دانشگاه رازی

   اختلالات خوردن که با رفتارهای غذایی غیرعادی یا مختل‌شده مشخص می‌شوند، امروزه به عنوان یکی از اختلالات روانی قابل توجه شناخته می‌شوند و میزان شیوع آن‌ها در دهه های اخیر روندی افزایشی داشته است. این پژوهش با هدف بررسی نقش میانجی خودشفقت‌ورزی در رابطه سبک‌های دلبستگی با نشانه‌های اختلالات خوردن زنان بزرگسال شهر کرمانشاه انجام شد. پژوهش حاضر یک مطالعه توصیفی از نوع همبستگی بود و برای تحلیل داده‌ها از شیوه مدل‌یابی معادلات ساختاری استفاده شد. جامعه پژوهش شامل تمامی زنان ?? تا ?? سال شهر کرمانشاه بود که ??? نفر از آنان به روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش شامل آزمون نگرش‌های خوردن (گارنر و گارفینکل، 1982)، مقیاس تجدیدنظرشده دلبستگی بزرگسالان (کولینز و رید، 1996) و فرم کوتاه پرسشنامه خودشفقت‌ورزی (رایس و همکاران، 2011) بود و داده‌ها با استفاده از نرم‌افزارهای    نسخه ?? و AMOS نسخه ?? تحلیل شدند. یافته‌ها: نتایج مدل ساختاری نشان داد دلبستگی ایمن با خودشفقت‌ورزی رابطه مستقیم مثبت و معنادار (402/0?=، 001/0p<) و دلبستگی ناایمن اضطرابی با خودشفقت‌ورزی رابطه مستقیم منفی و معنادار دارد (521/0-?=، 001/0p<). اثر مستقیم دلبستگی ایمن (065/0-?=، 642/0p=) و دلبستگی ناایمن اضطرابی (057/0?=، 617/0p=) بر نشانه‌های اختلالات خوردن معنادار نبود. در مقابل، خودشفقت‌ورزی اثر مستقیم منفی و معناداری بر نشانه‌های اختلالات خوردن داشت (205/0-?=، 035/0p=). همچنین، اثرهای غیرمستقیم دلبستگی ایمن (182/0-?=، 031/0p=) فاصله اطمینان بوت‌استرپ 95 درصد: (202/0- تا 015/0-) و دلبستگی ناایمن اضطرابی (208/0?=، 018/0p=)   فاصله اطمینان بوت‌استرپ 95 درصد: (025/0 تا 239/0) بر نشانه‌های اختلالات خوردن از طریق خودشفقت‌ورزی معنادار بود. دلبستگی اجتنابی به دلیل عدم معناداری روابط آن با متغیرهای اصلی، در مدل ساختاری نهایی وارد نشد. شاخص‌های برازش مدل ساختاری نیز قابل قبول بود (14/2?²/df=، 07/0RMSEA=، 90/0CFI=، 90/0TLI=). نتیجه‌گیری: یافته‌ها نشان داد خودشفقت‌ورزی هم به‌طور مستقیم با نشانه‌های اختلالات خوردن رابطه منفی و معنادار دارد و هم در رابطه بین دلبستگی ایمن و دلبستگی ناایمن اضطرابی با نشانه‌های اختلالات خوردن نقش میانجی معناداری ایفا می‌کند. در مقابل، مسیرهای مستقیم دلبستگی ایمن و دلبستگی ناایمن اضطرابی به نشانه‌های اختلالات خوردن معنادار نبودند. بنابراین، خودشفقت‌ورزی می‌تواند در تبیین ارتباط میان سبک‌های دلبستگی و نشانه‌های اختلالات خوردن مورد توجه قرار گیرد. کلیدواژه‌ها: نشانه‌های اختلالات خوردن، سبک‌های دلبستگی، خودشفقت‌ورزی، زنان بزرگسال