دانشگاه رازی

تورم در اقتصاد ایران طی دهه‌های اخیر به یکی از پایدارترین و پیچیده‌ترین چالش‌های کلان تبدیل شده است؛ چالشی که نه‌تنها ثبات اقتصادی را مختل کرده، بلکه تصمیم‌گیری خانوارها، بنگاه‌ها و سیاست‌گذاران را نیز با عدم‌قطعیت جدی مواجه ساخته است. در چنین شرایطی، بررسی نقش و کارایی ابزارهای سیاست پولی در کنترل تورم اهمیت ویژه‌ای پیدا می‌کند. انتخاب این موضوع از آنجا صورت گرفت که با وجود استفاده گسترده از ابزارهایی مانند نرخ تنزیل، نسبت ذخیره قانونی و عملیات بازار باز، همچنان رفتار تورم در ایران غیرقابل پیش‌بینی، زمان‌متغیر و وابسته به شوک‌های ساختاری باقی مانده است.از سوی دیگر، بسیاری از مطالعات داخلی اثر سیاست پولی را به‌صورت ثابت و خطی بررسی کرده‌اند، در حالی که شواهد تجربی نشان می‌دهد اثرگذاری سیاست پولی در دوره‌های مختلف تورمی تغییر می‌کند و در سطوح بالای تورم حتی ممکن است رفتار معکوس داشته باشد. همین موضوع ضرورت استفاده از مدل‌های پیشرفته‌تر مانند  TVP?SVAR  و رگرسیون کوانتایل را برجسته می‌سازد تا بتوان پویایی‌های زمانی و ناهمگنی اثرات را به‌صورت دقیق تحلیل کرد.بنابراین، این پژوهش با هدف بررسی تغییرات زمانی اثر ابزارهای سیاست پولی بر تورم و تحلیل ناهمگنی این اثرات در سطوح مختلف تورم انجام شده است تا مشخص شود هر ابزار در چه دوره‌هایی کارا بوده، در چه دوره‌هایی اثرگذاری آن تضعیف شده و چگونه می‌توان از ترکیب ابزارها برای کنترل پایدار تورم استفاده کرد.