مطالعه حاضر با هدف بررسی تاثیر جایگزین‌های طبیعیبرای   آنتی بیوتیک­های محرک رشد بر عملکرد و ریخت شناسی   روده در جوجه­های گوشتی از سن 1 تا 42 روزگی انجام شد. بدین منظور از تعداد 480 قطعه جوجه گوشتی نر یک روزه (راس 308) با میانگین وزن مشابه در قالب طرح کاملا تصادفی با 8 تیمار، 6 تکرار و 10 قطعه جوجه در هر تکرار استفاده شد. تیمارهای آزمایشی شامل 1) شاهد (بدون افزودنی- کنترل منفی)، 2) باسیتراسین (آنتی بیوتیک-کنترل مثبت)، 3) اسیدیفایر پارسید پلاس به مقدار 5/1 گرم در کیلوگرم ، 4) اسیدیفایر پارسید پلاس به مقدار 3   گرم در کیلوگرم ، 5) نوی هرب پلاس به مقدار75/0   گرم در کیلوگرم، 6) نوی هرب پلاس به مقدار5/1گرم درکیلوگرم،7) نوی هرب به مقدار 75/0 گرم درکیلوگرم   8) نوی هرب به مقدار 5/1گرم در کیلوگرم بودند. عملکرد بصورت دوره­ای و ریخت شناسی روده در سن 42 روزگی اندازه­گیری شد. نتایج نشان داد در هفته اول پرورش، پرندگانی که تیمارهای حاوی پارسید پلاس (3 گرم در کیلوگرم) و نوی هرب و نوی هرب پلاس دریافت کردند مصرف خوراک کمتری در مقایسه با گروه کنترل داشتند (01/0>P)، در کل دوره پرورش (1-42 روزگی)، افزودن آنتی بیوتیک باسیتراسین، نوی هرب (75/0 گرم در کیلوگرم) و نوی هرب پلاس (75/0 گرم در کیلوگرم) منجر به کاهش معنی دار مصرف خوراک گردید (05/0>P)، سایر تیمارهای آزمایشی، اثر معنی داری نداشتند. بررسی داده های افزایش وزن بدن نشان داد که افزودنیهای مود استفاده، تغییر معنی داری در وزن بدن در هفته اول و دوره آغازین ایجاد نکردند. در کل دوره (1-42روزگی)، تیمار 5/1گرم بر کیلوگرم نوی هرب بطور معنی دار افزایش وزن را نسبت به شاهد و کنترل مثبت (آنتی بیوتیک) افزایش داد (01/0P < ). در کل دوره پرورش (1-42روزگی)، افزودن نوی هرب و نوی هرب پلاس در سطح 75/0 گرم در کیلوگرم، منجر به بهبود معنی دار ضریب تبدیل غذایی در مقایسه با گروه کنترل منفی (بدون افزودنی) گردید (05/0>P ). ارزیابی ارتفاع پرز ژژنوم نشان داد که افزودن 5/1 گرم در کیلوگرم نوی هرب پلاس،   75/0 و5 /1 گرم درکیلوگرم   نوی هرب به جیره نسبت به کنترل منفی و مثبت بصورت معنی داری منجر به افزایش ارتفاع پرز شد (05/0>P).   نسبت طول پرز به عمق کریپت در جوجه هایی که با سطوح 75/0 و 5/1گرم بر کیلوگرم نوی هرب و یا نوی هرب پلاس تغذیه شده بودند نسبت به گروه شاهد افزایش معنی داری داشت (05/0>P).   به طور کلی، نتایج این آزمایش نشان داد که افزودن ترکیب پارسید پلاس (اسید بوتیریک، اسیدفرمیک، پروپیونیک، استیک و سیتریک) به همراه نمک های آنها همراه با اسانس دارچین) تاثر قابل توجهی بر پارامترهای عملکردی و ریخت شناسی روده نداشت، ولی ترکیبات نوی هرب (حاوی اسانس پونه کوهی، آویشن، زنیان به فرم نانوکپسوله شده) و نوی هرب پلاس (حاوی اسانس های میکروکپسوله (زنیان،آویشن، نعناع فلفلی)، پری