تاثیرتغذیه طولانی مدت با شیر انتقالی و شیر انتقالی غنی شده با پروبیوتیک بر بهبود عملکرد رشد و کاهش حساسیت به اسهال در گوساله های هلشتاین تازه متولد شده

   سیب گوشت سرخ یکی از درختان میوه خاص و کمیاب می‌باشدکه به دلیل قرمز بودن رنگ گوشت آن،کیفیت خوراکی و میزان بالای آنتی‌اکسیدان موجود درآن مورد توجه است. بنابراین دستیابی به روش بهینه و مناسب به منظور ریزازدیادی آن از اهداف اصلی کشت بافت می‌باشد. در این مطالعه تاثیرکیتوزان و سدیم نیتروپروساید بر ریزازدیادی سیب گوشت سرخ (بسطام و بکران) مورد بررسی قرار گرفت. در مرحله پرآوری اثر غلظت‌های مختلف سدیم نیتروپروساید (3،0 و 5 میلی‎گرم بر لیتر)، کیتوزان (0، 20، 40   و60   میلی‌گرم بر لیتر) و اثر متقابل آن‌ها در محیط کشت پایه   MS حاوی تنظیم کننده رشد گیاهی 1 میلی‌گرم بر لیتر BAP و 1/0 میلی‌گرم بر لیتر IBA مورد بررسی قرار گرفت. در مرحله باززایی از برگ، بخش انتهایی برگ در شرایط تاریکی روی محیط کشت پایه ‌ MS حاوی تنظیم کننده‌های رشد 3/3 میلی‌گرم بر لیتر TDZ و 4/0 میلی‌گرم بر لیتر IBA قرار گرفت و پس از چهار هفته ریزنمونه‌های فوق به منظور بررسی اثر غلظت‌های سدیم نیتروپروساید (3،0 و 5 میلی‎گرم بر لیتر) و کیتوزان (0، 20، 40   و60 میلی‌گرم بر لیتر) و اثر متقابل آن‌ها در محیط پایه MS حاوی تنظیم کننده رشد گیاهی 1 میلی‌گرم بر لیتر BAP و 1/0 میلی‌گرم بر لیتر IBA قرار گرفت. در مرحله ریشه‌دهی، به منظور بررسی نوع محیط کشت پایه MS 2/1 (جامد و مایع) و غلظت‌های تنظیم کننده رشد IBA (0، 1، 2 و3 میلی‌گرم بر لیتر) انجام شد. طبق نتایج مشاهده شده در مرحله پرآوری بیشترین قطر ساقه (17/0 میلی متر) مربوط به ژنوتیپ بسطام در محیط کشت حاوی کیتوزان با غلظت 40 میلی‌گرم بر لیتر و بیشترین طول و عرض برگ (74/1 و97/0 سانتی‌متر به ترتیب) در ژنوتیپ بکران درمحیط کشت حاوی کیتوزان با غلظت 20 میلی‌گرم بر لیتر مشاهده شد. بلندترین ارتفاع گیاهچه (26/6 سانتی‌متر) مربوط به ژنوتیپ بسطام در محیط فاقد تیمار      و بیشترین تعداد برگ (51/16 عدد)، طول و عرض برگ (49/1 و 90/0 سانتی‌متر) مربوط به ژنوتیپ بکران در    محیط حاوی   با غلظت 5 میلی‌گرم بر لیتر می‌باشد. در آزمایش باززایی از برگ ژنوتیپ بسطام، بیشترین درصد باززایی (30 درصد) و تعداد نوساقه (50/5 عدد) در محیط کشت حاوی40 میلی‌گرم بر لیتر کیتوزان و3 میلی‌گرم بر لیتر    به دست آمد و بیشترین ارتفاع نوساقه   مربوط به اثرمتقابل40 میلی‌گرم بر لیتر کیتوزان و 5 میلی‌گرم بر لیتر    بود. آزمایش ریشه‌دهی ژنوتیپ بکران حاوی تنظیم کننده رشد 2 میلی‌گرم بر لیتر IBA بیشترین تعداد ریشه (17/3 عدد) تولید نموده و ژنوتیپ بکران در محیط کشت جامد حاوی تنظیم کننده رشد 2 میلی‌گرم بر لیتر IBA ، بلندترین طول ریشه (78/3 سانتی‌متر) مشاهده شده. نتایج نشان داد بیشترین درصد زنده‌مانی گیاهچه‌های سازگار شده مربوط به ژنوتیپ بکران (96 درصد) بود. کلید واژگان: کشت بافت، سیب گوشت سرخ،   پرآوری، ریزازدیادی

