دانشگاه رازی

   در این پژوهش، داده‌های جذب–واجذب چارچوب فلزی–آلی MIL-101(Cr) و نمونه‌های اصلاح‌شده آن با مایعات یونی به‌صورت تحلیلی بررسی شد. ایزوترم‌های کلاسیک و مدل‌های توسعه‌یافته بر داده‌های تجربی جذب نیتروژن و کربن‌دی‌اکسید اکسید با استفاده از نرم‌افزار پای گپ اعمال گردید تا پارامترهای سطحی و ساختاری شامل مساحت سطح ویژه، حجم و توزیع اندازه حفرات تعیین شوند. برای محاسبه سطح ویژه از روش‌های لانگمویر، BET و t-plot استفاده شد. مقایسه نتایج نشان داد که مدل BET تطابق بهتری با داده‌های مرجع دارد، زیرا جذب را به‌صورت چندلایه‌ای در نظر می‌گیرد، درحالی‌که مدل لانگمویر تنها بر پایه جذب تک‌لایه‌ای استوار است. علاوه بر این، تحلیل t-plot نیز هم‌خوانی مطلوبی با داده‌ها نشان داد. نتایج آشکار ساخت که اصلاح MIL-101(Cr) با مایع یونی موجب کاهش مساحت سطح ویژه و حجم حفرات می‌شود که ناشی از انسداد نسبی حفرات و تغییر در ساختار متخلخل است. همچنین براساس تحلیل ایزوترم‌ها و روش PSD مشخص شد که نمونه‌ها دارای ماهیت میکروحفره‌ای هستند و داده‌های به‌دست‌آمده برای حجم و مساحت سطح نشان داد که تطابق خوبی با معادلات مرجع گزارش‌شده در ادبیات دارند.