بیوتیک (لاکتوز + دیواره سلولی مخمر)، اسیدهای آلی (اسید لاکتیک و اسید فرمیک) و برخی ترکیبات گیاهی شامل پودر زردچوبه، سیر و دارچین) از طریق بهبود ارتفاع پرز و نسبت ارتقاع پرز به عمق کریپت می توانند بر رشد و بهبود ضریب تبدیل غذایی موثر باشند. در 21-7روزگی، ضریب تبدیل خوراک تیمارهای 3 گرم/کیلوگرم پارسید پلاس، 75/0 و 5/1 گرم نوی هرب و نوی هرب پلاس کمتر از تیمار شاهد بود. در 42-22روزگی نیز ضریب تبدیل خوراک در جوجه­های گوشتی تغذیه شده با آنتی بیوتیک، 3 گرم/کیلوگرم پارسید پلاس، 75/0 گرم نوی هرب و نوی هرب پلاس بهبود معنی داری نسبت به تیمار شاهد بود (05/0>P). ارزیابی ارتفاع پرز ژژنوم نشان داد که افزودن 5/1 گرم درکیلوگرم   نوی هرب پلاس و 75/0 گرم و5/1 گرم در کیلوگرم   نوی هرب به جیره منجر به ارتفاع پرز بیشتر در مقایسه با تیمارشاهد شد(01/0>P.). ارتفاع پرز به عمق کریپت در تیمارهای حاوی نوی هرب پلاس و نوی هرب بیشتر از تیمار شاهد بود (05/0>P).

   تعیین تغییرات ذخیره آب زیرزمینی به‌ویژه در مناطق خشک و نیمه‌خشک موضوعی حیانی به‌منظور مدیریت و برنامه‌ریزی منابع آب زیرزمینی هست. ماهواره GRACE   با بهره‌گیری از تغییرات میدان گرانش زمین، تغییرات ذخیره آب را باقدرت تفکیک مکانی 1 درجه تولید می‌نماید .در این پژوهش سعی شد تا در دو سلول یک درجه مربعی از استان کردستان (دشت دهگلان و قروه و دشت بیجار ) در طول جغرافیایی 47 تا 48 درجه شرقی   که شامل بخشی از کل مساحت آبخوان می‌باشند ، با استفاده از داده‌های دو مرکز پردازش اطلاعات ماهواره GRACE به نام های JPLو CSR ، تغییرات سطح آب زیرزمینی ماهانه در بازه زمانی  

پدیده تغییر اقلیم می¬تواند تاثیرات منفی زیادی را بر سیستم¬های مختلف از جمله منابع آب،   محیط زیست،   صنعت،   بهداشت، کشاورزی و کلیه سیستم-هایی که در کنش با سیستم اقلیم می¬باشند، بگذارد که در این میان سیستم منابع آب از اصلی¬ترین آنها به شمار می¬رود. پدیده تغییر اقلیم در سال¬های اخیر منجر به تغییر قابل توجه در عناصر هواشناسی و در نتیجه وضعیت منابع سطحی و زیرزمینی در نقاط مختلف شده است. از طرفی سه منبع آب، انرژی و غذا سه منبع اساسی برای سلامت انسان، کاهش فقر و توسعه پایدار هستند و از مهم‌ترین منابع در کشاورزی هستند که هم بر تغییرات اقلیم تاثیر می‌گذارند و هم از آن تاثیر می‌پذیرند و هم وابستگی قوی با یکدیگر دارند. هر سه منبع بسیار کمیاب هستند و میلیاردها نفر در جهان به آن دسترسی ندارند و تقاضا برای هر سه منبع در حال رشد است. لذا هر گونه اقدام در راستای پایداری باید تعامل و یکپارچگی این سه منبع را درنظر بگیرد تا بتواند توسعه پایدار را به دنبال داشته باشد. باتوجه به این شرایط، دستیابی به مدیریت پایدار منابع موجود در کشاورزی به صورت موثر و هماهنگ، یک مسئله چالش برانگیز است. بنابراین اگر بتوان بهره وری