طی فصول بهار سال­های ????-???? نمونه­برداری از مناطق جنوبی ایران به عمل آمد. پس از شناسایی ریخت­شناسی نمونه­ها، با استفاده از آغازگرهای عمومی ITS1/ITS4 نسبت به شناسایی مولکولی نمونه­ها اقدام شد. در بین نمونه­های جمع‌آوری شده چهار گونه شامل Terfezia claveryi، Tirmania pinoyi، Geopora cooperi و Geopora ramila شناسایی شد. گونه G. cooperi اولین گزارش برای فلور قارچی ایران و گونه G. ramila، به‌عنوان گونه­ای جدید برای دنیا توصیف شد. گونه G. cooperi ارتباط میکوریزی با درخت کاج (Pinus eldarica) و گونه G. ramila با گیاه Helianthemum ledifolium ارتباط میکوریزی داشت. تایید ارتباط میکوریزی این دو گونه نیاز به بررسی­های مولکولی و گلخانه­ای بیشتری دارد. ارتباط میکوریزی دو گونه T. claveryi و T. pinoyi با چهار گونه گیاهی میزبان شامل Cistus ladanifer، C. laurifolius، Helianthemum almeriense و H. lippii در شرایط گلخانه­ای مورد بررسی قرار گرفت. نتایج به‌دست‌آمده نشان داد گونه T. pinoyi با چهار گونه گیاهی مذکور تشکیل قارچ ریشه خارجی-داخلی می­دهد. بهترین ارتباط میکوریزی T. pinoyi و T. claveri با H. lippii به ترتیب با درصدهای میکوریزی ?? و 87 و درصد نسبی میکوریزی ??/?? و 18/48 بود. گونه T. claveri نیز با چهار گونه گیاهی تشکیل قارچ ریشه خارجی-داخلی با درجات متفاوتی از توسعه‌یافتگی غلاف داد. با تهیه آغازگرهای اختصاصی ناحیه نسخه برداری شده داخلی دی.ان.ای. ریبوزومی برای گونه T. pinoyi (FTiPi/RTiPi) و گونه T. claveryi (FTeCl/RTeCl) در واکنش زنجیره­ای پلیمراز تودرتو ارتباط میکوریزی این دو گونه با چهار گونه گیاهی میزبان تایید شد.   

آب اصلی­ترین عنصر برای فرآیندهای حیاتی تمام موجودات زنده و مبنای اصلی پایداری زندگی برروی کره زمین می­باشد، به­همین دلیل داشتن آب سالم و بهداشتی یکی از ضروری ترین نیازهای زندگی انسان و جامعه می باشد. کیفیت آب باعث محدودیت شدید در بهره­برداری از منابع آب می گردد. یکی از شایع­ترین مشکلات بهره­برداری و نگهداری تاسیسات آبی پدیده خورندگی آب و رسوبگذاری آب است. خورندگی آب پدیده­ای است که عموما در اثر تماس مواد با محیط اطراف به­وجود می­آید. در­حال حاضر درصد قابل توجهی از درآمد سالیانه کشور­ها به مسائل مربوط به خورندگی آب و رسوبگذاری آب اختصاص داده می­شود که پیش­بینی و برآورد آن به کنترل و کاهش هزینه­های ناشی از خورندگی آب کمک زیادی می­کند. کاربرد شاخص­های خورندگی آب و رسوبگذاری آب روشی غیرمستقیم در تشخیص و اندازه­گیری تمایل آب به خورندگی آب و رسوبگذاری آب می­باشد. به­علت تاثیر عوامل مختلف، پتانسیل خورندگی آب و رسوبگذاری آب پدیده­ پیچیده­ای بوده و به­راحتی قابل مدل­سازی نمی­باشد. در این تحقیق برای پیش­بینی پتانسیل خورندگی