لازم استخراج‌شده است که نتایج به‌دست‌آمده، دقت بسیار بالای ماشین هوشمند پیشنهادی را نشان می‌دهند. استفاده از تئوری یادگیری انتقالی و به‌ویژه شبکه Resnet18 در تشخیص بیماری سرطان ریه تابه‌حال استفاده‌نشده است و جنبه نوآوری این طرح است.    کلمات کلیدی: سرطان ریه، ندول ریه، اسکن ریه، پردازش تصویر، یادگیری عمیق، یادگیری انتقالی، شبکه عصبی کانولوشنی.

   در این پایان نامه سنتز نانوذرات صفحه ای ژانوس با استفاده از یک فرایند منحصر به فرد در سطح مشترک روغن/آب بر اساس مشارکت مولکول های 3-آمینوپروپیل تری اتوکسی سیلان و تری اتیل ارتو سیلیکات در تشکیل شکل صفحه ای نانوذرات سیلیکا انجام شد. حضور کاتالیست های اسیدی و قلیایی در فاز آبی باعث افزایش سرعت واکنش در محدوده سطح مشترک شد.خنک کردن سیستم بعد از مدت زمان مشخص باعث انجماد پارافین ذوب شده و توقف واکنش گردید و در نتیجه نانوذرات صفحه ای سنتز شده   در ناحیه سطح مشترک به دام   افتادند. با توجه به غنی شدن فاز روغن و آب توسط واکنش دهنده ها و کاتالیست، این امکان وجود داشت که از آنها چندین بار بعد از برداشت نانوذرات صفحه ای ژانوس به منظور تکرار دوباره فرایند استفاده کرد.بر مبنای نتیجه تست‌های انجام شده مشخص شد که حضور گروه های آمینی در یک سمت و گروه های اتوکسی در سمت دیگر نانوذرات صفحه ای ژانوس را به پایدار کننده‌های مناسبی در امولسیون‌های پیکرینگ تبدیل می‌نماید .

اینترنت اشیاء شبکه ای از اشیاء فیزیکی است که توسط اینترنت به هم متصل شده­اند. اینترنت اشیاء حوزه‌های مختلفی را در بر می‌گیرد مانند: اتوماسیون منزل، فرآیندهای صنعتی، نظارت بر سلامت انسان و نظارت محیطی. آینده اشیاء، آینده   اینترنت است و برای هر چیزی که در جهان موجود است، مفید خواهد بود. اینترنت اشیاء با وجود مزایای بسیاری که دارد، چالش‌های مربوط به امنیت و حریم خصوصی را نیز ایجاد می‌کند. سیستم‌های IoT[1] بسیار آسیب­پذیر هستند، بنابراین یک سیستم تشخیص نفوذ[2]، برای محیط‌های IoT نیاز است. سیستم‌های تشخیص نفوذ، ابزار مهمی برای حفاظت از شبکه‌ها و سیستم‌های اطلاعاتی هستند. هدف یک سیستم تشخیص نفوذ جلوگیری از حمله نیست و تنها کشف و شناسایی حملات و تشخیص اشکالات امنیتی در سیستم یا شبکه کامپیوتری و اعلان آن به مدیر سیستم است. با وجود اینکه چندین دهه از توسعه سیستم­های تشخیص نفوذ گذشته است، اما هنوز این سیستم­ها با چالش­هایی در بهبود دقت تشخیص مواجه هستند. بسیاری از سیستم­های تشخیص نفوذ هنوز از نرخ هشدار غلط بالا رنج می­برند بنابراین بسیاری از محققان بر توسعه سیستم­های تشخیص نفوذ با نرخ تشخیص بالا و کاهش نرخ هشدار غلط تمرکز کرده­اند. از آنجا که محیط شبکه به سرعت تغییر می­کند، انواع حملات جدید ظاهر می­شوند. بنابراین لازم است که سیستم­های تشخیص نفوذ را توسعه دهیم که بتوانند حملات ناشناخته