آب و انرژی برای تامین مواد غذایی را افزایش داد، میزان انتشار گازهای گلخانه¬ای و آلودگی¬های زیست محیطی نیز کاهش می¬یابد و به دنبال آن، می¬توان در جهت توسعه پایدار گام برداشت. به عبارت دیگر، اگر رویکردی در جهت مدیریت یکپارچه سه منبع آب، انرژی و غذا درنظر گرفته شود، هم آلودگی محیط زیست کاهش می¬یابد و هم کشاورزی پایدار و توسعه پایدار اتفاق خواهد افتاد، از طرفی سازگاری پایدار در برابر تغییرات اقلیم را به دنبال خواهد داشت؛ زیرا با وجود تعاملات بین این سه منبع و پایداری، تمرکز بر یک منبع بدون درنظر گرفتن ارتباط با سایر منابع، ممکن است موجب پیامدهای پیش بینی نشده حاد و حتی ناپایداری گردد. هدف از این پژوهش شبیه‌سازی- بهینه سازی بهره‌برداری تلفیقی ازآب‌های سطحی و زیرزمینی دشت   کرمانشاه   درشرایط تغییر اقلیم براساس گزارش ششم هیات بین الدول (IPCC-6) می¬باشد. بدین منظور یک مدل تلفیقی کوپل شده آب سطحی و زیرزمینی تهیه خواهد شد که در آن جهت تهیه مدل آب سطحی از مدل ارزیابی WEA   و جهت تهیه مدل آب زیرزمینی از مدل MODFLOW استفاده می‌گردد. سپس اثر تغییر اقلیم بر مدلسازی آب سطحی و زیرزمینی در مدل تلفیقی بررسی خواهد شد. در نهایت با اتصال الگوریتم چندهدفه گرگ خاکستری (MOGWO) به بدنه مدل کوپل شده بر اساس توابع هدف مبتنی بر همبست آب، غذا و انرژی و پارامترهای اجتماعی و عوامل زیست محیطی راهکارهای بهینه برای مدیریت یکپارچه منابع آب منطقه تحت سناریوهای تغییر اقلیم بررسی خواهد شد و اثرات آن بر وضعیت آب سطحی و زیرزمینی مورد ارزیابی قرار خواهد گرفت .   

پژوهش حاضر، یک مطالعه متاآنالیزی از مقالات منتشرشده در زمینه برآورد پارامترهای ژنتیکی صفات تولیدی وتولیدمثلی در بلدرچین ژاپنی، مرغ گوشتی و مرغ تخمگذار است. در این پژوهش، داده‌های ??? مقاله   واجد شرایط مرتبط با بلدرچین ژاپنی، ?? مقاله مرتبط با مرغ گوشتی و ?? مقاله مرتبط با مرغ تخمگذار، که در آنها وراثت‌پذیری و همبستگی‌های ژنتیکی و فنوتیپی صفات مهم اقتصادی و تولید مثلی برآورد   شده بودند، استخراج شد. برای انجام آنالیز آماری و برآورد میانگین وزنی وراثت‌پذیری و همبستگی‌های ژنتیکی و فنوتیپی، خطای استاندارد و محدوده اطمینان ?? درصدی، از بسته نرم افزاری ComprehensiveMeta-Analysis((versi0n2)استفاده شد. پارامترهای ژنتیکی (وراثت‌پذیری، همبستگی‌های ژنتیکی و فنوتیپی) صفات مورد بررسی در بلدرچین ژاپنی شامل صفات وزن بدن در سنین مختلف، لاشه، تولیدمثلی و کیفیت تخم بودند.   نتایج این متاآنالیز نشان داد که میانگین وزنی وراثت‌پذیری مستقیم صفات وزن بدن در دامنه ???/? (برای وزن یک هفتگی)   تا ??/? (برای وزن یک روزگی) میانگین وزنی وراثت‌پذیری مستقیم برای صفات لاشه در دامنه ???/? (برای وزن پشت) تا ???/? (برای وزن بدن قبل کشتار) میانگین وزنی وراثت‌پذیری مستقیم برای صفات تولیدمثلی در دامنه ???