و رسوب­گذاری آب شبکه توزیع آب برخی مناطق روستایی استان کرمانشاه از روش­های فراکاوشی همچون شبکه­های عصبی مصنوعی و برنامه­ریزی بیان ژن استفاده شد. از روش رگرسیون خطی و برنامه­ریزی بیان ژن معادله­هایی برای برآورد شاخص­های خورندگی آب استخراج گردیدند. نتایج نشان داد که ­شبکه­های عصبی مصنوعی قادر است شاخص­های خورندگی آب را با بالاترین همبستگی { 95/0، 91/0، 96/0، 92/0 و 99/0} و کمترین درصد خطا {20/0، 44/0، 40/0، 44/0 و 08/0} به ترتیب برای شاخص­های لانژلیه، رایزنر، تهاجمی، پوکوریوس و لارسون-اسکولد اندازه­گیری کند. همچنین با استفاده از روابط خطی و غیر خطی به دست آمده توسط مدل برنامه­ریزی بیان ژن با دقت بالا (84/0 تا 97/0) می­توان تنها با اندازه­گیری تاثیرگذارترین پارامترهای شیمیایی، شاخص­های خورندگی آب و رسوبگذاری آب را با هزینه کمتر و دقت بیشتر برآورد نمود. آب اصلی­ترین عنصر برای فرآیندهای حیاتی تمام موجودات زنده و مبنای اصلی پایداری زندگی برروی کره زمین می­باشد، به­همین دلیل داشتن آب سالم و بهداشتی یکی از ضروری ترین نیازهای زندگی انسان و جامعه می باشد. کیفیت آب باعث محدودیت شدید در بهره­برداری از منابع آب می گردد. یکی از شایع­ترین مشکلات بهره­برداری و نگهداری تاسیسات آبی پدیده خورندگی آب و رسوبگذاری آب است. خورندگی آب پدیده­ای است که عموما در اثر تماس مواد با محیط اطراف به­وجود می­آید. در­حال حاضر درصد قابل توجهی از درآمد سالیانه کشور­ها به مسائل مربوط به خورندگی آب و رسوبگذاری آب اختصاص داده می­شود که پیش­بینی و برآورد آن به کنترل و کاهش هزینه­های ناشی از خورندگی آب کمک زیادی می­کند. کاربرد شاخص­های خورندگی آب و رسوبگذاری آب روشی غیرمستقیم در تشخیص و اندازه­گیری تمایل آب به خورندگی آب و رسوبگذاری آب می­باشد. به­علت تاثیر عوامل مختلف، پتانسیل خورندگی آب و رسوبگذاری آب پدیده­ پیچیده­ای بوده و به­راحتی قابل مدل­سازی نمی­باشد. در این تحقیق برای پیش­بینی پتانسیل خورندگی و رسوب­گذاری آب شبکه توزیع آب برخی مناطق روستایی استان کرمانشاه از روش­های فراکاوشی همچون شبکه­های عصبی مصنوعی و برنامه­ریزی بیان ژن استفاده شد. از روش رگرسیون خطی و برنامه­ریزی بیان ژن معادله­هایی برای برآورد شاخص­های خورندگی آب استخراج گردیدند. نتایج نشان داد که ­شبکه­های عصبی مصنوعی قادر است شاخص­های خورندگی آب را با بالاترین همبستگی { 95/0، 91/0، 96/0، 92/0 و 99/0} و کمترین درصد خطا {20/0، 44/0، 40/0، 44/0 و 08/0} به ترتیب برای شاخص­های لانژلیه، رایزنر، تهاجمی، پوکوریوس و لارسون-اسکولد اندازه­گیری کند. همچنین با استفاده از روابط خطی و غیر خطی به دست آمده توسط مدل برنامه­ریزی بیان ژن با دقت بالا (84/0 تا 97/0) می­توان تنها با اندازه­گیری تاثیرگذارترین پارامترهای شیمیایی، شاخص­های خورندگی آب و رسوبگذاری آب را با هزینه کمتر و دقت بیشتر برآورد نمود.   

