یتناول هذا البحث الازمات النفسیه کما تتبدى فی روایه "الداما" للکاتب المصری محمد صادق، وذلک من خلال تحلیل البنیه النفسیه لشخصیاتها الرئیسیه. تسعى الدراسه إلى تجاوز الوصف النظری للازمه، نحو التطبیق العملی الذی یرکّز على کیفیه تحویل الصدمات الفردیه إلى سلوکیات انتقامیه وهویات متصدّعه داخل النص الروائی. تعد الازمات النفسیه من الظواهر التی توثر بعمق على توازن الفرد، وتتنوع بین الحاده والمزمنه، وتسبب اختلالات فی السلوک والانفعال، کما فی حاله بطله الروایه "داما/هیا" التی تعانی من انقسام حاد فی الشخصیه بین ذاتها الضعیفه (هیا) واخرى منتقمه (داما)، نتیجه صدمات الطفوله (التحرش، العنف الاسری) والزواج من رجل نرجسی. وهذا یعکس کیف ان تراکم الضغوط الیومیه قد یفضی إلى اضطرابات نفسیه کالقلق الاجتماعی والاکتئاب الحاد، وهما ما تظهر اعراضهما بوضوح فی الحوار الداخلی والمونولوجات التی وظفها الکاتب. تکمن اهمیه الموضوع فی کشف الآلیات السردیه التی وظفها محمد صادق لتجسید هذه الازمات، مثل الاسترجاع الزمنی الذی یعید إنتاج الماضی فی الحاضر، والفضاءات المغلقه (کالمنزل والمکتب) التی تتحول من مآمن إلى ساحات حرب نفسیه. ففهم هذه الازمات ادبیاً یسهم فی إثراء النقد النفسی للاعمال الادبیه، ویفتح افقاً لتاویل المعاناه الإنسانیه بعیداً عن النماذج الجامده. اعتمد البحث على المنهج التحلیلی النفسی المتّکئ على مفاهیم فروید ویونغ، إلى جانب تحلیل الخطاب السردی؛ إذ تم فحص شخصیات: داما/هیا (کزوجه وضحیه وام)، هشام ومحمد (کنماذج للذکوره السامه والنرجسیه)، ورحاب (کضحیه للإجهاض القسری والهجر). کما درس البحث کیف تودی الاضطرابات فی التکیف مع البیئه الاجتماعیه القاسیه (کالوصم المجتمعی للمطلقه، وافتقاد الدعم الاسری) إلى تفاقم الازمه وتحویلها إلى رغبه جامحه فی الانتقام. توصّل البحث إلى ان الازمات النفسیه فی الروایه لا تنشا من فراغ، بل هی نتاج بیئه ابویه تعاقب الانثى على تمردها، وتجعل من العنف النفسی والجسدی ممارسه یومیه. کما اظهر التحلیل المکانی کیف تحوّلت فضاءات مثل الشارع إلى مرآه للخوف الداخلی، والمستشفى إلى مسرح للخداع والانتقام، فیما جسّد المکتب صراع الشخصیه بین المعرفه والدمار. وقد ابرزت تقنیات الاستباق (کالتنبو بالخیانه والفشل) هاجس الشخصیات المستمر بتکرار الماضی الموجع. وبذلک، لا تقتصر الازمات النفسیه فی "الداما" على کونها حالات طارئه، بل تمثل مکوّناً بنیویاً یحکم بناء السرد وتطور الشخوص، مما یستدعی تدخلاً نقدیاً متخصصاً لفک شفراته.

علم النفس از جمله مسایل مهم و بحث برانگیز، نزد فیلسوفان مختلف بوده است و فیلسوف نامدار، ملاصدرا نیز از این فاقله جدا نمانده است. او در کتاب هایی مانند اسفار و شواهد الربوبیه مطالب گوناگونی در این زمینه بیان داشته است. به طور خلاصه می توان نظر صدرا در مورد   نفس را این گونه توضیح داد: نفس و بدن به ترکیب اتحادی با یکدیگر متحدند. نفس در ابتدا جسمانیه الحدوث است اما تفاوتش با صورت های مادی دیگر در این است که استعداد و قابلیت سلوک تدریجی به سوی عالم ملکوت دارد و در ادامه روحانیه البقا می شود. بنابراین ملاصدرا با تکیه بر اصالت وجود و حرکت جوهری، حقیقت نفس را مشکک می داند. یعنی او نفس را واقعیت جوهری ممتدی در نظر می گیرد که اجزای فرضی اش، به نحو پیوسته یکی پس از دیگری حادث می شوند و همواره جزء حادث، کامل تر از جزء زایل است. نفس در طول حرکت اشتدادی خود از مرتبه ی جسمانی و مثالی گذر می کند و در نهایت به مرتبه عقلی نائل می شود. از نظر صدرا، هرچند انسان ها در ابتدای حرکت جوهری شان، سرمایه یکسانی دارند اما در پایان، به انواع مختلفی تبدیل خواهند شد. یعنی انسان ها علاوه بر تفاوت عَرضی، به واسطه افعال جوارحی و جوانحی که انجام می دهند، از لحاظ طولی هم انواع گوناگون دارند. حال این پژوهش در نظر دارد تا مبانی، الزامات و پیامد های کثرت نوعی نفوس از نظر ملاصدرا را به روش فیش برداری و کتابخانه ای تبیین نماید.   

   این پژوهش به تحلیل و تبیین نقش و جایگاه یعقوب بن کلس در ساختار اداری دولت فاطمی در مصر می‌پردازد و می‌کوشد ابعاد مختلف مشارکت او در ارتقای دیوانسالاری و سازمان‌دهی نهادهای حکومتی، آموزشی و تبلیغی را روشن سازد. مسئله اصلی تحقیق آن است که چگونه ابن کلس توانست با اصلاح و بازآرایی ساختار دیوانی و بهره‌گیری از نهادهای آموزشی–مذهبی، به تثبیت قدرت سیاسی و تقویت مشروعیت فاطمیان کمک کند. روش پژوهش بر پایه شیوه توصیفی–تحلیلی و مبتنی بر مطالعه انتقادی منابع دست اول تاریخی؛ از جمله آثار مقریزی، ابن خلکان، ذهبی و ابن اثیر، و نیز پژوهش‌های معاصر سامان یافته است. یافته‌های تحقیق نشان می‌دهد که دوره فاطمیان شاهد شکل‌گیری یکی از منظم‌ترین نظام‌های دیوانی در جهان اسلام بود؛ نظامی که با دیوان‌هایی همچون دیوان خزانه‌داری، دیوان رسائل و دیوان جیش، ساختار اقتصادی، اداری و نظامی حکومت را سامان می‌داد. یعقوب بن کلس به‌عنوان وزیر برجسته فاطمی، نقش تعیین‌کننده‌ای در بازسازی این ساختارها داشت. او با ایجاد سازوکارهای نوین مالی، بهبود جریان اسناد، تنظیم دقیق وظایف دیوان‌ها و افزایش قابلیت نظارت، ساختار دیوانسالاری را کارآمدتر و منسجم‌تر کرد. افزون بر این، ابن کلس با حمایت مالی و نهادی از جامع الازهر و تبدیل آن به مرکز آموزش فقه و عقاید اسماعیلی، توانست سیاست مذهبی فاطمیان را با نظام اداری پیوند زند و دعوت اسماعیلی را در قالب یک نهاد رسمی سازمان‌دهی کند. تحلیل کلی پژوهش نشان می‌دهد که موفقیت دولت فاطمی در تثبیت قدرت در مصر، بیش از آنکه نتیجه صرف اقتدار سیاسی یا نظامی باشد، متکی بر مدیریت اداری و ابتکارات ساختاری ابن کلس بوده است. واژگان کلیدی:

   شکل‌گیری و شکوفایی تمدن اسلامی در بغداد عصر عباسی، بیش از آنکه حاصل تحولات درونی پایتخت باشد، وام‌دار جریان پیوسته مهاجرت نخبگان از کانون‌های تمدنی شرقی، به‌ویژه خراسان بزرگ است. با وجود اذعان منابع به حضور پررنگ خراسانیان، چگونگی نقش‌آفرینی آنان در گذار از «حضور فردی» به «جایگاه‌سازی نهادی» در ساختار علمی خلافت، کمتر به‌صورت مستقل واکاوی شده است. بررسی این تعاملات برای درک چگونگی انتقال میراث فرهنگی ایران به جهان اسلام و نهادینه‌سازی دانش در عصر زرین عباسی ضرورتی انکارناپذیر دارد. در این راستا، با بهره‌گیری از روش پژوهش تاریخی (توصیفی-تحلیلی) و استناد به منابع دست‌اول تاریخی، رجالی و طبقات، فرآیند مهاجرت، استقرار و کنشگری علمی این عالمان مورد ارزیابی قرار گرفت. یافته‌های پژوهش نشان می‌دهد که علمای مهاجر خراسان فراتر از شرکت‌کنندگان در محافل علمی، به‌عنوان رهبران فکری و کارگزاران ارشد فرهنگی عمل کرده‌اند. آنان با تصدی مناصب کلیدی در نهاد قضاوت و ریاست مراکزی چون بیت‌الحکمه، تدوین منابع بنیادین در حدیث و لغت، توسعه مذاهب فقهی و ترویج علوم عقلی و ریاضی، استانداردهای علمی پایتخت را ارتقا بخشیدند. در نهایت، این نخبگان با تلفیق خرد ایرانی و معارف اسلامی، ضمن مشروعیت‌بخشی علمی به خلافت، بغداد را به کانون بی‌‌رقیب دانش جهانی بدل ساخته و جریان پویایی از تولید و توزیع علم را مدیریت کردند.    واژگان کلیدی: خراسان، بغداد، خلافت عباسی، مهاجرت علمی، تاریخ علم، جایگاه فرهنگی، نخبگان ایرانی.

در نظام حقوقی ایران، خیارات به‌عنوان ابزارهایی برای حفظ عدالت و تعادل در قراردادهایلازم، نقش بنیادینی ایفا می‌کنند. خیار عیب و خیار غبن، به‌طور خاص، ناظر بر شرایطی هستند که یکی از طرفین معامله به دلیل وجود عیب در مبیع یا غبن فاحش در ارزش معامله، متضرر شده است. با این حال، در عمل حقوقی و تنظیم قراردادهای مدرن، شرط اسقاط خیارات، به‌ویژه «اسقاط کافه خیارات ولو خیار غبن فاحش» یا خیار عیب، به‌وفور مشاهده می‌شود. این شرط، گرچه در ظاهر ناشی از اصل حاکمیت اراده و اختیار متعاملین در تنظیم مفاد قرارداد است، اما در بسیاری از موارد می‌تواند موجبات اختلال در عدالت قراردادی، تضعیف اراده واقعی طرفین، و تثبیت بی‌عدالتی‌های اقتصادی را فراهم آورد. هدف اصلی این پژوهش، تحلیل جامع اعتبار اسقاط خیار عیب و غبن از منظر فقه امامیه، حقوق موضوعه ایران و تحولات نوین حقوق قراردادها بوده است. برای این منظور، با روش توصیفی ـ تحلیلی و با بهره‌گیری از منابع فقهی، قانونی، آرای وحدت رویه، نظریه‌های عمومی قراردادها و مقایسه تطبیقی با نظام‌های حقوقی پیشرفته، تلاش شده است ابعاد مختلف این موضوع به‌صورت منسجم بررسی گردد. یافته‌های پژوهش نشان می‌دهد که از دیدگاه فقهی، اسقاط خیارات امری مشروع و مجاز است و خیار در زمره حقوقی قرار دارد که قابل اسقاط می‌باشد؛ چه به‌صورت شرط ضمن عقد و چه پس از تحقق سبب خیار. قانون مدنی ایران نیز در مواد ??? و ???، این دیدگاه را پذیرفته و به طرفین قرارداد اجازه داده است که تمام یا بخشی از خیارات را ساقط کنند. با این حال، تحلیل‌های عمیق‌تر نشان می‌دهد که اعتبار چنین شرطی، مطلق نبوده و در مواردی که همراه با تدلیس، اجبار، نابرابری اطلاعاتی یا اقتصادی، یا عدم آگاهی واقعی باشد، می‌تواند باطل یا غیرنافذ تلقی گردد. در نتیجه، هرچند اسقاط خیارات در نظام حقوقی ایران از مشروعیت قانونی برخوردار است، اما این مشروعیت باید در چارچوب اصول عدالت، حسن نیت، حمایت از اراده آزاد و تعادل قراردادی مورد تفسیر قرار گیرد. ازاین‌رو، پیشنهاد می‌شود که قانون‌گذار و نهادهای قضایی با ارائه معیارهای دقیق‌تر و حمایت‌گرایانه‌تر، مانع از اطلاق و سوءاستفاده از شرط اسقاط در روابط نابرابر شوند.