/? (برای تعداد تخم) تا ???/?(برای وزن تخم) و میانگین وزنی وراثت‌پذیری مستقیم کیفیت تخم در دامنه ???/? (برای وزن پوسته) تا ???/? (برای وزن تخم) قرار داشت. میانگین وزنی همبستگی‌های ژنتیکی و فنوتیپی صفات در بلدرچین ژاپنی به‌ترتیب برای صفت وزن بدن از ???/? تا ???/? و برای همبستگی فنوتیپی آن در دامنه ???/? تا ???/? برآورد گردید. همبستگی ژنتیکی صفات لاشه در دامنه ???/? تا ???/? و همبستگی فنوتیپی   برای آنها در دامنه ???/? تا ???/? بود. همبستگی ژنتیکی برای صفات تولید‌مثلی در دامنه ???/?- تا ???/? و همبستگی فنوتیپی در دامنه ???/?- تا ???/? قرار داشت. همبستگی ژنتیکی برای صفات کیفیت تخم در دامنه ???/? تا ???/? و همبستگی فنوتیپی آن در دامنه ???/? تا ???/? متغیر بود. صفات تولیدی و عملکردی مورد بررسی در مرغ گوشتی شامل صفت وزن بدن در ?? روزگی (سن کشتار)، وزن لاشه، وزن سینه، وزن ران، وزن چربی شکمی، وزن کبد، وزن قلب و ضریب تبدیل خوراک بود. نتایج میانگین وزنی وراثت‌پذیری صفات عملکردی و لاشه ای در مرغ گوشتی   در دامنه ???/? (برای ضریب تبدیل خوراک)   تا ???/? (برای وزن بدن) به‌دست آمد. همبستگی‌های ژنتیکی   برای این   صفات در مرغ گوشتی در دامنه ???/? تا ???/? و همبستگی‌های فنوتیپی   آنها در دامنه ???/? تا ???/? بود. پارامترهای ژنتیکی (وراثت‌پذیری، همبستگی‌های ژنتیکی و فنوتیپی) صفات تولیدی و تولیدمثلی در مرغ تخمگذار شامل صفت سن در اولین تخم(سن بلوغ جنسی)، صفت وزن بدن در اولین تخم (وزن بلوغ جنسی) و   تعداد و وزن تخم مورد بررسی قرار گرفت. نتایج میانگین وزنی وراثت‌پذیری صفات تولیدی و تولیدمثلی در مرغ تخمگذار در دامنه ???/? (برای تعداد تخم)، تا ???/? (وزن تخم)   قرار داشت. همبستگی‌های ژنتیکی برای این صفات در دامنه ???/?- تا ???/? و همبستگی‌های فنوتیپی در دامنه ???/?- تا ???/? برآورد گردید. مقایسه   حدود اطمینان ?? درصدی مشاهده شده در متاآنالیز و دامنه تغییرات گزارش شده در مقالات برای همه پارامترهای ژنتیکی صفات مورد بررسی نشان داد که تجمیع نتایج مطالعات سبب کاهش قابل توجه این محدوده شده است. همچنین مقایسه خطاهای استاندارد بدست آمده در متاآنالیز با دامنه خطاهای استاندارد گزارش شده در مطالعات پیشین نشان می‌دهد که تجمیع نتایج و به‌ دنبال آن افزایش حجم نمونه، به کاهش شدید خطای استاندارد همه پارامترها‌ی ژنتیکی در صفات مورد بررسی منجر می‌شود. بنابراین می‌توان با بررسی نتایج حاصل از متاآنالیز در این مطالعه و مقایسه آن با نتایج مطالعات انفرادی به این نتیجه رسید که تجمیع نتایج مطالعات و تجزیه آن‌ها باعث کاهش خطای استاندارد و افزایش صحت نتایج حاصله می‌شود و لذا با اطمینان بیشتری می‌توان نتایج مطالعات متاآنالیز را در مقایسه با نتایج مطالعات انفرادی در برنامه‌های اصلاح نژادی استفاده کرد.   