این پژوهش بهمنظور بررسی اثر عمل آوری کاه گندم با قارچ‌ بر ترکیب شیمیایی، قابلیت هضم دیوارهسلولی و کینتیک تخمیر آن در شرایط برون تنی انجام شد. جدایه‌های مختلفی از قارچهای رشته ای Trichoderma شامل T. koningiopsis، T. aeruginosum، T. atroviride، T. virensوT. koningi ، قارچ گرمادوست Malbranchea cinamomea، قارچ های Aschotricha جداشده از بستره های سنگی در ایران شامل funiculosaA.   و chartarumA.   و مخمر Rodotorula toruloides استفاده شد. کاهگندم اتو کلاو شده پس از مایه‌زنی به وسیله هریک از قارچ ها به همراه کاه گندم مایهزنی نشده اتو کلاو نشده و اتو کلاو شده به ترتیب به عنوان کنترل منفی و کنترل مثبتبه مدت 30 روز نگهداری شدند. سپس، ترکیبات شیمیایی، قابلیت هضم ماده خشک، ماده آلی و اجزایدیواره سلولی کاه گندم به روش برون تنی و کینتیک تخمیر شکمبه­ای آن با استفاده از تکنیک تولید گاز اندازه­گیریشد. به علاوه،به شناسایی قارچ­هایجداسازی شده از نمونه‌های کاه گندم استان کرمانشاه با استفاده از کلید تاکسونومیمعتبر نیز پرداخته شد. نتایج نشان داد مقدار ماده آلی، دیواره سلولی و اجزا دیوارهسلولی کاه گندم تحت تاثیر عمل­آوری با قارچ مختلف قرار گرفت. افزایش قابلیت هضم ماده آلی کاه هایعمل آوری شده با قارچ های تریکودرما و گرمادوست و کاهش قابلیت هضم آن با قارچ هایسنگی و مخمر   نسبت به کاه اتوکلاو شدهمشاهده شد. افزایش قابلیت هضم الیاف نامحلول در شوینده خنثی با قارچ های رشته اینسبت به کاه اتوکلاو مشاهده شد.   قابلیتهضم الیاف نامحلول در شوینده اسیدی با قارچ های تریکودر ما و گرمادوست و قابلیتهضم همی سلولز کاه با قارچ های تریکودر ما و سنگی در مقایسه با کاه اتوکلاوشدهبالاتر بود. کاه اتوکلاو شده نسبت به کاه اتوکلاو نشده به طور معنی داری قابلیتهضم ماده آلی و دیواره سلولی بیشتری را نشان داد. در بین قارچ های مورد استفاده،قارچ های تریکو درما بیشترین افزایش قابلیت هضم ماده آلی و دیواره سلولی را در کاهسبب شدند. نمونه‌برداری های صورت گرفته از کاه گندم در تعدادی از مناطقاستان کرمانشاه (سرپل ذهاب، قصرشیرین و  استان کرمانشاه) بیش از ??? جدایه قارچ را نشان داد. سه قارچ Alternaria، Purpureocillium lilacinumو Cladosporium در میان همه کاهها مشترک بود. بیشترین فراوانی به ترتیب مربوط به Purpureocillium lilacinum،  Alternaria وCladosporium بود. نتایج نشان داد،که عملآوری کاه گندم با قارچ های تریکودرما بخصوص T. koningiopsis با تاثیر بر ترکیباتشیمیایی، سبب بهبود قابلیت هضم ماده آلی و ترکیبات دیواره سلولی کاه گندم شد.  

