دانشگاه رازی

   برنامه هسته‌ای ایران طی چهار دهه اخیر، علی رغم تحریم‌های فلج‌کننده، تهدیدات نظامی مکرر و فشارهای دیپلماتیک بی‌سابقه، نه تنها متوقف نشده، بلکه در مقاطعی نیز توسعه یافته است. این پژوهش با بهره‌گیری از مدل سه‌گانه اسکات ساگان و با تاکید ویژه بر مدل هنجاری، به دنبال تبیین «اصرار» جمهوری اسلامی ایران بر حفظ و توسعه برنامه هسته‌ای است. پرسش اصلی پژوهش این است که دلیل اصرار جمهوری اسلامی ایران بر حفظ وتوسعه برنامه هسته ای علی رغم تحریم های بین المللی   وحتی تهاجم نظامی آمریکا واسرائیل چیست؟ فرضیه پژوهش بر این است که در کنار ملاحظات امنیتی و بروکراتیک، علت اصلی این اصرار، کارکردهای نمادین و هویتی برنامه است که آن را به یک «ارزش غیرقابل چشم‌پوشی» تبدیل کرده است.