قانون مدنی در فصل جداگانه‌ای طی مواد 458 تا 463 به بیان مقررات بیع شرط پرداخته است. مطابق این مقررات بیع شرط، یکی از مصادیق بیع خیاری است که در آن شرط می‌شود هر گاه بایع، در مهلت مقرر، ثمن را به مشتری تادیه نماید اختیار فسخ معامله و استرداد مبیع را داشته باشد در غیر این صورت با انقضای مهلت، بیع قطعی شده و مشتری مالک مبیع می‌گردد. تاریخچه اینگونه معاملات بیانگر سو استفاده متبایعین شرطی از این عقد جهت اخذ ربا و وثیقه‌ای مناسب می‌باشد که در صورت عدم تادیه دین از سوی انتقال دهنده دائن بتواند براحتی مبیع را به تملک خود در آورد. این مهم و انحراف قصد متبایعین شرطی از ماهیت اصلی بیع شرط، قانونگذار را بر آن داشت که با تصویب مواد 43 و 34 ق. ث با سلب اثر تملیکی از این نوع معاملات، آنها را در شمار معاملات رهنی و وثیقه‌ای قرار دهد. بدین توضیح که حتی پس از انقضای مهلت استرداد، انتقال دهنده (بایع) همچنان مالک مورد معامله بود و انتقال گیرنده (مشتری) فقط از محل فروش موضوع معامله می‌توانست به طلب خود دست یابد. اما شورای نگهبان در سال 1364 طی اظهار نظری ماده 34 ق. ث را مغایر موازین شرع اعلام نمود که موجب تفسیری ناصحیح مبتنی بر اصول 4، 94و 96 قانون اساسی در محاکم دادگستری شد تا نظر شورا را ناسخ ضمنی ماده 34 ق. ث بدانند با این وصف می توان گفت که قانونگذار طی یک ماده واحده ای در   هشتم اسفند ماه سال 1386 با حذف ماده 34 مکرر و اصلاح ماده 34 اصلاحی مصوب 1351 در آخرین اراده خود که تلویحاً حامل نظر شورای نگهبان نیز می باشد، مجدداً معاملات با حق استرداد از جمله بیع شرط را فاقد اثر تملیکی تلقی نمود. بنابراین مجددا مقرارت قانون مدنی که طی نظریه شورای نگهبان با توجه به برداشت ناصحیحی که از آن شده و بر این گونه معاملات حاکم گردیده بود از حکومت افتاد. نگارنده با توجه به تاریخچه این گونه معاملات و انحراف نوعی بیع شرط از ماهیت اولیه و اصلی آن و همچنین سو استفاده سرمایه‌داران از آن جهت اخذ ربا و تملک رهینه و لزوم و انطباق قوانین و مقرارت حقوقی با واقعیتها و نیازهای جامعه معتقد به تملیکی نبودن بیع شرط و غلبه ماده 34 ق.ث بر نظریه شورای نگهبان و مقررات ق.م در مبحث بیع شرط می‌باشد.   

  یکی از مهم ترین ابزاری که اقوام مختلف برای حفظ و ارائه شاخص های فرهنگی خود از آن بهره جسته اند گویش و فرهنگ عامه آن قوم است تمامی فرهنگ ها و جوامع در دنیا فرهنگ عامه مخصوص به خود را دارند ابعاد فرهنگ عامه را می توان در مواردی چون آداب و رسوم بازی های محلی،مشاهیر مشهور آن منطقه ،اعتقادات و باورهای مردم آنجا و ...جستجو کرد.در ، آثار بسیاری از شاعران و نویسندگان فرهنگ عامه بازتاب داشته است در این پژوهش به بررسی فرهنگ عامه در اشعار علی لیمویی)ثابت(،شاعر کرمانشاهی پرداخته شده است این پژوهش از نظر هدف نظری و ماهیت توصیفی و تحلیلی بوده و روش گردآوری اطالعات کتابخانه ای و ابزار مورد استفاده فیش برداری بودو هدف کلی آن بازتاب عناصر فرهنگی کرمانشاه در شعر این شاعر است که بررسی این عناصر در اشعار وی زمینه سهولت و درک معانی اشعار او را برای مخاطبان فراهم می آورد و نیز مخاطب را با فرهنگ عامه آن عصر و وضع روحی و اجتماعی مردم آن زمان آشنا می سازد

  زمینه و هدف: شا نامه فردوسی، بهعنوان یکی از ارزشمندترین متون حماسی و ادبیات کلاسیک فارسی، جای ا ویژ ای در تحلیل نقش ای اخلاقی، فر ن ی، و ویتی شخصیت ای برجسته دارد. بررسی تکوین شخصیت ای این اثر از منظر خرد و نژاد، بهویژ در مورد شخصیت ایی مچون بهرام چوبین، میتواند بینش ایی تاز دربار تعامل ویژگی ای فردی و جمعی در شکلگیری ویت قهرمانان فرا م کند. این پژو ش با دف تحلیل جای ا خرد بهعنوان عنصر عقلانی و نژاد بهعنوان مولفهای ویتی در شکلگیری و عملکرد شخصیت بهرام چوبین، میکوشد تا با رویکردی تحلیلی، به بازنمایی ابعاد فر ن ی و اجتماعی نهفته در شا نامه بپردازد. روش پژوهش: از لحاظ روششناسی روش انجام این پژو ش، توصیفی-تحلیلی است. که بر مبنای مطالعات کتابخانهای انجام شد است. یافتهی پژوهش: یافته ای پژو ش حاکی از آن است که بهرام چوبین بهعنوان تنها سردار ایرانی دوران ساسانی، توانست علیه پادشا وقت قیام کرد و بهطور موقت قدرت را از سلسله ساسانیان به دست گیرد. تحلیل ویژگی ای شخصیتی او نشان مید د که خردمندی وی در تدابیر جن ی آگا انه، بهر گیری از نظم و انضباط ویژ در میدان نبرد، و رسیدگی مدبرانه به امور جامعه نمود یافته است. این ویژگی ا، بهرام چوبین را به شخصیتی برجسته و متمایز در تاریخ آن دوران تبدیل کرد است. نتایج پژوهش: نتایج پژو ش حاضر بر ا میت نقش خرد و نژاد در شکلگیری شخصیت ای برجسته شا نامه تاکید دارد. این پژو ش با تمرکز بر داستان بهرام چوبین نشان داد است که خردمندی و سیاستمداری او، مرا با تاثیر جای ا نژادیاش بهعنوان عضوی از خاندان ای اشراف، موجب تکوین سیمای حماسی و اسطور ای وی در شا نامه شد است. یافته ای پژو ش بیان ر آن است که تعامل خرد و نژاد نقشی اساسی در برجست ی و ماندگاری شخصیت ای حماسی در ادبیات کلاسیک فارسی دارد. هدف: روایات و منابع شاهنامه در جایگاه چکیده فرهنگ ایران باستان و میراث­دار افکار و اندیشه­های اخلاقی پیش از اسلام است که قسمت­هایی از آن به­صورت مکتوب و بخش­هایی از آن نیز به دست گوسانان و ادبیات شفاهی، به حماسه­ملی راه پیداکرد. این روایات و ادبیات کتبی و شفاهی سرشار از شرح زندگی و پهلوانی های اسطوره ها و شخصیت‌های برجسته است که در شاهنامه فردوسی گرد هم آمده اند.‌خرد و خردورزی را می­توان از مفاهیم محوری شاهنامه دانست و در بیت­های گوناگون آن، به اهمیت خرد اشاره شده است. خرد در شاهنامه ،به انواع گوناگونی تقسیم شده است: خردسیاسی، دینی، علمی، منطقی و اقتصادی و دارای نتایج اخلاقی چون: پاکدامنی، پرهیزگاری،کوشایی، رازداری، شجاعت، اعتدال و رادمردی است.همچنین نقش نژاد و نژاده بودن در شاهنامه تحت تاثیر فرهنگ ایران پیش از اسلام که طبقات اجتماعی افراد در زندگی و سرنوشت آن ها بسیاراهمیت داشت به نحوی که این فرهنگ به ادبیات آن زمان راه یافته و به تبع آن به شاهنامه‌که منابع اصلی آن ادبیات شفاهی وکتبی عصر‌ساسانی است ورود پیداکرده است. این پژوهش درصدد است‌که به   بررسی نقش خرد و نژاد در تکوین شخصیت های برجسته شاهنامه با تکیه بر بهرام چوبین بپردازد. روش شناسی پژوهش: از لحاظ روش شناسی روش انجام این پژوهش، توصیفی-تحلیلی است. که بر مبنای مطالعات کتابخانه ایی انجام شده است. یافته ها: یافته های پژوهش نشان داد که بهرام چوبین تنها سردار در دوران ساسانی است که توانسته برعلیه پادشاه خود قیام کند و مدتی حکومت را از دست ساسانیان بگیرد. از ویژگی­هایی که نشان از خرد وی است می­توان به تدابیر جنگی خردمندانه و آگاهانه وی در میادین جنگ و استفاده از نظم و انضباط خاص و رسیدگی به امور مردم اشاره کرد. نتایج: به طورکلی و از لحاظ نتایج، پژوهش حاضر به اهمیت نقش خرد و نژاد در شاهنامه پرداخته است و تاثیر خرد و نژاد درتکوین شخصیت های برجسته شاهنامه و به وجود آمدن سیمای حماسی و اسطوره ای آن ها با تکیه برداستان بهرام چوبین را بررسی کرده است که به واسطه خرد و سیاست خود و همچنین نژاد اوکه به یکی از خاندان های اشراف می رسید توانست به شخصیتی برجسته و اسطوره ای در شاهنامه تبدیل شود. واژگان کلیدی: شاهنامه‌فردوسی، نژاد،خرد، بهرام‌چوبین