   خربزه تلخ یا کارلا با نام علمی   Momordica charantia گیاهی است، گرمسیری و نیمه گرمسیری از خانواده کدوئیان که به‌طور گسترده در مناطق آسیا، آفریقا و آمریکای جنوبی به‌منظور میوه آن کشت می‌شود. با توجه به ارزش دارویی بالا، سطح فراوری پایین در کشور، بالا بودن قیمت محصول و میزان نیاز، کارلا از گیاهان دارویی اقتصادی به شمار می‌رود و تولید این محصول به‌صورت زراعی می‌تواند نقش به سزایی در اقتصاد کشور داشته باشد. به‌منظور بررسی اثر سطوح مختلف کود اوره و مرغی و دو شیوه مختلف کشت بر میزان عملکرد، شاخص برداشت، ماده خشک و اجزای عملکرد کارلا، آزمایشی به‌صورت اسپلیت پلات در قالب بلوک کامل تصادفی در مزرعه تحقیقاتی دانشکده علوم و مهندسی کشاورزی دانشگاه رازی کرمانشاه در بهار ???? اجرا شد. در این آزمایش پلات‌های اصلی شامل نوع و ترکیب کود اوره و مرغی در 5 سطح (100 درصد اوره)، (75درصد اوره + 25 درصد مرغی)، (?? درصد مرغی +?? درصد اوره)، (25 درصد اوره + 75 درصد مرغی )، (100 درصد مرغی) و پلات فرعی شامل دو نوع شیوه کشت داربستی و کرتی (پشته‌ای ) بود، از سیستم آبیاری نوار تیپی در این پژوهش استفاده شد. در این پژوهش صفات وزن تر میوه، وزن خشک میوه، طول میوه، قطر میوه، ارتفاع بوته، وزن خشک بوته و شاخص برداشت اندازه‌گیری شدند. نتایج نشان داد که اثر سطوح کود مرغی و اثر شیوه کشت بر غالب پارا متر های اندازه‌گیری شده معنی‌دار بود. افزایش مقادیر کود مرغی و کاهش مقادیر کود اوره باعث افزایش عملکرد در کارلا شد. در میان شیوه های   کشت نیز بالاترین عملکرد در الگوی کشت کرتی به دست آمد. اثر متقابل الگوی کشت و سطوح کودی نیز در غالب صفات غیر معنی‌دار شد. باتوجه به نتایج آزمایش کاربرد کود مرغی و شیوه کشت داربستی برای کشت کارلا پیشنهاد می شود.    واژه های کلیدی :

   باتوجه به افزایش جمعیت، کمبود و محدودیت شدید منابع آب در کشور و پدیده تغییر اقلیم یکی از گام‌های اساسی در زمینه‌ی مدیریت و برنامه‌ریزی منابع آب بهینه‌سازی مخازن و تغییر الگوی‌کشت می‌باشد. در تحقیق حاضر با استفاده از دبی (40 ساله)رودخانه کمیش در مدل WEAP به شبیه‌سازی مخزن سد هرسین که در فاز مطالعاتی قرار دارد پرداخته‌شد . ابتدا با درنظر گرفتن الگوهای کشت مختلف مقدار اطمینان‌پذیری نیازهای شرب، صنعت، کشاورزی و زیست‌محیطی محاسبه‌شد و الگوی‌کشت مناسب که پایداری بیشتر سیستم را به همراه دارد انتخاب شد. سپس در مدل LINGO بهینه‌سازی با هدف حداقل کردن کمبود نیازهای پایین‌دست سد صورت گرفت. براساس نتایج شبیه‌سازی، میانگین سالانه‌ی درصد تامین نیازهای زیست‌محیطی، اراضی قطره‌ای باغی، بارانی زراعی و آبخور از فاضلاب به ترتیب 98/98، 51/87، 79/89 و 63/95 برآورد شد، این مقادیر در مدل بهینه‌ساز برابر با 100، 99/99، 21/99 و 12/99 بود که درصد کمبودها به کمتر از 1 % رسید. میانگین حجم سرریز در مدل‌های شبیه‌سازی و بهینه‌سازی 13/7 و 09/4 میلیون مترمکعب در سال محاسبه شد، که نشان داد حالت بهینه نسبت به شبیه‌سازی کمترین هدررفت آب را داشته‌است. درنهایت با اعمال سناریوهای RCP اقلیمی نتایج حاکی از کاهش دبی ورودی مخزن سد هرسین بود و خروجی دو مدل اقلیمی HADGEM2-ao و   FGOALS-G2 افزایش حداکثر 5 و حداقل 3 درجه سانتی­گرادی دما را در دوره­های آتی را به دنبال داشت. براساس سناریو RCP8.5 مقدار رواناب پیش­بینی شده در دوره­های آتی   2059-2020 و 2099-2060 کمتر از رواناب پیش­بینی شده تحت سناریوهای RCP2.6 می­باشد که این موضوع با تعریف این سناریوها مطابقت دارد. اعمال رواناب خروجی توسط مدل بارش – رواناب تحت سناریوهای RCP2.6 و RCP8.5 در مدل WEAP موجب شد شاخص اطمینان­پذیری نیازهای پایین دست سد به زیر 80 درصد نزول پیدا کند. بیشترین مقدار شاخص اطمینان پذیری با اعمال سناریوهای اقلیمی توسط مدل HADGEM2-ao تحت سناریو RCP2.6 مربوط به نیاز صنعت می­باشد که در حالت شبیه­سازی برابر با 08/77 درصد می­باشد، درحالیکه این شاخص در مدل بهینه به 42/88 درصد افزایش یافت.کمترین مقدار شاخص اطمینان­پذیری نیز در مدل WEAP ،19/32 درصد برآورد شد که این مقدار در مدل LINGO به 71/52 درصد رسید. بنابراین با برنامه‌ریزی و مدیریت درست می‌توان تا حد قابل توجهی مقدار کمبودها را بخصوص در زمینه کشاوری کاهش داد.