   بید سیب زمینی،Phthorimaea operculella (Zeller) (Lepidoptera: Gelechiidae)، آفتی الیگوفاژ و با پراکنش جهانی است که از گیاهان خانواده Solanaceae تغذیه می­کند. این حشره علاوه بر خسارت وارده در مزرعه، مخرب­ترین­ آفت سیب زمینی در انبار به شمار می­رود که لاروهای آن با حفر دالان­های تغذیه­ای عمیق در غده­های سیب­زمینی و ایجاد پوسیدگی های ناشی از بیمارگرهای ثانوی در آلودگی شدید کل محصول را نابود می­کنند. استفاده از حشره­کش­ها برای آفات انباری به­دلیل به خطر انداختن امنیت غذایی و توسعه مقاومت با محدودیت مواجه است. لذا روش­های مدیریتی کم خطر و یا بی خطر باید جایگزین کنترل شیمایی شوند. پرتودهی با پرتو فرابنفش یک روش بی­خطر است که می­تواند نقش موثری در برنامه­های مدیریت تلفیقی این حشره در انبار ایفا کند. بنابراین این پژوهش با هدف ارزیابی نقش پرتو UV-C در کنترل بید سیب زمینی برای مراحل پس از برداشت طراحی شد. پرتودهی سنین مختلف تخم برای چهار دقیقه با این پرتو نشان داد که با افزایش سن تخم، حساسیت به پرتو ماورای بنفش بیشتر می­شود به طوری­که پس از این پرتودهی فقط 67/61 درصد از تخم­های چهار روزه تفریخ شدند. در ادامه برای رسیدن به موثرترین مدت زمان تابش، گروه­های کوهورت تخم­ چهار روزه برای مدت زمان­های مختلف یک، دو، چهار، شش و 10 دقیقه با UV-C پرتودهی شدند و پارامترهای زیستی آنها از طریق مطالعه جدول زندگی دوجنسی سنی-مرحله­ای با تیمار شاهد (بدون پرتودهی) مقایسه شد. نتایج نشان داد که طول دوره پیش از بلوغ و درصد بقا در این دوره و نیز طول عمر حشرات بالغ با افزایش مدت زمان پرتودهی به ترتیب افزایش، کاهش و کاهش پیدا کردند. همچنین پارامترهای جدول زندگی اعم از نرخ بقای ویژه سنی، نرخ باروری ویژه سنی، نرخ بقای ویژه سنی-مرحله­ای، امید به زندگی و ارزش تولیدمثلی سنی-مرحله­ای به طور منفی و وابسته به مدت زمان پرتودهی تحت تاثیر پرتو UV-C قرار گرفتند. علاوه بر آن   کلیه پارامترهای جمعیت نیز توسط این پرتو تحت تاثیر قرار گرفتند و ارتباط مستقیمی با مدت زمان پرتودهی داشتند. مقادیر نرخ ذاتی افزایش جمعیت (r)، نرخ   متناهی افزایش جمعیت (?)، نرخ خالص تولیدمثل (R0) و میانگین مدت زمان یک نسل (T) برای تیمار شاهد به ترتیب 1345/0 بر روز، 1440/1 بر روز، 39/68 تخم و 42/31 روز تخمین زده شدند که پس از هشت دقیقه پرتودهی تخم­ها به ترتیب به 0099/0 بر روز، 0990/0 بر روز، 64/0 تخم و 01/45 روز رسیدند. در نهایت کارایی بالای پرتو UV-C برای کنترل بید سیب زمینی در شرایط آزمایشگاهی مشخص شد اما پیش از عملی کردن این روش کنترل در انبارهای سیب­زمینی نیاز به مطالعات بیشتری می­باشد.  