منطقه اَوده در شمال شرقی هندوستان (استان اُتارپرادش امروزی) قرار داشته است، در 1145-1273 ه.ق حکومت نواب پادشاهان اَوده که از امرای ایرانی‌تبار (نیشابوری) دربار مغولان بودند، در شمال شبه‌قاره بنیان نهاده شد و بعدها به‌عنوان ولایتی مستقل تا آغاز حکومت مستقیم انگلستان در هند، ادامه حیات داد. این منطقه در این دوره به یکی از مهم‌ترین مراکز تشیع در هند تبدیل گردید به‌نحوی‌که چهره شیعی خود را تا به امروز حفظ کرده است. مساله استعمار خارجی و سیاست‌های مداخله‌جویانه کمپانی هند شرقی در کنار تنازعات درون دینی و مذهبی و نحوه تعامل حوزه‌های علمیه و علمای شیعه با حکومت شیعی اوده ازجمله مهم‌ترین چالش‌های پیش روی این پادشاهی بودند. مساله اصلی پژوهش حاضر بررسی سیاست‌های مذهبی پادشاهی اوده و تاثیرات آن بر وضعیت شیعیان هند است که با استفاده از روش توصیفی تحلیلی و تکیه‌بر منابع و تحقیقات موجود به تبیین آن پرداخته‌شده است. پژوهش حاضر می‌تواند زوایای تازه‌ای از سیاست‌گذاری‌های مذهبی این پادشاهی و تاثیرات آن بر وضعیت شیعیان هند را روشن نماید. بنا بر یافته‌های پژوهش آنچه حائز اهمیت است تامین مشروعیت حکومت اوده با طبقه‌ای رسمی از علمای شیعه است که حسن ارتباط با علما در این سلسله موجب مصون ماندن این حکومت به مدت نزدیک یک قرن از انقراض بود؛ زیرا سنت حمایت از تشیع و ارتباط حسنه با علما طبعاً حمایت متقابل روحانیت و مردم منطقه را به همراه داشت که به‌عنوان راهکاری برای حفظ حکومت اوده بود البته توجه، اخلاص و ارادت شاهان اوده به مذهب تشیع و گسترش آن نشان از علاقه شاهان اوده به این مذهب بوده است که در پی این راهکار و علاقه شاهان اقداماتی نظیر موقوفه اوده، صرف پول هنگفت در برگزاری مراسم مذهبی، ساخت سه حسینیه مشهور، اهدای پول نقد برای کشیدن نهر آصفیه در نجف، احداث نخستین حوزه علوم دینی شیعی به نام مدرسه سلطانیه در هند، اهتمام به سلطان العلما و همکاری در پست­هایی چون قضاوت و پیش برد اصلاحات اجتماعی توسط فقها و غیره صورت گرفته است. این اقدامات در وضعیت شیعیان هند در آن زمان تغییرات حائز اهمیتی ایجاد کرده است. واژگان کلیدی: پادشاهی اوده، شیعیان، هندوستان، سیاست‌های مذهبی، عتبات عالیات   

شده تحقیق ارزیابی شوند و جمع­بندی نهایی تحقیق ارائه گردد.  

   در دهه­های اخیر، استفاده از مکان­های باستانی برای گردشگری به یک رکن کلیدی گردشگری فرهنگی تبدیل شده است، جایی که بازدیدکنندگان می­توانند گذشته را در محیطی معتبر، به عنوان بخشی از گذشته تاریخی، کشف و تجربه کنند. پارک­های باستان­شناسی باید به گونه­ای طراحی شوند که با استفاده از فناوری­های مدرن و رسانه­های اجتماعی، آثار تاریخی را به صورت تجربی ارائه کنند. پارک­های باسنان­شناسی از آن جهت حائز اهمیت هستند که ارتباط مخاطب را با گذشته برقرار می­کنند، برای مردم دارای جذابیت هستند. هدف از پژوهش حاضر   پارک باستان شناسی و تاثیر آن بر توسعه گردشگری در محوطه نوسنگی گنج دره می­باشد، از این روی پژوهش حاضر به دنبال پاسخ­گویی به سوالات ذیل می­باشد: 1. قابلیت­های تپه گنج دره در جهت ایجاد پارک باستان شناسی چیست؟ 2. ایجاد پارک باستان شناسی در تپه گنج دره چه تاثیری در توسعه گردشگری منطقه دارد؟ 3. تاثیرات ایجاد پارک باستان شناسی درحفاظت و معرفی بیشتر تپه گنج دره چیست؟ پژوهش حاضر با گردآوری مطالب به صورت کتابخانه­ای و توصیفی می­باشد همچنین به منظور درک بهتر از ایجاد فضای پارک باستان شناسی با استفاده از طراحی سه بعدی، طرح کلی از محوطه گنج­دره به نمایش گذاشته شده است که در آن علاوه بر محوطه سایر اقدامات از جمله فضای اقامتی، کافی­شاپ، محل بازی برای کودکان، موزه و ... به نمایش گذاشته شده است. محوطه باستانی گنج­دره با قدمت 8200 تا 7600 سال به عنوان یکی از نخستین سکونتگاه­های بشری است که در آن برای اولین بار بز اهلی شده و شواهدی مربوط به ساخت ظروف گلی و خانه­های خشتی پیدا شده است. این موضوع حاکی از شرایط جغرافیایی مساعد این منطقه در دوران نوسنگی دارد. به همین منظور ایجاد پارک باستان­شناسی که دارای امکانات رفاهی مناسب و امنیت کافی باشد، سبب می­گردد که سالانه گردشگران داخلی و خارجی بسیاری به این منطقه سفر کنند و همین امر علاوه بر بالا رفتن صنعت گردشگری در استان و اشتغال­زایی سبب حفظ و حفاظت بیشتر از محوطه و مانع از تخریب آن می­شود.    واژگان کلیدی