شناسایی ویژگی­هایی که می­توانند در برنامه­های اصلاحی بهبود عملکرد جو در شرایط دیم و آبی مورد توجه قرار گیرند، شانس موفقیت در برنامه­های اصلاحی را افزایش داده و امکان برنامه­ریزی جهت انتخاب صفات موثر در بهبود عملکرد را فراهم خواهد نمود .اثر متقابل ژنوتیپ × محیط باعث ایجاد پیچیدگی در پیش­بینی عملکرد می­شود و چالشی برای برنامه­های به­زراعی و به­نژادی است. به­منظور بررسی تاثیر تنش خشکی بر عملکرد و صفات مهم زراعی جو، تعداد 21 ژنوتیپ جو در قالب طرح بلوک­های کامل تصادفی در سه تکرار در دو شرایط آبی و دیم در مزرعه ی تحقیقاتی دانشکده کشاورزی دانشگاه رازی در سال زراعی 96-1395 کشت شدند. نتایج حاصل از تجزیه واریانس مرکب بر اساس داده­های سال زراعی 96-1395 نشان داد اثر تنش خشکی باعث کاهش معنی­دار صفات وزن هزار دانه، عملکرد بیولوژیک، عملکرد دانه، نسبت پدانکل به ارتفاع بوته، وزن سنبله، روز تا رسیدگی، طول دوره پر شدن دانه، طول سنبله، هدایت روزنه­ای، عملکرد کوانتومی فتوسیستم II و شاخص برداشت شد. تجزیه همبستگی مشخص نمود که در شرایط آبی بین عملکرد دانه، تعداد دانه در سنبله، عملکرد بیولوژیک، همبستگی مثبت و معنی­داری وجود دارد و در شرایط دیم بین عملکرد دانه و عملکرد بیولوژیک همبستگی مثبت، و با روز تا گلدهی همبستگی منفی وجود داشت. بر اساس تجزیه مسیر بیشترین اثر مستقیم بر عملکرد دانه در شرایط آبی و دیم به­ترتیب متعلق به تعداد دانه در سنبله و وزن هزار دانه بود. به کمک تجزیه به عامل­ها، در شرایط آبی پنج عامل که در مجموع 29/80 درصد از واریانس کل و در شرایط دیم شش عامل در مجموع 70/84 درصد از واریانس کل را توجیه کردند، شناسایی شد. مدل رگرسیونی بر اساس روش گام­به­گام نشان داد در شرایط آبی عملکرد بیولوژیک 5/30 درصد تغییرات و در شرایط دیم عملکرد بیولوژیک، طول سنبله و روز تا گلدهی 4/80 درصد تغییرات عملکرد دانه را توجیه نمودند. تجزیه خوشه­‌ای ژنوتیپ­‌ها را از نظر صفات مورد بررسی در شرایط آبی و در شرایط دیم در دو گروه جداگانه قرار داد. به­منظور بررسی اثر متقابل ژنوتیپ × محیط و مطالعه سازگاری و پایداری عملکرد 21 ژنوتیپ جو، داده­های حاصل از سال زراعی 96-1395 به همراه داده­های جمع­آوری شده طی سال­های 94-1393 و 95-1394 در دو شرایط آبی و دیم (در مجموع شش محیط) با دو تکرار مورد ارزیابی قرار گرفتند. تجزیه واریانس مرکب سه سال و دو مکان نشان داد که اثرات سال، ژنوتیپ، سال × مکان و سال× مکان × ژنوتیپ برای عملکرد دانه معنی­دار بود. بیشترین و کمترین عملکرد دانه به­ترتیب مربوط به ژنوتیپ­های 9 و 19 بود. پایداری ژنوتیپ­ها با استفاده از چندین روش پایداری از جمله انحراف از خط رگرسیون و ضریب خط رگرسیون در روش ابرهارت و راسل، واریانس پایداری شوکلا، انتخاب هم­زمان برای عملکرد و