را شناسایی کنند. برای حل این مشکلات محققان شروع به تمرکز بر ساخت سیستم­های تشخیص نفوذ با استفاده از روش­های یادگیری ماشین کرده­اند. یادگیری عمیق[3] شاخه ای از یادگیری ماشین است که بر مبنای مجموعه­ای از الگوریتم‌ها است که در تلاش هستند مفاهیم انتزاعی سطح بالا در دادگان را مدل نمایند. لذا در این پایان نامه، به فرایند تشخیص نفوذ در اینترنت اشیاء با رویکرد یادگیری عمیق پرداخته شده است. در این پایان نامه یک روش شناسایی حمله و ناهنجاری بر اساس ترکیب الگوریتم‌های CNN-LSTM یادگیری عمیق، در مجموعه داده BOT-IOT به کار برده شده است. به منظور ارزیابی عملکرد، از شاخص‌های دقت[4]، صحت[5] و یادآوری[6]، استفاده شده است. با توجه به نتایج به دست آمده در روش پیشنهادی، دقت تشخیص 99.98% به دست آمده است. [1] Internet of Things [2] Intrusion Detection System [3] Deep Learning [4] Accuracy [5] Precision [6] Recall

   چکیده      در این تحقیق بمنظور بررسی تاثیر افزودنی آهن بر میزان ضریب انتقال حرارت و همچنین خواص دینامیکی رزین پلی استر غیر اشباع از ذرات آهن خالص به شکل پودر با سایز 45 میکرون   استفاده شده است. بدین منظور در ادامه تحقیق نمونه هائی از رزین پلی استر غیر اشباع حاوی ذرات آهن با درصد وزنی­های ، یک ، سه ، هفت و پانزده درصد وزنی ساخته شد و تست های اندازه گیری ضریب هدایت حرارتی و آزمون اندازه گیری خواص دینامیکی (DMTA)   بر روی آن­ها انجام گردید. همچنین جهت بررسی تاثیر ذرات آهن اصلاح شده بر روی خواص کامپوزیت ، چهار نمونه رزین پلی استر غیر اشباع با درصد وزنی­های مشابه ، حاوی ذرات آهن اصلاح شده نیز مورد آزمایش قرار گرفت .      بررسی نتایج حاصل از اندازه گیری ضریب هدایت حرارتی نمونه ها ، مشاهده گردید بطور کلی ، افزودن پودر آهن به رزین پلی استر در حدود 30 درصد هدایت حرارتی نمونه­ها را بهبود بخشیده و نیز افزودن پودر آهن اصلاح شده   به رزین پلی استر در حدود 70 درصد ، هدایت حرارتی آن را افزایش داده است. همچنین با مشاهده منحنی تغییرات ضریب هدایت حرارتی نمونه ها در درصد وزنی­های گوناگون ، مشخص شد ، اضافه کردن ذرات آهن از یک تا سه درصد وزنی ، ضریب هدایت حرارتی رزین را افزایش داده و افزودن مقادیر بیشتر تا پانزده درصد وزنی ، ضریب هدایت حرارتی آن را کاهش داده است. دلیل این امر می تواند زیاد شدن سطح تماس ذرات آهن با رزین و بطبع افزایش مقاومت حرارتی بین سطحی در نمونه های بالای سه درصد وزنی باشد. لازم بذکر است این روند در نمودارهای مربوط به نمونه­های حاوی ذرات آهن اصلاح شده نیز تکرار شده است.      