   واقع‌گرایی اخلاقی دیدگاهی فلسفی است که بر وجود ارزش‌ها و حقایق اخلاقی عینی که مستقل از باورها، احساسات یا ادراکات انسانی هستند، تاکید می‌کند. طبق این دیدگاه، گزاره‌های اخلاقی تنها بیانگر نگرش‌های ذهنی یا هنجارهای فرهنگی نیستند، بلکه ادعاهایی درباره جنبه‌های عینی جهان هستند که می‌توانند درست یا نادرست باشند. بر این اساس در این پژوهش به بررسی و مقایسه اندیشه دو متفکرِ معاصر، تامس نیگل و علامه طباطبایی، پرداخته شد. نیگل به واقع‌گرایی اخلاقی و تاثیر آن بر استدلال و اعمال اخلاقی پرداخته است. او تفسیرهای عینی و ذهنی ارزش‌ها و دلایل اقدام را بررسی کرده است و چالش‌هایی مانند شکاکیت، تقلیل‌گرایی و تفاوت‌های فرهنگی را مطرح کرده است. او بر این باور است ارزش‌ها و دلایل عینی معتبر هستند و اختلافات اخلاقی واقعیت آن‌ها را رد نمی‌کنند. او بر اهمیت تعادل بین ارزش‌های وابسته به فاعل و فارغ از فاعل تاکید دارد و نقش استقلال و محدودیت‌های وظیفه‌گرایی را بررسی می‌کند. همچنین ارتباط واقع‌گرایی اخلاقی با نظریه تکامل را بررسی می‌کند و بیان می‌کند فهم جامع ارزش‌ها نیازمند شناخت ارزش‌های ذاتی است که مستقل از نقش آن‌ها در بقا هستند. در نهایت، او پیشنهاد می‌کند استدلال اخلاقی باید انگیزه‌های شخصی را با استانداردهای اخلاقی بی‌طرفانه ترکیب کند تا مجموعه‌ای یکپارچه‌تر از الزامات اخلاقی به دست آید. طباطبایی، در نظریه اعتباریات ارزش‌ها و وظایف اخلاقی را از منظر تاثیرات فرهنگی و اجتماعی بررسی کرده و نقش ادراکات انسانی و تاثیر جهان اطراف بر تصمیم‌گیری‌های اخلاقی را روشن می‌کند. او بر اهمیت درک و تمایز بین کنش‌های خوب و بد و تاثیر نمادگرایی و استعاره در شکل‌دهی به ارزش‌ها و درک‌های انسانی تاکید دارد. او بیان می‌کند برخی مفاهیم و ارزش‌ها، اگرچه ذهنی درک می‌شوند، اما در تجربیات و احساسات واقعی انسانی ریشه دارند و به شرایط و حقایق واقعی مرتبط هستند. این ارزش‌ها و حقایق اخلاقی با دستورات الهی همسو بوده و دارای واقعیت عینی فراتر از ادراک فردی انسان هستند. او معتقد است ارزش‌های اخلاقی در ساختار واقعیت جای دارند که آن‌ها را جهانی و الزام‌آور می‌سازد. هر دو متفکر، با وجود تفاوت‌های رویکردشان؛ نیگل از طریق توجیه منطقی و طباطبایی از طریق چارچوبی الهیاتی و متافیزیکی بر اهمیت ارزش‌ها و فضیلت‌های اخلاقی در توسعه فردی و رفاه اجتماعی توافق دارند. آن­ها همچنین بر اعتبار و صدق ارزش‌ها تاکید کرده و نسبی‌گرایی اخلاقی را رد می‌کنند.   کلید واژه‌ها:

تحولات و وقایع تاریخ صدر اسلام در جزیره العرب و سپس مناطق مفتوحه اسلامی منبعث و متاثر از شخصیت ها ی اثر گذار این دوران می باشد.هریک از صحابه و رجال مطرح در قبل از اسلام دارای خاستگاه اجتماعی و قبیله ای خاصی بودندکه بر رفتار و کنش اسلامی آنان در عصر اسلامی اثر گذار بوده است.پس از توفق اسلام ،این افراد که بنا بر انگیزه های مختلف به اسلام گرویده بودند در مناصب مختلف به کار گرفته شدند.عملکرد کارگزاران مسلمان در حوادث و بزنگاه های مهم همواره با چالش های گوناگونی رو به رو بود .زیرا دربسیاری از موارد رفتار و اعمال این افراد آمیزه ای متناقض از آموزه ها و الگوهای اسلامی و سنت ها و خلقیات عرب پیش از اسلام بود .یکی از کارگزاران مسلمان که در حوادث گوناگون صدر اسلام در دوره خلفا و دوره ی اموی صاحب منصب و اثر گذار بود،ربیع الحارثی است.عمده ی فعالیت و تکاپوی وی دروقایع و جریانات منجر به فتح سرزمین های ایران بود .رفتار و عملکرد ربیع در جریان فتوح اسلامی در ایران و بویژه منطقه ی سیستان دارای فراز و نشیب فراوانی بود.در پژوهش حاضر با تکیه بر روش توصیفی _تحلیلی در پی واکاوی عمیق عملکرد این شخصیت در حوادث و تحولات سیاسی نظامی و اجتماعی ایران در قرن نخست خواهیم بود. کلید واژه:تاریخ اسلام و ایران،ربیع الحارثی،عملکرد سیاسی و نظامی،سیستان،خراسان   

