جزئیات پایان نامه - پرتال اصلی دانشگاه رازی
جزئیات پایاننامه
تاریخ دفاع:
1405/7/20
چکیده
زمینه و هدف: مصرف استروئیدهای آنابولیک-آندروژنی (AAS)
در بدنسازان حرفهای با سرکوب محور هیپوتالاموس-هیپوفیز-گناد (HPT)
و بروز پیامدهای روانشناختی نظیر پرخاشگری، افسردگی و افت کیفیت زندگی در دوره پس
از قطع مصرف (پاکسازی یا PCT) همراه است. گنادوتروپین منوپوزال انسانی (HMG)
بهعنوان یک فرآورده دارای فعالیت FSH و LH، در پزشکی تولیدمثل کاربرد دارد، اما اثرات
آن بر پیامدهای روانشناختی در دوره پاکسازی بدنسازان ناشناخته است. پژوهش حاضر با
هدف بررسی تاثیر مصرف HMG بر پرخاشگری، شدت نشانههای افسردگی و کیفیت
زندگی بدنسازان حرفهای مرد در دوره پاکسازی در مقایسه با گروه پلاسبو انجام شد.
روشبررسی: این مطالعه یک کارآزمایی بالینی مقدماتی (Pilot)، تصادفیسازیشده، دوسوکور و کنترلشده با
پلاسبو بود. جامعه آماری شامل بدنسازان حرفهای مرد (?? تا ?? سال) با حداقل دو سال سابقه مصرف AAS
بودند که وارد دوره پاکسازی شده بودند. بر اساس قاعده جولیوس برای مطالعات مقدماتی،
??
نفر (??
نفر در گروه HMG و ?? نفر در گروه پلاسبو) وارد مطالعه شدند. گروه
آزمایش به مدت چهار هفته، هفتهای دو نوبت و در هر نوبت ?? واحد بینالمللی HMG دریافت کردند و گروه کنترل پلاسبو (آب مقطر
استریل) دریافت نمودند. ابزارهای سنجش شامل پرسشنامه پرخاشگری باس و پری (AQ)،
پرسشنامه افسردگی بک (BDI) و پرسشنامه کیفیت زندگی SF-36
بودند که در دو مرحله پیشآزمون و پسآزمون اجرا شدند. به دلیل نقض مفروضه همگنی شیبها
در تحلیل کوواریانس، از روش مقایسه نمرات تغییر (پسآزمون منهای پیشآزمون)
استفاده شد. تحلیل دادهها با آزمون t مستقل (برای AQ و BDI) و آزمون U من-ویتنی همراه با اصلاح هولم (برای حیطههای
هشتگانه SF-36) انجام گرفت.
یافتهها: در بررسی پرخاشگری، هر دو گروه کاهش درونگروهی معنیداری داشتند، اما مقایسه
بینگروهی نشان داد که میزان کاهش نمره تغییر در گروه HMG ( -8/50امتیاز) بهطور معنیداری بیشتر از گروه پلاسبو (-3/17
امتیاز) بود t(22)=3.476,p=0.002) ، تفاوت میانگین=5/33، اندازه اثر (Hedges’ g=0.858. بنابراین، فرضیههای
اول و دوم تایید شدند. در مقابل، برای کیفیت زندگی، اگرچه در حیطه «عملکرد جسمانی»
مقدار احتمال خام بینگروهی معنیدار بود (p=0.029)، اما پس از اعمال اصلاح هولم برای کنترل خطای
نوع اول در خانواده هشت حیطه، هیچیک از حیطههای SF-36 تفاوت معنیداری بین دو گروه نشان ندادند
(همه p>0.05) و فرضیه سوم رد نشد.
