دانشگاه رازی

چکیده میراث معماری تاریخی از ارکان هویت فرهنگی و از پ یشران های توسعه پایدار گردشگری به شمار میرود. مقبره »شجاعالدین خورشید«، موسس سلسله اتابکان لر کوچک در استان لرستان، با وجود برخورداری از ارزشهای وال ی تاری خی، هندسی و کالبد ی، به دلیل فرسودگی، ضعف زیرساختهای دسترسی، فقدان امکانات رفاهی و عدم معرفی محیطی، به یک کانون مهجور تبدیل شده است. هدف این پژوهش، بازآفرینی معماری محوطه و آرامگاه شاه خورشید به منظور ارتقای ک یفی ت فضایی، جذب گردشگر و تبدیل آن به قطب گردشگری منطقه ای است. روش تحقی ق به صورت توص یفی-تحلیلی با تکی ه بر گردآوری اسنادی-میدانی و مطالعه تطبیقی نمونه های برجسته معماری آرامگاهی )شیخ صفی الدین اردبیلی، بایزید بسطامی، گور امیر و آرامگاه همایون( انجام شده است. یافته های پژوهش نشان میدهد که احیای این مجموعه مستلزم برقراری تعادل میان حفاظت از اصالت بنا و تزریق عملکردهای معاصر است. بر این مبنا، راهبردهای طراحی در قالب حفظ هندسه منشوری و گنبد رک، ساماندهی سلسله مراتب دسترسی و فضاهای مکث، همپ یوند ی کالبد با بستر طب یعی و احداث مجتمع مکمل فرهنگی-گردشگری تدوین گردید. در نهای ت، طرح معماری پیشنهادی شامل مرکز تفسیر میراث، گالری های نمایشگاهی، سالن چندمنظوره، فضاهای اقامتی-پذیرایی و طراحی منظر با استفاده از ابزارهای شبیه سازی سهبعدی ارائه شد تا ضمن صیانت از هوی ت تاریخی، پاسخگوی نی ازهای گردشگری معاصر باشد.