از این رو هدف این مطالعه شناسایی و اولویت­بندی فرصت­های سرمایه­گذاری در حوزه صنایع کوچک (مورد مطالعه: شرکت­ شهرک‌های صنعتی کرمانشاه)، است. در این راستا، این فصل با بیان مساله آغاز می­شود. در این قسمت سعی شده موضوع مورد بررسی از پرده ابهام خارج و خواننده بتواند مفهوم آن را درک نماید در قسمت دوم به اهمیت و ضرورت انجام پژوهش پرداخته شده است در قسمت های بعدی به بیان اهداف پژوهش، سوال و فرضیه ها پرداخته شده است. سپس به بیان تعاریف مفهومی و عملیاتی و قلمرو پژوهش (قلمرو موضوعی، زمانی و مکانی) پرداخته شده است.   

هدف این پژوهش بررسی تاثیر ویژگیهای کمیته حسابرسی بر سطح افشای ریسک شرکتها و همچنین نقش تعدیلگری کیفیت حسابرسی در این رابطه است. در این راستا، دادههای مربوط به 1?2 شرکت غیرمالی پذیرفتهشده در بورس اوراق بهادار ایران طی دوره زمانی 13?? تا 14?3 مورد استفاده قرار گرفته است. برای آزمون فرضیههای پژوهش از روش دادههای تابلویی و مدلهای اثرات ثابت استفاده شده و تحلیلها بر مبنای رگرسیون چندمتغیره انجام شده است. نتایج حاصل از برآورد مدل اول نشان داد که ویژگیهای کمیته حسابرسی شامل تعداد اعضای کمیته حسابرسی، تخصص مالی اعضا، استقالل اعضا و تعداد جلسات کمیته حسابرسی، دارای اثر معنادار بر سطح افشای ریسک شرکتها هستند. در این میان، تعداد اعضای کمیته حسابرسی دارای اثر منفی و معنادار بوده، در حالی که تخصص مالی اعضا، استقالل اعضا و تعداد جلسات کمیته حسابرسی اثر مثبت و معنادار بر سطح افشای ریسک داشتهاند. همچنین نتایج مدل دوم بیانگر آن است که کیفیت حسابرسی نقش تعدیلگر معناداری در رابطه بین ویژگیهای کمیته حسابرسی و سطح افشای ریسک ایفا میکند. بهطور مشخص، اثرات تعاملی کیفیت حسابرسی با متغیرهای کمیته حسابرسی در اغلب روابط معنادار بوده و نشان میدهد کیفیت حسابرسی میتواند شدت و جهت این روابط را تغییر دهد. در مجموع، یافتههای پژوهش حاکی از آن است که ساختار و ویژگیهای کمیته حسابرسی در کنار کیفیت حسابرسی از عوامل مهم و اثرگذار بر بهبود سطح افشای ریسک در شرکتها محسوب میشوند و میتوانند نقش مهمی در افزایش شفافیت اطالعاتی و کاهش عدم تقارن اطالعاتی ایفا کنند

