دانشگاه رازی

   پایداری مالی دولت به عنوان توانایی دولت در ایفای تعهدات مالی خود بدون نیاز به تعدیل‌های شدید در مخارج یا درآمدها تعریف شده و تحت تاثیر متغیرهای کلان اقتصادی قرار می‌گیرد. پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر تکانه‌های پولی و مالی بر پایداری مالی دولت در ایران طی دوره ???? تا ???? انجام شده است. شاخص پایداری مالی با استفاده از نسخه تقریب‌شده بلانچارد محاسبه گردید و متغیرهای مستقل شامل نرخ رشد نقدینگی، نرخ تورم، نرخ ارز بازار آزاد، نسبت هزینه‌های جاری دولت، نسبت درآمدهای مالیاتی، نسبت درآمدهای نفتی و درجه باز بودن اقتصاد در نظر گرفته شدند. با توجه به وجود رفتارهای نامتقارن و عدم تایید رابطه بلندمدت در مدل خطی، از رویکرد غیرخطی خودرگرسیون با وقفه‌های توزیعی (NARDL) استفاده گردید. یافته‌ها نشان می‌دهد که تکانه‌های پولی و مالی اثرات نامتقارنی بر پایداری مالی دارند. نتایج آزمون والد وجود اثرات نامتقارن در هر دو افق زمانی را تایید نمود. افزایش نرخ رشد نقدینگی و نرخ تورم در بلندمدت، پایداری مالی را تضعیف می‌کند. اثرات نرخ ارز و درآمدهای نفتی در کوتاه‌مدت مثبت اما در بلندمدت منفی است. افزایش هزینه‌های جاری دولت در بلندمدت با بهبود پایداری مالی همراه است و افزایش درآمدهای مالیاتی و درجه باز بودن اقتصاد نیز پایداری مالی را تقویت می‌کند. به طور کلی، سیاست‌گذاران باید به اثرات نامتقارن تکانه‌های سیاستی توجه کرده و سیاست‌های پولی و مالی را هماهنگ با شرایط ساختاری اقتصاد ایران طراحی نمایند.