پایداری، اکووالانس ریک، و روش ناپارامتری هان و نصار و کنگ و شاستر مورد ارزیابی قرار گرفت. در بیشتر روش­ها ژنوتیپ­های 8، 10، 13، 12، 19 به­عنوان پایدارترین ژنوتیپ­ها شناسایی شدند. به­منظور بررسی اثر متقابل ژنوتیپ × محیط و مشخص کردن ژنوتیپ­های پایدار، از مدل AMMI نیز استفاده شد. بر اساس نمودار بای­پلات امی، ژنوتیپ­های2، 5، 8، 10 و 13 که در مرکز بای­پلات قرار گرفتند اثر متقابل کوچک و پایداری عمومی داشتند. نتایج تجزیه پایداری ژنوتیپ­ها با روش GGE بای­پلات نشان داد که مولفه­های اصلی اول و دوم به­ترتیب 8/50 و 8/21 درصد و در مجموع 6/72 درصد از تغییرات را توجیه کردند. بر اساس الگوی کدام ژنوتیپ برای کجا، ژنوتیپ­های که در قسمت مرکزی بای­پلات قرار داشتند شامل ژنوتیپ­های 8، 11، 12، 14 و 20 واکنش­پذیری کمتری داشته و بنابراین پایدار بودند. به­طور کلی ژنوتیپ­های 8، 10، 12، ،13 و 19 در بیشتر روش­های تعیین پایداری به­عنوان ژنوتیپ پایدار معرفی شدند که این مطلب حاکی از برتری این ژنوتیپ­ها نسبت به ژنوتیپ­های دیگر است. واژه­های کلیدی: اثر متقابل ژنوتیپ × محیط، پایداری عملکرد، تنش خشکی، جو، عملکرد دانه.  

پژوهش حاضر با هدف ارزیابی تاثیر خوراندن لاکتوباسیلوس فرمنتوم بر عملکرد و رشد، متابولیت­های خونی، نیتروژن آمونیاکی، اسیدیته، جمعیت پروتوزوا، وزن و درصد اجزای لاشه­ایی وغیرلاشه­ایی اجرا و به منظور دستیابی به این اهداف تعداد 16 راس بره 3 تا 4 ماهه در 2 گروه 8 راسی (8 تکرار در تیمار) استفاد شد. آزمایش به صورت طرح کاملا تصادفی و تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزارSAS انجام شد. به هر بره روزانه 2 میلی لیتر از این پروبیوتیک که حاوی 109× 9/6 واحد تشکیل دهنده کلنی در هر میلی¬لیتر بود به روی یک قطعه کوچک نان ریخته و به دام خورانده شد. خوراندن این پروبیوتیک، خوراک مصرفی و اضافه وزن روزانه را تحت تاثیر قرار نداد (05/0<P). نیتروژن آمونیاکی، اسیدیته، جمعیت پروتوزوا، متابولیت­های خونی اندازه­گیری شده، وزن و درصد اجزای لاشه­ایی و غیرلاشه­ایی در بره­هایی که به آن­ها لاکتوباسیلوس فرمنتوم خورانده شد تحت تاثیر قرار نگرفت (05/0<P). خوراندن لاکتوباسیلوس فرمنتوم افزایش معنی داری بر جمعیت مونوسیت­های حاصل از شمارش گلبول­های سفید نسبت به گروه شاهد نشان داد(05/0>p). به طورکلی اگرچه اکثر پارامترهای مورد بررسی تحت تاثیر خوراندن لاکتوباسیلوس فرمنتوم قرارنگرفت ولی این پروبیوتیک به طور معنی داری باعث افزایش مونوسیت و درنتیجه   بهبود سیستم ایمنی گردید.کلید واژگان: پروبیوتیک، فراسنجه­های تخمیر شکمبه­ای، متابولیت­های خون ، عملکرد بره­های پرواری  