  هدف از انجام این تحقیق، بررسی

   این مطالعه با هدف ارزیابی اثرات مکمل های معدنی آلی (هپتا میکس حاوی فرم آمینه کروم، سلنیوم، روی، منگنز، مس، آهن و کبالت) بر عملکرد تولید و کیفیت تخم­مرغ مرغ­های تخمگذار انجام شد. تعداد 180 مرغ تخمگذار LSL-Lite (سن 30 هفته) به طور تصادفی در 5 تیمار آزمایشی با 6 تکرار و 6 پرنده در هر تکرار اختصاص داده شد. تیمارها شامل یک جیره پایه همراه با مواد معدنی غیرآلی (شاهد) و چهار جیره آزمایشی دیگر شامل 25/1، 50/2، 75/3 و 5 گرم بر کیلوگرم هپتامیکس بود. تولید تخم­مرغ، وزن تخم­مرغ، مصرف خوراک، توده تخم­مرغ و ضریب تبدیل خوراک به صورت هفتگی ثبت شد. توده تخم با ضرب تعداد کل تخم­مرغ­های هر مرغ در وزن متوسط ??تخم­مرغ محاسبه شد. در پایان هر سیکل تخمگذاری 28 روزه دو تخم­مرغ در هر تکرار برای تعیین کیفیت داخلی و خارجی تخم­مرغ استفاده شد. داده ها با استفاده از رویه GLM از نرم افزار   AS (2003) تجزیه و تحلیل شدند و برای تعیین تفاوت معنی­دار بین میانگین­­های تیمارها از آزمون چند دامنه­ای دانکن استفاده شد. نتایج نشان داد که مکمل هپتامیکس بر مصرف خوراک، تولید تخم‌مرغ، FCR، وزن و توده تخم‌مرغ تولیدی تاثیری نداشت (05/0?P). شاخص شکل، رنگ زرده و وزن مخصوص تخم مرغ تحت تاثیر تیمارهای غذایی قرار نگرفت     (05/0?P). ارتفاع آلبومن و واحد هاو در تیمارهای دریافت کننده هپتامیکس نسبت به گروه کنترل بطور معنی داری کاهش یافت (05/0?P). در تیمارهای دریافت کننده هپتامیکس وزن زرده افزایش و وزن آلبومین کاهش یافت (05/0>P). افزودن 75/3 و 5 گرم در کیلوگرم هپتامیکس به جیره به طور معنی داری وزن پوسته و ضخامت پوسته را افزایش داد (05/0?P). یافته‌های مطالعه حاضر نشان می­دهد که استفاده از سطوح 75/3 یا 5 گرم بر کیلوگرم هپتامیکس می­تواند در بهبود کیفیت پوسته تخم­مرغ‌ موثر باشد، اگرچه کیفیت آلبومین کاهش یافت.

  هدف از مطالعه حاضر بررسی اثر تغذیه­ای مکمل روی آلی و ویتامین A در

  The aim of this study was to investigate theeffect of using Tenebrio molitorlarvae meal, enriched withyeast or bacteria in the diet of laying hens as a substitute for corn andsoybeans, on egg yield and quality traits. In thisexperiment, 180 laying hens of Lohman white LSL-Lite at 68 weeks of age with 5treatments and 6 replications and each replication containing 6 hens for 8weeks were performed. Experimental treatments include 1) 0% level of mealwormpowder as a control treatment 2) Diets containing 2% mealworm 3) Dietscontaining 2% mealworm with bacteria 4) 2% mealworm with yeast 5) 2% mealwormwith bacteria and Yeasts were enriched.

(05/0?P).   