بحث زهد و مسائل مربوط به آن از جمله مسائلی است که از دیرباز توجه برخی از متفکران غربی و شرقی را در حوزه‌های مختلف تفسیر، فلسفه، عرفان، تصوف و فلسفه اخلاق را به خود معطوف داشته است. امام محمد غزالی و آرتور شوپنهاور ازجمله متفکرانی هستند که علی‌رغم نظام فکری متفاوت، با نگرشی عارفانه به زهد و شیوه زاهدانه و پارسامنشانه در نظام فلسفی خود توجه کرده‌اند. غزالی زهد را به عنوان یکی از مقامات سالکان و عارفان معرفی می‌کند و آن را به اعراض و بی‌میلی نسبت ‌به دنیا و امورات آن به جهت دست‌یابی به لقای حق تعالی در جهان آخرت تعریف می‌کند، اما شوپنهاور جهان را اراده‌ای می‌داند که منشا تمام دردها و رنج‌های موجود در این عالم است و بر آن است که هر آنچه در این عالم وجود دارد، جلوه و نمود همین اراده است. بر همین مبنا، او زهد را به سرکوب امیال و غرایز و محدود کردن خواسته‌های مطلوب و روی آوردن به امور نامطلوب با هدف نفی اراده تعریف می‌کند. در نظر هر دو متفکر زهد، نتایجی را در پی دارد که مهم‌ترین و اصلی‌ترین آن نیل به سعادت بشری است و با توجه به دخیل ‌بودن زهد در سعادت و کمال بشر از نگاه غزالی و شوپنهاور، بررسی و تطبیق دیدگاه‌های این دو متفکر بزرگ، به نظر مفید فایده می‌رسد. جهان‌بینی‌های متفاوت حاکم بر نظام فکری این دو اندیشمند سبب گردیده تا مفهوم زهد و نتایج حاصل از آن، با وجود اشتراکات، دارای تفاوت‌هایی نیز شود. این پژوهش درصدد آن بوده است تا ضمن لحاظ بستر و جهان‌بینی‌های متفاوت حاکم بر اندیشه   غزالی و شوپنهاور، اشتراکات و افتراقات مفهوم زهد و نتایج حاصل از آن را، استنباط و تبیین کند.    واژه‌های کلیدی: اراده، ریاضت، زهد، سعادت، شوپنهاور، غزالی   

مسئله عشق به خداوند به دلیل تاثیرات فراوانی که هم به لحاظ عملی همبه لحاظ نظری در زندگی انسان دارد، همواره از جنبه‌های مختلف مورد توجه متفکران بسیاری قرار گرفته است. از جمله متفکرانی که توجه ویژه‌ای به این مسئله داشته‌اند می‌توان به باروخ اسپینوزا و امام محمد غزالی اشاره کرد. اهمیت مسئله سعادت انسان در نظر هر دو متفکر، آنها را به بررسی ماهیت عشق به خداوند و روش دستیابی به آن کشانده است. هر دو متفکر بر این باورند که انسان همواره در حال عشق ورزیدن است، اما از میان متعلقات عشق انسان تنها متعلقی که شایسته عشق‌ورزی است خداوند است، زیرا خداوند موجودی سرمدی است و عشق به او نیز سرمدی است. این عشق، عشقی است که مبتنی بر معرفت و شناخت خداوند است. از این رو تمام ابعاد زندگی انسان را تحت شعاع قرار می‌دهد و به میزان بهره‌مندی انسان از این عشق، انسان سعادتمند می‌گردد. لذا به دلیل اشتراکات فراوان دو متفکر در مسئله عشق الهی این پایان نامه به بررسی ماهیت، روش دستیابی و تاثیرات این عشق در زندگی انسان از نظر دو متفکر مذکور پرداخته است و در نهایت به این نتیجه رسیده است که اگرچه اسپینوزا و غزالی با دو جهان‌بینی متفاوت به مسئله عشق پرداخته‌‌اند و مبانی متفاوتی در این زمینه دارند، اما در نهایت در ماهیت عشق به خداوند وکارکرد‌های آن در زندگی انسان اشتراکات قابل توجهی دارند. از جمله کارکردهای مشترک این عشق از نظر هر دو متفکر در زندگی انسان می‌توان به کسب سعادت، زیست اخلاق مدارانه، آرامش نفس و نترسیدن از مرگ اشاره کرد.

توطئه:    الحمد لله رب العالمین، وصلى الله وسلم وبارک على خاتم الانبیاء والمرسلین نبینا   وقدوتنا محمد (صلى الله علیه وسلم) وعلى آله وصحبه, ومن هدى بهدیه, وسار على نهجه إلى یوم الدین. امّا بعد:   من المعلوم انّ العلاقه البشریه من وظائف الإنسان, وهذه تقودنا بالقول انّ" الزواج من اهم العلاقات التی یرتبط بها الانسان. وهو رابطه رجل وامراه تکون العشره حلاه بینهما ویقصد منها دوام الرابطه. وتترتب علیه آثار مهمه والتزامات متقابله. لذلک عکفت التشریعات فی جمیع الدول على تنظیمه تنظیما دقیقه، فحددت الشروط الشکلیه والموضوعیه لانعقاده ، ونظمت آثاره وکیفیه نشاته وانتهائه .. الخ"[1]. فالزواج تنظیم اجتماعی، غایته او هدفه إنشاء رابطه للحیاه المشترکه بین شخصین وتکثیر النسل الذی هو إنشاء اسره, وبناء علاقات قریبیه بین افراد المجتمع؛ وتقریب الصلات الاجتماعیه فیما بینهم. ولکن هذا النوع من العقد کغیره من العقود؛ یحتاج إلى ضوابط وقواعد قانونیه؛ لتنظیم هذه العلاقه وتسییرها بالوجه اللائق الذی لایصادم مع قواعد الدین والقانون والعرف, ولهذا یتعتبر الزواج الذی لم یراعى فیه شروطه وضوابطه؛ زواجاً فاسداً وعقداً باطلاً. [1] تنازع القوانین: حسن الهداوی, مکتبه دار الثقافه للنشر والتوزیع – عمان / الاردن, 1997م, ص103.   

یکی از یافته­هایی که از کاوش­های   باستان­شناسی مربوط به دوره نوسنگی   در زاگرس به دست آمده، پیکرک­ها گلی هستند، که از   مسائل ادراکی بحث برانگیز این دوره می باشند. پیکرک­ها در گونه های حیوانی، انسانی (مسبک یا انتزاعی ) به منظور اهداف خاصی توسط انسان­های بالغ ساخته شده­اند. پیکرک­های T شکل گونه­ای از پیکرک­های انسانی هستند که از ویژگی­های منحصر دوره نوسنگی درهزاره هشتم و هفتم قبل از میلاد در منطقه زاگرس می­باشند. این پیکرک­ها دارای بدنه­ای عمودی یا ساقه­ای بر روی پایه­ای افقی هستندکه شکل یک T برعکس را تداعی می­کنند. این پیکرک­ها و نظیر آن­ها برای اهداف خاصی ( از جمله طلسم، جادو، محافطت و...) ساخته شده­اند که روش تحقیق این موضوع   به صورت توصیفی – تحلیلی، با استفاده از منابع کتابخانه­ای انجام گرفته است. واژگان کلیدی : دوره نوسنگی، پیکرک­های T شکل، زاگرس   

محوط? باستانی دایاآردیزی پلدختر به دست آمده است  

   1 مقدمه

چسبندگی و زاویه اصطکاک داخلی خاک موردبررسی قرارگرفته است.   