   مدیریت نقدینگی یکی از حیاتی‌ترین مولفه‌های تصمیم‌گیری مالی در شرکت‌ها به‌شمار می‌آید که تحت تاثیر عوامل متنوعی قرار دارد. در این راستا، درک تاثیر عدم قطعیت سیاست‌ اقتصادی و میزان حمایت از حقوق سرمایه‌گذاران بر رفتار نگهداشت نقدینگی مازاد، از اهمیت بالایی برخوردار است. هدف اصلی این پژوهش بررسی اثر عدم قطعیت سیاست اقتصادی بر نگهداشت نقدینگی مازاد شرکت‌ها و نقش تعدیلگر حمایت از سرمایه‌گذاران در این رابطه است. دوره زمانی پژوهش طی سال‌های 1393 تا 1402 بوده و جامعه آماری شامل شرکت پذیرفته‌شده در بورس اوراق بهادار تهران است که با انجام روش نمونه‌گیری حذف سیستماتیک تعداد 170 شرکت به‌عنوان نمونه پژوهش انتخاب شد. به‌منظور آزمون فرضیه‌های پژوهش از روش رگرسیون حداقل مربعات تعمیم‌یافته با رویکرد پانل دیتا استفاده‌شده است. نتایج حاصل از آزمون فرضیه‌ها نشان داد که بین عدم قطعیت سیاست اقتصادی و نگهداشت نقدینگی مازاد رابطه مثبت و معناداری وجود دارد؛ بدین معنا که در شرایط ابهام و بی‌ثباتی در سیاست‌گذاری‌های اقتصادی، شرکت‌ها به‌منظور مقابله با ریسک‌های احتمالی، تمایل بیشتری به حفظ منابع نقدی مازاد دارند، همچنین حمایت از سرمایه‌گذاران تاثیر منفی و معناداری بر نگهداشت نقدینگی مازاد دارد؛ به‌طوری‌که هرچه حمایت قانونی و نهادی از سرمایه‌گذاران قوی‌تر باشد، شرکت‌ها با اطمینان بیشتری منابع نقدی را در فعالیت‌های اقتصادی بکار می‌گیرند و نیاز کمتری به نگهداری نقدینگی مازاد احساس می‌شود. نتایج حاکی از آن است که حمایت از سرمایه‌گذاران، اثر مثبت و معنادار عدم قطعیت سیاست اقتصادی بر نگهداشت نقدینگی مازاد را تقویت می‌کند؛ به‌عبارتی، حتی در محیط‌های دارای حمایت نهادی قوی، افزایش عدم قطعیت اقتصادی همچنان موجب افزایش نگهداشت نقدینگی مازاد می‌شود و این تاثیر در حضور حمایت نهادی قوی‌تر   تشدید می‌شود. این نتایج نشان‌دهنده اهمیت هم‌زمان عوامل محیطی و نهادی در تصمیم‌گیری‌های مالی شرکت‌ها، به‌ویژه در حوزه مدیریت نقدینگی است.

اثرات فیزیکی تغییرات آب و هوایی به‌خصوص خشکسالی، تهدیدی خاص برای بقای سازمان‌هایی است که در صنایعی فعالیت می‌نمایند که بیشتر در معرض شرایط طبیعی هستند. اعتباردهندگان، خطرات مرتبط با تغییرات خشکسالی را به‌عنوان یک نگرانی مهم برای شرکت‌هایی می‌بینند که دارای تعهدات مالی بیشتری هستند و دوره بازپرداخت طولانی‌تری دارند. بسیاری از صنایع در برابر تاثیرات خشکسالی آسیب‌پذیر هستند؛ بنابراین، درک تاثیر تغییرات خشکسالی بر اهرم مالی و پویایی ساختار سرمایه حیاتی است. بنابراین، هدف این پژوهش بررسی تاثیر ریسک خشکسالی بر پویایی ساختار سرمایه در شرکت‌های پذیرفته‌شده در بورس اوراق بهادار تهران در طی بازه زمانی 10 ساله از 1392 الی 1401 است. به‌منظور دستیابی به هدف این پژوهش، 163 شرکت پذیرفته‌شده در بورس اوراق بهادار تهران به روش نمونه­گیری حذف سیستماتیک انتخاب و به روش داده‌های ترکیبی و رگرسیون چند متغیره مورد بررسی قرارگرفته‌اند. نتایج تجزیه‌و‌تحلیل فرضیه‌های پژوهش نشان می‌دهد که ریسک خشکسالی، سرعت تعدیل ساختار سرمایه را کاهش می­دهد و به عبارتی با افزایش شدت ریسک خشکسالی، از پویایی ساختار سرمایه شرکت‌ها کاسته می­شود. از طرف دیگر، ریسک خشکسالی باعث کاهش تامین اعتبار شرکت‌ها از منابع خارجی و در نتیجه باعث کاهش اهرم مالی شرکت‌ها می­شود.