  درخت گردو با نام انگلیسی(Walnut) از   میوه­های آجیلی مهم از خانواده   Juglandaceae   با نام علمی Juglans می­باشد. درخت گردو از لحاظ میوه و چوب دارای ارزش اقتصادی بالایی می­باشد.  بیماری­های باکتریایی سالانه بطور مستقیم و غیر مستقیم خسارت فراوانی را به درخت گردو وارد می­آورند و باعث کاهش کمیت و کیفیت میوه و چوب درخت گردو می­شوند.در   بهار، تابستان و پاییز سال­های 1396، 1397، 1398 و 1399 از باغ­های گردوی شهرستان­های گیلانغرب و سرپل­ذهاب استان کرمانشاه بصورت هدفمند از برگ­های دارای لکه­برگی با حاشیه زرد مشخص، سوختگی میوه، شانکر و سوختگی سرشاخه­های جوان، شانکر پوستی تنه و سرخشکیدکی نمونه­برداری بعمل آمد. آزمون­های بیوشیمیایی باعث گروه­بندی   نمونه­ها شد به صورتیکه عامل نمونه لکه برگی در ماه­های فروردین و اردیبهشت باکتری­های   Microbacterium sp.و Xanthomonas   شناسایی شد که شناسایی مولکولی با استفاده از پرایمر عمومی (27f-1492r)   نیز عامل لکه برگی را جنس Microbacterium sp شناسایی کرد. در حالیکه با گرم شدن هوا در ماه­های تیر و مرداد   لکه برگی­های بزرگ با حاله زرد مشخص بدست آمدند که این گروه از نمونه­ها در جنس Pantua   قرار گرفتند.گروه نمونه­های بدست آمده از میوه در ماه­های اردیبهشت که سوختگی از ناحیه گلگاه میوه شروع شده و تا مغز میوه پیش­روی می­کند در جنس Microbacterium   شناسایی شد. در حالیکه با گرم شدن هوا در ماه­های تیر و مرداد سوختگی میوه بیشتر محدود به ناحیه سبز میوه می­بود که آزمون­های بیوشیمیای این نمونه­ها را در جنس Pantua گروه­بندی کرد. نمونه­های شانکر سرشاخه جوان در ماه­های فروردین و اردیبهشت در جنس Xhantomonas   گروه­بندی شدند. که با گرم شدن هوا نمونه­های بدست آمده در جنس Pantua گروه­بندی شدند. علایم شانکر پوستی گردو در ماه­های گرم سال قابل مشاهده می­باشد که آزمون­های بیوشیمیایی این نمونه­ها را در جنس Brennaria Nigrifluene گروه بندی کرد در حالیکه پرایمر تخصصی (f1-c3)   و همچنین پرایمر عمومی (27f-1492r)   قادر به تفکیک دقیق این­ نمونه­ها نبودند.  گروه نمونه­های سرخشکیدگی که از سرشاخه­ها شروع شده و علایم بیماری تا عمق تنه درخت ادامه داشت براساس آزمون­های بیوشیمیای در جنس Xhantomonas   قرار گرفتند.

   چکیده این آزمایش به منظور بررسی تاثیر کنجاله کاملینا تخمیری بر عملکرد و قابلیت هضم در جوجه های گوشتی انجام شد. تعداد 420 قطعه جوجه گوشتی سویه آربراکز پلاس در قالب طرح کاملا تصادفی به 7 تیمار با 6 تکرار و هر تکرار 10 جوجه اختصاص داده شد. تیمارهای آزمایشی شامل کنترل(بر پایه کنجاله سویا) و تیمارهای 5،10و15 درصد جایگزینی کنجاله کاملینا خام و یا تخمیری با کنجاله سویا در جیره غذایی بودند. جوجه تمامی گروه ها در پایان هفته اول پرورش جیره مربوط به هر تیمار را دریافت نمودند نتایج این آزمایش نشان میدهد که در پایان افزایش وزن و ضریب تبدیل خوراک و میزان مصرف خوراک و همچنین قابلیت هضم پروتئین در تیمارهای تخمیری بخصوص 15 درصد نسبت به غیر تخمیری تفاوت قابل ملاحظه ای داشت (P<0.01) بنابراین با توجه به نتایج مثبت تغذیه کنجاله کاملینا تخمیری بر عملکرد وقابلیت هضم جوجه های گوشتی می توان این منبع پروتئینی فراوری شده را به عنوان یک جایگزین برای کنجاله سویا مدنظر قرار داد.   