   یکی از فرایندهای ژئومورفولوژیکی مهمی که اثرات زیادی در پروژه‌های عمرانی، کشاورزی و آبخیزداری دارد، فرسایش درونی خاک است. فرسایش درونی خاک در خاک‌ها و شرایط مختلفی ایجاد می‌شود اما عموماً در خاک‌های ریزدانه اتفاق می‌افتد. فرسایش درونی خاک فرایندی است که طی آن خاک های زیر سطحی به علت جریان و فشار هیدرولیکی آب شسته می شوند و کانال های زیر زمینی در اثر این فرسایش ایجاد می شود. این فرایند باعث ایجاد فضاهای خالی خطی توسط آب‌های متمرکز، درون خاک‌ها یا رسوبات سخت نشده می‌شود. توسعه و بزرگ شدن کانال‌هایی که از فرایند فرسایش درونی خاک ایجاد می‌شوند، می‌تواند باعث فروریزش خاک‌های سطحی زمین و ایجاد خندق‌های ناپیوسته شود. اثر فرایند فرسایش درونی خاک محدود به لایه‌های داخلی زمین نبوده و با توسعه فرسایش درونی و بزرگ شدن کانال‌های زیرزمینی بخش‌های سطحی نیز از طریق ریزش و لغزش تحت تاثیر قرار می‌گیرند. فرسایش درونی خاک (piping) در محلی که نیروهای مقاوم خاک کمتر از نیروی ناشی از نشت آب باشد، به وقوع می‌پیوندد. درنتیجه این فرایند، ذرات خاک از هم جداشده و توسط جریان آب جابجا و منتقل می‌شوند. ادامه این روند موجب ایجاد حفره‌ها و مجراهایی می‌شود که به‌تدریج در امتداد جریان گسترش می‌یابد. با بزرگ شدن این فضاها نهایتاً سقف آن‌ها تحمل نگهداری وزن خاک‌ها و سازه‌هایی که روی آن قرارگرفته‌اند را ندارد و فرو می‌ریزد. بر همین اساس   این پژوهش بعنوان یک پژوهش بنیادی ، مبتنی بر مطالعات تجربی و آزمایشگاهی همراه   با توسعه و تکامل دستگاهی ، موضوع تعیین کمی فرسایش درونی خاک مورد ارزیابی قرار گرفته است. اساس روش توسعه دستگاهی، تعمیم و ترکیب روش‌های علمی بر روی دستگاه پین هول است که در این پژوهش با تغییرات ایجاد شده در دستگاه پین­هول، توانسته­ایم فرسایش درونی خاک را بصورت کمی و دقیق اندازه­گیری نموده و سایر آزمایشات از جمله، دانه بندی و هیدرو متری، آزمایش های تعیین حدود آتربرگ، تعیین حد روانی، تعیین حد خمیری خاک، آزمایش برش مستقیم، آزمایش تحکیم مضاعف به منظور ارزیابی کمی فرسایش درونی خاک و سایر ویژگی‌های شاخص خاک را مورد بررسی و ازمایش قرار دهیم. لذا در این پژوهش به منظور ارزیابی میزان فرسایش پذیری خاک ها نمونه هایی انتخاب شده­اند که از نظر فرسایش پذیری درونی با همدیگر متفاوت باشند. در این راستا دو منطقه شمال استان گلستان (خاک های با پتانسیل زیاد فرسایش درونی) تعداد 15 نمونه، شهر کرمانشاه (خاک های دارای پتانسیل کم فرسایش درونی) و منطقه جنوب غرب استان کرمانشاه (دارای خاک های پتانسیل متوسط فرسایش درونی) تعداد 10 نمونه به منظور نمونه برداری انتخاب گردیدند. با توجه به نتایج آزمایشات متعدد در نمونه­های خاک جمع­آوری شده در استان گلستان و استان کرمانشاه، نتایج بیانگر این­است که خاک­های استان گلستان از نظر فرسایشی بسیار آسیب­پذیرتر بوده نسبت به نمونه­های خاک کرمانشاه. از دیگر نتایج این تحقیق که در امر برنامه­ریزی محیط بسیار کاربردی و ضروری بوده ، نتایج بسیار خوبی است که در براورد و اندازه­گیری دقیق مقادیر کمی فرسایش درونی خاک بوسیله تغییرات ایجاد شده در دستگاه پین­هول بدست امده است . با دانستن مقدار دقیق فرسایش درونی خاک و پیش­بینی این امر، می­توان در امر برنامه­ریزی محیطی(مخاطرات محیطی، ژئومورفولوژی)، برای جلوگیری از خطرات محیط از جمله خراب شدن سدها، مخاطرات دامنه­ای و ... جلوگیری نمود.   

   چکیده ایران عهد ساسانی به خاطر گستره وسیع آن و قرار گرفتنش در منطقه استراتژیک جهان و تسلطش بر خاک های حاصلخیزی از منطقه آسیا که کشاورزی را ممکن می نمود و از طرفی رونق تجارت در این گستره وسیع جغرافیایی که مابین سرزمین های غرب و شرق قرار داشت و یک منطقه ارتباط دهنده تجاری و در مسیر بازرگانی تجاری و ترانزیت قرار داشت و رونق تجارت انواع کالاهای ایرانی، از قبیل ابریشم و منسوجات و تولیدات کشاورزی و محصولات مختلف زراعی در فصول مختلف رونق تجارت را دو چندان می نمود. هدف از انجام پژوهش حاضر بررسی وضعیت اقتصادی ایران در اواخر عهد ساسانی تا پایان قرن اول(ه.ق) بود که به روشی توصیفی و با استفاده از مطالعات کتابخانه انجام شد. نتایج نشان داد مولفه های اصلی اقتصاد ایران در عهد ساسانی کشاورزی،صنعت، تجارت از طریق راه ابریشم و.. بوده است. همچنین همزمان با ظهور اسلام، جامعه عصر ساسانی اوضاعی بسیار آشفته و نابسامان داشت و زمینه برای یک دگرگونی ژرف و اساسی در همه زمینه‌ها فراهم بود و در چنین اوضاعی که شالوده و بنیان ضعیف دولت ساسانی رو به ویرانی نهاده، و بحران‌های متعدد سیاسی، اجتماعی، اقتصادی و به‌ویژه مذهبی سراسر جامعه ایران را فراگرفته بود، مجاهدان پرشور مسلمان روی به سوی ایران زمین نهاده و شریعت نجات‌بخش محمد (ص) (دین اسلام) را بر ایرانیان عرضه کردند.   ورود اعراب به ایران تنها نظم سیاسی پیشین را بر هم زد و نظام اقتصادی و عمال اقتصاد همچنان بر همان منوال سابق باقی ماندند.ایرانیان در این دوره در سیاست دستگاه اموی نقش قابل تو جهی نداشتند اما در اقتصاد آن نقش مهم و البته سازنده ای را ایفا می کردند که شاید بتوان گفت همین نقش آنها در امور مالی بود که دوام نظام سیاسی اموی را نیز در پی داشت. کلید واژه ها: وضعیت اقتصادی، عهد ساسانی، اعراب، اسلام   