بررسی نتایج آزمون اندازه گیری دینامیکی نشان داد ، میزان مدول ذخیره با افزودن ذرات آهن به رزین پلی استر افزایش یافته و نشانگر آن است که رزین پلی استر غیر اشباع حاوی ذرات آهن ، دارای استحکام بیشتری حین عملیات گرم کردن نسبت به رزین پلی استر خالص بوده است. مشاهده منحنی­های تغییرات مدول ذخیره سازی با دما نشان می دهد این افزایش مدول ذخیره با زیاد شدن درصد وزنی نمونه­ها روند ثابتی نداشته ، بطوریکه بعنوان مثال ، مدول ذخیره در نمونه هفت درصد وزنی از بقیه نمونه­ها بیشتر بوده است.       کلید واژه ها : رزین پلی استر غیر اشباع، ذرات آهن، ذرات آهن اصلاح شده ، ضریب هدایت حرارتی، خواص فیزیکی و مکانیکی

  حضور ایران بر روی کمربند لرزه‎خیزی آلپاید، ضرورت مطالعه در زمینه رفتار سازه‎‎ها و طراحی مقاوم آنها را آشکارتر می‎کند. از همین رو محققین به دنبال بهبود رفتار لرزه‎ای ساختمان‎ها با استفاده از روش‎های مختلف می‎باشند. یکی از این روش‎ها استفاده از ستون‌های کامپوزیت بتن پر (CFT) می‎باشد. در این پژوهش، هدف بررسی تاثیر این نوع ستون‌ها بر روی رفتار لرزه‎ای ساختمان‎های اسکلت فولادی می‎باشد. نتایج این تحقیق می‎تواند میزان موثر بودن این سیستم را نشان دهد.در این پژوهش نمودارهای تغییر مکان جانبی سازه نسبت به زمان در هفت زلزله و با سیستم­های مختلف باربری جانبی شامل قاب خمشی، مهاربند همگرای ضربدری و دیوار برشی فولادی ارائه شده است. همچنین نمودارهای تغییر مکان جانبی سازه نسبت به زمان یک نوع سیستم­ باربری جانبی در زلزله­های مختلف ارائه شده است. در این پژوهش به بررسی رفتار لرزه‎ای یک ساختمان فولادی با سیستم باربرجانبی دیوار برشی فولادی و ستون‌های کامپوزیت بتن پر و مقایسه با ساختمان فولادی با سیستم‎های بادبندی و قاب خمشی با ستون‌های معمولی پرداخته خواهد شد. بدین منظور 3 سازه ساختمان 10 طبقه فولادی با سیستم باربرجانبی دیوار برشی فولادی، ساختمان 10 طبقه فولادی با سیستم بادبندی و ستون های معمولی و ساختمان 10 طبقه فولادی با سیستم قاب خمشی و ستون های معمولی مورد تحلیل قرار خواهد گرفت.

چکیده هدف:   تصادفات رانندگی معضلی است که حاصل پیشرفت تکنولوژی و صنعتی شدن جوامع می‌باشد و منجر به آسیب‌های جسمی، مالی و روحی فراوانی می‌باشد. حوادث ترافیکی سالیانه در سراسر جهان جان   بیش از 3/1 میلیون نفر را می‌گیرد و همچنین بیش از 50 میلیون مجروح و مصدوم بر جای می‌گذارد. حوادث رانندگی یکی از مهم‌ترین چالش‌های بهداشت عمومی می‌باشد و در کشور ایران حوادث رانندگی در مقایسه با سایر کشورهای جهان به خصوص کشورهای توسعه یافته به مراتب بیشتر می‌باشد. پژوهشگران چهار عامل انسان، وسیله نقلیه، راه و محیط را عوامل اصلی به وجود آمدن تصادف می‌دانند و موثرترین عامل به وجود آمدن تصادفات، عامل انسان می‌باشد. بر این اساس، تلاش در راستای بهبود وضعیت ایمنی سفر و کاهش حوادث ترافیکی با توسعه و بکارگیری ایمنی ترافیک امری ضروری می‌باشد.   