   این مطالعه به منظور بررسی تاثیر به کاربردن پودر چویر بر عملکرد رشد، خصوصیات لاشه و برخی فراسنجه های خونی در جوجه های گوشتی انجام گرفت. در این آزمایش از 240 قطعه جوجه گوشتی نر سویه آربراکرز پلاس در قالب 4 تیمار آزمایشی و 6 تکرار   در یک دوره 42 روزه استفاده شد. تیمارهای آزمایشی عبارت بودنــد از: 1- جیره شاهد 2- جیره حاوی   5/0 درصد چویر 3- جیره حاوی 1 درصد چویر 4- جیره حاوی 5/1 درصد چویر. وزن بدن و مصرف خوراک به صورت هفتگی اندازه گیری شد. درپایان دوره پرورش از هرتکرار دو پرنده کشتار گردید و پارامترهای مربوط به خصوصیات لاشه، pH گوشت ران و سینه اندازه گیری شده و همچنین نمونه های از گوشت ران و سینه جدا و برای انجام آزمایشات مربوط به کیفیت گوشت ذخیره گردید.همه جیره های آزمایشی از لحاظ انرژی، پروتئین و سایر مواد مغذی یکسان بودند. نتایج آزمایش نشان داد که در سن 21 روزگی جوجه های تغذیه شده با 5/0 درصد نسبت به گروه شاهد و 5/1 دصد چویر افزایش وزن بیشتری(05/0?P) داشتند.در گروه های تغذیه شده با 1 و 5/1 درصد چویر در مقایسه با گروه شاهد مصرف خوراک کاهش یافت(05/0?P). اما جوجه های دریافت کننده سطوح مختلف چویر در مقایسه با گروه شاهد ضریب تبدیل کمتر داشتند(05/0?P). در سن 42 روزگی تیمارهای آزمایشی افزایش وزن و مصرف خوراک تحت تاثیر قرار نگرفت (05/0?P). اما کمترین (05/0?P) ضریب تبدیل در گروه دریافت کننده   5/0 درصد چویر در مقایسه با شاهد و 1 درصد چویر مشاهده شد که با گروه 5/1 درصد چویر معنی دار نبود. هیچ یک از پارامترهای مربوط به خصوصیات لاشه، pH گوشت ران و سینه، افت لاشه و افت لاشه بعد از پخت توسط تیمارهای آزمایشی معنی دار نبود (05/0?P). مقدار مالون­دی­آلدئید گوشت سینه در 90 روزگی پس از کشتار در جیره های حاوی 1 و 5/1 درصد چویر نسبت به جیره شاهد کمتر بود(05/0?P) اما با جیره 5/0درصد چویر برابر بود(05/0?P). کاهش معنی داری (05/0?P) در غلظت تری گلیسرید و کلسترول جیره های حای سطوح مختلف چویر در مقایسه با شاهد مشاهده شد غلظت گلوکز خون تحت تاثیر قرار نگرفت(05/0?P). نتایج حاصل از داده ها نشان داد که استفاده از پودر چویر به عنوان افزودنی در سطح 5/0 درصد تاثیر مثبتی بر عملکرد جوجه های گوشتی در سه هفته اول پرورش دارد اما   ازجنبه کیفیت گوشت استفاده تا سطح 5/1درصد باعث افزایش ماندگاری   و سلامت گوشت می شود.    واژه های کلیدی: عملکرد، چویر، خصوصیات لاشه، غلظت مالون­دی آلدهید.