نشست تخصصی بررسی چالشهای آموزش غیرحضوری در دبیرستانهای وابسته به دانشگاه رازی برگزار شد - پرتال اصلی دانشگاه رازی
نشست تخصصی با هدف بررسی ابعاد کاهش حضور فیزیکی دانشآموزان در مدارس و ارائه راهکارهای عملی برای ارتقای کیفیت آموزشی و صیانت از کارکردهای تربیتی مدرسه، با حضور مدیرکل آموزش و پرورش استان کرمانشاه و جمعی از مدیران مدارس و صاحبنظران آموزشی در دبیرستان دخترانه وابسته به دانشگاه رازی برگزار شد.
به گزارش روابط عمومی دانشگاه رازی، نشست تخصصی بررسی چالشهای آموزش غیرحضوری و راهکارهای ارتقای کیفیت تربیتی در مدارس روز دوشنبه ۱۲ مردادماه ۱۴۰۵، با حضور دکتر سلیمان محبی، مدیرکل آموزش و پرورش استان کرمانشاه؛ دکتر جلیل صحرایی، نماینده تامالاختیار مؤسس در امور دبیرستانهای وابسته به دانشگاه رازی و جمعی از مسئولان آموزش و پرورش و مدیران مدارس دولتی و غیردولتی، کارشناسان و مسئولان حوزه تعلیم و تربیت، در محل دبیرستان دخترانه وابسته به این دانشگاه برگزار شد.
در این نشست علمی–تخصصی، بر ضرورت واکاوی کاهش حضور فیزیکی دانشآموزان بهویژه در پایه دوازدهم و سرایت تدریجی آن به سایر پایههای تحصیلی تأکید شد. شرکتکنندگان، این روند را فراتر از یک مسئله صرفاً اداری یا آموزشی تلقی کرده و آن را با پیامدهای ژرف تربیتی، اجتماعی و فرهنگی برای دانشآموزان، خانوادهها و آیندهی نظام آموزشی کشور مرتبط دانستند. هدف اصلی نشست، آسیبشناسی علمی، بهرهگیری از تجارب میدانی مدیران و اتخاذ تصمیمات مؤثر و عملیاتی در راستای اعتلای جایگاه آموزش حضوری و ارتقای کیفیت یادگیری عنوان شد.
دکتر جلیل صحرایی، نماینده تامالاختیار مؤسس در امور دبیرستانهای وابسته به دانشگاه رازی، ضمن خوشآمدگویی به حاضران، موضوع جلسه را نه یک مسئله اداری، بلکه دغدغهای راهبردی در ارتباط با آینده سرمایه انسانی و توسعه پایدار استان کرمانشاه برشمرد و با اشاره به تجربه دوران کرونا و الزامات آموزش غیرحضوری در آن مقطع، بر غیرقابلقبول بودن تداوم این روند در شرایط عادی تأکید کرد و افزود: نگرانی اصلی زمانی تشدید میشود که شاهد سرایت این رویه به پایههای پایینتر تحصیلی هستیم؛ متأسفانه در برخی مدارس، انعطافهای بیضابطه برای جذب دانشآموز و ملاحظات اقتصادی، بر اصول تربیتی اولویت یافته است و این پدیده، مدرسه را از کارکرد اصیل خود یعنی جایگاه تربیت و جامعهپذیری تهی میکند.
دکتر صحرایی با تأکید بر این پرسش اساسی که مدرسه بدون دانشآموز چه معنایی دارد؟، خاطرنشان کرد که آموزش و پرورش هرگز نباید به بنگاهی برای صدور کارنامه و کسب درآمد تبدیل شود؛ بلکه محل شکوفایی شخصیت، تمرین مسئولیتپذیری، زیست جمعی و هویتسازی نسل آینده است. وی در ادامه به پیامدهای نگرانکنندهی کاهش حضور فیزیکی از جمله: افت کیفیت آموزشی، کاهش عملکرد علمی استان در کنکور و المپیادها، تضعیف کارکرد تربیتی، افزایش انزوای اجتماعی و آسیبهای روانی–اجتماعی و در نهایت، تهدید جدی توسعهی استان اشاره کرد و گفت: تفاوت استانهای پیشرو با کرمانشاه، نه در استعداد یا توانمندی، بلکه در فرهنگ آموزشی و جدیت در اجرای قوانین و پایداری مدیریتی است.
ایشان همچنین بر بیعدالتی آموزشی حاصل از این روند تأکید نمود و یادآور شد که مدارس پایبند به ضوابط و مقررات آموزشی، در رقابت ناسالم با مدارسی که تسامح بیشتری در برابر غیبتها نشان میدهند، متضرر میشوند و این رویه، انگیزه مدیران دلسوز را تضعیف میکند. بهعنوان راهکار، دکتر صحرایی بر ضرورت آسیبشناسی علمی و میدانی این پدیده با همکاری دانشگاه رازی و سایر مراکز علمی، تدوین پروژههای پژوهشی و پایاننامههای دانشجویی، و اتخاذ رویکردی نظاممند و پایدار برای بازطراحی کارکردهای مدرسه در مواجهه با نیازهای نسل جدید و فناوریهای نوین نظیر هوش مصنوعی تأکید کرد.
در ادامه، دکتر سلیمان محبی، مدیرکل آموزش و پرورش استان کرمانشاه، با قدردانی از برگزاری این نشست، بر ضرورت استمرار چنین همایشهایی در طول سال تحصیلی تأکید کرد و آن را گامی مؤثر در جهت تصمیمسازی عملیاتی و اجرایی دانست. وی ضمن اشاره به چالشهای فرهنگی و ساختاری موجود در نظام اداری و آموزشی کشور، بر نقش بیبدیل مدیران مدارس بهعنوان پیشرانهای تحولآفرین تأکید کرد و گفت: تفاوت عملکرد دو مدرسه در کنار یکدیگر، اغلب به تفاوت در نگرش، تعهد، برنامهریزی و خلاقیت مدیر آن برمیگردد؛ نه عوامل دیگر.
مدیرکل آموزش و پرورش استان همچنین بر ضرورت ایجاد فضای آموزشی پویا، بهرهگیری از روشهای نوین تدریس، استفاده از فناوریهای روز و ایجاد انگیزههای مادی و معنوی برای معلمان و مشاوران بهعنوان مؤلفههای کلیدی در جذب دانشآموز به مدرسه اشاره کرد و پیشنهاد داد که با تشکیل کارگروههای تخصصی و بهرهگیری از نظرات کلیه ذینفعان (دانشآموزان، والدین، معلمان و مدیران)، بستری برای تحقق عدالت آموزشی و ارتقای کیفیت مدارس استان فراهم آید. وی همچنین بر لزوم پژوهشهای میدانی و واقعبینانه برای شناسایی ریشههای تمایلنداشتن دانشآموزان به حضور در مدرسه، بهعنوان مبنای تصمیمگیریهای آینده تأکید کرد.
گفتنی است در پایان این نشست، تبادل نظر و گفتوگوی سازندهای میان حاضرین صورت گرفت و بر همگرایی، همدلی و عزم جمعی برای ارتقای نظام تعلیم و تربیت استان و صیانت از کارکردهای ارزشمند آموزش حضوری بهعنوان رکن اساسی توسعه همهجانبه، تأکید شد.