آنچه در این زمینه مدنظر کارشناسان حوزه سلامت روان است شناسایی عوامل روانی موثر در بروز تصادفات می‌باشد. هدف از انجام این پژوهش بررسی تاثیر ویژگی‌های شخصیتی (اضطراب، استرس، افسردگی و پرخاشگری) بر روی تعداد تصادفات در رانندگان کامیون می‌باشد. روش شناسی پژوهش: جامعه آماری در این مطالعه، 3600 راننده فعال در انجمن حمل بار استان لرستان می‌باشند. با استفاده از فرمول کوکران 347 نمونه انتخاب شدند و به روش نمونه گیری تصادفی در دسترس به توزیع پرسشنامه‌ها پرداخته شد. ابزار پژوهش در این تحقیق پرسشنامه‌ای است که شامل چهار بخش می‌باشد، بخش اول شامل سوالات جمعیت شناختی، بخش دوم پرسشنامه رفتار رانندگی منچستر، بخش سوم پرسشنامه افسردگی، اضطراب، استرس و بخش چهارم پرسشنامه پرخاشگری می‌باشند. در این پژوهش با استفاده از رگرسیون چند متغیره به تعیین قدرت پیشبینی متغیرهای مورد استفاده در پژوهش برای پیشبینی متغیر تعداد تصادفات پرداخته شده است و همچنین از تحلیل عاملی تاییدی و معادلات ساختاری برای تایید فرضیه‌ها و سوال‌های پژوهش استفاده شده است. یافته‌ها و نتیجه‌گیری: با افزایش افسردگی، اضطراب، استرس، خشم و تهاجم راننده، تعداد رفتارهای پرخطر رانندگی بیشتر می‌شوند. نتایج رگرسیون نشان می‌دهد، متغیر مستقل افسردگی و خشم، در پرسشنامه‌های افسردگی، اضطراب، استرس و پرخاشگری، بیشترین توانایی برای پیشبینی متغیر وابسته تعدادتصادفات را دارا می‌باشند.   کلیدواژه: ایمنی ترافیک، تصادفات رانندگی، رانندگان کامیون، روانشناسی، معادلات ساختاری، رگرسیون

   در این پروژه اثر پیش پلیمریزاسیون بر روی هموپلیمریزاسیون اتیلن با کاتالیزور زیگلر-ناتای صنعتی      TiCl4/MgCl2 مورد مطالعه قرار گرفت، وثوابت سینتیکی هموپلیمریزاسیون اتیلن در شرایط مختلف      پیش پلیمریزاسیون (دما، مقدار اتیلن ، فشار هیدروژن و نسبت Al/Ti ) محاسبه شد ، که مشخص شد ثواب    سینتیکی شروع واکنش (Ka)، انتشار(kp) و غیرفعال شدن(kd) به شرایط پیش پلیمریزاسیون بستگی    دارد. در حقیقت نشان داده شد با انجام پیش پلیمریزاسیون می توان رفتار کاتالیزوردر همو پلیمریزاسیون    اتیلن تحت کنترل داشت. و با انجام پیش پلیمریزاسیون به خواص پلیمر و مورفولوژی مورد نظر رسید و    شرایط را بهبود بخشید. در این پروژه اثر پیش پلیمریزاسیون بر روی هموپلیمریزاسیون اتیلن با کاتالیزور زیگلر-ناتای صنعتی      TiCl4/MgCl2 مورد مطالعه قرار گرفت، وثوابت سینتیکی هموپلیمریزاسیون اتیلن در شرایط مختلف      پیش پلیمریزاسیون (دما، مقدار اتیلن ، فشار هیدروژن و نسبت Al/Ti ) محاسبه شد ، که مشخص شد ثواب    سینتیکی شروع واکنش (Ka)، انتشار(kp) و غیرفعال شدن(kd) به شرایط پیش پلیمریزاسیون بستگی    دارد. در حقیقت نشان داده شد با انجام پیش پلیمریزاسیون می توان رفتار کاتالیزوردر همو پلیمریزاسیون    اتیلن تحت کنترل داشت. و با انجام پیش پلیمریزاسیون به خواص پلیمر و مورفولوژی مورد نظر رسید و    شرایط را بهبود بخشید.