   چکیده یکی از دغدغه‌های اصلی و اساسی که همواره برای انسان وجود دارد، شناخت خداوند است؛ تا جایی که می‌توان ادعا نمود خدا مهم‌ترین مسئل? انسان و فلسفه است. یکی از مباحثی که می‌توان در خصوص خداوند آن را پیگیری نمود بحث از   تشخص یا عدم تشخص خداوند است. آقای ابوالقاسم فنایی نویسند? معاصر، در مقاله‌ای تحت عنوان خدای عرفان و خدای فلسفه؛ به بررسی تصویر خدا در عرفان و فلسفه می‌پردازد. وی در مقال? مذکور،   بین خداشناسی دو نحل? فلاسفه و عرفا، تفاوت اساسی قائل می‌شود. با پیگیری مطالب   مقال? مورد بحث   و بررسی شواهد و دلایلی که آقای فنایی به آن‌ها اشاره نموده است؛ به تشخص واجب‌الوجود در فلسفه و عدم ‌تشخص خدا در عرفان می‌رسیم. آقای فنایی با توجه به تعریف فلاسفه از   خدا، لوازم الهیاتی منفی نظیر غایب، مجهول و دور بودن خدا در فلسفه را نتیجه می‌گیرد. برخی هم‌چون آقای فنایی اختلاف‌نظر بین خداشناسی فلاسفه و عرفا را اختلافی زیربنایی و کلیدی می‌دانند تا جایی که معتقدند سایر اختلاف‌نظرهای بین آنان از همین‌جا یعنی تفاوت در تعریف و تصور از خداوند سرچشمه می‌گیرد. مقایس? این دو تلقی از خداوند و تامل در لوازم الهیاتی و پیامدهای منطقی آن‌ها بسیار آموزنده و در عین حال سرنوشت‌ساز است. ما در پژوهش حاضر با تحلیل تقریر فلاسف? شاخص از تعریف خداوند و مقایس? خداشناسی فلسفی و عرفانی با هم، به این نتیجه می‌رسیم که برخلاف مدعای آقای فنایی مبنی بر غیریت خدای فلسفه و خدای عرفان، خداشناسی دو نحله در روش   با یک‌دیگر متفاوت است والّا تعریف خدا در فلسفه و عرفان به عنوان موجود مطلق بشرط‌لا و موجود مطلق لابشرط به یک معنا می‌باشد. هدف اصلی در پژوهش حاضر بررسی صحت انتساب مدعای آقای فنایی به خداشناسی فلاسفه مسلمان است   و سعی بر این است که هم تصویر نسبت داده شده و هم لوازم منفی شمرده شده برای این تصویر را با توجه به متون فلاسفه شاخص سه مکتب مشاء، اشراق و متعالیه پیگیری نماییم. این پژوهش با روش توصیفی _ تحلیلی پیگیری می‌شود و روش جمع‌آوری اطلاعات، کتابخانه‌ای اعم از کاغذی و الکترونیک است.                کلید واژگان: تصویر خدا، خدای متشخص، خدای نامتشخص، ابوالقاسم فنایی، خدای فلسفه، خدای عرفان

مسئله‌ی سعادت و نجات از دغدغه‌های اساسی انسان بوده و از نگاه فیلسوفان مسلمان دارای اهمیت ویژه‌ای است‌. پژوهش حاضر که در پی بررسی کمیت بهره‌مندان از سعادت و نجات از دیدگاه ابن‌سینا‌، سهروردی‌، ملاصدرا است‌، این پرسش محوری را دنبال می‌کند که در حیات اخروی نسبت افراد اهل نجات به افراد اهل عذاب و گرفتاری از حیث کمیت چگونه است‌‌؟ مباحث حکیمان مسلمان در این مسئله حاکی از این است که آن‌ها اهل نجات و سعادت اخروی را اکثری می‌دانند‌. این نوشتار قصد دارد‌: اولاً شواهد و ادله‌ای بیان کند که این مدعا را تایید می‌‍‌کند. ثانیاً چگونگی تاثیر هر یک از این شواهد و ادله را بر افزایش کمیت نجات‌یافتگان و سعادتمندان تحلیل و بررسی نماید‌.   لذا در پی اثبات این مدعا _ که حکمای منظور در حیات اخروی اکثریت را اهل نجات می‌دانند _   در نوشتار حاضر شواهدی که دلالت بر این مطلب دارند ذیل مبانی خداشناختی‌، انسان‌شناختی‌‌، معادشناختی، هستی‌شناختی و آراء دین‌شناسانه آنان  احصا گردیده است‌. کیفیت تاثیر هر یک از این مباحث را بر کمیت نجات‌یافتگان و سعادتمندان مورد بررسی قرار داده است‌. علاوه بر اهمیت خود این مباحث تحلیل این مبانی حاکی از آن است که‌ هر یک از این مبانی متضمن مطالبی است که منجر به استنباط نجات اکثریت در حیات اخروی خواهد شد‌. از جمله‌ی این شواهد و ادله می‌توان به این موارد اشاره کرد‌؛ صفات الهی حاکی از آن است رحمت الهی که اصیل‌، واجب و ذاتی حق تعالی است‌، عمومیتی فعلی دارد نه شانی و وسعت آن‌، عذاب الهی را که امری عارضی است نیز در بر می‌گیرد‌؛ چرا که رحمت الهی غالب بر غضبش بوده و مصحح امکان نجات اکثری است‌.

آئین زرتشتی ماندگارترین آئین ایران باستان است که نقشی اساسی در ماهیت فرهنگی و هویت اجتماعی جامعه ایرانی داشته است ، این مکتب که از زوایای مختلفی در ساختار سیاسی ، اجتماعی ، فکری ، فلسفی و فرهنگی جامعه ایرانی درهم تنیده شده بود . علی رغم داشتن پیشینه و هیمنه ای عظیم در مقابل آئین جدیدی به نام اسلام و دعوت اسلامی در طول دو سه قرن اولیه مواجهه با اسلام از هم فرو پاشید ، چرائی و چگونگی فروپاشی این هویت فرهنگی و اجتماعی در مقابل دعوت اسلام و فتوحات اعراب مسلمان ، یکی از چالش برانگیزترین مسائل تغییر ف

  بازخوانی و تحلیل تلقی هانری کربن از مفهوم تشیع و امامت در کتاب اسلام ایرانی

  چکیدههمواره یکی از مهمترین مباحث فلسفه، علم النفس فلسفی بودهاست. فلاسفه‏ی زیادی در این باب ارائه نظر کرده‏اند. در میان فلاسفه‏ی اسلامی دوتن از برجسته‏ترین آنها ابن سینا و ملاصدرا هستند. ابن‏سینا در باب علم‏النفس صاحبنظر است و مسائل و استدلالهای جدید و مهمی ارائه کرده و تا جایی که توانسته اینعلم را توسعه داده است؛ اما از آنجا که به یک مساله‏ی مهم یعنی حرکت جوهری دراشیاء توجه نداشته، بلکه آن را انکار کرده، علم‏النفس او با علم‏النفس صدراییبسیار متفاوت است. این نوشتار همانگونه که از نامش پیداست، به مقایسه‏ی تطبیقیِاین دو علم‏النفس می‏پردازد و تمرکز آن بر روی حرکت جوهری و تاثیر آن بر علم‏النفسصدرایی در مقایسه با علم‏النفس سینوی است.