امروزه یکی از ارزان‌ترین و در دسترس‌ترین نوع انرژی‌های تجدیدپذیر، انرژی خورشیدی است. در میان کاربردهای مختلف انرژی خورشیدی، تولید آبگرم ، یکی از اقتصادی‌ترین روش‌های استفاده از انرژی خورشیدی محسوب می‌شود. در مطالعه حاضر دمای آبگرم خروجی از آبگرمکن خورشیدی صفحه تخت با استفاده از شبکه عصبی مصنوعی (ANN) و تخمین‌گر بردار پشتیبان(SVR) مدل شد و با داده‌های تجربی مقایسه شد. داده‌‌برداری به‌مدت 18 روز انجام گرفت. از آب معمولی و نانوسیال بوهمیت(ALOOH) با غلظت 2/0 درصد وزنی به‌عنوان سیال عامل استفاده شد. به‌منظور بررسی دقت پیش‌بینی مدل‌سازی توسط شبکه عصبی مصنوعی و تخمین‌گر بردار پشتیبان از چهار ساختار زیر استفاده شد. ساختار اول شامل لایه‌ی ورودی دبی، زمان، دمای محیط و دمای سیال ورودی است. ساختار دوم از پارامترهای دبی، زمان، دمای محیط، دمای سیال ورودی، دمای نقطه میانی صفحه جاذب، دمای نقطه پایینی صفحه جاذب و دمای پوشش شیشه‌ای تشکیل شده است، ساختار سوم شامل نوع سیال، دمای سیال ورودی، دمای محیط، دبی سیال عبوری، زمان بود و ساختار چهارم لایه ورودی شامل نوع سیال، دبی سیال ورودی، زمان، دمای محیط، دمای سیال ورودی، دمای نقطه میانی صفحه جاذب، دمای نقطه پایینی صفحه جاذب، دمای پوشش شیشه‌ای بود. ضریب تعیین و خطای RMSE در روش SVR برای سیال آب خالص با استفاده از ساختار اول به‌ترتیب 978991/0 و 2508/3 ، و برای ساختار دوم به‌ترتیب   998715/0 و 1016/0 به‌دست آمد. ضریب تعیین و خطای RMSE برای نانوسیال بوهمیت با استفاده از ساختار اول به‌ترتیب برابر 958303/0 و 5680/6 و برای ساختار دوم برابر 965097/0 و 4765/5 بدست آمد. همچنین با تاثیر دادن نوع سیال ورودی به‌عنوان ورودی مدل‌ها، ضریب تعیین و خطای RMSE به ترتیب برای ساختار سری سوم برابر 636978/0 و 8210/281 و   برای ساختار چهارم برابر 939306/0 و 7420/15 بدست آمد. تحلیل نتایج مدل‌سازی توسط شبکه عصبی مصنوعی نشان داد که: برای سیال آب خالص ضریب تعیین و خطای RMSE برای مدل اول به‌ترتیب برابر 99983/0 و 029084/0 و برای مدل دوم به‌ترتیب برابر 99991/0 و 015617/0به‌دست آمد. همچنین این مقادیر برای نانوسیال بوهمیت برای ساختار اول برابر 999/0 و 99896/0 و برای ساختار دوم به‌ترتیب برابر 9993/0 و 99927/0 به‌دست آمد. با اثر دادن نوع سیال عملگر به‌عنوان متغیر ورودی، ضریب تعیین و خطای RMSE با استفاده از ساختار سوم این مقادیر به‌ترتیب برابر 99886/0 و 32567/0، و برای ساختار چهارم به‌ترتیب برابر 99934/0 و 32567/0به‌دست آمد. تحلیل نتایج خروجی مدل شبکه عصبی نشان داد که این مدل توانایی بهتر و دقت بالایی برای پیش‌یینی دمای سیال خروجی نسبت به روش رگرسیون بردار پشتیبان داشته است و با افزایش فاکتورهای ورودی، شبکه دقت بالاتری را در پیش‌بینی ارائه می‌دهد. واژه‌های کلیدی: جمع کننده خورشیدی صفحه تخت، نانو سیال، انرژی دریافتی، تخمین‌گر بردار پشتیبان، شبکه عصبی مصنوعی