   در این پژوهش نانوذرات دی اکسید تیتانیوم عاملدار شده با آمینو اسید های هیستیدین و سرین سنتز شد و با آزمون­های FE-SEM[1] و FT-IR[2]   ارزیابی گردید. سپس نانوذات سنتز شده در ساختار غشاهای نانوفیلتراسیون پلی اتر سولفونی با درصدهای وزنی مختلف (0.1، 0.5 و 1 %) آمیخته شد. غشاهای ساخته شده با آزمون های با   زاویه تماسی استانیکی، SEM، AFM و درصد تخلخل مود بررسی قرار گرفت. نتایج زاویه تماس غشا نشان می دهد میزان آبدوستی سطح غشا با افزودن نانوذرات افزایش یافته است وکمترین میزان زاویه تماس مربوط به غشا پلی اتر سولفون آمیخته شده با نانوذرات دی اکسید تیتانیوم عامل­دار شده با هیستدین می باشد. تصاویر SEM و درصد تخلخل محاسبه شده نشان می دهد که با افزودن نانوذرات تخلخل غشا افزایش یافته، ضخامت لایه بالایی غشا کاهش یافته در حالی که   حفره­های انگشتی در لایه زیرین پخن تر شده اند. نتایج AFM نشان می دهد با افزودن هر دو نانوذره دی اکسید تیتانیوم عاملدار شده با آمینو اسید های هیستیدین و سرین سطح غشا یکنواخت تر و صاف تر شده است و پارمترهای زبری سطح کاهش یافته است. به منظور تعیین غلظت بهینه نانوذره،   شار آب عبوری غشا، خاصیت ضد گرفتگی و میزان پس دهی رنگ Direct red 16 در سیستم انتها بسته مورد بررسی قرار گرفت. نتایج نشان داد غشا با 0.5 درصد وزنی   از هر دو نانوذره بهترین عملکرد را دارد و نانوذره دی اکسید تیتانیوم عامل­دار شده با آمینو اسید هیستیدین عملکرد بهتری نسبت به نانوذره دی اکسید تیتانیوم عامل­دار شده با آمینو اسید سرین دارد.   میزان شار عبوری، نسبت بازیابی شار و پس دهی رنگ Direct red 16 در غشا بهینه به ترتیب است. عملکرد غشا بهینه هردو نانوذره دی اکسید تیتانیوم عامل­دار شده با آمینو اسید های سرین و هیستیدین به منظور تصفیه پساب کاخانه تولید روغن خرما بررسی شد. همچنین اثر پارامترهای غلظت COD، فشا عملیاتی و سرعت جریان خوراک نیز بر عملکرد غشا مورد بررسی قرار گرفت. شار عبوری از غشا M-0.5 برای هردو نانوذره دی اکسید تیتانیوم عامل­دار شده با آمینو اسید های سرین و هیستیدین در شرایط بهینه عملیاتی (فشار 5 بار، غلظت COD = 1000 میلی گرم بر لیتر و سرعت جریان خوراک 150 لیتر بر ساعت) به ترتیب   کیلوگرم بر مترمربع در ساعت به دست آمد در حالی که درصد حذف COD به ترتیب 100 % و 100 % می باشد. همچنین نسبت بازیابی شار   برای هردو نانوذره دی اکسید تیتانیوم عامل­دار شده با آمینو اسید های سرین و هیستیدین در شرایط بهینه عملیاتی به ترتیب 90 % و 99.1 % بدست آمد. با توجه به نتایج بدست آمده غشا پلی اترسولفون آمیخته شده با نانوذره دی اکسید تیتانیوم عامل­دار شده با آمینو اسید هیستیدین با غلظت 0.5 درصد وزنی عملکرد بهتری نسبت به غشا پلی اتر سولفون خالص و سایر غشاهای اصلاح شده دارد.[2] Fourier transform infrared spectroscopy